အခန်း ၉၆၆

အခန်း ၉၆၆ ပဓာနဝိညာဉ်

နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ အောက်ခြေဗဟိုချက် တစ်ခုလုံးမှာ ဆိတ်ငြိမ်လျက် ရှိနေသည်။ အဝေးမှ လှမ်းမျှော်ကြည့်လျှင် ထိုနေရာသည် မည်သည်မျှမရှိဘဲ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်ဟု ထင်မှတ်ရသော်လည်း အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ တောက်ပစူးရှသော အလင်းတန်းများ ပန်းထွက်နေကာ အနှိုင်းမဲ့အလှတရားတို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလျက် ရှိနေပေသည်။

​ဤနေရာသို့ ကျင့်ကြံသူတို့ ရောက်ခဲလှ၏။ သို့မဟုတ်ကလည်း ဤမျှနက်ရှိုင်းသော အရပ်သို့ ရောက်အောင်လာနိုင်သည့် ကျင့်ကြံသူဟူ၍ မရှိသလောက်ပင် ရှားပါးသည်ဟု ဆိုရမည်။ စုမင်နှင့် ရွှီဟွေတို့ကဲ့သို့သော သူများပင်လျှင် နဝမမျိုးနွယ်စု၏ မြေပုံသာ လက်ဝယ်မရှိခဲ့ပါက ဤအရပ်သို့ ရောက်ရှိရန် အလွန်တရာ ခဲယဉ်းပေမည်။

​ရွှမ်ရှန်းနှင့် သူ့အုပ်စုမှာလည်း အခက်အခဲပေါင်းမြောက်မြားစွာကို ကျော်ဖြတ်ပြီးမှသာ ဤနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဤခရီးအတွက် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ၍ ပြင်ဆင်ခဲ့ကြရသော်လည်း ကနဦးက ခုနစ်ယောက်ရှိခဲ့ရာမှ ယခုအခါတွင်မူ လေးယောက်တည်းသာ အဖတ်တင်ကျန်ရစ်တော့သည်။

​"ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာရှိတဲ့ မပြည့်စုံတဲ့ မြေပုံအရဆိုရင် နောက်ထပ် တစ်လလောက် ဆက်သွားရင် ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူတွေရဲ့ နယ်မြေကို ရောက်ပါပြီ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာမှာတင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတချို့ လုပ်ထားရမယ်" ရွှမ်ရှန်းက စုမင်အား ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

​"ရွှမ်မိသားစုရဲ့ အထွတ်အထိပ် ရတနာဟာ လူအတော်များများကို သူ့အထဲမှာ ထည့်သွင်းသိုလှောင်ထားနိုင်ပြီး အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်ကိုလည်း စိတ်တိုင်းကျ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။ ပါရဂွန် ကြိုးကြာရဲ့ ရုပ်ဖျက်ပြောင်းလဲမှုနဲ့သာ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အငွေ့အသက်နဲ့ အပြင်ပန်းပုံစံဟာ ဘယ်လိုမှ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြီးပြည့်စုံသွားပါလိမ့်မယ်"

​ရွှမ်ရှန်းသည် စကားပြောရင်း ညာလက်ကို မြှောက်ကာ လက်ချောင်းအား ပါးစပ်ထဲထည့်၍ ကိုက်လိုက်လေသည်။ ချက်ချင်းပင် သွေးစများ စိမ့်ထွက်လာပြီးနောက် ရွှမ်ရှန်းသည် ညာလက်ဖြင့် ချိပ်တံဆိပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် သူသည် လက်ကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်ရာ လက်ထိပ်မှ သွေးစသည် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရွှေအိုရောင်အဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားတော့သည်။

​ရွှေရောင်ပြောင်းသွားသော ထိုသွေးစက်သည် လေထုထဲသို့ ပျံထွက်သွားပြီး သူတို့အုပ်စု၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာကနဲ လင်းလက်သွားကာ လက်သီးဆုပ်ခန့် အရွယ်အစားအထိ လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။

