အခန်း ၈၇၅

အခန်း (၈၇၅) သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းနှင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ကို ကျော်လွန်သော လိပ်အသက်ရှူကျင့်စဉ်။ (၅)

"ကိစ္စမရှိပါဘူး" ရှယန်လုံက ပြုံးလျက် ခေါင်းခါပြသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ မကြာသေးမီက ပြသခဲ့သော လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသည့် အစွမ်းနှင့် နားလည်ရခက်သော သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်ကို သုတ်သင်လိုက်ပုံတို့မှာ ရှယန်လုံအတွက် စူးချန်ခုန်းနှင့် မိတ်ဖွဲ့ထားခြင်းမှာ အမှန်ကန်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်ကြောင်း ပို၍ ခိုင်မာသွားစေသည်။ စူးချန်ခုန်းသာ ကြီးပြင်းလာပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် ရှယန်မိသားစု ဘေးဒုက္ခနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် သူ၏ အကူအညီဖြင့် ထိုအကျပ်အတည်းကို ကျော်လွှားနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

"ဒီနေရာကနေ အရင်ထွက်သွားကြရအောင်"

ဟုန်မန့်ထျန်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ရှယန်လုံက နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်းနှင့် အခြားသူများသည်လည်း ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိဘဲ အငြင်းပွားဖွယ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သဲဝါပင်လယ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

"အဲဒီ မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ဘယ်သူမှ မရလိုက်ပေမဲ့ ရလိုက်ရင်တောင် ကောင်းတဲ့ကိစ္စတော့ မဟုတ်ဘူး။ မှန်ကမ္ဘာသခင်ကြီး ချမှတ်ထားတဲ့ စမ်းသပ်မှုက မြင့်မြတ်တဲ့ရှေးဟောင်း နိုင်ငံတစ်ခုလုံးမှာတောင် ထူးကဲတဲ့ ပါရမီရှင် လက်တစ်ဆုပ်စာလောက်ပဲ အောင်မြင်နိုင်မှာပါ" ဟု ရှယန်ယီက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"ခမည်းတော်... ကျွန်တော်က အဲဒီလောက် စိတ်ဓာတ်မကျပါဘူး။ ဒီခရီးစဉ်ကနေ ကျွန်တော့်အတွက် အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရခဲ့ပါတယ်" ရှယန်ယီမှာ သဘောထားကြီးသူ ဖြစ်သဖြင့် မရနိုင်သော အရာကို အတင်းအကျပ် မလိုချင်တော့ပေ။

စူးချန်ခုန်းမှာမူ စိတ်ထဲမှ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သူ မှန်ရိပ်ဟင်းလင်းပြင်ရှိ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ခဲ့သည်ဟု မည်သူမျှ သံသယ မဝင်ကြပေ။ ၎င်းမှာ စူးချန်ခုန်း အလိုရှိသော အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။ လူမသိသူမသိ သတိရှိရှိ နေထိုင်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး မဟုတ်ပါလား။

မီးလျှံမြို့တော်တွင် ရက်အနည်းငယ် ကြာနေထိုင်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းနှင့် အခြားသူများသည် လမ်းခွဲခဲ့ကြသည်။ ကျီးရွှယ်ရှောင်းနှင့် အလောင်းကောင် အဖိုးအိုတို့သည်လည်း များပြားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိခဲ့ကြသဖြင့် နောင်တစ်ကြိမ် ဆုံတွေ့ချိန်တွင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

"နှမြောစရာပဲ... ချင်းမေ့ရှန် ပေါ်မလာသေးဘူး" ဟုန်ကျန်းရှန့်က အနည်းငယ် နောင်တရစွာ ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် ဤခရီးစဉ်တွင် ချင်းမေ့ရှန်ကို အပြင်သို့ မျှားထုတ်ကာ အပြီးတိုင် ရှင်းလင်းရန် မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း ပေါ်မလာခဲ့သဖြင့် စိုးရိမ်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ၎င်းမှာ ချင်းမေ့ရှန်အနေဖြင့် ဟုန်ကျန်းရှန့်သည် ရှယန်မိသားစု၏ ကောင်းကင်ဘုံနန်းတွင် ပုန်းနေလျှင်ပင် သတ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိနေခြင်းကို ပြသနေသည်။ ထို့ကြောင့် ဟုန်ကျန်းရှန့်မှာ ရှယန်မိသားစု၏ ကောင်းကင်ဘုံနန်းသို့သာ ပြန်သွားခဲ့ရသည်။

"ပြန်ကြစို့... နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ပဲ။"

စူးချန်ခုန်းလည်း နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ဤမှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာခရီးစဉ်မှာ အလွန်ပင် အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ယခု လုပ်ဆောင်ရန် ကျန်သည်မှာ အတွေ့အကြုံများကို ပေါင်းစပ်ကာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ အချိန်တိုအတွင်း တက်လှမ်းရန်သာ ဖြစ်သည်။

