အခန်း ၈၇၂

အခန်း (၈၇၂) သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းနှင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ကို ကျော်လွန်သော လိပ်အသက်ရှူကျင့်စဉ်။ (၂)

သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်မှာ မိုက်မဲသူမဟုတ်ပေ။ စူးချန်ခုန်းနှင့် အခြားစွမ်းအားကြီးသူများကို တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်ရပါက အနိုင်ရရန် ခက်ခဲမည်ကို သူသိသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် စူးချန်ခုန်းကို တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ခိုက်ရန် စိန်ခေါ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ အားအကြီးဆုံးသူကို အရင်သတ်ပြီးမှ ကျန်သူများကို ရှင်းလင်းပါက အလုပ်ပို၍ လွယ်ကူမည်ပင်။

အလောင်းကောင် အဖိုးအိုနှင့် ကျီးရွှယ်ရှောင်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်များ လက်ကနဲဖြစ်သွားသည်။ သူတို့သည် စူးချန်ခုန်း၏ အစွမ်းကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသူများ ဖြစ်သည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းကာ ဝေ့ရှန့်ရှင်းကိုပင် စူးချန်ခုန်းက နေရာမှာတင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ယခုမူ သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်က သူ့ကို တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ရန် စိန်ခေါ်နေပြန်ပြီ။

ရှယန်ယီက အသံလွှင့်လိုက်သည်။ "အကြီးအကဲတာ့... သူ့ကို ဂရုမစိုက်ပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့အားလုံး ဝိုင်းတိုက်ပြီး သူ့ကို အပြတ်ရှင်းကြရအောင်"

ဟုန်ကျန်းရှန့်ကလည်း ခေါင်းကို တရစပ် ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ အစွမ်းကို သူသိသော်လည်း သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်မှာ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို လုယူရန် စေလွှတ်လိုက်သောသူ ဖြစ်သဖြင့် သာမန်လူမဟုတ်ပေ။ ထိုကဲ့သို့သော မိစ္ဆာကောင်မျိုးကို လူကြီးလူကောင်းဆန်စွာ တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ခိုက်နေရန် မလိုအပ်ဟု သူယူဆသည်။

စူးချန်ခုန်းက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "ငါက ဘယ်စိန်ခေါ်မှုကိုမှ ရှောင်ပြေးလေ့မရှိဘူး။ မင်းက သေချင်နေမှတော့... ငါ မင်းကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမှာပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်အပေါ် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ရှိနေသည်။ ဤလူမှာ ဟုန်မန့်ထျန်း၏ အမိန့်ဖြင့် မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာထဲမှ ထွက်လာခြင်းဖြစ်ရာ ယခုပင် အမြစ်ဖြတ်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ပြတ်သားမှုကို မြင်သောအခါ ဟုန်ကျန်းရှန့်၊ ရှယန်ယီနှင့် အခြားသူများသည် သူ၏ အစွမ်းကို ယုံကြည်သဖြင့် ဘေးသို့ ဆုတ်ပေးလိုက်ကြပြီး စူးချန်ခုန်း အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နိုင်ရန် နေရာဖန်တီးပေးလိုက်ကြသည်။ အခြေအနေ ဆိုးရွားလာမှသာ သူတို့ ဝင်ကူကြမည် ဖြစ်သည်။

"ဟင်... တာ့ဝူဖုန်းက ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းကလူနဲ့ တိုက်တော့မှာလား"

"ဒီသွေးရောင်ဝတ်စုံနဲ့လူက အငွေ့အသက်တွေ ရှုပ်ထွေးနေပေမဲ့ တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ... မိစ္ဆာဂိုဏ်းကလူဆိုတော့ သာမန်တော့ မဟုတ်ဘူး။ တာ့ဝူဖုန်းကလည်း သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အောက်မှာ အတော်ဆုံးလို့ နာမည်ကြီးတာဆိုတော့... သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ပွဲက တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းမှာပဲ"

အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေကြသော နတ်ဘုရားနှင့် အခြားသိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များမှာလည်း ဤတိုက်ပွဲကို စိတ်ဝင်တစား ရှိလာကြသည်။ ဤသိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များသည်ပင် တာ့ဝူဖုန်း၏ သတင်းများကို ကြားဖူးကြသည်။ သူသည် မည်သူမှန်း မသိရဘဲ လျင်မြန်စွာ ပေါ်ထွက်လာသူဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နဂါးတောင် တိုက်ပွဲတွင် အစွမ်းထက် ရန်သူများကို နှိမ်နင်းကာ နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးကို ရယူနိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် သူ အနိုင်ရနိုင်ပါ့မလား။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့သည် ဤတိုက်ပွဲကြီးကို ရင်ခုန်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

စူးချန်ခုန်းနှင့် သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်တို့သည် အကွာအဝေးတစ်ခုတွင် ရပ်နေကြသည်။ စူးချန်ခုန်းက သွေးနတ်သားကို စိုက်ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ "ဆယ်ကွက်... ဆယ်ကွက်အတွင်းမှာ မင်းရဲ့ ခေါင်းကို ငါ ဖြတ်ပြမယ်"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်၏ မျက်လုံးများမှာ ပို၍ပင် အေးစက်သွားလေ၏။ သူသည် စကားဖြင့် ပြန်လည်မတုံ့ပြန်ပေ။ သူ၏ အစွမ်းဖြင့်သာ သက်သေပြမည် ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံငယ်လေးမှ ဒေသခံတစ်ဦးကို သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အောက်တွင် အစစ်အမှန် အစွမ်းထက်ခြင်းဆိုသည်မှာ မည်သို့ရှိကြောင်း သူ ပြသတော့မည်။

