အခန်း ၉၆၉
Vol. 70 Ch. 969
အခန်း ၉၆၉ လောင်မြိုက်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်း
"သူ့အသက်ကိုတော့ ရန်မရှာကြနဲ့" အဖိုးအိုက ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် လှမ်းအော်သည်။
လူဆယ်ချီ စုပြုံတိုးဝင်လာချိန်တွင် စုမင်၏ စူးရှသော ရယ်သံက ဟင်းလင်းပြင်၌ ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ သူသည် ဒေါသ၊ ဝမ်းနည်းမှုတို့နှင့်အတူ ညာလက်ကို မြှောက်ကာ ရှေ့မှလူများထံသို့ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။ ဤခန္ဓာကိုယ်မှ ထုတ်ဖော်နိုင်သမျှ အပြင်းထန်ဆုံးစွမ်းအားဖြစ်သော နေကပ်ဘေး အဆင့်၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်ကို ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသူအားလုံး ခြေလှမ်းတန့်သွားကြသည်။ အဖိုးအိုပင် မျက်ဝန်းကျဉ်းမြောင်းသွားရ၏။ စုမင်ထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော စွမ်းအားက သူ့ကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။
"ဒါ ငါ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေပေါ့လေ" စုမင်က ဒေါသနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်း ရောပြွမ်းစွာ လှောင်ရယ်လိုက်သည်။ ထိုရယ်သံထဲမှ နာကျင်မှုကို တကယ့် ဒုက္ခကြုံဖူးသူများသာ ခံစားမိနိုင်ပေမည်။ "ဒါ ငါတစ်ခါမှ မမေ့ဘဲ အသက်ဘေးပေါင်း များစွာကို ကျော်ဖြတ်ပြီး မရရအောင် လိုက်ရှာခဲ့တဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေပေါ့" စုမင် ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရှေ့သို့ လက်သီးထပ်မံ ပစ်သွင်းပြန်သည်။
"ဒီနေ့ ငါလာတာ မင်းတို့ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူတွေအတွက် မဟုတ်ဘူး။ ငါ့အဖေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အရာတွေကို လာယူတာ။ မင်းတို့လောက်နဲ့တော့ ငါ့ကို တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
စုမင် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်ကာ လက်သီးထပ် ထိုးသည်။ နေကပ်ဘေး၏ အစွမ်းကုန် စွမ်းအားများ ဝုန်းကနဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ ဆယ်ချီကို တစ်ကိုယ်တော် ဖိအားပေးကာ ဆုတ်ခွာစေတော့သည်။
သူ၏ လက်သီးချက်များသည် လူများကို တိုက်ရိုက်မထိသော်လည်း ဟင်းလင်းပြင်အား ရိုက်ခတ်သဖြင့် ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုလှိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်စေကာ လူငယ်များကို အနီးသို့ မကပ်နိုင်ဘဲ နောက်သို့သာ တရစပ် ဆုတ်သွားစေသည်။
အဖိုးအို မျက်နှာပျက်ကာ မျက်ဝန်းကျဉ်းမြောင်းသွားရင်း စုမင်ကို စိုက်ကြည့်မိသည်။
'မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ဟောင်း ဒီနေရာက ထွက်သွားတာ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်း ရှိပြီ။ ဒီကလေးရဲ့ ရုပ်သွင်က သူ့အတိုင်းပဲ။ ငါတို့ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူတွေရဲ့ အငွေ့အသက်လည်း ရှိနေတော့ မှားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး'
