အခန်း ၁၂၉၅

အခန်း (၁၂၉၅) ယိုယောင် နောက်တစ်ကြိမ်ဒေါသထွက်ခြင်း

စီရင်စုလေးခု၏ဆက်စပ်နေသော နယ်မြေများတွင် မူလက ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာပြီဖြစ်သည်။

တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင်ဆိုလျှင် အချိန်လုံလုံလောက်လောက်ပေးပါက ပဉ္စမအဆင့် ထိုက်ယီ မသေမျိုးနယ်ပယ်မှ မျောက်ဝံနတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပင်လျှင် စီရင်စုမြို့တော်သုံးခုကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်းရှိရာ ခြောက်နှင့်ခြောက် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေသော မဟာနတ်ဆိုးကြီး ခုနစ်ကောင်ဆိုလျှင်ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ဤကျယ်ပြောလှသော တာအိုနယ်မြေတွင်ပြင်းထန်သော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခြင်းမှလွဲ၍ တကယ်တမ်းတွင် သေကြေဒဏ်ရာရသူ လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။

ရှန်းယီ ခေါ်ယူလိုက်သော အမည်းရောင်တိမ်တိုက်က အာရုံစိုက်မှုကိုဆွဲဆောင်ရန် လှည့်ကွက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်၏။ ၎င်း၏အရိပ်အောက်တွင် တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်နှင့် သမင်ဖြူတို့က သူတို့၏စွမ်းရည်များကိုအပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကြိုတင်ပေးပို့ထားသော အစစ်အမှန်အရှင် ထိုက်ရွှီ၏ ရုပ်တုများကို နေရာအနှံ့အပြားရှိ လူအုပ်ကြီးက ဝိုင်းရံထားကြပြီး ၎င်းတို့က ယခင်က သစ်ပင်ကြီးများအောက်တွင်ဖြစ်စေ လယ်ကွင်းများကြားတွင်ဖြစ်စေရှိနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ပြည်သူများက မိမိတို့ဆန္ဒအလျောက် ရောက်ရှိနိုင်သမျှ အမြင့်ဆုံးနေရာသို့ မြှောက်တင်ထားကြသည်။

ထိုစဉ် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းကိုဖြတ်၍ ပုံရိပ်တစ်တန်း လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွား၏။

ဤမြင်ကွင်းများကို ကြည့်ရှုရင်း ယိုယောင်က သူမ၏လက်ခုံကို နဖူးပေါ်တွင်တင်ကာ မျက်လုံးများကိုမှိတ်လိုက်ပြီး ရှင်းပြ၍မရနိုင်အောင် မူးဝေလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယွင်မြောင်ကို ပြင်ဆင်ခိုင်းထားခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက ယခုအခါ အခြားသူများ အကျိုးအမြတ် ရရှိရန်အတွက်သာ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ထိုထိုက်ရွှီက နတ်ဆိုး ကပ်ဘေးမှ ဧကရာဇ်ချီ အားလုံးကို စားသုံးသွားရုံသာမက သူမ၏ကိုယ်ပိုင် တာအိုနယ်မြေတွင် သူ၏လုပ်ရပ်များကိုပါ အမြစ်တွယ်စေခဲ့ရာ ၎င်းကို အပြီးတိုင် ဖယ်ရှားပစ်ရန် အချိန်မည်မျှ ကြာမည်ကိုပင် မသိနိုင်တော့ပေ။

"ဆရာဒေါ်လေးကို သတင်းပို့ရရင် ကျွန်တော်တို့က စီစဉ်တာတွေပြီးသွားရုံပဲ ရှိသေးတယ် လှုပ်ရှားဖို့တောင် မစရသေးခင်မှာ လင်းရွှီဂူက လူတစ်စုက ကြိုပြီးဝင်ရောက်လာပြီး လှည့်စားတဲ့ စကားတွေနဲ့ ပြည်သူတွေကို လှုံ့ဆော်ခဲ့ကြတယ် သူတို့က အချိန်ကို တိတိကျကျတွက်ချက်ထားသလိုပါပဲ မဟာနတ်ဆိုးကြီးက စီရင်စုထဲကို ဝင်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် အစစ်အမှန်အရှင် ထိုက်ရွှီက ပေါ်လာပြီး ကျွန်တော်တို့ကိုတုံ့ပြန်ဖို့ အချိန်လေးတောင် မပေးခဲ့ပါဘူး"

တပည့်နှစ်ဦးက တိမ်တိုက်များပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက်တုန်ယင်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။

ယိုယောင်၏အနောက်ဘက်တွင် လုထုံက ရုတ်တရက်ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ထိုလူနှစ်ဦးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်ကိုင်ကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ဒီလောကကြီးမှာ ဒီလိုတိုက်ဆိုင်မှုမျိုး ဘယ်မှာ ရှိလို့လဲ ဒါက ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ဆိုးယုတ်တဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေနဲ့ ယွင်မြောင်က လင်းရွှီဂူနဲ့ ကြိုတင် စီစဉ်ထားလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ယိုယောင်က သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ ဖုံးကွယ်မထားသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုက သူမ၏သေးသွယ်သော မျက်လုံးများတွင် လင်းလက်သွားသည်။

မတ်တပ်ရပ်ရန် ဖိအားပေးခံရသော တပည့်နှစ်ဦးမှာ အလွန်အမင်းကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း တုန်ရီစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဒါက စီနီယာအစ်ကို ယွင်မြောင်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်လောက်ဘူး" သူတို့က တံတွေးများကို မျိုချလိုက်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ မဖုံးကွယ်ရဲဘဲ ကျန့်နင်စီရင်စုတွင် အစောပိုင်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို အမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။

"..."

