အခန်း ၈၄၇
Vol. 80 Ch. 847
အခန်း (၈၄၇) - အဋ္ဌမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကြော၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဥပဒေသများကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ‘ရွှေအလင်းအဆိပ်တစ်ထောင်ကူ’ ၏ စွမ်းပကား (၅) ။
"ရွှမ်ဟွမ်တာအိုရောင်းရင်း၊ ခင်... ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထွက်လာတာလဲ...”
ဖန်ရှန်းက ကျိုးစွေ့ကို မြင်မြင်ချင်းပင် မှတ်မိသွားသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤဖေးဟယ်အဆောင်ကို သူ ဤလူသားကျင့်ကြံသူထံ ရောင်းချခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ပြဿနာမှာ ဤကောင်လေး ဖေးဟယ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်သွားသည်မှာ အချိန်မည်မျှ ကြာပြီနည်း၊ ဆယ်မိနစ်ပင် မပြည့်သေးချေ။ မည်သို့ဖြစ်၍ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ပြန်ထွက်လာရသနည်း။ ကျင့်ကြံသူများစွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သော်လည်း ဤသူက ပထမဆုံး ပြန်ထွက်လာသူ ဖြစ်နေသည်။
"ဟူး... မပြောပါနဲ့တော့ဗျာ၊ တကယ်ကို ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျတာပါပဲ..."
"ဖေးဟယ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ဝင်ဝင်ချင်းပဲ ကန္တာရသားရဲတစ်အုပ်ရဲ့ လိုက်လံသတ်ဖြတ်တာကို ချက်ချင်း ခံလိုက်ရတယ်...”
"နောက်ဆုံးမှာ ကျုပ်က လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကို သုံးပြီး လျှို့ဝှက်ဂူတစ်ခုထဲမှာ ပုန်းနေလိုက်လို့သာ အသက်ဘေးကနေ သီသီလေး လွတ်သွားခဲ့တာ...”
"ဒါကြောင့် ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေက တကယ်ကို အန္တရာယ်များလွန်းတယ်လို့ ထင်တယ်၊ ကျုပ်နဲ့ လုံးဝ မကိုက်ညီဘူး...”
"ရတနာတွေရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ ဝေလာဝေး၊ အသက်ရှင်ဖို့တောင် ခက်ခဲတယ်...”
"ဒါနဲ့ ကျုပ်ရဲ့ အင်မော်တယ်သလင်းကျောက် သုံးတုံးကို ပြန်အမ်းလို့ရမလား မသိဘူး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျုပ် ဝင်သွားတာ ဆယ်မိနစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ...”
"ပြီးတော့ ဘာမှလည်း မရဘဲ လက်ဗလာနဲ့ ပြန်လာရတာဆိုတော့...”
ကျိုးစွေ့မှာ လွန်စွာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော အမူအရာကို ပြသလိုက်လေသည်။ သူသည် ငွေပြန်အမ်းရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ဖန်ရှန်းကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်လိုက်၏။
"ဘာကို ပြန်အမ်းရမှာလဲ၊ ငွေပြန်အမ်းစေချင်သေးတယ်ပေါ့...”
"ငါတို့က ကုသိုလ်ဖြစ် ဖွင့်ထားတယ်လို့ ထင်နေတာလား...”
"အရင်ကတည်းက ငါတို့ ပြောထားတယ်လေ၊ တစ်ခါရောင်းပြီးရင် လုံးဝ ပြန်မအမ်းဘူးလို့...”
"မင်း ဖေးဟယ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကနေ ရတနာတွေ မရခဲ့တာက မင်းရဲ့ကိစ္စပဲ၊ ငါတို့ ထျန်းဖန်မျိုးနွယ်စုနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး...”
ဘေးနားရှိ ထျန်းဖန်မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ခက်ထန်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ဤမျှ အရှက်အကြောက်ကင်းမဲ့သော လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို သူ မြင်ဖူးသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။ ထျန်းဖန်မျိုးနွယ်စုရှေ့တွင် ငွေပြန်အမ်းရန် ပြောရဲသည့် ကျင့်ကြံသူ ရှိနေသေးသည်မှာ တကယ်ကို အတင့်ရဲလွန်းလှပေသည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ရွှမ်ဟွမ်တာအိုရောင်းရင်း...”
"ခင်ဗျားလည်း မြင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ ကျုပ်က ပြန်မအမ်းချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး...”