​"တာအိုရောင်းရင်းတို့နဲ့ စီနီယာနှစ်ဦးခင်ဗျာ... ကျေးဇူးပြုပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သွေးစက် နည်းနည်းလောက် ထုတ်ပေးကြပါ။ ဒါမှ ကျွန်တော့်မိသားစုရဲ့ အထွတ်အထိပ် ရတနာက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အငွေ့အသက်ကို မှတ်မိပြီး အားလုံးကို အထဲမှာ လက်ခံ သိုလှောင်ပေးနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအလုပ်မှာ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်တဲ့ သူတော်စင်တစ်ယောက်လို့ မပြောဝံ့ပေမယ့် ယုတ်မာကောက်ကျစ်တဲ့ လူယုတ်မာတစ်ယောက်တော့လည်း မဟုတ်တာမို့ ဘာမှ စိုးရိမ်ပူပန်ဖို့မလိုပါဘူး" ရွှမ်ရှန်းက ခပ်တိုးတိုး ဆိုသည်။

​နျန်ယင်းက ပထမဆုံးအနေဖြင့် မိမိလက်ထိပ်ကို ကိုက်ကာ သွေးစက်အား မြှောက်၍ လွှင့်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုသွေးစက်သည် ရွှေရောင်သွေးလုံးဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားပြီး ထိတွေ့မိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပေါင်းစည်းသွားတော့သည်။ ချက်ချင်းပင် ထိုသွေးလုံးသည် ဆူပွက်လာသကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ထပ်မံ၍ ကြီးထွားလာပြန်ရာ ယခုအခါတွင်မူ လူဦးခေါင်းခန့် အရွယ်အစားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုအတွင်းပိုင်းတွင် ရွှေရောင်အဆင်း ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး နျန်ယင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ဝေဝါးသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်ကို တိတိလင်းလင်း မြင်တွေ့ရသဖြင့် ထိုသွေးလုံးနှင့် သူ့အကြားတွင် တစ်စုံတရားသော ဆက်နွှယ်မှု ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

​ရွှမ်ရှန်း၏ အခြေအနေမှာလည်း ထပ်တူထပ်မျှပင် ဖြစ်၏။

​ယွမ်ယိုသည် ခဏတာမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ လက်ထိပ်အား ကိုက်၍ သူ့သွေးကိုပါ ပူဇော်လိုက်လေသည်။ ခဏအကြာတွင် ရွှေရောင်သွေးလုံးသည် နောက်တစ်ဖန် ပိုမိုကြီးထွားလာပြန်ပြီး ယွမ်ယို၏ ပတ်ပတ်လည်တွင်လည်း ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဝန်းရံလာခဲ့သည်။

​ဟွာယွီသည် ထိုလေးယောက်ထဲတွင် နောက်ဆုံးမှ သွေးထုတ်ပေးသူ ဖြစ်သည်။ သူ့သွေးမှာမူ အခြားသူများနှင့်မတူဘဲ ထူးခြားလှ၏။ နီရဲသော အရောင်အဆင်းထဲတွင် ပြာလဲ့လဲ့ အရိပ်အယောင်တစ်ခု စွက်နေသဖြင့် ခရမ်းရောင်နှင့် သဏ္ဌာန်တူနေပေသည်။ သူ့သွေးစက်သည် ရွှေရောင်သွေးလုံးထဲသို့ စီးဝင်သွားသောအခါ ၎င်းသည် ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်စွာ ဆူပွက်လှုပ်ခတ်သွားတော့သည်။ ထိုသွေးလုံးသည် သာမန်လူတစ်ယောက်၏ အရပ်အမောင်းခန့်အထိ ကြီးထွားလာပြီးနောက်တွင်မှ ငြိမ်သက်သွားခဲ့လေသည်။

​"စီနီယာတို့... ကြွပါခင်ဗျာ" ရွှမ်ရှန်းက စုမင်နှင့် ရွှီဟွေတို့ရှိရာသို့ လှည့်၍ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

