တပည့်ကိုကာကွယ်ပေးသည့် ရွှေမသေမျိုး

"နောက်ဆုတ်စမ်း.." ယိုယောင်က သူမ၏ လက်ဖဝါးများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ၊ သူမ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိချော်ရည်ကဲ့သို့သောသင်္ကေတများက များပြားလှသော ဟုန်မုန့်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဟိန်းဟောက်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် သားရဲကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် စုစည်းသွားကာ ကျဆင်းလာသောဇင်တောင်ဝှေး နှင့် တိုက်မိသွားခဲ့၏။

နက်နဲမီးတောက်အချုပ်အနှောင်ဝတ်ရုံက ဤဇင်တောင်ဝှေးထက် မအားနည်းသော ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။

သို့သော် သူတို့၏သခင်များကြားရှိ ခွန်အား ကွာခြားချက်မှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်နေခဲ့၏။

အနီရောင်သားရဲကြီးက အထက်သို့ခုန်တက်သွားပြီးနောက် တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် အပိုင်းပိုင်း အက်ကွဲသွားတော့သည်။

ဇင်တောင်ဝှေး၏ ထိပ်စွန်းအောက်တွင်..

ယိုယောင်က မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ထားပြီး၊ သူမ၏လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကြားတွင် သွေးကြောများဖောင်းကြွနေကာ၊ သူမ၏ လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းက ဇင်တောင်ဝှေးကို အသည်းအသန်ထောက်ထားရာ၊ ကြီးမားသော အရွယ်အစားကွာခြားမှုမှာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်က တောင်ကြီးတစ်လုံးကိုမတင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

သူမက နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏သံသယများကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို အပြင်သို့ သယ်ဆောင်သွားရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။

"နင် သေရမယ်"

"ဂိုဏ်းထဲက အကြီးအကဲတွေက နင့်ကို သေချာပေါက်လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး" စူးရှသောအသံက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ ယိုယောင်၏လည်ပင်းရှိ အနီရောင် ကျောက်စိမ်းမှာ အလွန်အမင်းမှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ၏အကြည့်များ ပြိုကွဲသွားပြီး လုံးဝအားအင်ကုန်ခမ်းသွားခဲ့၏။ သူမကိုယ်သူမ အမှုန့်ဖြစ်သွားတော့မည်ဟု ထင်လိုက်ချိန်မှာပင် သူမ၏လက်ဖဝါးများက ရုတ်တရက်လေဟာနယ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသကဲ့သို့ဖြစ်သွားရာ သူမက ယိုင်နဲ့သွားပြီးမြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

သူမ မသိလိုက်သည်မှာ၊ ဧရာမ ရွှေရောင် ခန္ဓာကိုယ်က အမည်းရောင် တိမ်တိုက်များဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

ယိုယောင်၏မှုန်ဝါးနေသော အမြင်အာရုံထဲတွင် ရှည်လျားသောဖိနပ်တစ်စုံက ဖြည်းညှင်းစွာ ရပ်တန့်သွားပြီး၊ သူမကကျန်ရှိနေသော ခွန်အားကို အသုံးပြု၍ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ ရှန်းယီက သူ၏ဓားရှည်ကို ဘေးတစောင်းကိုင်ထားပြီး သူမကိုတည်ငြိမ်စွာစိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

"အနာဂတ်အကြောင်းကို အနာဂတ်ရောက်မှ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့" ကြည်လင်သော အသံက ယိုယောင်၏နားထဲတွင် မြည်ဟည်းသွားပါသည်။

ဤလူဆိုးက သူမ၏စကားများကို မငြင်းဆိုခဲ့ပေ။ သေရန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပြင်ဆင်ထားပြီးသည့်အလား သူက ယင်းအစားအနည်းငယ် တည်ငြိမ်နေပုံရ၏။

ရွှပ်

အသက်မဲ့ဓား က သူမ၏ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်ကို သူမကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ ကြီးမားသော ကပ်ဘေးစွမ်းအားများက ရုတ်တရက်ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ သူမအလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ တည်ဆောက်ထားခဲ့သော တာအိုခန္ဓာကိုယ် ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

