အခန်း ၈၈၀

အခန်း (၈၈၀) ဆန်းကြယ်လိပ်ရွှေဆေးလုံးနှင့် ရွှေဆေးလုံး၏ အရှိန်အဝါ။ (၃)

ရှူး….

စူးချန်ခုန်းသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ခုန်တက်လိုက်ရာ ကမ္ဘာမြေ၏ ဆွဲငင်အားကို ကျော်လွန်၍ တိမ်တိုက်များကြားသို့ တိုးဝင်ကာ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ပျံသန်းခြင်းမှာ စူးချန်ခုန်းအတွက် မွေးရာပါ စွမ်းရည်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် သဘာဝကျလှပြီး ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း လွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ စူးချန်ခုန်းတွင် အစီအစဉ်များ ရှိနေခဲ့သည်။ "အခု ငါ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်ပြီဆိုတော့ မြင့်မြတ်တဲ့ရှေးဟောင်းနိုင်ငံဆီကို တစ်နေ့ကျရင် သွားရမယ်။ ဒါပေမဲ့ အလောတကြီးတော့ မဟုတ်သေးဘူး။ အနည်းဆုံးတော့... ချင်းမေ့ရှန်ကို အရင်ဆုံး နှိမ်နင်းရမယ်။"

သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်လာခြင်းမှာ စူးချန်ခုန်း၏ အန္တိမပန်းတိုင် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ သိုင်းပညာ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိရန်နှင့် ထာဝရအသက်ရှင်နိုင်သော နယ်ပယ်ကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။ လူသားမျိုးနွယ်၏ နယ်ပယ်ကိုးခုမှာ အရင်းအမြစ် အကန့်အသတ်ရှိသော်လည်း မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံမှာမူ ထိုနယ်ပယ်ကိုးခု ပေါင်းသည်ထက်ပင် ပိုမိုကျယ်ဝန်းပြီး ရှေးဦးကတည်းက တည်ရှိခဲ့သော မြေဆီလွှာအကောင်းဆုံး ဒေသဖြစ်သည်။ နယ်ပယ်ကိုးခုမှ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များသည် နောက်ဆုံးတွင် ထိုနိုင်ငံသို့သာ ဦးတည်သွားကြလေ့ရှိသည်။

ထိုနိုင်ငံသို့ သွားရောက်ခြင်းဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် သားရဲအစစ်ငါးမျိုး၏ သဲလွန်စများကို ရှာဖွေကာ သူ၏ ဝူချင်းရှီကျင့်စဉ်ကို နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အဆင့်သို့ မြှင့်တင်ရန် မျှော်လင့်ထားသည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းမှာ အဆုံးသတ်မဟုတ်ဘဲ အစပြုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းမှာ မလောပါပေ။ သူ၏ အစွမ်းကို ပိုမိုမြှင့်တင်ရန် အခွင့်အရေးများ ရှိနေသေးသည်။ ထို့ပြင် စူးချန်ခုန်း၏ ရန်သူဖြစ်သော ချင်းမေ့ရှန်မှာ စစ်မှန်သော မိစ္ဆာသားရဲကြီး ဖြစ်နိုင်ခြေရှိရာ သူ့ကို မနှိမ်နင်းဘဲ ထားပါက နောင်တွင် ပြဿနာဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။ ချင်းမေ့ရှန်သည် ထာဝရ ပုန်းအောင်းနေမည်မဟုတ်ဘဲ တစ်နေ့တွင် လှုပ်ရှားလာမည်မှာ သေချာသဖြင့် စူးချန်ခုန်းမှာ စောင့်ဆိုင်းနေရုံသာ ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ်က အဆင့် ၁၁ ကို မရောက်သေးဘူး။ အခု ငါ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ဖြစ်လာပြီး ဆန်းကြယ်လိပ်ရွှေဆေးလုံးကိုလည်း ရရှိထားပြီဆိုတော့ ဒီရွှေဆေးလုံးရဲ့ စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုပြီး ဓားသွားဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံကြည့်ရင် ကောင်းမလား"

ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းကို အာရုံစိုက် ကျင့်ကြံတော့သည်။ ယခင်က သူသည် မူလဓာတ်ငါးပါးဖြင့် ဓားသွားဝိညာဉ်ကို ပျိုးထောင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဝိညာဉ်အဆင့်အထိ ရောက်ရှိနိုင်သော ဆန်းကြယ်လိပ်ရွှေဆေးလုံး၏ စွမ်းအင်ဖြင့် ဓားသွားဝိညာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ဝီ"