​"ငါပဲ အရင် စလုပ်လိုက်ပါ့မယ်" ရွှီဟွေက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။ သူမသည် စုမင်၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လက်ထိပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော သွေးစက်သည် ရွှေရောင်သွေးလုံးကြီးထဲသို့ စီးဝင်သွားတော့သည်။ သူမသည် လကပ်ဘေး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူမ၏ သွေးသည် ရွှေရောင်သွေးလုံးနှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းသည် ယခင်က တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးလောက်အောင် ပြင်းထန်စွာ ဆူပွက်လှုပ်ရှားလာတော့သည်။

​ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ရွှမ်ရှန်းနှင့် အုပ်စုသည် ထိုသွေးလုံးကြီးဆီသို့ အာရုံစိုက်ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း အလွန်အမင်းမူ အံ့ဩမသွားကြပေ။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်မားသူတို့၏ သွေးသည် ထိုသွေးလုံးကြီး၏ အရွယ်အစားကို ပိုမိုကြီးမားစေနိုင်ကြောင်း သူတို့ ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​ရွှေရောင်သွေးလုံးကြီးသည် လျင်မြန်စွာပင် ဖောင်းပွကြီးထွားလာခဲ့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သာမန်လူအရပ်ခန့်မှသည် ပေတစ်ရာကျော်အထိ မြင့်မားသော သွေးလုံးကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ၎င်းသည် သူတို့အုပ်စု ရှေ့တွင် မျောလွင့်နေကာ စူးရှတောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်စေရာ စုမင် ဘေးတွင် ရပ်နေသူ အားလုံးမှာ ရွှေရောင်ဝတ်ရုံကြီး ဆင်မြန်းထားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပေသည်။

​ရွှီဟွေသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်၏။ ခဏအကြာတွင် သူမ မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်ကာ စုမင်အား ကြည့်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက အပြန်အလှန် အသိအမှတ်ပြုတဲ့ သဘောပဲ။ နင့်ရဲ့သွေးသာ အထဲကို စီးဝင်သွားရင် ဒီအထွတ်အထိပ် ရတနာရဲ့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ရလိမ့်မယ်။ ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး"

​စုမင်သည် ပေတစ်ရာကျော်အထိ ကြီးထွားနေသော ထိုသွေးလုံးကြီးကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ အတန်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက်တွင်မှ သူသည် လက်ထိပ်ကို ကိုက်ကာ ကိုယ်ပိုင်သွေးအား ထုတ်ပူဇော်လိုက်လေသည်။ ဤသွေးသည် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံ ကိုယ်ပွားထံမှ သွေးဖြစ်သော်လည်း ထိုသွေးထဲတွင် ပုံရိပ်ဝါးမျိုခြင်း ပညာရပ် ကျင့်ကြံထားသည့် ကိုယ်ပွားနှင့် အိစန်းကိုယ်ပွားတို့၏ အငွေ့အသက်များ ကိန်းအောင်းနေပေသည်။ သူ့သွေးသည် သာမန်အားဖြင့် ကြည့်လျှင် အလွန်ပင် ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်း ပေါ်ထွက်လာသည့် ခဏချင်းမှာပင် ပေတစ်ရာကျော်ကြီးမားသော ရွှေရောင်သွေးလုံးကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီလာတော့သည်။

​ထိုသို့တုန်ရီခြင်းမှာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်၍ တုန်ရီခြင်း မဟုတ်ပေ။ ထိုအရပ်ရှိ လူအားလုံးသည် ထိုသွေးလုံးကြီးက အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် တုန်ရီနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း အာရုံခံမိကြသဖြင့် ရွှမ်ရှန်းနှင့် အခြားလေးဦးမှာ အံ့အားသင့် ဆွံ့အသွားကြရတော့သည်။

