← Chapters

အခန်း ၄၁၁

Vol. 21 Ch. 411

အခန်း ၄၁၁

Vol. 21 Ch. 411

အခန်း (၄၁၁) - ထူးဆန်းသော မိုးကြိုးသံ

​လင်းကျင်း၏ စကားများကို ကြားသွား၍လားမသိ၊ မြေခွေးလေးသည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို အားနည်းစွာ ဖွင့်ကြည့်လာပြီး လင်းကျင်း၏ လက်ချောင်းကို လျှာဖြင့် တစ်ချက်လျက်ကာ သတိပြန်လစ်သွားတော့သည်။

​ဤမြေခွေးလေးမှာ ရှန်းအာ၏ မူလအသွင်ပင် ဖြစ်သည်။

​အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ရှန်းအာကို အမြီးသုံးချောင်းပါသော မြေခွေးအသွင်ဖြင့် မြင်ရသည်မှာ လင်းကျင်းအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်၏။ သူမမှာ အလွန်ပင် ချစ်စရာကောင်းသော်လည်း ရရှိထားသော ဒဏ်ရာများမှာမူ အတော်လေး ပြင်းထန်လှသည်။ မဟုတ်ပါက ရှန်းအာ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မျိုးဖြင့် သူမ၏ မူလအသွင်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပါချေ။

​မိစ္ဆာများအတွက် လူအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အတတ်မှာ အဆင့်များစွာ ရှိသည်။ အစပိုင်းတွင် သူတို့သည် လူအသွင်ကို ခဏတာမျှသာ ထိန်းထားနိုင်ကြ၏။ ထိုအတတ်ကို ပိုမို ကျွမ်းကျင်လာသောအခါတွင်မူ လူအသွင်ကို ကြာရှည်စွာ ထိန်းထားနိုင်ပြီး နောက်ဆုံး၌ မူလအသွင်သို့ ပြန်လည် မပြောင်းလဲတော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

​ရှန်းအာမှာ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။

​ယခုကဲ့သို့ မူလအသွင်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားရလောက်အောင် ဒဏ်ရာရရှိခြင်းမှာ သူမ၏ လူအသွင်မှာ ပျက်စီးသွားပြီဟု ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်၏။ သူမအနေဖြင့် ဒဏ်ရာများ သက်သာလာပြီး ကျင့်ကြံမှုများ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာမှသာ လူအသွင်သို့ ထပ်မံ ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

​လင်းကျင်းအတွက်မူ ထိုအရာများက အရေးမကြီးပါ။ သူမအား ကုသပေးရန်နှင့် ဒဏ်ရာများမှ ပြန်လည် သက်သာလာစေရန်မှာသာ သူ၏ အဓိက ဦးစားပေး ဖြစ်သည်။

​မတိုင်မီက လင်းကျင်းမှာ အတော်လေး စိုးရိမ်နေခဲ့ရသော်လည်း ရှန်းအာ၏ အသက်ငွေ့ငွေ့ ကျန်နေသေးသည်ကို မြင်လိုက်ရမှသာ သူ စိတ်အေးသွားခဲ့ရသည်။

​ရှန်းအာ အသက်ရှင်နေသရွေ့ သူမအား ကယ်တင်ရန်မှာ သူ၏အတွက် အခက်အခဲ မဟုတ်ပါချေ။

​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စိတ်အတွင်း၌ လူသတ်ချင်စိတ်များလည်း တိုးပွားလာခဲ့၏။

​ရှန်းအာ၏ ဒဏ်ရာ အခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဒါလော့ဘုရားကျောင်းမှ လူများကို လင်းကျင်း ဘယ်သောအခါမှ ခွင့်လွှတ်မည် မဟုတ်ပါ။ သူတို့ကို ထိုက်တန်သော ပေးဆပ်မှုမျိုး ပြုလုပ်စေမည် ဖြစ်သည်။

