အခန်း ၄၂၁
Vol. 22 Ch. 421
အခန်း (၄၂၁) - အမြီးခြောက်ချောင်း
ငယ်ရွယ်သော ဘုန်းတော်ကြီးများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသော်လည်း အခြားထူးခြားသော တုံ့ပြန်မှုမျိုး မရှိကြပါချေ။ သို့သော်လည်း ဆရာတော်ကြီးနှင့် သက်ဆိုင်ရာ ခန်းမအသီးသီးမှ အုပ်ချုပ်သူများမှာမူ လွန်စွာ အံ့အားသင့်သွားကြဟန် တူသည်။
အရိုးပေါ် အရေတင် ဖြစ်နေသော ဘုန်းတော်ကြီးအိုကြီးသည် သူ၏တွန့်ရှုံ့နေသော မျက်ခွံများကို ပင့်တင်လိုက်ရာ အနည်းငယ် မှုန်ဝါးနေသော မျက်လုံးများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။ "မင်းတို့တွေ ငါတို့ရဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ဧည့်သည်တော်ရှေ့မှာ ဒီလို မိုက်မဲတဲ့ အပြုအမူတွေကို မပြသသင့်ဘူး"
ဤစကားကြောင့် ဆရာတော်ကြီးနှင့် အုပ်ချုပ်သူများမှာ သူတို့၏ အတွေးများထဲမှ ရုတ်တရက် သတိဝင်လာကြတော့သည်။
သူတို့သည် ဘုန်းတော်ကြီးအိုကြီးအား ပျာပျာသလဲ အလေးပြုလိုက်ကြရာ အဝေးတစ်နေရာမှ ကြည့်နေသော လင်းကျင်းပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရ၏။ သူတို့၏ တုံ့ပြန်ပုံကို ကြည့်ရသည်မှာ ဆရာတော်ကြီးနှင့် အခြားသူများသည် ဤဘုန်းတော်ကြီးအိုကြီးကို မတွေ့ရသည်မှာ လွန်စွာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သကဲ့သို့ပင်။
သို့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် လင်းကျင်းသည် အချက်တစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
စောစောက ဆရာတော်ကြီးသည် ဤဘုန်းတော်ကြီးအိုကြီးအား 'ဘိုးဘွားဆရာတော်ကြီး ရွှမ်ကျန်း' ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ဘိုးဘွားဆရာတော်ကြီးဟု ခေါ်ဆိုရခြင်းမှာ ဆရာတော်ကြီးထက် အနည်းဆုံး နှစ်သက်တမ်းမျှ ပိုမိုမြင့်မားသောကြောင့် ဖြစ်ရပေမည်။ ဒါလော့ဘုရားကျောင်း၏ လက်ရှိ ဆရာတော်ကြီးမှာ အသက်တစ်ရာနီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ၏ဘိုးဘွားဆရာတော်ကြီးမှာ အသက်မည်မျှ ရှိနေမည်နည်း။
ထို့အပြင် ထိုကဲ့သို့ အံ့မခန်းလှသော ဂါထာစွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး မွန်မြတ်သော အသံတော်ဖြင့် စကားပြောခဲ့သည့် ကျွမ်းကျင်သူမှာ ဤ 'ရွှမ်ကျန်း' ထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်မည်ကိုလည်း လင်းကျင်း သေချာပေါက် သိနေပါသည်။
၎င်းမှာ မမျှော်လင့်ထားသော အချက်ပင်။
ဒါလော့ဘုရားကျောင်းတွင် ယခုကဲ့သို့ ဖုံးကွယ်ထားသော ပါရမီရှင်များ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပါချေ။ သို့သော်လည်း ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုပါက ဤပုဂ္ဂိုလ်များသာ မရှိခဲ့လျှင် ဤဂိုဏ်းကြီးသည် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်တိုင်တိုင် ထွန်းကားနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်သောကြောင့် ၎င်းမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိလှပေသည်။
လက်ရှိအခြေအနေအရ ကျွယ်ကျန်းနှင့် ဆရာတော်ကြီးတို့သည် သူ့ကို လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း လင်းကျင်း သေချာသလောက် ရှိသွားပြီ ဖြစ်၏။ ထိုဘုန်းတော်ကြီး ကျီယင်းသည် အမှန်တကယ် ပြန်မရောက်သေးဘဲ မျောက်ဖြူမှာလည်း ပျောက်ဆုံးနေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍ ဒါလော့ဘုရားကျောင်းကပင် မသိပါက ဤဇာတ်လမ်းတွင် အခြားသော အကြောင်းအရင်း တစ်ခုခု ရှိနေရပေမည်။
အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် ဒါလော့ဘုရားကျောင်းကို ဆက်လက်နှောင့်ယှက်နေရန် အကြောင်းမရှိတော့ပါချေ။ နောင်အနာဂတ်တွင် သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန်ပင် လိုအပ်လာနိုင်ပါသည်။
လင်းကျင်း အတွေးနက်နေစဉ်မှာပင် "ဘိုးဘွားဆရာတော်ကြီး ရွှမ်ကျန်း" ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသော ဘုန်းတော်ကြီးအိုကြီးသည် ကျွယ်ကျန်းအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ သူ၏လက်ဖြင့် သာသာလေး ပုတ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ကျွယ်ကျန်းသည် နွေဦးလေပြည်ညင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး လင်းကျင်း၏ ဓားဆန္ဒကြောင့် ပျက်စီးသွားသော သူ၏သွေးကြောများမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့၏။
ထို့နောက် ရွှမ်ကျန်းသည် လင်းကျင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်းကာ ပြောလိုက်တယ်။
"အောမိထောဖော... မိတ်ဆွေငယ်... မင်းရဲ့ ဓားဆန္ဒ ကျွမ်းကျင်မှုကို ငါတကယ်ပဲ သဘောကျမိပါတယ်... အခုတော့ ငါတို့ရဲ့ ကြည်ညိုလေးစားအပ်တဲ့ အရှင်မြတ်နဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပေးပါ"
လင်းကျင်း မလှုပ်ရှားပါချေ။
သူသည် အတွင်းထဲသို့ လိုက်သွားရမလားဟူသောအချက်ကို စဉ်းစားနေဆဲ ဖြစ်၏။
သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ လင်းကျင်းသည် သူ၏စွမ်းအား အပြည့်အဝနှင့် သူ၏စွမ်းရည်အားလုံးကို အသုံးပြုမည်ဆိုပါက ဆရာတော်ကြီးနှင့် ကျွယ်ကျန်းတို့ကို သေချာပေါက် ဖိအားပေးနိုင်ပါသည်။ သို့သော်လည်း သူသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်ခြင်းထက် သူတို့၏ ဘုရားကျောင်းကို ဖျက်ဆီးမည်ဟူသော အချက်ကိုသာ အသုံးချခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ထိပ်တိုက် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက လင်းကျင်းအနေဖြင့် အဆင့် (၅) နတ်အစောင့်အရှောက် သားရဲ လေးကောင်ကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ပါချေ။
သားရဲလောကတွင် ဒါလော့ဘုရားကျောင်း၏ နတ်အစောင့်အရှောက် သားရဲ လေးကောင်မှာ ထိပ်တန်း တည်ရှိမှုများအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းခံရပြီး လင်းကျင်း၏ အခြေအနေမှာ သူတို့၏ စံနှုန်းနှင့် ယှဉ်ရန် ဝေးကွာနေသေးသည်။
အခြားစကားဖြင့် ပြောရလျှင် လင်းကျင်းသည် ဤနေရာသို့ လာခြင်းဖြင့် ကြီးမားသော စွန့်စားမှုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဆိုးရွားစွာ ကျရှုံးသွားနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ချေလည်း ရှိနေပါသည်။
ယခုအခါ ဒါလော့ဘုရားကျောင်းအတွင်း၌ ဆရာတော်ကြီးအပြင် ပိုမိုထင်ရှားသော ကျွမ်းကျင်သူများ ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။ ဆရာတော်ကြီးနှင့် ကျွယ်ကျန်းတို့၏ အမူအရာများကို ကြည့်ရသရွေ့ အဆင့်မြင့်ဘုန်းတော်ကြီးများပင် ထိုအချက်ကို သိရှိထားပုံမရပါချေ။
၎င်းမှာ အနည်းငယ် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။
