အခန်း (၃၂၅-၃၂၆)

အပိုင်း(၃၂၅)

ဟူး... ဟူး...

ယီရင်၏ အောက်သို့ လွင့်ကျနေသည့် ခန္ဓာကိုယ်သည် ယခုအခါ အနီးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ သူမ၏ စုတ်ပြဲနေသော ဝတ်ရုံများသည် လေထဲတွင် လွင့်ခါနေပြီး သွေးအရိပ် ကလည်း ယမ်းခါနေသည်။ သူသည် ညာဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏ ဝတ်ရုံတစ်ဆုပ်ကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

သူ၏ လက်မောင်းက သူ့ကို သစ္စာဖောက်သွားခဲ့သည်။

သွေးအရိပ်သည် သူ၏ လက်မောင်းမှ အဖြူရောင် မာဒြာ များဆီသို့ လှမ်းလာပြီး ရှာဖွေနေ၏။ ထိုအခါ သူ၏ လက်မောင်းက နောက်သို့ တွန့်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သူသည် မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက် ကို ပိုမို အရှိန်တင်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။ သို့သော် သူ၏အောက်ရှိ တိမ်တိုက်သည် ပြိုကွဲပျောက်ကွယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အမြုတေ ရှိ အစီအရင်သည် ဝန်ပိကာ ပုံပျက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ယခုအခါ တိမ်တိုက်၏ မာဒြာ များကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မာဒြာ များဖြင့် လွှမ်းမိုးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မည်သည့်စက္ကန့်တွင်မဆို ပြိုကွဲသွားနိုင်၏။

၎င်းမှာ သင့်လျော်လှပေသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည်လည်း မည်သည့်စက္ကန့်တွင်မဆို မြေပြင်နှင့် ဝင်တိုက်မိတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဝှစ်...

ပူလောင်နေသော နာကျင်မှုတစ်ခုက သူ၏ ပခုံးကို လာမှန်သွား၏။ သူကိုယ်တိုင်ပင် မကြားရသော်လည်း သူ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို မြင်တွေ့ရန် သူ့တွင် အချိန်အနည်းငယ်သာ ရလိုက်၏။

အနက်ရောင် မြားခေါင်းတစ်ခု...

၎င်းသည် သူ၏ ရင်ဘတ်ရှေ့မှ ငေါထွက်နေလေသည်။ ထို့နောက် ထိုမြား၏ ထိပ်ဖျားမှနေ၍ ကွန်ရက်တစ်ခု ပွင့်ထွက်လာခဲ့၏။

၎င်းသည် ကတ္တရာစေးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပင့်ကူမျှင်တစ်ခုနှင့် တူသည်။ ထိုအရာသည် မြားဆီမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ယီရင် ကို မျိုချသွား၏။ ၎င်းက သူမ၏ လည်ပင်းမှစ၍ တင်ပါးအထိ ဖုံးအုပ်သွားလေသည်။

သွေးအရိပ် သည် ထိုကွန်ရက်ကို ချက်ချင်း ရစ်ပတ်လိုက်ပြီး အထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွား၏။ သို့သော် ကွန်ရက်မှာ ပျက်စီးမသွားဘဲ နဂိုအတိုင်း ကျန်ရစ်သည်။ ယီရင်၏ အလေးချိန်က သူ၏ ပခုံးကို ဖောက်ဝင်နေသော မြားကို ဆွဲချလိုက်သဖြင့် သူသည် အောက်ဘက်သို့ ဆွဲချခံလိုက်ရ၏။ သို့ရာတွင် သူသည် အနက်ရောင် ပင့်ကူမျှင်ကို ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ သူမကို တိမ်တိုက်ပေါ်သို့ ဆွဲတင်လိုက်သည်။

သစ်ပင်များအောက်သို့ ထိုးဆင်းသွားချိန်တွင် သူတို့၏ ပျံသန်းမှုကို ပြန်လည် ထိန်းညှိနိုင်ခဲ့၏။ ထိုအချိန်ရောက်မှသာ သူတို့ မည်သည့်နေရာသို့ ပြုတ်ကျနေသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ အဆောက်အအုံတစ်ခုမျှ ကောင်းမွန်စွာ မကျန်ရစ်တော့သော ပျက်စီးနေသည့် ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်နေ၏။ မြေပြင်ပေါ်တွင်လည်း လတ်ဆတ်သော အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေသည်။

