အခန်း ၄၀၃
Vol. 21 Ch. 403
အခန်း (၄၀၃) - မင်းနေခဲ့ ငါသွားမယ်
စီနီယာမော့သည် သူ၏ဒဏ်ရာများကို လုံးဝပျောက်ကင်းစေချင်သည်။ ထို့အပြင် သူ ခံစားခဲ့ရသမျှ နာကျင်မှုများအတွက်လည်း လက်စားချေချင်နေခဲ့သော်လည်း ထိုအခွင့်အရေးမှာ သူ၏လက်ထဲမှ လွတ်ထွက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဘာလို့လဲ"
စီနီယာမော့သည် ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ကျောက်စိမ်းများမှာ တလက်လက် တောက်ပသွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ပြီး မဟူရာနဂါးမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော ကျောက်စိမ်းနဂါးများမှာ ကြောက်လန့်တကြား ပုန်းအောင်းကုန်ကြ၏။
ထိုအချိန်တွင် စီနီယာမော့သည် မဟူရာနဂါးမှာ ဂူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ဦးတည်နေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ ထိုနေရာ၏ အောက်ဘက်တွင် ပြင်းထန်သော ရေအောက်စီးကြောင်းတစ်ခုရှိပြီး ထိုရေစီးကြောင်းမှတစ်ဆင့် ကျောက်စိမ်းနဂါးဂူ၏ အခြားထွက်ပေါက်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။
ယခင်က စီနီယာမော့သည် ဤနေရာမှတစ်ဆင့် ဂူအပြင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ရေအောက်စီးကြောင်းမှတစ်ဆင့် ထွက်ခွာခြင်းမှာ နဂါးများအတွက်ပင် အလွန်အန္တရာယ်များသော လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။ အမှားတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် သူတို့၏ အလောင်းမှာ ထာဝရမှောင်မိုက်သော ကမ္ဘာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။
မဟူရာနဂါး ထိုဘက်သို့ ဦးတည်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စီနီယာမော့သည် ချက်ချင်းပင် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။
"မင်း ဘယ်သွားမလို့လဲ"
စီနီယာမော့၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ခုန်အုပ်လိုက်ပြီး မဟူရာနဂါး၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
မဟူရာနဂါးမှာ လူစကား မပြောနိုင်သေးသော်လည်း နဂါးဘာသာစကားဖြင့် ပြတ်သားစွာ အော်ဟစ်ငိုယိုကာ ပြောဆိုနေခဲ့သည်။
စီနီယာမော့သည် ထိုစကားများကို နားလည်နိုင်သည်မှာ ပြောနေစရာပင် မလိုပါချေ။
အဂိတ်နဂါး၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် နဂါးအိုကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွား၏။ အဂိတ်နဂါး၏ သတ္တိကို သူ တစ်ဖန်ပြန်၍ အံ့သြသွားရပြန်သည်။
ထိုနဂါးလေးသည် ကျောက်စိမ်းနဂါးဂူမှ ထွက်ခွာရန် ရေအောက်စီးကြောင်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီး သူ၏အသက်ကို စွန့်စားရန် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့် သူသည် အကဲဖြတ်မှူးလင်းကို လိုက်လံရှာဖွေမည် ဖြစ်၏။
သူ၏အမြင်တွင် လင်းကျင်းမှာ သူတော်စင်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။
သို့သော်လည်း ဤစကားမှာ စီနီယာမော့အား မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေကာ သူ့အား တစ်ဖန် လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်ပြန်သည်။
စီနီယာမော့မှာ လူအ မဟုတ်ပါချေ။ အနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုများ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။
"ဟုတ်သားပဲ... နဂါးလေးတောင် သိတဲ့အရာကို ငါ ဘာလို့ မတွေးမိပါလိမ့်"
