အခန်း (၃၂၇-၃၂၈)

အပိုင်း(၃၂၇)

နက်ရှိုင်းလှသည့် သတိလစ် မေ့မြောနေမှု အတွင်း၌... ယီရင်သည် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွက် ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူမပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ အသက်အန္တရာယ်အတွက်ပါ တိုက်ပွဲဝင်နေခြင်း ဖြစ်၏။

သူမ ဘယ်နေရာသို့ ရောက်နေမှန်းပင် သူမ မသိချေ။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြောင်းကိုသာ သူမ သိသည်။ သို့သော် သူမ ဘယ်ရောက်နေသည်၊ သို့မဟုတ် ဘာတွေဖြစ်နေသည် ဆိုသည်ကိုတော့ သူမ မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။ သူမအနေဖြင့် ရုန်းကန်နေမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ရန် အချိန်တန်ပြီလည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ အရာအားလုံးကို လက်လွှတ်လိုက်ရန်ပင်။

ထိုအတွေးက သူမထံသို့ တိုးတိုးလေး ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။ ယင်းက အလွန်ပင် သာယာလွန်းလှသည်။ ယုံကြည်ရန်ပင် ခက်ခဲလောက်အောင် သာယာလွန်းနေခဲ့၏။ သူမ၏ အလွန်အမင်း ခေါင်းမာမှုကြောင့်သာ ထိုဖိတ်ခေါ်မထားသော ဧည့်သည်ကို သူမ တင်းကျပ်စွာ ဖက်တွယ်ထားခဲ့သည်။ သူမ ကလေးဘဝကတည်းက ၎င်းက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား လွှမ်းမိုးမသွားစေရန် တိုက်ပွဲဝင်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။ သူမ၏ ခွန်အားများကို စုပ်ယူကာ သူမအား ဝတ်စုံတစ်ခုအလား အသုံးမချနိုင်စေရန် တားဆီးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုတော့ ယင်း ထွက်ခွာမသွားစေရန် သူမ တိုက်ခိုက်နေရပြန်သည်။

သွေးအရိပ်က သူမထံမှ ခွဲထွက်သွားရန်မှလွဲ၍ အခြား ဘာကိုမှ မလိုချင်တော့ပေ။ ယင်းက လွတ်မြောက်ရန်အတွက် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ထံမှ ရုန်းထွက်နေခဲ့သည်။ သို့သော် သူမကတော့ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် နှင့် စိတ်စွမ်းအား အားလုံးကို ပုံအောကာ ယင်းကို အတွင်း၌သာ ပိတ်လှောင်ထားနိုင်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့၏။

အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ၎င်းက အတော်လေး ပဟေဠိဆန်လှသည်။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား က စွမ်းအင်များကို နေရာအနှံ့ ဖြန့်ကြက်နေသဖြင့် သွေးအရိပ် က ဆာလောင်နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်၏။ သို့မဟုတ် သူမက ယင်းကို အနိုင်ယူတော့မည်ဖြစ်၍ ယင်းက ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ယင်းက သူမကို နောက်ဆုံးတွင် အေးချမ်းစွာ ထားရစ်ခဲ့တော့မည်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် သူမ ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတာကို သိရန် မလိုအပ်ပေ။

သွေးအရိပ်က ယင်းကို လိုချင်နေသည်။ ထို့ကြောင့် သူမက ယင်းကို တားဆီးရမည် ဖြစ်၏။

တစ်စုံတစ်ရာက သူမ၏ မာဒြာ ထဲသို့ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာချိန်တွင် သူမ၏ ချုပ်ကိုင်မှု လွတ်ကျသွားမလို ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာပင် အရိပ်ကိုယ်တိုင်က ထိုတိုက်ခိုက်မှု၏ ဒဏ်ကို အများဆုံး ခံလိုက်ရ၏။ ယင်းသည် သူမနည်းတူ မှင်သက်သွားခဲ့သဖြင့် သူမ ဆက်လက် ဖမ်းဆုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ တကယ်တမ်းတွင် တစ်ခဏတာမျှ သူမက အသာစီးရသွားခဲ့သေး၏။

ထိုစဉ် တစ်စုံတစ်ရာက စတင် ဆွဲငင်လာခဲ့တော့သည်။

သွေး မာဒြာ လက်မောင်းများက လင်းတုန်း ၏ ဖြူရော်နေသော ညာဘက်လက်မောင်းကို ရစ်ပတ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် စုပ်ခွက်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့်အလား ကပ်ငြိနေခဲ့ပြီး မာဒြာ က ထိတွေ့နေသော နေရာများကို လောင်ကျွမ်းစေ၏။ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် လက်မောင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည့်အတွက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လောင်ကျွမ်းနေခြင်းထက် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ကို လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သို့သော် ယင်းက သီးခြား နာကျင်မှုတစ်မျိုး ဖြစ်နေခဲ့၏။

မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက် နှင့် သူပြုလုပ်ခဲ့သည့် အရာများကြောင့် သူ၏ မာဒြာ လမ်းကြောင်းများမှာ ဖိအားဒဏ် ခံနေရပြီးဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ပြတ်တောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော အရွတ်များကဲ့သို့ သူ ခံစားနေရ၏။ ထိုလက်မောင်းက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အပေါ်၌ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြီး အမြုတေကြိုး ကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားစေခြင်းက ပို၍ပင် ဆိုးရွားစေသည်။

သို့သော် ယင်းက အလုပ်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ လက်မောင်းထဲတွင် မြှုပ်နှံထားသော နည်းစနစ်က သွေးအရိပ် ၏ ဗဟိုချက်၌ တွယ်ကပ်သွားခဲ့ပြီး ယီရင် ထံမှ ဆွဲခွာနေခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ကို အစွမ်းကုန် ညှစ်ထုတ်အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့်အမျှ ယင်းက တစ်လက်မချင်း ကွာကျလာခဲ့၏။

အမြုတေကြိုးက အဖြူရောင် အလင်းရောင်ဝဲကတော့ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ပေးခဲ့သည်။ ယင်းက အရိပ်ကို ဝါးမျိုရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ကပ်ပါးကောင်က လက်မောင်းကို ပြန်လည် စုပ်ယူရန် တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် သံမှိုစွဲထားသည့်အလား ပူးကပ်နေခဲ့၏။ သို့သော် လင်းတုန်းသည် အရိပ်ကို နောက်ဆုံး လက်မအနည်းငယ်အလိုတွင် ဆက်၍ မဆွဲနိုင်တော့ပေ။ သွေးအရိပ် နှင့် သူမ၏ အမြုတေ အကြားတွင် တိုတောင်းသော ချိတ်ဆက်မှုတစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။

သွေးပွား တစ်ကောင်က အခန်းထဲသို့ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာသဖြင့် တံခါးဆီမှ ဝုန်းခနဲ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကျန်ရှိနေသော အကောင်များလည်း နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသော်လည်း မာစီ ၏ ကြီးမားလှသော အနက်ရောင် ပင့်ကူအိမ်ကြီးနှင့်သာ ရင်ဆိုင်လိုက်ရ၏။

လင်းတုန်း အတွက် အချိန်မရှိတော့ပေ။

နောက်ဆုံးအကြိမ် အပြင်းအထန် အားထုတ်မှုနှင့်အတူ သူက သွေးအရိပ် ကို ဆွဲခွာလိုက်တော့သည်။

ယီရင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ရီသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေကျသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ရင်ဘတ်က နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသေးသဖြင့် သူ သက်ပြင်းချနိုင်သွား၏။ ကပ်ပါးကောင်ကို ဆွဲခွာလိုက်ခြင်းက သူမကို သေဆုံးသွားစေမည်လား ဆိုသည်မှာ သူ၏ နောက်ထပ် စိုးရိမ်ပူပန်မှု တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူက အမြုတေကြိုး သို့ စွမ်းအင်ပေးပို့ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သို့သော် အရိပ်က သူ၏ လက်မောင်းတွင် တွယ်ကပ်နေဆဲ ဖြစ်၏။ ယင်းက ယီရင် ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်ခန့်ရှိမည့် ကြီးမားသော အရာကြီးဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်း အများစုက ဖောင်းကားသော ပုံစံဖြင့် လင်းတုန်း ၏ လက်ဖဝါးတွင် ကပ်နေသည်။ ကျန်သည့်အပိုင်းများက သစ်ပင်အမြစ်များကဲ့သို့ သူ၏ လက်မောင်းကို ရစ်ပတ်ထားပြီး အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေကြောင်း သူ ခံစားသိရှိနေရ၏။

ယင်းက အောင်မြင်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း သူ့အတွက် အချိန်အနည်းငယ်သာ ရတော့သည်။ သူ၏ အမြုတေ ထဲရှိ သန့်စင်သော မာဒြာ များကို အာရုံစိုက်ကာ သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော စိတ်ဝိညာဉ် ထံမှ စွမ်းအင် အနည်းငယ်ကို ထပ်မံ ညှစ်ထုတ်လိုက်၏။ သူ၏ အမြုတေ က တစ်ဝက်ခန့် ပြည့်နေသေးသော်လည်း သူ၏ မာဒြာ လမ်းကြောင်းများက အဝတ်စုတ်များကဲ့သို့ စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဗလာ လက်ဝါး ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည့်အလား စုစည်းထားသော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုနှင့်အတူ သူ တတ်နိုင်သမျှ သန့်စင်သော မာဒြာ များကို သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းမှတဆင့် တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

