အခန်း ၅၇၄

အခန်း ၅၇၄ ပိုင်ကျီဟန်၏ အကြိုက်

ပိုင်ကျီဟန်၏ အကြည့်များက ယုဖေးယန်ထံ၌ မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ အစေခံမိန်းကလေးထံ၌သာ ဖြစ်၏။

သာမန်ထက် ပို၍ ကြာမြင့်နေခဲ့သည်။

ချင်လင်းရှောင်သည် ထိုအရာကို ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ခံစားလိုက်မိ၏။

(ငါ အမိဖမ်းခံလိုက်ရတာလား...)

ထိုအတွေးက စိတ်အလိုအလျောက် ရုတ်ချည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုမျှလောက်ပင် မြန်ဆန်စွာဖြင့် ထိုအတွေးကို ပြန်လည်မောင်း

ထုတ်လိုက်၏။

သူမ ဖြတ်သန်းလာခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း—ရာစုနှစ်တစ်ခုကျော်တိုင်အောင် အမှောင်ရိပ်များထဲ၌ လှုပ်ရှားရင်း၊ ပုံစံအမျိုးမျိုးကို ဖန်တီးကာ၊ မျက်နှာပေါင်းများစွာကို လဲလှယ်ခဲ့သည့်တိုင်—မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ သူမ၏ စစ်မှန်သောရုပ်သွင်ကို ထိုးဖောက်မြင်ရခြင်း မရှိခဲ့ဖူးချေ။

တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှပင် မရှိခဲ့ပေ။

ပိုင်ကျီဟန်ထက် အတွေ့အကြုံ ပိုမိုရင့်ကျက်ပြီး အင်အားကြီးမားလှသော ကျင့်ကြံသူကြီးများပင်လျှင် မမြင်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

တဖန် သူကမူ...

မျိုးဆက်သစ် လူငယ်လေးတစ်ဦးသာ။

ပါရမီရှင်ဟု အမည်နာမကျော်စောသည်မှာ မှန်သော်လည်း သူမ ရင်ဆိုင်ကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးသော အထွတ်အထိပ် အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများနှင့်မူ နှိုင်းယှဉ်၍ပင် မရနိုင်သေးချေ။

သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တစ်ခုခုကို သတိပြုမိနိုင်မှာလဲ။

ထို့ထက် ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ... သတိပြုမိစရာ ဘာအချက် ရှိနေလို့လဲ။

သူသည် သူမ၏ စစ်မှန်သော ရုပ်သွင်ကို တစ်ကြိမ်မျှ မမြင်ဖူးချေ။

သူမ၏ စစ်မှန်သော မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း လက္ခဏာနှင့်လည်း တစ်ခါမျှ ထိတွေ့ဆက်ဆံဖူးခြင်း မရှိခဲ့။

လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်ကတည်းက ယုဖေးယန် နေရာ၌ အစားထိုးခံထားရသည်ကိုပင် သူ သိရှိသည်မဟုတ်ချေ။

မည်သည့် ပတ်သက်မှု နှောင်ကြိုးမှ ရှိမနေပေ။

သူ လိုက်လံစုံစမ်းရန် မည်သည့် သဲလွန်စမျှ မရှိ။

ဆုပ်ကိုင်ရန် အရိပ်အယောင်ပင် မရှိချေ။

သူမ၏ ရုပ်ဖျက်ထားမှုက အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိ ပြီးပြည့်စုံလှသည်။

သူမ၏ အလေ့အထများ၊ သူမ၏ ရပ်တည်ပုံ အနေအထား၊ သူမ၏ အသက်ရှူနှုန်း—အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်၏။

မည်သည့် အနာအဆာမျှ မရှိချေ။

အနာအဆာဟူ၍ ရှိလည်း ရှိမနေနိုင်ပေ။

ချင်လင်းရှောင်၏ အတွေးများ ပြန်လည်

ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

(ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တာ။)

သို့သော်ငြားလည်း... ထိုအကြည့်ကမူ ဖယ်ခွာမသွားဘဲ ရှိနေဆဲသာ

ဤအကြိမ်တွင်မူ ဝေခွဲမရခြင်း အရိပ်အယောင် ခပ်ဖျော့ဖျော့က တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

သံသယစိတ်ကြောင့် မဟုတ်လျှင်... ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

သူမ၏ မျက်ခုံးအစုံက မသိမသာမျှ တင်းကျပ်သွားခဲ့၏။

(သူ ငါ့ကို ဘာလို့ အဲဒီလို ကြည့်နေရတာလဲ...)

