အခန်း ၄၃၆
Vol. 22 Ch. 436
အခန်း (၄၃၆) - တာအိုအရှင်လား
လင်းကျင်းသည် မျက်နှာဖုံးများနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်ပင် အကဲဆတ်လှသူ ဖြစ်ပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ပြတိုက်မှူး၏ အခန်းကဏ္ဍကို ယူထားသည့် အချိန်တိုင်းတွင် သားရဲအမှတ်အသားပါသော မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို အမြဲလိုလို ဝတ်ဆင်လေ့ ရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ ပြတိုက်မှူး၏ ထင်ရှားလှသော အမှတ်အသားတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ သူ ဝတ်ဆင်ထားသော မျက်နှာဖုံးမှာ ဧည့်ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ ပြတိုက်မှူး၏ မျက်နှာဖုံးကို ပုံတူကူးချထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ပန်းချီကားအတွင်းရှိ တာအိုအရှင် ဝတ်ဆင်ထားသော မျက်နှာဖုံးမှာ ပြတိုက်မှူး၏ မျက်နှာဖုံးနှင့် ပုံစံတူ တစ်ထေရာတည်း ဖြစ်နေခဲ့ရ၏။
"အဲဒါက ‘တာအို’ ဆိုတဲ့ စာလုံး ရေးသားထားတဲ့ မျက်နှာဖုံးတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား"
လင်းကျင်းသည် တာအိုအရှင်နှင့် ပတ်သက်သော ပုံပြင်ပေါင်းမြောက်မြားစွာကို ကြားဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး အမြဲလိုလို ကြားရလေ့ရှိသော အကြောင်းအရာတစ်ခုမှာ တာအိုအရှင်သည် အခြားသူများ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည့် အခါတိုင်းတွင် သူ၏ မျက်နှာကို မျက်နှာဖုံးတစ်ခုဖြင့် အမြဲလိုလို ကွယ်ဝှက်ထားလေ့ ရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ လင်းကျင်း ထိုအကြောင်းကို စတင်ကြားသိရစဉ်က သူသည်လည်း တာအိုအရှင်ကဲ့သို့ပင် ပြုလုပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ရင်ထဲ၌ ရယ်မောမိခဲ့သေး၏။
သို့သော်လည်း တာအိုအရှင် အသုံးပြုခဲ့သောအရာမှာ ‘တာအို’ စာလုံး ရေးသားထားသည့် မျက်နှာဖုံးတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု လူအများက ပြောဆိုခဲ့ကြခြင်းပင်။
ထို့ကြောင့် လင်းကျင်းအနေဖြင့် ၎င်းမှာ သူ၏ သားရဲအမှတ်အသားပါသော မျက်နှာဖုံးနှင့် ကွဲပြားခြားနားလိမ့်မည်ဟုသာ တွေးထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာလောကကြီးအတွင်းရှိ များပြားလှသော ပညာရှင်များ၊ အထူးသဖြင့် လူဆိုးများသည် မျက်နှာဖုံးများ ဝတ်ဆင်ရခြင်းကို အထူးပင် နှစ်သက်လေ့ ရှိကြပြီး အမျိုးမျိုးသော ပုံစံများလည်း ရှိနေခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် မိမိတို့၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို ထုတ်ဖော်မပြသလိုကြသော လူများ ရှိနေခြင်းအပေါ် လင်းကျင်းအနေဖြင့် အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိပါချေ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ၎င်းမှာ စတိုင်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နေခဲ့တတ်ပေသည်။
သို့သော်လည်း ယခုအခါ လင်းကျင်းသည် သူ တစ်ဦးတည်းသာ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော မျက်နှာဖုံး၏ ပုံတူတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ ၎င်း၏ နောက်ကွယ်ရှိ အဓိပ္ပာယ်မှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။