'ဘယ်အမျိုးသမီး၊ ဘယ်မျိုးနွယ်စုနဲ့ ရခဲ့တဲ့ သားလဲ မသိပေမဲ့ မျက်ခုံးကြားက မီးတောက်ကိုးလုံးကတော့ သွေးသန့်စင်မှုကို အထင်အရှား သက်သေပြနေတယ်'
'သူက ခေါင်းဆောင်ဟောင်းရဲ့ တိုက်ရိုက်သွေးသား အစစ်ပဲ။ နှစ်ပေါင်းထောင်ဂဏန်းနဲ့ ဒီအဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ သူ့ပါရမီက တိုက်ရိုက်သွေးသား မဟုတ်ရင်တောင် ငါတို့မျိုးနွယ်စုမှာ အသာလွန်ဆုံး ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်'
'နှမြောစရာပဲ... ဘိုးဘေးကြီးသာ အပြင်ထွက်လာရင် အခြေအနေတွေကို ပြောင်းလဲနိုင်ဦးမယ်' အဖိုးအို ခေါင်းခါကာ စဉ်းစားရင်း မျက်ဝန်းထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ပေါ်လာကာ ချက်ချင်း အော်လိုက်သည်။
"အားလုံး... လောင်မြိုက်ဝိညာဉ် အသွင် ပြောင်းလိုက်ကြ"
အမိန့်ပေးသံ အဆုံးတွင် ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ ဆယ်ချီသည် ခြေလှမ်းရပ်ကာ ကိုယ်ကို လိပ်လိုက်ကြသည်။ မျက်ခုံးကြားမှ မီးတောက်များ ပေါင်းစည်းသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တုန်ခါသွား၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ထိုလူများသည် ကြီးမားသော မီးဘီလူးကြီးများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ဟိန်းဟောက်လျက် စုမင်ထံသို့ ပြေးဝင်ကြတော့သည်။
အဖိုးအို၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လျှင် စုမင် စဉ်းစားမိသည်။ ဤမျှ မျိုးနွယ်စုတံခါးဝတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင် အဆင့်ရှိသူက သတိမထားမိဘဲ နေမည်မဟုတ်။ သို့သော် ထိုသူ ပေါ်မလာသေးခြင်းမှာ အကြောင်းရင်းတစ်ခုခု ရှိရမည်။
စုမင် အချို့အချက်များကို ရိပ်မိလိုက်သည်။
မြူခိုးများ၏ ဗဟိုချက်တွင် မျောလွင့်နေသော ကုန်းမြေကြီးတစ်ခု ရှိ၏။ အလွန်မကြီးမားသော်လည်း ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ တစ်သိန်းကျော် နှစ်ပေါင်းများစွာ အခြေချ နေထိုင်ရန် လုံလောက်သည်။
ဤသည်ကား ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူတို့၏ အခြေစိုက်စခန်း ဖြစ်သည်။
ထိုကုန်းမြေတွင် သစ်တစ်ပင်မျှ မရှိသော သဲကန္တာရကြီး ရှိပြီး ပူပြင်းသော လေပူလှိုင်းများ တိုက်ခတ်နေသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် အမြင့်မတူသော မျှော်စင်ကြီးများ ရှိရာ အနိမ့်ဆုံးမျှော်စင်ပင် ပေတစ်ထောင်ကျော် မြင့်ပြီး အမြင့်ဆုံးမျှော်စင်မှာမူ ပေပေါင်းသိန်းချီ မြင့်မားသည်။
လှမ်းကြည့်လိုက်ပါက ထိုကန္တာရထဲတွင် ရာချီသော မျှော်စင်ကြီးများ ပြန့်ကျဲနေပြီး ၎င်းတို့ပတ်လည်တွင် မီးတောက်များ တောက်လောင်နေသည်။ အဓိကမီးတောက်များမှာ မျှော်စင်ထိပ်တွင် ရှိပြီး ဘေးပတ်လည်ရှိ မီးတောက်များမှာ ထိပ်မှ စီးကျလာသော မီးချောင်းငယ်များ ဖြစ်ကြသည်။
မျှော်စင်ထိပ်မှ မီးတောက်များကို သေချာကြည့်လျှင် ၎င်းတို့သည် မျက်လုံးပုံသဏ္ဌာန် ရှိနေကြောင်း တွေ့ရမည်။
ထို့ကြောင့် ဤကုန်းမြေကြီးသည် စကြာဝဠာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ထာဝရ စောင့်ကြည့်နေသော မျက်လုံးပေါင်း ရာချီ ရှိနေသကဲ့သို့ ခံရစေသည်။
