အခန်း ၅၈၀

အခန်း ၅၈၀ - အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူခြင်း

မင်းသားခုနစ် ယုလောင်ရွှမ်၏ စံအိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်သော်။

ခန်းမဆောင်ကြီး၏ ဗဟိုရှိ ခမ်းနားထည်ဝါသော ခုတင်ကြီးထက်တွင် ယုလောင်ရွှမ်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်ချည်း ပွင့်လာခဲ့သည်။

သူ့ထံမှ ပြင်းထန်သော အသက်ရှူသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

ခဏမျှတော့ သူ့မျက်ဝန်းအစုံ၌ ဝေခွဲမရသည့် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ထို့နောက်တွင်မှ မှတ်ဉာဏ်များက သူ့ဦးနှောက်ထဲသို့ ဒီရေအလား တိုးဝင်လာခဲ့တော့သည်။

သူ့မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်းပင် ရှုံ့မဲ့တွန့်ကွေးသွားရ၏။

"နီဖန်းကျိုး...”

သူ့အသံက အက်ရှရှဖြစ်နေသော်လည်း ထိုအသံထဲတွင် ပါဝင်နေသည့် နာကျည်းမုန်းတီးမှုကတော့ အထင်အသားကြီးပင်။

ဘုန်း

သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် အောက်ရှိ ခုတင်ကြီးကိုပင် အက်ကွဲသွားစေခဲ့သည်။

အနီးအနားရှိ အစေအပါးများမှာ မျက်နှာပျက်သွားကြပြီး ထပ်မံ၍ မနေရဲကြတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် ဆုတ်ခွာသွားကြတော့၏။

အရှက်ရစရာ။

သူသည် အင်ပါယာ၏ မင်းသားဖြစ်ပါလျက်နှင့် မိသားစု တစ်ခုလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် သတိလစ်အောင် ရိုက်နှက်

ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

ထို့အပြင်... နှင်းကဲ့သို့ဖြူစင်သော ရွှယ်အိမ်တော်ကိုပင် လက်အောက်ခံဖြစ်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ထို့နောက်... နောက်ဆုံးထိုးနှက်ချက် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြန်သည်။

သူ အခုတင် ရရှိထားသော သတင်းပို့ချက်အရ...

မဟကောင်းကင်ဘုံအဆင့်ရှိသော အကြီးအကဲပင် နီဖန်းကျိုး၏ လက်ချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့မှာ ဆုတ်ခွာခဲ့ကြရခြင်း ဖြစ်၏။

သူ့လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားလွန်းသဖြင့် လက်ဆစ်များပင် ဖြူဖျော့နေခဲ့ပြီ။

"ဘယ်လို... ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့လဲ...”

သူ့အသံက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

"အဲဒီ အမှိုက်ကောင်က..."

သို့သော် စကားလုံးများက လမ်းတစ်ဝက်တွင်တင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရ၏။

အကယ်၍ ယခင်ကဆိုလျှင် ထိုစကားက အမှန်တရားဖြစ်နိုင်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ နီဖန်းကျိုးသည် ပိုင်ရွှယ်ချင်း၏ စွန့်ပစ်ခြင်းခံခဲ့ရသော အမှိုက်ကောင်တစ်

ယောက် လုံးဝမဟုတ်တော့ချေ။

မိုးကြိုးနန်းတော်မှ အကြီးအကဲများက အနီးအနားတွင် ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာ လေးနက်

တည်ကြည်နေကြသည်။

သူတို့သည်လည်း စိတ်အခြေအနေ သိပ်မကောင်းကြသလို နီဖန်းကျိုးက သူတို့အထဲတွင် အသန်မာဆုံးသူကို အနိုင်ယူသွားခဲ့သည့် အဖြစ်မှန်ကိုလည်း လက်မခံနိုင်ဖြစ်နေကြရ၏။

ယုလောင်ရွှမ်၏ ရင်ဘတ်က ပြင်းထန်စွာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသည်။

ထို့နောက် ရုတ်တရက်ပင်... သူ့အကြည့်က ထိုသူများထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

"ငါ... အင်မော်တယ်အဆင့် မဟာအကြီးအကဲကို လိုချင်တယ်"

သူ့အသံက အေးစက်လှပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

မိုးကြိုးနန်းတော်မှ အကြီးအကဲများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ တင်းမာသွားကြသည်။

"မင်းသား”

သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က ဂရုတစိုက်ဖြင့် စကားဆိုလာခဲ့သည်။

"အင်မော်တယ်အဆင့် ဘိုးဘေးကြီးဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဝှက်ဖဲပါ။ အခုလို အချိန်မှာ ထုတ်သုံးဖို့ဆိုတာ..."

