အခန်း ၉၇၀

အခန်း ၉၇၀ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူတို့၏ ဘိုးဘေး

စုမင် အိစန်း၏ အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ရခြင်းမှာ လောင်မြိုက်ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းက အတုဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ သူ၏အသွင်ပြောင်းလဲမှုမှာ အပြင်ပန်းမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အခြားဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူများမှာမူ လောင်မြိုက်ဝိညာဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားချိန်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အဆမတန် မြင့်တက်သွားကြသည်။ ထို့ကြောင့် အကယ်၍ စုမင်က အသွင်ပြောင်းပြီး လက်ရှိကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတိုင်းသာ ရှိနေပါက အားလုံးက မြင်မြင်ချင်း အတုမှန်း သိသွားကြမည်။

​အိစန်း၏ အငွေ့အသက်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည်နှင့် သူ့စွမ်းအား တိုးမြင့်လာမည်ဖြစ်ရာ သူထိန်းချုပ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအားမှာလည်း တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာမည်။ ဤသို့ စွမ်းအားနှင့် အငွေ့အသက်များ ရုတ်ခြည်း မြင့်တက်လာခြင်းမှာ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူများ လောင်မြိုက်ဝိညာဉ်အသွင် ပြောင်းလဲချိန်နှင့် များစွာ ဆင်တူပေသည်။

​စုမင် စိတ်အာရုံကို အပြင်သို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် ရွှမ်ရှန်းနှင့် အခြားသူများ ချက်ချင်း အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူများ အသွင်ပြောင်းလဲသည့် ပုံရိပ်က သူတို့ စိတ်ထဲတွင် ထင်ဟပ်လာ၏။ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည်လည်း စိတ်ထဲမှ သလင်းကျောက်များကို အော်ဟစ်တောင်းတရင်း ရွှမ်မိသားစု၏ အထွတ်အထိပ်ရတနာအား သုံး၍ စွမ်းအားရှိသမျှ ညှစ်ထုတ်ကာ အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို ကူညီတော့သည်။ စုမင်ကမူ ပဓာနဝိညာဉ်အဖြစ် ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲပင်။

​မီးတောက်အမှတ်အသား ကိုးခုရှိသော ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ သားတစ်ယောက်အနေဖြင့် မည်သို့သော ပုံသဏ္ဌာန် ယူရမည်ကို စုမင် အတိအကျ မသိပေ။ ထို့ကြောင့် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်းသာ လုပ်ဆောင်ရန် ရှိတော့သည်။ သူ အသွင်ပြောင်းလိုက်သည်နှင့် မျက်ခုံးကြားမှ မီးတောက်အမှတ်အသားများ ပေါင်းစည်းသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး မီးပင်လယ်အောက် ရောက်သွားသည်။ ဝုန်းကနဲ မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ လောင်မြိုက်ဝိညာဉ်များ ထုတ်လွှတ်သော မီးတောက်များနှင့် ထပ်တူထပ်မျှသော မီးတောက်များသည် မြူခိုးများထဲတွင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

​စုမင်သည် အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို တမင်တကာ နှောင့်နှေးစေခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများကို မီးတောက်များကြားတွင် ဖုံးကွယ်ထားရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲပုံကို အကဲခတ်နေ၏။ အထူးသဖြင့် နေကပ်ဘေးအဆင့် အဖိုးအိုကိုးဦးနှင့် သူ့ကို သတိပေးခဲ့သော အဖိုးအို၊ ဤဆယ်ဦးအား စုမင် အဓိကထား စောင့်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

