အခန်း ၄၂၆
Vol. 22 Ch. 426
အခန်း (၄၂၆) - ဂုဏ်သတင်းကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရခြင်း
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ လင်းကျင်းသည် အဆင့် ၉ သားရဲတစ်ကောင်၏ စစ်မှန်သော အင်အားကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်း၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တုန်ဟည်းသွားစေနိုင်လောက်ပါ၏။ သားရဲပြတိုက်၏ အကူအညီ ရှိနေခဲ့လျှင်ပင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်သားရဲမှာ အဆင့် ၄ မျှသာ ရှိသေးသည် ဖြစ်ရာ ရွှေဝါလေးသည်လည်း ထိုအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးပြီး ရှောင်အာတစ်ယောက်သာလျှင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ မိုးကြိုးပစ်ခတ်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် အဆင့် ၅ သို့ အောင်မြင်စွာ ချိုးဖျက် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား အဆင့် ၅ နှင့် အဆင့် ၉ အကြား ကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။ အကယ်၍ ထိုကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တည်ရှိမှုကိုသာ သူ မသိရှိခဲ့လျှင် ယခုလောက်အထိ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေမိမည် မဟုတ်ပါချေ။ ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့နေရပြီဖြစ်ရာ လင်းကျင်းအနေဖြင့် မည်သည့်အရာမျှ မလုပ်ဘဲ ဒီအတိုင်း ရပ်ကြည့်နေရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပါချေ။
မသေမျိုး ဝါးမြိုသားရဲ၏ ပစ်မှတ်မှာ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် လင်းကျင်းထံသို့ မည်သည့်အချိန်တွင် ရောက်ရှိလာမည်လဲဆိုတာကို မည်သူက သိနိုင်ပါမည်နည်း။
ဤအချိန်တွင် စစ်မှန်သော အင်အားနှင့် တိုးတက်မှုကလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာမျှ အရေးမကြီးတော့ပါချေ။
သူ ထွက်ခွာတော့မည် ဖြစ်သဖြင့် ရွှမ်ကျန်းနှင့် ဆရာတော်ကြီးတို့ကလည်း သူ့ကို တားဆီးခြင်း မပြုကြပါချေ။ ဘုန်းတော်ကြီးများသည် သူ့ကို ဘုရားကျောင်း၏ တံခါးဝအထိ လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးခဲ့ကြ၏။
"ဆရာတော်တို့... ကျောင်းထဲကို ပြန်ကြပါတော့"
လင်းကျင်းက လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။
လင်းကျင်း၏ မူလအစီအစဉ်မှာ ဒါလော့ဘုရားကျောင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ဖြစ်သော်လည်း တိုက်ဆိုင်မှုများစွာနှင့် ကြုံတွေ့ရပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် မဟာမိတ်များအဖြစ် အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။
ကံကြမ္မာဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဆန်းကြယ်လှသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် ကျောင်းထိုင် ဆရာတော်ကြီးက သူ၏ နဖူးကို ရိုက်လိုက်ရင်း ပြောဆိုလိုက်၏။
"ပြတိုက်မှူး... မထွက်ခွာခင် ငါ သတင်းတစ်ခု ပေးရဦးမယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်တုန်းက ဒုစရိုက်လောကက ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် အုပ်စုတစ်စုက ဒကာကြီးကို လာရောက်ရှာဖွေခဲ့ကြတယ်... သူတို့က ရန်လိုတဲ့ အမူအရာတွေ ပြသနေခဲ့ကြလို့ ဂိုဏ်းအုပ်ဘုန်းတော်ကြီးတွေကို သူတို့ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ခိုင်းပြီး ပြန်လွှတ်လိုက်ရတယ်... သူတို့က တောင်အောက်မှာ စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး မထွက်ခွာကြတဲ့အပြင် ပိုပြီးတော့တောင် လူစုမိနေကြသေးတယ်... ဒုစရိုက်လောကက ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေတင်မကဘဲ ကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံက ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် အများအပြားလည်း အဲဒီနေရာမှာ စုဝေးနေကြတယ်လို့ ကြားတယ်"
