အခန်း ၅၄၈

အခန်း(၅၄၈)

ပေါ်ဟုန်ရုသည် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်၏ ဖိညှပ်ခြင်းကို ခံထားရသော ရှင်းမုန့်ရုံကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်ဝန်းအစုံ၌ ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားချေသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ ယင်းက လာရာလမ်းအတိုင်း နောက်ပြန်လှည့်၍ ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်သို့ ထွက်ပြေးသွားလေတော့သည်။

သူသည် ရှင်းမုန့်ရုံကို စွန့်ပစ်ရန် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အမှန်စင်စစ် ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုး၌ မိမိအသက်ဘေးကိုသာ ငဲ့ကွက်ခြင်းမှာ လူသားတို့၏ သဘာဝပင် ဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်ဝယ် အခြားသူတစ်ပါးကို မည်သို့လျှင် ငဲ့ညှာနိုင်ပါအံ့နည်း။

သို့ရာတွင် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာသည် ယင်းကို လွှတ်ပေးရန် အလျဉ်းအလိုမရှိဘဲ နောက်မှနေ၍ အပြင်းအနှင် လိုက်လံဖမ်းဆီးချေသည်။

ရှင်းမုန့်ရုံသည် ဝေးရာသို့ ပြေးထွက်သွားသော စီနီယာအကို၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ရင်ထဲ၌ မျှော်လင့်ချက်အဆီအနှစ်တို့ ကင်းမဲ့ကာ လွန်စွာ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားရရှာသည်။

ထိုအကူးအပြောင်းတွင်ပင် လူရိပ်တစ်ဦး ရုတ်ချည်းပေါ်လာရာ ယင်းမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ယိုတယ်ရွှေပင် ဖြစ်ချေသည်။

ယိုတယ်ရွှေသည် ရှေ့နားဆီမှ တိုက်ပွဲ၏ လှိုင်းကနတ် ရိုက်ခတ်မှုများကို အာရုံခံမိသဖြင့် အပြင်းအထန် ပြေးဝင်လာခဲ့ရာ မိစ္ဆာသားရဲ၏ လက်သည်းအောက်တွင် ဖိညှပ်ခြင်း ခံနေရသော ချောမောလှပသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"အဲဒီမိန်းကလေးကို အခုချက်ချင်းလွှတ်လိုက်စမ်း" ယိုတယ်ရွှေက ဟိန်းဟောက် ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုသို့အော်ဟစ်ပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယင်းက နောင်တရသွားချေသည်၊

အကြောင်းမူကား ဤနေရာရှိ မိစ္ဆာသားရဲအားလုံးမှာ နတ်သားရဲအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲများ ဖြစ်ကြပေရာ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယင်းတို့၏ သွားကြားညှပ်ရန်ပင် မလောက်ငှနိုင်သည်ကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ထိုမိစ္ဆာသားရဲကြီးများသည် ယိုတယ်ရွှေကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ စိုက်ကြည့်လာကြပြီးနောက် မိစ္ဆာသားရဲ နှစ်ကောင်သည် ဝဲယာနှစ်ဖက်မှနေ၍ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်လာကြတော့သည်။

"အားနာပါတယ်၊ ကျွန်တော်က လမ်းကြုံလို့ ဝင်နှောင့်ယှက်မိတာပါ"

ယိုတယ်ရွှေသည် ချက်ချင်းပင် နောက်လှည့်၍ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ထိုအချိန်၌ လူရိပ်တစ်ဦးက သူ၏ဘေးမှနေ၍ လျှပ်စီးပမာ ဖြတ်ကျော်ကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားချေသည်။

"ချင်ယွမ်ဖုန်း ပါလား" ယိုတယ်ရွှေသည် မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်သွားကာ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။

ထိုသူမှာ ဧကန်မုချ ချင်ယွမ်ဖုန်းပင် ဖြစ်ပေရာ ယင်းက မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးထံမှ အေးစက်လှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းခနဲ လက်သွားချေသည်။

ထိုအခါ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးရှိသော မိစ္ဆာသားရဲသည် တိခနဲ နှစ်ပိုင်း ပြတ်တောက်သွားရတော့သည်။

အခြားသော မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်သည်လည်း ဟိန်းဟောက်လျက် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ပြေးဝင်လာသော်လည်း ယင်းသည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ချက်ဖြင့်ပင် အသက်ပျောက်သွားရရှာသည်။