"ဒါက ထျန်းဖန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ စည်းကမ်းဖြစ်နေလို့ ကျုပ်လည်း မဖောက်ဖျက်နိုင်ဘူး...”
"ရွှမ်ဟွမ်တာအိုရောင်းရင်း၊ ခင်ဗျားကိုယ်ခင်ဗျား ကံဆိုးတယ်လို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပါ...”
ဖန်ရှန်း၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားပြီး ကျိုးစွေ့ကို စကားမဆိုနိုင်လောက်အောင် အထင်အမြင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။
အစောပိုင်းက ဤကောင်လေးတွင် အစွမ်းအစ အနည်းနှင့်အများ ရှိမည်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များကိုပင် ဤကောင်လေးအား ဂရုစိုက်ကြည့်ရှုရန် ပြောခဲ့သေးသည် မဟုတ်ပါလော။
ဤကောင်လေးက ဤမျှ အသုံးမကျဖြစ်နေမည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။ ဖေးဟယ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဆယ်မိနစ်ပင် တောင့်မခံနိုင်ခဲ့ချေ။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ အကဲဖြတ်မှားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ့အနေဖြင့် ယခင်က ထိုမျှအထိ သတိကြီးစွာထားခဲ့မိသော်လည်း၊ ယခုမူ မိမိဘာသာ အလွန်အမင်း တွေးပူနေခဲ့မိခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုရပေမည်။
"ကောင်းပါပြီဗျာ...”
ကျိုးစွေ့က လက်မြှောက်အရှုံးပေးလိုက်ရ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဆိုင်ကြီးလျှင် ဧည့်သည်ကို အနိုင်ကျင့်တတ်စမြဲဖြစ်ရာ သူ၏ အကြောင်းပြချက်များကို သွားရောက်ရှင်းပြရန် နေရာမရှိပေ။
"မင်းက ဖေးဟော်လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ သိပ်ပြီး အကျိုးအမြတ်မရခဲ့ဘူးဆိုတာကို ငါသိပေမဲ့လည်း၊ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအရတော့ မင်းဆီက သိုလှောင်အိတ်ကို စစ်ဆေးဖို့ လိုအပ်တယ်။ မင်းမှာ ပြဿနာမရှိဘူးမလား...”
ဖန်ရှန်းက ပြောလိုက်သည်။
"ပြဿနာမရှိပါဘူး။ စည်းမျဉ်းတွေကို ကျုပ် နားလည်ပါတယ်...”
ကျိုးစွေ့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။
သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးသာ ချန်ထားခဲ့ပြီး ထိုအထဲတွင် အင်မော်တယ်သလင်းကျောက် နှစ်တုံးသုံးတုံးနှင့် သာမန်ပစ္စည်းအချို့သာ ပါရှိလေသည်။
သူ့အနေဖြင့် ဘောင်းဘီအိတ်ကပ်ထဲတွင် ဘာမှမရှိတော့သည်အထိ ဆင်းရဲမွဲတေနေသည်ဖြစ်ရာ တစ်ဖက်လူက ပစ္စည်းကိုမြင်ပြီး လောဘတက်လာမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
သူ၏သိုလှောင်အိတ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပါက တစ်ဖက်လူပင်လျှင် သူ့ကို ပိုက်ဆံပြန်လှူသွားရလောက်ပေသည်။
ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖန်ရှန်းက ကျိုးစွေ့၏ သိုလှောင်အိတ်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကြက်သေသေသွားတော့သည်။
ထိုမျှ ဆင်းရဲမွဲတေလှသော လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို သူ့အနေဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်းပင်။
ယခင်က ပေးသွင်းခဲ့သော အင်မော်တယ်သလင်းကျောက် သုံးတုံးမှာ ဤကောင်စုတ်လေး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ဝက်ခန့် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့် ဝင်ကြေးကို ပြန်လည်အမ်းပေးရန် အရှက်မရှိ တောင်းဆိုခဲ့ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်တော့ချေ။
ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ဝက်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသော်လည်း မည်သည့်ရတနာကိုမျှ မရရှိခဲ့သည်ဖြစ်ရာ မည်သူကများ ငွေပြန်မအမ်းစေချင်ဘဲ နေပါမည်နည်း။
သို့ရာတွင် သနားခြင်းက သနားခြင်းသာဖြစ်ပြီး ငွေပြန်အမ်းပေးရန်ကမူ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။
မည်သည့်လောင်းကစားရုံကမျှ လောင်းကစားသမားများကို ငွေပြန်အမ်းပေးသည်ကို မမြင်ဖူးခဲ့သလို ထိုသို့သော စည်းကမ်းမျိုးလည်း မရှိချေ။
"အဟမ်း အဟမ်း... စစ်ဆေးလို့ ပြီးသွားပါပြီ။ ရွှမ်ဟွမ်တာအိုရောင်းရင်းက ဒီတစ်ကြိမ် ကံမကောင်းဘူးထင်တယ်၊ ဘာမှမရခဲ့ဘူးပဲ။ နောက်တစ်ကြိမ် ဖေးဟော်လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်လာတဲ့အခါမှာလည်း ရွှမ်ဟွမ်တာအိုရောင်းရင်းအနေနဲ့ ကံလာစမ်းလို့ ရပါသေးတယ်...”
