← Chapters

အခန်း ၉၆၇

Vol. 70 Ch. 967

အခန်း ၉၆၇

Vol. 70 Ch. 967

အခန်း ၉၆၇ ပြဇာတ်တစ်ပုဒ်

ခန္ဓာတစ်ကိုယ်၊ ဝိညာဉ်ခြောက်ကောင်။

​သို့သော် ထိုဝိညာဉ်အားလုံးက ဤခန္ဓာကိုယ်ကို စိတ်တိုင်းကျ မချုပ်ကိုင်နိုင်ကြပေ။ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်တည်း၌ စုဝေးနေကြသော်လည်း စိုးမိုးချုပ်ကိုင်ခွင့် ရှိသည်မှာ ဝိညာဉ်တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုဝိညာဉ်သည် ပဓာနဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး ကျန်ဝိညာဉ်ငါးခုမှာမူ ဘေးမှ ဝိုင်းဝန်းပံ့ပိုးပေးရုံသာ တတ်နိုင်ကြ၏။

​မူလကမူ ရွှမ်ရှန်းသည် မိမိပိုင်ဆိုင်သော သဘာဝအသာစီးရမှုကြောင့် ပဓာနဝိညာဉ်နေရာကို ရရှိရမည်ဖြစ်သော်လည်း စုမင်၏သွေးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ထူးဆန်းသည့် အသွင်ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ယခုအခါတွင်မူ စုမင်ကသာ ပဓာနဝိညာဉ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

​သာမန်လူတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ခြောက်ခု ကိန်းအောင်းနေပါက ပဓာနဝိညာဉ်က ခန္ဓာကိုယ်ကို ချုပ်ကိုင်ထားချိန်၌ ကျန်ဝိညာဉ်ငါးခုမှာ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ သူတို့ဝင်ရောက်နေသော အနက်ရောင်သွေးလုံးသည် အထွတ်အထိပ် ရတနာတစ်ခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့်ပင် စုမင်က ပဓာနဝိညာဉ်အဖြစ် ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုးမိုးထားသော်လည်း ကျန်ဝိညာဉ်ငါးခုမှာမူ နိုးကြားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် စုမင်၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ အရာအားလုံးကို မြင်တွေ့ခံစားနိုင်ကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို မချုပ်ကိုင်နိုင်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့် ထိခိုက်နစ်နာမှုမျှမရှိဘဲ သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေကြပေသည်။

​ရွှမ်ရှန်းသည် ဤအထွတ်အထိပ် ရတနာကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသော်လည်း အခြားတစ်စုံတစ်ယောက်၏ လက်အောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အတွက် အလွန်အမင်းတော့ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမရှိပေ။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ဖြင့် စုမင်၏ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်သည်ကို ထားလိုက်ဦးတော့ အကယ်၍ စုမင်ကသာ သူတို့ကို သတ်ချင်သည်ဆိုပါက နည်းလမ်းပေါင်း မြောက်မြားစွာ ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။

​ထို့အပြင် စုမင်အနေဖြင့် ဤအထွတ်အထိပ် ရတနာအပေါ် လောဘစိတ် ဝင်လာလိမ့်မည်ကိုလည်း သူ မစိုးရိမ်ပေ။ အစစ်အမှန် ယင်မဟာလောကထဲတွင် ဤရတနာကို လိုချင်တက်မက်သူ အများအပြား ရှိသော်လည်း မည်သူမျှ လုယူရန်မရဲကြချေ။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပါရာဂွန် ပိုင်ဆိုင်သော ရတနာဖြစ်ရာ လုံလောက်သော စွမ်းအားမရှိဘဲနှင့် ၎င်းကို သွားရောက်ထိတွေ့ခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဘေးဒုက္ခရှာသည်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

​ထို့ထက်မက ယခုအခါတွင် သူသည် ဤအထွတ်အထိပ် ရတနာကို မချုပ်ကိုင်နိုင်တော့သော်လည်း ၎င်းသည် ရွှမ်မိသားစုပိုင် ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး သွေးသားချင်း ဆက်နွှယ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ အလိုရှိပါက ဤအထွတ်အထိပ် ရတနာအား ချက်ချင်းပင် အရည်ပျော် ပျက်စီးသွားစေနိုင်ပြီး အထဲရှိ လူအားလုံးကိုလည်း ချက်ချင်း ပြန်လည် ကွဲကွာသွားစေနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