ထို့အပြင် ယိမ်းယိုင်လျှောက်လှမ်းနေသော သွေးမိစ္ဆာ များလည်း ရှိနေ၏။

မြေပြင်နှင့် ၅ ပေခန့် အလိုတွင် မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက် သည် ပေါက်ကွဲကွဲထွက်သွား၏။ သို့သော် သူသည် အရှိန်ကို လုံလောက်စွာ လျှော့ချနိုင်ခဲ့သည်။ ယီရင်သည် မြက်ခင်းပြင်ပေါ်သို့ ကျောဘက်မှနေ၍ ပြုတ်ကျသွားပြီး လင်းတုန်း သည် လက်ထောက်လျက် လဲကျသွားခဲ့သည်။

တိမ်တိုက် မှော်ပစ္စည်း၏ ဗဟိုချက်ရှိ ဖန်တီးထားသော မာဒြာ စုအဝေးကြီး အလင်းရောင်များ တောက်ပလာသည်ကို သူ တစ်ချက် မြင်လိုက်ရ၏။ ထို့နောက် ၎င်းသည် မူလအသွင်အဖြစ် ပြိုကွဲပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် သက်သာရာရမှုများ ပြည့်လျှံသွား၏။ သို့သော် ၎င်းမှာ စောလွန်းနေသေးသည်။ သူတို့သည် ပွင့်လင်းသော နေရာတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သွေးမိစ္ဆာ များကလည်း ဝန်းရံထား၏။ ထို့အပြင် မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ သတ္တဝါကြီး၏ ကြီးမားလှသော အရွယ်အစားကြောင့် ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲလှသော်လည်း သူတို့သည် မိုင်တစ်ရာကျော် အကွာအဝေးတွင် ရှိနေနိုင်၏။ ၎င်းက သူတို့၏ အပေါ်တည့်တည့်မှ အုပ်မိုးနေသကဲ့သို့သာ ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ ပခုံးတွင်လည်း မြားတစ်စင်း စိုက်ဝင်နေဆဲ ဖြစ်၏။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အလေးချိန်က သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ အနက်ရောင် ကြိုးကို တင်းကျပ်နေစေသဖြင့် သူသည် မတ်မတ်ရပ်၍ မရသလို ယီရင် အနားမှလည်း ထွက်ခွာ၍ မရပေ။

သူ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ တစ်စုံတစ်ယောက် ဆင်းသက်လာသံကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ နားများ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာပြန်သည်။ သူသည် ထိတ်လန့်တကြား နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက ပိုင်ရို ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ မာစီ ဖြစ်နေ၏။

သူမသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာသော သူမ၏ တောင်ဝှေးပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေသည်။ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်စဉ်တွင် ယိုင်တိုင်တိုင် ဖြစ်သွားသော်လည်း မျက်လှည့်တစ်ခု ပြသလိုက်သကဲ့သို့ ပြုံးပြလိုက်၏။

"ရှင့်ကို ပစ်လိုက်မိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်..."

သူမက ပြောသည်။

"အဲဒါက ကျွန်မ ပစ်လို့ရတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အနေအထားမို့လို့ပါ..."

သူမ စကားပြောနေစဉ် နားများမှ အနက်ရောင် မာဒြာ များ ထွက်ပေါ်လာ၏။

လင်းတုန်း သည် သူမကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"ကျေးဇူးကို ဘယ်လိုပြန်ဆပ်ရမှန်းတောင် မသိတော့ပါဘူး... ကျွန်တော် မမှီတော့ဘူး ထင်နေတာ... ကျွန်တော်..."

သူက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်လာတယ်ဆိုတာ ယုံတောင် မယုံနိုင်ဘူး..."

"ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါဘူး..."