စီနီယာမော့မှာ ရင်ခုန်သံများ မြန်လာခဲ့သည်။ မဟူရာနဂါးသည် ရေအောက်စီးကြောင်းကို ဖြတ်ကျော်ရန် အသက်စွန့်ရဲခြင်းမှာ သွေးစာချုပ် မချုပ်ဆိုရသေးသော နဂါးများအတွက် ကျောက်စိမ်းနဂါးဂူမှ ထွက်ခွာနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
သွေးစာချုပ် ချုပ်ဆိုပြီးမှသာ ယခင်က နဂါးဖြူလေးကဲ့သို့ ရှေ့ပေါက်မှ ထွက်ခွာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဟယ်မိသားစု ဘိုးဘေးများနှင့် နဂါးနတ်ဘုရားတို့ကြားတွင် ထားရှိခဲ့သော ကတိကဝတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုကတိကို မန္တန်စွမ်းအားဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားသဖြင့် ဂူထဲရှိ နဂါးတိုင်းသည် ထိုစည်းကမ်းကို လိုက်နာရမည်ဖြစ်ပြီး မလိုက်နာပါက ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲသေဆုံးမည် ဖြစ်၏။
အဂိတ်နဂါး ဘယ်သွားမလို့လဲဟု မေးလျှင် သူသည် မေပယ်မြို့သို့ သွားမည်ဟု စီနီယာမော့ကို ပြောခဲ့သည်။
အကဲဖြတ်မှူးလင်း မထွက်ခွာမီက သူသည် မြို့တော်မှ ထွက်ခွာပြီး မေပယ်မြို့သို့ ပြန်တော့မည်ဟု ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ပြောသွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။
သို့သော် စီနီယာမော့မှာ ထိုအချက်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။
သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည် ရှာဖွေကြည့်ပြီးနောက်တွင်မူ အကဲဖြတ်မှူးလင်း အမှန်တကယ် ပြောဆိုခဲ့သည်ကို စီနီယာမော့ သဘောပေါက်သွားသည်။ ထိုလူသားမှာ သူ၏ အသနားခံမှုကို နားထောင်ရန် အချိန်မရှိဟုသာ ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ အနည်းဆုံးတော့ စီနီယာမော့၏ တောင်းဆိုမှုကို ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါချေ။ ထို့ကြောင့် မေပယ်မြို့အကြောင်း ပြောသွားခြင်းမှာ အရိပ်အမြွက်တစ်ခု ပေးသွားခြင်းသာ ဖြစ်ရပေမည်။
"ငါ ဘယ်လောက်တောင် မိုက်မဲလိုက်သလဲ"
စီနီယာမော့က ဟောက်လိုက်သည်။ နဂါးအိုကြီးမှာ မိမိကိုယ်ကို ဆူပူနေသော်လည်း ဝမ်းသာအားရနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့၏။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ လွတ်မြောက်ခွင့် အခွင့်အရေးမှာ မဆုံးရှုံးသေးကြောင်း ရုတ်တရက် သိလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ စီနီယာမော့သည် ထိုအချက်ကို သိရှိသွားပြီဖြစ်ရာ ဤအခွင့်အရေးကို မည်သည့်အခါမျှ ထပ်မံ လက်လွှတ်ခံတော့မည် မဟုတ်ပါချေ။
မည်သို့သော ပေးဆပ်မှုမျိုး လုပ်ရပါစေ၊ အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ရခြင်းထက်တော့ သာလွန်ပေလိမ့်မည်။
စီနီယာမော့သည် ထိုနေရာမှာတင် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်တော့သည်။
သို့သော်လည်း နောက်ထပ် အခက်အခဲတစ်ခု ရှိနေသေး၏။
ကျောက်စိမ်းနဂါးဂူတွင် အရေးကြီးကိစ္စများကို စီမံခန့်ခွဲရန် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။
ပထမဆုံး ခေါင်းဆောင်မှာ နဂါးနတ်ဘုရား ဖြစ်သော်လည်း သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာခန့်က ဤဂူမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ခေါင်းဆောင်မှု အခန်းကဏ္ဍကို စီနီယာမော့ထံ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
သူတို့ မျိုးနွယ်စု၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ အကယ်၍ စီနီယာမော့ ထွက်ခွာလိုပါက သူ၏ နေရာတွင် အစားထိုးရန် အခြားနဂါးတစ်ကောင်ကို ခန့်အပ်ခဲ့ရမည် ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ လိုက်နာရမည့် စည်းကမ်းတစ်ခုပင်။