ဒါလော့ဘုရားကျောင်းမှာ ဘုရားကျောင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ အင်အားမှာ ထိပ်သီးနိုင်ငံတစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်ပြီး ပို၍ပင် အားကောင်းနိုင်ချေ ရှိပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေဦးတော့၊ သူတို့၏ ထံတွင် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော အမွေအနှစ်များ ရှိနေသဖြင့် သူတို့ကို လျှော့တွက်၍ မရပါချေ။
မဟုတ်သေးပါ၊ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင် ဆုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် သူတို့၏ သမိုင်းကြောင်းမှာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီရုံတင်မကကြောင်း လင်းကျင်း ယခုအခါ ကောင်းစွာ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
"ဆရာတော်ကြီးကို စိုးရိမ်ပူပန်စေခဲ့မိလို့ အားနာမိပါတယ်"
လင်းကျင်းက ပြန်လည် လက်အုပ်ချီနှုတ်ဆက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒီလူတွေက ကျုပ်အတွက် လာကြတာ ဖြစ်ရမယ်၊ ကျုပ် သူတို့ကို ချက်ချင်းပဲ ထွက်ခွာသွားခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်"
"ဒါဆိုရင်တော့ အကောင်းဆုံးပေါ့"
ဆရာတော်ကြီးကလည်း ပြန်လည် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်၏။
ဆရာတော်ကြီးသည် လွန်ခဲ့သော သုံးရက်ကကဲ့သို့ မာန်မာနများကို ပြသခြင်း မရှိတော့ပါချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ သူ၏ ဘိုးဘေးဖြစ်သူ ရွှမ်ကျန်းကိုယ်တိုင်ပင် ထိုလူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ဆက်ဆံနေခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။
အဆင့်မြင့် ဘုန်းတော်ကြီး နှစ်ပါးကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် မြေခွေးမလေးကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ ပွေ့ချီကာ ရွှေဝါလေးကို ဦးဆောင်ရင်း တောင်အောက်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့တော့သည်။ တောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အဝေးတစ်နေရာ၌ လူအုပ်ကြီး တစ်အုပ် မတ်တပ်ရပ်နေကြသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။
ထိုလူအုပ်ကြီးမှာ ကျီးကန်းနက်၊ ဝိညာဉ်ကလေးငယ်မိခင်၊ ခေါင်းတလားလူသား၊ လိပ်အိုကြီးနှင့် မိစ္ဆာပညာရှိ အပါအဝင် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များဖြင့် စုဖွဲ့ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သူတို့အပြင် လင်းကျင်းသည် ကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံ၏ အစောင့်အရှောက်များ ဖြစ်ကြသော ရဲ့ယွီကျိုးနှင့် ချန်ရုယွမ်တို့ကိုပါ လှမ်းမြင်လိုက်ရ၏။
ဤကဲ့သို့သော လူအင်အား အခင်းအကျင်းမျိုးသည် အလယ်အလတ်တန်းစား နိုင်ငံတစ်ခုကို အလွယ်တကူပင် အနိုင်ယူ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
သို့သော်လည်း ဒါလော့ဘုရားကျောင်းနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ သူတို့သည် အနည်းငယ် အားနည်းနေပါသေး၏။ ဘုရားကျောင်း၏ ဂိုဏ်းအုပ်ဘုန်းတော်ကြီး ခြောက်ပါးသည် သူတို့ကို တောင်ခြေ၌ပင် ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ခဲ့ကြပြီး အခြေအနေမှာ အတော်အတန်ကြာအောင် တင်းမာနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လင်းကျင်း တောင်အောက်သို့ ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဒါလော့ဘုရားကျောင်း၏ ဂိုဏ်းအုပ်ဘုန်းတော်ကြီးများက အလျင်အမြန် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြ၏။
"ပြတိုက်မှူးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
မျှော်လင့်ထားခဲ့သည့်အတိုင်း ဂိုဏ်းအုပ်ဘုန်းတော်ကြီးများသည် အလွန်ပင် ရိုသေလေးစားမှု ရှိနေကြသည်။ ပြတိုက်မှူးသည် ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား၏ ဧည့်သည်တော်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိထားကြသလို ဘိုးဘေးဖြစ်သူ ရွှမ်ကျန်းကိုယ်တိုင်ကလည်း သူ့ကို 'ဓမ္မမိတ်ဆွေ' ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သဖြင့် ဤလူသည် သူတို့၏ အမြင့်မားဆုံးသော လေးစားမှုကို ရထိုက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိထားကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။