အကယ်၍ လင်းကျင်းသာ ရွှမ်ကျန်းနောက်သို့ လိုက်သွားမည်ဆိုပါက သူ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာနိုင်မည်ဟု အာမခံချက်မရှိပါချေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ဒါလော့ဘုရားကျောင်းကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်မဟုတ်လား။
ထိုအချိန်တွင် သူ၏ရင်ခွင်ထဲမှ မြေခွေးလေးမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ လင်းကျင်း ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှန်းအာ နိုးလာပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်၏။ သူမ၏ ဝိုင်းစက်နေသော မျက်လုံးကြီးများဖြင့် သူ့ကို ပြန်လည်စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
ထို့အပြင် သူမ၏အမြီးကို အနည်းငယ် လှုပ်ယမ်းလိုက်သောအခါ မြေခွေးလေးတွင် ယခင်က ရှိခဲ့သော အမြီးသုံးချောင်းအပြင် အပိုအမြီး သုံးချောင်း ထပ်မံထွက်ပေါ်နေသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်၏။
ဤအမြီးခြောက်ချောင်းမှာ ရှန်းအာ၏ အတွင်းကလီစာများကို ကောင်းကင်မိုးကြိုးက ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးလိုက်သောအခါ ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြောင်းအလဲမှ ရရှိလာခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။ ၎င်းမှာ သားရဲပြတိုက်က 'ဝိညာဉ်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းနည်းလမ်း' ဟု ဖော်ပြထားသော လျှို့ဝှက်ချက်ပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်၏။
လင်းကျင်းက မြေခွေးလေး၏ ခေါင်းလေးကို သာသာယာယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရာ ရှန်းအာ၏ အချက်အလက်များမှာ ပြတိုက်အတွင်း၌ ယခုအခါ အသစ် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် လင်းကျင်း ပြုံးလိုက်မိ၏။
ကောင်းပြီ... သူသည် ဖိတ်ခေါ်မှုကို ငြင်းပယ်ရန် မသင့်တော်ပါချေ။ အကယ်၍ အခြေအနေက တွန်းအားပေးလာမည်ဆိုပါက သူသည် အခြေအနေပေါ်မူတည်၍ သင့်တော်သလို တုံ့ပြန်ရုံသာ ရှိတော့သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုအခါ သူ့တွင် အဆင့် (၅) သားရဲ နှစ်ကောင် ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ တစ်ကောင်မှာ ရွှေဝါလေးဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ကောင်မှာမူ ရှန်းအာ ဖြစ်သည်။
စောစောကတင် ရှန်းအာသည် သူမ၏ အိပ်စက်ခြင်းမှ နိုးထလာခဲ့ပြီး အဆင့် (၅) သို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဤအချက်ကြောင့် ပြဿနာများ ရောက်ရှိလာလျှင်ပင် လင်းကျင်းတွင် အချို့သော တုံ့ပြန်မှု အစီအမံများ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ရှန်းအာ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုနှင့် အဆင့် (၅) သို့ တက်လှမ်းနိုင်မှုတို့ကြောင့် ရွှေဝါလေးနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက သူတို့သည် လက်တွေ့တွင် မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်သော တည်ရှိမှုများ ဖြစ်သွားကြပြီ ဖြစ်၏။
"ဆရာတော်ကြီးက အလွန်ယဉ်ကျေးတာပဲ... ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းပြပေးပါ"