သူမသည် ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သာမန် အရည်အသွေးမရှိသော အစေခံမိန်းကလေးတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ လက်ရှိရုပ်သွင်ကို တမင်တကာပင် သာမန်ကာလျှံကာ ပုံစံမျိုး ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

ရုပ်ဆိုးသည်မဟုတ်သော်လည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိခြင်းနှင့်မူ အလှမ်းဝေးလှပေသည်။

လူအုပ်ကြီးထဲတွင် အလွယ်တကူပင် မျက်စိလျှံသွားနိုင်သည့် မျက်နှာမျိုးသာ။

သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုအရှိန်အဝါ—တစ်ချိန်က အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့သောအရာကိုပင် လက်ရှိရုပ်သွင်နှင့်အတူ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထားခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ယခင်က ယုဖေးယန်၏ ရုပ်သွင်ဖြင့် သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုကို အသုံးပြုခဲ့စဉ်ကပင် ပိုင်ကျီဟန်သည် မည်သို့မျှ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

(ဒါဖြင့်ရင်...)

ဆန်းကြယ်သော အတွေးတစ်ခုက ရုတ်ချည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

တဖန် ထိုအတွေးက ဖယ်ထုတ်၍မရအောင် စွဲထင်နေခဲ့၏။

(သူ့ရဲ့ အကြိုက်က... ဒီလိုပုံစံမျိုး ဖြစ်နေတာလား...)

သူမ စိတ်ထဲ၌ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။

ထို့နောက် ထိုအချက်ကို သေချာစွာ တွေးတောဆင်ခြင်လိုက်၏။

အဆုံးစွန်၌ လူတိုင်းတွင် မတူညီသော အကြိုက်ချင်း ရှိကြသည်မဟုတ်ပါလော။

ပိုင်ကျီဟန်ကဲ့သို့သော သူပင်လျှင် ချွင်းချက် ဖြစ်နေလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

လူတိုင်းက ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှနတ်သမီးများကိုသာ လိုက်လံတမ်းတနေကြသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

လူတိုင်းက စူးရှတောက်ပသော ပုံရိပ်များကိုသာ စွဲလန်းနေကြသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

အချို့သောသူများက ရိုးရှင်းမှုကိုသာ ပို၍ နှစ်သက်တတ်ကြသည်။

ထိုအချိန်၌ပင်... သူမ၏ ဦးနှောက်ထဲ၌ သတင်းအချက်အလက်အချို့ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

၎င်းတို့မှာ ပိုင်ကျီဟန် တန်ခိုးအရှိန်အဝါ မကြီးမားလာမီ အချိန်က သတင်းများ ဖြစ်ကြသည်။

(ပိုင်ကျီဟန်က သူ့ရဲ့ အစေခံမိန်းကလေးတွေကို နှောင့်ယှက်တတ်တယ်...)

ထိုစဉ်ကမူ... သူမသည် ၎င်းကို အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အတင်းအဖျင်းစကားများအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ပြီး ပယ်ချခဲ့ဖူးသည်။

သူ့ကဲ့သို့သော ရပ်တည်ချက်မျိုးနှင့်ဆိုလျှင် မည်သည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှနတ်သမီးကိုမဆို ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

သူသည် သာမန် အစေခံမိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို လိုက်လံနှောင့်ယှက်နေရန် မလိုအပ်ချေ။

သို့သော် ယခုတွင်မူ...

လက်ရှိ အခြေအနေနှင့် ယှဉ်တွဲကြည့်လိုက်သောအခါ...

၎င်းက ကွဲပြားခြားနားသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို ဖော်ဆောင်ပေးလိုက်လေသည်။

သူသည် အင်ပါယာကြီး၏ အလှနတ်သမီးများအပေါ်တွင် မည်သည့် အထူးစိတ်ဝင်စားမှုကိုမျှ ပြသခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

သို့သော် ယခုတွင်မူ... သူသည် အစေခံတစ်ဦးမျှသာဖြစ်သော သူမကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ချင်လင်းရှောင်၏ အတွေးများက အခြားသော ဦးတည်ရာတစ်ခုသို့ စတင်ချိတ်ဆက်သွားခဲ့တော့သည်။

(ဒီလို အကြိုက်မျိုးတွေလည်း ရှိတတ်တာပဲ။)

၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ချေ။

အမှန်စင်စစ် သူမ၏ ရှည်လျားလှသော သက်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဤထက်ပို၍ ဆန်းကြယ်သော ဝါသနာ အကြိုက်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

အရှိန်အဝါကြီးမားသော ယောက်ျားအချို့သည် ဝင့်ထည်လှပမှုများကို ငြင်းပယ်တတ်ကြသော်လည်း... ထိန်းချုပ်လိုစိတ် ပြင်းပြသည့် ကစားကွက်များထဲ၌မူ နစ်မြောတတ်ကြသည်။

သူတို့သည် တောက်ပလွန်းသောအရာများတွင် မဟုတ်ဘဲ... လုံးဝဥဿုံ အညံ့ခံ အရှုံးပေးခြင်းအပေါ်၌သာ စိတ်ဝင်စားမှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိတတ်ကြ၏။

(ဒါကြောင့်မို့လို့ကိုး...)

သူမ၏ နားလည်မှုပိုင်းတွင် သိမ်မွေ့သော အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

ဝေခွဲမရဖြစ်မှုများ လျော့ပါးသွားပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ရှင်းလင်းပြတ်သားမှုနှင့် နီးစပ်သောအရာတစ်ခု ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။

တဖန်... စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ အရိပ်အယောင် ခပ်ဖျော့ဖျော့လည်း ပါဝင်နေနိုင်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည် သဘောပေါက်သွားသည့်အလား ကြည့်နေသော ချင်လင်းရှောင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်မိပြီး၊ ၎င်းကို အနည်းငယ် ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ၏ ဦးနှောက်ထဲ၌ ဘာတွေ တွေးတောနေသည်ကို သူ မသိရှိသော်လည်း... မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူသည် သူ၏ သံသယကို အတည်ပြုပြီးစီးခဲ့ပြီဖြစ်၍ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့လေပြီ။

ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု အရှိန်အဝါများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ် စတင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာတွင်မူ... တင်းမာမှု လှိုင်းတံပိုးများ အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။

ပိုင်ကျီဟန်၏ အကြည့်များက ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် ရင်းနှီးသော ဦးတည်ရာတစ်ခုထံ၌ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် သူ၏ ဖခင် ရှိနေ၏။

ပိုင်ထျန်းဟမ်သည် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။

တဖန် သူ၏ ဘေးနားတွင်မူ...

လီကျန်းဟုန်

ကျောက်ဝူထျန်း

"ဟားဟားဟား။"

ပိုင်ထျန်းဟမ် ရယ်မောသံကြီးက ဟိန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ယခုတင်မှ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သော လေးနက်တည်ငြိမ်သည့် အခြေအနေကို မည်သို့မျှ ဂရုစိုက်မနေခဲ့ချေ။

"လီကျန်းဟုန်... ကျောက်ဝူထျန်း။"

သူ၏ အသံမှာ ကျယ်လောင်လှပြီး မည်သူ့ကိုမျှ အားနာရိုသေပြမနေခဲ့ပေ။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်က အခုထိ မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်ခြင်း အဆင့်မှာပဲ တစ်ဆို့နေတုန်းလား..."

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ... အထင်အမြင်သေးမှု အတိအလင်းဖြင့်

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီနှစ်တွေမှာ အချောင်ခိုနေကြတာလား..."