ဤကဲ့သို့သောဖြစ်တည်မှု တစ်ခုက မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးသို့ စိမ့်ဝင်ဝင်ရောက်လာရန် အဘယ်ကြောင့် အန္တရာယ်ခံနေသေးကြောင်းကို ယိုယောင် နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဤကဲ့သို့စွမ်းအားမျိုးဖြင့်ဆိုလျှင် မိုးမြေ၏သခင် နေရာကို တောင်းဆိုနိုင်မည့်ကြီးမားသော အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိနေသည်။ သို့သော် မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် ရှိနေခြင်းက မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများ၏ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုကို ခံရနိုင်ပြီး ထို့နောက် သတ်ဖြတ်ခံရနိုင်ခြေရှိနေ၏။

သို့သော် သူမ၏မှုန်ဝါးနေပြီဖြစ်သော အမြင်အာရုံက တဖြည်းဖြည်း အမှောင်ထု၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ထိုသွယ်လျသော ပုံရိပ်သည် သူမ၏လည်ပင်းမှ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွဲဖြုတ်ပြီးနောက်တွင် လှည့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး၊ သူမကို ရှင်းပြပေးမည့်သူ မရှိဘဲ ချန်ထားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"..."

ယိုယောင်၏မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ သမင်နတ်ဆိုး နှစ်ကောင်၏ယှဉ်ပြိုင်မှုတွင်၊ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ အပြင်ဘက်မှ တစ်ကောင်က အသာစီးရနေခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ တိုက်ပွဲက နက်ရှိုင်းလာသည်နှင့်အမျှ၊ လုထုံက သူ၏အစ်ကို အသက်ရှင်နေကြောင်းကို ပိုမို ခံစားလာရ၏။ သူက အကြောင်းရင်းများကို ရှင်းလင်းစွာသိလိုစိတ် အလွန်ပြင်းပြနေသဖြင့် တိုက်ပွဲအတွင်း အဟန့်အတား ဖြစ်ခဲ့ရပြီး၊ သူ၏အစ်ကိုကမူ သူ့ကို သခင်၏ထိုင်ခုံအောက်တွင် အမြန်အညံ့ခံစေလိုပြီး ဒုက္ခနည်းစေချင်ရုံသာဖြစ်သည်။

တောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်၏ စွမ်းအားမှာ ယွင်မြောင် ထက်များစွာ လျော့နည်းသော်လည်း၊ ၎င်း၏ အဆင်အခြင်မဲ့ပြီးကြောက်ရွံ့မှုကင်းသော အနီးနက်တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင်၊ လင်းရွှီဂူ၏ စီနီယာ တပည့်ဖြစ်သော ယွင်မြောင်က အသာစီးရနေသည့်တိုင် ၎င်းကို လုံးဝအနိုင်မယူနိုင်သေးပေ။

ဤ အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်၏ သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူနည်းစုက လူအများစုကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခြေအနေများတွင်သာ တည်ရှိနေပုံရသည်။ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏အသက်ကို မြတ်နိုးသော မွေးရာပါအသိစိတ်က နောက်တစ်ကြိမ် တုံ့ပြန်လာပြန်၏။

ဤမတင်မကျအခြေအနေက၊ ရှန်းယီအနိုင်ရရှိသွားသောအခါ၊ မမျှော်လင့်ထားဘဲ တစ်ဖက်သတ်သတ်ဖြတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ရွှီး

ချင်းရှင်းနယ်ပယ်ကျဆင်းလာပြီး၊ အသက်မဲ့ဓားက ပျံသန်းနေသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းများအဖြစ် အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ ဖြတ်တန်းသွားခဲ့၏။

အချိန်တိုအတွင်း ကျောက်စိမ်းယပ်တောင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ယွင်မြောင်က နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏လက်နှင့်အတူ ယပ်တောင်မှာ လေဟာနယ်ထဲသို့ပြုတ်ကျသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မှင်တက်သွားတော့သည်။

သူ တစ်ချက်မျှမအော်ဟစ်နိုင်ခဲ့ဘဲ၊ သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားကာ ရုတ်တရက်နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

သူ၏အမြင်အာရုံမှာ မီးခိုးရောင်မြူခိုးများဖြင့်ပိတ်ဆို့နေသော်လည်း၊ အသက်မဲ့ဓား ရောက်လာပြီ ဖြစ်ရာ ယိုယောင်ရှုံးနိမ့်သွားပြီဆိုသည်ကို ဆိုလိုနေပေသည်။

ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြန်နေရတာလဲ။

အမြဲတစေမာနကြီးပြီး အထက်စီးက ဆက်ဆံတတ်တဲ့ အဲဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့ မိန်းမက၊ တကယ့်တိုက်ပွဲစတင်တဲ့အခါမှာ သခွားသီးတွေ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေခုတ်သလို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ခံလိုက်ရတာပဲ။