အဆုံးသတ်အနေဖြင့်... ထိုသူများသည် အသန်မာဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြပြီး ထီးနန်းလုပွဲအတွက် အခြားအစွမ်းထက်သော မင်းသား၊ မင်းသမီးလောင်းများနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့သည့် အချိန်မျိုးမှသာ ထုတ်သုံးသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။

"—ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး”

ယုလောင်ရွှမ်က ပြတ်သားစွာဖြင့် ကြားဖြတ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူ့ထံမှ အရှိန်အဝါများက ထပ်မံ၍ လွင့်ပျံလာခဲ့ပြန်သည်။

"မင်းတို့က ဒီအရှက်ရစရာကိစ္စကို အင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို ပြန့်သွားစေချင်လို့လား?”

သူ့မျက်ဝန်းများက ဒေါသမီးများဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။

"မဟာကောင်းကင်ဘုံအဆင့် အကြီးအကဲတစ်ယောက်က မျိုးဆက်သစ် လူငယ်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတယ်၊ ငါ့ရဲ့ နာမည်ကလည်း ရွှံ့ထဲကို နင်းခြေခံလိုက်ရပြီ၊ မင်းတို့ထင်တာ ငါတို့တွေ လက်တွဲထားလို့ ဖြစ်မယ် ထင်နေတာလား?”

တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

ကြက်သွေးရောင်မိုးကြိုးနန်းတော်မှ အကြီးအကဲများ၏ မျက်နှာအမူအရာများက ပို၍ ပင် မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

အမှန်စင်စစ်... သူတို့သည် သူတို့၏ လမ်း၌ ပိတ်ရပ်နေသော လူတစ်ယောက်ကိုမျှ မရှင်းလင်းနိုင်ပါက အခြားသော မင်းသား၊ မင်းသမီးများနှင့် မည်သို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါတော့အံ့နည်း။

အကယ်၍ သူတို့က ဤဖြစ်ရပ်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား မကိုင်တွယ်နိုင်ပါက အခြားသော မင်းသမီး သို့မဟုတ် မင်းသားများသာမက အခြားသော မိသားစုများကပင် သူတို့ကို အထင်သေးကြတော့မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယုလောင်ရွှမ်က ဤဖြစ်ရပ်ကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ရှင်းလင်းပစ်ချင်

နေသည်မှာ သဘာဝကျလှပေသည်။

ထို့အပြင်... သူတို့၏ အင်မော်တယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူကို လွှတ်၍ ရှင်းခိုင်းခြင်းထက် ပို၍ ကောင်းသော နည်းလမ်းမရှိတော့ချေ။

"အင်မော်တယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် မပါဘဲနဲ့တော့ သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ရတာ တကယ်ပဲ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"

အကြီးအကဲတစ်ယောက်က နီဖန်းကျိုးသည် သူတို့ထဲမှ အသန်မာဆုံးသူကို မည်သို့ အလွယ်တကူ အနိုင်ယူသွားခဲ့သည်ကို

ပြန်လည်အမှတ်ရရင်း ဝန်ခံလိုက်သည်။

ကျန်ရှိသောသူများကလည်း ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံကြ၏။

နီဖန်းကျိုးတစ်ယောက်တည်းတင် ပြဿနာဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ရွှေအိမ်တော်ကလည်း တော်လှန်ပုန်ကန်ရန် အဆင်သင့်ရှိကြောင်း ပြသခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ အချိန်ဆွဲနေမည်ဆိုပါက အခြေအနေများက ပို၍ပင် ဆိုးရွားသွားနိုင်သည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ... အကြီးအကဲများသည်လည်း သူတို့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော အရှက်ရမှုအတွက် ကလဲ့စားချေချင်နေကြခြင်းပင်။