သူမက မြောက်ဘက်သို့ လှည့်၍ လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်၏။

မီးခိုးတအူအူ ထွက်နေသော အနီနှင့် အနက်ရောင် ဥက္ကာပျံ တစ်ခုသည် မြေပြင်ဆီသို့ ထိုးဆင်းလာသည်။ ၎င်းသည် မိုင်အနည်းငယ်ခန့် ကွာဝေးသော်လည်း လင်းတုန်း သည် ၎င်းမှာ အဘယ်အရာ ဖြစ်သည်ကို အတိအကျ သိနေ၏။ ဆိုရလျှင် မည်သူ ဖြစ်သည်ကို ပို၍ တိကျမည် ဖြစ်သည်။

အော်သို၏ အခွံသည် ထိုသို့သော ပြင်းထန်သည့် ရိုက်ခတ်မှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိမရှိ သူ မသိသော်လည်း လိပ်ကြီးကတော့ မည်သူ့ထက်မဆို ပိုသိလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

သွေးမိစ္ဆာ အချို့ နီးကပ်စွာ ရွေ့လျားလာသည်နှင့်အတူ လင်းတုန်း သည် သူ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ မြားကို ပုတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒါလေးကို ဖယ်ပေးလို့ ရမလား... ကျွန်တော်တို့ သွားကြဖို့ လိုနေပြီ..."

မာစီ သည် လှမ်း၍ မြားကို ထိလိုက်ရာ မြားနှင့်အတူ ယီရင် ပေါ်ရှိ ကွန်ရက်သည်လည်း အရည်ပျော်သွား၏။ ယီရင်၏ သွေးအရိပ် သည် ရုတ်တရက် ထကြွလာပြီး အစာရှာဖွေနေသည့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမျှင်တန်း အစုအဝေးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းတို့သည် လင်းတုန်း ၏ ညာဘက်လက်မောင်းဆီသို့ တိုးကပ်လာရာ လက်မောင်းမှာ နောက်သို့ တွန့်ဆုတ်သွားခဲ့၏။

မြား ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် ပိုမို နာကျင်လာမည်ဟု လင်းတုန်း ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း မြားနှင့်အတူ မသက်မသာ ဖြစ်မှုများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အရေပြားမှာ အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရမသွားပေ။

သူသည် ထိုအရာကို စိတ်ဝင်စား သွားသော်လည်း သူမ၏ မာဒြာ နှင့် ပတ်သက်သော သိချင်စိတ်များကို နောက်မှသာ မေးမြန်းရန် ဆိုင်းငံ့ထားလိုက်၏။

"သူက ရှင့်နဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ သားရဲ မဟုတ်လား..."

မာစီ က မေးလိုက်သည်။ သူမသည် တောင်ဝှေးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကစားရင်း ချဉ်းကပ်လာသော သွေးမိစ္ဆာ များကို အကဲခတ်နေ၏။ ထိုအရာများသည် ဖီးနစ် ၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် မျက်စိကွယ်နေသကဲ့သို့ နှေးကွေးစွာ လှုပ်ရှားနေသော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးက အသက်ရှင်နေသော လူသားများကိုသာ အာရုံစိုက်နေကြသည်။

"သူ့ကိုပဲ ကျွန်မတို့ဆီ လာခိုင်းတာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်..."

"သူ လာနိုင်မလားဆိုတာ ကျွန်တော် သေချာ မသိဘူး..."

လင်းတုန်း သည် အော်သို ၏ အမြုတေ ထဲတွင် လှိမ့်တက်နေသော ဒေါသများကို ခံစားရင်း ပြောလိုက်၏။ လိပ်ကြီးသည် လင်းတုန်း ရှိရာသို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်လာနေသော်လည်း မည်မျှကြာအောင် တောင့်ခံထားနိုင်မည်ကို ပြောရန် ခက်ခဲသည်။

"ကျွန်တော် သူ့အနားမှာ မရှိရင် သူက အမြဲတမ်း သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး..."

မာစီ ၏ မျက်လုံးများ ဝမ်းနည်းသွား၏။

"သူသာ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားရင် ရှင် သူ့ကို ရှာပြီး ပြန်ခေါ်လာဖို့ ကျွန်မ ကူညီပေးပါ့မယ်... ဒါပေမဲ့ တိုက်ပွဲစတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်မတို့က အပြင်မှာ ရှိနေရင် ဘယ်သူမှ လွတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ စိုးရိမ်မိတယ်..."