အရာအားလုံးကို သေချာတွေးတောပြီးနောက် လင်းကျင်းက ဆရာတော်ကြီး ရွှမ်ကျန်းကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ဒီဘက်ကို ကြွပါ"
ရွှမ်ကျန်းက ရှေ့ကနေ လမ်းပြလျှောက်လှမ်းသွားပြီး လင်းကျင်းက နောက်ကနေ လိုက်ပါသွားခဲ့၏။ ဆရာတော်ကြီးနှင့် အခြားသော ဘုန်းတော်ကြီးများမှာမူ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ထိုနှစ်ဦးနောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြတော့သည်။ ယခင်က လင်းကျင်း၏ ဓားဆန္ဒကြောင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး ဆရာတော်ကြီး ရွှမ်ကျန်း၏ ကုသပေးမှုကို ခံယူခဲ့ရသော ကျွယ်ကျန်းမှာမူ ယခုအခါတွင် အတင်းအကြပ် မတ်တတ်ရပ်နေရုံသာ တတ်နိုင်ရှာတော့သည်။ သူ၏ ဒဏ်ရာဟောင်းများမှာ မပျောက်ကင်းသေးဘဲ ဒဏ်ရာအသစ်များပါ ထပ်မံရရှိထားခြင်း ဖြစ်၏။ အကယ်၍ အစွမ်းထက်လှသော ဆရာတော်ကြီး ရွှမ်ကျန်းသာ ကူညီမပေးခဲ့ပါက သူသည် ယခုအချိန်တွင် သေဆုံးနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ဒါလော့ဘုရားကျောင်းမှာမူ စောစောက မီးနတ်ဘုရားအမိန့်တော်ကြောင့် အနည်းငယ် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေဆဲပင်။ ဘုန်းတော်ကြီးများမှာ နေရာအနှံ့သို့ ပြေးလွှားနေကြသော်လည်း ဘုရားကျောင်းတွင် သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးမည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရှိနေသဖြင့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုမှာ အလွန်အမင်း မများပြားလှပါချေ။ ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ကြောင့် မီးလောင်ကျွမ်းခဲ့သော နေရာများကိုပင် ဘုန်းတော်ကြီးများက လျင်မြန်စွာ ငြှိမ်းသတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
ဒါလော့ဘုရားကျောင်းမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။ အဓိက ခန်းမကြီး ငါးဆောင်နှင့် အဆောင်ငယ် ရာပေါင်းများစွာ ရှိ၏။ ဘုန်းတော်ကြီးများ၏ နေအိမ်များနှင့် တရားထိုင်ရာ အခန်းများကိုပါ ထည့်သွင်းတွက်ချက်မည်ဆိုပါက ဤနေရာမှာ တောင်တန်းများကြားရှိ မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့နှင့်ပင် တူလှပေသည်။
ရွှမ်ကျန်းသည် တစ်လှမ်းချင်းစီ တဖြည်းဖြည်း လျှောက်လှမ်းနေပုံရသော်လည်း အမှန်စင်စစ် သူသည် သာမန်လူသားများထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားနေခြင်း ဖြစ်၏။ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် သူသည် ပေတစ်ဆယ်ခန့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။ သူ၏ လျှောက်လှမ်းမှု အရှိန်အဟုန်မှာ အတူတူပင် ဖြစ်သော်လည်း မြန်နှုန်းမှာမူ ထိုသို့မဟုတ်ပါချေ။
လင်းကျင်းသည် ထိုအပြောင်းအလဲကို ပထမဆုံး သတိပြုမိသူ ဖြစ်သည်။ ရွှမ်ကျန်းသည် မြန်ဆန်လာရုံသာမက သူ၏ပုံရိပ်မှာလည်း မှုန်ဝါးလာခဲ့၏။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လင်းကျင်းတွင် စွမ်းရည်များ ရှိနေပါသည်။ သူ၏ခြေဖဝါးအောက်တွင် တိမ်တိုက်များကို စုစည်းကာ သူသည် ရွှမ်ကျန်း၏ နောက်သို့ အမီလိုက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် နောက်ကွယ်မှ ဘုန်းတော်ကြီးများကို ဖုန်မှုန့်များသာ သောက်သုံးစေခဲ့တော့သည်။ အရည်အချင်းရှိသော အဆင့်မြင့်ဘုန်းတော်ကြီးများမှလွဲ၍ အခြားသူများမှာမူ ဤအပြောင်းအလဲကို သတိမပြုမိကြပါချေ။ သူတို့ ကွေ့တစ်ခုသို့ လှည့်လိုက်သည့် ကာလအတွင်းမှာပင် သူတို့ နောက်ကျကျန်ရစ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ကြရ၏။
