အခန်း ၅၅၂

အခန်း(၅၅၂)

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခရမ်းရောင်မီးလျှံနှင့် ရွှေရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးစွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသော ကိုယ်ရံစွမ်းအင်အလင်းတန်းများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက်၊ လက်ယာဘက်တွင် နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လက်ဝဲဘက်၌မူ သုံးခွလှံကို စွဲကိုင်ထားချေသည်။

ထိုသို့သော အချိန်၌ သူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ မိစ္ဆာသားရဲအုပ်ကြီး၏ အလယ်တွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေသည့် စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်တော့သည်။

မိစ္ဆာများ၏ စိတ်နှလုံးတွင်မူ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်းများ လွှမ်းမိုးနေပြီ ဖြစ်ရာ၊ သူတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အဆက်မပြတ် ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ကြသော်လည်း သူတို့ရှေ့မှ လူသားသည်ကား မသေမျိုး သတ္တဝါတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေသည်။

မည်မျှပင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ရရှိစေကာမူ လဲပြိုသွားခြင်း မရှိပေ။

ကျန်ရှိနေသေးသော အလောင်းကောင်ရုပ်သေး အနည်းငယ်သည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ချက်ဖြင့်ပင် အသက်ပျောက်ခဲ့ရလေပြီ ဖြစ်ရာ၊ ထို့နောက်တွင်မူ ထိုမိစ္ဆာများ၏ အလှည့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

“အသက်နဲ့လဲပြီး အဆုံးအဖြတ် တိုက်ကြမယ်”

မိစ္ဆာတစ်ကောင်က ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကြီးမားလှသော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများသည် ကိုယ်တွင်းသို့ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားပြီး၊ ထက်မြက်လှသော အရိုးဆူးများက အရေပြားကို ဖောက်ထွက်ကာ ပေါ်ထွက်လာကြချေသည်။

ဆယ်ဂဏန်းမျှရှိသော မိစ္ဆာအားလုံးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်လျက် မိစ္ဆာသားရဲကြီးများအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး၊ သူတို့၏ ရှည်လျားသော ဦးချိုနှစ်ခုကြားတွင် အလင်းနက်များ လှိုင်းထလျက် ရှိနေကြသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ ထိုမိစ္ဆာများ၏ ဦးခေါင်းထိပ်မှ အလင်းနက်များသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ခတ်သွားကြတော့သည်။

ယင်းအလင်းနက်များသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သကဲ့သို့ လေထုထဲတွင် နက်မှောင်သော အရိပ်ဆယ်ခုကျော်ကို ချန်ရစ်ထားခဲ့ပြီး၊ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်းပင် ထိမှန်သွားချေသည်။

ထိုအလင်းနက်အားလုံး စုစည်းသွားပြီးနောက် ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော အပူချိန်မြင့်မားမှုများ ပါဝင်သည့် မှိုပွင့်သဏ္ဌာန် တိမ်တိုက်ငယ်တစ်ခုသည် ဖြည်းညင်းစွာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

မီးခိုးများနှင့် ဖုန်မှုန့်များ လွင့်ပျံသွားသောအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် မည်းနက်၍ ကျွမ်းလောင်နေသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ပတ်ပတ်လည်သို့ အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြာထွက်သွားချေသည်။

မီတာတစ်ထောင် ပတ်လည်အတွင်းရှိ သစ်ပင်များအားလုံးသည်လည်း ပြိုလဲပျက်စီးကုန်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုတိုက်ပွဲ၏ ရိုက်ခတ်မှု အရှိန်အဝါများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲများကိုပင် လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

ဖုသည် ပေါက်ကွဲမှု၏ ဗဟိုချက်ဆီသို့ စိုးရိမ်စိတ်နှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ရောပြွန်းနေသော မျက်နှာပေးဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေမိသည်။

“သူ သေသွားပြီလား၊ သေချာပေါက် သေသွားရမှာပေါ့၊ ဒီလို တိုက်ခိုက်မှုကို ဘယ်သူမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး” ဟုဖုက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ချေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် ဖုန်မှုန့်များထဲမှ လင်းနို့နက်အနည်းငယ် ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ ရှေ့မှောက်၌ ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဒါ ဘာလဲ”

ထိုမိစ္ဆာက လက်ကိုဆန့်ထုတ်၍ ဖမ်းဆွဲရန် ကြံရွယ်သော်လည်း၊ ယင်းလင်းနို့နက်များသည် ချက်ချင်းပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် စုစည်းသွားတော့သည်။ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးသည် မိစ္ဆာ၏ ဦးခေါင်းထက်မှနေ၍ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပစ်လိုက်ရာ၊ ၎င်းကို နှစ်ခြမ်းကွဲသွားစေခဲ့သည်။