လင်းတုန်းသည် သူ၏ မဟူရာ မီးတောက် အမြုတေ ကို ပုတ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများနှင့် ဝိညာဉ် ထဲတွင် နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်ထားရန် ကြိုးစားနေရသဖြင့် အနည်းငယ် ပူလောင်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရ၏။ ယနေ့တွင် ထိုစွမ်းအားများက ပို၍ အရိုင်းဆန်နေပုံရပြီး ထိန်းချုပ်ရန် ပိုမို ခက်ခဲနေသည်။ ၎င်းတို့သည် သွေး အော်ရာ ကို စားသုံးနေသကဲ့သို့ပင်။ ပထမဆုံး သွေးမိစ္ဆာ ကို ရင်ဆိုင်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ မီးတောက် ခြုံလွှာ က တောက်လောင်လာ၏။

"ဒီကောင်တွေကို အရင်က ကျွန်တော် တိုက်ခိုက်ဖူးတယ်..."

သူက ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ ကျွန်တော်တို့ကို နှောင့်နှေးအောင် လုပ်တာကို ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး... ကျွန်တော်တို့ ဖောက်ထွက်သွားလို့ ရပါတယ်..."

မာစီသည် သူမ၏ လက်ချောင်းများမှ အနက်ရောင် ကွန်ရက်တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်ကာ သွေးမိစ္ဆာ သုံးကောင်ကို အတူတကွ ပူးချည်လိုက်ပြီး သူမ၏ တောင်ဝှေးဖြင့် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ကောင်၏ ခေါင်းကို ဖောက်ဝင်သွားစေသည်။ ခေါင်းပြတ်သွားသော သတ္တဝါက သူမကို လှမ်းဖမ်းရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်ရာ သူမသည် နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်ကာ အခြားတစ်ကောင်ကို ထပ်မံ ချည်နှောင်လိုက်၏။

"ဒီတိုက်ပွဲကို ပြောတာ မဟုတ်ဘူး..."

သူမက ပြောသည်။ သူမက တောင်ဘက်သို့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူမ၏ အသံမှာ လေးနက်သွား၏။

"ဟိုတစ်ကောင်ကို ပြောတာ..."

လင်းတုန်း သည် သူမ ကြည့်ရာသို့ လိုက်ကြည့်ချင်သော်လည်း မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား ကို ထပ်မံကြည့်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေမိသည်။ ၎င်းသည် တောက်ပလွန်းပြီး သတ်ဖြတ်မှုများနှင့် သွေးထွက်သံယိုမှုများကို အလွန်အမင်း သတိရစေ၏။ သို့သော် ၎င်းကို ကျရောက်တော့မည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးတစ်ခုအလား သူ၏အပေါ်တွင် ဝဲပျံခွင့်ပြုထားခြင်းက ပို၍ ဆိုးရွားနိုင်ပေသည်။

"သူက ဘာကို တိုက်ခိုက်မှာလဲ... ကျွန်တော်တို့ကိုလား..."

ထိုသို့သော ပြိုင်ဆိုင်မှုမျိုးကို လင်းတုန်း စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်ပေ။

"ကျွန်မတို့ကို မဟုတ်ဘူး..."

မာစီ က ပြောသည်။

"ကျွန်မတို့ အထဲကို ဝင်ကြရအောင်..."

*

အပိုင်း(၃၂၆)

ယီရင်ကို သယ်ဆောင်ရခြင်းက အခက်ခဲဆုံး အပိုင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ မာစီသည် ယီရင် ကို ကွန်ရက်ဖြင့် ထုပ်ပိုးကာ ဆွဲခေါ်လာရပြီး သွေးအရိပ် က ရုန်းကန်ထွက်လာတိုင်း ထပ်မံ၍ ချည်နှောင်ပေးရ၏။ လင်းတုန်းသည် သွေးမိစ္ဆာ အများစုကို ကိုယ်တိုင် ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရပြီး သူ သတ်ဖြတ်လိုက်တိုင်း လက်နက် မရှိခြင်းကို နောင်တရမိသည်။