"အခုလို ဒုက္ခပေးမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်... ဒီမိတ်ဆွေတွေက ကျုပ်အတွက် လာရောက်ကြတာ ဖြစ်လို့ ဒီကိစ္စကို ကျုပ်ဘာသာပဲ ဖြေရှင်းပါရစေ"
လင်းကျင်းကလည်း ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်သည်။
သူ ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် ဖိတ်ခေါ်မထားသော ဧည့်သည်တော်များ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြ၏။
ဒုစရိုက်လောကမှ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ပြတိုက်မှူးကို သတိပြုမိသွားကြပြီ ဖြစ်သဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ပိုမိုနီးကပ်စွာ လေ့လာကြည့်ပြီးနောက် လင်းကျင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရ၏။
ကျီးကန်းနက်နှင့် ဝိညာဉ်ကလေးငယ်မိခင်တို့ ဤနေရာတွင် ရှိနေခြင်းကို သူ နားလည်နိုင်သော်လည်း အဖိုးကြီးထျန်းပါ ရောက်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါချေ။ အဖိုးကြီးထျန်း သားရဲသခင်ကျမ်းစာကို လေ့ကျင့်ရသေးခြင်း မရှိသဖြင့် သူ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော မိစ္ဆာနဂါးကြီးမှာ အဝေးမှ ကြည့်လျှင်ပင် ထင်ရှားပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။
ရဲ့ယွီကျိုးနှင့် ချန်ရုယွမ်တို့မှာလည်း ရင်းနှီးပြီးသား မျက်နှာများ ဖြစ်ကြပေသည်။
သူတို့အပြင် ကျန်ရှိနေသော လူများမှာ စိမ်းသက်နေသော မျက်နှာများ ဖြစ်ကြ၏။ ၎င်းတို့ထဲမှ အချို့မှာ လူသားများ မဟုတ်ကြကြောင်းပင် လင်းကျင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။
၎င်းတို့မှာ ကြီးမားသော ကျင့်ကြံမှု အဆင့်အတန်း ရှိကြသည့် မိစ္ဆာသတ္တဝါများ ဖြစ်ကြ၏။
ဘာကြောင့် မိစ္ဆာသတ္တဝါတွေပါ ရောက်လာကြတာလဲ။
ထိုမိစ္ဆာသတ္တဝါများသည် လူသားအသွင် သဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲထားနိုင်ကြပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့၌ ကြီးမားသော ကျင့်ကြံမှု အဆင့်အတန်း ရှိကြသည်ဟု လင်းကျင်း ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ထိုမိစ္ဆာများသည် လူသားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အဆင့်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်ထားကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း လင်းကျင်းအနေဖြင့် သူတို့ကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးကြောင်း သေချာလှပါ၏။
လင်းကျင်း တွေးတောနေစဉ်အတွင်း ထိုလူအုပ်ကြီးသည် သူ၏ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ကြသည်။
"ပြတိုက်မှူးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
သူတို့၏ အသံများမှာ ညီညွတ်မှု မရှိကြသော်လည်း တုန်ဟည်းကာ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလှပေသည်။
လင်းကျင်း၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း အနည်းငယ်မျှ လျော့နည်းခြင်း မရှိပါချေ။ သူ ဝတ်ဆင်ထားသော ဝါဂွမ်းဝတ်ရုံ၊ မျက်နှာပေါ်မှ မျက်နှာဖုံးနှင့် ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူ ပွေ့ချီထားသော အမြီးခြောက်ခုမြေခွေးမလေးတို့က သူ့ကို ပိုမို၍ ဆန်းကြယ်ထူးခြားနေစေခဲ့သည်။
မကြာမီတွင် လင်းကျင်းသည် ကျီးကန်းနက်နှင့် အခြားသူများထံမှ ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲဆိုတာကို သိရှိခွင့်ရခဲ့၏။
လွန်ခဲ့သော သုံးရက်ကတည်းက ပြတိုက်မှူး ဒါလော့ဘုရားကျောင်းသို့ လာရောက်လည်ပတ်သည့် ကောလာဟလများ ပျံ့နှံ့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဒါလော့တောင်ထိပ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရာများကို မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးမှ လူတိုင်း မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ကြသဖြင့် ဤသတင်းကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မဖြစ်နိုင်ပါချေ။ လေထုထဲရှိ လှုပ်ခတ်မှုများကို မိုင်ပေါင်းရာချီ ကွာဝေးသော နေရာများမှပင် ခံစားသိရှိခဲ့ရကြောင်း သတင်းပို့ချက်များ ရှိနေခဲ့သည်။
ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲဆိုတာကို စုံစမ်းရန်အတွက် အချိန်အများကြီး မပေးခဲ့ရပါချေ၊ လင်းကျင်းသည် ဒါလော့ဘုရားကျောင်းရှိ ဘုန်းတော်ကြီးများကို ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်စစ်ဆေးမေးမြန်းခဲ့မှုကြောင့် ပြတိုက်မှူးတစ်ယောက် ဒေါသတကြီးဖြင့် ဒါလော့ဘုရားကျောင်းသို့ ချီတက်သွားခဲ့သည်ဟူသော သတင်းမှာ တောမီးပမာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ဒုစရိုက်လောကသားများ၏ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းတွင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် သတင်းပေးပို့ရေး လမ်းကြောင်းများ ရှိကြသဖြင့် ကျီးကန်းနက်နှင့် အဖွဲ့သားများသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ချက်ချင်းပင် သိရှိသွားခဲ့ကြပြီး ဒါလော့ဘုရားကျောင်းသို့ အမြန်ဆုံး ချီတက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေဦးတော့၊ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် ဧည့်ခန်းမ ဖွင့်လှစ်ချိန်တွင် ပြတိုက်မှူး ရုတ်တရက် ပျောက်ဆုံးနေခဲ့ခြင်းက တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်နေကြောင်း ညွှန်ပြနေခဲ့သဖြင့် သူတို့အနေဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် တုံ့ပြန် လှုပ်ရှားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ရဲ့ယွီကျိုးနှင့် ချန်ရုယွမ်တို့မှာလည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်ကြ၏။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် နန်းတော်၏ အမိန့်တော်အရ ဤနေရာသို့ လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း လင်းကျင်းအား ပြောပြခဲ့သဖြင့် လင်းကျင်း ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားခဲ့ရသည်။
၎င်းမှာ ဟယ်ရွှမ်က သူတို့ကို စေလွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဟယ်ရွှမ်သည် ပြတ်သားသော လူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရမည် ဖြစ်၏။ ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့နေရချိန်တွင်ပင် သူသည် မသိနားမလည်သေးသော အရာကို ရင်ဆိုင်ရန် သတ္တိရှိခဲ့ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေဦးတော့၊ အကယ်၍ အခြေအနေများသာ ထိန်းချုပ်မရအောင် ဖြစ်သွားခဲ့မည်ဆိုပါက သူသည် ထိပ်သီးနိုင်ငံတစ်ခုနှင့် အင်အားချင်း တူညီသော ဒါလော့ဘုရားကျောင်းကို ပြစ်မှားမိသလို ဖြစ်သွားနိုင်ချေ ရှိပေသည်။
ဟယ်ရွှမ်အနေဖြင့် သူ၏ အင်အားစုများကို သူတပါးနိုင်ငံ နယ်မြေအတွင်းသို့ စေလွှတ်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပါချေ၊ ထိုကဲ့သို့သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တရားဝင် မချမှတ်ခင် သူ၏ နိုင်ငံအပေါ် သူ၏ ရပ်တည်ချက်ကို ရှင်းလင်းအောင် ပြုလုပ်ခဲ့ရမည် ဖြစ်သည်။
လင်းကျင်းသည် သူ၏ ကျေးဇူးကို ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် လက်ခံလိုက်၏။
မိစ္ဆာသတ္တဝါများနှင့် ပတ်သက်၍မူ ဒုစရိုက်လောကသား အများစုက သူတို့သည် မည်သူ့ကို ကိုယ်စားပြုသလဲဆိုတာကို မပြောနိုင်ကြပါချေ။ သူတို့သည်လည်း မိမိတို့ကဲ့သို့ပင် ပြတိုက်မှူးကို ကူညီရန်အတွက် တူညီသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ရောက်ရှိလာကြသည့် လင်းကျင်း၏ အခြားသော မဟာမိတ်အုပ်စုတစ်စု ဖြစ်လိမ့်မည်ဟုသာ ယူဆထားကြသည်။
