အခန်း ၅၅၈

အခန်း (၅၅၈)သတင်းပေါက်ကြားခြင်း

ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား သံသယပွားဖွယ်ရာ မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် ကြည့်လျက် “မင်းမှာ ဒီရှန်းဝူအကယ်ဒမီတစ်ခုလုံး ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့လူတစ်ယောက်မှ မရှိဘူးလား။ ဒီလိုအရေးမပါတဲ့ ကိစ္စလေးနဲ့ ငါ့ကိုလာပြီး အလုပ်ရှုပ်အောင် လုပ်ရလား” ဟု မေးမြန်းချေသည်။

“ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစရဲ့ အရေးက အလွန်တရာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှပါတယ် စီနီယာ။ တခြားသူတွေလက်ထဲမှာ ရှိနေရင် သတင်းပေါက်ကြားသွားနိုင်တယ်။ စီနီယာ့ထံမှာ ရှိနေမှသာ ပိုမိုစိတ်ချရမှာပါ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးရွှင်စွာ ဆိုလေသည်။

သူသည် အကယ်ဒမီအတွင်းရှိ လူများအား မယုံကြည်ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းသာ အပြင်သို့ ပေါက်ကြားသွားပါက သွေးချောင်းစီးမည့် မုန်တိုင်းတစ်ခုကို မလွဲမသွေ ဆွဲခေါ်လာနိုင်ပေသည်။

အမှန်စင်စစ် ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းသည် ယင်းလောကဓာတ်၌ အရာခပ်သိမ်းကို တတ်စွမ်းနိုင်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်ချေ ရှိပေရာ ထိုသို့သော အရေးကို မည်သူက ဥပေက္ခာပြုနိုင်ပါအံ့နည်း။

ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှင်းပြချက်ကို မတတ်သာဘဲ လက်ခံလိုက်ကာ “ကောင်းပြီလေ။ ဒီစီနီယာက မင်းအတွက် ခဏတဖြုတ် သိမ်းဆည်းပေးထားပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းဘက်ကလည်း အမြန်ဆုံး ပြန်လာယူဖို့ လိုလိမ့်မယ်” ဟု ဆို၏။

“စိတ်ချပါ စီနီယာ။ ကျွန်တော် ဧကန်မုချ အမြန်ဆုံး ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အာမခံချက် ပေးလေသည်။

“အော်... ဒါနဲ့” ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်သည် ရုတ်ချည်းပင် ဆန်းကြယ်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလျက် “ငါ အခုမှ သတိရတယ်။ လူရီကလည်း ငါ့ဆီမှာ ရတနာတစ်ခု လာပြီး သိမ်းထားဖူးတယ်” ဟု ဆိုလာချေသည်။

“လူရီရဲ့ ရတနာ ဟုတ်လား” ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ဝိုင်းစက်သွားရသည်။

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်သည် ၎င်း၏လည်ပင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလျက် ပုတီးစေ့တစ်စေ့ကို ထွေးထုတ်လိုက်လေသည်။

“ဒါက လူရီ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရရှိခဲ့တာပဲ။ မင်းရဲ့အရာနဲ့ တူ၊ မတူ ကြည့်လိုက်စမ်းပါဦး” ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ပြုံး၍ ကြည့်နေ၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရပြန်သည်။ ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက် ထွေးထုတ်လိုက်သည့် အရာသည် စစ်မှန်သော ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစတစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားကို အတည်ပြုသည့်အလား ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်၏ အတောင်ပံပေါ်ရှိ ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစနှစ်ခုသည် ဖြည်းညင်းစွာ ပေါင်းစပ်သွားကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် တစ်ခုတည်းသော အပိုင်းအစအဖြစ် သဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

“ဒါတွေက ဘာလို့ ပေါင်းစပ်သွားရတာလဲ” ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်သည် အံ့အားသင့်တကြီးဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ “မင်းပဲ တစ်ခုခု လုပ်လိုက်တာလား” ဟု မေးသည်။

ထိုသို့မေးရင်း ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်သည် ဒေါသအဟုန် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်၌ အလွန်တရာ အေးစက်နေပြီးသား အပူချိန်သည်လည်း ပိုမို၍ နိမ့်ဆင်းသွားချေသည်။