ပထမတန်းစား မိသားစု

အောက်ကျနောက်ကျဖြစ်သော ပထမတန်းစား မိသားစုမျှသာ။

ထို့အပြင်... အခုမှ မြင့်တက်သော နီမိသားစု ကဲ့သို့သော အရာက သူတို့ကို တော်လှန်ပုန်ကန်ဝံ့သည်တဲ့လား။

ခွင့်မလွှတ်နိုင်စရာ။

သူတို့၏ မျက်ဝန်းများ အေးစက်သွားကြသည်။

"ကောင်းပြီလေ”

သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့တွေ အင်မော်တယ်အဆင့် ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ အကူအညီကို တောင်းခံပေးပါ့မယ်"

ဖျော့တော့သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များက အခန်းတွင်း၌ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့၏။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ...

ညှာတာထောက်ထားနေမည် မဟုတ်တော့ချေ။

သူတို့သည် သူတို့၏ အစွမ်းကုန်သော စွမ်းအားများဖြင့် ထိုသူများကို အမှုန့်ခြေပစ်ကြပေတော့မည်။

ယုလောင်ရွှမ်က အေးစက်သော သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်

"ကောင်းတယ်”

သူ့မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရက်စက်ယုတ်မာသော ကျေနပ်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။

"ရွှေအိမ်တော်... နီဖန်းကျိုး..."

ဖျော့တော့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရက်စက်လွန်းလှပြီး... ကောက်ကျစ်လှသော...

"မင်းတို့တွေ ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့မိတဲ့အတွက် နောင်တရစေရမယ်"

သို့သော်... လေထုက ငြိမ်သက်သွားခါနီးအချိန်တွင်ပင်

"ဟားဟားဟား”

ကျယ်လောင်ပြီး အထိန်းအကွပ်မရှိသော ရယ်မောသံတစ်ခုက ခန်းမဆောင်ကြီး၏ အပြင်ဘက်မှ ပဲ့တင်ထပ်၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ညီတော်လေး... မင်း နီဖန်းကျိုးရဲ့ လက်ချက်နဲ့ မျက်နှာတစ်ခုလုံး အညိုအမည်းစွဲအောင် အရိုက်ခံခဲ့ရတယ်လို့ ငါ ကြားမိပါရဲ့။ အဲဒါ အမှန်ပဲလား?"

ဒုန်း

တံခါးချပ်ကြီးများ ဝုန်းကနဲ ပွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

လူရိပ်အချို့က မည်သည့်အထိန်းအကွပ်မျှမရှိဘဲ လှမ်းဝင်လာကြ၏။ ဆန်းပြားထည်ဝါသော ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး မျက်နှာထက်တွင် လှောင်ပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လူတစ်ယောက်...။

သူကတော့...

မင်းသား ယုဝမ်ကျောက်ပင် ဖြစ်၏

သူ့နောက်ကွယ်တွင် အစွမ်းထက်ပြီး ဖိအားပေးနိုင်သော အရှိန်အဝါကိုယ်စီ ရှိကြသည့် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်အချို့ ရပ်တန့်နေကြသည်။

ထိုအရှိန်အဝါများမှာ ကောင်းကင်ဘုံ ဖိနှိပ်ရာ နန်းဆောင်၏ ထင်ရှားလှသော အငွေ့အသက်များပင် ဖြစ်၏။

ယုလောင်ရွှမ်၏ မျက်လုံးများ ကျယ်သွားပြီး မျက်နှာထက်တွင် တုန်လှုပ်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ယုဝမ်ကျောက်?”

သူ့မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်းပင် မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်သွားရ၏။

ပထမဆုံး နီဖန်းကျိုး... ယခု ထိုကိစ္စကို မဖြေရှင်းရသေးမီမှာပင် အခြားပြဿနာတစ်ခုက ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြန်ပြီ။

"မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီထဲကို ဝင်လာတာလဲ?"

