အခန်း ၅၄၉

အခန်း (၅၄၉) နတ်မင်းစစ်သည်တော်လေး

သုံးနှစ်တာမျှ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ ကျင့်ကြံအားထုတ်နေစဉ်အတောအတွင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသိဉာဏ်ပွင့် ဆေးလုံးအမြောက်အမြားကို လဲလှယ်ယူခဲ့ချေသည်။

သူ၏ စွမ်းရည်အရည်အချင်း အားလုံးကို အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်ဆင်ခြင် သုံးသပ်ခဲ့ရာ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားသည်လည်း သဘာဝအလျောက် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ပေသည်။

ယခင်ကမူ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားဖြင့် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းသည် ခြေတစ်လှမ်းအကွာအဝေးမျှသာ တတ်နိုင်သဖြင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ပွဲများ၌ ရုတ်တရက် အလစ်အငိုက်တိုက်ခိုက်ရန်အတွက်သာ ချင်ယွမ်ဖုန်း အသုံးပြုနိုင်ခဲ့၏။

သို့သော် ယခုအခါ၌မူ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားသည် မီတာတစ်ရာအကွာအဝေးသို့ ချက်ချင်းပင် နေရာပြောင်းရွှေ့နိုင်ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လျှပ်ခနဲ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ထိုတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာမှာ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်မီ စူးစူးရဲရဲ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများ ဝန်းရံထားသည့် လက်သီးတစ်လုံးသည် သူ၏ မျက်စိရှေ့၌ တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာသည်ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရပေတော့သည်။

“ဘုန်း”

ကျယ်လောင်လှသော မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာ၏ မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ချေသည်။

ထိုလက်သီးချက်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ထဲမှ အမျက်ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေပြီး မိမိ၏ ခွန်အားရှိသမျှကို အားသွန်ခွန်စိုက် ထုတ်သုံးထားခြင်း ဖြစ်ပေရာ ဒေါသအဟုန်ကြောင့် သူ၏ စွမ်းအားသည် ပိုမို၍ပင် ပြင်းထန်နေတော့သည်။

တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လွင့်စင်ကျသွားပြီး ခဏအကြာတွင် မြေပြင်သည် အဝိုင်းလိုက် ပြိုကျပျက်စီးသွားကာ ထူထပ်လှသော အက်ကြောင်းများကြောင့် ထိုနယ်မြေတစ်ခုလုံးသည် အပျက်အစီးပုံဘဝသို့ ရောက်ရှိသွားရချေသည်။

“မင်းနဲ့ ဒီမှာ အချိန်ဖြုန်းမနေနိုင်ဘူး” ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာ၏ မျက်နှာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်သီးချက်ကြောင့် ပြားချပ်သွားရပြီး မီးလျှံများသည် လျင်မြန်စွာ ကူးစက်လောင်ကျွမ်းကာ မကြာမီပင် ထိုမိစ္ဆာအား ပြာအတိဖြစ်အောင် တိုက်စားသွားတော့သည်။

ဆန်းပြားလှသော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများသည် ကောင်းကင်ယံထဲသို့ လွင့်ပျယ်ပျောက်ကွယ်သွားရလေသည်။

ဤလက်သီးတစ်ချက်သည် ပေါ်ဟုန်ရုနှင့် အခြားသူများကို အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေသဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြရရှာသည်။

“မင်း...”

ပေါ်ဟုန်ရုသည် ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့ချေ။ မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်တွေးကြည့်ကာ မနေ့ကတင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာကို လက်ဝါးဖြင့် ပုတ်ခတ်ခဲ့သည်မှာ ရယ်စရာကောင်းလှပေသည်။

မနေ့က ဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် ယနေ့တိုင် အသက်ရှင်နေသေးသည်ကိုပင် ပေါ်ဟုန်ရုသည် မိမိကိုယ်မိမိ ကံကောင်းလှသည်ဟု ခံစားနေရတော့သည်။

ယိုတယ်ရွှေ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်နေရ၏။ သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အလွန်အစွမ်းထက်မှန်း သိထားသော်လည်း ထိုတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ချက်ချင်း သတ်ပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားသဖြင့် ယိုတယ်ရွှေ၏ ရင်ထဲ၌ ပြင်းထန်သော တုန်လှုပ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လှည့်ပြန်လာခဲ့ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း အေးစက်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