"တကယ်ကို မြန်လွန်းတယ်"
သူတို့၏ မျက်လုံးများကို မယုံကြည်နိုင်ကြသဖြင့် အချို့သော ဘုန်းတော်ကြီးများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုရန် တံတိုင်းများပေါ်သို့ တက်ရောက်ကြည့်ရှုခဲ့ကြသော်လည်း အံ့ဩစရာကောင်းစွာပင် ထိုလူအုပ်စု၏ အရိပ်အယောင်ကိုမျှ မတွေ့ရတော့ပါချေ။
"တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ"
"တိုးတိုးနေစမ်း... အဲဒါက ဘိုးဘွားဆရာတော်ကြီး ရွှမ်ကျန်းပဲ.. ဆရာတော်ကြီးကိုယ်တိုင်တောင် 'ဘိုးဘွားဆရာတော်ကြီး' လို့ ခေါ်ရတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးမို့ ငါတို့ စကားပြောတာကို ဆင်ခြင်ရမယ်"
"စီနီယာ... အရင်ကတည်းက ငါတို့ ဒါလော့ဘုရားကျောင်းရဲ့ ဘုန်းကြီးဝတ် နာမည်တွေက ရှီ၊ ရွှီ၊ ကုန်း၊ ရွှမ်၊ ဝူ၊ ဖာ၊ ကျွယ်၊ ကျီ ဆိုတဲ့ အစဉ်လိုက်အတိုင်း ရှိခဲ့တာလေ... အဲလိုဆိုရင် ဘိုးဘွားဆရာတော်ကြီး ရွှမ်ကျန်းက ဆရာတော်ကြီးနဲ့ အုပ်ချုပ်သူတွေထက် နှစ်သက်တမ်း ပိုမြင့်တာပေါ့။ ဒါဆို ငါ ဘာလို့ သူ့အကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးရတာလဲ"
"ငါတို့ ဒါလော့ဘုရားကျောင်းက နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင် သက်တမ်းရှိတဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုပဲ... ငါတို့မတိုင်ခင်က အဆင့်မြင့်ဘုန်းတော်ကြီးတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တာမို့ အဲဒီနာမည်နဲ့ အဆင့်မြင့်ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးက ဒီအချိန်အထိ တရားကျင့်ပုန်းအောင်းနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"
"ဒါဆိုရင် စောစောက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ မွန်မြတ်လှတဲ့ အသံတော်ကြီးကရော..."
"အဲဒီအကြောင်းကို ထပ်မပြောနဲ့တော့... အဲဒီမွန်မြတ်တဲ့ အသံတော်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ကြီးမားတဲ့ ပညာဉာဏ်တွေ ပါဝင်နေတာမို့ အဲဒါက ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားကိုယ်တိုင် လူဝင်စားပြီး ပေါ်လာတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"
"ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား ဟုတ်လား"
ဘုန်းတော်ကြီးများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြ၏။ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားသည် သူတို့၏ ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုတွင် အဓိက အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးများကဲ့သို့ပင် ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးမှာ ဤလောကတွင် တည်ရှိခြင်း မရှိတော့သင့်ပါချေ။
ဘုန်းတော်ကြီးများ ယခုအချိန်တွင် မည်သို့ ခံစားနေရမည်ကို တွေးတောကြည့်နိုင်ပါသည်။ သူတို့သည် တည်ရှိမှုဆိုင်ရာ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း 'မိုးရွာပြီးရင် လာမယ့် နေသာတဲ့နေ့' ဆိုသည့်အတိုင်း ကြီးမားသော သတင်းကောင်းများ ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်ရပေမည်။