သွေးအရိပ်သည် သူ့အပေါ် ချုပ်ကိုင်ထားမှုများ လွတ်ကျသွားပြီး လွင့်စဉ်သွားတော့သည်။ ယင်းထံမှ ရှူးရှူးရှဲရှဲ မြည်သံများကို ကြားလိုက်ရသလို လင်းတုန်း ထင်လိုက်မိ၏။

တစ်ခဏအကြာတွင် ယင်းက သူ၏ စိတ်ကူးသက်သက် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။

ထို ဝိညာဉ် ကပ်ပါးကောင်သည် ဆူပွက်နေသော ဒယ်အိုးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရှူးရှူးရှားရှား မြည်ကာ ဟိန်းဟောက်နေသည်။ အရာအားလုံးက တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖြစ်ပေါ်နေ၏။ ယင်းက လူသားတစ်ယောက်၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ခပ်ဆင်ဆင်တူသော အနေအထားသို့လည်း လိမ်ကောက်ပြောင်းလဲနေခဲ့သည်။ ယင်းက သွေးပွား တစ်ကောင် ဖြစ်လာတော့မည်ဟု သူ တွေးလိုက်မိသော်လည်း မှားယွင်းနေကြောင်း ချက်ချင်းလိုလိုပင် သိလိုက်ရသည်။

သို့မဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ မပြည့်စုံသေးခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်၏။

ယခုအရာက သွေးပွား ထက် ပို၍ မှောင်မိုက်ကာ ပိုမို ထူထပ်ပြီး ပို၍ ပီပြင်လှသည်။ ယင်းက ခြေထောက်များနှင့် ဆင်တူသော အရည်ရွှဲရွှဲ ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် မဟုတ်ဘဲ ခြေနှစ်ဖက်ပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်း၌ လက်မောင်း ပုံသဏ္ဌာန် ပုံကြမ်းများ မဟုတ်ဘဲ တကယ့် လက်မောင်းနှစ်ဖက်နှင့် လက်နှစ်ဖက် ရှိနေသည်။ မျက်နှာ မရှိသေးသော်လည်း ဆံပင်များ ရှိနေပုံရ၏။ ဆံပင်များက လည်ပင်းနောက်ဘက်တွင် ဖြောင့်တန်းစွာ ဖြတ်တောက်ထားသော ပုံစံမျိုးဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သူ အလိုမကျသော ခံစားချက်များ စတင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က မူလအရွယ်အစားထက် နှစ်ဆခန့် ကြီးမားလာသဖြင့် ယခုအခါ ယီရင် ၏ အရွယ်အစားခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ တကယ်တမ်းတွင်...

ယီရင် ၏ အရွယ်အစားနှင့် ကွက်တိပင် ဖြစ်နေ၏။

၎င်း၏ ပခုံးနောက်ဘက်မှ သွေးကဲ့သို့ နီရဲကာ သင်တုန်းဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော ဓားနှစ်လက် ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်တော့ သူ၏ ရင်ထဲ၌ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

လင်းတုန်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ပွင့်ဟနေသော ဒဏ်ရာတစ်ခုလို နာကျင်လွယ်နေ၏။ သူသည် သူ၏ မဟူရာ မီးတောက် အမြုတေကို ထုတ်ယူသုံးစွဲလိုက်သော်လည်း နောက်ထပ် ငါးမိနစ်ခန့်သာ တိုက်ခိုက်ရလျှင် အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားနိုင်သည်ဟု ခံစားနေရသည်။

"မာစီ... နည်းနည်းလောက် ကူညီပေးလို့ ရမလား..."

လင်းတုန်းသည် ယီရင်၏ သွေးအရိပ်ဆီမှ မျက်စိမခွာဘဲ လှမ်းခေါ်လိုက်၏။

"ငါလည်း... ဒီဘက်မှာ... အကောင်းဆုံး ကြိုးစားနေတယ်..."

သူမက ဝုန်းဒိုင်းကြဲသံများနှင့်အတူ ပြန်ပြောလာသည်။ သွေး မာဒြာများသည် သူ၏ အနီးသို့ ပန်းထွက်လာ၏။ သို့သော် သူ့ကိုတော့ မထိမှန်ခဲ့ပေ။ ထိုအရိပ်က ၎င်း၏ လက်များကို ပြန်လည် စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေချိန်တွင် ယီရင်၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် ပွင့်လာခဲ့သည်။

"နင် ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ..."

