အခန်း ၈၇၇

အခန်း (၈၇၇) သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းနှင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ကို ကျော်လွန်သော လိပ်အသက်ရှူကျင့်စဉ်။ (၇)

စူးချန်ခုန်းသည် အချိန်မဆွဲပြုဘဲ ကျင့်ကြံခန်းအတွင်း၌ လိပ်အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်နေသော သိုင်းပညာရှင် တစ်ရာလုံးအတွက် ပုံရိပ်ယောင် ကိုးယောက်စီကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ သူသည် မည်သည့်အမှားအယွင်းမျှ အဖြစ်မခံနိုင်ပေ။ သူ အဆင့်တက်လှမ်းခြင်း မပြုမီ တစ်ကိုယ်လုံးကို အာရုံစိုက်ထားသဖြင့် ထိုကျင့်ကြံခန်းမပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ တားမြစ်နယ်မြေအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ မည်သူမျှ အနားမကပ်ရန် အမိန့်ထုတ်ထားသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ အစွမ်းဖြင့် ထိုပုံရိပ်ယောင်များကို ထိန်းချုပ်ရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူလှသည်။

"အဆုံးမဲ့ ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်တွေ"

စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်အာရုံများမှာ တက်ကြွနေသည်။ လိပ်အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို ကျွမ်းကျင်သော သိုင်းပညာရှင် တစ်ထောင်၏ အထောက်အပံ့ဖြင့် သူတို့ ကျင့်ကြံထားသော အတွင်းအားများကို စူးချန်ခုန်းက စုပ်ယူကာ ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် အဆီအနှစ် ၂ စက်မှ ၃ စက်အထိ ရရှိနေပြီး ၎င်းမှာ အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဒါဟာ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခု၏ အကျိုးကျေးဇူးပင် ဖြစ်သည်။ အရာခပ်သိမ်းမှန်ပြင်မှာ မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့၏ စွမ်းအားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ ဆန်းကြယ်မှုမှာ အခြားသော နတ်ဘုရားလက်နက်များထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အံ့ဖွယ်ကိစ္စရပ်ကို ဖန်တီးပေးနိုင်ခြင်းကပင် သက်သေဖြစ်သည်။

"ချီစွမ်းအင်တွေ စုဆောင်းမယ်... အကန့်အသတ်အထိ ရောက်အောင် လုပ်မယ်"

စူးချန်ခုန်း စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ကျင့်ကြံနေသည်။ ဂိုဏ်း၏ တောင်ကုန်းများ နောက်ကွယ်ရှိ ကျင့်ကြံခန်းအတွင်း၌ ပညာရှင်များနှင့် ပုံရိပ်ယောင်များမှာ အတူတကွ ကျင့်ကြံနေကြပြီး စူးချန်ခုန်း၏ အတွင်းအားသိုလှောင်ရာနေရာ၌ ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်များမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာနေသည်။

အစက် ၁၅၀၊ ၂၀၀၊ ၃၀၀... အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အကန့်အသတ်သို့ နီးကပ်လာသည်။ အချိန်များမှာ တရွေ့ရွေ့ ကုန်လွန်သွားရာ နွေဦးကုန်၍ ဆောင်းဦးရောက်ကာ အေးမြလှသော ဆောင်းရာသီသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည်။ အလုပ်များလှသော်လည်း အကျိုးရှိသော တစ်နှစ်တာမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံရေးခန်းမ၏ တံခါးဝတွင် စူးချန်ခုန်းသည် ထိုင်လျက် အပြင်ဘက်ရှိ နှင်းမုန်တိုင်းကြောင့် တစ်လောကလုံး ဖြူဖွေးနေသည်ကို ကြည့်နေရင်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ "နောက်ထပ် တစ်နှစ် ကုန်သွားပြန်ပြီ။ အရင်ကတော့ တစ်နှစ်ဆိုတာ အရမ်းရှည်တယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ အရမ်းတိုတောင်းသလိုပဲ... ငါလည်း အသက်ကြီးလာပြီ"

ယခုအခါ စူးချန်ခုန်းမှာ အသက် ၃၄ နှစ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သာမန်လူများအတွက် ဤအသက်အရွယ်မှာ လူပျိုကြီးအရွယ် ဖြစ်သော်လည်း အသက် ၆၀၀ ကျော်အထိ နေနိုင်သော စူးချန်ခုန်းအတွက်မူ သူသည် အလွန်ပင် ငယ်ရွယ်နေသေးပြီး လျှောက်လှမ်းရမည့် လမ်းများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