​စုမင်သည် သွေးစက်ကို ရှေ့သို့ လွှင့်ထုတ်ကာ ရွှေရောင်သွေးလုံးကြီးထဲသို့ တိုးဝင်စေလိုက်သည်။ ရွှေရောင်သွေးလုံးကြီးသည် ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ ဆုတ်သွားခဲ့သော်လည်း စုမင်၏ သွေးစက်သည် အသိဉာဏ်ရှိပြီး ဆွဲငင်ခြင်းခံနေရသည့်အလား ပိုမိုမြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားရာ အုပ်စုတစ်ခုလုံး မရိပ်မိခင်မှာပင် ရွှေရောင်သွေးလုံးကြီးနှင့် ထိတွေ့မိသွားတော့သည်။

​ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှမ်ရှန်း၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှ စူးရှသော နာကျင်ခြင်း အော်ဟစ်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယွမ်ယို၊ နျန်ယင်နှင့် ဟွာယွီတို့ကလည်း ထပ်တူထပ်မျှ အော်ဟစ်လိုက်ကြရသည်။ ရွှီဟွေပင်လျှင် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း ဖြူလျော်သွားကာ နာကျင်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းသွားခဲ့ရပေသည်။

​ထိုခဏ၌ သူတို့၏ ဝိညာဉ်အောက်ခြေမှ ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ကြရခြင်း ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ ရွှေရောင်သွေးလုံးကြီးက အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသောအခါ ၎င်း၏စွမ်းအားများကို ဗဟိုချက်မှ ခွဲထုတ်ပစ်ရန် ကြိုးပမ်းသည့် သဘောပင် ဖြစ်သည်။

​ရွှမ်ရှန်းသည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး သွေးဆုတ်ဖြူလျော်သွားသည်။ "စီနီယာ... ဘာလုပ်လိုက်တာလဲဗျာ" သူက စူးရှသောအသံဖြင့် ချက်ချင်း မေးခွန်းထုတ်လိုက်တော့သည်။

​စုမင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် မည်သည်မျှ မလုပ်ခဲ့ဘဲ သူ့သွေးကိုသာ ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုရွှေရောင် သွေးလုံးကြီးက ဤကဲ့သို့ တုံ့ပြန်လိမ့်မည်ဟု သူလည်း မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူ့သွေးသည် ရွှေရောင်သွေးလုံးကြီးထဲသို့ စီးဝင်သွားသည့် ခဏမှာပင် ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်းမှ ပြင်းထန်သော တွန်းကန်မှုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

​ဤတွန်းကန်မှုမှာ ရွှေရောင်သွေးလုံးကြီးက စုမင်၏ သွေးကို အပြင်သို့ ထုတ်ပစ်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း စုမင်၏ သွေးထဲတွင် အလွန်တရာ ပြင်းထန်သော ဝါးမြိုခြင်းစွမ်းရည် ကိန်းအောင်းနေသည့်အလား ရွှေရောင်သွေးလုံးကြီးက မည်မျှပင် တွန်းကန်နေပါစေ သူ့သွေးသည် ဗဟိုချက်အောက်ခြေသို့ ပိုမို၍ နက်နဲစွာ စိမ့်ဝင်သွားခဲ့လေသည်။

​"ငါ ဘာမှမလုပ်ဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ အထွတ်အထိပ် ရတနာကပဲ ငါ့သွေးကို အထဲဝင်ခွင့်မပေးဘဲ ငြင်းဆန်နေတာ" စုမင်က ခပ်အေးအေး ဆိုသည်။ သူသည် ထိုအရာထံမှ တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိနေပေသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ အသူရာ ဖန်ဆင်းရှင်ဟူသော ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်နှင့် ဆက်စပ်နေသဖြင့် သူ့သွေးတစ်စက်ချင်းစီတွင် ပြင်းထန်သော သိမ်းပိုင်ခြင်း စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

​ထို့အပြင် ဤသည်မှာ အိစန်းကိုယ်ပွားနှင့်လည်း သက်ဆိုင်နေပေလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အစစ်အမှန် ယင်မဟာလောက၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပါရာဂွန်ပင်လျှင် သက်ရှိအဆင့်အတန်းအရ အိစန်းကို ယှဉ်နိုင်မည်လော မရေမရာ ဖြစ်နေရသည့်အဆုံး ၎င်း ဖန်တီးထားသော မှော်ရတနာဆိုလျှင်မူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