“မင်းတို့ သုံးယောက် ဒီနေရာကနေ မြန်မြန် ထွက်သွားကြတော့၊ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုက စတင်နေပြီ၊ အခုမှ မထွက်သွားရင် အချိန်မီမှာ မဟုတ်တော့ဘူး” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆိုလိုက်သည်။

ယိုတယ်ရွှေသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ဆိုလိုသည့် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများ၏ လှုပ်ရှားမှုဟူသည်ကို သဘာဝကျကျပင် နားလည်သော်လည်း ရှင်းမုန့်ရုံမှာမူ နားမလည်သော်ငြား မမေးဝံ့ရှာပေ။

သူမသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အတိုင်းအဆမရှိသည့် သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါကို ခံစားနေရသဖြင့် အသက်ရှူပင် ကျပ်လာရချေသည်။

သူမသည် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းကာ ပေါ်ဟုန်ရုကို တွဲထူပေးလိုက်၏။ ပေါ်ဟုန်ရုသည် သူမကို စွန့်ပစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုအချိန်သည် စာရင်းရှင်းရမည့် အချိန်မဟုတ်ပေ။

ပေါ်ဟုန်ရုသည် ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက် ဖေယွမ်ဆေးလုံး အချို့ကို သောက်သုံးလိုက်ရာ ဒဏ်ရာအချို့ သက်သာလာပြီးနောက် ယိုတယ်ရွှေနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်၏။ သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် မီးတောက်တစ်ခုသည် ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး အရာအားလုံးကို ပြာကျအောင် လောင်မြှောက်လိုက်ချင်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်နေရပေသည်။

“ချီလော့... အောင့်ထားပါ၊ ငါမင်းကို လာကယ်နေပြီ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ စိတ်ထဲမှနေ၍ အမျက်ဒေါသဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤနေရာသည် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများနှင့် အလွန်နီးကပ်လှပြီး တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာနှင့် ပေါ်ဟုန်ရုတို့၏ တိုက်ပွဲသည် ၎င်းတို့အားလုံးကို ဆွဲဆောင်ပြီးသား ဖြစ်နေချေပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့သို့ လှမ်းချီခဲ့ရာ သူ၏ ကြိုတင်သိမြင်ခြင်း အာရုံခံနိုင်စွမ်း နယ်ပယ်အတွင်း၌ အမြောက်အမြားရှိလှသော မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများသည် သူ့ထံသို့ ဦးတည်ကာ ပြေးဝင်လာနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ လက်ထဲတွင် ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းတစ်ခု လျှပ်ခနဲ လက်သွားပြီးနောက် ဖြူဖွေးသော အရိုးစုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ဒူးလေးနှင့် မြားတစ်စုံသည် သူ၏ လက်ခုပ်ထဲ၌ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကျင့်ကြံရန်အတွက် အချိန်နိယာမ လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ထဲသို့ မဝင်ရောက်မီက မသေမျိုးနန်းတော်မှ သူပြန်လည် ယူဆောင်လာခဲ့သော နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ခွေးဘုရင်၏ အရိုးစုကို အကယ်ဒမီရှိ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း ဆရာကြီးထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့ဖူးသည်။

နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ခွေးဘုရင်၏ အရိုးစုဟူသည် ရှားပါးလှပေရာ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း ဆရာကြီးသည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကူညီရန် အလွန်လိုလားသဖြင့် ထိုအရိုးစုကို ရတနာလက်နက်တစ်ခုအဖြစ် သွန်းလုပ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ထို့ပြင် ဤရတနာလက်နက်ကို သွန်းလုပ်ရန်အတွက် လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း ဆရာကြီးသည်လည်း အချိန်နိယာမ လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ သုံးနှစ်တိုင်တိုင် အချိန်ကုန်လွန်စေခဲ့ပြီး အဖိုးတန်လှသော လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း ပစ္စည်းများစွာကိုပင် ထည့်သွင်း အသုံးပြုခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် ဤဒူးလေးနှင့် မြားတစ်စုံကို အောင်မြင်စွာ သွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုဒူးလေးရှည်သည် မီတာတစ်မီတာခန့် ရှည်လျားပြီး ၎င်း၏ ကြိုးကို သန့်ရှင်းသော သားရဲအဆင့် သတ္တဝါ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ အကြောများဖြင့် ကျစ်လျစ်စွာ ကျစ်ထားကာ ထက်မြက်လှသော အရိုးမြားသုံးစင်းနှင့် တွဲဖက်ထားရာ စင်စစ်အားဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်းအဟုန် ပြင်းထန်လှသော လက်နက်ကြီးတစ်ရပ်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