ထိုမိစ္ဆာသားရဲများသည် လွန်စွာ အင်အားကြီးမားကြသည် ဆိုသော်ငြားလည်း ယခုအချိန်၌ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အင်အားမှာ ယင်းတို့ထက် များစွာ သာလွန်လွန်းနေချေပြီ။

ထို့ကြောင့် ယင်းတို့နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်း၏ ရလဒ်မှာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် အမှုန့်ချေခြင်း ခံရရုံမျှသာ ရှိတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိစ္ဆာသားရဲ နှစ်ကောင်ကို သုတ်သင်ပြီးနောက်တွင်လည်း ရပ်တန့်မနေဘဲ ကျန်ရှိနေသော မိစ္ဆာသားရဲ သုံးကောင်ထံသို့ ဆက်လက်၍ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားပြန်သည်။

ရှင်းမုန့်ရုံသည် ယိုတယ်ရွှေကို မြင်လိုက်ရစဉ်က နှလုံးသားထဲ၌ မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည် အနည်းငယ် သန်းလာခဲ့သော်လည်း ယိုတယ်ရွှေက နောက်လှည့်၍ ထွက်ပြေးသွားသောအခါ ထိုမျှော်လင့်ချက်ကလေးမှာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

သို့ရာတွင် ယခုအခါ၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းက မိစ္ဆာသားရဲ နှစ်ကောင်ကို အလွယ်တကူပင် ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ရပြန်သဖြင့် ရှင်းမုန့်ရုံ၏ ရင်ထဲ၌ မျှော်လင့်ချက်အလင်းရောင်မှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ နိုးထလာခဲ့ရပြန်သည်။

၊ လောကဓံတရားဟူသည် ဤသို့ပင် ဖြစ်ချေသည်တကား၊ တက်တစ်ခါ ကျတစ်လှည့်ဖြင့် အလှည့်အပြောင်း လွန်စွာ မြန်ဆန်လှပေသည်။

ရှင်းမုန့်ရုံသည် မိမိ၌သာ နှလုံးရောဂါအခံ ရှိနေပါက ယခုအချိန်တွင် သေဆုံးသွားလောက်ပြီဟုပင် ထင်မှတ်မိတော့သည်။

ကျန်ရှိနေသော မိစ္ဆာသားရဲ သုံးကောင်သည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းထံမှ ဘေးအန္တရာယ် အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိသွားကြသဖြင့် ရှင်းမုန့်ရုံကို စွန့်လွှတ်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်၍ ပြေးဝင်လာကြချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာတွင်မူ မည်သည့် ခံစားချက် အရိပ်အယောင်မျှ မရှိပေ။ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးပေါ်၌ အေးစက်သော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် တောင်ပြိုသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ပင်လယ်ဒီရေလှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်လာသကဲ့သို့လည်းကောင်း ပြင်းထန်လှသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် အမြောက်အမြားသည် ဝုန်းခနဲ ရှေ့သို့ တိုးထွက်သွားလေတော့သည်။

ရှူးခနဲ အသံနှင့်အတူ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြန်လည်ပေါ်လာချိန်၌မူ ယင်းက မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ ရောက်ရှိနေကာ လက်ထဲရှိ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်ချေပြီ။

မိစ္ဆာသားရဲ၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မြေပြင်သည် နှစ်ပိုင်း ကွဲအက်သွားပြီး ထိုနေရာ၌ နက်ရှိုင်းလှသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာရာ ကြည့်ရသည်မှာ လွန်စွာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ထိုမိစ္ဆာသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မြေပြင်နှင့်အတူ ဖြည်းညှင်းစွာ နှစ်ပိုင်း ပြတ်တောက်သွားချေသည်။ သွေးညှီနံ့များ လှိုင်လှိုင်ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးစက် သွေးပေါက်များသည် နေရာအနှံ့သို့ ပန်းထွက်သွားတော့သည်။

ခဏမျှကြာသော် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးပေါ်ရှိ သွေးစက်များကို ခါထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကြောက်ရွံ့လွန်းသဖြင့် ခြေထောက်များ ပျော့ခွေနေသော ရှင်းမုန့်ရုံကို ထူမပေးရန် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ချေသည်။

ရှင်းမုန့်ရုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားအင်အလုံးစုံ ကင်းမဲ့နေသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပျော့ခွေလဲကျသွားရှာသည်။