​ရွှမ်ရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တရစပ် ပြောင်းလဲနေခဲ့သည်။ သူ့မိသားစုသည် ဤအထွတ်အထိပ် ရတနာအား အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကိုမူ တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့ကြချေ။ သူသည် အံကိုတင်းတင်းကြိတ်လိုက်၏။ ရတနာထံမှ အာရုံခံမိသမျှအရ စုမင်ပြောသောစကားမှာ မှန်ကန်ကြောင်း သူ သိရှိလိုက်ရသည်။ ဤအထွတ်အထိပ် ရတနာသည် စုမင်အား အလွန်ပြင်းထန်သော နည်းလမ်းဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် ငြင်းဆန်တွန်းကန်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

​"တောက်..." ရွှမ်ရှန်းသည် စုမင်၏ သွေးကို တွန်းကန်မနေဘဲ ဝါးမြိုစုပ်ယူသွားစေရန်အတွက် အထွတ်အထိပ် ရတနာကို ထိန်းချုပ်ရန် ထူးခြားသော စိတ်ပညာကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်တော့သည်။

​အထွတ်အထိပ် ရတနာပင် ဖြစ်လင့်ကစား ၎င်းသည် မှော်ရတနာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသေးသည်။ ရတနာဟူသည် ဝိညာဉ်အသိဉာဏ် ရှိနေပါစေ သခင်ဟူသည် ရှိမြဲဖြစ်ရာ ရွှမ်မိသားစု၏ အထွတ်အထိပ် ရတနာသည် စုမင်၏သွေးအား ငြင်းဆန်ခြင်းနှင့် ထိုသွေးထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေသော သိမ်းပိုင်ခြင်းစွမ်းအားကို ပြင်းထန်စွာ ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ခြင်းအား တဖြည်းဖြည်းချင်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် အတူတကွ ပေါင်းစည်းခွင့် ပေးလိုက်လေတော့သည်။

​ထိုသို့ ပေါင်းစည်းသွားသည့် ခဏ၌ ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်သံသည် ရွှမ်ရှန်း၏ နားစည်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ရွှီဟွေ၏ နှလုံးသားထဲတွင်လည်း ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။ ရွှေရောင်သွေးလုံးကြီးသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထူးဆန်းစွာ ဖောင်းပွကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပေပေါင်းထောင်ချီ၍ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သွားပြီး ၎င်း၏ အရောင်အဆင်းမှာလည်း ရွှေရောင်မှသည် နက်မှောင်သော အရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

​ထိုအနက်ရောင်မှာ နဂါးငွေ့တန်းကြီး၏ အရောင်အဆင်းနှင့် ဆင်တူသဖြင့် ကောင်းကင်ယံနှင့် တစ်သားတည်း ပေါင်းစည်းကွယ်ပျောက်သွားနိုင်သည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။ ရွှမ်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်ဖြူလျော်နေပြီး မျက်ဝန်းများတွင်မူ မယုံကြည်နိုင်ခြင်းနှင့် နားမလည်နိုင်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ရွှမ်ရှန်းမိသားစုသည် ဤအထွတ်အထိပ် ရတနာကို များစွာသော အကြိမ်အရေအတွက်အထိ အသုံးပြုခဲ့ဖူးသော်လည်း အရောင်က အနက်ရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းကိုမူ ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်၏။

​အဘယ်ကြောင့်မသိ သူ လှမ်းကြည့်လိုက်သည့် ခဏ၌ အဆုံးအစမရှိ ပြန့်နှံ့သွားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ထူးဆန်းဆိုးသွမ်းသော ခံစားချက်တစ်ခုသည် သူ့နှလုံးသားထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူ စုမင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့မြင်ခဲ့စဉ်က ခံစားခဲ့ရသော ခံစားချက်နှင့် ထပ်တူထပ်မျှပင် ဖြစ်ပေသည်။