ထိုစကားလုံးများသည် မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်သည့် ရိုက်ချက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ကျရောက်သွားခဲ့လေတော့သည်။

လီကျန်းဟုန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မည်းမှောင်သွားခဲ့ရသည်။

သူ၏ နားထင်၌ အကြောပြိုင်ကြီးတစ်ခု မသိမသာ ထောင်တက်လာခဲ့၏။

ကျောက်ဝူထျန်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ မျက်နှာပြင်မှာမူ အများအားဖြင့် တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်သည်

သို့သော်ငြား ထိုတည်ငြိမ်မှု၏ အောက်ခြေ၌မူ... မကျေနပ်မှုများ ကိန်းအောင်းနေခဲ့၏။

သူတို့အားလုံးသည် တစ်ခေတ်တည်း၊ တစ်ကိုယ်တည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော မျိုးဆက်တူများ ဖြစ်ကြသည်။

တစ်ချိန်ကမူ... သူတို့သည် အဆင့်အတန်းတူ ရပ်တည်ချက်တူ တန်းတူရည်တူ ရှိခဲ့ကြဖူး၏။

သို့သော်လည်း ပိုင်ထျန်းဟမ်ကမူ အမြဲတမ်း ခြေတစ်လှမ်း စောနေခဲ့သည်။

ယခုတွင်မူ... သူတို့သည် မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်ခြင်း၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ခြေမလှမ်းနိုင်ကြသေးမီမှာပင်၊ ပိုင်ထျန်းဟမ်က ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်သစ်တစ်ခုဖြစ်သော အင်မော်တယ် နယ်ပယ်သို့ ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ချေပြီ။

သူတို့ကို တ်ပြတ်သားသား နောက်ကွယ်၌ ချန်ထားရစ်ခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုကွာဟချက်မှာမူ... သာမန် ဇွဲလုံ့လ ကြိုးစားအားထုတ်မှုသက်သက်ဖြင့် အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်နိုင်သော အရာမျိုး မဟုတ်တော့ချေ။

"ပိုင်ထျန်းဟမ်”

လီကျန်းဟုန်၏ အသံထဲ၌ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထားသော ဒေါသမာန်များ ပါဝင်နေခဲ့သည်။

"သိပ်ပြီးတော့ ဘဝင်မြင့်မနေနဲ့ဦး။"

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဝါ ခပ်ဖျော့ဖျော့က ရုတ်ချည်း တောက်လောင်လာခဲ့၏။

"မင်း အင်မော်တယ်အဆင့်ကို ရောက်သွားတာနဲ့တင်... တစ်လောကလုံးမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီလို့ ထင်နေတာလား။"

မည်သို့မျှ ဆိုင်းမတွဘဲ

"ဒါပေါ့... အဲဒါ အမှန်ပဲလေ။"

ပိုင်ထျန်းဟမ်က ၎င်းသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ အရှိဆုံးသော သစ္စာတရားတစ်ခုကို ဆိုရသကဲ့သို့ပင် ချက်ချင်း ပြန်လည်

တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

လီကျန်းဟုန်၏ သွားအံများ တင်းကျပ်စွာ ကြိတ်ပိတ်သွားခဲ့ရ၏။

ဝတ်ရုံလက်အင်္ကျီစအတွင်းရှိ သူ၏ လက်ဝါးစုံကလည်း တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်မိသွားသည်။

(ဒီ ပိုင်မျိုးနွယ်တွေကတော့...။)

ဝင့်ဝါလွန်းလှသည်။

သည်းခံနိုင်စရာ မရှိအောင်ကို စော်ကားမော်ကားနိုင်လွန်းလှပေသည်။

သို့သော် အဆိုးရွားဆုံးအချက်မှာမူ... ပိုင်ထျန်းဟမ်၌ ထိုသို့ ဝင့်ဝါနိုင်လောက်သော စစ်မှန်

သည့် ခွန်အား စွမ်းပကား ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ထိုတင်းမာမှုများ ပိုမိုမြင့်တက်မလာမီမှာပင်... ကျောက်ဝူထျန်းက ကြားဖြတ်၍ စကားဆိုလိုက်သည်။

"ပိုင်ထျန်းဟမ်”

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

"မင်း ဒီကို လာတာ... အစွမ်း လာပြချင်ရုံ သက်သက်ပဲလား။"

သူ၏ အကြည့်များက တည်ငြိမ်လှပေသည်။

"တခြားကိစ္စ မရှိတော့ဘူးဆိုရင်... ငါတို့ ထွက်ခွာတော့မယ်။"