သူမက တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

ထိုစကားသည် လင်းတုန်းအား ခြေထောက်နှင့် အကန်ခံလိုက်ရသလို တုန်လှုပ်သွားစေ၏။ သို့သော် သူသည် သူ၏ မီးတောက်ခြုံလွှာကို ဖွင့်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ယီရင်၏ ဓားသည် အနီးအနားတွင် ကျနေ၏။ သူမကိုယ်သူမ ပြန်လည် ထိခိုက်မိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူတို့က သူမထံမှ သိမ်းယူထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်းတုန်းသည် ထိုဓားကို အိမ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

ဓားတစ်လက်ကို မည်သို့ အသုံးပြုရမည်ကို သူ လုံးဝ မသိပေ။ သို့သော် သွေးမိစ္ဆာငယ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်က သူ သင်ခန်းစာ ရခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ မည်သည့် လက်နက်မျိုးမဆို လက်ချည်းသက်သက်ထက်တော့ ပိုကောင်း၏။ ယီရင်၏ ပုံတူ သွေးကိုယ်ပွားကို သူ၏ လက်ဗလာဖြင့် မည်သို့မျှ တိုက်ခိုက်မည် မဟုတ်ချေ။

မဟူရာ မီးတောက်၏ ပေါက်ကွဲတတ်သော လှုပ်ရှားမှုများကို အားပြု၍ လင်းတုန်းသည် ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားသည်။ သူသည် ထိုအရိပ်ကို ပိုင်းချလိုက်၏။ သို့မဟုတ် ပိုင်းချရန် ကြိုးစားလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုအရိပ်၏ ဓားလက်တံ တစ်ခုက သူ၏ အဖြူရောင် ဓားကို သံမဏိအချင်းချင်း ရိုက်ခတ်သံနှင့်အတူ ပိတ်ဆို့ ဖမ်းဆုပ်သွားလေသည်။

"ငါတို့တော့ သေပြီး မြေမြှုပ်ခံရတော့မယ်... အဲဒါကြီးက လွတ်သွားပြီ..."

ယီရင်သည် ရုန်းကန် မတ်တတ်ရပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ အဲဒါကို သတ်နိုင်ပါတယ်..."

လင်းတုန်းသည် သူ အမှန်တကယ် ခံစားနေရသည်ထက် ပိုမို ယုံကြည်မှုရှိဟန်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်၏။ မာစီသည် သွေးမိစ္ဆာငယ် တစ်ကောင်ကို နံရံတွင် ကပ်လျက် သံမှိုရိုက်သကဲ့သို့ ဖမ်းချုပ်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။ သို့သော်… သွေးအရိပ်ကော အခြား သူတို့နှစ်ယောက်ပါ ထိုအဖြစ်အပျက်ကို အာရုံမစိုက်မိကြပေ။

"ဒါက သူ့ရဲ့ အကြိုက်ဆုံး ကကွက်ပဲ... လိုအပ်တာတွေကို စုပ်ယူပြီးတော့ အဲဒီ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အရာတွေအားလုံးကို သူ့အမေဆီ ပြန်ယူသွားတတ်တယ်... ဒါက မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား အစာစားတဲ့ ပုံစံပဲ..."

ယီရင်သည် ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်လို ရပ်တန့်နေပြီး ထိုအရာကို စိုက်ကြည့်နေ၏။

မျက်လုံးများ ရှိပုံမပေါ်သော်လည်း သွေးအရိပ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလာသည်။ ၎င်းသည် သွေးမိစ္ဆာငယ် တစ်ကောင် ချန်ရစ်ခဲ့သော သွေးစက်များဆီသို့ လျှောက်သွား၏။ မာဒြာများ မပျောက်ကွယ်သွားခင် ထိုအိုင်ထဲတွင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုအိုင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလင်းရောင် တစ်ခုက အရိပ်၏ ခြေထောက်များဆီသို့ တက်သွားလေသည်။

"အဲဒါက သူ့ရဲ့ လက်ခံကောင်ကို သတ်ပစ်တတ်တယ် မဟုတ်လား..."

လင်းတုန်းသည် သူ၏ ဓားကို ထိုအရာဆီသို့ ချိန်ရွယ်ထားလျက် မေးလိုက်၏။ သူ ရှာတွေ့နိုင်သမျှသော မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်တိုင်းအပေါ် အာရုံစိုက်ထားရန် သူ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခြား ရွေးချယ်စရာ လမ်းမှာ အသာတကြည် ထိုင်၍ သေမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေရန်သာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အင်း... အဲ့တာက နင့်ကို သတ်ပစ်မယ်... ဒါမှမဟုတ် နင့်ကို မျက်နှာဖုံးတစ်ခုလို တပ်ဆင်အသုံးပြုလိမ့်မယ်..."

