အခန်း ၉၇၄
Vol. 70 Ch. 974
အခန်း ၉၇၄ သူ တကယ်ပဲ သေဆုံးသွားပြီလား
ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင်အဆင့်သို့ ရောက်နေသူများကို လှည့်စားရန်ဆိုသည်မှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပေ။ အထွတ်အထိပ် ရတနာနှင့် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာတို့ ပူးပေါင်းဖန်တီးထားမှုတွင် အပ်ကျစရာ အနာအဆာ တစ်ကွက်မျှ မရှိခဲ့လျှင်ပင် စုမင်၏ ဟန်ဆောင်မှုက တူရုံသာမက တစ်ထပ်တည်း ကျလွန်းနေခဲ့လျှင်ပင် လှည့်စားနိုင်ဖို့ ခဲယဉ်းသည်။
သူ့ကိုယ်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည့် စွမ်းအားက လောင်မြိုက်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်းမှ ရရှိသော အပြာရောင်မီးလျှံများနှင့် တစ်သွေမတိမ်း တူညီနေလျှင်ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ ဘိုးဘေးကိုသာ လှည့်စားနိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူ ယနေ့တိုင် အသက်ရှင်နေနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ ဘိုးဘေးသည်လည်း ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင်ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်နှင့် ထိုက်တန်မည် မဟုတ်တော့ချေ။
ဤမျှ နှစ်ကာလရှည်ကြာ အသက်ရှင်သန်ခဲ့ပြီး အစွမ်းထက် အရှင်သခင်များ ဖြစ်လာသည့် လူအိုကြီးများ အားလုံးသည် နတ်ဆိုးများကဲ့သို့ ဉာဏ်သွား ထက်မြက်ကြသည်ချည်းသာ။
ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်၏ အသက်ရှူသံက အနည်းငယ် မြန်ဆန်လာသည်။ ကလေးငယ်တစ်ယောက်၏ အသွင်အပြင်နှင့် ဘိုးဘေးကို ကြည့်ရင်း သူ့ရင်ထဲတွင် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်လာသည်။ သူ အလှည့်စား ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
စုမင်ကို သူ့အစ်ကိုကြီး ချန်ရစ်ခဲ့သည့် မိဘမဲ့တူလေးဟု သူ အပြည့်အဝ ယုံကြည်ထားခဲ့သော်လည်း ဘိုးဘေး၏ စကားတစ်ခွန်းအောက်တွင် အရာအားလုံး ပြောင်းပြန်လန်သွားခဲ့ရသည်။
"ဒါ... ဒါက..." လူလတ်ပိုင်းအရွယ် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်မှာ အတော်ကြာသည်အထိ စကားစရှာမရ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ "ဘိုးဘေး... ဒါဆို အရှင်က ဘာလို့ သူ့ကို မီးဖိုဖွင့်ဖို့ ကူညီပေးပြီး အနားကပ်ခွင့် ပေးခဲ့ရတာလဲ။ ဒီလူတစ်ယောက် အတွက်နဲ့ မီးဖိုပွင့်လာရင် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ် တစ်ခုလုံးကို မီးလျှံတွေ ဖုံးလွှမ်းသွားအောင်အထိ အပင်ပန်းခံ လုပ်ပေးနေရုံမကဘူး ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ တစ်မျိုးနွယ်လုံးကို တစ်လလောက် အစီအရင်ထဲမှာ ပိတ်လှောင်ခံဖို့အထိ အရှင်က သဘောတူလိုက်တာလား"
မိုးမျှော် မျှော်စင်ကြီး၏ ထိပ်ဖျားတွင် ရပ်နေသော ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ ဘိုးဘေးသည် တိတ်ဆိတ်လျက် ရှိသည်။ သူ့ဘေးတွင်ကား မီးလျှံ၏ မျက်စိရှိနေ၏။ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေပြီး အတော်ကြာမှ သူက သက်ပြင်းကို ခပ်ဖွဖွ ချလိုက်သည်။
"သူ့ကို ဘယ်သူ လွှတ်လိုက်တာလဲ ဆိုတာ ငါ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ရဲရင့်မှုနဲ့ ပြတ်သားမှုကိုတော့ ငါ လေးစားတယ်။ သူ အမှန်အတိုင်း ဖွင့်ပြောခဲ့တာကိုလည်း ငါ သဘောကျတယ်။ သူ့လို အခြေအနေမျိုး ရောက်နေတဲ့အချိန် အမှန်အတိုင်း ပြောရဲတဲ့လူဆိုတာ ဒီလောကမှာ လက်ချိုးရေလို့ ရတယ်" ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ ဘိုးဘေးက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
"သူ့ရင်ထဲက ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ ခံစားချက်တွေကို ငါ မြင်နေရတယ်။ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက လူကြီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါက သူ့အပေါ် မေတ္တာထားပေးခဲ့လို့ ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်စိတ်ကတော့ ငါ့ကို လိမ်ညာထားမိလို့ ဖြစ်နေတဲ့ ခံစားချက်တွေပဲ။ သူက အဲဒီ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ ခံစားချက်တွေကို ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ဘူး။ အဲဒါကြောင့် ငါတောင် ခဏလောက် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားခဲ့ရပေမဲ့ အဲဒီအချက်ကပဲ ငါ့ရဲ့ သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်ကို ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့တာ။ ဒါတွေသာ မဟုတ်ခဲ့ရင် ငါ သူ့ကို အဲဒီနေရာမှာတင် ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်ပြီ" ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ ဘိုးဘေးက ခေါင်းခါလိုက်ရာ မျက်နှာထက်တွင် အိုမင်းရင့်ရော်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထင်ဟပ်သွားသည်။
