အခန်း ၄၀၁
Vol. 21 Ch. 401
အခန်း (၄၀၁) - နဂါးမီးဖြင့် ကျောက်စိမ်းကို သွေးခြင်း
စီနီယာမော့ထံမှ ထိုကဲ့သို့သော စကားမျိုး ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု လင်းကျင်း မမျှော်လင့်ထားသော်လည်း သူက ထိုအကြံကို စိတ်ဝင်စားဟန် ပြလိုက်သည်။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ခေါင်းခါလိုက်၏။
"အင်း... မင်းက အသုံးဝင်တဲ့ အစေအပါးတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ မင်းက ရုပ်ဖျက်အတတ်ကိုတောင် မတတ်သေးတာပဲ... မင်းကို ခေါ်သွားရတာက အတော်လေး အဆင်မပြေဖြစ်လိမ့်မယ်... နောက်ပြီး မင်းက အတော်လေး အိုမင်းနေပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ သက်တမ်းကို ဆွဲဆန့်ဖို့လည်း ခက်ခဲလိမ့်မယ်... မင်းက ဆန္ဒရှိရင်တောင် မင်းကို ငါနဲ့အတူ လိုက်ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါပြောတာတွေကို သက်သေပြစေချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒါကိုတော့ ငါ ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်"
ရုပ်ဖျက်အတတ်ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စီနီယာမော့မှာ တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။ 'အိုမင်းနေပြီ' နှင့် 'သက်တမ်းဆွဲဆန့်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်' ဟူသော စကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အပြင်သို့ ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်သွား၏။
ဤစကားလုံးများမှာ လေးနက်သော အဓိပ္ပါယ်များ ပါဝင်နေသည်။
လင်းကျင်းသည် စီနီယာမော့တွင် ရုပ်ဖျက်အတတ် မရှိကြောင်း ထောက်ပြနိုင်ခြင်းမှာ လင်းကျင်းကိုယ်တိုင် ထိုအတတ်ကို တတ်မြောက်ထားကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်။ သက်တမ်းဆွဲဆန့်ရန် ကိစ္စကို ပြောရာတွင်လည်း 'မဖြစ်နိုင်ဘူး' ဟု မပြောဘဲ 'ခက်ခဲလိမ့်မယ်' ဟု သုံးနှုန်းခြင်းမှာ လင်းကျင်းတွင် ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် နည်းလမ်းရှိကြောင်း အရိပ်အမြွက် ပြနေခြင်းဖြစ်၏။
စီနီယာမော့သည် ဤဂူထဲတွင် နေထိုင်လာသည်မှာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သာမန် ကျောက်စိမ်းနဂါးများ၏ ပျမ်းမျှသက်တမ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူသည် အိုမင်းနေပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။ လူသားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက စီနီယာမော့မှာ သူ၏ ဘဝနေဝင်ချိန်သို့ ရောက်ရှိနေသော အဘိုးအိုတစ်ဦးနှင့် တူလှပေသည်။ သေခါနီးလေလေ၊ သေရမည်ကို ပို၍ ကြောက်လာလေလေ ဖြစ်ရာ စီနီယာမော့မှာလည်း ထိုနည်းတူပင်။
ရုပ်ဖျက်အတတ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ စီနီယာမော့သည် ကျင့်စဉ်ကို ရှာဖွေနေခဲ့သည်မှာ အလွန်ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ နဂါးနတ်ဘုရားမှာ ထိုအတတ်ကို တတ်မြောက်ထားသော်လည်း အလွန်အတ္တကြီးသူ ဖြစ်သည့်အတွက် အခြားသော နဂါးများကို ထိုကျင့်စဉ်အား မည်သည့်အခါမျှ သင်ကြားမပေးခဲ့ပေ။
အမှန်စင်စစ် ကျောက်စိမ်းနဂါး မျိုးနွယ်စုတွင် ချို့တဲ့နေသော အရာမှာ စည်းလုံးမှုပင် ဖြစ်သည်။ စီနီယာမော့သည် ယနေ့ သူတို့ကို ပြဿနာရှာနေခြင်းမှာ နဂါးနတ်ဘုရား သေဆုံးသွားမှုကို အကြောင်းပြကာ သူ၏ ဒေါသများကို ဖောက်ထုတ်နေခြင်းသာ ဖြစ်၏။ ထိုနဂါးအတွက် လက်စားချေပေးရန် ရည်ရွယ်ခြင်း မဟုတ်ပါချေ။
ယခုအခါ စီနီယာမော့မှာ စိတ်ထဲတွင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေတော့သည်။ လင်းကျင်း ပြောခဲ့သော စကားများကို သူ ပို၍ သိလိုသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို အရှက်ခွဲရာ ရောက်မည်ဟု တွေးမိနေပြန်သည်။ လင်းကျင်းသည် ဟယ်ယုဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီနဂါးဖြူလေးရဲ့ ချို့ယွင်းချက်တွေကို အခု ငါ ပြင်ပေးမယ်... ပြီးရင်တော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ သွေးစာချုပ် ချုပ်ဆိုပေးမယ်"