သွေးမိစ္ဆာ များသည် သူ၏ လက်သီးနှင့် ထိတွေ့ချိန်တွင် လောင်ကျွမ်းသွားပြီး သူသည် တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ် များကို စက္ကန့်အနည်းငယ်ခြား တစ်ခါသာ အသုံးပြုနိုင်၏။ သူသည် အနီးကပ် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရသဖြင့် ပြတ်ရှဒဏ်ရာများနှင့် မီးလောင်ဒဏ်ရာ အချို့ ရရှိခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သတ္တဝါတစ်ကောင်သည် သူ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဆူးခက်များအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသဖြင့် သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရ၏။ မာစီ က သူ့ကို နောက်ဆုံးစက္ကန့်မှသာ လှမ်းဆွဲကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် လက်မောင်းသည် ဤသွေးမိစ္ဆာ များကို မျိုချရန် အလွန် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေ၏။

၎င်းသည် အနီးကပ်လာသော မည်သည့် ဝိညာဉ် ကိုမဆို အသားများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့်အလား လည်ပင်းမှ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ အဖြူရောင် ခြေသည်းများက ဖမ်းဆုပ်လိုက်ချိန်တွင် သွေးမိစ္ဆာ များ ရပ်တန့်သွားကြ၏။ ၎င်းတို့သည် တုန်ရီလာပြီး စွမ်းအားများ တောက်ပလာကာ နောက်ဆုံးတွင် အမည်းရောင် ခြောက်သွေ့နေသော အစအနများအဖြစ် ပြိုကွဲသွားကြသည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်လိုက်တိုင်း လက်မောင်းသည် ပိုမို တောက်ပလာပြီး ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဆာလောင်မှု အငွေ့အသက်မှာလည်း ပိုမို အားကောင်းလာ၏။

၎င်းသည် ဝိညာဉ် များထံမှ တစ်စုံတစ်ရာကို ရယူနေသော်လည်း အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို သူ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။ လက်မောင်းမှာ အနီရောင် ပြောင်းမသွား သလို သူ၏ သွေးကြောများထဲတွင်လည်း သွေး မာဒြာ များ၏ အရိပ်အယောင်မျှ မရှိချေ။

ထိုအကြောင်းကို သူ နောက်မှသာ မေးမြန်းတော့မည်။ လောလောဆယ်တွင်မူ သူသည် ၎င်းအတွက် ဝမ်းသာနေမိသည်။ ၎င်း၏ အကူအညီသာ မပါပါက သူသည် ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရမည် ဖြစ်၏။ သူသည် ပြိုင်ဘက်များနှင့် အလွန် နီးကပ်စွာ တိုက်ခိုက်ရပြီး ဤရန်သူများသည် အသေခံတိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်ကြသည်။ မာစီ သည် သူ့ကို အမြဲတမ်း မကာကွယ်ပေးနိုင်ဘဲ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု နည်းစနစ်သည်လည်း စုစည်းရန် အချိန် ကြာမြင့်လွန်းလှသည်။

ယီရင် သာဆိုလျှင် သူ၏ လေ့ကျင့်မှုများ လိုအပ်နေသေးကြောင်း ပြောပြလိမ့်မည်။ ပြိုင်ဘက်များနှင့် အနီးကပ် မတိုက်ခိုက်နိုင်ချိန်တွင် ပြိုင်ဘက်အုပ်စုများကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းတစ်ခု လိုအပ်နေ၏။ ယုံကြည်စိတ်ချရသော တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ် တစ်ခုနှင့် လက်နက်တစ်ခုက များစွာ အထောက်အကူ ပြုလိမ့်မည်။

သူ့အမြင်တွင်မူ ပြင်ဆင်မှု အားနည်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယုံကြည်စိတ်ချရသော သတင်းအချက်အလက် မရှိသည့် အခြေအနေများထဲသို့ စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ဝင်ရောက်သွားခြင်းကို သူ ရပ်တန့်ရန် လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤအခြေအနေ၌ သူ့အတွက် အခြားရွေးချယ်စရာ လမ်းကြောင်း မရှိတော့ပေ။