သွေးများ ပန်းထွက်လာသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာထက်တွင်မူ ရက်စက်လှသော အပြုံးတစ်ခုက ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအပြုံးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် လက်ရှိ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ပျော်မွေ့နေကြောင်း အခြားသူများအား ပြောကြားနေသကဲ့သို့ ရှိချေသည်။

အခြားသော မိစ္ဆာများသည်လည်း သတိဝင်လာကြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းအား တစ်ဖန် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

မိစ္ဆာသားရဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူတို့၏ အရှိန်နှင့် ခွန်အားများသည် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ရာ၊ ဆယ်ကောင်ကျော်သော သတ္တဝါများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ တိုက်ခိုက်ကြသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ချက်ချင်းပင် ဒဏ်ရာများ ဗရပွ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ သနားစရာကောင်းလှသော အခြေအနေကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဖု၏ စိတ်နှလုံးသည် သက်သာရာရမသွားသည့်အပြင်၊ သာ၍ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ လက်ရှိ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ထွက်ပြေးရမယ်၊ အခြားသူတွေ သူ့ကို တားဆီးထားတုန်း ငါ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးရမယ်”

ဒါကတော့ ဖု၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာသည့် တစ်ခုတည်းသော အတွေးပင် ဖြစ်သည်။

ပဉ္စမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ ဦးလေးဖုသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရရာတွင် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုဘဲ ထွက်ပြေးရန်သာ ကြံရွယ်နေတော့သည်။

ဤအတွေး ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် ပြန်လည်နှိမ်နင်းရန် မစွမ်းသာတော့သဖြင့်၊ ဖုသည် လှည့်ပြန်၍ ထွက်ပြေးလေတော့သည်။

သို့သော်လည်း သူ ထွက်ပြေးသွားစဉ်အတွင်း မုန့်ချီလော့ကိုလည်း နောက်ဆုံး ကာကွယ်ရေးအဖြစ် အဆင်ပြေရုံ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မုန့်ချီလော့ အတင်းအဓမ္မ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရရာ၊ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် တုန်ရီလာခဲ့တော့သည်။

“မင်းတို့အားလုံး သေရမယ်၊ မင်းတို့အားလုံး သေရမယ်”

ကြီးမားလှသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များနှင့် စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများ ရောနှောလျက် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ခရမ်းရောင်မီးလျှံနှင့် ရွှေရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးစွမ်းအားများသည်လည်း ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားပုံရပြီး၊ အနီးအနားရှိ ရန်သူများကို ရမ်းသန်း တိုက်ခိုက်နေကြတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဝေဝါးသွားပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားတန်ခိုးတော်ကို အသက်သွင်းလျက် မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးထက်တွင် ခရမ်းရောင်မီးလျှံများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီးနောက် ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းခုတ်ချလိုက်ချေသည်။

မီးလျှံများ ပြည့်နှက်နေသော ကိုယ်ရံစွမ်းအင်သည် ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားရာ၊ သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ မိစ္ဆာသည် ညည်းညူသံပင် မပြုနိုင်ဘဲ အသက်ပျောက်သွားခဲ့ရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤအချိန်တွင် သတိလွတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။ သူသည် သေဆုံးသွားသော မိစ္ဆာကို ကြည့်ရှုပြီးနောက်၊ သူ၏ လက်မောင်းများကို ဆန့်တန်းကာ ထိုမိစ္ဆာ၏ အလောင်းကို တိုက်ရိုက်ပွေ့ဖက်၍ လည်ပင်းကို ပြင်းထန်စွာ ကိုက်ခဲပစ်လိုက်တော့သည်။

ကြီးမားလှသော ဇီဝအသက်စွမ်းအားများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ သူ၏ ဒဏ်ရာများသည်လည်း လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် သက်သာလာခဲ့သည်။

ထိုအတောအတွင်း အခြားသော မိစ္ဆာများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာကြရာ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နာကျင်မှုကို မခံစားရတော့ပေ။ သူသည် မိစ္ဆာ၏ ဇီဝအသက်စွမ်းအားများကို ကုန်စင်အောင် စုပ်ယူပြီးနောက်၊ ဦးခေါင်းကို လှည့်၍ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ပြန်သည်။

မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် ဆိုးဝါးစွာ သေဆုံးခဲ့ရချေသည်။ သူတို့၏ နောက်ဆုံး ကံကြမ္မာမှာ ဇီဝအသက်စွမ်းအားများ ကုန်စင်အောင် စုပ်ယူခြင်း ခံရသဖြင့် အခြောက်လှန်းထားသော အလောင်းကောင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားရခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်ကား သတ်ဖြတ်လေလေ သာ၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာလေလေ ဖြစ်တော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ ဆယ်ကောင်ကျော်သော မိစ္ဆာအားလုံးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထဲတွင်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့ရလေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အကြမ်းကြုတ်ဆုံးသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော မိစ္ဆာအနည်းငယ်ကို အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားအောင် ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်ချေသည်။