ဖန်ရှန်းက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူ့အနေဖြင့် လုံးဝ စိတ်အေးသွားတော့၏။ ဤကောင်လေးက အမှန်တကယ် ဆင်းရဲမွဲတေနေသော လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်မှာ အသေအချာပင်။
အဆိုးဆုံးဆိုလျှင် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျနေသည့် လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်လေသည်။
"ထားလိုက်ပါတော့ဗျာ၊ ကျုပ်နဲ့ ဖေးဟော်လျှို့ဝှက်နယ်မြေက သိပ်အကျိုးမပေးဘူးထင်ပါရဲ့...”
ကျိုးစွေ့က လက်ယမ်းပြလိုက်ကာ ကိုယ်ခန္ဓာက လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ထိုနေရာမှ လှည့်ပင်မကြည့်ဘဲ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
ကျိုးစွေ့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အခြားသော ထျန်းဖန်မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများက ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်ကြ၏။
"ဖန်ရှန်းအစ်ကိုကြီး... ဒီကောင်လေးက တော်တော်ကို ကံဆိုးတာပဲ။ ဝင်သွားတာ ဆယ်မိနစ်လောက်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ အထဲက ကန္တာရသားရဲတွေကို ကြောက်ပြီး ပြန်ထွက်ပြေးလာတယ်တဲ့လေ။ ဘာမှလည်း မရခဲ့တဲ့အပြင် အင်မော်တယ်သလင်းကျောက် သုံးတုံးပါ ဆုံးရှုံးသွားသေးတယ်...”
ထျန်းဖန်မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဒါပေါ့... အရင်ကဆို ဖန်ရှန်းအစ်ကိုကြီးက ဒီကောင်လေးကို သေသေချာချာ အာရုံစိုက်ထားဖို့ ငါတို့ကိုတောင် ပြောခဲ့သေးတယ်။ ဆယ်မိနစ်လေးနဲ့ ပြန်ထွက်လာမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။ ငါတို့က ဘာကို သွားအာရုံစိုက်နေရမှာလဲ။ သူ့ရဲ့ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေတဲ့ သိုလှောင်အိတ်ကြီးကို အာရုံစိုက်ကြည့်နေရမှာလား...”
နောက်ထပ် ထျန်းဖန်မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကလည်း ဗိုက်နှိပ်ကာ ရယ်မောလေတော့သည်။
"ပါးစပ်ပိတ်ထားကြစမ်း...”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဖန်ရှန်း၏မျက်နှာမှာ မီးသွေးခဲကဲ့သို့ မည်းမှောင်သွား၏။
သို့သော်လည်း ၎င်းအနေဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အမှန်တကယ်ပင် အထင်လွဲမှားခဲ့မိသည်ဖြစ်ရာ ဘာမျှပြန်ပြောစရာ စကားမရှိတော့ပေ။
မှန်ပေသည်၊ ဤကောင်လေးက အမှန်တကယ် ဆင်းရဲမွဲတေနေခြင်းမျိုး မဟုတ်နိုင်ပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖေးဟော်လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်မည့် ကျင့်ကြံသူတိုင်းက မိမိတို့ကိုယ်ပေါ်ရှိ ရတနာများနှင့် သိုလှောင်အိတ်များကို ကြိုတင်၍ သိမ်းဆည်းထားတတ်ကြပြီး၊ ကိုယ်နှင့်မကွာ သယ်ဆောင်သွားလေ့ မရှိသောကြောင့် ဤကောင်လေးသည်လည်း အပေါ်ယံကြည့်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်ပေမည်။
သို့သော်လည်း မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤကောင်လေးက ဖေးဟော်လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် မည်သည့်အကျိုးအမြတ်ကိုမျှ မရရှိခဲ့သည်ကမူ သေချာသွားပြီ ဖြစ်၏။
ထိုသို့ဖြစ်နေသည်အတွက် ၎င်းအနေဖြင့် ဆက်လက်၍ အာရုံစိုက်နေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။
ဘေးဘက်ရှိ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သော ဖန်ကျန့်ဖုန်းကမူ မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက် မျက်စိမှိတ်ကာ ကျင့်ကြံနေဆဲဖြစ်ပြီး အခြားသောကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်ချေ။