"ဒီလူက ရှင်ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ ထင်မထားမိဘူး" ရှင်းမုန့်ရုံက ငိုရှိုက်ရင်း ပြောရှာသည်။ သူတို့သည် မနေ့ညကတင် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး ထိုစဉ်က ယင်းကို သတ္တိကြောင်သူတစ်ဦးဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မိမိတို့ စိတ်ထဲတွင် သတ္တိကြောင်သူဟု သတ်မှတ်ထားခဲ့သော ထိုလူသားသည် ယခုအခါ မိမိတို့၏ ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ ကြိုတင်တွေးဆနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

"မင်း လမ်းမလျှောက်နိုင်ဘူးဆိုရင် ငါ မင်းကို စွန့်ပစ်ခဲ့ရလိမ့်မယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ရှင်းမုန့်ရုံသည် မည်သည့်နေရာမှ အားအင်များ ရောက်ရှိလာသည်မသိဘဲ ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ချေသည်။

ယိုတယ်ရွှေသည်လည်း ထိုအချိန်၌ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာသည်။ ယင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် အချို့သောအကြောင်းအရာများကို ရိပ်မိနားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဘာကြောင့် မိမိ၏နောက်တွင် ရောက်ရှိနေရသနည်း၊ ထို့ပြင် မိမိ လာရာလမ်းတစ်လျှောက်လုံး၌ မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်တစ်လေမျှ အဘယ်ကြောင့် မတွေ့ရှိခဲ့ရသနည်း ဟူသောအချက်များ ဖြစ်၏။

"အသက်ရှင်သန်ဖို့က မျက်နှာအရှိန်အဝါထက် ပိုပြီး အရေးကြီးတယ်မလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ယိုတယ်ရွှေကို တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယိုတယ်ရွှေ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားရသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်၌မူ မည်သည့်စကားမျှ ပြန်လည်မချေပဝံ့တော့ပေ။ အကယ်၍သာ ချင်ယွမ်ဖုန်း မရှိခဲ့ပါက ယင်းသည် ဤနေရာ၌ပင် သေဆုံးသွားနိုင်၏၏။

"ရော့၊ ဒါကို မင်းဆီ ပြန်ပေးမယ်" ယိုတယ်ရွှေသည် သံလိုက်အိမ်မြှောင်အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ထုတ်ယူ၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်လိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

အကြောင်းမူကား သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်း နယ်ပယ်အတွင်း၌ ထိုတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာသည် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်၏။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် လူရိပ်တစ်ခုသည် သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပေါ်ပေါက်လာချေသည်။

ပေါ်ဟုန်ရုသည် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာ၏ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် အသက်တစ်ဝက်မျှ ပျောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း သေဆုံးခြင်းမရှိသေးပေ။

ဤနေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာသည် မိမိ၏ မိစ္ဆာသားရဲများအားလုံး သေဆုံးနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဒေါသအဟုန် ပြင်းထန်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်လာတော့သည်။

"ဟူး၊ ငါက မင်းတို့ကို လိုက်မရှာသေးတာကို မင်းတို့က ငါ့ခြေရင်းအထိ အသေခံဖို့ ရောက်လာကြတာပဲပေါ့" တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာက အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

ပေါ်ဟုန်ရုသည် ဘေးသို့ ပစ်ချခြင်း ခံလိုက်ရပြီး သူ၏မျက်လုံးများကို မနည်းအားယူ၍ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျောပြင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချေသည်။

"သူက ငါတို့ကို ကယ်ဖို့ ရောက်လာတာလား" ပေါ်ဟုန်ရုက တိုးတိုးရေရွတ်ရှာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာကို အလေးဂရုမပြုပေ။

ပေါ်ဟုန်ရု အသက်ရှင်နေသေးသည်ကို မြင်မှသာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း စိတ်သက်သာရာရသွားချေသည်။

ထိုနှစ်ယောက်အနက် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ရှင်းမုန့်ရုံကိုသာ အရင်ကယ်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မနေ့ကတင် ပေါ်ဟုန်ရုသည် မိမိအပေါ် ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်၏။

"မင်းတို့ သူတို့နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် တွေ့ဆုံခဲ့ကြတာလဲ၊ ဘာအငွေ့အသက်မျှ ကြိုတင်ပြီး သတိမထားမိကြဘူးလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

ရှင်းမုန့်ရုံ၏ မျက်နှာတွင် ရှက်ရွံ့သောအမူအရာ ပေါ်လာချေသည်။ မူလက မောက်မာရိုင်းစိုင်းခဲ့သော ထိုမိန်းကလေးသည် ယခုအခါ၌မူ လွန်စွာ အရှက်ရနေပုံပေါ်ပေသည်။