​သူ စောင့်ကြည့်နေစဉ် သူအသွင်ပြောင်းခါစ၌ နေကပ်ဘေးအဆင့် အဖိုးအိုကိုးဦးမှာ လှုပ်ရှားမှုရပ်တန့်သွားပြီး ထပ်မံတိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုကြတော့ဘဲ သူ့ထံသို့သာ အာရုံစိုက်လာကြသည်ကို သတိပြုမိသည်။ သို့သော် သူသည် အခြားဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူများကဲ့သို့ အသွင်ပြောင်းလဲနေသည်ကို မြင်သောအခါ ခုနစ်ဦးမှာ မူလအတိုင်း တည်ငြိမ်နေသော်လည်း နှစ်ဦးမှာမူ သက်ပြင်းချလိုက်သည့်အလား အမူအရာ ရှိနေကြသည်။

​ဤမြင်ကွင်းကြောင့် စုမင် စိတ်အာရုံ ပို၍ စူးစိုက်သွားသည်။ စောစောက သူ့ကို သတိပေးခဲ့သော အဖိုးအိုကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်ရိပ်တစ်ခုအား တွေ့လိုက်ရ၏။ စုမင် အလျင်အမြန် စဉ်းစားလိုက်သည်။ အသွင်ပြောင်းလဲမှု ပြီးဆုံးလုနီးဆဲခဏတွင် သူသည် ညာခြေ မြှောက်ကာ နဂါးငွေ့တန်းကို နင်းချလျက် ခပ်တိုးတိုး ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

​မျက်ခုံးကြားရှိ ပေါင်းစည်းသွားသော မီးတောက်အမှတ်အသားထံမှ ပြာလဲ့လဲ့ မီးတောက်များ ဝုန်းကနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုပြာလဲ့လဲ့ မီးတောက်များသည် စုမင် ထိန်းချုပ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်၏ ညာလက်မောင်းပေါ်ရှိ ပြာလဲ့လဲ့ လိုင်းများမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံးကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး စုမင်၏ မီးဘီလူးကြီးအား ပြာလဲ့လဲ့ မီးဘီလူးကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေတော့သည်။

​ဤသို့ ပြောင်းလဲလိုက်ချိန်တွင် မီးတောက်များကြားတွင် ဖုံးကွယ်နေသော စုမင်၏ မျက်ဝန်းများသည် စိုးစဉ်းမျှ ပေါ့လျော့ခြင်းမရှိဘဲ တောက်ပစူးရှစွာဖြင့် နေကပ်ဘေးအဆင့် အဖိုးအိုကိုးဦး၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပျက်သွားသည်အား မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုနှင့်အတူ စိုးရိမ်ပူပန်ရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာကြ၏။ စောစောက စိတ်ပျက်နေသော အဖိုးအို၏ မျက်နှာမှာမူ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည့် အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

​၎င်းကို မြင်လျှင် စုမင် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ပေ။ စိတ်ထဲတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စရာအချို့ ရှိနေသေးသော်လည်း အချိန်များစွာ စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ အံကိုကြိတ်ကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အသွင်ပြောင်းလဲမှုအား အပြီးသတ်လိုက်တော့သည်။

​လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေပေါင်းရာချီ မြင့်မားသော မီးဘီလူးကြီးတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးတောက်များမှာ ပြာလဲ့လဲ့ အရောင်အဆင်း ရှိ၏။ အခြားသော ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူများ၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံထားရသော်လည်း စုမင်၏ မီးတောက်များသည် ဤနဂါးငွေ့တန်းအတွင်း အတောက်ပဆုံးသော မီးတောက်များ ဖြစ်နေတော့သည်။

​ခန္ဓာကိုယ် အသွင်ပြောင်းရုံမျှဖြင့် ထိုလူများကို ထိတ်လန့်စေရန် မလုံလောက်သေးပေ။ သို့သော် ထိုခဏ၌ စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် နေကပ်ဘေးအဆင့်နှင့် ညီမျှသော စွမ်းအားဖြစ်သော်လည်း သာမန်နေကပ်ဘေး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးထက် များစွာ သာလွန်သော အငွေ့အသက် ရှိပေသည်။ ၎င်းသည် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော ဖိအားလှိုင်းကြီး တစ်လှိုင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အဖိုးအိုကိုးဦးအား မျက်နှာပျက်လျက် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားစေတော့သည်။