သေးမွှားလှသော လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ၎င်း၏အာရုံစိုက်မှု ခံရလောက်အောင် တန်ဖိုးမရှိပေ။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ခုနစ်ရက်တာ အချိန်ကာလက ကုန်ဆုံးသွားခဲ့၏။
ဖေးဟော်လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ဝင်ပေါက်သည်ကား တစ်ဖန်ပြန်လည် ပိတ်ချသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံသူ အများအပြားလည်း ဖေးဟော်လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှ အသီးသီး ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
အချို့သော ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများဆင်မြန်းနေပြီး အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေကြရာ သိသိသာသာပင် အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိခဲ့ပုံပေါ်ပြီး အနည်းဆုံး ဝင်ကြေးပြန်ရလိုက်သည်မှာ သေချာလှသည်။
အချို့သော ကျင့်ကြံသူများကမူ နာကျင်နေသော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် နောင်တရနေကြကာ ၎င်းတို့ရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ်က အလွန်နည်းပါးလွန်းလှပြီး ဝင်ကြေးကိုပင် ပြန်လည်မရရှိခဲ့ကြချေ။
အချို့သော ကျင့်ကြံသူများဆိုလျှင် ဖေးဟော်လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ ထာဝရ ကျန်ရစ်နေခဲ့ရပြီး အလောင်းကောင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။
"ကျွတ် ကျွတ်... ဒီတစ်ကြိမ် သေဆုံးမှုနှုန်းက သိပ်မမြင့်ဘူးပဲ။ ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်က အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာနိုင်သေးတယ်...”
"ငတုံးရဲ့... သေဆုံးမှုနှုန်းက အရမ်းမြင့်နေရင် ဘယ်ကျင့်ကြံသူက ဖေးဟော်လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ဝင်ခွင့်လက်မှတ်ကို ဝယ်ချင်တော့မှာလဲ။ ရေရှည်အတွက် ကြည့်ရမယ်လေ၊ နားလည်လား...”
"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ခြင်နက်မျိုးနွယ်စုက လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတချို့က ဘာလို့ ထွက်မလာကြသေးတာလဲ။ အထဲမှာပဲ သေသွားကြပြီလား...”
"အခုအချိန်အထိ ထွက်မလာနိုင်သေးဘူးဆိုရင်တော့ အထဲမှာ သေသွားဖို့က အလားအလာ အများဆုံးပါပဲ။ ဘယ်ကျင့်ကြံသူကမှ ဖေးဟော်လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ဆက်နေလို့မရဘူးလေ။ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကလည်း မဆိုးပါဘူး။ တခြားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ယောက်ကများ သူတို့ကို သတ်လိုက်တာလား...”
"ဟားဟား... မြစ်ကမ်းဘေးမှာ လမ်းလျှောက်နေမှတော့ ဖိနပ်မစိုဘဲ ဘယ်နေပါ့မလဲ။ သူတို့တွေကလည်း ကျင့်ကြံသူ ဘယ်နှယောက်ကို ချောင်းမြောင်းသတ်ဖြတ်ခဲ့မှန်းမှ မသိတာ။ အခု တခြားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ပြန်သတ်ဖြတ်တာကို ခံလိုက်ရရင်တောင် ဒါက ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်တဲ့ ကိစ္စပါပဲ။ ဒီတစ်ခါလာတဲ့ တခြားမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ကျားတွေ၊ နဂါးတွေ ပါလာပုံပဲ...”
"ခြင်နက်မျိုးနွယ်စုက သူတို့လူတွေဆိုရင် အရမ်းကာကွယ်ပေးတတ်တယ်လို့ ကြားတယ်။ အခု လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး သေသွားပြီဆိုတော့ ရူးများရူးသွားမလားပဲ...”