သူမက ထိုင်းမှိုင်းစွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

သွေးအရိပ်၏ ခေါင်းသည် လင်းတုန်း၏ လက်မောင်းဆီသို့ စောင်းငဲ့သွား၏။ ထိုအခိုက်တွင်ပင် မာစီသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဗုံတီးလိုက်သကဲ့သို့ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆေးပုံး တစ်ပုံးကို လွတ်ကျသွားသကဲ့သို့ ကြီးမားသော ပက်ဖြန်းသံကြီးလည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

*

အပိုင်း(၃၂၈)

သူ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မောဟိုက် နွမ်းနယ်နေသော မာစီကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူမသည် နဂါးခေါင်းပုံစံ တောင်ဝှေးကို ပခုံးပေါ်တွင် တင်ထားလျက် ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ ထိုင်နေသည်။ အခန်း၏ အရှေ့ဘက် တစ်ဝက်လုံးသည် စေးကပ်သော မဟူရာ မာဒြာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေ၏။ သို့သော် သွေးမိစ္ဆာငယ်များ တစ်ကောင်မျှ မကျန်ရှိတော့ပေ။

"နောက်ထပ် ရလဒ်တစ်ခု ရှိသေးတယ်... ကိုယ်စားလှယ်တွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး..."

လင်းတုန်းသည် မျှော်လင့်ချက်တစ်ခုကို အတင်းအကျပ် စုစည်းရန် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုကပ်ပါးကောင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သူ၏ မီးတောက်ခြုံလွှာသည် တစ်ဖန် ပြန်လည် တောက်လောင်လာ၏။ ၎င်းသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထက်ဝက် ဆွဲဆုတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။

သွေးနီလဂိုဏ်း မှ ကိုယ်စားလှယ်များ သို့မဟုတ် ထိုကဲ့သို့သော လူများအကြောင်းကို သူမ သိထား၏။ နိုင်ငံအသီးသီးတွင် အမည်နာမ အမျိုးမျိုးဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ သို့သော် ဓားသူတော်စင် ၏ လက်မှ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်သွားဖူးသူ တစ်ယောက်ကိုမျှ သူမ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။

အီသန်ကမူ သွေးအရိပ်သည် သူမအတွက် အခွင့်အရေး တစ်ခုအဖြစ် မြင်ကြောင်း ဖန်သားပြင်လို ရှင်းလင်းစွာ ပြောဆိုခဲ့ဖူး၏။ ရှေ့သို့ လှမ်းမည့် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ သို့သော် ထို ကျင့်ကြံသူ များအားလုံးသည် သူတို့၏ ကပ်ပါးကောင်များကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် အမဲလိုက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အစီအရင် များ၊ အဖိုးတန် ရတနာများနှင့် ထောင်ချောက်များကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြ၏။ သူမ တွေ့ဖူးသမျှ အနိမ့်ဆုံး အဆင့်ရှိသူပင်လျှင် အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် ၌ ရှိနေခဲ့သည်။

သူမ မလုပ်နိုင်ပေ။ ဤအရာသည် သူမ ဘဝ၏ အချိန်အများစုတွင် အတွင်းပိုင်းမှနေ၍ ခြောက်လှန့်နေခဲ့သော နတ်ဆိုးပင် ဖြစ်၏။ သူမသည် ၎င်းကို ပြင်းထန်သော ဒေါသဖြင့် မုန်းတီးခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ၎င်းသည် သူမကို အကြောက်တရား ပေးစွမ်းနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော အရာလည်း ဖြစ်ပေသည်။

မီးတောက်ခြုံလွှာအောက်တွင် လင်းတုန်းသည် တဟုန်ထိုး အရှိန်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေ၏။ သွေးအရိပ်၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ရပ်တန့် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ ၎င်း၏ ပုံစံသစ်နှင့် အသားကျရန် ကြိုးစားနေပုံရ၏။ သို့တိုင်အောင် ၎င်းသည် လင်းတုန်းထက် ပိုမို မြန်ဆန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ လွယ်လွယ်ကူကူပင် သာလွန် မြန်ဆန်နေ၏။ လင်းတုန်းသည်လည်း ဓားတစ်လက်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသူ တစ်ယောက်လို အသုံးပြုနေလေသည်။

သူမသည် သူနှင့်အတူ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်ရမည်။ သူတို့ အတူတကွ ပူးပေါင်းပါက သွေးအရိပ်ကို မောင်းထုတ်နိုင်ကောင်း မောင်းထုတ်နိုင်ပေမည်။

သို့သော် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် သည်လည်း သူ့နည်းတူ နွမ်းနယ်နေပြီ ဖြစ်၏။ ထိုအရိပ်က သူမကို လွှမ်းမိုးမသွားစေရန် သူမ၏ ဝိညာဉ်အင်အား အားလုံးကို အသုံးချကာ ကြိုးစားထားရသည်။ မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် ထိုကပ်ပါးကောင်သည် ယခင်ကထက် ပို၍ အင်အားကြီးမားနေ၏။ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ခြင်းက သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးကို သေစေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ သူမအတွက် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သော ပထမဆုံး တိုက်ပွဲ မဟုတ်ပေ။ သူမသည် နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ရုန်းကန် တိုက်ခိုက်သွားနိုင်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံက သူတို့အတွက် အံ့ဖွယ် အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးကောင်း ဖန်တီးပေးလာနိုင်၏။