သူ့အသံက စူးစူးရှရှ ဖြစ်သွားသည်။

"အစောင့်တွေ”

သူ အော်ဟစ်လိုက်၏။

"အစောင့်တွေ ဘယ်ရောက်ကုန်လဲ”

တိတ်ဆိတ်ခြင်း။

မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိချေ။

ခြေသံတစ်ချက်ပင် မကြားရပေ။

အသံတစ်သံမျှပင် ထွက်မလာခဲ့ပေ။

အခြေအနေကို ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ယုလောင်ရွှမ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ညှိုးမှိန်သွား၏။

သူ့အကြည့်က ယုဝမ်ကျောက်၏ နောက်ကွယ်ရှိ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များထံသို့ ဝေ့ဝဲသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက်... သူ့ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ၏။

"မင်း..."

ယုဝမ်ကျောက်က မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ခြံဝင်းထဲသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်လာသကဲ့သို့ အေးအေးလူလူ ပြုံးနေပြီး ယပ်တောင်ကို ခတ်နေခဲ့သည်။

"အစောင့်တွေ၊ လာပြီး သူ့ကို ဖမ်းခေါ်သွားစမ်း”

ယုလောင်ရွှမ် မည်မျှပင် အော်ဟစ်နေပါစေ... မည်သူမျှ ရောက်မလာခဲ့ချေ။

သူ့အစောင့်တစ်ယောက်မှ ရှိမနေခဲ့ပေ။

ခန်းမဆောင်ထဲတွင် ကြက်သွေးရောင်မိုးကြိုးနန်းတော်မှ အကြီးအကဲများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ထိုတိတ်ဆိတ်မှုက အသက်ရှူရကျပ်မတတ် ပြင်းထန်လှ၏။

ယုဝမ်ကျောက်က သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေပြီး နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ဖျော့တော့သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ယပ်တောင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခတ်နေခဲ့သည်။

"စိတ်မကောင်းပါဘူးကွာ..." သူက လှောင်ပြောင်သလိုလိုဖြင့် ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြောလိုက်၏။ "ဒါပေမဲ့ သူတို့တွေ လာနိုင်ကြတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ခဏမျှ တုံ့ပြန်မှု ရပ်တန့်သွားသည်။

"မင်းကိုပါ သူတို့ရှိတဲ့နေရာကိုပဲ ငါ ပို့ပေးလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ?"

ယုလောင်ရွှမ်၏ သူငယ်အိမ်များ ရှုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။

စက္ကန့်ပိုင်းမျှ သူ ကြက်သေ သေသွားရ၏။

ထို့နောက်တွင်မှ အခြေအနေမှန်ကို သိရှိသွားခဲ့သည်။

သူ့မျက်နှာအမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

"မင်း...”

သူ့အသံက ဖိနှိပ်ထားသော ဒေါသများကြောင့် တုန်ရင်နေခဲ့သည်။

"မင်း... ငါ့လူတွေကို ထိရဲတယ်ပေါ့?!"

ယုဝမ်ကျောက်၏ အပြုံးက ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသော်လည်း တိုက်ရိုက် ပြန်မဖြေခဲ့ချေ။

ထိုအပြုံးကပင် အဖြေဖြစ်နေခဲ့ပြီ။

ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လေထုက ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားခဲ့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများ ယုလောင်ရွှမ်ထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

"မင်း ဝံ့ရဲလှချေလား”

သူ့အရှိန်အဝါများက ပြင်းထန်စွာ လွင့်ပျံလာပြီး ပျက်စီးနေပြီးသားဖြစ်သော ကြမ်းပြင်ထက်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပိုမိုပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။

မိုးကြိုးနန်းတော်မှ အကြီးအကဲများက ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တက်လာကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများ လေးနက်သွားကာ ယုဝမ်ကျောက်နှင့် သူ့နောက်ကွယ်ရှိ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များကို အာရုံစိုက်လိုက်ကြ၏။

၎င်းသည် ရိုးရှင်းသော ရန်စမှုတစ်ခု မဟုတ်တော့ချေ။

၎င်းသည် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုဖြစ်ပြီး မင်းသားသုံးက အဆင်သင့်ပြင်ဆင်လာပုံရသည်။

ယုဝမ်ကျောက်က ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ဝေ့ကြည့်ကာ ယုလောင်ရွှမ်ထံတွင် အကြည့်ကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

"ညီတော်လေး..." သူက ပျင်းရိပျင်းတွဲဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"မင်း စိတ်အေးအေးထားသင့်တယ်"