သူတို့သည် တည်းခိုခန်းတစ်ခုဟု ယူဆရသော အဆောက်အအုံတစ်ခုဆီသို့ တိုက်ခိုက်ဖောက်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ ထိုအဆောက်အအုံ၏ ပြတင်းပေါက်များအားလုံး ပျက်စီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် မာစီက မြေအောက်ခန်းဆီသို့ သွားရာ တံခါးတစ်ချပ်ကို ရှာတွေ့သွားခဲ့၏။ သူတို့သည် အထဲသို့ အမြန်တိုးဝင်သွားကြသည်။ ထို့နောက် မာစီက တံခါး၏ အနားသတ်များကို ပင့်ကူမျှင်များဖြင့် ပိတ်ဆို့ပစ်လိုက်သည်။ လင်းတုန်းက သူ၏အိတ်ထဲမှ ဓားတစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် တံခါး၏ သစ်သားမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များအား နှင်ထုတ်နိုင်သော အစီအရင် တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ထွင်းထုလိုက်သည်။

သွေးပွားများသည် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များနှင့် အတိအကျတူညီသည်ဟု သူ မထင်ပေ။ သို့သော် ၎င်းတို့ကို မာဒြာ ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသဖြင့် လုံလောက်သော တူညီမှုရှိမည်ဟု သူ မျှော်လင့်မိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ချိတ်ပိတ်ထားသော အိုးများနှင့် အိတ်များ ဝန်းရံနေသည့် မြေအောက်ခန်းအတွင်း၌ ရပ်တန့်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ လင်းတုန်း၏ အသက်ရှူသံများ အလွန်မြန်ဆန်နေပြီး သူ၏ ကျင့်စဉ်ကိုပင် လက်လွှတ်လိုက်ရတော့မလို ဖြစ်နေခဲ့၏။ ချွေးများက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ရွှဲနှစ်နေစေသည်။ သူက လေကို အပြင်းအထန် ရှူသွင်းလိုက်ရ၏။ မာစီသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ တောင်ဝှေးကသာ သူမကို မတ်မတ်ရပ်နိုင်အောင် ထိန်းထားပေးသည့်အလား တောင်ဝှေးပေါ်သို့ မှီချထားရသည်။

နောက်ဆုံးတော့ လင်းတုန်းသည် ယီရင် ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် အချိန်ရသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ အခြေအနေ မကောင်းတော့ကြောင်း သိရန်အတွက် သူသည် သမားတော်တစ်ယောက် ဖြစ်နေစရာ မလိုပေ။ ဖုံးအုပ်ထားသော အနက်ရောင် ပင့်ကူမျှင် အလွှာများအောက်တွင် သူမက ရုန်းကန်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူမ၏ ခြေလက်များက ကယောင်ကတမ်း လှုပ်ခါနေ၏။ သူမ လျှာကို ကိုက်မိခြင်းမှ တားဆီးရန်အတွက် ခေါက်ထားသော ပတ်တီးစများကို သူမ၏ သွားများကြားသို့ သူ ထိုးသွင်းပေးလိုက်သည်။ သို့သော် သူ အချိန်မီနိုင်ပါ့မလား ဆိုသည်ကိုတော့ သူ သေချာ မသိပေ။

သွေးအရိပ်က သူမကို ဒုတိယမြောက် ဝတ်ရုံတစ်ခုအလား ရစ်ပတ်ထားသည်။ ယင်းအရာနှင့် ပတ်သက်၍ သူ ဘာမှမသိသော်လည်း ဤအရာက ကောင်းမွန်သော ကိစ္စတော့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူက အပြာလေးကို သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ သူမ၏ မှန်သေတ္တာလေးမှာ အက်ကွဲနေခဲ့သော်လည်း အနည်းငယ်သာဖြစ်ပြီး အတွင်းမှရေများ ဖိတ်စင်ကျလောက်သည်အထိတော့ မဟုတ်ပေ။ သူမက သွေးအရိပ်ကို မြင်သောအခါ လန့်ဖြန့်သွားပြီး စူးရှသောအသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ယီရင် အနီးမှ ထွက်ပြေးသွားကာ လင်းတုန်း၏ ကျောပိုးအိတ်ထဲသို့ ပြန်လည် ပုန်းအောင်းသွားခဲ့၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု လင်းတုန်း မျှော်လင့်မထားခဲ့ပါ။ သူမ၏ စွမ်းအားက မာဒြာ လမ်းကြောင်းများကို သန့်စင်ပေးနိုင်သော်လည်း ကပ်ပါးကောင်များကိုတော့ မဖယ်ရှားပေးနိုင်ပေ။ ထိုသို့သာ မဟုတ်လျှင် လွန်ခဲ့သော လပေါင်းများစွာကတည်းက ယီရင် ကို သွေးအရိပ်ရန်မှ ကယ်တင်ရန် အီသန် က အပြာလေးကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။