သို့သော် အပေါ်ဘက်မှ သွေးမိစ္ဆာငယ်များ၏ အငွေ့အသက်များကို သူမ ခံစားသိရှိနေရ၏။ စက္ကန့်နှင့်အမျှ ပိုမို များပြားလာသည်။

အသစ် ကောင်မလေး (သူမနာမည် မာစီ ဟု ယီရင် ထင်သည်) ဘာပဲ လုပ်ခဲ့လုပ်ခဲ့၊ ၎င်းက အသက်တစ်ရှိုက် နှစ်ရှိုက်စာမျှသာ တားဆီးထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကြာကြာတော့ ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အော်သို သည်လည်း လာနေပြီ ဖြစ်ရမည်။ သို့သော် သူမအနေဖြင့် သူ့ကို မခံစားမိသေးပေ။ ဖီးနစ် ကြောင့် သူမ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းများ ပိတ်ဆို့နေ၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူမထင်ထားသည်ထက် ပို၍ နီးကပ်နေနိုင်ပါသည်။ ၎င်းမှာ သူမ၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်၏။

ထိုသို့ မဟုတ်လျှင်...

သူမကသာ ထိုအရိပ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့မည် ဆိုလျှင် ရန်သူတစ်ယောက် လျော့သွားမည် ဖြစ်သည်။ စိုးရိမ်စရာ တစ်ခု လျော့နည်းသွားမည် ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိလာအောင် သူမကို ခွန်အားတွေ ပေးစွမ်းနိုင်လိမ့်မည်။ ထိုသို့ မဟုတ်လျှင်လည်း သူတို့ စိုးရိမ်ရမည့် နောက်ထပ် ရန်သူတစ်ယောက်ကို သူမ ဖန်တီးပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားနိုင်သည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

သွေးအရိပ်သည် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာပြီး လင်းတုန်း၏ ကော်လာကို ဆွဲကိုင်ကာ အဝေးရှိ နံရံဆီသို့ ဆောင့်တွန်းလိုက်၏။ ၎င်း၏ ကျောဘက်မှ ဓားသွားများက သူ၏ လက်ထဲမှ ဓားကို ရိုက်ချလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ပခုံးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ ညာဘက်ပခုံးကို ကိုင်၍ ကလေးငယ် တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပေါ့ပါးစွာ မြှောက်ချီလိုက်၏။ သူ၏ ဖြူရော်နေသော လက်မောင်းသည် ထောင်ချောက်မိနေသော မြွေတစ်ကောင်လို ရုန်းကန်နေသည်။ သို့သော် သွေးအရိပ်ကတော့ ၎င်းကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

မာစီ မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။ လှေကားထိပ်တွင် သွေးမိစ္ဆာငယ် တစ်ကောင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားက သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးထားသော အနက်ရောင် ပင့်ကူအိမ်ကို စားသုံး ဖျက်ဆီးသွား၏။ သို့သော် သူမသည် ထိုအသံထွက်ပေါ်ရာသို့ လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။ သူမ၏ မျက်လုံးထဲမှ ခရမ်းရောင်သည် မျက်လုံးတစ်ဝိုက်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် ကျောက်မျက်ရတနာများ စွဲကပ်နေသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။

သူမ တစ်ခုခုတော့ လုပ်တော့မည်ဟု ယီရင် တွေးလိုက်မိသည်။ ကံဆိုးစွာဖြင့် သူမ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။ ယီရင်၏ ဒေါသနှင့် အကြောက်တရားတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် အချင်းချင်း အားပြိုင်လာကြ၏။ ထိုအခါ မည်သည့်အရာက အမြဲတမ်း ပို၍ အားကောင်းခဲ့သည်ကို သူမ သဘောပေါက်သွားသည်။ ဒေါသပင် ဖြစ်၏။

သူမသည် ခြေစုံကန်၍ သူမ၏ ပုံစံကို ခိုးယူထားသော သွေးထုကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ ထိုအရာက လှည့်လာပြီး သူမ၏ ဘယ်ဘက်ပခုံးပေါ်ရှိ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။ ယီရင် ကိုယ်တိုင်တွင်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အရာတစ်ခု ရှိနေသည်။

ထန်...