​ဤအချက်များကြောင့်ပင် ရွှမ်ရှန်းသည် စိတ်အေးလက်အေး ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။ သူသည် စုမင်ထံသို့ စိတ်အာရုံချင်း ဆက်သွယ်လိုက်ရင်း လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုကိုလည်း ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။

​"စီနီယာ... ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီပုံရိပ်ကို နှလုံးသားထဲမှာ မှတ်ထင်ထားပေးပါ။ တာအိုရောင်းရင်းတို့လည်း အတူတူ ပါဝင်ပေးကြရမယ်။ ကျွန်တော်တို့အားလုံး ဒီပုံရိပ်ကို စိတ်ထဲမှာစွဲပြီး အာရုံတစ်ခုတည်းမှာပဲ ရှိနေကြရအောင်။ စိတ်မလေကြပါနဲ့၊ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် တခြားအရာတွေ လျှောက်မထည့်ကြပါနဲ့။ ဒါဆိုရင် သွေးလုံးကြီးဟာ ကျွန်တော် အခုပြလိုက်တဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း ပြောင်းလဲသွားပါလိမ့်မယ်" ရွှမ်ရှန်း၏ အသံသည် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် လူတစ်ယောက်၏ ပုံရိပ်သည် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။

​ထိုသူမှာ ပိန်ပိန်ပါးပါးနှင့် အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်၏။ အသားဖြူလျော်ပြီး ဆံပင်မှာမူ တောက်လောင်နေသော မီးတောက်ကဲ့သို့ နီရဲနေကာ မျက်ဝန်းညိုများကမူ ပြာလဲ့လဲ့ အရောင်အဆင်း ရှိသည်။ သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြား ဗဟိုချက်တွင်မူ မီးတောက်ကိုးလုံးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကွင်းပုံသဏ္ဌာန် အမှတ်အသားတစ်ခု ရှိနေပေသည်။

​သူသည် သားရေဝတ်ရုံရှည်ကြီးကို ဆင်မြန်းထား၏။ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေပြီး ညာဘက်လက်မောင်းပေါ်တွင်မူ ပြာလဲ့လဲ့ လိုင်းကိုးလိုင်း ရှိနေသည်။ ထိုလိုင်းများသည် သွေးသားထဲအထိ နက်ရှိုင်းစွာ ခတ်နှိပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အထဲတွင် မီးတောက်များ ကိန်းအောင်းနေသည့်အလား တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပနေကြသည်။

​သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင်မူ ကြီးမားသော ဒဏ်ရာနက်ကြီးတစ်ချက် ရှိနေ၏။ ထိုဒဏ်ရာမှာ အသားစများ အနည်းငယ် လိမ်ယှက်နေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်း မရှိတော့ကြောင်း ပြသနေသည့် သက်သေပင် ဖြစ်သည်။

​"ဒါက ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ အရင်မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ရုပ်အလောင်းနဲ့ သူတို့အပေါ် နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းနီးပါး ကျွန်တော်တို့ လေ့လာသိရှိထားတဲ့ အချက်အလက်တွေကို အခြေခံပြီး ဖန်တီးထားတဲ့ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ တစ်ယောက်ရဲ့ ပုံစံပါ။ ကျွန်တော်တို့က ဒီလူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူတွေရဲ့ အရင်မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ရဲ့ သွေးသားတစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားပါတယ်။ သူ မွေးဖွားလာချိန်မှာပဲ သူ့အဖေက သေဆုံးသွားခဲ့တာပါ။ သူဟာ သူ့အဖေရဲ့ အမွေအနှစ်ပစ္စည်းတွေကို ကိုင်ဆောင်ပြီး အဖေဖြစ်သူကို လိုက်လံရှာဖွေရင်း ကမ္ဘာအရပ်ရပ်မှာ လေလွင့်နေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်ချိန်မှာတော့ သူ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝဲဂယက်ထဲကို လွင့်စင်သွားခဲ့ရတယ်။ ဒီနေရာကို ရောက်လာတဲ့အခါမှာတော့ သူ သတိလစ် မေ့မြောသွားခဲ့တာပေါ့"