"ရှူး"

စူးချန်ခုန်း၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ သဲပြင်များအတွင်းမှ ကြိုတင်သတိပေးချက် မရှိဘဲ သွေးရောင်နွယ်ပင် အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုနွယ်ပင်များမှာ ဆူးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မြွေများကဲ့သို့ သူ့ကို ရစ်ပတ်ကာ အရိုးများ ကြေမွသွားစေရန် အတင်းအကျပ် ညှစ်ပစ်လိုက်သည်။

"ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း"

သို့သော်လည်း စစ်ဗုံတီးသံကဲ့သို့သော နှလုံးခုန်သံမှာ မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ဟိန်းထွက်သွားလေ၏။

"ဂျောက်... ဂျောက်"

စူးချန်ခုန်းကို ရစ်ပတ်ထားသော နွယ်ပင်များမှာ ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင်ကို ချည်နှောင်ထားမိသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ ထိုသားရဲကြီးက ကိုယ်လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်နှင့်အတူ နွယ်ပင်များမှာ တစစီ ပေါက်ကွဲထွက်ကုန်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ အသားအရေမှာ နီရဲနေပြီး မီးတောင်ချော်ရည်ကဲ့သို့သော အပူရှိန်များ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် ပူပြင်းလှသော လေထုမှာ ပို၍ပင် ပူလောင်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ခံ့ညားသော စစ်အမှတ်အသားများ ပေါ်ထွက်လာပြီး လူသားပုံစံရှိသော သားရဲစစ်ကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏ အကြည့်တစ်ချက်မှာပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။

စူးချန်ခုန်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေးကြီးတစ်လက် ပေါ်ထွက်လာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဘာဝစွမ်းအင်များကို အလုံးအရင်းဖြင့် စုစည်းလိုက်ကာ မြှားတစ်စင်းအဖြစ် ပုံဖော်လိုက်သည်။

"ဟင်... သူက ဒီလောက်ကျယ်ပြန့်တဲ့ သဘာဝစွမ်းအင်တွေကို စုစည်းနိုင်တာလား"

သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်နှင့် အခြားသိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သာမန်အားဖြင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် မီတာတစ်ရာအတွင်းရှိ စွမ်းအင်များကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်သော်လည်း စူးချန်ခုန်းမှာမူ ဆယ်ကီလိုမီတာနီးပါးရှိသော စွမ်းအင်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်နေသည်။ ၎င်းမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အစစ် တစ်ဦးနှင့် မခြားပေ။

ထို့အပြင် စူးချန်ခုန်း၏ စွမ်းအင် ထိန်းချုပ်မှုမှာ အလွန်ပင် ပြည့်စုံလှသည်။ စုစည်းထားသော စွမ်းအင်များမှာ မြှားတစ်စင်းအဖြစ် ခိုင်မာစွာ ရှိနေပြီး မည်သည့်စွမ်းအင်မျှ ယိုစိမ့်ခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းမှာ ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်ကို ဖော်ပြနေသည်။

"ရွှီး"

စူးချန်ခုန်းသည် ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင် ဆယ်စက်ကို ထိုစွမ်းအင်မြှားအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ မြှားကို လွှတ်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ လမ်းခုလတ်တွင် တောက်ပသော နေမင်းနှင့် အေးစက်သော လမင်းအဖြစ် ကွဲထွက်သွားလေ၏။

သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်၏ အငွေ့အသက်ကို ပစ်မှတ်ထားကာ ထိုမြှားမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်၏ မျက်ခွံများ တုန်ခါသွားလေ၏။ စူးချန်ခုန်း၏ မြှားမှာ သဘာဝစွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို သုံးထားသော်လည်း ပရမ်းပတာ မရှိပေ။ စွမ်းအင်နှင့် အတွင်းအားကို ဤမျှ ပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

အဆင့် ၁၁ သို့ ရောက်ရှိသွားသော တောက်ယင်ကျင့်စဉ်မှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် နီးပါးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အခြားထူးခြားမှု မရှိသော်လည်း သဘာဝစွမ်းအင်များကို အစွန်းကုန် ထိန်းချုပ်နိုင်သဖြင့် ရန်သူ၏ တိုက်ကွက်များကိုပင် နှောင့်ယှက်ကာ အားပျော့သွားစေနိုင်သည်။

မှန်ရိပ်ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ရရှိခဲ့သော တိုးတက်မှုများကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် ပြိုင်ဘက် သုံးဦးကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဖျက်ဆီးခြင်း သွေးနွယ်ပင်"

သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်မှာ မပေါ့ဆဝံ့ဘဲ သူနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသော သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် ဧရာမ ပန်းပွင့်ကြီးများ ပွင့်လာပြီး စူးချန်ခုန်း၏ မြှားကို တားဆီးရန် သူ့ကို အထပ်ထပ် ဝန်းရံလိုက်သည်။

"ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း"

မြေပြင်ကြီးမှာ တုန်ခါသွားပြီး သဲဝါပင်လယ်အတွင်း၌ နေနှင့်လ တစ်ပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာသည့်အလား ဖြစ်ပေါ်စေကာ နေရောင်ခြည်နှင့် လရောင်များမှာ တစ်မိုင်ပတ်လည်အထိ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထိခိုက်မှု ဖြစ်ပွားသော နေရာမှာ သေးငယ်သော်လည်း ပျက်စီးစေနိုင်သော အစွမ်းမှာမူ အလွန်ကြီးမားလှသည်။ ၎င်းမှာ စွမ်းအားကို အစွန်းကုန် ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း၏ ပြယုဂ်ပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။