အခန်း ၁၂၉၆

အခန်း (၁၂၉၆) နောက်တစ်ကြိမ်

"..." ယိုယောင်က ကြိုးကြာကလေးကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏အင်္ကျီလက်စကို ရုတ်တရက်ဝှေ့ယမ်းကာ သူ့ကို ချင်းကွမ်း အလင်းတန်းများဖြင့် ပေတစ်ရာကျော် အကွာသို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

သူမမျက်ခုံးများကို အနည်းငယ်ပင့်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏အသံတွင် အေးစက်မှုနှင့် ရက်စက်မှုများ ရောယှက်နေ၏။ "နင့် သဘောပဲလေ"

မာနကြီးလှသော သူမအနေဖြင့် ယွင်မြောင်ကဲ့သို့သောတပည့်များကြားတွင် အတင်းအဖျင်းပြောစရာ အကြောင်းအရာတစ်ခုဖြစ်လာခြင်းကို လုံးဝ လက်ခံနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

အကြိမ်ကြိမ်သည်းခံနေခြင်းက ထိုသူကို နယ်ကျွံလာစေရန်သာဖြစ်စေပြီး၊ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းတပည့် နေရာသို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် သူမကို နင်းတက်သွားရန်ရည်ရွယ်လာစေခဲ့သည်။

ယနေ့ ထိုပိုးကောင်နတ်ဆိုး တပည့် သေချာပေါက် သေရမည်။

"ငါနဲ့ ဘယ်သူ လိုက်ရဲလဲ" ယိုယောင်က ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွား၏။ သူမ၏အောက်ဘက်တွင် ဒေါသကြောင့်မျက်နှာတွန့်လိမ်နေသော ယွင်မြောင်က မင်္ဂလာ တိမ်တိုက်ကို တိတ်တဆိတ် ခေါ်ယူလိုက်ပြီး၊ သူ၏ဘေးတွင် လုထုံကလည်း မည်သည့်တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

သူမ၏ဘေးရှိ လူနှစ်ဦးက မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက မသေမျိုးဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ တာအို အစေခံလေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ နတ်ဆိုး အစေခံလေးတစ်ကောင် ဖြစ်နေလျှင်ပင် သူ၏ အစ်ကို သေဆုံးမှုအတွက် အသက်တစ်ချောင်းဖြင့် ပြန်လည် ပေးဆပ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

"မင်းတို့ အားလုံးရူးနေကြပြီပဲ"

ကြိုးကြာကလေးသည် ထိုသုံးဦး ခိုင်ယွမ်စီရင်စုဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်ကို ကြည့်နေပြီး၊ အချိန်မဆွဲရဲတော့ဘဲတောင်ပံများကို ဖြန့်ကာ ချင်းကွမ်းတောင်ထိပ်ရှိ တာအို ဗိမာန်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ဂိုဏ်းတူတပည့်တစ်ဦးကို လူသိရှင်ကြား တိုက်ခိုက်ခြင်းက ဤကပ်ဘေး၏သဘာဝကို လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားစေမည်မှာ သေချာလှသည်။

ထို့အပြင် ယိုယောင်က ဤအစဉ်အလာကို စတင်လိုက်သည်နှင့် သူမအတွက် ကောင်းမွန်သော အဆုံးသတ် ရရှိရန်မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ထိုအချိန်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက၊ ၎င်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်းနေရာတစ်ခု ဆုံးရှုံးရုံမျှလောက် ရိုးရှင်းတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ကြိုးကြာကလေးက သူ၏ အစွမ်းကုန် အလျင်စလို သွားခဲ့သည်။ ယိုယောင်ကဲ့သို့သော ထိုကြီးမြတ်သည့် တပည့်များနှင့် တူညီသော နယ်ပယ်တစ်ခုတည်းတွင် ရှိနေသော်လည်း၊ တိမ်တိုက်များ ဝိုင်းရံနေသော ထိုတာအိုဗိမာန်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင်၊ ပင်ပန်းမှုကြောင့်လား ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့်လား မသေချာဘဲ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေခဲ့၏။

"ဒီတပည့်လေး မဟာမသေမျိုးကြီးကို တွေ့ခွင့်ပြုပါ" ပုံမှန် ကျင့်ဝတ်များကို လျစ်လျူရှုကာ၊ သူက ချင်းကွမ်း မသေမျိုး၏ နေအိမ်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး၊ အလျင်အမြန် လျှောက်လှမ်းရင်း အော်ဟစ်လိုက်၏။

"အစစ်အမှန်အရှင်မ ယိုယောင် က သတိလွတ်သွားပြီး၊ အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်၊ လုထုံ တို့နဲ့ ပူးပေါင်းကာ ခိုင်ယွမ်စီရင်စုကိုသွားပြီး လူသတ်ဖို့ ရည်ရွယ်နေပါတယ်။ မဟာမသေမျိုးကြီးကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်"

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော အခန်းတွင် သစ်သားတံခါးမှာ အနည်းငယ် ဟနေ၏။