​လင်းကျင်းသည် ရှန်းအာ၏ နှလုံးသားကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သွေးကြောစမ်းသပ်ခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုထားပြီး ဖြစ်၏။ တစ်ဖန် ရှန်းအာ၏ နှလုံးခုန်နေသရွေ့ သူမကို သူ ကယ်တင်နိုင်ပေသည်။ ၎င်းမှာ အလကား ပြောနေခြင်း သို့မဟုတ် ပုံကြီးချဲ့နေခြင်း မဟုတ်ပါ။ လင်းကျင်းတွင် ထိုကဲ့သို့သော ပြောဆိုချက်မျိုးကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်သည့် အရည်အချင်း အပြည့်အဝ ရှိသည်။

​ရှန်းအာမှာ လေဓာတ်ရှိသူဖြစ်ပြီး အခြေခံဓာတ်ကြီး ငါးပါးတွင် လေသည် သစ်သားဓာတ်အောက်တွင် ရှိ၏။ ရေနှင့် သစ်သားမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အထောက်အကူပြုပြီး အားဖြည့်ပေးသဖြင့် လင်းကျင်းသည် ရေလှောင်ကန်အကြေးခွံကို ရှန်းအာ၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင် တင်လိုက်ကာ ၎င်း၏ စင်ကြယ်သော ရေစွမ်းအင်များဖြင့် သူမ၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးလိုက်သည်။

​လင်းကျင်းသည် ရှန်းအာအား ဆေးလုံးအချို့ကိုလည်း တိုက်ကျွေးထားပြီး ဖြစ်၏။ နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် သူသည် အပ်စိုက်ကုထုံးကို အသုံးပြုကာ မီးဓာတ်ဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပျက်စီးနေသော သွေးကြောများကို ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးရန်သာ လိုတော့သည်။

​၎င်းမှာ အလွန်ပင် စေ့စပ်သေချာရန် လိုအပ်သော အလုပ်ဖြစ်ပြီး မည်သည့် နှောင့်ယှက်မှုကိုမျှ ခံ၍မရပါချေ။ ထို့ကြောင့်လည်း လင်းကျင်းက ချန်ရုယွမ်အား အပြင်၌ စောင့်ကြပ်ခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

​အချိန်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး နေမင်းမှာလည်း စတင် ဝင်ရောက်သွားကာ မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို နီရဲသော အလင်းရောင်များဖြင့် လွှမ်းခြုံထားတော့သည်။ ညဦးပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ တောက်ပသော လမင်းကြီးမှာ ညကောင်းကင်ယံထက်တွင် မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲထား၏။

​အပြင်ဘက်တွင်မူ ချန်ရုယွမ်သည် ထိုနယ်မြေကို သစ္စာရှိစွာ စောင့်ကြပ်ပေးနေခဲ့သည်။

​ကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံ၏ အစောင့်အရှောက်အဖြစ် ရွေးချယ်ခံထားရသူ ဖြစ်သည့်အတိုင်း ချန်ရုယွမ်အနေဖြင့် တစ်နေ့လုံး ရပ်နေရသဖြင့် မောပန်းခြင်း မရှိသည်မှာ မဆန်းပါချေ။ သို့သော်လည်း အကဲဖြတ်မှူးလင်း အောက်ဘက်တွင် ဘာတွေလုပ်နေသလဲ ဆိုသည်ကိုမူ သူ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားနေမိ၏။

​သန်းခေါင်ယံ အချိန်သို့ ရောက်သောအခါ ရာသီဥတုမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ကြည်လင်နေသော ကြယ်စုံသည့် ညသည် မည်သို့ဖြစ်သွားသည်မသိဘဲ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များ စုရုံးလာခဲ့၏။ နှစ်နာရီအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးမှာ လမင်းကို ကွယ်ပျောက်စေသော မိုးတိမ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

​ချန်ရုယွမ်သည် အေးစက်သော လေပြင်းများနှင့် စိုထိုင်းဆ မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး မကြာမီ မိုးသက်မုန်တိုင်း ကျရောက်တော့မည်ကို သိလိုက်၏။

​"ငါ ဘာလို့ ဒီလောက် ကံဆိုးနေရတာလဲ"

ချန်ရုယွမ်က တိုးတိုးလေး ညည်းညူလိုက်သည်။

​ဤနေရာတွင် သူ ခိုလှုံရန် နေရာမရှိသဖြင့် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းလာပါက သူ ဘာလုပ်ရမည်နည်း။