"ကျွန်မတို့ တကယ်ပဲ သတိမထားမိခဲ့တာပါ၊ သူတို့က အခြားဂိုဏ်းက လူတွေကို ဖမ်းဆီးသွားတာကို မြင်လိုက်ရတော့မှ ကျွန်မတို့ သဘောပေါက်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလူရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရတာပဲ" ရှင်းမုန့်ရုံက ပြောပြချေသည်။

"အခြားဂိုဏ်းက လူတွေ ဟုတ်လား" ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ထဲ၌ ချက်ချင်းပင် ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားကာ လွန်စွာ စိုးရိမ်ပူပန်သွားရသဖြင့် ရှင်းမုန့်ရုံ၏ ပုခုံးကို လှမ်း၍ ဆွဲကိုင်လိုက်မိပြီး "ဘယ်ဂိုဏ်းက လူတွေလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရှင်းမုန့်ရုံသည် ပုခုံးထံမှ စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လည်ဖြေကြားရှာသည် "ကျွန်မတို့လည်း သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ခဲ့ရပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အားလုံးက အမျိုးသမီးတွေချည်းပဲ၊ ကြည့်ရတာ မြူနှင်းဂိုဏ်းက လူတွေနဲ့ တူတယ်"

"မြူနှင်းဂိုဏ်း"

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသရိပ်များ ထင်ဟပ်လာချေသည်။ ထိုတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာသည် မိမိတို့ထက် အလျင်ဦးစွာ မြူနှင်းဂိုဏ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

ယိုတယ်ရွှေသည်လည်း ယခုအခါ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူသည် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်လုံးတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း ယခုကဲ့သို့ ဒေါသထွက်သည်ကို တစ်ကြိမ်မျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

ဤသည်မှာ မုန့်ချီလော့ဟု အမည်ရသော မြူနှင်းဂိုဏ်းမှ တပည့်အမျိုးသမီးကြောင့် ဖြစ်တန်ရာသည်။

"လူသား၊ သေပေတော့၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို သတ်ဖြတ်ဝံ့တယ်ဆိုတော့ သူတို့နဲ့အတူ မြေမြုပ်သင်္ဂြိုဟ်ခြင်း ခံရမှာပဲ"

တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါ အမြောက်အမြား ဝုန်းခနဲ ပန်းထွက်လာပြီး သူ၏အထက်တွင် ဧရာမ မိစ္ဆာပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာချေသည်။

ထိုမိစ္ဆာပုံရိပ်ကြီးသည် လွန်စွာ ယုတ်မာညစ်ထုပ်သော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသဖြင့် လူတို့အား စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ခံစားရစေပေသည်။

အကယ်၍သာ ဤနေရာ၌ ကျင့်စဉ်အဆင့်နိမ့်သော သိုင်းပညာရှင်များ ရှိနေပါက ထိုမိစ္ဆာပုံရိပ်ကြီးကို မြင်ရုံမျှဖြင့် စိတ်ဓာတ်များ ပြိုလဲပျက်စီးသွားရန် လုံလောက်ပေသည်။

ပေါ်ဟုန်ရု၏ နှလုံးသားမှာလည်း ပိုမို၍ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားရချေသည်။ သူသည်လည်း ဤအရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိနေပေရာ ခုနက မိမိနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က ထိုတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာသည် အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးခြင်း မရှိသေးကြောင်းကို သိရှိလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခေါင်းကို လှည့်၍ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာ၏ ရင်ထဲ၌ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားရချေသည်။ သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းအစုံရှိ အေးစက်မှုဒဏ်ကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"လူသား"

သို့သော်လည်း ဤအချက်က တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာကို ပိုမို၍ ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်စေခဲ့သည်။

သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာပြီး မိစ္ဆာပုံရိပ်ကြီးသည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ အားပြု၍ ခုန်အုပ်လာချေပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ခရမ်းရောင်မီးလျှံများသည် တိတ်တဆိတ် တောက်လောင်လာရာ ကြည့်ရသည်မှာ သူ၏ရင်ထဲရှိ ဒေါသမီးတောက်များ ကူးစက်လာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ချေသည်။

"ငါ့လမ်းက ဖယ်စမ်း"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ယင်းမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း အသုံးပြုလိုက်သော ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားပင် ဖြစ်ပေသတည်း။