ချင်းကွမ်းဇီက တရားထိုင်ဖူတွန်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။ ဤသတင်းကို ကြားသောအခါ သူ၏မျက်နှာမှာ တစ်ခဏမျှ တွန့်လိမ်သွားခဲ့၏။

သို့သော် သူမျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ၊ စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေသော ကြိုးကြာကလေးကို တိတ်ဆိတ်စွာ အကဲခတ်လိုက်ပြီး၊ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားကာ မတ်တပ်ရပ်မည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြသခဲ့ပေ။

"မဟာ မသေမျိုးကြီး..." ကြိုးကြာကလေးက ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဘဲ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွား၏။

"ဟူး၊ ဒီကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမှာပေါ့"

အပြင်လူများမရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ချင်းကွမ်းဇီက နှစ်ပေါင်းများစွာ သူ့နောက်သို့လိုက်ပါခဲ့သော ဤတာအို အစေခံလေး၏ရှေ့တွင် သူ၏ ဟန်ပန်များကို စွန့်လွှတ်လိုက်၏။ သူက တောင်အပြင်ဘက်သို့ ငေးကြည့်ကာ ညင်သာစွာသက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် သူတို့သွားနှင့်ပြီဆိုတော့ လောလောဆယ် အလောတကြီးလုပ်စရာ မလိုသေးပါဘူး"

နယ်ပယ်နှစ်ခုကို ကျော်လွန်ထားသော တာ့လော်ရွှေမသေမျိုးတစ်ပါးပင်လျှင် စိတ်နှလုံး လုံးဝ တည်ငြိမ်နေနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။

သူ ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သော ကလေးငယ်က ခဏတာစိတ်ခံစားမှုတစ်ခုအတွက် သူမ၏ မသေမျိုး မျိုးဆက်ကို လျစ်လျူရှုခဲ့ခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် စိတ်မကောင်းစရာဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ၊ သူမအရွယ်တုန်းက သူကိုယ်တိုင်လည်း လက်စားချေရန်နှင့် တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေရန်စိတ်မြန်လက်မြန်ခဲ့သည်ကို သူ သတိရမိသည်။

ကြီးမားသော အမှားတစ်ခုကို ကျူးလွန်ပြီးပြီ ဖြစ်ရာ၊ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည်ဆယ်တင်ရန်မည်သည့် နည်းလမ်းမျှမရှိတော့ပေ။

ချင်းကွမ်းဇီက သူ၏ရင်ထဲတွင် အထီးကျန်မှု အနည်းငယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုမိန်းကလေးက ပြစ်ဒဏ်အားလုံးကို ခံယူရန် ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ရာ၊ သူမ၏ဆရာတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူက လင်းရွှီကျစ်ကို အတုယူကာ ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်တွင် သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် တားဆီးသင့်သည်လော၊ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခံရပြီး နောင်တရနေချိန်အတွင်း သူမကိုနာကြည်းမှုများ ခံစားနေစေသင့်သည်လောဟု စဉ်းစားမိသည်။

ထို့အပြင်...

ချင်းကွမ်းဇီက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူထုတ်လိုက်၏။ ဤမြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင်၊ ချင်းကွမ်းဂူက လင်းရွှီဂူ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရဖူးသည့် အချိန်ဟူ၍ မရှိခဲ့ပေ။ ယခုကဲ့သို့ လူသိရှင်ကြားရဲတင်းစွာ ပြုမူလာခြင်းဆိုလျှင်ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ကြောင်း သူ တွေးမိသည်။

စီနီယာအစ်ကို တစ်ယောက်အနေဖြင့်၊ ချင်းကွမ်းဇီက ဂိုဏ်းချုပ် ဆရာ၏ ရှေ့တွင် လင်းရွှီကျစ် အရှက်မရလိုခြင်းကို နားလည်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သူတို့က တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ ထိုပိုးကောင်နတ်ဆိုးကို လက်ခံခဲ့ခြင်းကပင် သူ၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ဖယ်ရှားပေးနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း၊ သူက ချင်းကွမ်းဂူမှ ပစ္စည်းများကို လုံးဝ မထိတွေ့ခဲ့သင့်ပေ။

စီရင်စုလေးခု၏ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို သိမ်းယူခြင်းအား ဂျူနီယာညီလေးလင်းရွှီအနေဖြင့် အလွန်အကျွံစားသုံးမိခြင်းအတွက် မကြောက်ရွံ့လေသလား ဟု သူ တွေးမိ၏။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က သူတို့ ယိုယောင်ကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့ခြင်းမှာ သူတို့ဘက်က မှန်ကန်နေသောကြောင့် နားလည်ပေးနိုင်သော်လည်း၊ ယခု ဤကဲ့သို့ ရန်လိုသောဟန်ပန်ကို ပြသလာခြင်းက စီနီယာအစ်ကို တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဒေါသထွက်တတ်ခြင်း မရှိဟုတကယ်ထင်နေကြသည်လော။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ ယိုယောင်ကို ဒေါသထွက်ပေါက်ပေးရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုပေးသည့်အနေဖြင့် သူက ခေတ္တမျှဆက်ထိုင်နေမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ဆရာနှင့်တပည့် ဆက်ဆံရေးကို အလဟဿ မဖြစ်စေတော့ပေ။

ဤအကြောင်းကို သူ တွေးတောနေစဉ်၊ အံ့အားသင့်နေသော ကြိုးကြာကလေး၏အကြည့်အောက်တွင်၊ ချင်းကွမ်းဇီက သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်တော့သည်။

...