​မိုးရေများမှာ ဂူအတွင်းသို့ စတင် စီးဝင်လာတော့မည် ဖြစ်သဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော အန္တရာယ်ကို အကဲဖြတ်မှူးလင်းအား အသိပေးရမည် ဖြစ်သည်။

​ထိုသို့ တွေးလိုက်ပြီးနောက် ချန်ရုယွမ်သည် အောက်သို့ ခုန်ဆင်းကာ အက်ကွဲကြောင်းဆီသို့ သွားလိုက်သည်။ အချိန်အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် သူက "အကဲဖြတ်မှူးလင်း" ဟု လှမ်းခေါ်လိုက်၏။

​ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်မှု ရောက်လာသည်။

​"ဘာကိစ္စလဲ အကြီးအကဲချန်"

​ချန်ရုယွမ်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ရာသီဥတု အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားတာကို သတိထားမိလို့ပါ၊ မုန်တိုင်းတစ်ခု တိုက်တော့မယ့်ပုံပဲ... ကျွန်တော် စိုးရိမ်တာက..."

​လင်းကျင်း၏ အသံက ကြားဖြတ်လိုက်၏။

"အသိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲချန်... အခု အပြင်မှာ မှောင်နေပြီဆိုတော့ ဘယ်သူမှ ဒီကို ရောက်လာမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး... အကြီးအကဲ အခု ပြန်လို့ ရပါပြီ... ကျုပ်အချိန်ရရင် အကြီးအကဲဆီကို သေချာပေါက် လာလည်ပါ့မယ်... ဒီနေ့ ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် အကြီးအကဲချန်"

​သူသည် ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

​ရှန်းအာ၏ ဒဏ်ရာများ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာမှုနှုန်းမှာ တိုးတက်နေသဖြင့် လင်းကျင်းလည်း စိတ်လက် ပေါ့ပါးနေခြင်းကြောင့်လည်း ပါဝင်သည်။

​ချန်ရုယွမ် ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ဂရုစိုက်ပါ အကဲဖြတ်မှူးလင်း... ကျွန်တော် သွားပါတော့မယ်"

​"လမ်းခရီး ဘေးကင်းပါစေ အကြီးအကဲချန်"

​ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ချန်ရုယွမ်သည် တွင်းထဲမှ ပြန်လည် တက်လာခဲ့ပြီး အိမ်သို့ ပြန်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရှေ့နားတွင် အနည်းငယ် စောင်းနေသော နံရံတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ မိုးခိုရန်နှင့် ညဘက် နားခိုရန်အတွက် အကောင်းဆုံး နေရာတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

​ကောင်းကင်မှာ ပို၍ မှောင်လာသော်လည်း ချန်ရုယွမ်သည် အဘယ်ကြောင့်မှန်းမသိဘဲ မထွက်ခွာသေးဘဲ ဝေးလံသော တွင်းကြီးဆီသို့ ပြန်လည် လှည့်ကြည့်နေမိသည်။

​"ရာသီဥတုက တကယ့်ကို ခန့်မှန်းရ ခက်တာပဲ... မိုးသည်းသည်းထန်ထန် ရွာတော့မှာဆိုတော့ အကဲဖြတ်မှူးလင်းလည်း အနှေးနဲ့အမြန် အပြင်ကို ထွက်လာရတော့မှာပဲ... မြေအောက်ဂူက မိုးရေတွေ လွှမ်းသွားမှာ သေချာတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ ကူညီနိုင်မလားဆိုတာ သိရအောင် ခဏလောက် ထပ်စောင့်ကြည့်ဦးမယ်"

ချန်ရုယွမ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

​ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က လင်းကျင်းအား အပ်နှင်းထားသော ဘွဲ့ထူးမှာ မည်မျှ ကြီးကျယ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ ထို့အပြင် လင်းကျင်းသည် သားရဲအကဲဖြတ်မှူး တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သက်သေပြခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။ စစ်သေနာပတိချုပ်၏ ပြောကြားချက်အရ နန်းတွင်း အရာရှိများမှာ ယခုအခါ အကဲဖြတ်မှူးလင်း၏ စွမ်းအားကို အသိအမှတ်ပြုထားကြပြီး သူသည် အဆင့် (၃) အကဲဖြတ်မှူး တစ်ဦးထက်မကကြောင်း သူတို့က ယူဆထားကြသည်။