ရွှေအဆင့် သင်္ကေတ နှစ်ခုသည် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားပြီး အနီရောင်နှင့် ငွေရောင် မာဒြာ မီးပွားများ လွင့်စင်ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူမသည် သွေးအရိပ်ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ လင်းတုန်းဆီမှ ဆွဲခွာလိုက်သည်။

၎င်းသည် သူမထံမှ လုံလောက်အောင် ယူဆောင်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်၏။ ၎င်း ဘာပဲလိုချင်နေပါစေ၊ သူမက ပြန်ယူမည် ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ၎င်းက လွတ်လပ်ခွင့်ကို လိုချင်နေသည်။ ထိုစိတ်ဝိညာဉ်သည် ၎င်းကိုယ်၎င်း အရည်ပုံစံ ပြန်ပြောင်းလိုက်ရာ သူမ၏ လက်များသည် လက်ကောက်ဝတ်အထိ နစ်မြုပ်သွား၏။ သွေး မာဒြာ သည် သူမ၏ အရေပြားကို စတင် ဖျက်ဆီးလာရာ မီးလောင်နေသကဲ့သို့ သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။ သွေး မာဒြာ သည် ထိုကိစ္စတွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်၏။ ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဆွဲဆုတ်ပစ်တတ်သည်။

ကိစ္စမရှိပေ။ သူမသည် အတွင်းပိုင်းမှနေ၍ ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်၏။ စိတ်ဝိညာဉ် အင်အားနည်းတူ သူမ၏ ပြင်းပြသော ဆန္ဒကိုပါ အသုံးပြု၍ သူမ ဆွဲယူလိုက်သည်။ သွေးအရိပ်က ခုခံရုန်းကန်၏။ သို့သော် ၎င်းကို အစကတည်းက အထဲတွင် ထိန်းသိမ်းထားရသည်ထက် အထဲသို့ ပြန်လည် ဆွဲသွင်းရသည်က တကယ်တမ်းတွင် ပို၍ လွယ်ကူနေသည်။ မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား၏ အော်ရာ က သူမကို ကူညီပေးနေသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။ ကပ်ပါးကောင်အား ခန္ဓာကိုယ်အသစ်တစ်ခုကို ယူရန် တွန်းအားပေးနေသကဲ့သို့ပင်။

၎င်းသည် ရမ်းကားနေပြီး ၎င်း၏ ဓားများဖြင့် သူမကို ခုတ်ပိုင်းနေ၏။ သို့သော် သူမက သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ဓားများဖြင့် တားဆီးထားသည်။ လင်းတုန်းသည်လည်း သူ၏ ပုံမှန် လက်မောင်းဖြင့် ၎င်း၏ ရွှေအဆင့် သင်္ကေတ တစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်ကာ အနောက်သို့ အတင်း ဆွဲထားလေသည်။ ယီရင်သည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်လျက် ဆက်ဆွဲနေ၏။ အရိပ်၏ တစ်ဝက်ခန့်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမ၏ အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ရေကန်ထဲသို့ ရုပ်တုတစ်ခု နစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ သူမအတွင်းသို့ နစ်ဝင်သွား၏။ သို့သော် အပေါ်ပိုင်း တစ်ဝက်ကတော့ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ရူးသွပ်နေသကဲ့သို့ လင်းတုန်း၏ လက်မောင်းကို လှမ်းဆွဲလိုက်၊ ယီရင်၏ မျက်နှာကို ထိုးစိုက်လိုက် လုပ်နေလေသည်။

လင်းတုန်းသည် သူ၏ လက်ကို နောက်သို့ ဆွဲယူလိုက်၏။ ထို့နောက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အရေပြားကို ဆွဲခွာနေရသကဲ့သို့ ပုံစံဖြင့် ၎င်း၏ မျက်နှာဆီသို့ ဗလာလက်ဝါး ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ မှင်သက်သွားသော အရိပ်သည် ယီရင်၏ စိတ်ဝိညာဉ် ထဲသို့ ဓားတစ်လက်ကို အိမ်ထဲသို့ သွင်းလိုက်သကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ ဝင်ရောက်သွား၏။

လှေကားပေါ်မှနေ၍ သွေးမိစ္ဆာငယ် တစ်အုပ် ဆင်းလာနေသော်လည်း လင်းတုန်းသည် နောက်သို့ လှဲချပြီး အနားယူလိုက်သည်။ ယီရင်၏ စိတ်ဝိညာဉ် မှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။ သို့သော် သူမ အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။ အနည်းငယ်တော့ လိုသေး၏။

"ထွက်သွားတော့..."

ယီရင်က တိုးတိတ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ မာစီသည် သူမကို နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ကြည့်နေ၏။ လင်းတုန်းကတော့ ကြားသွားပုံရသည်။ သူက မလှုပ်ရှားသေးခြင်းသာ ဖြစ်၏။

သူမ၏ အမြုတေ မှနေ၍ အနီရောင် မာဒြာ ကြိုးတစ်ချောင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လင်းတုန်း၏ လက်မောင်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ထွက်သွားသည်။ သူမသည် ထိုအရာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မနည်း ဖမ်းဆွဲထားလိုက်ရ၏။ ထိုအရှိန်ကြောင့် သူမသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တရွတ်တိုက် ပါသွားလေသည်။

"ဘာလို့လဲ... နင် ဘာလို့ ထွက်မပြေးတာလဲ..."