ခိုင်ယွမ်စီရင်စု၊ ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်

မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းတူတပည့် အများအပြားက ဤစီနီယာအစ်ကို ထိုက်ရွှီ၏ ထူးဆန်းသော အမူအကျင့်များနှင့် အသားကျနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူက မိမိအတွက်ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ခန်းမဆောင်ကြီး တစ်ခု တည်ဆောက်မည့်အစား၊ ဒုက္ခသည်များအတွက် ခိုလှုံစရာများတည်ဆောက်ရန် လူအင်အားနှင့် အရင်းအမြစ်များကို သုံးစွဲရန် ပိုမို လိုလားခဲ့သည်။ မသေမျိုးဗိမာန် သည်ပင်လျှင် ထိုနည်းတူပင်ဖြစ်ပြီး၊ ယဉ်ကျေးစွာပြောရမည်ဆိုလျှင် ၎င်းကိုရိုးရှင်းသည်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရလျှင်မူ ၎င်းက ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုအငွေ့အသက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

ဤသည်မှာ မူလက လူအများလှောင်ပြောင်စရာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ လူတစ်ယောက်၏စွမ်းရည်က လုံလောက်အောင် အားကောင်းနေသရွေ့၊ ၎င်းက မြင့်မြတ်သော ကြော့ရှင်းမှုတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

ယိုယောင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းနေရာမှ ဧကရာဇ်ချီ ပမာဏအများအပြားကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်သို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ရှန်းယီက သူ၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နည်းလမ်းများကို လက်တွေ့လုပ်ရပ်ဖြင့် သက်သေပြခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။

ဤယှဉ်ပြိုင်မှု၏ ရလဒ်မှာ ကြိုတင် ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

စီနီယာအစ်ကို ထိုက်ရွှီက စီရင်စုလေးခု နယ်မြေကို အမှန်တကယ် မသိမ်းပိုက်နိုင်သေးသော်လည်း၊ လင်းရွှီဂူတပည့်များ ချန်ထားခဲ့သောရုပ်တု အများအပြားကို ထိုကျင့်ကြံခြင်းနေရာတွင် ထားရှိခဲ့သည့် သူ၏ လုပ်ရပ်တစ်ခုတည်းကပင်၊ အချိန်နှင့်အမျှ စီရင်စုလေးခု၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ပေးသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို ထိုက်ရွှီ၊ ကျွန်တော့် လက်အောက်မှာ အရမ်းကောင်းမွန်တဲ့ မသေမျိုးလက်မှုပညာရှင် အနည်းငယ် ရှိပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့နေရာတစ်ခု မသတ်မှတ်လိုက်တာလဲ၊ ပြီးရင် ခန်းမဆောင်တစ်ခု လာဆောက်ပေးဖို့ သူတို့ကိုကျွန်တော်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်။ ဒီတောင်ထိပ်က လွတ်လပ်ပေါ့ပါးပေမယ့်၊ သာမန်သေမျိုးတွေက စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ခန့်ညားမှုကို မသိမြင်နိုင်ဘူးလေ"

လက်ရှိ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ တပည့်များကြားတွင်၊ ရှန်းယီက ထိုသုံးဦး၏တည်ရှိမှုနှင့် တန်းတူဖြစ်ရန် တိတ်တဆိတ်တက်လှမ်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပေ။

တိတိကျကျ ပြောရမည်ဆိုလျှင် သူက စီနီယာအစ်မ ယိုယောင်၏ နေရာကို အစားထိုးရန် အလားအလာပင်ရှိနေခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူက ယခုမှသာ အရှိန်အဟုန်ရရှိလာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အမြစ်တွယ်နေသော သစ်ပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း တွယ်ကပ်နေသောနွယ်ပင်များ မရှိသေးပေ။

လူတိုင်းက ဤကောင်းကင်ပါရမီရှင် နှင့် ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ရန်နှင့် မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်ရန် အစွမ်းကုန်ကြိုးပမ်းကြတော့သည်။

"မလိုပါဘူး၊ ကျေးဇူးပဲ"

ရှန်းယီက ခေါင်းခါပြလိုက်၏။ ဤသည်မှာ ယဉ်ကျေးစွာငြင်းဆန်ခြင်း သက်သက် မဟုတ်ပေ။

နန်ယန်ရတနာနယ်မြေရှိ မဟာချန် ချင်ပြည်နယ်တွင် ရှိစဉ်ကတည်းက၊ သူ၏ဂုဏ်ကျေးဇူးအတွက် ဗိမာန်တစ်ခုတည်ဆောက်ခံရပြီး ရိုသေလေးစားခံရခြင်း၏ခံစားချက်ကို သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပြီး ဖြစ်သည်။