​သတင်းများအရ သူသည် အဆင့် (၄) အကဲဖြတ်မှူးတစ်ဦး၏ စွမ်းဆောင်ရည်ပင် ရှိနိုင်သည်ဟု ဆိုကြ၏။

​ချန်ရုယွမ်သည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အနေဖြင့် ကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံအား ထိပ်တန်းနိုင်ငံတစ်ခုအဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်များကို ချနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သံသယ ရှိနေမိသည်။

​အကယ်၍ သူတို့နိုင်ငံကို အဆင့်မြှင့်တင်မည်ဆိုပါက အဆင့် (၅) သားရဲတစ်ကောင် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ အကဲဖြတ်မှူးလင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အဆင့် (၄) အကဲဖြတ်မှူး ဖြစ်ပါက သူသည် သားရဲတစ်ကောင်အား ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်အောင် မြှင့်တင်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

​ဒါဆိုရင် ဘယ်သူက ဒီအခွင့်အရေးကို ရရှိမယ့် ကံကောင်းသူ ဖြစ်လာမှာလဲ။

​ကာကွယ်ရေးဌာနမှ အဖွဲ့ဝင်များ အားလုံးမှာ သူတို့၏ သားရဲများကို အဆင့်မြှင့်တင်ခွင့် ရရှိရန် တူညီသော အခွင့်အရေး ရှိရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လင်းကျင်း၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ကြိုတင် ရယူထားခြင်းမှာ အကျိုးရှိမည်မှာ အမှန်ပင်။

​ဤသို့ တွေးလိုက်ပြီးနောက် ချန်ရုယွမ်မှာ ထိုနေရာ၌ပင် ဆက်နေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ သူသည် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန်အတွက် တွင်းကြီးမှ ပေငါးရာခန့် အကွာတွင် ဆက်လက် ရှိနေခဲ့သည်။

​ချန်ရုယွမ် ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် မိုးခြိမ်းသံများကို စတင် ကြားလိုက်ရတော့သည်။ သို့သော်လည်း သူ့ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ လျှပ်စီးတန်းတိုင်းမှာ ထိုမြေအောက်ဂူ၏ အပေါ်တည့်တည့်တွင်သာ စုပြုံနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

​ချန်ရုယွမ်အတွက် ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်မျိုးကို မြင်တွေ့ရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။

​အမှန်တကယ်ပင် ဂူအတွင်းရှိ လင်းကျင်းသည်ပင် သူတို့၏ အပေါ်ရှိ မိုးခြိမ်းသံများကို ခံစားနေရ၏။

​"ဒါက ထူးဆန်းတယ်"

​လင်းကျင်းသည် သူ၏ အာရုံများကို ပိုမို ထက်မြက်လာစေရန် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှောင်ဟော့ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

​လင်းကျင်းမှာ မိုးရွာသည်ကို မကြောက်ပါ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရေလှောင်ကန်အကြေးခွံသည် အသုံးပြုသူထံမှ ရေများကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်စွမ်း ရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။ မိုးရေများ စီးဝင်လာလျှင်ပင် ထိုအကြေးခွံကို အသုံးပြုလိုက်ရုံဖြင့် ရေကြီးမည်ကို စိုးရိမ်ရန် မလိုပါချေ။ မိုးရေ နေနေသာသာ လင်းကျင်းသည် ဤအကြေးခွံကြောင့် အိုင်များ၊ မြစ်များနှင့် သမုဒ္ဒရာများကိုပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပါချေ။

​သို့သော်လည်း မိုးခြိမ်းသံ (မိုးကြိုး) အတွက်မူ ထိုသို့ မဟုတ်ပါချေ။

​လင်းကျင်းသည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

​သူသည် ပြတိုက်အတွင်းရှိ ရှန်းအာ၏ အခြေအနေကို အမြန်ဆုံး စစ်ဆေးလိုက်ရာ ယခင်က သူ သတိမထားမိခဲ့သော အချက်အလက်တစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် ရှာတွေ့သွားတော့သည်။