လီကျန်းဟုန်နှင့်မတူဘဲ... ကျောက်ဝူထျန်းသည် ပိုင်ထျန်းဟမ်၏ ဝင့်ဝါမှုကို မြှောက်ပေးရန် အစီအစဉ်မရှိချေ။

ယခုအချိန်တွင် သူနှင့် အငြင်းပွားနေခြင်းက မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖြစ်ထွန်းစေမည်မဟုတ်ပေ။

၎င်းက ထိုလူအား ပို၍ပင် စိတ်ကျေနပ်မှု ရရှိစေရန် ပြုလုပ်ပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တဖန် ၎င်းသည် သူ ဘယ်သောအခါမျှ ခွင့်မပြုနိုင်သော အရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်၏။ပိုင်ထျန်းဟမ်က သူ၏ လျှာကို ပေါ့ပါးစွာ တောက်ခေါက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စိတ်ဝင်စားမှု ကုန်ဆုံးသွားသည့်အလား သူ၏ လက်ကို ဝေ့ယမ်းပြလိုက်၏။

လှောင်ပြုံးကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။

ထိုနေရာတွင်မူ ပိုမို တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်သောအရာတစ်ခု အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ပို၍ လေးနက်တည်ငြိမ်လှပေသည်။

"ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ။"

သူ၏ လေသံ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏

"ငါတို့ သေသေချာချာ စကားပြောကြရအောင်။"

သူ၏ အကြည့်များက ထက်ရှသွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးကြားသို့ ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။

"မင်းတို့... ဘယ်မင်းသား ဒါမှမဟုတ် ဘယ်မင်းသမီးကို ထောက်ခံနေကြတာလဲ။"

ထိုမေးခွန်းက လေထုထဲ၌ ဆိုင်းငံ့သွားခဲ့သည်။ တိုက်ရိုက်ကျပြီး ပွင့်လင်းလွန်းလှ၏။

ကျောက်ဝူထျန်းက မဆိုင်းမတွပင် တုံ့ပြန်သည်။

"မရှိဘူး။"

ကျောက်ဝူထျန်းက ချက်ချင်းပင် ငြင်းဆိုလိုက်၏။

ပိုင်ထျန်းဟမ်က သူ့ကို ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ... လှောင်ပြုံးတစ်ခုက ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။ “မင်းရဲ့ စရိုက်နဲ့ဆိုရင်..."

သူက သူ၏ ဦးခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်သည်။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

သူ၏ မျက်ဝန်းများက မသိမသာ တောက်ပသွားခဲ့၏။

"မင်း တိတ်တဆိတ်နဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ထောက်ခံနေတာ သေချာပါတယ်။"

မည်သည့် ဝေခွဲမရဖြစ်မှုမျှ မရှိပေ။

မည်သည့် ထိန်းချုပ်ချုပ်ချယ်မှုမျိုးမျှမပါပေ။

သူသည် ထိုအချက်ကို အတိအလင်းပင် ဖော်ထုတ်ပစ်လိုက်လေပြီ။

ကျောက်ဝူထျန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော်ငြား အလွန်တိုတောင်းလှသော အခိုက်အတန့်လေးအတွင်း... သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံထဲ၌ တစ်စုံတစ်ခု လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်

ပိုင်ထျန်းဟမ် မျက်နှာအမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း လေးနက်တည်ငြိမ်ခြင်းသို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့၏။

ဆော့ကစားလိုသော မောက်မာမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။

ထိုနေရာတွင်မူ... ပိုမို၍ အေးစက်လှသော အရာတစ်ခု အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ အကြည့်များက လီကျန်းဟုန်နှင့်

ကျောက်ဝူထျန်းတို့အကြားသို့ ရွေ့လျားသွား၏။

"မင်းတို့ ဘယ်သူ့ကိုပဲ ရွေးချယ်ပြီး ထောက်ခံထောက်ခံ... ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီအချက်ကိုတော့ အမြဲမှတ်ထားပါ—"

မသိမသာသော ဖိအားလှိုင်းတစ်ခုက ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့လေသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ အခြေအနေကို မင်းတို့ကိုယ်တိုင် သေသေချာချာ သိပါစေ။ ရာဇပလ္လင်ပေါ်ကို ဘယ်သူပဲ တက်တက်... ငါတို့ ပိုင်မျိုးနွယ်ကတော့ အမြဲတမ်း ပြိုင်ဘက်ကင်းနေမှာမို့လို့ ဂရုစိုက်စရာမလိုဘူး။"

ထိုခဏချင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုကြီးတစ်ခုလုံး အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်

ရ၏။

"အကယ်၍ မင်းတို့က ငါတို့ကို ရန်စဖို့... မင်းတို့ရဲ့ အစွယ်တွေကို ထုတ်ပြရဲမယ်ဆိုရင်တော့..."