သွေးများသည် မြေပြင်ကို နီရဲစေခဲ့ရာ၊ ထိုနေရာသည် ကမ္ဘာဦး သတ်ကွင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

မြူနှင်းဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်များအားလုံးသည် အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့နေကြပြီး၊ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိတို့အားလုံးကိုပါ သတ်ဖြတ်ပစ်မည်ကို စိုးရိမ်လျက် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် မလှမ်းမကမ်းမှ အသံအချို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မကြာမီမှာပင် လူရိပ်အချို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်၌ ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ယွမ်ဖုန်း၊ ငါတို့ မင်းကို ကူညီဖို့ လာခဲ့ပြီ”

မာထျန်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ အပြုံးသည် မျက်နှာထက်တွင် ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားခဲ့ရသည်။

သူသည် လက်ရှိ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ သွင်ပြင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရရာ၊ သွေးကန်ထဲမှ ရုန်းထွက်လာသည့်အလား သွေးများနှင့် ဒဏ်ရာများ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် အတုမရှိသော မိစ္ဆာတစ္ဆေကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ ဆိုးဝါးလှသော အလောင်းပုံကြီး ရှိနေပြီး၊ အားလုံးသည် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည့်အပြင် အခြောက်လှန်းထားသော အလောင်းကောင်အချို့နှင့်လည်း ရောနှောနေချေသည်။

သူတို့ လာရာလမ်းတစ်လျှောက်တွင်လည်း ပစ်ခတ်ခံထားရသော အလောင်းများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း၊ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဒူးလေးနှင့် မြားကို အသုံးပြုသည်ကို တစ်ကြိမ်မျှ မမြင်ဖူးသဖြင့် မည်သူ့လက်ချက်လဲ ဆိုသည်ကိုမူ မသိရှိကြချေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာပေးသည် ဤအချိန်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

“မင်းတို့ ဘာလို့ ပြန်လာကြတာလဲ” ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အသံသည် အလွန်ပင် ဝင်မွှန်နေပြီး မောပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေချေသည်။

“မင်း အန္တရာယ်ရှိမှာကို ငါတို့ စိုးရိမ်လို့ ပြန်လာကူညီဖို့ တိုင်ပင်ပြီး လာခဲ့ကြတာပါ” ဟု ဝမ်ဝူးက ရှေ့သို့ လှမ်း၍ ပြောကြားလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးပါ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ အများကြီး မကူညီနိုင်ပါဘူး၊ အဲဒီလူတွေကို ခေါ်ပြီး ဒီနေရာကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားကြပါ”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျင့်စဉ်များ ပိတ်လှောင်ခံထားရသည့် မြူနှင်းဂိုဏ်းမှ အပြင်စည်းတပည့်များကို ညွှန်ပြလျက် ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။

ထိုသို့ ပြောကြားပြီးနောက်၊ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလင်းမဲ့ လေပြင်းတစ်ခုအသွင်သို့ ပြောင်းလဲကာ

ဖု ထွက်ပြေးသွားသော လမ်းကြောင်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးတော့သည်။

မာထျန်းနှင့် အခြားသူများသည် ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား သွားကြပြီး၊ မြူနှင်းဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်များ၏ ကျင့်စဉ်ပိတ်လှောင်မှုများကို ဖြေလျှော့ပေးလိုက်ကြသည်။

“ဒါတွေအားလုံးက ယွမ်ဖုန်း လုပ်ခဲ့တာလား” မာထျန်းက ယနေ့တိုင် မယုံကြည်နိုင်သေးဘဲ မေးမြန်းမိချေသည်။

မြူနှင်းဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်များအားလုံးသည် ခါးသီးစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။ သူတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့်၊ ထိုငရဲကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းသည် သူတို့၏ စိတ်အစဉ်တွင် တစ်သက်လုံး ဖျောက်ဖျက်၍ ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

“ချင်ယွမ်ဖုန်း... သူက မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပဲ” ဟု ရှန်ကျင်းက တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်ချေသည်။

ဤအချိန်တွင် နေဝင်ချိန်အလှသည် သွေးကဲ့သို့ ရဲရဲနီနေပြီး၊ မီတာတစ်ထောင် ပတ်လည်အတွင်း၌ သစ်ပင်တစ်ပင်မျှ ကျန်ရှိမနေတော့ပေ။

တိုက်ပွဲနှင့် အနီးဆုံးရှိ သစ်ပင်များသည်လည်း တိုက်ပွဲ၏ ရိုက်ခတ်မှု အရှိန်အဝါများကြောင့် မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားခဲ့ရလေပြီ ဖြစ်သည်။

စစ်တလင်းပြင်ထက်သို့ ကျရောက်နေသော နေရောင်ခြည်သည် ထိုနေရာအား သာ၍ပင် ငရဲဘုံနှင့် တူညီစေတော့သည်။