​"ဒဏ်ရာက အတုကြီးမှန်း သိသာလွန်းတယ်" စုမင်က အခြားသူများထံသို့ စိတ်အာရုံ ပေးပို့လိုက်သည်။ "ပြီးတော့ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ခံရပြီး ဒီကို ရောက်လာတယ်ဆိုတာကလည်း တိုက်ဆိုင်မှုတွေ များလွန်းနေတယ်"

​"စီနီယာ... ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဗျာ" ရွှမ်ရှန်းက ချက်ချင်း စိတ်အာရုံ ပြန်လည်ပေးပို့သည်။

​"သူ့လက်ထဲမှာ မင်းတို့ရဲ့ မြေပုံ ရှိနေသင့်ပြီး အဲဒါကို အခြေခံပြီး ဒီနေရာကို ရောက်လာတာ ဖြစ်ရမယ်။ သူ့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက ရင်ဘတ်ပေါ်မှာတင် မဟုတ်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ရှိနေရမယ်။ အားလုံးပဲ... ငါ့ရဲ့ စိတ်ကူးအတိုင်း ဒဏ်ရာတွေကို ပြောင်းလဲပြီး ပုံဖော်ကြည့်လိုက်ကြ"

​စုမင် စကားပြောလိုက်သည်နှင့် သူ့စိတ်အာရုံသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာကြီးမှာ သူတို့ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားကာ ဝေဝါးသော အမာရွတ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ သို့သော်ငြား ယခုအခါတွင်မူ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကုသ၍မရနိုင်သော မရေမတွက်နိုင်သည့် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ထိုဒဏ်ရာများသည် သူ၏ အရေပြားကို ဆွဲဖြဲပစ်ခဲ့သော လက်သည်းရာများကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပေသည်။

​၎င်းတို့အပြင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အဆုံးမရှိသော အစက်အပြောက်ငယ်လေးများလည်း ရှိနေသေးသည်။ ထိုအရာများသည် ပိတ်ဆို့ကုသ၍ မရနိုင်သော အပေါက်ငယ်လေးများ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည့် အရာများမှာ ရှည်လျားပိန်ပါးသော သန်ကောင်များ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု လူတိုင်း စိတ်ကူးမိနိုင်ပေသည်။

​ထို့ပြင် ထိုလူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ရှည်လျားသော အမာရွတ်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ ထိုအမာရွတ် ရှိနေခြင်းက ထိုသူအား အနည်းငယ် ပို၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ပုံစံပေါက်စေရုံသာမက ရှေးဟောင်းဆန်ပြီး လေးနက်သော အငွေ့အသက်ကိုပါ ထွက်ပေါ်စေပေသည်။

​"ဒီလူက သတိလစ်မေ့မြောနေလို့ မဖြစ်ဘူး။ သူက သူ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို ရှာဖွေဖို့အတွက် နိုးကြားနေရမယ်" စုမင်က ခပ်အေးအေး ဆိုလိုက်သည်။

​"အဲလိုဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမယ့် အချက်တွေ အများကြီး ရှိလာလိမ့်မယ်" ရွှမ်ရှန်းသည် ခဏတာမျှ တွန့်ဆုတ်သွား၏။ သူတို့ ပြောင်းလဲမည့်သူအား သတိလစ် မေ့မြောနေသည့် အခြေအနေတွင် ထားရှိခြင်းက အနည်းငယ် မသင့်လျော်ကြောင်း သူ သိသော်လည်း အကယ်၍ သတိမလစ်နေပါက အစကတည်းက သူတို့၏ ဖုံးကွယ်ထားမှုများ ပေါက်ကြားသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

​"ငါ သူ့ကို ထိန်းချုပ်မယ်" စုမင်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