​အခြားသူများ၏ မိန်းမောတွေဝေမှု၊ အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများနှင့် ယှဉ်လျှင် ရွှမ်ရှန်း၏ နှလုံးသားမှာမူ ဒိန်းခနဲ ခုန်သွားခဲ့ရပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤအရာသည် ရွှမ်မိသားစု၏ မှော်ရတနာဖြစ်သဖြင့် ဤရတနာနှင့် ပတ်သက်၍ သူ့နားလည်မှုမှာ အလွန်တရာ နက်နဲလှရာ သွေးလုံး၏ အရောင်အဆင်းက ထိုသွေးလုံးအတွင်း လူများအား လက်ခံပြီးနောက်တွင် မည်သူက ၎င်းကို အပိုင်စိုးမည်နည်းဟူသောအချက်အား ဆုံးဖြတ်ပေးကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိထားသည်။ ကနဦးက စုမင်နှင့် ရွှီဟွေတို့ကဲ့သို့သော သူများပင်လျှင် ဤအထွတ်အထိပ် ရတနာနှင့် တစ်သားတည်း ပေါင်းစည်းသွားမည်ဟု သူ ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံရမည်မဟုတ်သော်လည်း စွမ်းအားများကိုသာ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဤအထွတ်အထိပ် ရတနာအား မည်သို့ပြောင်းလဲစေမည်နည်းဟူသော ပဓာန ပုဂ္ဂိုလ်မှာ သူသာလျှင် ဖြစ်ရမည်ဟု တွေးထင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​သို့သော်လည်း ရွှေရောင်သွေးလုံးကြီးက အနက်ရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည့် ခဏ၌ သူနှင့် ရတနာကြားရှိ သွေးသားဆက်နွှယ်မှုကို အာရုံခံမိနေသေးသော်ငြား မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းတစ်ခုက အခြားတစ်စုံတစ်ယောက်၏ အမိန့်နာခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့်အလား ခံစားချက်မျိုးအား ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

​သူ့စိတ်နှလုံး နာကျင်စွာ ခံစားရမှုများနှင့်အတူ စုမင်အား လှမ်းကြည့်လိုက်သော အကြည့်ထဲတွင် အတိတ်ကထက် ပိုမိုနက်နဲသော သတိထားစောင့်ကြည့်မှုများနှင့် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများ ကိန်းအောင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​စုမင်သည် ထိုနက်မှောင်သော သွေးလုံးကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ခဏမျှ ဆိတ်ငြိမ်နေပြီးနောက် ပြုံးလိုက်လေသည်။

​"ငါလည်း ပါတယ်။ ငါလည်း ပါတယ်" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာက အခြားလူများ အလုပ်လုပ်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ သူ့အား ချန်လှပ်ထားခဲ့ပြီး သလင်းကျောက်များ ရရှိမည့် အခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးသွားမည်အား စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်၏။ သူသည် ပုံရိပ်ယောင် ခန္ဓာကိုယ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း စုမင်မှအပ အခြားမည်သူမျှ ဤအမှန်တရားကို မသိကြချေ။ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် မျက်တောင်တစ်ချက်ပင် မခတ်ဘဲ တောင်ပံဖျားကို ကိုက်ကာ သွေးစက်အား လွှင့်ထုတ်လိုက်ရာ ထိုသွေးစက်သည် သွေးလုံးကြီးထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး သဲလွန်စမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။

​ဤသည်မှာ ပေါင်းစည်းသွားသည့်အလား ထင်မှတ်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အားလုံးက အတုအယောင်များသာ ဖြစ်ချေသည်။ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာနှင့် စုမင်တို့၏ ဝိညာဉ်ချင်း ချိတ်ဆက်နေမှုကြောင့် သူ့အနေဖြင့် သွေးမထုတ်ပေးခဲ့လျှင်ပင် ရလဒ်မှာ ထူးခြားသွားမည် မဟုတ်ပေ။

​"ဒီအထွတ်အထိပ် ရတနာရဲ့ အခြေခံ သဘောတရားတွေကို ငါ နားလည်သွားပြီ ထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စမှာ မင်းရဲ့ အကူအညီတော့ လိုအပ်လိမ့်မယ် တာအိုရောင်းရင်းရွှမ်" စုမင်က ရွှမ်ရှန်းရှိရာသို့ လှည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