​ဤသည်မှာ စုမင်အနေဖြင့် အိစန်း၏ အငွေ့အသက်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရုံမျှသာ ရှိသေးပြီး အိစန်းကိုယ်ပွားအား အမှန်တကယ် သက်ဆင်းစေခြင်း မဟုတ်သေးပေ။ အကယ်၍ ကိုယ်ပွားသာ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိလာပါက ဤအထွတ်အထိပ်ရတနာနှင့်အတူ အရှင်သခင်အဆင့် တန်ခိုးရှင်ကြီးတစ်ဦးကိုပင် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

​ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ ရှိနေသဖြင့် အထွတ်အထိပ်ရတနာသည် ပြီးပြည့်စုံသော အကာအကွယ်အလွှာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး စုမင်၏ အိစန်းကိုယ်ပွား အငွေ့အသက်များ အပြင်သို့ မပြန့်နှံ့အောင် ပိတ်ဆို့ထားပေးသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှုမှာ မည်သည့်အပြစ်အနာအဆာမျှ မရှိခြင်း ဖြစ်၏။

​စုမင် ထိန်းချုပ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြာလဲ့လဲ့ မီးဘီလူးကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည့် ခဏချင်းပင် မြူခိုးများအောက်ခြေရှိ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူတို့၏ ကုန်းမြေပေါ်မှ ပေပေါင်းသိန်းချီ မြင့်သော မျှော်စင်ထိပ်တွင် ကျင့်ကြံနေသည့် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ မျက်လုံးများ ဝုန်းကနဲ ပွင့်လာခဲ့သည်။ သူသည် ရှေ့မှ မီးမျက်လုံးကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်နှာအမူအရာ ပျက်လျက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်မိတော့သည်။

​"သူက ပြာလဲ့လဲ့မီး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်အထိ ရောက်သွားတာလား"

​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြူခိုးများ၏ အထက် အဝေးမှ သူငယ်တစ်ဦး၏ ရုပ်သွင်ရှိသည့် ဝေဝါးသော လူရိပ်သည် ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်မိသည်။ စုမင် ထိန်းချုပ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်က ပြာလဲ့လဲ့ မီးဘီလူးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏ၌ သူ၏ သံသယအားလုံးမှာ ယူပစ်သလို ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။ အမှန်မူ ဤလူက သာမန်နီရဲသော မီးဘီလူးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့လျှင်ပင် သူ သံသယဝင်တော့မည် မဟုတ်ဘဲ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်ရုံမျှသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

​အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နီရဲသော မီးတောက်များမှာ နိုးထခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့် သူတို့အားလုံး ပြုလုပ်နိုင်ကြသော်လည်း ပြာလဲ့လဲ့ မီးတောက်များ၏ ခက်ခဲမှုအဆင့်မှာမူ များစွာ သာလွန်လွန်းသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် နိုးထခြင်းကို လိုအပ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့် မသက်ဆိုင်ဘဲ သွေးသားချင်း ဆက်နွှယ်မှုအပေါ်၌သာ မူတည်ပေသည်။

​"နှစ်ပေါင်းထောင်ဂဏန်းနဲ့ နေကပ်ဘေး အဆင့်ကို ရောက်ပြီး သွေးသားကလည်း ပြာလဲ့လဲ့မီး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်အထိ ရောက်တယ် ဟုတ်လား။ ကျဲရုန်း၊ မင်း ငါတို့မျိုးနွယ်စုအတွက် ကြီးမားတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးခဲ့တာပဲ" ထိုဝေဝါးသော လူရိပ်သည် ရယ်မောရင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး တိုက်ပွဲပြင်ဆီသို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းကာ ဆင်းသက်သွားတော့သည်။