ဟယ်ယုသည် အလွန်ဝမ်းသာသွားကာ ခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်၏။ သူမသည် ထိုဖြစ်စဉ်ကို ကြည့်ရှုရန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။
ထို့နောက် လင်းကျင်းသည် အပ်အချို့ကို နဂါးဖြူလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ သူက စတင်ရှင်းပြသည်။
"ဒီနဂါးဖြူလေးက အပြင်ပန်းမှာ ချို့ယွင်းချက် ရှိနေသလို ထင်ရတယ်... အညစ်အကြေးတွေ အများကြီး ရှိနေတဲ့အတွက် ကျောက်စိမ်းရဲ့ အရည်အသွေးက ပျက်စီးနေသလို ဖြစ်နေပြီး ဦးချိုတစ်ဖက်ကလည်း ကျိုးနေတယ်... အဲဒါတွေက အမှန်တရားတွေဆိုတာ ငြင်းလို့မရပေမဲ့ အဲဒီ အညစ်အကြေးတွေကို ဖယ်ရှားလိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ သူက စစ်မှန်တဲ့ ကျောက်စိမ်းဖြူနဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... ကျောက်စိမ်းဖြူဆိုတာ နူးညံ့တဲ့ ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး ကုသနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေ ပါဝင်နေတယ်... တစ်လကနေ ခြောက်လအတွင်းမှာ သူ့ရဲ့ ဦးချို ပြန်ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ ဘာမှလုပ်ပေးစရာမလိုဘဲ သူက အလိုလို အဆင့် (၄) ကို တက်လှမ်းသွားလိမ့်မယ်"
လင်းကျင်းသည် နဂါးမီးကို ခေါ်ယူလိုက်ပြီး ပါးစပ်မှ မီးတောက်များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ထိုမီးတောက်များမှာ နဂါးဖြူလေးကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။
လင်းကျင်း၏ နဂါးမီးထဲတွင် မသန့်စင်သေးသော မီးဓာတ်များလည်း ပါဝင်နေ၏။ သူ၏ အပ်များက နဂါးလေး၏ နှလုံးကြောများကို အကာအကွယ် ပေးထားသဖြင့် ရှင်လျက်ကင်ခြင်း ခံရမည့်အစား ထိုမီးများမှာ နဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပေးကာ အညစ်အကြေးများကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။
လူအုပ်ကြီးမှာ အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ ကြည့်နေကြစဉ်မှာပင် မီးတောက်များမှာ ငြိမ်းသွားမည့်အစား နဂါးဖြူလေးကို ဗဟိုပြု၍ လှည့်ပတ်နေခဲ့သည်။ မီးတောက်များနှင့် သူတို့ကြားတွင် မမြင်ရသော အကာအကွယ်တစ်ခု ခြားထားသလိုပင်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို နဂါးလေး၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မမြင်ရသော မီးဖိုတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်သွားကာ နဂါးဖြူလေးကို သန့်စင်ပေးနေတော့သည်။
"ဒါက ဘယ်လိုမျိုး ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ ဖြစ်ရပ်လဲ"
ဟယ်ဟွမ်၏ လက်ချောင်းများမှာ တုန်ယင်နေခဲ့သည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်သွားရ၏။ တစ်ချိန်လုံး သူသည် ဤနေရာတွင် ရှိနေသော မည်သူမဆိုထက် အသိပညာ ပိုကြွယ်ဝသည်ဟု ယူဆထားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။
ဟယ်ယွီလည်း ထိုနည်းတူပင် ခံစားနေရ၏။ မင်းသားနှစ်ပါးလုံး၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူတို့နှစ်ဦးလုံးမှာ တူညီသော ကောက်ချက်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
သူတို့သည် လင်းကျင်းကို သူတို့၏ ဆရာဖြစ်လာအောင် လုပ်ရန် နည်းလမ်းရှာရပေလိမ့်မည်။
၎င်းမှာ သူတို့၏ ခမည်းတော်က သူတို့ကို ခေါ်လာခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဧကရာဇ်သည် သူတို့ကို ဘာလုပ်ရမည်ဟု တိုက်ရိုက်မပြောဘဲ သူတို့ဘာသာ သိမြင်လာစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ယခုအခါ သူတို့ နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ အကဲဖြတ်မှူးလင်း၏ တပည့်များ ဖြစ်လာခြင်းက သူတို့အတွက် အဆုံးမရှိသော အကျိုးကျေးဇူးများကို သယ်ဆောင်လာပေးမည် မဟုတ်ပါလား။
ထို့ကြောင့် မင်းသားများမှာ လက်ကလေးများကို ပွတ်သပ်ရင်း ထိုတောင်းဆိုချက်ကို မည်သို့ တင်ပြရမည်နည်းဆိုသည်ကို စဉ်းစားနေကြတော့သည်။