သူမက ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။ လင်းတုန်းသည် သွေးအရိပ်ကို လျစ်လျူရှုထားပြီး သူမ၏ ဓားကို သွားကောက်လေ၏။ သူသည် ဒုက္ခိတ အဘိုးအို တစ်ယောက်လို လမ်းလျှောက်နေသည်။

"ငါ နင့်ကို စောင့်နေတာ... မြန်မြန်တော့ လုပ်နော်..."

သူသည် လှေကားပေါ်ရှိ သတ္တဝါများကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထပ်ပြောလိုက်၏။ သူမသည် သူ၏ ကျောပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"သွေးနီလဂိုဏ်းက ကိုယ်စားလှယ်တွေတောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ရင် နင်လည်း လုပ်နိုင်မှာပါ..."

သူက အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ပြောလိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် လှေကားပေါ်ရှိ မာစီကို သွားရောက် ကူညီရန် ပြေးသွားလေသည်။

ထိုသို့ ပြောလိုက်သောအခါ အခြေအနေက သိပ်ဆိုးရွားပုံ မပေါ်တော့ပေ။ မတည်မငြိမ် ဖြစ်ကာ အားနည်းနေသော သူမ၏ မာဒြာ များဖြင့် ထိုအရာကို မူလနေရာသို့ ပြန်လည် တွန်းပို့ရန် ကြိုးစားမည့်အစား၊ ယီရင်သည် သွေးအရိပ်ကို သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် မာဒြာ တစ်ခုလို သဘောထား၍ ဆက်သွယ်လိုက်၏။ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်။ သူမ၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုလိုပင်။

၎င်းက သူမကို ခုခံနေမည်မှာ သေချာပါသည်။ သို့သော် ဤအရာက ကျင့်စဉ်အဆင့် နှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ ၎င်းသည် စစ်မှန်သော စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှု သက်သက်သာ ဖြစ်၏။ ထိုအရာနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သူမသည် မည်သူ့ကိုမျှ အရှုံးပေးမည် မဟုတ်ချေ။

လင်းတုန်းသည် မာစီ သူ့အကူအညီကို အမှန်တကယ် မလိုအပ်ကြောင်း သိထား၏။ အနည်းဆုံးတော့ သူမ၏ မာဒြာ များ ကျန်ရှိနေသေးသရွေ့ လိုလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် သူမ၏ ပြင်းပြင်းရှူနေသော အသက်ရှူသံများနှင့် အားနည်းလာသော စိတ်ဝိညာဉ် အငွေ့အသက်တို့ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သိပ်တော့ ကြာတော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူမသည် သွေးမိစ္ဆာငယ်များကို နောက်သို့ ဆုတ်သွားစေရန် လှေကားကို ပင့်ကူအိမ်များနှင့် ပိတ်ဆို့ထားလေသည်။

သူမသည် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ကောင်ကိုမျှ တိုက်ရိုက် မဖျက်ဆီးခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့ကို ပိတ်လှောင်၍သာ ထားခဲ့၏။ ၎င်းတို့သည် စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်သောအခါ ပင့်ကူအိမ်များကို ဖောက်ထွက်လာကြသည်။ သို့သော် သူမက နောက်ထပ် အတားအဆီးများကို ထပ်မံ ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

သူ အများကြီးလုပ်စရာ မလိုတာ ကောင်းသည်ဟု လင်းတုန်း တွေးလိုက်မိသည်။ ယီရင်၏ ဓားသည် ပေါင်တစ်ထောင်လောက် လေးနေသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။

မာစီသည် သူမ၏ နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်ရင်း ယီရင်ဘက်သို့ ခေတ္တမျှ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ယီရင်သည် နေရာတစ်နေရာတည်းတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ရော ခန္ဓာကိုယ်ပါ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေခဲ့သည်မှာ... အတော်လေး ကြာနေပြီ ဖြစ်သည်။

"သူ့အတွက် ငါတို့ လုပ်ပေးနိုင်တာ တစ်ခုခု ရှိလား..."

မာစီက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်၏။

"ငါတို့ လုပ်ပေးစရာ မလိုပါဘူး..."

သူက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ထူးဆန်းစွာပင် သူ ယုံကြည်မှု ရှိနေ၏။ ယီရင်သည် သွေးအရိပ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု အီသန် က သွယ်ဝိုက်၍ ပြောခဲ့ဖူးသည်။ အခြားသူများလည်း လုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ယီရင် လုပ်နိုင်ပါလိမ့်မည်။

အကယ်၍ သူမ မလုပ်နိုင်ခဲ့လျှင်လည်း... သူမ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ကပ်ပါးကောင်က သူ့ကို သတ်ပစ်မည် ဖြစ်ရာ သူ ဘာမှ သိတော့မည် မဟုတ်ချေ။