​ရွှမ်ရှန်းသည် ထိုအချက်ကို ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် အံကိုကြိတ်ကာ သဘောတူရန် ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အခြားသူများ၏ စိတ်ထဲတွင် ထပ်တူထပ်မျှသော ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် နဂါးငွေ့တန်းအတွင်း ပေပေါင်းထောင်ချီ၍ ကြီးမားစွာ တည်ရှိနေသော နက်မှောင်သော သွေးလုံးကြီးသည် ဆူပွက်လှုပ်ရှားလာပြီး လျင်မြန်စွာပင် ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။

​ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ၏ ရုပ်ဖျက်ပြောင်းလဲခြင်း ပညာရပ်သည် အထွတ်အထိပ် ရတနာ၏ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် အပြန်အလှန် ပံ့ပိုးပေးကြသဖြင့် အသွင်ပြောင်းလဲမှုမှာ ပိုမို၍ ပြီးပြည့်စုံသွားခဲ့ရပေသည်။

​နက်မှောင်သော သွေးလုံးကြီး ကျုံ့ဝင်သွားသည်နှင့် လူတစ်ယောက်၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် တဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် ကုန်ဆုံးလုနီးပါး အချိန်အကြာတွင်မူ နဂါးငွေ့တန်းအတွင်း၌ နက်မှောင်သော သွေးလုံးကြီး မရှိတော့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မျက်နှာတွင် အမာရွတ်တစ်ခု ရှိနေသည့် အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးသာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရှေးဟောင်းဆန်သော အငွေ့အသက်များကို ထွက်ပေါ်စေလျက် ရှိ၏။

​ထိုလူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြား ဗဟိုချက်တွင် မီးတောက်ကိုးလုံးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကွင်းပုံသဏ္ဌာန် အမှတ်အသားတစ်ခု ရှိနေပြီး ညာဘက်လက်မောင်းပေါ်ရှိ ပြာလဲ့လဲ့ လိုင်းကိုးလိုင်းမှာမူ အထဲတွင် မီးတောက်များ ကိန်းအောင်းနေသည့်အလား ထင်ရပေသည်။ သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလျက် နဂါးငွေ့တန်းအတွင်း မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့သည်။

​အသက်ရှိုက်စာ အနည်းငယ် အကြာတွင်မူ သူ့မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။ သူ၏ ပြာလဲ့လဲ့ မျက်ဝန်းများသည် ကနဦးက ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် ထိုးထွင်းဉာဏ်ရှိမှုနှင့် ဝေခွဲမရဖြစ်မှုတို့၏ အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

​သူသည် မိမိ အိမ်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ပြန်လှည့်ရမည့် လမ်းစအား ရှာမတွေ့နိုင်သော လေလွင့်နေသည့် အိမ်ခြေယာမဲ့ တစ်ဦးနှင့် တူသည်။ ထိုဝေခွဲမရဖြစ်မှုမှာ အပြင်ပန်းသို့ အထင်အရှား ပေါ်ထွက်မနေဘဲ သူ၏ နှလုံးသားအောက်ခြေတွင် နက်ရှိုင်းစွာ ဖုံးကွယ်နေခြင်း ဖြစ်၏။ သူသည် နဂါးငွေ့တန်းအတွင်း ဆိတ်ငြိမ်စွာ မတ်တတ်ရပ်နေရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ဤစိမ်းသက်သော မြင်ကွင်းများကြားမှ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု အစအနတစ်ခုကို ရှာဖွေနေသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

​အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက်တွင်မှ သူသည် ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပြီး မိမိ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ အချို့မှာ ကုသလျက်ရှိပြီး အချို့မှာမူ မသက်သာသေးပေ။ လက်သည်းရာ ဒဏ်ချက်များသည် မျက်ရည်လှိုင်းများက ချန်ရစ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး အပေါက်ငယ်လေးများမှာမူ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ် အတွင်းပိုင်းသို့ လာရာလမ်းတွင် သူ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသော ရင်ဆိုင်ရအလွန်ခက်ခဲသည့် သက်ရှိအချို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အခြားသော ဒဏ်ရာပေါင်း မြောက်မြားစွာလည်း ရှိနေသေးသည်။ အချို့မှာ အပြင်ပန်းဒဏ်ရာများ ဖြစ်ပြီး အချို့မှာမူ အတွင်းဒဏ်ရာများ ဖြစ်ကြ၏။ သို့သော်ငြား ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ဒဏ်ရာများသည် သူ့အတွက် အရေးကြီးပုံမရပေ။ သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ နွမ်းလျပင်ပန်းမှုမှာမူ ငယ်စဉ်ကတည်းက မိဘမရှိ၊ မိသားစုမရှိ၊ ဆွေမျိုးသားချင်းမရှိဘဲ တိတ်တဆိတ် ငိုကြွေးခဲ့ရသော်လည်း မိမိ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များအား မရရအောင် ရှာဖွေမည်ဟူသော ခိုင်မာသည့် ဇွဲထက်သန်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤစိတ်ခံစားချက်သည် သူ့ဘဝတစ်ခုလုံးတွင် အမြဲ ဒွန်တွဲနေခဲ့ပြီး နှလုံးသား အောက်ခြေတွင် နက်ရှိုင်းသော နွမ်းလျမှုအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့ရာ မည်သည့်အခါမျှ အရည်ပျော် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

​"အိမ်..." စုမင်က တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် အခက်အခဲပေါင်း မြောက်မြားစွာကို ကျော်ဖြတ်ပြီးမှ မိမိ၏ အမိမြေကို နောက်ဆုံးတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သော ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူများ၏ အထီးကျန် မိဘမဲ့ကလေးတစ်ယောက် အမှန်တကယ် ဖြစ်သွားသည့်အလားပင်။ သူ၏ အကြည့်ထဲတွင် ဝေခွဲမရဖြစ်မှုများသာမက တွန့်ဆုတ်မှုများလည်း ရှိနေပြီး ထို့ထက်မက ပြင်းထန်သော နာကျည်းချက်များလည်း ကိန်းအောင်းနေပေသည်။

​ဤသည်ကား စကြာဝဠာကြီး၏ မတရားမှုနှင့် သူ့အား မေ့လျော့ထားခဲ့ကြသော မိမိ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များအပေါ် နာကျည်းနေသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

​ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အခြားသော ဝိညာဉ်ငါးခုမှာ တိတ်ဆိတ် သွားကြရတော့သည်။ သူတို့သည် စုမင်၏ လက်ရှိ အခြေအနေနှင့် ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ ဖြစ်ပေါ်နေသော ပြောင်းလဲမှုများကို အာရုံခံမိကြသဖြင့် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမို၍ အံ့ဩတုန်လှုပ်လာကြရသည်။

​"တူလွန်းတယ်"

​"ဒီ... ဒီခံစားချက်ကွာ၊ ဒါက ငါတို့ အလိုချင်ဆုံး ခံစားချက်ပဲ"

​"စီနီယာ့ကို ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ခွင့်ပေးလိုက်တာက အမှန်ကန်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။ တကယ်လို့ ငါသာဆိုရင် ဒီလောက်အထိ ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်နိုင်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်"

​ရွှမ်ရှန်းသည် စုမင်က ခန္ဓာကိုယ်အား ထိန်းချုပ်ထားသည်ကို စောင့်ကြည့်ရင်းနှင့် ထိုပေါ်ရှိ စိတ်ခံစားချက်များအား အာရုံခံမိနေသဖြင့် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော သူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤမျှအထိ စစ်မှန်သော ခံစားချက်အား မည်သို့ထုတ်ဖော် ပြသနိုင်သည်ကို စဉ်းစားရန်ပင် ခဲယဉ်းပေသည်။

​စုမင်သည် အဝေးမှ နဂါးငွေ့တန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်ဝန်းများထဲမှ ဝေခွဲမရဖြစ်မှုများသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူ့နှလုံးသားထဲမှ တွန့်ဆုတ်မှုများကိုလည်း အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် နာကျည်းချက် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် သူသည် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်လေသည်။