သိမ်မွေ့သော အပြုံးတစ်ခုက ပိုင်ထျန်းဟမ်နှုတ်ခမ်းဖျား၌ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"...မင်းတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုကြီးတွေ တစ်ခုလုံး မြေလှန်ဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မယ်။"

ထို့နောက်တွင်မူ

"ဟားဟား။"

သူက ရုတ်ချည်း ရယ်မောလိုက်ပြန်သည်။

သူသည် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော ပြက်လုံးတစ်ခုကို ပြောဆိုလိုက်သည့်အလား။

သို့သော်လည်း လီကျန်းဟုန်နှင့် ကျောက်ဝူထျန်းတို့ကမူ ရယ်မောခြင်း မရှိခဲ့ကြချေ။ ၎င်းသည် ပြက်လုံးတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။လီကျန်းဟုန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မည်းမှောင်သွားခဲ့ရသည်။

ဝတ်ရုံလက်အင်္ကျီစအတွင်းရှိ သူ၏ လက်သီးစုံက မသိမသာ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်မိသွား၏။

သူ၏ နဖူးပြင်တစ်ဝိုက်တွင် အကြောပြိုင်ကြီးများက ထင်ရှားစွာ ထောင်တက်လာခဲ့သည်။

"ဟွန့်။"

အေးစက်သော နှာခေါင်းရှုံ့သံတစ်ခု သူ၏ထံမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ငါ သွားတော့မယ်။"

သူက ပြတ်သားစွာပင် လှည့်ပြန်လိုက်၏။

သူ၏ ဝတ်ရုံစများက လေထဲ၌ ဝေ့ယမ်းသွားခဲ့ပြီး မည်သည့်စကားတစ်ခွန်းမျှ ထပ်မံဆိုခြင်းမရှိဘဲ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

သို့သော် သူ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ဒေါသမာန်များမှာမူ ဖုံးကွယ်၍မရအောင် ထင်ရှားလွန်းလှပြီး သီသီလေးသာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ဟန် ရပေသည်။

သူ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ... လီမျိုးနွယ် အကြီးအကဲများက ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာလည်း ထပ်တူပင် ခက်ထန်နေခဲ့ကြ၏။

သို့သော်ငြားလည်း... မျိုးနွယ်တူ အသက်ကြီးဝါရင့် မဟာအကြီးအကဲကြီးများမှာမူ လွန်စွာ တုန်လှုပ် ခြောက်ခြားသွားခဲ့ရသည်။

ပိုင်ထျန်းဟမ်သည် ယခုမှ အင်မော်တယ်အဆင့်သို့ ဖောက်ထွက်အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဆိုစေဦးတော့... သူ ထုတ်လွှင့်နေသော ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဝါမှာမူ ဤနယ်ပယ်ထဲ၌ နှစ်ပေါင်းရာချီတိုင်အောင် ကျင်လည်ကျင့်ကြံထားခဲ့သူကြီး တစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

သူ၏ အစောပိုင်းက ပြောဆိုခဲ့သော စကားလုံးများသည် ပြက်လုံးတစ်ခု မဟုတ်မှန်း သေချာလှပေသည်။

သူသည် ယခုမှ စတင်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သူ အသစ်စက်စက် ဖြစ်သော်လည်း... အခြားသော ရှေးဟောင်း အင်မော်တယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီးများကိုပင် ရှုံးနိမ့်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ဤအရာက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ဒီပိုင်မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးက ဘာဖြစ်လို့ မိစ္ဆာကောင်တွေလို အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေနဲ့ပဲ ပြည့်နှက်နေရတာလဲ...။