နတ်မင်းစစ်သည်တော်လေးဟု အမည်တွင်သော ထိုဒူးလေးရှည်သည် သတ္တမအဆင့် ရတနာလက်နက် ဖြစ်ပြီး ထိုလက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း ဆရာကြီး၏ ဘဝတစ်ခုလုံးတွင် အကောင်းမွန်ဆုံးသော လက်ရာမွန်လည်း ဖြစ်ချေရာ သူ၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို ကုန်ခမ်းလုနီးပါး အသုံးပြုခဲ့ရပေသည်။

အကယ်၍ ပိုမိုကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပါက ဤဒူးလေးရှည်ကို ဆက်လက်၍ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ဦးမည် ဖြစ်သည်။

“ချီလော့ကို နာကျင်အောင် လုပ်ဝံ့တဲ့ကောင်တွေ... မင်းတို့အားလုံး သေရမယ်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဒူးလေးရှည်ကို မြှောက်လိုက်ရာ သူ၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ ကြွက်သားများမှာ ရုတ်တရက် ဖောင်းကားလာပြီး အကြောအပြိုင်းပြိုင်းတို့သည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ အတိုင်းအဆမရှိသော ရိုင်းစိုင်းကြမ်းကြုတ်မှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

နတ်မင်းစစ်သည်တော်လေး ဒူးလေးရှည်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကြောင့် လပြည့်ဝန်းသဏ္ဌာန်ကဲ့သို့ တင်းပြည့်ဆွဲဆန့်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားကာ မီးလျှံများနှင့် လျှပ်စီးများ ဝန်းရံနေသည့် မြားအရှည်သုံးစင်းသည် ဒူးလေးပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဝူး”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဒူးလေးကြိုးကို လွှတ်လိုက်ရာ မြားများသည် အမြောက်ဆန်များကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်သွားပြီး ကျယ်လောင်လှသော မြည်ဟည်းသံကြီးနှင့်အတူ မြားသုံးစင်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အမြင်အာရုံထဲမှ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မီတာတစ်ထောင်အကွာတွင် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာအချို့သည် မိစ္ဆာသားရဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ဤနေရာသို့ မောင်းနှင်လာနေကြပြီး ထိုမိစ္ဆာသားရဲအများစုမှာ အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲ နယ်ပယ်တွင် ရှိကြကာ အနည်းငယ်မျှသာ နတ်သားရဲအဆင့်တွင် ရှိကြပေသည်။

မြားသုံးစင်းသည် ထစ်ချုန်းနေသော မိုးကြိုးသံများကို ထုတ်လွှတ်လျက် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ မိစ္ဆာသားရဲသုံးကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း ဖောက်ထွက်သွားပြီးနောက် အခြားသော မိစ္ဆာသားရဲသုံးကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထပ်မံ၍ စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။

မြားတစ်စင်းလျှင် ပန်းတိုင်နှစ်ခု။

ထိုမြားသုံးစင်းသည် မိစ္ဆာသားရဲ ခြောက်ကောင်ကို ချက်ချင်းပင် အသက်ပျောက်သွားစေခဲ့ချေသည်။

တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများသည် လန့်ဖျန့်သွားကြပြီး ချက်ချင်းပင် သတိကြီးစွာ ထားလိုက်ကြသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သည့် ရန်သူမျှ မရှိသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