ထိုခဏ၌ ပေပေါင်းသိန်းချီ မြင့်သော အမြင့်ဆုံးမျှော်စင်ထိပ်၊ မီးမျက်လုံးအောက်တွင် အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ညိုမည်းနီရဲနေပြီး မာန်ဝင့်သော အငွေ့အသက် ရှိကာ မျက်ခုံးကြားတွင် မီးတောက်အမှတ်အသား ကိုးခု ရှိသည်။
သူသည် ရှေ့မှ မီးမျက်လုံးကြီးကို ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ကြည့်နေ၏။
သူ့ဘေးတွင် အဖိုးအိုကိုးဦး မတ်တတ်ရပ်နေကြပြီး မည်သူမျှ စကားမဆိုဘဲ မီးမျက်လုံးကိုသာ ကြည့်နေကြသည်။
မီးမျက်လုံးထဲတွင်မူ စုမင်က ကုန်းမြေအပြင်ဘက် မြူခိုးထဲ၌ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ ဆယ်ချီနှင့် တိုက်ခိုက်နေသည့် မြင်ကွင်း ထင်ဟပ်နေသည်။
အတန်ကြာမှ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက အေးဆေးစွာ မေးသည်။ "ဘိုးဘေးကြီး အပြင်ထွက်မယ့် အရိပ်အယောင် ပြပြီလား"
"ဘာအရိပ်အယောင်မှ မရှိသေးပါဘူး" နောက်က အဖိုးအိုတစ်ဦးက တိုးညှင်းစွာ ဖြေသည်။
"အရိပ်အယောင်မရှိဘူး ဟုတ်လား... ဒါဆို အဘိုးကြီးက အပြင်ထွက်နေပြီပေါ့" သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သော်လည်း အမူအရာက ရက်စက် ဆိုးသွမ်းသည်။ ယင်းက မီးမျက်လုံးထဲရှိ စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် ဖြစ်၏။
"ဒီလူက မအိုသေးပေမဲ့ ဒီအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ အပြင်မှာ လှည့်လည်နေတုန်း ဒုက္ခမျိုးစုံ ကြုံခဲ့ရတာ သိသာတယ်" သူက ဆက်ပြောသည်။ "ဦးလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ နှစ်တွေအကြာကြီး သူ့ကို ပစ်ထားမိတာ အစ်ကိုကြီးကို မျက်နှာပူစရာပဲ" သူက သက်ပြင်းချသည်။
"ထားလိုက်ပါတော့... သတ်ပစ်လိုက်ကြ။ မင်းတို့ ကိုးယောက် ကိုယ်တိုင်သွားပြီး အမြန်ဆုံး ခြေရာဖျောက်လိုက်။ သူ့မျက်ခုံးကြားက မီးတောက်ကိုးလုံးကို ကြည့်ရတာ ငါ့မျက်စိထဲ တစ်မျိုးကြီးပဲ"
သူ့အသံက အေးစက် တည်ငြိမ်သည်။ ဘေးမှ အဖိုးအိုကိုးဦး ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွားပြီးမှ ခေါင်းငုံ့ကာ အမိန့်နာခံရင်း မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။
"ဒီလို ပါရမီရှင်မျိုးရဲ့ အငွေ့အသက်ကို အဘိုးကြီးက စိတ်မဝင်စားဘဲ နေပါ့မလား။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ဘာမှ မပြောသေးတာလဲ။ ဒီလူ့မှာ တစ်ခုခု မှားနေလို့လား။ ထားပါလေ၊ ငါပဲ ရှင်းပေးလိုက်မယ်" သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ရေရွတ်ရင်း မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။
မီးမြူခိုးများ၏ အထက် အဝေးတစ်နေရာတွင် ဆိတ်ငြိမ်လျက် ရှိပြီး တိုက်ပွဲသံများပင် မကြားရတော့။
မြူခိုးများကြားတွင် သေးငယ်ပိန်ပါးသော သူငယ်တစ်ဦး၏ ရုပ်သွင်ရှိသည့် ဝေဝါးသော လူရိပ်တစ်ရိပ် ကျင့်ကြံနေသည်။ သူသည် အောက်ခြေကို စိုက်ကြည့်နေပြီး အကြည့်က မြူခိုးများကို ဖြတ်သန်းကာ တိုက်ပွဲပြင်မှ စုမင်ကို မြင်နေရသည့်အလား။
ထိုလူရိပ်က ခေါင်းခါကာ တိုးတိုးရေရွတ်သည်။ "သူ့အငွေ့အသက်က ဘာမှ မမှားဘူး။ မီးတောက်အမှတ်အသားကလည်း ဟုတ်တယ်။ သွေးချင်းဆက်နွှယ်မှုကလည်း မှန်သလို စိတ်ခံစားချက်တွေကလည်း အစစ်အတိုင်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ ဘာလို့ သူ့ဆီကနေ စိမ်းသက်တဲ့ အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားနေရတာလဲ"