​'ဒီကလေးက နေကပ်ဘေး အဆင့်ကို ရောက်နေပေမဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ နေဝန်းက ထွက်ပေါ်မလာဘူး။ ဒါက သူ တကယ်ပဲ နေကပ်ဘေး အဆင့်ကို ရောက်တာမဟုတ်ဘဲ ကံကောင်းမှု တစ်ခုခုကြောင့် ရရှိလာတာလို့ပဲ ဆိုလိုတယ်။ ဒါဆိုရင်တော့ သူ ဘာလို့ နှစ်ပေါင်းထောင်ဂဏန်း အတွင်းမှာ ဒီလောက်အထိ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ရနေလဲဆိုတာ အဖြေပေါ်သွားပြီ။ မဆိုးဘူး... တကယ့်ကို မဆိုးဘူး'

​ထိုဝေဝါးသော လူရိပ်သည် အမှန်တကယ်ပင် လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်၏။ ဆံပင်များ ဖွေးဖွေးလှုပ်အောင် ဖြူနေသော်လည်း အသက် ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်အရွယ်ခန့်သာ ရှိပုံရသည်။ သူသည် ပြုံးလျက် ရှေ့သို့ လှမ်းလာရာ မျက်နှာတွင် ချီးမွမ်းမှုနှင့် ဝမ်းမြောက်မှုတို့ အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေပေသည်။

​တိုက်ပွဲပြင်တွင်မူ စုမင် အသွင်ပြောင်းပြီးနောက် မျက်နှာပျက်နေကြသော နေကပ်ဘေး အဆင့် အဖိုးအိုကိုးဦးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုခဏ၌ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး ဆိတ်ငြိမ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူများသည် စုမင်ကို ကြည့်ရှုသည့် အကြည့်များမှာ ယခင်နှင့် မတူတော့ပေ။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် လေးစားမှုများနှင့်အတူ ကြည်ညိုမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

​စုမင်သည် နေကပ်ဘေးအဆင့် အဖိုးအိုကိုးဦးကို စိုက်ကြည့်ရင်း အက်ရှရှအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ ကိုးယောက်က ကျုပ်ကို သတ်ချင်နေတာလား" သူ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် ကျယ်ပြန့်သော ဖိအားလှိုင်းကြီး တစ်လှိုင်း ပျံ့နှံ့သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ မြူခိုးများကို လွင့်စင်သွားစေကာ သူ့အသံမှာလည်း ဟင်းလင်းပြင် တစ်ပြင်လုံးတွင် ဝုန်းကနဲ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

​ထိုကိုးဦးစလုံး မျက်နှာပျက်သွားကြပြီး ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားကြရသည်။ မျိုးနွယ်စုအတွင်း စည်းမျဉ်းများစွာ ရှိပြီး ယင်းတို့အနက် တစ်ခုမှာ မီးတောက်အမှတ်အသား ပိုများသူကို ပို၍ ရိုသေရမည် ဟူသောအချက် ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိကြ၏။ ဤအဖိုးအိုကိုးဦးတွင် မီးတောက်အမှတ်အသား ရှစ်ခုသာ ရှိသဖြင့် စောစောက သူတို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းမှာ မျိုးနွယ်စု စည်းမျဉ်းကို ဖောက်ဖျက်ရာ ရောက်သည်။ သို့သော် စောစောပိုင်းက ဤလူအား မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း မရှိသေးသဖြင့် ပြဿနာ သိပ်မရှိခဲ့ပေ။

​သို့သော် ယခုမူ သူ အသွင်ပြောင်း၍ ပြာလဲ့လဲ့မီးကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည့် ခဏ၌ သူသည် ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ ဟုတ် မဟုတ် မည်သူမျှ စစ်ဆေးရန် မလိုတော့ကြောင်း သူတို့ သိလိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူသည် မီးတောက်အမှတ်အသား ကိုးခုကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသေးရာ သူ၏ စွမ်းအားထက် သာလွန်သော ဖိအားတစ်ခုအား ဖြစ်ပေါ်စေတော့သည်။ မီးတောက်အမှတ်အသား ကိုးခုနှင့် ပြာလဲ့လဲ့မီး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူအား သတ်ဖြတ်ရန် မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်တွင်ပင် လုပ်ပိုင်ခွင့် မရှိပေ။