ဟယ်ရွှမ်မှာမူ တည်ငြိမ်နေသလို ထင်ရသော်လည်း သူ၏ လက်များမှာ ကျောနောက်တွင် ဝတ်ရုံကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထား၏။ ဤသို့လုပ်မှသာ သူ၏ အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပေလိမ့်မည်။
အားလုံးထဲတွင် အတည်ငြိမ်ဆုံးမှာ ဟယ်ချန်း ဖြစ်သည်။ သူမအတွက်မူ လင်းကျင်း၏ အရည်အချင်းမှာ မည်မျှပင် ထူးခြားနေပါစေ၊ သူသည် ပြတိုက်မှူး၏ တပည့်ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းမှာ သဘာဝကျသည်ဟုသာ မှတ်ယူထားသည်။
ထိုအချက်တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် သူမကို ယုံကြည်စေရန် လုံလောက်လှပေသည်။
လင်းကျင်းသည် အပ်တစ်ချောင်းကို ဟယ်ယုထံသို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး သွေးတစ်စက်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ ထို့နောက် သွေးစွန်းနေသော အပ်ကို မီးတောက်များထဲမှတစ်ဆင့် နဂါးဖြူလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။
၎င်းမှာ သူတို့၏ သွေးစာချုပ် စတင်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။
၎င်းမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသဖြင့် ဟယ်ယုမှာ အချိန်မီပင် မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပါချေ။
ကခုန်နေသော မီးတောက်များမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသဖြင့် သူတို့နှင့် အနီးကပ် ရပ်နေသော လူများမှာ ပူလောင်သော အပူရှိန်ကို ခံစားရမည်ဟု ထင်မှတ်ထားကြသည်။ သို့သော်လည်း ဤနေရာရှိ လူတိုင်းမှာ နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်အောက်တွင် ရှိနေသကဲ့သို့ နွေးထွေးမှုကိုသာ ခံစားရ၏။ သူတို့ ထင်မှတ်ထားသလို ပူလောင်ခြင်း မရှိပါချေ။
လှည့်ပတ်နေသော မီးတောက်များမှာ အတော်ကြာအောင်ပင် မရပ်မနား ဆက်လက် တောက်လောင်နေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသဖြင့် ဂူထဲရှိ ကျောက်စိမ်းနဂါးတိုင်းမှာ တက်လာပြီး ကြည့်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပုံရသည်။ ကျောက်စိမ်းနဂါးများသည် သူတို့၏ ဂုဏ်သတ္တိများအရ မီးကို ကြောက်ရွံ့ကြရသူများ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထိုမီးတောက်များကို အံ့သြတကြီး ငေးမောနေကြခြင်းမှာ ပို၍ပင် အံ့သြစရာ ကောင်းလှပေသည်။ အချို့မှာမူ ထိုမီးတောက်များထဲသို့ ခုန်ဝင်ချင်စိတ်များပင် ပေါ်ပေါက်လာကြသည်။
၎င်းမှာ သာမန် ကျောက်စိမ်းနဂါးများသာ မဟုတ်ဘဲ စီနီယာမော့ပင် ထိုသို့ ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။
နဂါးအိုကြီး၏ စိတ်ခံစားချက်များမှာ ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း သူ၏ ခေါင်းမာမှုများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြိုလဲပျက်စီးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူသည် လင်းကျင်း၏ တိမ်စီးနိုင်စွမ်းကို ပြန်လည် သတိရလိုက်ကာ ယခုအခါ လင်းကျင်း ပြသနေသော မီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စီနီယာမော့၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ဝင်ရောက်လာတော့သည်။
ကြောက်ရွံ့မှုထက် ပိုသည်မှာ လေးစားမှုပင် ဖြစ်၏။
ဤကဲ့သို့ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမှာ အလွန်ပင် ရုတ်တရက် ဆန်လှသဖြင့် စီနီယာမော့ကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိပါချေ။