မီးလျှံများနှင့် လျှပ်စီးများ ဝန်းရံထားသည့် အခြားသော မြားအရှည်သုံးစင်းသည် ထပ်မံ၍ ရောက်ရှိလာပြန်ရာ ပထမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်တွင် ရှိသော တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာတစ်ကောင်သည် ချက်ချင်း ပျံတက်သွားပြီး ထူထပ်လှသော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများသည် မြားတစ်စင်းကို ချက်ချင်း ရစ်ပတ်လိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာသည် နတ်မင်းစစ်သည်တော်လေး ဒူးလေး၏ စွမ်းအားကို လျှော့တွက်ခဲ့မိချေပြီ။

ထိုကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် မြားသည် စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများဖြင့် လွှမ်းခြုံခံထားရသော်လည်း မီးလျှံများနှင့် လျှပ်စီးများသည် ချက်ချင်းပင် လွတ်မြောက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများကို မြားဆီသို့ပင် မချဉ်းကပ်နိုင်အောင် တားဆီးထားလိုက်တော့သည်။

မြားသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါကို ဖောက်ထွက်ကာ ထိုတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စိုက်ဝင်သွားလေသည်။

တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြား၏ အရှိန်ဖြင့် မီတာဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အကွာသို့ လွင့်စင်သွားပြီး သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို တိုက်မိမှသာ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

“တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေတယ်... သတိထားကြ”

အခြားသော တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများသည် အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်ကြသော်လည်း ရန်သူ၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် မမြင်ရသေးချေ။

မီတာတစ်ထောင်အကွာရှိ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြားများကို အဆက်မပြတ် ဆွဲဆန့်ကာ တင်နေပြီး ဤသည်မှာ သူ၏ ခွန်အားအတွက် အနည်းငယ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေသော်လည်း မုန့်ချီလော့ကို ကယ်တင်ရန်အတွက်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ ဇီဝအသက်စွမ်းအားကို လောင်မြှောက်ရန်ပင် ဝန်မလေးတော့ပေ။

မြားတစ်စင်းစီ ထွက်ပေါ်သွားတိုင်း အနည်းဆုံး မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားရပြီး သွေးများသည် ထိုနယ်မြေရှိ မြေပြင်ကို လျင်မြန်စွာ ရဲရဲနီသွားစေတော့သည်။

အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲ နယ်ပယ်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲ သုံးဆယ်ကျော်တို့သည် လျင်မြန်စွာ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း ခံလိုက်ရပြီး နတ်သားရဲအဆင့်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲ ငါးကောင်နှင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်ရှိ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာသုံးကောင်သာ ဤနေရာ၌ ကျန်ရှိတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပစ်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရသော တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာသည် မြားကို ဆွဲနှုတ်လိုက်သော်လည်း မီးလျှံများနှင့် လျှပ်စီးများသည် ဒဏ်ရာဝန်းကျင်တွင် ရစ်ပတ်နေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် သူ့ကို အလွန်အမင်း နာကျင်စေတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤမျှများပြားလှသော မိစ္ဆာသားရဲများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒကို

ပိုမိုကြီးမားလာစေခဲ့ချေသည်။

“မင်းတို့ ဖမ်းသွားတဲ့ လူသားတွေ... ဘယ်မှာလဲ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်ရာ သူ၏ အသံမှာ မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များထဲမှ ထစ်ချုန်းနေသော မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

“မကြောက်ကြနဲ့၊ သူက အဲဒီ အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲတွေကိုပဲ ပစ်နိုင်တာ၊ ငါ့အထင်တော့ ငါတို့ကိုပါ ပစ်ချနိုင်ဖို့ ယုံကြည်ချက်မရှိလို့ ဖြစ်မယ်၊ အားလုံး အတူတူတက်ပြီး သူ့ကို တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်ကြစို့”

ဤမျှများပြားလှသော မိစ္ဆာသားရဲများ သေဆုံးသွားရသဖြင့် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများသည် ရင်ကျိုးမတတ် ခံစားနေရ၏။

ဤသားရဲများမှာ ၎င်းတို့ ခက်ခက်ခဲခဲ ဖမ်းဆီးထားခဲ့ရသမျှ ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို မှေးစိလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ နတ်မင်းစစ်သည်တော်လေး ဒူးလေးရှည်ကို ထပ်မံ၍ မြှောက်လိုက်ပြန်သည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များဖြင့် မြားများကို ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းခြင်း မပြုတော့ပေ။