"အခုဆို အစက် ၁၀၀၀ ပြည့်ပြီ။ ငါ့ရဲ့ အတွင်းအားသိုလှောင်ရာနေရာက ချီစွမ်းအင်တွေနဲ့ ပြည့်သွားပြီ"

စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ပြီး မိမိ၏ အတွင်းပိုင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ အပြာရောင် ကျောက်သလင်းခဲလေးများကဲ့သို့ တောက်ပနေသော ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်များကို မြင်လိုက်ရသည်။ အစက် ၁၀၀၀ သည် စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က လက်ခံနိုင်သော အမြင့်ဆုံး အကန့်အသတ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျိုးချိုးနှင့် အခြားသူများကို လူစုခွဲခိုင်းလိုက်သလို ပုံရိပ်ယောင်များမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့... သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်နယ်ပယ်ကို စိန်ခေါ်ရတော့မယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဝမ်းသာမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။ ယခု သူလုပ်ဆောင်ရန် လိုသည်မှာ ဤအရည်ပုံစံရှိသော ချီစွမ်းအင်အစက် ၁၀၀၀ ကို ခိုင်မာသော အစိုင်အခဲပုံစံ ဆေးလုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အဆင့်သို့ မြှင့်တင်ရန် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ စာပေရနံ့အိတ်အတွင်းမှ အရာများကို ရှာဖွေကြည့်ရာ သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်ထံမှ ရရှိခဲ့သော ပစ္စည်းများကြားတွင် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းပေါ်တွင် "ရွှေဆေးလုံးလမ်းစဉ်" ဟု ရှေးဟောင်းစာလုံးကြီး သုံးလုံးဖြင့် ရေးထိုးထားသည်။

ထိုစာအုပ်ကို ဖတ်ကြည့်သောအခါ စူးချန်ခုန်း အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

"လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆေးဖိုအဖြစ် အသုံးပြုပြီး မိမိ၏ အသက်ဓာတ်၊ စွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်တို့ကို ဆေးမယ်များအဖြစ် သုံးကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြောင်းလဲစေသော၊ မသေမျိုးဖြစ်စေသော၊ အသက်ရှည်စေသော ရွှေဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ခြင်း..."

ဤပညာရပ်မှာ သာမန်သိုင်းပညာများထက် များစွာ နက်ရှိုင်းလှသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ဤအယူအဆကို အခြေခံ၍ သူ၏ ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်များကို ရွှေဆေးလုံးအဖြစ် ဖော်စပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ပါရမီနှင့် နားလည်နိုင်စွမ်းတို့ကြောင့် ဤပညာရပ်ကို လေ့လာခြင်းက သူ၏ လိပ်အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်စေရန် များစွာ အထောက်အကူပြုမည်ကို သူ သိလိုက်သည်။

တစ်လခန့် အချိန်ယူ၍ "ရွှေဆေးလုံးလမ်းစဉ်" ကို အသေးစိတ် လေ့လာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် လိပ်အသက်ရှူပညာရပ်၏ မြင့်မားသော အဆင့်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်ယောင်လာခဲ့သည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ သူ့အတွက် လက်တစ်ကမ်းအကွာတွင်သာ ရှိတော့သည်။

"အေးချမ်းတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရှာပြီး အဆင့်တက်လှမ်းတာ အပြီးသတ်ရမယ်"

စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ အဆင့်တက်လှမ်းခြင်းကို မပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်လာချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် စွမ်းအင်ရိုက်ခတ်မှုများက အခြားသူများကို ထိခိုက်စေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိုင်ပေါင်းများစွာအတွင်း လူသူကင်းမဲ့လှသော တောကန္တာရတစ်ခုသို့ ဖြူလွသော ကြိုးကြာငှက်ပုံရိပ်ယောင်ကို စီးနင်းကာ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

နှင်းပွင့်များ ကျဆင်းနေသော မြေပြင်ပေါ်သို့ စူးချန်ခုန်း ဆင်းသက်လိုက်ပြီး အဆင့်တက်လှမ်းရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။

"ဆေးတစ်သောင်းဆေးဖို"

စူးချန်ခုန်းသည် ကောင်းကင်နဂါးဂူအတွင်းမှ ရရှိခဲ့သော အဖိုးတန် ဆေးဖိုကြီးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူ၏ စွမ်းအားဖြင့် ထိုဆေးဖိုကြီးမှာ မီတာအနည်းငယ်အထိ ကြီးမားလာသည်။