ကြိုးကြာကလေးက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေ၏။

ဤအကြောင်းကို ကြားရုံဖြင့် ထိုအချိန်က ယွင်မြောင် မည်မျှအရှက်ရခဲ့မည်ကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်၏။ အစစ်အမှန်အရှင် ထိုက်ရွှီက တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ ယခုမှရောက်လာသူဖြစ်နေခြင်းက တစ်ကဏ္ဍဖြစ်ပြီး ထိုသူက ယွင်မြောင်၏အရင်းအခေါက် ဖခင်ဖြစ်နေလျှင်ပင် သူ၏ကိုယ်ပိုင် အနာဂတ်ကို စတေးပြီး အခြားသူများအတွက် လမ်းခင်းပေးမည် မဟုတ်ပေ။

"မင်းဆိုလိုတာက သူက အစကနေအဆုံးအထိ လက်တစ်ချောင်းတောင် မလှုပ်ဘဲ ဒီအတိုင်း တိတ်တဆိတ် ခွင့်ပြုပေးလိုက်တယ်ပေါ့"

ယွင်မြောင်အပေါ် သံသယမှာ လုံးဝ ရှင်းလင်းသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယိုယောင်၏မျက်လုံးများထဲရှိ သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်က လျော့ကျမသွားဘဲ ပို၍ပင်ပြင်းထန်လာခဲ့၏။

သူမက မင်္ဂလာတိမ်တိုက်ပေါ်သို့ နင်းကာ နောက်တစ်ကြိမ် အလျင်အမြန်ထွက်ခွာသွားပြန်သည်။

၎င်းတို့အုပ်စုက ရွာတစ်ရွာ၏ ရွှံ့နံရံအောက်တွင် တွေဝေငေးမောနေသော ယွင်မြောင်ကို လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့သွား၏။ သူက နံရံကို အားအင်ကုန်ခမ်းစွာ မှီနေပြီး ချင်းကွမ်းဂူမှ လူများကို မြင်သောအခါတွင်ပင် သူ၏ မျက်နှာမှာ ထုံထိုင်းနေဆဲပင်။

ယိုယောင်က လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့တိုးသွားပြီး သူမ၏ရှည်လျားသော လက်ချောင်းများဖြင့် သူ၏ ကော်လာကို ဆွဲကိုင်ကာ သူ့ကိုဆွဲမလိုက်ပြီး ရွှံ့နံရံနှင့် ဆောင့်ပစ်လိုက်သည်။

"နင့်ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်း တစ်ခုလုံးနဲ့ မှော်ရတနာလက်နက်တွေ အားလုံးက ခွေးကျွေးလိုက်ရသလိုမျိုးအလဟဿဖြစ်သွားတာပဲ"

သူမက အံများကိုတင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး ဤအသုံးမကျသောလူကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်ချင်နေ၏။ အကယ်၍ သူက အနည်းငယ်မျှခုခံနိုင်ပြီး ထိုပိုးကောင်နတ်ဆိုးတပည့်နှင့် ခေတ္တမျှယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက သူမ ကျန့်နင်စီရင်စုသို့ ရောက်ရှိရန် အချိန်လုံလောက်စွာ ရရှိခဲ့ပါလိမ့်မည်။

"ငါ သူ့ကိုအနိုင်ယူဖို့ ငါ့မှာ ယုံကြည်မှု မရှိခဲ့ဘူး" အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က ခေါင်းကို ငဲ့လိုက်ပြီး သူ၏အသံမှာ အက်ကွဲနေ၏။

သူ၏ အနာဂတ်မှာ ပိတ်ဆို့သွားပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာလည်း ဆုံးရှုံးသွားရာမြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် မည်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေမျှ မရှိတော့ပေ။

"ယုံကြည်မှု ယုံကြည်မှု နင်သိတာက ဒီလိုအရာတွေကိုတွက်ချက်ဖို့ပဲ ကပ်ဘေးစကတည်းက အခုချိန်အထိ လေးစားစရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခုကို နင် လုပ်ဖူးရဲ့လား အကယ်၍ အဲဒီလိုပြီးပြည့်စုံတဲ့ အခွင့်အရေးမျိုးရှိခဲ့ရင်တောင် နင့်လို လူမျိုးဆီကို ဘယ်တော့မှကျရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