"ကျွန်တော် နားမလည်သေးဘူး..." မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်၏ မျက်လုံးများတွင် ရေခဲတမျှ အေးစက်သော အကြည့်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူ့နေရာတွင်သာဆိုလျှင် စုမင်ကို ဤအတိုင်း ထွက်သွားခွင့် ပေးလိုက်မည် မဟုတ်ပေ။ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ရဲသည်အထိ သတ္တိကောင်းနေရသည်လော။ ဤသည်က တားမြစ်ချက်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းပင်။
"မင်း နားမလည်ဘူးပေါ့..." ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ ဘိုးဘေးက ကောင်းကင်မှ အကြည့်လွှဲကာ လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါဆိုလည်း မင်း ဆက်ပြီး နားလည်အောင် လုပ်မနေနဲ့တော့။ မီးဖိုကိုသာ ဖွင့်လိုက်"
ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ ဘိုးဘေးက စကား ဆက်မပြောတော့ချေ။ လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသား၏ စိတ်ထဲတွင် စုမင်၏ ကိစ္စကြောင့် အတွေးများ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သော်လည်း သူကမူ ခေါင်းငုံ့ကာ အမိန့်နာခံကြောင်း ပြသလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးကာ မီးလျှံ၏ မျက်စိထဲသို့ တန်းမတ်စွာ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ သူသည် မီးတောက်များအလယ်တွင် ရွေ့လျားသွားပြီးနောက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လောင်မြိုက်ဝိညာဉ် အဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားတော့သည်။
မီးလျှံများသည် ပေါက်ကွဲသံ တစ်ချက်နှင့်အတူ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန့်ကားထွက်သွားသည်။ အဝေးမှ လှမ်းကြည့်မည်ဆိုလျှင် ထိုမျှော်စင်မြင့်ကြီးသည် ဧရာမ မီးတုတ်ကြီးတစ်ချောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ပင်။
မီးလျှံများထဲမှ နားစည်ကွဲမတတ် စူးရှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်သံက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ကြားလိုက်ရသော ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ အားလုံးမှာ တစ်ခဏမျှ မှင်သက်သွားကြသော်လည်း မကြာမီ မိမိတို့နှင့် အနီးဆုံးရှိရာ မျှော်စင်များဆီသို့ အပြေးအလွှား တိုးဝင်သွားကြလေသည်။
အချိန်ခဏအကြာတွင် တိုက်ကြီးတစ်တိုက်လုံးရှိ အနိမ့်အမြင့် မညီညာသော ရေတွက်၍မရသည့် မျှော်စင်များထံမှ မီးလျှံများ ပြန့်နှံ့ထွက်ပေါ်လာသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် မီးတုတ်များသဖွယ် ဖြစ်တည်လာပြီးနောက် အမွှေးတိုင် နှစ်တိုင်စာ လောင်ကျွမ်းချိန် ကြာမြင့်သောအခါ မျှော်စင်အားလုံးမှာ တောက်လောင်နေသော မီးတုတ်များအဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားကြ၏။ ၎င်းတို့ထံမှ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော စွမ်းအား အစုအဝေးကြီးတစ်စုသည် ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ပွင့်အန်ထွက်လာသည်။
ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခွင်လုံးတွင် တဝီဝီ မြည်ဟည်းသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူတို့၏ မြေပြင်တစ်ပြင်လုံး တုန်ခါသွားသည်။ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ အားလုံးနီးပါးသည် ထိုအချိန်တွင် လောင်မြိုက်ဝိညာဉ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
ဤဖြစ်စဉ်မှာ သုံးရက်တိုင်တိုင် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ဤသည်ကား ပူဇော်ပွဲတစ်ရပ်ပင်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုကို ဖွင့်လိုပါက ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ အားလုံးက ပူဇော်ပွဲ ပြုလုပ်ပေးရမည်သာ ဖြစ်သည်။