'ကျဲရုန်းနဲ့ သူ့ညီအစ်ကိုတွေ ကျဆင်းသွားတုန်းက ငါ အပြင်မှာ အလုပ်ကိစ္စ ရှိနေလို့ နှမြောစရာပဲ။ ငါပြန်လာတော့ သူက မျိုးနွယ်စုက ထွက်သွားပြီ။ သူ သေဘေးကြုံရမယ်၊ အဲဒါကို ပြောင်းလဲလို့မရဘူးလို့ ငါတွက်ချက်မိလို့ လိုက်မရှာခဲ့တာ။ အဲဒီနောက် မျိုးနွယ်စုမှာ ခေါင်းဆောင်အသစ် ပေါ်လာခဲ့တယ်'
'ဒါပေမဲ့ ငါ့တွက်ချက်မှုအရ ကျဲရုန်းမှာ သားသမီး မရှိသင့်ဘူး...' ဝေဝါးသော လူရိပ်၏ မျက်ဝန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အေးစက်စူးရှသော်လည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေဆဲ။
"မင်းက ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ ဟုတ်မဟုတ်၊ ကျဲရုန်းရဲ့ သားမြေး ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာ... ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည် လောင်မြိုက်ဝိညာဉ် အသွင် ပြောင်းနိုင်မလား ဆိုတာအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ တကယ်လို့ မင်း ပြောင်းလဲနိုင်ရင် ငါကိုယ်တိုင် ထွက်လာပြီး အသိအမှတ်ပြုကာ မျိုးနွယ်စုထဲ ပြန်ခေါ်မယ်။ မပြောင်းလဲနိုင်ရင်တော့... ငါတို့ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူတွေကို ဘယ်သူက လာပြီး ဉာဏ်ဆင်နေလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့" ထိုလူရိပ်က အေးစက်စွာ ရယ်မောပြီးနောက် စကားစဲသွားသည်။
တိုက်ပွဲပြင်မှ ပေါက်ကွဲသံများ ကောင်းကင်သို့ တိုင်အောင် ဟိန်းဟောက်နေသည်။ လောင်မြိုက်ဝိညာဉ် မီးဘီလူးကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ ဆယ်ချီ ရှေ့တွင် စုမင်သည် မရပ်မနား ရှေ့သို့သာ တိုးဝင်သည်။ အသွင်ပြောင်းပြီးနောက် ထိုလူများ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အဆမတန် မြင့်တက်လာသော်လည်း အမြင့်ဆုံးမှာ လကပ်ဘေးမျှသာ။ နေကပ်ဘေး စွမ်းအားကို ထုတ်သုံးနိုင်သော စုမင်၏ လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်နှင့် ယှဉ်လျှင် ကွာခြားချက်က ကြီးမားလွန်းသည်။
ဤသည်မှာ စုမင် အိစန်းကိုယ်ပွား စွမ်းအားကို မထုတ်ရသေးမီ အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထုတ်သုံးလိုက်ပါက ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများ၏ ဘိုးဘေးကြီးကဲ့သို့ အရှင်သခင်အဆင့် တန်ခိုးရှင်ကြီး တစ်ဦးကိုပင် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ အကယ်၍ ထိုစဉ်က အထွတ်အထိပ် ရတနာဖြင့် ဖန်တီးထားသော ဤခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့လျှင် သူသည် ထိုဘိုးဘေးကြီးနှင့် အကြိတ်အနယ် တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး ၎င်းကိုပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေနိုင်ကြောင်း ယုံကြည်ချက် ရှိသည်။
စုမင်၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဒေါသနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့က မလျော့ပါးသွားပေ။ သူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတက်ပြီး လက်သီးသုံးချက် ဆက်တိုက် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။
ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...