စူးချန်ခုန်းသည် ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ်ကို အသက်သွင်းကာ ရွှေဆေးလုံး၏ စွမ်းအင်ဖြင့် ဓားသွားဝိညာဉ်ကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ် (ဒသမနယ်ပယ်၊ လောကကိုတုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကိုထိတ်လန့်စေခြင်း၊ ၁၁ %)

ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ် (ဒသမနယ်ပယ်၊ လောကကိုတုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကိုထိတ်လန့်စေခြင်း၊ ၁၂ %)

သူ၏ ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ်မှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာပြီး အဆင့် ၁၁ သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အချိန်ပိုင်းသာ လိုတော့သည်။ ၎င်းမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ဖြစ်လာခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးပင် ဖြစ်သည်။ ပညာရပ်တစ်ခုတွင် ထူးချွန်သွားပါက အခြားပညာရပ်များ၏ ဆန်းကြယ်မှုများကိုလည်း လွယ်ကူစွာ နားလည်လာနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အေးချမ်းစွာ ကျင့်ကြံနေသည့် ကာလအတွင်း မဟာမီးလျှံအင်ပါယာကို တုန်လှုပ်သွားစေမည့် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမှာ သတိပေးချက်မရှိဘဲ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

မဟာမီးလျှံအင်ပါယာ၏ မြို့တော်ဖြစ်သော မီးလျှံမြို့၏ ဗဟိုရှိ နန်းတော်မြို့တော်တွင် ရှယန် မိသားစုမှ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးက စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုနေသည်။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနတွင် အကြီးအကဲ တုမ်မုထောင်သည် ဓားသွားဝိညာဉ်များ ဝန်းရံလျက် တရားထိုင်နေသည်။ သူသည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ထားသကဲ့သို့သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ထွမ်မုထောင်၏ နှလုံးသားအတွင်းရှိ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့မှာ မှိန်ဖျော့စွာ လင်းလက်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း ၎င်းနောက်ကွယ်တွင် ဝမ်းနည်းမှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။ "ဒီ 'ဓားမြစ်နတ်ဘုရားမျိုးစေ့' ကြောင့် ငါ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါ့ရဲ့ အကန့်အသတ်ပဲလို့ ထင်တယ်"

မဟာမီးလျှံအင်ပါယာ မိသားစုအတွက် အမှုထမ်းနေသော ထွမ်မုထောင်သည် မွေးရာပါ ပါရမီရှိသူ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က သူသည် ဝိညာဉ်တစ်သောင်းဂူသင်္ချိုင်းတွင် ကြိုးစားအားထုတ်ပြီးနောက် ဓားစိတ်ဆန္ဒကို ဓားသွားဝိညာဉ်အဆင့်အထိ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ရှယန် မိသားစုက သူ့ကို သင့်တော်သော နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တစ်ခု ပေးအပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ရှယန် မိသားစုမှာ အင်ပါယာ မတည်ထောင်မီကပင် အစွမ်းထက်ခဲ့ပြီး မျိုးဆက်တိုင်းတွင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များ ထွက်ပေါ်ခဲ့သဖြင့် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ အများအပြားကို အမွေဆက်ခံထားသည်။

သူတစ်ပါး၏ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို အသုံးပြု၍ အဆင့်တက်လှမ်းခြင်းမှာ ပါရမီကို ထိခိုက်စေသဖြင့် ထိုထက်မြင့်သော အဆင့်များသို့ တက်လှမ်းရန် ခက်ခဲသွားစေသည်။ သို့သော် ထွမ်မုထောင်၏ ပါရမီမှာ ထိုအဆင့်မှာပင် ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသဖြင့် မိမိကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံလျှင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရန်မှာ မသေချာပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ရှယန် မိသားစုပေးသော နတ်မျိုးစေ့ကို အသုံးပြု၍ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ဖြစ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ရှယန် မိသားစုအနေဖြင့်လည်း အင်ပါယာ၏ အင်အားကို မြှင့်တင်ရန် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး ပိုမိုလိုအပ်နေချိန် ဖြစ်သည်။

"ဟမ်… မိစ္ဆာအငွေ့အသက်လား"

ရုတ်တရက် ထွမ်မုထောင် အံ့ဩထိတ်လန့်သွားပြီး ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် 'ခရမ်းရောင်ဝိညာဉ်' ဟုခေါ်သော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး နတ်ဘုရားလက်နက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။ လပြည့်ည ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်ယံတွင် ထူထပ်လှသော တိမ်မည်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် လရောင်မှာ ကွယ်ပျောက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မှောင်မိုက်နေသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ။ ကောင်းကင်ကြီးက ဘာလို့ မှောင်သွားတာလဲ"