မီးတောက်များကြားတွင် နဂါးဖြူလေး၏ ပြောင်းလဲမှုများကို သာမန်မျက်စိဖြင့်ပင် မြင်တွေ့နေရသည်။ မီးများ ဆက်လက် တောက်လောင်နေစဉ်မှာပင် အညစ်အကြေးများနှင့် အညစ်အထေးများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်လာကာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ရုတ်တရက်ဆိုသလို နဂါးအုပ်စုထဲမှ အနီရောင်နှင့် အနက်ရောင် အစင်းကြားများ ပါဝင်သော ထူးဆန်းသော နဂါးတစ်ကောင်မှာ မိမိကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ခုန်ထွက်လာခဲ့သည်။ မီးကို မြင်လျှင် တိုးဝင်တတ်သော ပိုးဖလံလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် သူသည် မီးတောက်များထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ဝင်လိုက်တော့သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်မူ သူသည် လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များကြောင့် ပူလောင်သွားကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
လင်းကျင်းသည် ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်အရေးယူဆောင်ရွက်မှုမျှ မလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူသည် ထိုနဂါးကို မတားဆီးသလို ဘာမှလည်း မပြောပါချေ၊ သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ပင်။
သို့သော်လည်း လင်းကျင်း၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ပုတ်သင်ညိုနှင့် တူသော ဤနဂါးမှာ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် သတ္တိရှိကြောင်း မှတ်သားလိုက်မိသည်။ အခြားသော နဂါးများမှာ သူ၏ မသန့်စင်သေးသော မီးဓာတ်ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံနေရသော်လည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အနားသို့ တိုးလာရန် သတ္တိမရှိကြပါချေ။
သူတို့သည် မီးကို ကြောက်ရွံ့သော ဗီဇကြောင့်သော်လည်းကောင်း၊ လင်းကျင်း၏ အရှိန်အဝါကြောင့်သော်လည်းကောင်း အနားမကပ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း အခွင့်အရေးဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း လျင်မြန်စွာ လာပြီး လျင်မြန်စွာ ပြန်သွားတတ်သည်။ ထိုအခွင့်အရေးကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခြင်းမှာ ဘဝကို ပြောင်းလဲစေမည့် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။ လက်လွတ်သွားသော အခွင့်အရေးမှာ မည်သည့်အခါမျှ ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
မီးများ ဆက်လက် တောက်လောင်နေရင်း တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာခဲ့သည်။
မီးထဲသို့ ခုန်ဝင်သွားသော နဂါးမှာလည်း အကြာကြီး အော်ဟစ် ရုန်းကန်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။ ဘာမှ မသိသော သူများကမူ ထိုနဂါးမှာ မီးထဲတွင် သေဆုံးသွားပြီဟု ထင်မှတ်လိုက်ကြသည်။
တစ်ချိန်တွင် မီးတောက်များမှာ လျော့ပါးသွားကာ ငြိမ်းသွားခဲ့သည်။
သူတို့ ပထမဆုံး သတိထားမိသည့် အရာမှာ ကျောက်စိမ်းဖြူနဂါးလေးပင် ဖြစ်၏။
သူသည် ယခင်က ပုံစံနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျွမ်းကျင်သော လက်သမားတစ်ဦး ထုဆစ်ထားသည့် လှပသော ကျောက်စိမ်းရတနာတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ထိုနဂါးမှာ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ ၎င်းမှာ အကြည့်မလွှဲနိုင်လောက်အောင်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှ၏။ သူ၏ စစ်မှန်သော ကျောက်စိမ်းဖြူ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဖုန်မှုန့်တစ်စပင် မကျန်တော့ဘဲ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း ကြောက်တတ်သော အမူအရာများ လုံးဝ မရှိတော့ပါချေ။ ယင်းအစား သူသည် ဤဂူထဲရှိ အခြားသော ကျောက်စိမ်းနဂါးများကို အထင်သေးစွာ ကြည့်နေသော အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေတော့သည်။
၎င်းတွင် စီနီယာမော့လည်း အပါအဝင်ပင်။
ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို လူတိုင်း ပြောနိုင်ကြပေလိမ့်မည်။
လင်းကျင်း ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်၏။ မီးကို အသုံးပြုကာ သန့်စင်လိုက်ခြင်းဖြင့် ထိုနဂါးဖြူလေးမှာ ခန္ဓာကိုယ်သစ်တစ်ခုကို ရရှိသွားခဲ့သည်။ ဤပြောင်းလဲမှုက သူ့အား စစ်မှန်သော နဂါးတစ်ကောင်၏ အရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်စေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။