အခန်း ၄၂၀
Vol. 21 Ch. 420
အခန်း (၄၂၀) - ဗုဒ္ဓ၏ အသံတော်
လင်းကျင်းသည် သူ့ဘေးနားရှိသူများကို အလွန်တန်ဖိုးထားသူဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့မှာ မိစ္ဆာဖြစ်စေ၊ သားရဲဖြစ်စေ အနိုင်ကျင့်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်ခံရခြင်းတို့ကို လုံးဝခွင့်လွှတ်မည့်သူမဟုတ်ပါချေ။ အကယ်၍ သူ၏ဒေါသကို ဆွပေးလိုက်မည်ဆိုပါက လင်းကျင်းသည် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားပေလိမ့်မည်။
ဒါလော့ဘုရားကျောင်းက မျောက်ဖြူကို သူ့ထံပြန်မအပ်သဖြင့် လင်းကျင်းသည် ပို၍ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့သည်။
အထက်မှ တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး မီးလျှံများ ကခုန်နေသံမှာ နားမခံသာလောက်အောင် ဖြစ်လာသည်။ ကျင့်ကြံမှုနည်းပါးသော ဘုန်းတော်ကြီးများမှာမူ အပူရှိန်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေကြ၏။
"ဘုန်း"
အနီးနားရှိ သစ်ပင်ခြောက်တစ်ပင်မှာ ရုတ်တရက် မီးထတောက်သွားတော့သည်။
ဒါလော့ဘုရားကျောင်း၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် မီးခိုးမည်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး လူများ၏ အော်ဟစ်သံများကိုလည်း အတိုင်းသား ကြားနေရသည်။
"မီးသတ်ကြစမ်း"
တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ပြတိုက်မှူး... ငါ့ရဲ့ညီတော်က ခေါင်းမာတဲ့စိတ်ထား ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမဲ့ သူက ဘယ်တော့မှ လိမ်ညာပြောဆိုမှာ မဟုတ်ဘူး... ကျီယင်း ပြန်မရောက်သေးတာ တကယ်ပါပဲ"
ဆရာတော်ကြီးက ဝင်ပြောလိုက်၏။
သူသည် အခြေအနေအချို့ကို ကြားသိထားပြီးဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့၏ဘုန်းတော်ကြီးများမှာ နှစ်လ၊ သုံးလခန့်ကြာသော ခရီးရှည်များကို ထွက်ခွာလေ့ရှိခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။
"ဟင်း... ကျီယင်း စီနီယာက မျောက်ဖြူရဲ့ အန္တရာယ်ပြုတာကို ခံလိုက်ရလို့ ပျောက်ဆုံးနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ မဟုတ်လား"
နောက်ကွယ်ရှိ ဘုန်းတော်ကြီးငယ်တစ်ပါးက မအောင့်နိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဘုန်းတော်ကြီးများ၏ မျက်လုံးများမှာ ထိုဖြစ်နိုင်ချေကို စဉ်းစားကာ တောက်ပသွားကြ၏။
အမှန်စင်စစ် ကျီယင်းသည် ခရီးထွက်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းရန် ထွက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ တာဝန်အောင်မြင်ခဲ့ပါက သေချာပေါက် ပြန်ရောက်လာပေလိမ့်မည်။
သူ ဆက်လက်ပျောက်ဆုံးနေခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ပြန်လည်စဉ်းစားမိကြသည်။
ကျွယ်ကျန်း၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွား၏။ အကယ်၍ ကျီယင်းသာ မျောက်ဖြူ၏ လက်ချက်ဖြင့် အမှန်တကယ် ထိခိုက်သွားခဲ့လျှင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။
အတွေးနယ်ချဲ့ကြည့်မည်ဆိုပါက ဤပြတိုက်မှူးသည် ကျီယင်းအား မျောက်ဖြူက ထိခိုက်အောင်လုပ်လိုက်သည်ကို သိထားပြီးဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏အမှားကို ဖုံးကွယ်ရန်နှင့် ဒါလော့ဘုရားကျောင်းကို ဂုဏ်သိက္ခာညှိုးနွမ်းစေရန်အတွက် အခြေအမြစ်မရှိ စွပ်စွဲချက်များ လာရောက်လုပ်ဆောင်နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
၎င်းမှာ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော အချက်တစ်ခုပင်။
ကျွယ်ကျန်းက ဤသီအိုရီကို တွေးတောနိုင်လျှင် ဆရာတော်ကြီးမှာလည်း သေချာပေါက် တွေးမိပေလိမ့်မည်။
ခဏချင်းမှာပင် ဒါလော့ဘုရားကျောင်းမှ ဘုန်းတော်ကြီးများ၏ မျက်နှာမှာ ရန်လိုသော အမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။