လမ်းမပေါ်ရှိ လူသားများမှာလည်း ကောင်းကင်ကြီး ရုတ်တရက် မှောင်သွားသည်ကို မြင်ကာ ထိတ်လန့်နေကြသည်။

ကောင်းကင်ထက်ရှိ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်တက်ကာစ ထွမ်မုထောင်မှာမူ အေးစိမ့်သော ခံစားချက်ကို ရရှိနေသည်။ ထိုတိမ်မည်းများကြားတွင် ပုံရိပ် ကိုးခုသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ စိမ်းဖျော့ဖျော့ လင်းလက်နေသည်။ သူတို့သည် မိစ္ဆာတိမ်တိုက်များ ဝန်းရံလျက် လမင်းကြီးကို ကွယ်ထားကြသည်။

"ဂျောက်... ဂျောက်"

ထွမ်မုထောင် လက်ထဲရှိ နတ်ဘုရားလက်နက်မှာ တုန်ခါနေသည်။ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာများကို တွေ့သဖြင့် တက်ကြွစွာ တုန်ခါနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့သဖြင့် တုန်ခါနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှေ့မှ ပုံရိပ် ကိုးခုမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

"မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင် ကိုးယောက်... အားလုံးက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်တွေလား" ထွမ်မုထောင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားပြီး ဦးရေပြားများပင် စိမ့်တက်သွားသည်။

"သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ယောက်လား။ အတော်လေး အားနည်းတာပဲ!"

ထွမ်မုထောင်က ထိုသူများကို အကဲခတ်နေချိန်တွင် ထိုမိစ္ဆာများကလည်း ထွမ်မုထောင်ကို ကြည့်နေကြသည်။ အထူးသဖြင့် နှစ်မီတာခန့် မြင့်မားသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ရှိပြီး ကျောပေါ်တွင် တံခါးချပ်ကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော ဓားကြီးကို လွယ်ထားသည့် လူကြီးက အထင်သေးသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူတို့၏ အမြင်တွင် ထွမ်မုထောင်မှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ကာစဖြစ်သဖြင့် အလွန်အားနည်းနေသည်။

"မိတ်ဆွေတို့..." ထွမ်မုထောင်သည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထား၍ မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခုက သူ့ကို ကြားဖြတ်လိုက်သည်။

"သေလိုက်တော့"

ထိုလူထွားကြီးမှာ ထွမ်မုထောင်ကို စကားပြောခွင့် မပေးတော့ပေ။ သူသည် မိစ္ဆာတိမ်တိုက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထွမ်မုထောင်ဆီသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ ကြီးမားလှသော ဓားကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထွမ်မုထောင်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ အင်အားအပြည့်ဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။

"ယီးပဲ"

ထွမ်မုထောင် ဆဲရေးလိုက်သော်လည်း သူလုပ်နိုင်သည်မှာ သူ၏ နတ်ဘုရားလက်နက်ကို အသုံးပြု၍ ခုခံရန်သာ ဖြစ်သည်။

"ဂျိမ်း"

ဓားချင်း ထိမှန်သံမှာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှပြီး မဟာမီးလျှံမြို့ တစ်ခုလုံးမှ ကြားနိုင်ပေသည်။ အိပ်ပျော်နေသော လူများမှာလည်း လန့်နိုးလာကြကာ ကြည်လင်သော ညဉ့်ဦးတွင် အဘယ်ကြောင့် မိုးကြိုးပစ်သနည်းဟု ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြသည်။

"ဒီလောက် အားကြီးတာလား"

ထွမ်မုထောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ထိုလူကြီး၏ တိုက်ကွက်မှာ သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း အင်အားမှာ အံ့မခန်း ဖြစ်သဖြင့် ထွမ်မုထောင်မှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး လက်မောင်းများပင် ထုံကျဉ်သွားသည်။ ထိုမိစ္ဆာမှာ အစိမ်းရောင် မျက်လုံးများဖြင့် တိုက်စစ်ကို မနားတမ်း ဆက်လက် ဖော်ဆောင်နေသည်။

"တကယ်ပဲ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်လား"

ထွမ်မုထောင်၏ ရင်ထဲတွင် အေးစိမ့်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ အစွမ်းမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ဖြစ်သည်မှာ သေချာသော်လည်း ဤမျှများပြားသော အရေအတွက်မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း မည်သို့ ပေါ်လာရသနည်း။