​သူ၏ အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်သဖြင့် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အလွန်တရာ ဝေးကွာသော အရပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပြာလဲ့လဲ့ မီးပင်လယ်ကြီး တစ်စင်းသည် ပြာလဲ့လဲ့ လိုင်းကိုးလိုင်းထံမှ ပြန့်နှံ့ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ထိုမီးတောက်များသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံထားသည့်အပြင် ခြေဖဝါးအောက်သို့ပါ စီးဝင်သွားသဖြင့် သူ့အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်သွားကာ သဲလွန်စမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေတော့သည်။

​စုမင်သည် ဤအလွန်အမင်း မြန်ဆန်သော အရှိန်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။ ဤအရှိန်အတွက် လိုအပ်သော စွမ်းအင်များကို သူတစ်ယောက်တည်းက ထောက်ပံ့ပေးနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ လူခြောက်ဦးစလုံးက ခွဲဝေထောက်ပံ့ပေးနေခြင်း ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့ ခြောက်ဦးပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဤခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားမှာလည်း အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း စုမင် အာရုံခံမိနေပေသည်။

​ဤသည်ကား လကပ်ဘေး အဆင့်ထက် သာလွန်သော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော် ပြသနိုင်ပေသည်။ အမှန်တကယ်တွင် ဤခန္ဓာကိုယ်သည် စုမင်အနေဖြင့် အိစန်းကိုယ်ပွားကိုပင် မပေါင်းစပ်ရသေးမီ ကံကြမ္မာအရှင်သခင် ဖြစ်လာရန် အလွန်နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်၏။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် ဤခန္ဓာကိုယ်အား သူ၏ အတောင့်တင်းဆုံး အခြေအနေထက် သာလွန်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်စေနိုင်ပေမည်။ ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင်အဆင့် နှင့် ညီမျှသော စွမ်းအားကို မရရှိနိုင်သေးသော်ငြား ကံကြမ္မာအား အကြွင်းမဲ့ မစိုးမိုးနိုင်သေးသော ကံကြမ္မာ အရှင်သခင်များကိုပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေနိုင်ပြီး ဤခန္ဓာကိုယ်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် အလွန်ခက်ခဲမည်ဟု တွေးတောသွားစေနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

​စုမင်၏ အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်သဖြင့် သူ၏ မူလအရှိန်ထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့ ခြောက်ဦး ပေါင်းစပ်သွားပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်က ရရှိလာသော အရှိန် ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ဤသည်မှာ သာမန် ပေါင်းစပ်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ စွမ်းအားများ အားလုံး စုစည်းပေါင်းစပ်သွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

​ဤစုစည်းပေါင်းစပ်မှု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အချက်မှာ ရွှမ်မိသားစုအား အောင်မြင်မှုများ ရရှိစေခဲ့သည့် အထွတ်အထိပ် ရတနာ၏ အဓိက ထူးခြားချက်ပင် ဖြစ်သည်။

​စုမင်၏ အရှိန်သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရွှေ့ပြောင်းခြင်းနှင့် ညီမျှသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တွင် သူ ရှေ့သို့ ရွေ့လျားနေစဉ် ကြက်သွေးရောင် မီးလျှံ ဂြိုဟ်သခင်အား တစ်ခါမျှ အကြောင်းမကြားခဲ့ပေ။ သူ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်မှာ မိမိကိုယ်တိုင် တွေးတောလိုက်ရုံမျှသာ ဖြစ်၏။

​ဤမျှအထိ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်မှာ ရွှမ်ရှန်းနှင့် အခြားသူများ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။ ကနဦးက တစ်လကြာမြင့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသော ခရီးစဉ်မှာ ယခုအခါ သူတို့ သွားလာနေသည့် အရှိန်အရဆိုလျှင် လဝက်ခန့်သာ လိုအပ်တော့မည် ဖြစ်သည်။