"ပြတိုက်မှူး... ကျီယင်း အမှန်တကယ် ပြန်မရောက်သေးတာဟာ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပဲ... သူကိုယ်တိုင်က ပြန်ပြီး ထိခိုက်သွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာမို့ မင်းအနေနဲ့ ငါတို့ကို ဒီမှာ ဆက်ပြီး ဖိအားပေးနေတာက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး... မင်းရဲ့ ယုတ္တိအတိုင်းဆိုရင် ငါတို့ကလည်း ကျီယင်းကို ပြန်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုနိုင်တာပဲ"
ဆရာတော်ကြီးသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပြတ်ပြတ်သားသား ရပ်တည်ရမည်ကို သိလိုက်သည်။ မဟုတ်ပါက သူတို့ဘုရားကျောင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် အကျိုးအကြောင်းမှာလည်း သူတို့ဘက်တွင် ရှိနေသည်။ အကယ်၍ ဤဖြစ်ရပ်ကို ထပ်မံစုံစမ်းမည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ ပြတိုက်မှူးက သူတို့ကို စွပ်စွဲရန်အတွက် လုပ်ဆောင်နေသော ပြဇာတ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
လင်းကျင်းက သူတို့ကို မယုံကြည်ပါချေ။
သူသည် မျောက်ဖြူကို ကောင်းစွာသိသည်။ အကယ်၍ မျောက်ဖြူသာ ထိုဘုန်းကြီးကို သတ်လိုက်မည်ဆိုပါက သူသည် ရှန်းအာကို ကယ်တင်လိမ့်မည် သို့မဟုတ် ကျူရိပ်မြို့တွင် ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေပေလိမ့်မည်။
လင်းကျင်းက ဤအချက်ကို အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ထားသည်။
မျောက်ဖြူသည် သူ့ထံတွင် ကြာမြင့်စွာ ရှိနေခဲ့သဖြင့် လင်းကျင်းသည် သူ့ကို လက်ဖဝါးပေါ်တွင် တင်ထားသကဲ့သို့ သိထားပြီးဖြစ်သည်။ မျောက်ဖြူကြီးမှာ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ 'ပျောက်ဆုံး' သွားမည့်သူမဟုတ်ပါချေ။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူတို့က မျောက်ဖြူကို သတ်ပစ်လိုက်ကြပြီဖြစ်၍ ယခုကဲ့သို့ ပြန်မအပ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန်အတွက် ဒါလော့ဘုရားကျောင်းသည် လင်းကျင်းကို သူတို့၏လူကို သတ်ပစ်သူအဖြစ် ပြန်လည်စွပ်စွဲရန် ကြိုးစားနေခြင်းပင်။
"ဒါလော့ဘုရားကျောင်း... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်းကြီးကို ကျုပ် တကယ်မဖျက်ဆီးဘူးလို့ ထင်နေတာလား"
လင်းကျင်းက လက်ကို နှိမ့်ချလိုက်ရာ အထက်မှ တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များမှာ ပေ ၁၀ ခန့် နိမ့်ဆင်းလာပြီး အပူရှိန်မှာလည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။
"နတ်အစောင့်အရှောက် လေးပါး... ဗုဒ္ဓ၏ ကောင်းကင်တံဆိပ်တော်"
အခြေအနေ မဟန်တော့သည်ကို သိလိုက်သဖြင့် ဆရာတော်ကြီးသည် ဗုဒ္ဓဘာသာဂါထာတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ရွတ်ဖတ်လိုက်၏။ သူ၏လက်ထဲမှ ပုတီးစိပ်များမှာ ကွဲထွက်သွားပြီး အလင်းတန်း သုံးခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ စောစောက လင်းယုန်နတ်မင်းအပြင် နောက်ထပ် နတ်အစောင့်အရှောက် သားရဲ သုံးကောင် ထပ်မံပေါ်လာခဲ့သည်။ အချို့မှာ ရွှေရောင်နှင့် ငွေရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး အချို့မှာမူ ရွှေချည်ထိုး ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြ၏။ သူတို့၏ အသွင်အပြင်မှာ ခန့်ညားထည်ဝါပြီး အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှပေသည်။
နတ်အစောင့်အရှောက် လေးပါးတွင် ဦးရစ်ဆောင်း လင်းယုန်၊ သံလက်မောင်း ဝက်ဝံ၊ ကောင်းကင်နဂါးနတ်မင်းနှင့် လိပ်တမန်တော်တို့ ပါဝင်ကြသည်။
နတ်အစောင့်အရှောက် လေးပါးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြရာ သုံးကောင်မှာ မီးနတ်ဘုရားအမိန့်တော်ကို တားဆီးရန် အထက်တွင် ရွှေရောင်အတားအဆီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကြပြီး ကျန်တစ်ကောင်မှာမူ ပြတိုက်မှူးဆီသို့ ဦးတည်လာခဲ့သည်။
ဆရာတော်ကြီးကိုယ်တိုင် လက်တွေ့အရေးယူလိုက်ပြီဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ သေချာပေါက် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
နတ်အစောင့်အရှောက် သားရဲ လေးကောင်စလုံးမှာ အဆင့် (၄) ကို ကျော်လွန်နေသော တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြသည်။ ရိုးရှင်းစွာ ပြောရလျှင် သူတို့သည် မာနာ (Mana) စွမ်းအားများရှိသော အဆင့် (၅) သားရဲများ ဖြစ်ကြ၏။