သူမကို သူအားကိုးနိုင်တဲ့ မဟာမိတ် တစ်ယောက်လို့ ထင်ခဲ့မိတာ သူတကယ်ကို မျက်ကန်းဖြစ်နေခဲ့တာပဲ။

"ဂျူနီယာညီလေး၊ ခဏစောင့်ပါဦး ငါ ငါ ပြောစရာ ရှိတယ်"

ယွင်မြောင်က အဖြူရောင်အလင်းတန်းကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုးစားရင်း၊ ရှင်းပြရန် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း၊ သူ ဘယ်လောက်ပဲ လှည့်ပတ်နေပါစေ ပတ်ဝန်းကျင်က ခြောက်ကပ်နေဆဲဖြစ်၏။

ပြိုင်ဘက်က တွေ့ဆုံရန်အတွက် ကိုယ်ထင်မပြဘဲ၊ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းဖြင့်သာ တုံ့ပြန်နေသည်။

ဤဂျူနီယာညီလေးကို အမှန်တကယ် တစ်ကိုယ်တည်း ရင်ဆိုင်ရချိန်မှသာ ယွင်မြောင်က တစ်ဖက်လူ၏စွမ်းအားကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီး၊ သူ မည်သည့် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုစေကာမူ ဝှေ့ယမ်းနေသော ဓားအလင်းတန်းများကိုရှောင်တိမ်း၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။

"ဂျူနီယာညီလေး.."

စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ယွင်မြောင်က သူ ယခုအချိန်အထိ ခေါ်ခဲ့ဖူးသမျှထဲတွင် အရိုးသားဆုံးသော ဂျူနီယာညီလေးဟူသည့် အော်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း၊ သူ၏အသံ မပျောက်ကွယ်မီမှာပင် အသက်မဲ့ဓား က သူ၏ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

...

ခိုင်ယွမ်စီရင်စု၊ ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်

ကနဦးတပည့်များအပြင် အချိန်တိုအတွင်း သတင်းကြား၍ ရောက်လာသူများက ကောင်းကင်ယံတွင် ပြန့်ကျဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုသူများထဲတွင် လီရှန်း နှင့် ချီရှန်း တို့က အထင်ရှားဆုံး ဖြစ်ကြ၏။

တပည့်များ၏ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲသံများက ဤကိစ္စ၏ အကြောင်းရင်းကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ရှင်းလင်းစေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

အပေါ်ယံတွင် ချီရှန်းက တည်ငြိမ်နေပုံရသော်လည်း သူ၏ရင်ထဲတွင်မူ အလွန် ဝမ်းသာနေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်က သူက တောင်ပေါ်ရှိ ထိုသူအား ခိုင်ယွမ်စီရင်စုကို သူ၏လက်အောက်သို့ ပေးအပ်ရန် အကြံပေးခဲ့ဖူးပြီး၊ သို့မဟုတ်ပါက ပြင်းထန်သော ဘေးဒုက္ခတစ်ခု သူတို့အပေါ်ကျရောက်လာမည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ယခုကြည့်ရသည်မှာ ကပ်ဘေးက အနည်းငယ် နောက်ကျပြီးမှ ရောက်လာသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် တစ်ဖက်လူအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီ ဖြစ်၏။

ကောင်းပြီလေ၊ သူက ယိုယောင်ကိုတောင် သူနဲ့အတူ ဆွဲခေါ်သွားသေးတာပဲ၊ တန်ဖိုးတစ်ခုနဲ့ သေဆုံးရတာပဲ။

ဤကိစ္စပြီးနောက်တွင်၊ ထိုအမျိုးသမီးက မဟာ ကပ်ဘေးမပြီးဆုံးမီအထိ ဖိနှိပ်ခံထားရဖွယ်ရှိပြီး၊ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးက သုံးပွင့်ဆိုင်အခြေအနေမှ လူနှစ်ဦး ရင်ဆိုင်မှုသို့ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ချီရှန်းက တစ်ဖက်ရှိ လီရှန်းကို တိတ်တဆိတ် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ တစ်ဖက်လူ၏မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ "အတော်လေး သရုပ်ဆောင်ကောင်းတဲ့သူပဲ"ဟု သူ၏စိတ်ထဲတွင် လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်က ရုတ်တရက်သေခြင်းတရားကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