​နေကပ်ဘေးအဆင့် အဖိုးအိုကိုးဦး တွန့်ဆုတ်နေစဉ် ကြာမြင့်သော ရယ်မောသံ တစ်သံက ဆိတ်ငြိမ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်။ ရယ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်နှင့် မြူခိုးများ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ဝေဝါးသော လူရိပ်တစ်ရိပ် လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ရုပ်သွင်မှာ ထင်ရှားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဆံပင်ဖြူနှင့် လူငယ်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

​ထိုလူငယ် ပေါ်လာသည်နှင့် နေကပ်ဘေးအဆင့် အဖိုးအိုကိုးဦးမှာ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး မဆိုင်းမတွပင် ဒူးထောက်ကာ အရိုအသေပေးကြတော့သည်။ "ဘိုးဘေးကြီးကို အရိုအသေပေးပါတယ်"

​ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူများနှင့် စုမင်အား သတိပေးခဲ့သော အဖိုးအိုသည်လည်း ကြည်ညိုစွာဖြင့် အတူတကွ ဒူးထောက် ဂါရဝ ပြုကြလေသည်။

​မိမိထံသို့ လှမ်းလာသော လူငယ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း စုမင်၏ မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သော ဖိအားကို သူ အထင်အရှား ခံစားမိနေ၏။ ဤသည်မှာ ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင်ပင် ဖြစ်သည်။

​တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသည့် ခံစားချက်ကြောင့် ဤသူသည် အရှင်သခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားပြီးဖြစ်ကြောင်း စုမင် သိလိုက်သည်။ သူ၏ စွမ်းအားမှာ မဟာလောကကြီး လေးခု အခြေစိုက်ရာ နယ်မြေတွင် သူ ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော တန်ခိုးရှင်နှင့် ထပ်တူထပ်မျှပင် ဖြစ်၏။

​"မင်းနာမည် ဘယ်သူလဲ" ထိုသူငယ်က စုမင်ကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

​"မော့" စုမင်က ခပ်အေးအေး ပြန်ဖြေ၏။

​ထိုခဏ၌ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ရွှမ်ရှန်း၊ ယွမ်ယို၊ နျန်ယင်နှင့် ဟွာယွီတို့မှာ ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်သွားကြသည်။ စုမင်၏ အဖြေမှာ သူတို့ ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော နာမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် စုမင်သည် တစ်လမ်းလုံး ဦးဆောင်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်တိုင်းမှာလည်း အရေးပါသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ရာ မူလစီမံကိန်းထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့သဖြင့် သူတို့ စိုးရိမ်နေကြသော်လည်း မည်သည့်စိတ်အာရုံမျှ ပေးပို့ခြင်း မပြုကြချေ။

​"အိုး... ဘာလို့ ဒီနာမည် ပေးထားတာလဲ" သူငယ်၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် အရေးအကြောင်းငယ် တစ်ကြောင်း ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူတို့၏ နာမည်မျိုး မဟုတ်ပေ။

​"ကျွန်တော် အသိဝင်စ အရွယ်ကတည်းက ကျွန်တော်နေတဲ့ နေရာမှာ ကျွန်တော့်အတွက် အရေးကြီးဆုံး လူတစ်ယောက် ရှိခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က မော့ပါ" စုမင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်ရာ အသံထဲတွင် ခေါင်းမာမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ကိန်းအောင်းနေပေသည်။