လက်သီးသုံးချက်က ဟင်းလင်းပြင်ကို ရိုက်ခတ်ကာ ပြင်းထန်သော တုန်ခါလှိုင်းကြီးများ အပြိုင်အဆိုင် ထွက်ပေါ်စေသဖြင့် လောင်မြိုက်ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းထားသော ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူများသည် လေပြင်းတိုက်ခတ်ခံရသည့်အလား နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားကြသည်။ စုမင်လည်း ထိုအခွင့်အရေးတွင် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုအတွင်းမှ တစ်ချက်တည်းနှင့် ရုန်းထွက်လိုက်တော့သည်။
သို့သော် သူ ရုန်းထွက်လိုက်သည့် ခဏချင်းမှာပင် စုမင်၏ စိတ်ထဲ၌ အန္တရာယ် အငွေ့အသက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ရွှမ်ရှန်း၊ ဟွာယွီ၊ ယွမ်ယို၊ နျန်ယင်နှင့် ရွှီဟွေတို့လည်း ချက်ချင်း ခံစားမိကြ၏။
"သတိထား... အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေ လာနေပြီ"
"တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး... ကိုးယောက်တောင်"
အားလုံး၏ အသံများ စုမင်ထံ ရောက်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကနဦးက ရောက်နေသော အဖိုးအို၏ မျက်နှာလည်း အသွင်ပြောင်းသွား၏။
စုမင်၏ ပတ်ပတ်လည် ဟင်းလင်းပြင်တွင် ပြင်းထန်သော ဝဲဂယက်ကိုးခု ပေါ်လာပြီး လူကိုးဦး ထွက်လာသည်။ သူတို့သည် အဖိုးအိုကိုးဦး ဖြစ်ကြပြီး အားလုံးက နေကပ်ဘေးအဆင့် တန်ခိုးရှင်ကြီးများ ဖြစ်ကြ၏။
သူတို့ ပေါ်လာသည်နှင့် မီးမြူခိုးများ လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ ထန်သွားပြီး ပေါက်ကွဲသံများ မြည်ဟီးသွားသည်။ မြူခိုးများ နောက်ဆုတ်သွားသည်နှင့်အမျှ ထိုကိုးဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အရာရာကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သော အပူလှိုင်းများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းပင် သူတို့၏ နောက်ကျောရှိ နေကိုးစင်းထံမှ စူးရှသော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့သည်။
ထိုကိုးဦး ပေါ်လာသည်နှင့် ရက်စက်သော လူသတ်ငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စုမင် မျက်နှာ တည်ကြည်သွားသော်လည်း ခေါင်းမော့ကာ ရယ်မောရန် မမေ့ခဲ့ပေ။ ထိုရယ်သံထဲတွင် လောကကြီးကို နှုတ်ဆက်သည့် အရိပ်အယောင်နှင့်အတူ ပြင်းထန်သော ဒေါသများ ကိန်းအောင်းနေသည်။
ဤသည်ကား သူ၏ အခြေအနေနှင့် ကွက်တိပင်။ ၎င်းက ကနဦးက အဖိုးအို၏ မျက်နှာကို ဝေခွဲမရဖြစ်သွားစေပြီးနောက် ပြတ်သားမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။
'မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ဟောင်းက အရင်တုန်းက ငါ့အပေါ် ကျေးဇူးရှိခဲ့ဖူးတယ်။ ငါလည်း တစ်ခါမှ မဆပ်ရသေးဘူး။ ဒီနေ့ သူ့သား ဒီကို ရောက်လာတာပဲ။ ငါ ဘာကို တွန့်ဆုတ်နေဦးမှာလဲ' အဖိုးအို အံကြိတ်ကာ တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုဘဲ စုမင်ထံသို့ ချက်ချင်း စိတ်အာရုံ ပို့လိုက်သည်။
"မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ငယ်... မြန်မြန် လောင်မြိုက်ဝိညာဉ်အသွင် ပြောင်းလိုက်။ မင်းရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အရ ဆိုရင် ပင်ကိုယ်စွမ်းရည် နိုးထနေပြီ ဖြစ်ရမယ်။ လောင်မြိုက်ဝိညာဉ်အသွင် ပြောင်းလိုက်ရင် အရာရာ ပြေလည်သွားလိမ့်မယ်"
စုမင် မျက်ဝန်း လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူများ အသွင်ပြောင်းသည်ကို မြင်ကတည်းက သူသည် ထိုဖြစ်စဉ်နှင့် လျှို့ဝှက်ချက် အချို့အား စိတ်ထဲ၌ မှတ်သားထားပြီးသား ဖြစ်၏။ အဖိုးအို၏ စကားအဆုံးတွင် စုမင် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူတို့၏ ဘိုးဘေးကြီး ပေါ်မလာသေးခြင်းမှာ မိမိ လောင်မြိုက် ဝိညာဉ်အသွင် မပြောင်းသေးသောကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း မိမိ၏ အဆင့်အတန်းကို မသေချာ၍ စောင့်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ အသေအချာ သိလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
'လောင်မြိုက်ဝိညာဉ်အသွင် ပြောင်းရမယ်'
စုမင် ဤအတွေးကို ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာထံ ပို့လိုက်သလို ရွှမ်ရှန်းနှင့် အခြားသူများထံသို့လည်း ပေးပို့လိုက်သည်။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လိပ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသဖြင့် ထိုလုပ်ရပ်အား စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်လျက်ပင် လောင်မြိုက်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်းကို လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော နည်းလမ်းဖြင့် စတင်လိုက်တော့သည်။
ထိုသို့ ပြုလုပ်ရင်း သူသည် မိမိဝိညာဉ်ထဲရှိ အိစန်း၏ အငွေ့အသက်ကို စတင်နိုးထစေကာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပျံ့လွင့်စေခဲ့လေတော့သည်။