"မီးမွှေးမယ်"

ထို့နောက် သူသည် သွေးသုံ့ပန်းဓားကို ထုတ်ယူကာ ဓားသွားဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ သွေးရောင်မီးလျှံများကို တောက်လောင်စေပြီး ဆေးဖိုကြီးကို ဝန်းရံလိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်းကိုယ်တိုင် ဆေးဖိုကြီးအတွင်းသို့ ခုန်ဝင်လိုက်ကာ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်များကို ရွှေဆေးလုံးအဖြစ် ဖော်စပ်ရန် စတင်လိုက်သည်။

ဆေးဖိုကြီး၏ အပြင်ဘက်တွင် မီးလျှံများ ဟုန်းဟုန်းတောက်နေပြီး အတွင်း၌မူ စူးချန်ခုန်းသည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။ သူ၏ နတ်ဘုရားသွေးများမှာ လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းနေပြီး ပြင်းထန်သော အပူရှိန်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောက်လောင်နေသော ဖိုကြီးတစ်ခုအလား ပြောင်းလဲသွားသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ အတွင်းအားသိုလှောင်ရာနေရာရှိ ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင် အစက် ၁၀၀၀ မှာ ဆေးမယ်များ ဖြစ်လာသည်။ ပြင်ပမှ အပူရှိန်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အပူရှိန်တို့ကြောင့် ထိုအဆီအနှစ်များမှာ အရည်မှ အငွေ့ပျံကာ တစ်ဖန် အရည်ပြန်ဖြစ်လျက် အထပ်ထပ် သန့်စင်ခြင်း ခံနေရသည်။ စဉ်ဆက်မပြတ် ဖိသိပ်ခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်းတို့ကြောင့် ထိုအဆီအနှစ်များမှာ ပိုမို ကြည်လင်လာပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။

အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ စူးချန်ခုန်း၏ နှလုံးခုန်သံမှာ ပိုမို မြန်ဆန်လာပြီး ဆေးဖိုကြီးမှာလည်း သွေးကဲ့သို့ နီရဲလာသည်။ ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်များမှာ အရည်ဘဝမှ အစိုင်အခဲဘဝသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချောမွေ့ဝိုင်းစက်လှသော အပြစ်အနာအဆာကင်းသည့် လုံးဝန်းသော အလုံးလေးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်း၌ အရာတစ်ခု မွေးဖွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်... နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ပင် ဖြစ်သည်။ အခြားသော အပြင်မှ ရရှိသည့် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့များနှင့် မတူဘဲ ဤအရာမှာ စူးချန်ခုန်းကိုယ်တိုင် ပျိုးထောင်ထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူနှင့် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီလှသည်။

"ဝုန်း"

ကောင်းကင်ထက်မှ နှင်းပွင့်များကြားတွင် ရုတ်တရက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး လေနှင့် နှင်းများကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။ မိုင်ပေါင်းရာချီအတွင်း ရွှေရောင် မင်္ဂလာတိမ်တိုက်များ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ထိုတိမ်တိုက်များကြားတွင် ကျားဟိန်းသံ၊ ကြိုးကြာပျံများနှင့်အတူ ကျွန်းကြီးတစ်ကျွန်းကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော လိပ်ကြီးတစ်ကောင်မှာ တိမ်ပင်လယ်အတွင်း အေးဆေးစွာ ကူးခတ်နေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဘာဝစွမ်းအင်များမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး ထိုနတ်ဘုရားမျိုးစေ့သစ်ကို ခိုင်မာသွားစေသည်။ ၎င်းမှာ အပြာနုရောင်ရှိပြီး ခံ့ညားငြိမ်သက်သော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဆေးဖိုအတွင်းမှလည်း သက်ရှိဓာတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဆေးရနံ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စူးချန်ခုန်းကို ဗဟိုပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နှင်းများ အရည်ပျော်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် မြက်ပင်များနှင့် ပန်းပွင့်များ ရုတ်တရက် ပေါက်လာသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဆန်းကြယ်သော ဖြစ်ရပ်များမှာ စူးချန်ခုန်း၏ အဆင့်တက်လှမ်းမှုနှင့်အတူ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ စစ်မှန်သော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာခြင်းကို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက ဝိုင်းဝန်းဂုဏ်ပြုနေကြခြင်းပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။