ဆရာတော်ကြီးမှာ ဒါလော့ဘုရားကျောင်း၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။
သူ့အပြင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးခန်းမ အုပ်ချုပ်သူ ကျွယ်ကျန်းနှင့် အခြားသော ဘုန်းတော်ကြီးများမှာလည်း နောက်မဆုတ်ကြပါချေ။ သူတို့အားလုံးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တုံ့ပြန်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏လည်ပင်းမှ ပုတီးစိပ်များကို ချွတ်ကာ ထိုဂါထာကိုပင် ရွတ်ဖတ်လိုက်ကြသည်။
"သားရဲအပေါင်း ပြောင်းလဲစေခြင်း... ကယ်တင်ရှင်၏ အလင်းတော်... ပညာနတ်မင်း အစောင့်အရှောက်... မိစ္ဆာနှိမ်နင်းခြင်း"
ခဏချင်းမှာပင် အလင်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဓားတစ်စင်းမှာ လင်းကျင်းဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းဆင်းသက်လာခဲ့တော့သည်။
ဒါလော့ဘုရားကျောင်း၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးမှာ တိုက်စစ်ဆင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။
လင်းကျင်းမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွား၏။ သူသည် ယခုအခါ ငြိမ်သက်နေပြီး ဤတိုက်ခိုက်မှုများကို ခံယူနေရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပါချေ။ သူသည် လက်မောင်းကို မြှောက်လိုက်ကာ မီးနတ်ဘုရားအမိန့်တော်ကို ထုတ်လွှတ်ရန် ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး အခြားလက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို မြှောက်ကာ သူယခင်က ပြုလုပ်ထားသော 'မိုးကြိုးမီးတောက်အပ်'ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
မိုးကြိုးမီးတောက်အပ်မှာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာသော လင်းယုန်နတ်မင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့၏။
ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးကို ကြားလိုက်ရသည်။
ဒါလော့ဘုရားကျောင်း ဝင်ပေါက်ရှိ ကျောက်ပြားများမှာ ကွဲအက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထင်းရှူးပင်များနှင့် သစ်ပင်များမှာလည်း မိုးကြိုးမီးတောက်၏ ထိမှန်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ ခဏချင်းမှာပင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ မိုးကြိုးမီးတောက်အပ်၏ ပေါက်ကွဲနိုင်စွမ်းရှိသော စွမ်းအားမှာ လင်းယုန်နတ်မင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့၏။
ထို့အပြင် လင်းကျင်းသည် နတ်ဓားကျမ်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူ၏လက်ညှိုးကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြုကာ သူက "သတ်စမ်း" ဟု အော်ဟစ်လိုက်၏။
ကျွယ်ကျန်း၏ အလင်းဓားမှာ ရိုးရိုးလေးပင် ကွဲကြေသွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။ မမြင်ရသော ဓားတစ်စင်းက သူ့ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သကဲ့သို့ သူသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ကာကွယ်ပေးထားသော အလင်းအကြွင်းအကျန်များသာ မရှိပါက သူသည် ဓားဆန္ဒကြောင့် သေဆုံးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏လက်ထဲရှိ ပုတီးစိပ်များမှာ လုံးဝကွဲကြေသွားပြီး သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရတော့သည်။
"အုပ်ချုပ်သူကြီး"
"ကျွယ်ကျန်း"
လူအုပ်ကြီးမှာ ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်သွားကြသည်။
"ဘုန်းတော်ကြီး အားလုံး ငါ့အမိန့်ကို နာခံကြ... ဘုရားကျောင်းကို ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကာကွယ်ကြစမ်း"
ဆရာတော်ကြီးမှာလည်း ပျာပျာသလဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေမှ လွတ်မြောက်ရန် သေချာသော နည်းလမ်းမရှိတော့ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် သူသည် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်ရတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် အထက်မှ အက်ကွဲသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။