နဂါးများသည် သူတို့၏ ကတိကဝတ်များကို တန်ဖိုးထားကြပြီး စည်းကမ်းများကို တိတိကျကျ လိုက်နာတတ်ကြသူများအဖြစ် နာမည်ကျော်ကြားသည်။ စည်းကမ်းများ သတ်မှတ်ပြီးပါက ပြင်ပမှ ဖိအားပေးမှု မရှိလျှင်ပင် သူတို့၏ ကတိများကို တည်အောင် လုပ်ဆောင်ကြပေလိမ့်မည်။
၎င်းမှာ သူတို့၏ သွေးထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေသော အရာပင် ဖြစ်၏။
ယခုအခါ ဤဂူထဲတွင် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ယူနိုင်သူမှာ မည်သူရှိသနည်း။
ဘာမှ မဆိုင်းမတွဘဲ စီနီယာမော့သည် မဟူရာနဂါးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ နှုတ်ချိုသွေးမှုများဖြင့် စီနီယာမော့သည် သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကို ဖျောင်းဖျရန် စတင်တော့သည်။
"နားထောင်စမ်း... ငါက ခေါင်းဆောင်ရာထူးကို မင်းကို လွှဲပေးဖို့ စီစဉ်ထားတယ်... ဘာမှ ပြန်မပြောနဲ့ဦး၊ ငါပြောတာကို အဆုံးထိ နားထောင်ဦး..."
"ခေါင်းဆောင်မှုအပြင်၊ လည်ချောင်းရိုးကို သန့်စင်ပေးနိုင်တဲ့ အံ့ဖွယ်အတတ်ကိုလည်း ငါသိတယ်... မင်း အဲဒါကို သင်ချင်လား... မင်း အဲဒါကို တတ်သွားရင် မင်း စကားပြောနိုင်လိမ့်မယ်"
"နောက်ပြီး ရုပ်ဖျက်အတတ် ရှိသေးတယ်၊ အဲဒါက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားကို အလိုရှိသလို ပြောင်းလဲစေနိုင်တယ်... ငါလည်း အဲဒီအတတ်ကို တတ်မြောက်သွားတာနဲ့ မင်းကို ပြန်သင်ပေးမယ်လို့ ငါ ကတိပေးတယ်"
"မင်း ဝန်လေးနေတုန်းပဲလား... ငါ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော် စုဆောင်းထားတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ အကုန်လုံးကို မင်းကို သင်ပေးမယ်... အဲဒါဆိုရင်တော့ လုံလောက်ပြီ မဟုတ်လား"
"ငါ ပြောမယ်၊ မင်း ငါ့ရဲ့ အဆိုပြုချက်ကို လုံးဝ လက်ခံရမယ်... မင်းရဲ့ အားနည်းတဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ဆိုရင် ရေအောက်စီးကြောင်းကို ကံကောင်းလို့ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် အပြင်လောကက အလွန် အန္တရာယ်များတယ်... အကဲဖြတ်မှူးလင်းကို မတွေ့ခင်မှာတင် မင်း သေသွားနိုင်တယ်... ငါ့စကားကို နားထောင်ပါ။ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် ကျင့်ကြံဦး.. ဒါမှ မင်းအတွက် အကျိုးရှိလိမ့်မယ်"
နာရီအနည်းငယ်ကြာအောင် ဖျောင်းဖျခြင်း၊ ကပ်တွယ်ခြင်းနှင့် ခြိမ်းခြောက်ခြင်းများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် စီနီယာမော့သည် မဟူရာနဂါးအား သူ၏ အဆိုပြုချက်ကို လက်ခံလာအောင် ဖျောင်းဖျနိုင်ခဲ့သည်။
လိုအပ်သော အချက်အလက်များကို လွှဲပြောင်းပေးပြီးနောက် အခြားသော ကျောက်စိမ်းနဂါးများကို စုဝေးစေကာ ခေါင်းဆောင်မှု လွှဲပြောင်းခြင်း အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးနောက် စီနီယာမော့သည် ရေအောက်စီးကြောင်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
လင်းကျင်းဘက်တွင်မူ သူသည် ဤနေရာတွင် လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်များ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် မေပယ်မြို့သို့ ပြန်ရန်သာ ရည်ရွယ်ထားတော့သည်။ ဤနေရာတွင် ဆက်နေရန် အကြောင်းမရှိသလို ဆက်နေပါကလည်း ရှုပ်ထွေးသော ကိစ္စရပ်များကိုသာ ဆွဲဆောင်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။