သူ့ထံမှ ဖျော့တော့သော ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်း အခြေအနေက တော်တော်ဆိုးနေပြီပဲ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပိုပြီး အခြေအနေမဆိုးအောင် နေစမ်းပါ"

ယုလောင်ရွှမ်၏ လက်သီးများ တင်းတင်းဆုပ်ထားလျက် ရှိသည်။

သူ့လက်သည်းများက လက်ဖဝါးထဲသို့ နစ်ဝင်နေခဲ့ပြီ။

"ယုဝမ်ကျောက်”

သူ့အသံက တိုးညှင်းပြီး ဒေါသများဖြင့် ပြည့်

နှက်နေ၏။

"မင်း လူအနည်းငယ် ခေါ်လာရုံနဲ့ ငါ့စံအိမ်ထဲမှာ စိတ်ကြိုက် လာရမ်းကားလို့ရမယ် ထင်နေတာလား?"

ယုဝမ်ကျောက်၏ နောက်ကွယ်ရှိ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များက မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြသသော်လည်း သူတို့၏ တည်ရှိမှုကတင် အရာအားလုံးကို သက်သေပြနေသည်။

တစ်ယောက်ချင်းစီက မလှုပ်မယှက်နိုင်သော တောင်ကြီးများကဲ့သို့ ရပ်တန့်နေကြ၏။

သူတို့၏ အရှိန်အဝါများကို ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း အသက်ရှူရကျပ်မတတ် ပြင်းထန်လှသည်။

ယုဝမ်ကျောက်သည် ထိုသူများကြောင့် မာနထောင်လွှားနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ယုလောင်ရွှမ် သိသည်။

သို့သော် ထိုသူများ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ပါစေ... မိုးကြိုးနန်းတော်၏ အင်မော်တယ်အဆင့် ဘိုးဘေးကြီးများ ပါဝင်ပတ်သက်လာပါက ထိုလူများကို အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုလောင်ရွှမ် ခံစားမိသည်။

သို့ဆိုလျှင် သူက ဘာကြောင့် ကြောက်နေရမည်နည်း။

ဟုတ်ပေသည်... သူ ကြောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမူကား... သူ့ရန်သူများက သူတို့၏ ဝှက်ဖဲနှင့်အတူ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူကမူ စောင့်ဆိုင်းနေရဆဲ ဖြစ်

သောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ သူ ဤနေရာတွင် အသတ်ခံရပါက သူ့နောက်ကွယ်တွင် မည်သူရှိရှိ... အရေးပါတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ယုလောင်ရွှမ်၏ အတွေးများ မြန်ဆန်စွာ လည်ပတ်နေသည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ... ယခုအချိန်တွင် ယုဝမ်ကျောက်က အသာစီးရနေခဲ့ပြီ။

အချိန်ကိုက်မှုက အလွန်ပင် ပြီးပြည့်စုံလွန်းလှသည်။

သူ ဒဏ်ရာရပြီး ပြန်ရောက်လာခါစပင် ရှိသေးသည်။

ယခုမူ ယုဝမ်ကျောက်က သူ့ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များနှင့်အတူ ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ့အစောင့်များ ပျောက်ကွယ်သွားကာ စံအိမ်တော်ကြီးလည်း စိုးမိုးခံလိုက်ရပြီ။

၎င်းသည် တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု မဟုတ်... စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှု။

တွက်ချက်ထားသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု။

ယုလောင်ရွှမ်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

(သူက အဆင်သင့်ပြင်ပြီး လာခဲ့တာပဲ...)

သို့သော် သူ နားမလည်နိုင်သည်က...

ယုဝမ်ကျောက်သည် ဤသတင်းအချက်အလက်ကို ဘယ်ကရခဲ့သနည်း။

ကောင်းကင်ဘုံ ဖိနှိပ်ရာ နန်းဆောင်မှ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များ သူ့နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေလျှင်ပင် ဤမျှ မြန်ဆန်လွန်းနေသေးသည်။

"မင်း တော်တော် သတ္တိရှိတာပဲ မင်းသားသုံး”

ယုလောင်ရွှမ်၏ အသံက တိုးညှင်းပြီး ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း ထိုအသံထဲတွင် ပါဝင်နေသည့် ဒေါသကို ခံစားမိနိုင်၏။

"ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ကို သတ်လိုက်ရင် ဖြစ်လာမယ့် နောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်ကိုရော တွေးမိရဲ့လား?"