အစစ်အမှန်အရှင်မ ယိုယောင်က သူ့ကိုမြေပြင်ပေါ်သို့ အထင်သေးစွာဖြင့် ပစ်ချလိုက်သည်။

"ဒီလိုမျိုး အဆုံးသတ်သွားရတာကို တခြားသူတွေကိုအပြစ်တင်နေတာက တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး"

အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ ထုံထိုင်းမှုမှာ နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် လျော့ကျသွား၏။

သူက ယိုယောင်ကို မှင်တက်စွာကြည့်လိုက်ပြီး လှောင်ပြောင်သော ရယ်မောသံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ယွင်မြောင်က မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးရဲ့ဟာသတစ်ခု ဖြစ်သွားတာ မှန်ပါတယ် ဒါပေမယ့် မင်းယိုယောင်ကကော ဘယ်လောက်တောင် ပိုကောင်းနေလို့လဲ ငါတို့ကြားမှာ ဘာကွာခြားမှုရှိလို့လဲ"

သူက ဤစကားများကို ပြောလိုက်သောအခါ ကြိုးကြာကလေး၏အမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ကို စကားဆက်မပြောရန် တားဆီးချင်သွားသည်။

သို့သော် ယိုယောင်က အေးစက်စွာ ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကွာခြားချက်လား ကွာခြားချက်က ငါ့ကို ဒေါသထွက်အောင်လုပ်ရဲတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ငါ အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားရရင်တောင်မှ သူတို့ကို တန်ဖိုးပေးဆပ်ရအောင် ငါ လုပ်ပစ်မယ်"

"..."

အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်၏မျက်လုံးအိမ်များက အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး အနည်းငယ် တွေဝေသွား၏။

ယိုယောင်က သူ့ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"နင့်မှာ ဘာကျန်သေးလို့လဲ နင်ဆုံးရှုံးစရာ ဘာရှိသေးလို့လဲရှင်းရှင်းလေးပဲ။ နင့်မှာ ဘာမှကို မရှိတော့တာ ဒါပေမယ့် နင်က ကလေးတစ်ယောက်လို ငိုယိုပြီး ဒီနေရာမှာပုန်းအောင်းနေရုံပဲ တတ်နိုင်တယ်။ နင်က ငါနဲ့နှိုင်းယှဉ်ခံရဖို့ ထိုက်တန်တယ်လို့ ထင်နေလား"

ဤစကားများသည် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုအလား ယွင်မြောင်၏ဟန်ဆောင်မှုများကို လုံးဝ ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။

မည်သည့် သတိထားမှုမျိုးမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။ ၎င်းကို မည်သို့ပင်အလှဆင်ပြောဆိုစေကာမူ အဆုံးတွင် ၎င်းမှာ သတ္တိကြောင်ခြင်းမျှသာဖြစ်၏။

တစ်ချိန်က ကြီးမားသောအကြောင်းပြချက်တစ်ခုအတွက် အရှက်ရမှုကိုသည်းခံသည်ဟု ဆင်ခြေပေးခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ မည်သည့် အခွင့်အရေးမျှမရှိတော့ဘဲ ဆက်လက် သည်းခံနေခြင်းမှာ မရဲဝံ့ခြင်းမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့် အကြောင်းပြချက် ရှိနိုင်ဦးမည်နည်း။

"သတ်"

ယွင်မြောင်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များတဖြည်းဖြည်း တွန့်လိမ်သွားကာ ရုတ်တရက်တိုးညှင်းသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

"သူ့ကို သတ်"

သူကဲ့သို့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော လင်းရွှီဂူ၏ စီနီယာ တပည့်တစ်ဦးက ထိုပိုးကောင်နတ်ဆိုး တပည့်ကြောင့်သာ လူတိုင်း၏လှောင်ပြောင်ခြင်းကို ခံရသည့်အဆင့်ထိ ကျဆင်းသွားခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ တစ်ဖက်လူကို သူကဘယ်လိုလုပ် လွတ်မြောက်ခွင့် ပြုနိုင်မည်နည်း။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း"

ကြိုးကြာကလေးက ယွင်မြောင်ကို ရုတ်တရက် ကန်ချလိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လိမ့်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်များ ပေကျံသွားသော်လည်း သူက ဂရုမစိုက်ဘဲ စိတ်လွတ်နေသော သားရဲတစ်ကောင်အလား သူ၏ မျက်လုံးများက ကြမ်းတမ်းနေ၏။

"ယိုယောင် မလုပ်နဲ့"

ကြိုးကြာကလေးက ဤလူဆိုးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ သူက လှည့်ကာ အမည်းရောင် ဂါဝန်နှင့် အမျိုးသမီး၏လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာပြောလိုက်၏။

"နင့်ကို စီနီယာအစ်မအနေနဲ့ လေးစားကြပေမယ့် နင်က ဒီလိုဆက်ပြီး ရှုပ်ထွေးအောင်လုပ်နေမယ်ဆိုရင် ငါက ချင်းကွမ်းမသေမျိုးဆီ သတင်းပို့ပြီး သူ့ကိုပဲကိုင်တွယ်ခိုင်းရတော့မယ်"