လူတိုင်းက တညီတညွတ်တည်း အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ တိမ်တိုက်များကို နင်းထားသော သွယ်လျသည့်ပုံရိပ်တစ်ခုကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာစွပ်စွဲသံများက ဤတိတ်ဆိတ်မှုကို ချိုးဖျက်လိုက်၏။ "ဆရာဦးလေး ချင်းကွမ်း၊ဆရာဦးလေးရဲ့ သင်ကြားမှုအောက်မှာ စီနီယာအစ်မယိုယောင် က နောင်တမရရုံသာမက ပိုပိုပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာနေပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ရှေ့မှာတင် သူမရဲ့ဂိုဏ်းတူတပည့်တွေကို ဗြောင်ကျကျတိုက်ခိုက်ခဲ့ပါတယ်။ တရားမျှတမှုရှာဖွေပေးမယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"..."

ချင်းကွမ်းဇီက မကြားသကဲ့သို့ ပြုမူနေပြီး သူ၏ အကြည့်ကို အခြားနေရာသို့သာ ပို့ထားလိုက်၏။

သူ၏အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်ရာ အခြား အလင်းတန်းတစ်ခုကလျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

"စီနီယာအစ်ကို။ ဘာလို့ဒီမှာ ဒီအတိုင်းရပ်နေတာလဲ၊ မြန်မြန် လှုပ်ရှားပါတော့"

လင်းရွှီကျစ်က အလျင်အမြန်ရောက်လာပြီး၊ တပည့်များစွာ၏ရှေ့တွင် သူက အလွန် ပြင်းပြင်းထန်ထန်မပြောနိုင်သော်လည်း ညင်သာစွာဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်၏။

သူနှင့် ရှန်းယီကြားတွင် ဆရာနှင့် တပည့် ဆက်ဆံရေး မရှိသော်လည်း၊ လောလောဆယ်တွင် ရှန်းယီကဲ့သို့ အသုံးပြုရန်သင့်လျော်သော လူမရှိပေ။ တစ်ဖက်လူ အန္တရာယ်ရှိနေကြောင်းကို သိထားသဖြင့် သူက တကယ်စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သည်။

ထို့အပြင်... ဤအန္တရာယ်ကြားတွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင် တိုက်ရိုက်တပည့်လည်း ပါဝင်နေ၏။

အကယ်၍ ရှန်းယီက ဤနေရာတွင် အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားပါက၊ လင်းရွှီဂူက မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံး၏လှောင်ပြောင်စရာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

စကားပြောပြီးနောက် လင်းရွှီကျစ်က ထပ်မံ၍ မတုံ့ဆိုင်းတော့ဘဲ သူ၏မြင်းမြှီးယပ်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ၊ သူ၏ကြီးကျယ်ခမ်းနားသောနယ်ပယ်အဆင့်ကို အားကိုး၍ ထိုက်ရွှီနယ်ပယ်ကို အတင်းအကျပ် ဆုတ်ဖြဲဖွင့်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

ချင်းကွမ်းဇီက တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေပြီး၊ သူ၏ရင်ထဲတွင် အချိန်ကိုတွက်ချက်နေသော်လည်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြသခဲ့ပေ။

အဆုံးသတ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။

သူက တိမ်တိုက်များပေါ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်ဆင်းလာ၏။ "ငါ့ရဲ့တပည့်က အကြမ်းဖက်ပြီး ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်ခဲ့တယ်။ ငါ သူမကိုပြန်ခေါ်သွားပြီး သေချာဆုံးမလိုက်ပါ့မယ်၊ ဂျူနီယာညီလေးကိုလည်း ရှင်းပြချက် တစ်ခု ပေးပါ့မယ်။"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ ထူးဆန်းသောအမူအရာများ ပြသလာကြပြီးနောက် ဒေါသထွက်မှုများမြင့်တက်လာကြ၏။

အခြေအနေက ဤအဆင့်ထိရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုမြေခွေးအိုကြီး ချင်းကွမ်းဇီက ထိုရူးသွပ်နေသော အမျိုးသမီးကိုဆက်လက် ကာကွယ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ လူများကို လှည့်ဖြားရန် မသဲကွဲသော စကားလုံးများကို အသုံးပြုနေခြင်းမှာ လုံးဝ သည်းမခံနိုင်စရာပင်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဆရာဦးလေးလင်းရွှီ ကလည်း ဤစကားကိုကြားသော်လည်း မကြားချင်ယောင် ဆောင်နေခဲ့သည်။ အခြား တပည့်များ မည်မျှပင် ဒေါသထွက်နေစေကာမူ သူတို့က တိတ်ဆိတ်စွာ သည်းခံနေရုံသာ ရှိတော့၏။