သွေးကောင်များသည် တံခါးကို ဝင်တိုက်လိုက်ကြသဖြင့် အစီအရင် အလင်းကွင်းက လင်းလက်သွားသည်။ ဤအစီအရင်က သူတို့ကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ တောင့်ခံထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အစီအရင် အလင်းကွင်းက စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုလိုက်တိုင်း တံခါး၏ ဒြပ်သားကို ပြန်လည် တွန်းကန်နေမည် ဖြစ်သည်။ အဆုံးတွင်တော့ သစ်သားများ ကျိုးပဲ့သွားကာ အလင်းကွင်းလည်း ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

သတ္တု သို့မဟုတ် ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော အစီအရင် များက ပိုမို ကြာရှည်ခံသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် မာဒြာ၏ သဘာဝစွမ်းအင် အားလုံးနှင့်တော့ ကိုက်ညီမှု မရှိပေ။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့ကို အလုပ်လုပ်စေရန်အတွက် စွမ်းအင် ပိုမို လိုအပ်လေ့ရှိသည်။

သူသည် ကပ်ပါးကောင်ကို ထိတွေ့ရန် တွန့်ဆုတ်နေမိသော်လည်း ကြိုးစားကြည့်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ သန့်စင်သော အမြုတေ သို့ ပြောင်းလဲအသုံးပြုလိုက်၏။

သူက စွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ ဗလာ လက်ဝါး ဖြင့် ယီရင် ၏ အမြုတေ ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ သန့်စင်သော မာဒြာ များ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ယီရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကို နှောင့်ယှက်လိုက်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရ၏။ သူမက ထပ်မံ ရုန်းကန်လိုက်သော်လည်း သွေးအရိပ် ကတော့ ဂရုစိုက်ပုံ မပေါ်ပေ။

ယင်းက ယီရင် ၏ အမြုတေ ၌ တွယ်ကပ်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အမြုတေ၏ ပတ်လည်တွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ သွေးဖီးနစ်၏ အငွေ့အသက်များက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အော်ရာ များထဲတွင် စွဲထင်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ထိုအချက်ကို ယခု သူ ခံစားသိရှိနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုအရာကို ခွာချ၍ မရနိုင်ပေ။ သူ၏ ဆယ်လ်ဗန် မြစ်မျိုးစေ့ သည်လည်း ယင်းကို မသန့်စင်ပေးနိုင်ခဲ့ချေ။

သူ ကြိုးစားကြည့်နိုင်သော နောက်ထပ် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။

သူ ပို၍ နီးကပ်စွာ သွားလေလေ သွေးအရိပ်က သူ့လက်မောင်းဆီသို့ ပို၍ လှမ်းလာလေလေ ဖြစ်သည်။ သွေးခန္ဓာများကို စုပ်ယူစားသောက်ခဲ့သော သူ၏ အရိုးဖြူလက်ဖဝါးမှာ ဤကပ်ပါးကောင်ကို အလွန်ကြောက်ရွံ့နေသဖြင့် အနားသို့ပင် မကပ်ရဲပေ။

လင်းတုန်းက သူ့ထံတွင် အကူ ယန္တရား တစ်ခု ရှိနေရန် ဆန္ဒပြုမိသည်။ ၎င်းက မာဒြာ များ၏ ဓာတ်ပြုမှုများကို ထောက်လှမ်း တိုင်းတာရာတွင် ကူညီပေးနိုင်သောကြောင့် သူသည် ခံစားချက်နှင့် ခန့်မှန်းချက်များကိုသာ အားကိုးနေစရာ မလိုတော့ပေ။ သို့သော် ယခုတော့ သူသည် စမ်းတဝါးဝါး စမ်းသပ်မှုအပေါ်၌သာ မှီခိုနေရတော့သည်။