​ရွှမ်ရှန်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ မိမိ၏ ထိန်းချုပ်မှု စွမ်းအားကို ကွင်းကွင်းကွက်ကွက်ကြီး အလုခံလိုက်ရသည့် ဤခံစားချက်ကြောင့် စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်နေရသော်လည်း ဒေါသအား မည်သို့ ဖြေဖျောက်ရမည်မှန်း မသိအောင် ဖြစ်နေရရှာသည်။

​"ကျေးပြုပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လက်တွေနဲ့ သွေးလုံးကို ထိတွေ့လိုက်ကြပါ။ ဒါက ခင်ဗျားတို့ကို အတွင်းထဲကို စုပ်ယူသွားပြီးရင် သွေးလုံးက အသွင်ပြောင်းသွားပါလိမ့်မယ်" ရွှမ်ရှန်းသည် ညှိုးငယ်သော စိတ်ခံစားချက်များကို ဖျောက်ဖျက်လိုက်၏။ ဤသည်မှာ သူကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့သော လမ်းဖြစ်သရွေ့ သူသည် ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းရန်သာ ရှိတော့ပေသည်။

​စကားအဆုံးတွင် သူသည် ထိုသွေးလုံးကြီး၏ အနီးသို့ ပထမဆုံး လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ညာလက်ဖြင့် ၎င်းကို ဖိနှိပ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် အတွင်းသို့ စီးဝင်ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။ ထို့နောက်တွင် ယွမ်ယို၊ ဟွာယွီနှင့် နျန်ယင်တို့ကလည်း ထပ်တူ ပြုလုပ်ကြလေသည်။ ရွှီဟွေသည် စုမင်ရှိရာသို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နူးညံ့သောအမူအရာဖြင့် သူမသည်လည်း ထိုသွေးလုံးကြီးအတွင်းသို့ စီးဝင်ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။

​နောက်ဆုံးတွင်မူ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာနှင့် စုမင်တို့သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ အသူရာနဂါးကိုမူ စုမင်က သိမ်းဆည်းထားပြီး ဖြစ်သကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင်သားရဲကြီးကိုလည်း သူ ခေါ်ယူသည့်တိုင်အောင် စောင့်ဆိုင်းနေရန် အဝေးသို့ စေလွှတ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

​စုမင်သည် ထိုနက်မှောင်သော သွေးလုံးကြီးအတွင်းသို့ စီးဝင်ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံးကို အရည်များက ဝန်းရံထားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ဆန်းကြယ်သော ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခုသည် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။ သူသည် ရွှမ်ရှန်းနှင့် အုပ်စုတို့၏ အငွေ့အသက်များကို အာရုံခံမိနေသကဲ့သို့ ရွှီဟွေသည်လည်း အနီးအနားတွင်ပင် ရှိနေကြောင်း သိရှိနေပေသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ စိတ်ကူးအတွေးတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် သူတို့အားလုံး၏ စွမ်းအားများကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း စုစည်းနိုင်ပြီး ထိုစွမ်းအားများအား အပြင်ပန်းသို့ ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်ကြောင်းကိုလည်း သူ ခံစားသိရှိနေရသည်။

​အမှန်တကယ်တွင် သူတို့သည် စိတ်အာရုံချင်း ဆက်သွယ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် အခြားသူများ မည်သည်များ တွေးနေသည်ကို အပြန်အလှန် ကောင်းစွာ သိရှိနိုင်ကြပေသည်။

​အကယ်၍ စုမင်ကသာ ဤနက်မှောင်သော သွေးလုံးကြီးကို လူတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်မည်ဆိုပါက ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူနှင့် အခြားသူများသည် ထိုခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်တည်း အတွင်းရှိ ကွဲပြားခြားနားသော ဝိညာဉ်ခြောက်ခု ဖြစ်နေကြပြီဟု ဆိုရပေမည်။