နတ်အစောင့်အရှောက် သားရဲ သုံးကောင်က ထောက်ကန်ထားသော ရွှေရောင်အတားအဆီးမှာ တောက်လောင်နေသော နေမင်းကြီး၏ ဖိအားအောက်တွင် စတင်အက်ကွဲလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဒါလော့ဘုရားကျောင်းမှ ဘုန်းတော်ကြီး အားလုံးမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ရူးသွပ်လုမတတ် ခံစားလိုက်ကြရ၏။
"ငါတို့ ထိန်းမထားနိုင်တော့ဘူး"
"အားလုံး ထွက်ပြေးကြ"
အဆင့်မြင့်ဘုန်းတော်ကြီးများမှာလည်း ကြေကွဲဝမ်းနည်းနေပုံရသည်။ သူတို့သည် ထိုမီးတောက်များကြားတွင် အသက်ရှင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက် ရှိကောင်းရှိနိုင်သော်လည်း သူတို့၏ သာမန်ဘုန်းတော်ကြီးများနှင့် သားရဲများမှာမူ သေချာပေါက် သေဆုံးကြပေလိမ့်မည်။
ထိုအချက်အပြင် ဒါလော့ဘုရားကျောင်းအတွင်းရှိ များပြားလှသော ရှေးဟောင်းအဆောက်အဦးများ၊ ဗုဒ္ဓခန်းမများ၊ စာကြည့်တိုက်များနှင့် ပြာသာဒ်များ အားလုံးမှာလည်း ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ဤမီးနတ်ဘုရားအမိန့်တော်ကဲ့သို့သော စွမ်းအားသာ အမှန်တကယ် ပြုတ်ကျလာမည်ဆိုလျှင် ဒါလော့တောင်ထိပ် တစ်ခုလုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ ဒါလော့ဘုရားကျောင်းမှာလည်း တည်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပါချေ။
"ပြတိုက်မှူး... ကျေးဇူးပြုပြီး ခင်ဗျားရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြန်စဉ်းစားပေးပါ... ကျုပ်ရဲ့ စီနီယာ ကျီယင်းက တရားမျှတပြီး ကြိုးစားအားထုတ်တဲ့သူ တစ်ယောက်ပါ... သူဟာ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို သတ်မှာ မဟုတ်သလို မျောက်ဖြူကလည်း အပြင်မှာ အသက်ရှင်နေဦးမှာပါ... သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ပြန်မရောက်သေးတာက တခြားအကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှိရမယ်"
ကျီနျန်က လှေကားထစ်များပေါ်မှ ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူသည် စောစောက စကားမပြောဘဲ နေခဲ့သော ထက်မြက်သောသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ဤကပ်ဘေးကို ရပ်တန့်ရန်အတွက် စိတ်ငြိမ်ဂါထာနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ဗုဒ္ဓဘာသာဂါထာတစ်ခုကို အသုံးပြုကာ ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်၏။
အကယ်၍ သူတို့သာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေကြမည်ဆိုပါက ပြတိုက်မှူးရော ဒါလော့ဘုရားကျောင်းပါ မည်သူမျှ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ လွတ်မြောက်နိုင်ကြမည် မဟုတ်ပါချေ။
သူ၏အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ အေးမြသော လေပြည်ညင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏စိတ်များမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ကြည်လင်သွားကြတော့သည်။
လင်းကျင်းမှာလည်း ဤဖြစ်နိုင်ချေကို သတိပြုမိပါသည်။ သို့သော်လည်း စောစောက အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ဖိအားများနေသဖြင့် သူ့တွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပါချေ။ ကျီနျန်၏ ပြောဆိုချက်ကို ကြားပြီးမှသာ ဒါလော့ဘုရားကျောင်းက အမှန်အတိုင်း ပြောနေခြင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟူသော အချက်ကို သူ စဉ်းစားမိတော့သည်။
အကယ်၍ မီးနတ်ဘုရားအမိန့်တော်သာ ပြုတ်ကျလာမည်ဆိုပါက သေဆုံးသူအရေအတွက်မှာ ရာဂဏန်းထက် မကနိုင်ပါချေ။
သူသည် မီးနတ်ဘုရားအမိန့်တော်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းရန် မန္တန်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ရွတ်ဖတ်လိုက်၏။ သို့သော်လည်း လုပ်ပြီးသမျှမှာ ပြီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လင်းကျင်းအနေဖြင့် လုပ်ချင်လျှင်ပင် မီးနတ်ဘုရားအမိန့်တော်ကို လုံးဝဥဿုံ ရပ်တန့်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပါချေ။