သုံးရက်အကြာတွင် ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ အားလုံး မြေပြင်ပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ထိုနေရာရှိ မြူခိုးများက ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွား၏။ ထိုအချိန်၌ ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုမှ အရှိန်အဟုန် ပြင်းထန်သော မီးပင်လယ်ကြီး ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ် တစ်စင်းလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားရာ သက်ရှိမြောက်မြားစွာမှာ အသက်ဘေးမှ လွတ်ကင်းရန် တုန်ရီစွာဖြင့် ပုန်းအောင်းနေကြရသည်။ အကယ်၍သာ အပြင်ဘက်၌ ပေါ်တင်ကြီး ရှိနေမည်ဆိုပါက သူတို့မှာ သေချာပေါက် သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။
ဤအခြေအနေသည် တစ်လနီးပါးခန့် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူများသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ အတွင်းပိုင်း၌ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာမည် ဖြစ်၏။
ပူဇော်ခွင့်ရသည့် အရည်အချင်းပြည့်မီသော ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ အားလုံး မီးတောက်များထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတုတ်များအဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားချိန်တွင် ဘိုးဘေး၏ ကိုယ်မှာ ယိမ်းယိုင်သွားကာ မျှော်စင်ပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ သူ ပြန်လည် ပေါ်လာချိန်တွင်မူ မြင့်မားသော တောင်ထိပ်ဖျား တစ်နေရာ၌ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေသည်။ သူ့မျက်နှာထက်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများနှင့် ရှေးကျသော အရိပ်အယောင်တချို့ ထင်ဟပ်လျက် ရှိသည်။
'ငါ ဘာလို့ သူ့ကို ကူညီပေးရမှာလဲ...' ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ ဘိုးဘေးက ခေါင်းရမ်းလိုက်သည်။
'အကြောင်းကတော့ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူတွေဆီကို ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာကြီး ဆွဲမသွင်းချင်လို့ပဲ။ ပြီးတော့ သူရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းက ငါ လက်ခံနိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာတစ်ခု အတွင်းမှာ ရှိနေခဲ့လို့။ နောက်ပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်တွေက တကယ်ကို ပါရမီထူးချွန်တဲ့ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ တစ်ယောက်ကို ငါ ရှာတွေ့လိုက်သလို ခံစားချက်ကို သူက ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့လို့ပဲ'
'သူ့မှာ သူ့ကိုယ်သူ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူအဖြစ် အသွင်ပြောင်းပေးနိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ခု ရှိနေတယ်။ အဲဒါက သာမန် ကံကြမ္မာနဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင် တစ်ယောက် ဖန်တီးနိုင်တဲ့ အရာမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။ သူသာ ဒီလို ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မျိုးကို ရောက်နိုင်တယ်ဆိုရင် သူ့နောက်ကွယ်က ပံ့ပိုးပေးနေတဲ့ လူရဲ့ စွမ်းအားက ဒီထက်တောင် အများကြီး ပိုမြင့်မားနေလိမ့်မယ်'
'ငါ့ရဲ့ ကျဆင်းရမယ့် အချိန်က နီးကပ်လာပြီ။ ငါ့နေရာကို ဆက်ခံမယ့် သူကလည်း လုံလောက်တဲ့ စွမ်းအားကို ရရှိနေပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ လူမျိုးစု တစ်ခုလုံးရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လွှဲပြောင်းယူဖို့ဆိုတာ စွမ်းအားတစ်ခုတည်းနဲ့ မရဘူး။ မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုတွေ လုပ်နိုင်ဖို့လည်း လိုအပ်တယ်'
'ထားလိုက်ပါတော့လေ... သူက ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကကို သွားချင်နေမှတော့ ငါက ဘာလို့ သူ့ကို တားဆီးပြီး ငါ့လူတွေဆီကို ပြဿနာတွေ အလာခံရမှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းအတွက် မီးဖိုကို ငါ ဖွင့်ပေးလိုက်နိုင်ပေမဲ့ မင်းကိုယ်တိုင် အထဲကို ဝင်နိုင်မယ့် စွမ်းရည် ရှိ၊ မရှိ ဆိုတာကတော့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာအပေါ်မှာပဲ လုံးလုံးလျားလျား မူတည်လိမ့်မယ်'
ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ ဘိုးဘေးက ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ စုမင်အား သူ ပြောခဲ့သမျှ စကား အားလုံးသည် အမှန်တရားချည်းသာ ဖြစ်၏။ မီးဖိုထဲရှိ ခရမ်းရောင် မီးလျှံများသည် အမှန်တကယ်ပင် အားအနည်းဆုံး မီးလျှံများ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ အပူရှိန်မှာ အနက်ရောင် မီးလျှံများ၏ အပူရှိန်နောက်တွင် ကပ်လိုက်နေသည်။ ထိုမျှ မြင့်မားသော အပူချိန်အောက်တွင် မီးဖိုအနီးသို့ ချဉ်းကပ်၍ ဝင်ရောက်လိုသူတိုင်းသည် လုံလောက်သော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် လိုအပ်ရုံသာမက ရှားပါးသော ကံကောင်းမှု တစ်ခုကိုလည်း လိုအပ်ပေမည်။
"သူသာ တကယ့် ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်မလဲ..." ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ ဘိုးဘေးက သူ့ဘာသာ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အဆုံးအစမဲ့သော မီးတုတ်များ၏ အလင်းရောင်က သူ့ပုံရိပ်ကို ထွန်းလင်းပေးနေချိန်တွင် သူသည် ရှေးကျပြီး အထီးကျန်ဆန်သော လေထု၏ ရစ်ပတ်မှုကို ခံနေရ၏။ ထို့အပြင် သူ့ကို ဆက်ခံမည့်သူ မရှိတော့သကဲ့သို့ ခံစားရသောကြောင့် သူ့မျိုးနွယ်စု အနာဂတ်အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများလည်း ရောယှက်နေလေသည်။
ဤသူသည် လမ်းဆုံးသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သော အဘိုးအို တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ သူ့မျိုးနွယ်စုအတွက် မည်သည့် ပြဿနာကိုမျှ သူ မယူဆောင်လာလိုတော့ပေ။ ဤသို့ ကျရောက်လာနိုင်ဖွယ်ရှိသော ဘေးအန္တရာယ်ကြီးအား ကျော်ဖြတ်ပြီး အရာအားလုံးကို အသံတိတ် ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်မည်ဆိုပါက ၎င်းသည် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်မည်။
……
စုမင်သည် ပဉ္စမမြောက် မီးဖို တည်ရှိရာ နေရာတွင် ထိုင်လျက် စူးရှစွာ တောက်ပနေသော မီးဖိုကြီးကို ငေးကြည့်နေ၏။ မီးဖို၏ အသွင်သဏ္ဌာန်ကို သူ မမြင်ရဘဲ ပြင်းထန်သော အလင်းလုံးကြီး တစ်လုံးအဖြစ်သာ မြင်တွေ့နေရသည်။
ထိုအလင်းရောင်ထဲတွင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်ပြီး အားကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ရှိနေသည်ကိုလည်း သူ ခံစားမိနေသည်။
ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုကြီးမှာ နေမင်းကြီး တစ်စင်းနှင့် ဆင်တူနေပြီး လူသားတို့၏ ရင်ထဲတွင် လေးစားကြည်ညိုစိတ်များ အလိုအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာစေနိုင်သော်လည်း တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေသည့် စုမင်၏ ရင်ထဲတွင်မူ မည်သည့် လေးစားမှုမျှ ဖြစ်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ သူ့ရင်ထဲ၌ ရှုပ်ထွေးနေသော ခံစားချက်များသာ ရှိနေခဲ့သည်။
'အတိတ်တုန်းက သူက ဒီနေရာကို မီးဖိုနဲ့အတူ ရောက်လာခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ သူနဲ့အတူ သူ့မိန်းမနဲ့ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ကလေးငယ်ကိုပါ ခေါ်လာခဲ့တယ်' စုမင်က မီးဖိုကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် မျက်ဝန်းထဲတွင် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။
'သူ တကယ်ပဲ သေသွားခဲ့ပြီလား။ ဒါမှမဟုတ်...' စုမင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မသေချာ မရေရာသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင် သူ သက်ပြင်းချလိုက်၏။ ဤအကြောင်းကို သူ ဆက်၍ မတွေးလိုတော့ပေ။
အကယ်၍သာ စုရွှမ်ယီ အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဆိုပါက သူ ဤကိစ္စကို လျစ်လျူရှုလိုက်မည် ဖြစ်သော်လည်း ထိုသူသာ ရှိနေသေးမည်ဆိုလျှင် စုမင်၏ ရင်တွင်း၌ ဆူပွက်လာသော ကြီးမားသည့် နာကြည်းချက်များကို သူ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုခံစားချက်မှာ အလွန် ပြင်းထန်သောကြောင့် သူ့လက်သီးများကိုပင် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားမိစေသည်။