​ပြတိုက်၏ ရလဒ်များထဲတွင် ကုသမှုများနှင့် မန္တန်များကို ဖယ်ရှားနိုင်သော နည်းလမ်းများစွာ ရှိ၏။ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုမှာ 'မိုးကြိုးတံဆိပ် စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်း' ပင် ဖြစ်သည်။ လင်းကျင်းမှာ ရှန်းအာကို ကုသရန် အလျင်စလို ဖြစ်နေသဖြင့် ထိုအခြေအနေကို လျစ်လျူရှုမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ယခုအခါတွင်မူ ထိုဖော်ပြချက်ကို သေချာစွာ ဖတ်ကြည့်လိုက်သောအခါ လင်းကျင်းသည် သူ ရင်ဆိုင်နေရသော အန္တရာယ်ကို သတိပြုမိသွားတော့သည်။

​"တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ရန်သူပဲ... မင်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ့်ကို ယုတ်မာလွန်းတယ်"

​မိုးကြိုးတံဆိပ် စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်းအကြောင်း ဖတ်ပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် သူ၏ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ပါချေ။

​ဤမိုးကြိုးတံဆိပ် စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်းမှာ တကယ်တော့ 'ကျိန်စာ'တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

​ရှေးယခင်ကတည်းက ကျင့်ကြံသူများစွာမှာ ကျိန်စာများနှင့် ပတ်သက်၍ သုတေသန ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ အချို့မှာ အိမ်ရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တိတ်တဆိတ် ခိုအောင်းနေပြီး အချို့သော အခြေအနေများအောက်တွင်မှ ပေါ်ထွက်လာတတ်သော အလောင်းစား လောက်ကောင်များကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

​မိုးကြိုးတံဆိပ်မှာ ထိုကဲ့သို့သော ကျိန်စာမျိုး ဖြစ်သည်။

​ထိုမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ခန်းမမှူးမှာ တကယ့်ကို ယုတ်မာသော လူတစ်ဦးပင်။ ရှန်းအာ မသေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူသည် တိုက်ပွဲမစတင်မီကပင် သူမအား မိုးကြိုးတံဆိပ် ကျိန်စာ တိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဤကျိန်စာကြောင့် ရှန်းအာအနေဖြင့် စွမ်းအင်များ ပြန်လည် ရရှိလာသည်နှင့် ၎င်းမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါ်ထွက်လာမည် ဖြစ်သည်။

​၎င်းမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မန္တန်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဤမိုးကြိုးတံဆိပ် ကျိန်စာမှာ အဆင့်မြင့် ကျိန်စာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း လင်းကျင်း ယုံမှားသံသယ ရှိစရာ မလိုပါချေ။ ၎င်းမှာ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကို တိတ်တဆိတ် စုစည်းပေးကာ နတ်ဘုရား မိုးကြိုးများကို ခေါ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ထိုမိုးကြိုးများ ပစ်ချလိုက်သောအခါ မည်သည့် မိစ္ဆာမဆို သူတို့၏ ဝိညာဉ်များနှင့်အတူ ပျက်စီးသွားရမည် ဖြစ်သည်။

​သို့သော်လည်း ဤမန္တန်မှာ အလွန်ပင် ရက်စက်လွန်းလှ၏။

​အကယ်၍ လင်းကျင်းတွင် သတ္တဝါများ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးနိုင်သော 'သားရဲပြတိုက်' သာ မရှိပါက သူသည် ဤကျိန်စာကို ရှာတွေ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။

​ဒါလော့ဘုရားကျောင်းသည် နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်တိုင်အောင် ဆက်လက် တည်တံ့နေခြင်းမှာ အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ သူတို့တွင် မျိုးဆက်တစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သော မှန်ကန်သည့် မန္တန်များစွာ ရှိပုံရ၏။ ကျိန်စာမှာ ယခုအခါ ပေါ်ထွက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် လင်းကျင်းသည် မည်သည့် အချိန်တွင်မဆို မိုးကြိုးများ ပစ်ချလာတော့မည်ကို ကြိုတင် သိရှိနေတော့သည်။

All Chapters