“စီနီယာ... ဒါက နားလည်မှုလွဲတာပါ။ နားလည်မှုလွဲတာ သက်သက်ပါ” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အေးစိမ့်လှသော အအေးဒဏ်ကြောင့် တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် အလျင်အမြန် ရှင်းပြရတော့သည်။

“ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစတွေက အချင်းချင်း တွေ့ရင် ပေါင်းစပ်သွားတတ်ကြတာပါ။ ဒါကို ကျွန်တော်လည်း နောက်မှ သိရတာ။ ပြီးတော့ စီနီယာ့ဆီမှာလည်း ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစတစ်ခု ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် လုံးဝ မတွေးမိခဲ့ပါဘူး”

ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်သည် လုံးဝပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သော ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစကို နှမြောတသစွာ ကြည့်လျက် “ဒါက လူရီ ဒီစီနီယာအတွက် နောက်ဆုံး ချန်ထားခဲ့တဲ့ အရာပါပဲလား” ဟု ညည်းတွားရှာသည်။

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းလည်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ကာ အားနာမိသွားရသည်။

“ဒီလိုလုပ်ရင်ကော စီနီယာ။ ဒီကမ္ဘာငယ်လေးထဲကို စီနီယာ့ကိုပါ ထည့်ပေးထားမယ်လေ။ စီနီယာ ကြိုက်တဲ့အချိန် ဝင်ပြီး ကစားလို့ရတာပေါ့။ အထဲမှာ အကျယ်ကြီးပဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အကြံပြုလိုက်သည်။

ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်က ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်၏။ ထိုသို့သော အခြင်းအရာမျိုး ဖြစ်ပျက်လာလိမ့်မည်ဟု ၎င်းလည်း မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

“ထားလိုက်ပါတော့လေ။ ဒါက ကံတရားပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ မင်းပဲ အမြတ်ထွက်သွားတာပေါ့။ အမြန်ဆုံးသာ လစ်တော့။ မဟုတ်ရင် ငါ စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ မင်းကို ရိုက်နှက်မိတော့မယ်”

“ကောင်းပါပြီ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်ပြီး “အော်... ဒါနဲ့ စီနီယာ။ အခု ရှန်းဝူအကယ်ဒမီကို ညဉ့်ကြောင်နက်တစ်ကောင် ရောက်နေတယ်။ သူကလည်း သန့်ရှင်းသော သားရဲအဆင့်ပဲ။ လူစကားလည်း ပြောတတ်သလို အတော်လေးလည်း လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပေါ့” ဟု ဆိုလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လူသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေရာ ထိုညဉ့်ကြောင်နက်သည် ၎င်း၏ မျိုးနွယ်စုအကြား၌ အလှအပဟု သတ်မှတ်ခြင်း ရှိ၊ မရှိကိုမူ သူ မသိနိုင်ပေ။

သို့သော် လူသားတို့၏ အမြင်နှင့် ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ထိုညဉ့်ကြောင်နက်သည် စင်စစ် ဩချလောက်အောင် လှပသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်သည် ပျံတက်လာပြီး ၎င်း၏ အတောင်ပံတစ်ဖက်ဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဦးခေါင်းကို ရိုက်ချလိုက်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းတစ်ယောက် မူးဝေသွားရတော့သည်။

“ငါက ငှက်မျိုးနွယ်၊ သူက ကြောင်မျိုးနွယ်လေ။ ငါတို့က မျိုးစိတ်ချင်းမှ မတူတာ။ မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ”

ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်သည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားဟန် တူပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းလည်း အလျင်အမြန်ပင် အသနားခံရတော့သည်။ “စီနီယာ... ကျွန်တော် အရင် သွားလိုက်ပါဦးမယ်။ စီနီယာ့အတွက် နောက်ဖေးတံခါးတစ်ခု ချန်ထားပေးခဲ့မယ်လေ။ ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစထဲကို စီနီယာ ကြိုက်တဲ့အချိန် ဝင်လာလို့ ရပါတယ်”

ပြောဆိုပြီးသည်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

ထိုကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစမှတစ်ဆင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသို့ တိုက်ရိုက် ပြန်သွားနိုင်ပေရာ ယင်းသည် နေရာပြောင်း အစီအရင်ကို အသုံးပြုသည်ထက် ပို၍ မနှေးကွေးသည့်အပြင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကိုလည်း သက်သာစေပေသည်။

ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ အတော်ကြာသည်အထိ ပြန်မထွက်လာသည်ကို မြင်မှသာ ချင်ယွမ်ဖုန်း အမှန်တကယ် ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်လိုက်တော့သည်။

“ညဉ့်ကြောင်နက် ဟုတ်လား” ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းများ ရုတ်ချည်း ထွက်ပေါ်လာချေသည်။

ခဏမျှအကြာတွင် ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်သည် စင်ကြယ်အေးမြသော အရှိန်အဝါများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ခန့်ညားထည်ဝါသော အမျိုးသားတစ်ဦးအဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

“ဒီလိုဆိုရင်တော့ မျိုးစိတ်မတူတဲ့ ပြဿနာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်သည် ပြုံးလိုက်ရင်း ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစကို ၎င်း၏ လည်ပင်းတွင် ဆွဲချိတ်ထားလိုက်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်၏ ထိုသို့သော ရှေ့နောက်မညီသည့် လုပ်ရပ်များကိုမူ သိရှိခြင်း မရှိပေ။ ယခုအချိန်၌ သူသည် မသေမျိုးနန်းတော်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ အပိုင်းအစအသစ်တစ်ခုနှင့် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီးနောက် ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစသည် ပိုမို၍ ကျယ်ဝန်းလာခဲ့ရာ ယင်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း မျှော်လင့်မထားခဲ့သော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစအတွင်းရှိ မြေကမ္ဘာ၏ ဧရိယာသည် ပိုမိုကျယ်ပြောလာပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် ပင်လယ်ရေပြင်ကြီးက ဝန်းရံထားလျက် ရှိသည်။

ထိုပင်လယ်ပြင်၏ အလွန် ဝေးကွာလှသော အရပ်သို့ ရောက်ရှိပါက ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစ၏ နယ်နိမိတ်ဖြစ်သော မမြင်နိုင်သော တံတိုင်းကြီးတစ်ခုကို ဆိုက်ရောက်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ပင်လယ်ပြင်အတွင်းရှိ အမျိုးမျိုးသော သားရဲရိုင်းများသည်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကြောင့် သွေးသားပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာကာ မိစ္ဆာသားရဲများအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းကုန်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ယင်းကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစအတွင်းရှိ လူသားများသည် ထိုမိစ္ဆာသားရဲများကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း မရှိကြသေးသလို အဝေးကြီးသို့လည်း ရေကြောင်းခရီး မနှင်နိုင်ကြသေးပေရာ ထိုနယ်နိမိတ်တံတိုင်းကြီး ရှိနေသည်ကို ဧကန်မုချ သိရှိကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစများကို လုံလောက်အောင် ပေါင်းစပ်နိုင်ပါက သူသည် ဤလောကကို ဆက်စပ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး အသစ်စက်စက် ပြီးပြည့်စုံသော မဟာကမ္ဘာကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ယခုအချိန်တွင် ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစအတွင်းရှိ လူသားများသည် ယဉ်ကျေးမှု လူ့အဖွဲ့အစည်းကို စတင်ပျိုးထောင်နေကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းစနစ်မှာမူ အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးပွေလီနေဆဲဖြစ်ပြီး လူသားတို့၏ ပျံ့နှံ့နေထိုင်မှုသည်လည်း စည်းစနစ်မရှိဘဲ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေချေသည်။

ထို့ပြင် ပြင်ပလောက၏ အချိန်စီးဆင်းမှုနှုန်းသည်လည်း ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းနှင့် မရှေးမနှောင်း တူညီလုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ယင်းက ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစအတွင်းရှိ ဖြစ်တည်မှုများမှာ လုံးဝ ပြည့်စုံလုနီးပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသနေပေသည်။

ထိုအချိန်ကျရောက်ပါက ဤနေရာမှ ယဉ်ကျေးမှုသည် ပြင်ပလောကနှင့် ဆင်တူလာမည်ဖြစ်ပြီး တိုင်းပြည်များ၊ ဂိုဏ်းအဖွဲ့အစည်းများ၊ ပဋိပက္ခများနှင့် သံယောဇဉ်တရားများ ဖြစ်ထွန်းလာကာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် စစ်မှန်သော လောကကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစအတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိချိန်တွင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။