"စီနီယာ... ခုနက ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ" ရွှမ်ရှန်း၏ အသံက စုမင်၏ ရင်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး စုရွှမ်ယီနှင့် ပတ်သက်သည့် အတွေးများကြောင့် ထကြွလာသော ခံစားချက်များကို ဖြတ်တောက်လိုက်လေသည်။
"ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ ဘိုးဘေး ပြန်လာပြီး နင်နဲ့ စကားပြောကတည်းက ငါတို့ ဘာမှ မကြားရတော့ဘူး။ စွမ်းအား တစ်မျိုးမျိုးက နင်နဲ့ရော ဒီကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ပါ ငါတို့ရဲ့ ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်တယ်" ရွှီဟွေက တိုးညှင်းစွာ ဝင်ပြောလိုက်သည်။
စုမင်၏ မျက်လုံးအိမ်များမှာ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွား၏။
"ဟုတ်တယ် စီနီယာ။ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ ဘိုးဘေးက ခင်ဗျားကို ဘာတွေ ပြောသွားတာလဲ။ ပြီးတော့ ဒီနေရာက... ဒါက..."
"ဒါ... ဒါက ပဉ္စမမြောက် မီးဖို ရှိတဲ့ နေရာများလား"
"ငါတို့ တကယ်ကြီး ဒီကို ရောက်လာခဲ့တာလား"
ရွှမ်ရှန်း၊ ယွင်ယို၊ နျန်ရီ၊ ဟွာယွီနှင့် ရွှီဟွေတို့ ပါဝင်သော အဖွဲ့နှင့် စုမင်၏ ဆက်သွယ်မှုမှာ ထိုအချိန်၌ပင် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီး သူတို့သည်လည်း ထိုအချိန်မှသာ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြန်လည် အာရုံခံနိုင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေသည့် ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုကြီးကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားကြ၏။
စုမင်၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားစဉ် သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အချိန်အတော်ကြာမှ သူ သက်ပြင်းချလိုက်၏။ အကယ်၍ သူသာ မည်သို့ ဖြစ်ပျက်သွားကြောင်း နားမလည်သေးပါက နှစ်ပေါင်းများစွာ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော အတွေ့အကြုံများကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ရခြင်းမှာ အလကားပင် ဖြစ်မည်။
"ငါက ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကို သူ သိသွားတယ်။ ခုနက သူ ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေကလည်း ငါ တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ။ တခြား ဘယ်သူ့ကိုမှ သူ ပေးမကြားချင်ခဲ့ဘူး" စုမင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာ အတွေးနက်သွားလေသည်။
အချိန်ခဏအကြာတွင် သူသည် ရွှမ်ရှန်းနှင့် အဖွဲ့ထဲမှ အခြားသူများကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ရွှီဟွေ စိတ်အေးစေရန်အတွက် နတ်ဘုရားအာရုံ တစ်ခုကိုသာ ပေးပို့လိုက်ပြီးနောက် သူသည် အဝေးဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွား၏။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုအနီး တစ်ဝိုက်မှ သူ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
……
မီးဖို စတင်ဖွင့်လှစ်သည့် ပထမဆုံးနေ့တွင် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ အတွင်းပိုင်းရှိ နဂါးငွေ့တန်းထဲ၌ လေများ တိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အင်မတန်မှ ရှားပါးသော အဖြစ်အပျက် တစ်ခုပင်။ နဂါးငွေ့တန်းထဲ၌ မည်သည့်လေမျှ မရှိသဖြင့် ဤလေများ တိုက်ခတ်လာပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားသောအခါ ယင်းကို အာရုံခံမိသော သက်ရှိအားလုံး၏ ကိုယ်ခန္ဓာများမှာ တုန်ရီသွားကြသည်။ သူတို့ တိုက်ခိုက်နေသည်ဖြစ်စေ၊ အစာရှာနေသည်ဖြစ်စေ၊ အိပ်စက်နေသည်ဖြစ်စေ မည်သည့်အရာကို လုပ်ဆောင်နေသည်ဖြစ်ပါစေ အားလုံး၏ မျက်နှာထက်တွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာကြ၏။