ယုဝမ်ကျောက်က ပြန်မဖြေခဲ့ပေ

သူက စိတ်ဝင်တစားဖြင့်သာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

ယုလောင်ရွှမ် နောက်ထပ် ဘာပြောဦးမည်ကို စောင့်ကြည့်နေသည့်အလား။

ယုလောင်ရွှမ်က ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်၏

သူ့အရှိန်အဝါက မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသော်လည်း မင်းသားတစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါကတော့ ရှိနေဆဲပင်။

"အကယ်၍ ဒီသတင်းသာ အပြင်ကို ပေါက်ကြားသွားရင်”

သူ့အကြည့်က ယုဝမ်ကျောက်ထံသို့ စူးစိုက်သွားသည်။

"မင်း ငါ့စံအိမ်ထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး... ငါ့အစောင့်တွေကို သတ်တယ်... ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ညီအရင်းခေါက်ခေါက်ကို သတ်ဖို့အထိ လုပ်တယ်... လူတွေက မင်းကို ဘယ်လို ခေါ်ကြမလဲ?"

ခဏမျှ ရပ်တန့်သွား၏။

"မောင်နှမချင်း သတ်တဲ့ကောင်”

ထိုစကားလုံးများက လေးလံစွာ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

ထီးနန်းလုပွဲတွင် လှည့်ကွက်များနှင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုများက ရိုးအီနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း... ထီးနန်းလုပွဲ ဖြစ်နေပါစေဦး... မိမိ၏ ညီအစ်ကိုအရင်းကို ဗြောင်ကျကျ သတ်ဖြတ်ခြင်းက နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များ ရှိနေဆဲပင်။ အခြားသော မင်းသားများနှင့် မင်းသမီးများက ဤအချက်ကို အသုံးချ၍ ယုဝမ်ကျောက်ကို ဖိနှိပ်ကြမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ယုလောင်ရွှမ်ကို သတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ယုဝမ်ကျောက်သည် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်... အားနည်းချက်များ ရှိနေသကဲ့သို့ အားသာချက်များလည်း ရှိနေသည်ပင်။ ဥပမာအားဖြင့်... ပိုမိုကျော်ကြားလာခြင်းနှင့် မင်းသားခုနစ်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခြင်းမျိုး ဖြစ်၏။

"အင်ပါယာနဲ့ လူတွေက အဲဒါကို လက်ခံလိမ့်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား? ဒီလို နာမည်ဆိုးနဲ့ မင်း ထီးနန်းကို ဆက်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူ့အသံက နိမ့်ဆင်းသွားသည်။

"မင်း အခွင့်အရေး မရခင်မှာတင် ပြစ်တင် ရှုတ်ချခြင်း ခံရလိမ့်မယ်"

အခန်းတွင်း၌ လေးလံသော တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု ကျရောက်သွားခဲ့၏။

ယုလောင်ရွှမ်က ယုဝမ်ကျောက်ကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်နေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံဖိနှိပ်ရာ နန်းဆောင်၏ အင်အားစုနှင့်အတူ ရှိနေသော ယုဝမ်ကျောက်၏ ရှေ့၌ အားနည်းချက်ရှိနေသည်။

သူသည် ယုဝမ်ကျောက်ကို တုံ့ဆိုင်းသွားအောင် လုပ်ပြီး ဆုတ်ခွာသွားအောင်သာ လုပ်

ရန် လိုအပ်ပေသည်။

သို့သော်... သူ ဤအရာကို မှတ်ထားမည် ဖြစ်၏။

သူသည် မိုးကြိုးနန်းတော်၏ အင်မော်တယ်အဆင့် ဘိုးဘေးကြီးများကို ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်ပြီး မင်းသားသုံးကို အလုံးစုံသော စစ်ပွဲ ဆင်နွှဲပေတော့မည်။

(မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်း ဒီကိစ္စအတွက် နောင်တရစေရမယ်)