အားလုံးပင် မြေနက်မြေသို့ သွားရောက် ကူညီနေကြဟန် တူသည်။

သူသည် သွားရောက်ကူညီခြင်း မပြုဘဲ ချိုင့်ဝှမ်းအပြင်ဘက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့၏။

ဒါသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် မိမိကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာအတွင်းသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် စစ်စစ်စစ်စစ် လည်ပတ်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ခပ်သိမ်းသော အရာခပ်သိမ်းတို့သည် အိပ်မက်တံလျှပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

မတူညီသော အချိန်စီးဆင်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် စိတ်မအီမသာဖြစ်မှုကို ချင်ယွမ်ဖုန်းက လျင်မြန်စွာပင် ဖျောက်ဖျက်ပစ်လိုက်သည်။

ယခုအခါ ဤနေရာ၏ အချိန်စီးဆင်းမှုသည် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းထက် ဆယ်ဆခန့်သာ ကွာခြားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံ စေ့ဆော်မှုအောက်တွင် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးသည် ထူထပ်လှသော မြူခိုးဖြူဖြူများဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပြီး ထိုမြူခိုးများအတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းမိသူ မည်သူမဆို နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားရုံသာ တတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

၎င်းတို့အနေဖြင့် ထိုချိုင့်ဝှမ်း၏ စစ်မှန်သော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကိုမူ မည်သို့မျှ မြင်တွေ့နိုင်ကြမည် မဟုတ်ပေ

။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်စိအစုံကို မှိတ်လျက် စိတ်အာရုံခံစားကြည့်ရာ ဤနေရာနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် လူသားတို့ နေထိုင်ရာ မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့ ရှိနေသည်ကို သိရှိလိုက်ရသည်။

ထိုမြို့ငယ်လေးသည် သစ်တောကြီးတစ်ခု၏ အပြင်ဘက်တွင် တည်ရှိပြီး သစ်တောအတွင်းမှ ရုတ်ချည်း ထွက်ပေါ်လာကာ လူသားတို့ကို အန္တရာယ်ပြုတတ်သည့် မိစ္ဆာသားရဲများကို အစဉ်အမြဲ စောင့်ကြပ်ကာကွယ်နေရသည့် နေရာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မြို့အတွင်းရှိ လူသားတို့သည် အလွန်တရာ ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ကာ အေးချမ်းတည်ငြိမ်လျက် ရှိကြပေသည်။

၎င်းတို့သည် လုံလောက်သော ခွန်အားမရှိကြသေးသလို မိစ္ဆာသားရဲများသည်လည်း မကြာသေးမီကမှ သွေးသားပြောင်းလဲလာခြင်း ဖြစ်ပေရာ ထိုသားရဲများတွင်လည်း ကြီးမားသော ခွန်အားများ မရှိကြသေးပေ။

လူသားနှင့် မိစ္ဆာသားရဲ ဟူသော ကွဲပြားသည့် မျိုးစိတ်နှစ်ခုစလုံးသည် တူညီသော နှုန်းထားဖြင့်သာ တိုးတက်ပြောင်းလဲနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်ချက်မျှ လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် မြို့ငယ်လေးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

မြို့ငယ်လေးသည် အလွန်တရာ စည်ကားလှပြီး လမ်းမများထက်တွင် ဈေးသည်အမျိုးမျိုး၏ အော်ဟစ်ရောင်းချသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လမ်းဘေးတစ်နေရာတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် ဤနေရာမှ လူသားများနှင့် အခြင်းအရာများကို မိမိ၏ ပြောင်မြောက်လှသော လက်ရာမွန်တစ်ခုကို ကြည့်ရှုနေသည့်အလား ငေးမောကြည့်နေမိသည်။

ဤနေရာရှိ ခပ်သိမ်းသော အရာအားလုံးသည် မူလက ၎င်း၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအား အစအနတစ်ခုမှ တရွေ့ရွေ့ ပြောင်းလဲတိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ ထိုသူတို့အား မိမိ၏ သားသမီးများဟု ခေါ်ဆိုရခြင်းသည်လည်း လွန်အကျူး ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။