ယွင်မြောင်က ဒီလောက် အရှက်မဲ့နေတာ မဆန်းပါဘူး၊ သူက ထိုက်တန်တဲ့ဆရာတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။

"ဟူး"

လင်းရွှီကျစ်က ထိုက်ရွှီ နယ်ပယ် ကို တိတ်တဆိတ် ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး သူ၏ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်၏။

အကယ်၍ ရှန်းယီက အသက်ရှင်နေသေးပါက သူ၏အတွက် လျော်ကြေးတစ်ခုခုကို ညှိနှိုင်းပေးနိုင်သော်လည်း၊ ထိုသူက သေဆုံးသွားပါက ဤကိစ္စအတွက် စီနီယာအစ်ကိုချင်းကွမ်းကို စော်ကားမိခြင်းက ပညာရှိရာမရောက်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူက သူ၏မြင်းမြှီးယပ်ကို ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

မီးခိုးရောင်မြူခိုးများ လွှမ်းခြုံထားသော သေခြင်းတရားကဲ့သို့တိတ်ဆိတ်နေသည့် နေရာတစ်ခုက လူတိုင်း၏မျက်စိရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယခုလေးတင်ပြင်းထန်စွာ စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြသူများ အားလုံးမှာ သူတို့၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ်ပြူးကျယ်သွားခဲ့ကြသည်။

မီးခိုးရောင် မြူခိုးများ အတွင်းတွင်.

ချောမောသောလူငယ်လေး တစ်ဦးက လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး၊ သူ၏အဖြူရောင် ဝတ်ရုံမှာ မီးလောင်ကျွမ်းထားသောအရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ၊ သူ၏ဖြူဖျော့သော အသားအရည်မှာပင် အမည်းရောင်အမာရွတ်များ ထင်ကျန်နေ၏။

သူ၏အကြည့်များတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်များပြည့်နှက်နေပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုအရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေကာ၊ ယခင်ကတည်ငြိမ်ပြီး အေးဆေးသော ဟန်ပန်မျိုး မရှိတော့ပေ။

သို့သော် လူများကိုအမှန်တကယ် တုန်လှုပ်သွားစေသည်မှာ သူ၏လက်ရှိ အခြေအနေကြောင့် မဟုတ်ပေ။

လူတိုင်းက သူ၏လက်ကို စိုက်ကြည့်နေကြရာ၊ ထင်ရှားသောလက်ဆစ်များရှိသည့် လက်ချောင်းများက အမည်းရောင်ဂါဝန်နှင့် အမျိုးသမီး၏လည်ပင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊နောက်တစ်ခဏတွင် ၎င်းကို လုံးဝချေမွပစ်တော့မည့်ပုံ ပေါ်နေ၏။

ထို့အပြင် သူတို့၏ခြေအောက်တွင် သမင် နတ်ဆိုး နှင့် ယွင်မြောင်တို့၏အပိုင်းပိုင်းပြတ်နေသော အလောင်းများကို တွေ့လိုက်ရပါသည်။

"အခုချက်ချင်း ရပ်လိုက်စမ်း" ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသောအသံတစ်ခုက တောင်တန်းများ တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှသာ ယခင်က တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ရှိနေခဲ့သော ဆရာဦးလေးချင်းကွမ်းက မှုန်ကုပ်သော အမူအရာကိုပြသလာပြီး၊ ရွှေမသေမျိုးတစ်ပါး၏အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာကယ သူ၏အင်္ကျီလက်စများကို ရုတ်တရက် ခါယမ်းလိုက်၏။

လင်းရွှီကျစ်က ရှန်းယီကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ပြင်းထန်သောဒဏ်ရာများ မရရှိစေရန် သူ၏မြင်းမြှီးယပ်ကို အလျင်အမြန်အသုံးပြုလိုက်သော်လည်း၊ သူ၏စီနီယာအစ်ကို ယိုယောင်ကို ယူဆောင်လိုက်ခြင်းကို မတားဆီးခဲ့ပေ။

ယခင်က သေခြင်းရှင်ခြင်း ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခုဖြစ်ခဲ့လျှင်ပင်၊ လူအများရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ မည်သူမျှမသေဆုံးသော လူငယ်များ၏ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခုအဖြစ်သာ ရှုမြင်နိုင်ပါလိမ့်မည်။