ဤကဲ့သို့ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေသော အချိန်တွင် ဒါလော့ဘုရားကျောင်း၏ အတွင်းပိုင်းမှ ဟိန်းထွက်နေသော အသံကြီးတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။
"တာအိုမိတ်ဆွေ... မင်းမှာ အံ့မခန်းလှတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒါလော့ဘုရားကျောင်းက ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံရာနေရာ ဖြစ်တာကြောင့် ဒါကို အဖျက်ဆီးမခံချင်ဘူး"
ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက်တွင် ကြွေကျနေသော သစ်ရွက်သန်းပေါင်းများစွာမှာ လေပြင်းတစ်ခုနှင့်အတူ လွင့်တက်သွားခဲ့သည်။ သစ်ရွက်များ အားလုံး စုစည်းလိုက်သောအခါ ဗုဒ္ဓတံဆိပ်တော်တစ်ခု ပါရှိသည့် ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။ ၎င်းမှာ အထက်မှ ပြုတ်ကျလာသော နေမင်းကြီးကို အလွယ်တကူပင် တားဆီးလိုက်၏။
အဆင့် (၅) နတ်အစောင့်အရှောက် သားရဲ သုံးကောင်ပင် ထိန်းထားရန် ခက်ခဲလှသော မီးနတ်ဘုရားအမိန့်တော်မှာ ယခုအခါတွင်မူ ထိုလက်ဝါးကြီး၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
လင်းကျင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ကာ မန္တန်တစ်ခုကို ရွတ်ဖတ်လိုက်၏။
"ပြန်လာစမ်း"
မီးလောင်ကျွမ်းနေသော မီးနတ်ဘုရားအမိန့်တော် လက်ဖွဲ့တစ်ခုမှာ လင်းကျင်း၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကြီးမားသော မီးလုံးကြီးထဲမှ ရွှေဝါလေး၏ ပုံရိပ်မှာလည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
"ဖူး"
သစ်ရွက်ခြောက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လက်ဝါးကြီးမှာ လေထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော မီးလျှံများကြောင့် စတင်လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့သည်။ ဒါလော့ဘုရားကျောင်းအပြင် မိုင်ရာပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးတွင် ရှိနေသူများမှာလည်း ကောင်းကင်ပေါ်တွင် တောက်လောင်နေသော လက်ဝါးကြီးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့လိုက်ကြရ၏။
ဘေးအန္တရာယ်မှာ ပြေလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း လင်းကျင်းမှာမူ သူ၏မျက်နှာဖုံးအောက်တွင် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဒါလော့ဘုရားကျောင်း၏ အတွင်းပိုင်းသို့ စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။
ဒါလော့ဘုရားကျောင်းမှ ဘုန်းတော်ကြီး အများစုမှာလည်း ထိတ်လန့်အံ့အားသင့်နေကြ၏။ သူတို့ ဘာဆက်လုပ်ရမည်ကိုပင် မသိကြတော့ပါချေ။ အဆင့်မြင့်ဘုန်းတော်ကြီးများပင်လျှင် ယခုကဲ့သို့ မြင်ကွင်းမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံကြရပေလိမ့်မည်။
ထိုအချိန်တွင် ထိုအသံမှာ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
"ဒီတာအိုမိတ်ဆွေက ဧည့်သည်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာဆိုတော့... 'ကုန်းကျွယ်'... သူ့ကို ငါနဲ့ စကားပြောဖို့ ဘုရားကျောင်းထဲကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပါ"
ထို့နောက်တွင် ဘုန်းတော်ကြီးအိုကြီးတစ်ပါးမှာ ဘုရားကျောင်း၏ ဝင်ပေါက်တွင် လေထဲမှ ပေါ်လာသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဤဘုန်းတော်ကြီးအိုမှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှသော ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏အသက်ကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲလှသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ အသက်တစ်ရာကျော်လောက် ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။
ဤဘုန်းတော်ကြီးအို ပေါ်လာပြီးနောက်တွင် ဆရာတော်ကြီးမှာ ထိတ်လန့်တကြား တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးခန်းမ အုပ်ချုပ်သူ ကျွယ်ကျန်းပင်လျှင် ကြောက်ရွံ့နေဟန် ရှိသည်။
"ဘိုးဘွားဆရာတော်ကြီး... ရွှမ်ကျန်း"