​"မင်းအဖေက ဘယ်သူလဲ" လူငယ်က ထပ်မံ မေးမြန်းပြန်သည်။

​စုမင်သည် ရှေ့မှ လူငယ်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုပေ။

​သူငယ်သည်လည်း သူ့ကို ပြန်လည်စိုက်ကြည့်နေရင်း စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဤကလေး၏ ရင်ထဲမှ နာကျည်းချက်၊ ဒေါသနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့ကို သူ မြင်တွေ့နေရသဖြင့် အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေရသနည်း ဟူသော အဖြေအား ထပ်မံမေးမြန်းရန် မလိုတော့ပေ။ ဤကလေး မွေးဖွားပြီး မကြာမီမှာပင် အဖေဖြစ်သူ သေဆုံးသွားခဲ့ပုံရပြီး မော့မျိုးရိုးရှိသူ တစ်ဦးက ကျွေးမွေး စောင့်ရှောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ကျဲရုန်းသည် မသေဆုံးမီ ဤကလေးအား မိမိကိုယ်ကို သက်သေပြနိုင်မည့် အမှတ်အသားနှင့် လမ်းညွှန်ချက်အချို့ ပေးအပ်ခဲ့၍သာ မိဘမဲ့ ကလေးတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

​"ကျွန်တော့်မှာ အဖေမရှိဘူး" စုမင်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

​"မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ" လူငယ်က လှမ်းအော်လိုက်ရာ အသံထဲတွင် လေးနက်မှုများ ပါဝင်နေသည်။ "မင်းအဖေနာမည်က ကျဲရုန်း။ သူက ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူတွေရဲ့ အရင်မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ပဲ။ သူ လူလားမြောက်လာတာကို ငါကိုယ်တိုင် စောင့်ကြည့်ခဲ့တာ။ မင်းက ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူတစ်ယောက် ဖြစ်သလို ငါတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ငယ်လည်း ဟုတ်တယ်"

​"ကဲပါလေ... မင်းအဖေအကြောင်းကို နောက်မှ ငါပြောပြမယ်။ အခုတော့ ကလေး၊ မင်း အိမ်ပြန်ရောက်ပြီ" သူငယ်က စုမင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာတွင် ကြင်နာတတ်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

​"ကျွန်တော်က ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ မဟုတ်ဘူး။ ဒီကိုလာတာ အဲဒီကျဲရုန်းရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို လာယူတာ။ ခင်ဗျားတို့ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူတွေက ကျွန်တော့်အဖေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ပစ်ထားခဲ့ပြီးမှတော့ ကျွန်တော်..." စုမင်၏ အသံထဲမှ ခေါင်းမာမှုမှာ ပို၍ ပြင်းထန်လာသော်လည်း စကားပင် မဆုံးသေးမီ လူငယ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြူခိုးများ အားလုံး ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းသွားပြီး ကြီးမားသော လက်ဝါးကြီး တစ်ဖက် အဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ထိုလက်ဝါးကြီးမှာ နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုလုံးနီးပါးကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး မြူခိုးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားကာ အဆုံးအစအား မမြင်နိုင်ပေ။

​ထိုအရာ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် လက်သီးအဖြစ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့သည်။ ထိုအရာက စုမင် တစ်ယောက်တည်းကို သာမက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ အားလုံးကိုပါ သိမ်းကျုံးဆုပ်ကိုင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။ ဟင်းလင်းပြင် တစ်ပြင်လုံးတွင် ပေါက်ကွဲသံများ မြည်ဟည်းသွားသည်။ စုမင်အနေဖြင့် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်သော်လည်း သူ လှုပ်ရှားမှုမပြုခဲ့ပေ။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူတို့၏ နယ်မြေမှ မြူခိုးများကို အဝေးမှ လှမ်းကြည့်မည်ဆိုပါက မြူခိုးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော လက်ဝါးကြီး ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည့် ခဏချင်းပင် ပြန်လည်အရည်ပျော် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ရပေမည်။ ထိုမြူခိုးများ ပြန်လည်ပြန့်နှံ့သွားချိန်တွင်မူ စောစောက ရှိနေခဲ့သော ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူများ အားလုံးမှာလည်း သဲလွန်စမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။