လင်းကျင်းနှင့် ပိုမို ရင်းနှီးအောင် လုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော မင်းသားနှစ်ပါးမှာ စိတ်ပျက်သွားကြ၏။ သို့သော်လည်း အနာဂတ်တွင် သူနှင့် ထပ်မံ ဆုံတွေ့ရဦးမည်ကို သူတို့ သိထားကြသည်။ အကယ်၍ ယခု အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်ပါက သူတို့၏ အစီအစဉ်မှာ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။
ဟယ်ယုနှင့် ဟယ်ချန်းတို့မှာလည်း လင်းကျင်း ထွက်ခွာသွားမည်ကို မလိုလားကြပါချေ။ ဟယ်ရွှမ်က သူ့အား ဆက်နေရန် ဖျောင်းဖျခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်ကပင် လင်းကျင်းအား မြို့တော်သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန်နှင့် ဌာနချုပ်၏ အကြီးအကဲအဖြစ် ခန့်အပ်ရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့သေးသည်။
သေချာပါသည်၊ လင်းကျင်းသည် ထိုအလွန် ရက်ရောသော ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့၏။
လက်ရှိ ဌာနချုပ် အကြီးအကဲမှာ တန်ရွှင်း ဖြစ်ပြီး လင်းကျင်းသည် အကဲဖြတ်မှူးတန်အား သူ၏ ရာထူးမှ ဖယ်ရှားခြင်း ခံရသည်ကို မမြင်လိုပါချေ။ ထို့အပြင် လင်းကျင်းမှာ မြို့တော်တွင် မနေလိုဘဲ မေပယ်မြို့တွင် နေရခြင်းက ပို၍ စိတ်အေးချမ်းရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
လင်းကျင်း မည်မျှ ပြတ်သားသည်ကို မြင်သောအခါ ဟယ်ရွှမ်က သူ့အား ထပ်မံ အတင်းအကျပ် မလုပ်တော့ပါချေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ လင်းကျင်း၏ ဤခရီးစဉ်မှ သူသည် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် ထပ်မံ တောင်းဆိုမှုများ ပြုလုပ်ရန်မှာ မသင့်တော်လှပေ။ 'ပြတိုက်မှူး' နှင့် တွေ့ဆုံမည့် ကိစ္စရပ်များကို လင်းကျင်းနှင့် သဘောတူညီမှု ရယူပြီးနောက် ဟယ်ရွှမ်သည် လင်းကျင်းအား နန်းတော်ပြင်ပသို့ ပို့ဆောင်ရန် တစ်စုံတစ်ဦးကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
ထိုတာဝန်ကို ပေးအပ်ခြင်း ခံရသူမှာ ယောင်ရှန့်ပင် ဖြစ်၏။
"အကဲဖြတ်မှူးလင်း"
ယောင်ရှန့်သည် ယခုအခါ လင်းကျင်းအပေါ် အလွန်ပင် ရိုသေလေးစားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျောက်စိမ်းနဂါးဂူထဲတွင် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သူ မသိသော်လည်း ဂူထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် မင်းသားနှစ်ပါးလုံး၏ အကဲဖြတ်မှူးအပေါ် ထားရှိသော အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ယောင်ရှန့် သတိထားမိလိုက်သည်။ ထို့အပြင် လင်းကျင်းမှာ ယောင်ရှန့်၏ အသက်သခင် ကျေးဇူးရှင်ဖြစ်သည့်အတိုင်း ထိုလေးစားမှုမှာ သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ စစ်မှန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်၏။
လင်းကျင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ကျုပ်ဘာသာ ပြန်လို့ရပါတယ်... မိန်းမစိုးယောင် ဒုက္ခခံနေဖို့ မလိုပါဘူး"
လင်းကျင်းက သူ့အတွက် အဆင်ပြေအောင် ပြောပေးခဲ့သော်လည်း ယောင်ရှန့်မှာ ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါပြလိုက်၏။
"အဲလိုလုပ်လို့ မဖြစ်ပါဘူး... အကဲဖြတ်မှူးလင်းကို ဌာနချုပ်ဆီ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ပို့ပေးဖို့ အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်တော့်ကို အမိန့်ပေးထားတာပါ... အကယ်၍ လမ်းမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် အရှင်မင်းကြီးဆီ အစီရင်ခံရမှာက ကျွန်တော့်အတွက် ပိုပြီး ဒုက္ခများပါလိမ့်မယ်"