မီးတောက်နတ်ဆိုးများ၏ အသိုက်အဖြစ် တည်ရှိနေသော ဂြိုဟ်ပေါ်တွင် ကျင့်ကြံသူများ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို သိမ်းပိုက်ပြီး လူသားအသွင် ရရှိထားသော သတ္တဝါများသည် အိပ်စက်နေကြသော်လည်း ထိုအချိန်၌ အားလုံးမှာ လန့်နိုးသွားကြသည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်ကို ကြည့်ကာ နဂါးငွေ့တန်းထံမှ လေတိုက်ခတ်မှုနှင့်အတူ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးလျှံများ၏ အရိပ်အယောင်အား အာရုံခံလိုက်မိကြ၏။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့ထံမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
နဂါးငွေ့တန်းထဲ၌ ဟင်းလင်းပြင် သားရဲ မြောက်မြားစွာ ရှိနေသော်လည်း လေတိုက်ခတ်သွားသောအခါ သူတို့အားလုံးသည် လျင်မြန်စွာ ကိုယ်ထင်ပြလာကြပြီး ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော အရှိန်အဟုန်များဖြင့် အဝေးဆီသို့ ဦးတည် ပြေးထွက်သွားကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အကြောက်တရားများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသော အသံကြီးများဖြင့် ဟိန်းဟောက်ကြလေသည်။
လေတိုက်ခတ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများ ရှိနေသည့် အသိုက်အားလုံး၌ ဤကဲ့သို့သော အရာများ ဖြစ်ပျက်လာခဲ့သည်။
လေတိုက်ခတ်ပြီးနောက်ပိုင်း ဖြစ်လာမည့် အရာများကို သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲ၌ နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ် တစ်ခုလုံးကို သက်ရောက်မှု ရှိစေမည့် ဘေးအန္တရာယ်ကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ဘေးအန္တရာယ်ကြီး၏ အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေ မရောက်လာမီ သူတို့သည် တစ်လခန့် ပုန်းအောင်းနေနိုင်မည့် နေရာတစ်ခုကို အမြန် ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူတို့သာ နှေးကွေးသွားခဲ့မည်ဆိုပါက သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေမည့် အရာမှာ သေခြင်းတရားသာ ဖြစ်မည်။
စိမ်းလန်းသော သစ်ပင်ပန်းမန်များ ပေါက်ရောက်နေသည့် ဂြိုဟ်မြောက်မြားစွာ ရှိ၏။ လေတိုက်ခတ်သွားသောအခါ ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်းပင် မည်းနက်သွားကာ ညှိုးရော်သွားပြီးနောက် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ မကြာမီ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ အတွင်းပိုင်းရှိ ဂြိုဟ်များအားလုံးမှာ အသက်ကင်းမဲ့နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။
ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများသည် ယခုအခါ နေရာသစ် တစ်နေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်လျက် ရှိသော်လည်း လေတိုက်ခတ်မှုက သူတို့ထံ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူတို့၏ ဘိုးဘေးမှာ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွား၏။ သူသည် အမြန်ဆုံး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အားလုံးကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ပေါက်ကွဲသံ တစ်ချက်နှင့်အတူ ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူ အားလုံးအား လွှမ်းခြုံထားနိုင်မည့် ဧရာမ လက်ဝါးကြီး တစ်ဖက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
သုစရိုက်အမြစ်တွယ်သူများမှာ မြွေခန္ဓာကိုယ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော မျိုးနွယ်စု ဖြစ်သည်။ လေတိုက်ခတ်သံက ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လွင့်ပျံ့လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့အားလုံးသည် မြေအောက် နက်ရှိုင်းသော နေရာများဆီသို့ ပုန်းအောင်းသွားကြ၏။
အလားတူ ဖြစ်ရပ်များမှာ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ အတွင်းပိုင်းရှိ နေရာတိုင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။ အရွယ်အစားနှင့် ပုံသဏ္ဌာန် အမျိုးမျိုးရှိသော သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံး၊ အစွမ်းထက်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် သားရဲများပင်လျှင် ဤကဲ့သို့ တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။
အကြောင်းမူကား ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုကြီး ပွင့်လာတော့မည်ဆိုသည်ကို သူတို့ ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိထားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေတော့သည်။