​အချိန်ကာလများ တရွေ့ရွေ့ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး ရက်ပေါင်းများစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ စုမင်သည် အစွမ်းကုန် အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ရွေ့လျားနေစဉ် နဂါးငွေ့တန်း အတွင်းရှိ ကြယ်တံခွန် တစ်စင်းကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပေသည်။ လေထုထဲတွင် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် သူသည် အဆုံးမရှိသော လှိုင်းဂယက်များကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လဝက်ခန့် အချိန်ကာလမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

​တစ်ဆယ့်ခြောက်ရက်မြောက်သော နေ့တွင်မူ ထိုနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အဆုံးမရှိသည့် မြူခိုးများမှာ ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုမြူခိုးများကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြည့်ရှုလိုက်လျှင် သာမန်မြူခိုးများဟု ထင်မှတ်ရသော်လည်း အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သေချာစွာ စိုက်ကြည့်မည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ မြူခိုးပုံသဏ္ဌာန် ရှိနေသော မီးပင်လယ်ကြီး တစ်စင်း ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရပေမည်။

​ခန္ဓာကိုယ်က အနီးသို့ မချဉ်းကပ်ရသေးမီ လူတစ်ယောက်ကို ပြာကျသွားစေနိုင်လောက်သည့် ပူပြင်းသော လေလှိုင်းကြီး တစ်လှိုင်းမှာ သူတို့၏ မျက်နှာဆီသို့ ရိုက်ခတ်လာခဲ့သော်လည်း စုမင်သည် လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်မပစ်ခဲ့ပေ။ သူသည် မျက်ဝန်းများထဲတွင် နာကျည်းချက်များနှင့် လူသတ်ငွေ့များကို ဖုံးကွယ်လျက် ထိုမြူခိုးများဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားခဲ့လေသည်။

​ထိုသို့ ပြုလုပ်ရင်း သူသည် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်၏။ သူ၏ အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်သဖြင့် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အဝေးသို့ ပြေးဝင်သွားသော ရှည်လျားသည့် အလင်းတန်း တစ်တန်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

​ရွှမ်ရှန်းနှင့် အခြားသူများသည် လူသတ်ငွေ့များကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိကြသည်။ ခဏတာမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် သူတို့သည် စုမင်ထံသို့ စိတ်အာရုံများ ချက်ချင်း ပေးပို့လိုက်ကြတော့သည်။ ရွှီဟွေတစ်ယောက်သာလျှင် မိမိ၏ အတွေးကမ္ဘာထဲတွင် နစ်မြောနေသည့်အလား ပုံစံပေါက်နေခဲ့သည်။

​"စီနီယာ... မြန်မြန်၊ ခင်ဗျားရဲ့ လူသတ်ငွေ့တွေကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပါဦး။ ဒါက..."

​"သူ ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ"

​"ဆူညံလိုက်တာ"

​စုမင်၏ စိတ်အာရုံသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် တည်ငြိမ်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ရပ်တန့်မသွားခဲ့သည့်အပြင် ပို၍ပင် မြန်ဆန်လာခဲ့သေးသည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ သူသည် မီးပင်လယ်ဖြစ်သော ထိုမြူခိုးများထဲသို့ တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။ ထိုနေရာသို့ ခြေချလိုက်သည့် ခဏချင်းမှာပင် သူသည် မိမိ၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကြီး လိမ်ယှက်တုန်ခါသွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ အလွန်အမင်း ပူပြင်းသော အပူရှိန်ကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်ကြီး ကိုယ်တိုင် လိမ်ယှက်သွားခြင်း ဖြစ်၏။

​"ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူတွေ... ထွက်ခဲ့စမ်း" စုမင်သည် ခေါင်းကို နောက်သို့ ပင့်လိုက်ပြီး ထိုမြူခိုးများထဲ၌ ရှိနေစဉ် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။ ထိုဟိန်းဟောက်သံထဲတွင် နာကျည်းချက်များ၊ အရာအားလုံးကို စွန့်စားရန် ပြင်ဆင်ထားမှုများ၊ အထီးကျန်ဆန်မှုများနှင့် ရှေးဟောင်းဆန်သော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်လျက် ရှိနေပေတော့သည်။

All Chapters