အမှောင် အင်အားစုများ လှုပ်ရှားနေသည်ကို စူးချန်ခုန်း ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာအတွင်းရှိ လူသားများထံမှ သိရှိခဲ့ရသည်မှာ ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် မိစ္ဆာသားရဲကြီးများ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယခင် မှန်သခင်ကြီးသည်ပင် မိစ္ဆာသားရဲကြီးနှင့် တိုက်ပွဲတွင် ဒဏ်ရာရကာ ကွယ်လွန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမြေပေါ်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲမှာ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ အရှင်သခင် ချင်းမေ့ရှန်ပင် ဖြစ်ကြောင်း စူးချန်ခုန်း အသေအချာ သိသည်။

စူးချန်ခုန်း လုပ်နိုင်သည်မှာ မိမိကိုယ်ကို ပိုမိုသန်မာအောင် ပြုလုပ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ လုံလောက်သော စွမ်းအားရှိမှသာ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်လာပါက သူ၏ အစွမ်းမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲတိုးတက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဖြူလွလွ ကြိုးကြာငှက်ကို စီးနင်းကာ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းအတွင်း အားလုံး အေးချမ်းလျက် ရှိသည်။ သူ မထွက်ခွာမီက ဘေးကင်းစေရန်အတွက် ဟေးလျန်ယွမ်နှင့် အခြားသူများကို အပြင်တွင် ခေတ္တ ပုန်းခိုနေခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲစူး"

ဂိုဏ်း၏ တံခါးဝတွင် စောင့်ကြပ်နေသော တပည့်အချို့က စူးချန်ခုန်းကို မြင်သည်နှင့် လေးစားစွာ အရိုအသေ ပေးကြသည်။ ဤအကြီးအကဲစူးမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အောက်တွင် အတော်ဆုံးဖြစ်သော တာ့ဝူဖုန်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိထားကြသည်။ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင် သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် မရှိခဲ့ဖူးသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးအဖြစ် စူးချန်ခုန်း ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု အားလုံးက ယုံကြည်နေကြသည်။

"အင်း... ဂိုဏ်းချုပ်ကို ပြောလိုက်ပါ။ ဂိုဏ်းသားတွေကို ပြန်ခေါ်လို့ရပြီလို့"

စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဟေးလျန်ယွမ်၊ ကျိုးချိုးနှင့် အခြားသိုင်းပညာရှင်များကိုလည်း ပြန်လာရန် အကြောင်းကြားလိုက်သည်။ သူ၏ နောက်ထပ်ခြေလှမ်းမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ကျင့်ကြံရေးခန်းမအတွင်း၌ ရှေးဟောင်းကြေးမှန်ကို ကိုင်ကာ စဉ်းစားခန်းဝင်နေသည်။ "အရာခပ်သိမ်းမှန်ပြင်က ဘယ်အရာကိုမဆို ထင်ဟပ်နိုင်တယ်။ ပုံရိပ်ယောင်တွေ ဖန်တီးနိုင်တယ်။ မှန်ကမ္ဘာ မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့နဲ့ ယှဉ်ရင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် ၄ အောက်မှာရှိတဲ့ သက်ရှိတွေနဲ့ အရာဝတ္ထုတွေကိုပဲ ဖန်တီးနိုင်တဲ့ ကန့်သတ်ချက် ရှိပေမဲ့ အသုံးဝင်ပုံကတော့ အတူတူပဲ..."

"ငါ့ရဲ့ ဝူချင်းရှီနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ပုံရိပ်ယောင်တွေကို ဖန်တီးပြီး အဲဒီသားရဲအစစ်တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းအားဖြင့် ဒီပညာရပ်ကို နတ်စွမ်းရည်အဆင့်အထိ မြှင့်တင်နိုင်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီသားရဲစစ် ငါးမျိုးကို ရှာဖို့က မလွယ်ဘူး။ လီမိသားစုဆီမှာရှိတဲ့ သားရဲပုံရိပ်က ပန်းချီကားသက်သက်ပဲမို့လို့ အသုံးမဝင်ဘူး"

အရာခပ်သိမ်းမှန်ပြင်ကို ရရှိထားသဖြင့် ၎င်း၏ အသုံးဝင်ပုံနှင့် ကန့်သတ်ချက်ကို စူးချန်ခုန်း သိထားသည်။ သားရဲအစစ်များ၏ အနှစ်သာရ ပါဝင်သော အရာများကို ရှာဖွေရန်မှာ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံသို့ သွားမှသာ အခွင့်အရေး ရှိပေလိမ့်မည်။

"လောလောဆယ်တော့ လိပ်အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်" ဟု စူးချန်ခုန်းက ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ လိပ်အသက်ရှူကျင့်စဉ်သည် ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်များကို စုစည်းပေးပြီး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ပါက ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဝူချင်းရှီကျင့်စဉ်ကို မြှင့်တင်ရန် ကြိုးစားခြင်းထက် ပို၍ သေချာသော လမ်းစပင် ဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲစူး"

စူးချန်ခုန်း စဉ်းစားနေစဉ် ကျိုးချိုး၏ လေးစားသော အသံကို ခန်းမအပြင်ဘက်မှ ကြားလိုက်ရသည်။

"ဝင်ခဲ့ပါ" စူးချန်ခုန်းက သူတို့ကို ဝင်ရန် ခွင့်ပြုလိုက်သည်။ သူသည် ကျိုးချိုးနှင့် အခြားမူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များ ပြန်ရောက်လာပါက သူ့ကို ချက်ချင်း လာတွေ့ရန် မှာကြားထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။