လင်းကျင်းမှာလည်း အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ အလိုက်သင့် လိုက်ပါသွားခဲ့ရသည်။
ခရီးတစ်လျှောက်တွင် လင်းကျင်းမှာ ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ရလာ၏။
"မိန်းမစိုးယောင်... ခင်ဗျား ဗိုလ်ချုပ်လုကို သိလား"
ပျင်းနေသဖြင့် လုပင်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကာ သူတို့ကြားက ဆက်ဆံရေးကို မေးကြည့်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယောင်ရှန့်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။
"ဗိုလ်ချုပ်လုလား... သိတာပေါ့... ကျွန်တော်တို့က တကယ့်ကို ရင်းနှီးတဲ့သူတွေပါ... သူက အရင်က နန်းတွင်းအစောင့်တပ်ရဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ဖြစ်သလို ကျောက်စိမ်းနဂါးတပ်မတော်ကိုလည်း ဦးဆောင်ခဲ့ဖူးတယ်... သူက အရှင်မင်းကြီးနဲ့လည်း တော်တော်လေး ရင်းနှီးပါတယ်"
ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်းကျင်းမှာ အနားသို့ တိုးကပ်သွားပြီး တိုးတိုးလေး မေးလိုက်၏။
"ဒါဆိုရင်... ဆေးဝါးချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်အကြောင်းရော ခင်ဗျား ကြားဖူးလား"
ယောင်ရှန့်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်သွားကာ တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။
"အ..အကဲဖြတ်မှူးလင်း... ဒါကို ဘယ်က ကြားတာလဲ"
လင်းကျင်းသည် ထိုအကြောင်းကို လုပင်ထံမှ ကြားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ဟယ်ယု၏ မိခင်အရင်းနှင့် ပတ်သက်နေခဲ့သည်။ လင်းကျင်းမှာ ၎င်းကို ကောလာဟလတစ်ခုအဖြစ်သာ မှတ်ယူထားသော်လည်း ယခုအခါ ထိုကိစ္စကို သတိရသွားသဖြင့် မေးကြည့်ခြင်း ဖြစ်၏။
သို့သော်လည်း ယောင်ရှန့်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အမူအရာအရ ထိုအမည်ကို ပြောဆိုရန်ပင် တားမြစ်ထားသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။
လင်းကျင်းမှာ စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့်သာ မေးမြန်းခြင်း ဖြစ်သည်။ 'ဆေးဝါးချိုင့်ဝှမ်း' က အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ ထူးခြားနေရသနည်းဆိုသည်ကို သူ သိလိုရုံသာ ဖြစ်၏။ သို့မဟုတ် ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းတစ်ခုလား။
ယောင်ရှန့်၏ မျက်နှာပေါ်မှ ရုန်းကန်နေရသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လင်းကျင်းမှာ ထပ်မံ မစပ်စုတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ရာ ယောင်ရှန့်မှာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အကယ်၍ လင်းကျင်းသာ ထပ်မံ မေးမြန်းနေပါက သူသည် ဖြေရမလား၊ မဖြေရမလားဆိုသည်ကို ဆုံးဖြတ်ရခက်နေပေလိမ့်မည်။
သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ယောင်ရှန့်သည် လင်းကျင်းအား နှုတ်ဆက်ကာ ပြန်သွားခဲ့သည်။
ပြောရမည်ဆိုလျှင် ယခုအခါ သူ ဌာနချုပ်သို့ ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ လင်းကျင်းသည် သူ ထွက်ခွာတော့မည့်အကြောင်းကို အကဲဖြတ်မှူးတန်နှင့် အခြားသူများကို အသိပေးရပေလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ နှုတ်မဆက်ဘဲ ထွက်သွားခြင်းမှာ ယဉ်ကျေးမှု မရှိရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။