ရဲ့ယွီကျိုးကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် အနည်းငယ်ကသာ ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသလဲဆိုတာကို နားလည်ထားကြ၏။ ပြတိုက်မှူးသည် ဒါလော့ဘုရားကျောင်းက မိစ္ဆာများနှင့် နတ်ဆိုးများကို ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်နေမှုအပေါ် လူသိရှင်ကြား ပြစ်တင်ဝေဖန်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ထိုမိစ္ဆာများ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ပြတိုက်မှူး၏ ကျယ်ပြန့်လှသော ဩဇာအာဏာ စက်ဝန်းကြောင့် ဖြစ်ရမည်ဟု ထိုလူများက သတ်မှတ်ထားကြသည်။
မိစ္ဆာသတ္တဝါအားလုံးအတွက် သူ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုပေးခဲ့သည့် လုပ်ရပ်က တတ်စွမ်းနိုင်သော မိစ္ဆာများစွာကို ရှေ့သို့ ထွက်ပေါ်လာစေပြီး သူ့ကို ကူညီရန် ဆွဲဆောင်မိသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ ပြတိုက်မှူး၏ အမည်နာမကို အစက လူသိမများခဲ့လျှင်ပင် ဒါလော့ဘုရားကျောင်း၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ဤဖြစ်ရပ်အပြီးတွင်မူ သေချာပေါက် လူသိများသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။ အမှန်တကယ်တော့ ဤဖြစ်ရပ်အပြီးတွင် သူ၏ အမည်နာမမှာ ကမ္ဘာမြေ၏ နေရာတိုင်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။
လင်းကျင်းကိုယ်တိုင်ပင် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပါချေ။
အခြေအနေများကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် သူတို့ကို မည်သို့ ပြန်လည်စေလွှတ်ရမည်လဲဆိုတာကို တွေးတောမိလိုက်၏။ သူတို့သည် ရင်းနှီးသည်ဖြစ်စေ၊ မရင်းနှီးသည်ဖြစ်စေ လူတိုင်းက သူ့ကို ကူညီရန်အတွက် ဤနေရာတွင် စုဝေးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူတို့အား ဆုလာဘ်အချို့ ပေးအပ်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။ အချို့မှာ မတူညီသော တိုက်ကြီးများမှပင် လာရောက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ရာ သူတို့အား လက်ဗလာဖြင့် ပြန်လည်စေလွှတ်ခြင်းမှာ လင်းကျင်း၏ လုပ်ထုံးလုပ်နည်း မဟုတ်ပါချေ။
သူသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဒါလော့ဘုရားကျောင်းနှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးဖြင့် အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အကယ်၍ ထိုသို့ မဖြစ်ခဲ့ဘဲ ဒါလော့ဘုရားကျောင်းနှင့် အပြည့်အဝ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့မည်ဆိုပါက ဤလူများသည် သူ့အတွက် သူတို့၏ အသက်ကို စွန့်စားကြရမည် ဖြစ်ပေသည်။ သူတို့သည် စစ်မှန်သော စေတနာဖြင့် လာရောက်ကြသည်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ဟန်ဆောင်မှုဖြင့် လာရောက်ကြသည်ဖြစ်စေ လင်းကျင်းသည် သူတို့ကို သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ အိမ်သို့ ပြန်လွှတ်ပစ်လောက်အောင် ရက်စက်တတ်သူ မဟုတ်ပါချေ။
လင်းကျင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။ ဤလူများသည် ကမ္ဘာမြေ၏ မတူညီသော နေရာအသီးသီးမှ လာရောက်ကြခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူတို့အား မျောက်ဖြူကြီးနှင့် ကျိယင်းတို့၏ တည်နေရာကို မေးမြန်းကြည့်ရန် အကြံကောင်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် စမ်းသပ်ကြည့်ခြင်းက မစမ်းသပ်ကြည့်ခြင်းထက်စာလျှင် ပို၍ ကောင်းမွန်သည် မဟုတ်ပါလား။
လင်းကျင်းသည် လူအုပ်ကြီးကို မျက်နှာမူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ဟာလာဟင်းလင်းပြင်ကို ဖိနှိပ်လိုက်ကာ သားရဲခြောက်လှန်နိုင်စွမ်းလှိုင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ထိုနေရာတစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရတော့သည်။
မျောက်ဖြူကြီးနှင့် ကျိယင်းတို့၏ အခြေအနေကို သူတို့ကို ပြောပြပြီးနောက် လင်းကျင်းက မေးမြန်းလိုက်၏။
"မင်းတို့အားလုံးက ကမ္ဘာမြေရဲ့ မတူညီတဲ့ နေရာအသီးသီးကနေ လာကြတာ ဖြစ်တယ်... မင်းတို့ထဲက တစ်ဦးတစ်ယောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ကို သူတို့ဆီ ဦးတည်သွားစေနိုင်မယ့် သတင်းတစ်ခုခု ကြားမိတာမျိုး ရှိသလား... သဲလွန်စ သေးသေးလေး ဒါမှမဟုတ် အရိပ်အယောင်လေးပဲ ရှိရင်တောင် အဆင်ပြေတယ်"