သွေးအရိပ်နှင့် သူ၏ လက်မောင်း ဒြပ်သားတို့အကြားတွင် ဆက်စပ်မှု တစ်ခုခု ရှိနေသည်။ ယင်းက အဓိပ္ပာယ်ရှိသလိုပင် ဖြစ်နေ၏။ သွေးဖီးနစ်သည် သူ ဘိုးဘေး လှံ နှင့် ဆာလောင်မှု မာဒြာ ၏ အမြုတေကြိုး ကို ရှာတွေ့ခဲ့သော ဝင်္ကပါထဲ၌ ပုန်းကွယ်နေသည့် စွမ်းအင်များကြောင့် နိုးထလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖီးနစ်၏ စွမ်းအင် အပိုင်းအစသည် သူ၏ လက်မောင်းကို စုပ်ယူစားသောက်ချင်နေပုံရပြီး ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူ၏ လက်မောင်းထဲရှိ အမြုတေကြိုးသည် မာဒြာ များကို ဝါးမျိုပစ်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုအရာကို ဆွဲခွာပစ်နိုင်ဖွယ် ရှိနေသည်။

စွန့်စားရမှုများလည်း ရှိသည်။ ပထမအချက်အနေဖြင့် သွေးအရိပ်က သူ၏ လက်မောင်းမှ ဘာကို လိုချင်နေမှန်း သူ မသိပေ။ သူသည် ယီရင် ကို အလုံးစုံ ဝါးမျိုပစ်ရန် လုံလောက်သော အားအင်များ ရရှိလာစေရန်အတွက် ယင်း လိုအပ်နေသည့်အရာကို ကွက်တိ ကျွေးမွေးလိုက်သလိုမျိုးလည်း ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

ဒုတိယအချက်... သူသည် ဤလက်မောင်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်မှာ တစ်ပတ်ပင် မပြည့်သေးပေ။ ယင်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အပြည့်အဝ မဆက်စပ်နိုင်သေးချေ။ သူသည် ယင်း၏ လှုပ်ရှားမှုကို အချိန်တိုင်း ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးဘဲ အမြုတေကြိုး ကို မသက်ဝင်စေမီ နောက်ထပ် သုံးပတ်မှ ငါးပတ်အထိ စောင့်ဆိုင်းရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

တတိယအချက်အနေဖြင့် သူ၏ကိုယ်ပိုင် အသက်အန္တရာယ်ပင် ဖြစ်သည်။ အသိဉာဏ်ရှိနေသော သွေးမာဒြာ အစုအဝေးကြီးကို သူ၏ အမြုတေ ထဲသို့ ဆွဲမသွင်းချင်ပေ။ သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ သူ့ထံတွင် အပိုအမြုတေ တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ ယီရင် ကို လွတ်လပ်စွာ ထိန်းချုပ်ခွင့် ပေးထားခြင်းထက်စာလျှင်တော့ ပိုကောင်းပါသေးသည်။

သို့သော် ယင်းက သူ၏ အမြုတေ ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားမှသာ ဖြစ်မည်။ လက်ရှိတွင် ထိုအရာက ယီရင် ၏ အမြုတေထဲ၌ ရှိမနေပေ။ အကယ်၍ ထိုအရာက သူ၏ ဝိညာဉ် တွင် တွယ်ကပ်သွားပါက၊ သို့မဟုတ် သူ၏ လက်မောင်းထဲတွင် အမြစ်တွယ်သွားပါက သူ၏ အခြေအနေသည်လည်း ယီရင်ထက် ပို၍ ကောင်းမွန်လာမည် မဟုတ်ချေ။ သူမ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူက ပို၍ပင် ဆိုးရွားသွားနိုင်သည်။

နောက်ထပ် သွေးကောင် တစ်ကောင်က တံခါးကို ဝင်တိုက်လိုက်ပြန်သဖြင့် အစီအရင် အလင်းကွင်းက ထပ်မံလင်းလက်သွား၏။ မာစီက သူတို့ကို ကာကွယ်ရန် အသင့်အနေအထားဖြင့် လက်နှစ်ဖက်စလုံးတွင် တောင်ဝှေးကို ကိုင်ဆွဲကာ တံခါးအောက်တွင် ရပ်နေသည်။

လင်းတုန်း အတွက် သူ၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရမည့် အချိန်ကျရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

သူက ကပ်ပါးကောင်၏ သွေးစွန်းနေသော မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ သူ၏ လက်ဝါးကို တင်လိုက်၏။ ထို့နောက် အမြုတေကြိုး ကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားစေလိုက်တော့သည်။

*