၎င်းကို ဖန်တီးထားခဲ့သော အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားမည်ဆိုပါက ဤကမ္ဘာလောကတွင် လုံးဝ ပုံစံတူညီလှသော မျက်နှာဖုံးတစ်ခု ရှိနေနိုင်စရာ မရှိပါချေ။ ယခင်က ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း ပိုးမွှားတာအိုဆရာမှာ ပန်းချီရေးဆွဲသည့် နေရာတွင် အလွန်ပင် ထူးချွန်လှသူ ဖြစ်သဖြင့် အသေးစိတ် အချက်အလက်အားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ပုံဖော်ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်းကျင်းသည် ပန်းချီကားအတွင်းရှိ မျက်နှာဖုံးနှင့် သူကိုယ်တိုင် လက်ဖြင့် ရေးဆွဲကာ ဝတ်ဆင်ထားခဲ့သော မျက်နှာဖုံးကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်သည့် အခါတွင်မူ ၎င်းတို့အကြား တူညီမှုများမှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ရန်အတွက် အလွန်ပင် များပြားလွန်းနေခဲ့ရတော့သည်။
ဤအချက်ကြောင့် လင်းကျင်းသည် တာအိုအရှင်၏ မျက်နှာဖုံးမှာ သူ၏ မျက်နှာဖုံးနှင့် တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်ကြောင်း ရာနှုန်းပြည့် သေချာသွားခဲ့ရတော့၏။
ခဏတာမျှ အချိန်အတွင်း လင်းကျင်း၏ ရင်ထဲ၌ ရှုပ်ထွေးလှသော ခံစားချက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။
ပိုးမွှားတာအိုဆရာ ယခင်က ပြောကြားခဲ့သော ‘အမွေအနှစ်’ ဆိုသည့် စကားလုံးကို ပြန်လည်၍ တွေးတောမိလိုက်သည့် အခါတွင်မူ လင်းကျင်း၏ စိတ်ထဲရှိ ရှုပ်ထွေးမှုများမှာ ရုတ်တရက် ရှင်းလင်းသွားခဲ့ရတော့၏။
သူသည် ရေနစ်နေခဲ့သော လူသားတစ်ဦးက ရေမျက်နှာပြင်အထက်သို့ ရုတ်တရက် ဆွဲတင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။
"အမွေအနှစ်ဆိုတာက... သူက သားရဲပြတိုက်ကို ပြောတာ ဖြစ်ရမယ်"
လင်းကျင်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်မိ၏။
သို့သော်လည်း ၎င်းမှာလည်း လုံးဝ မမှန်ကန်နိုင်သေးပါချေ။
ဤအတွေး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လင်းကျင်းသည် ၎င်းကို ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်၍ ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။
ပိုးမွှားတာအိုဆရာသည် ‘အမွေအနှစ်’ ကြောင့်သာ လင်းကျင်းကို ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူသည် အမှန်တကယ်တော့ ထို ‘အမွေအနှစ်’ က ဘာလဲဆိုတာကို သိရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။ ပိုးမွှားတာအိုဆရာအတွက်မူ ထိုအမွေအနှစ်မှာ ဒြပ်ရှိသော အရာဝတ္ထုတစ်ခုခု ဖြစ်လိမ့်မည်ဟုသာ ထင်မြင်ယူဆထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး ၎င်း၏ စစ်မှန်သော ပုံသဏ္ဌာန်ကို သိရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း လင်းကျင်းသည် ဤကမ္ဘာလောကတွင် တစ်စုံတစ်ဦးက ၎င်း၏ အကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားလိမ့်မည်ဟု သေချာနေခဲ့သည်။
ဤတာအိုအရှင်ဆိုသည့် လူမှာ အထူးပင် သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
လင်းကျင်းအနေဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် အမွှမ်းတင်နေခြင်း မဟုတ်သော်လည်း ပိုးမွှားတာအိုဆရာ ရေးဆွဲထားခဲ့သော တာအိုအရှင်၏ ပန်းချီကားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် ခဏတွင်မူ သူသည် ပန်းချီကားအတွင်းရှိ လူမှာ မိမိကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်ဟုပင် ထင်မှတ်မှားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။
သူတို့နှစ်ဦး မည်မျှအထိ တူညီနေခဲ့ကြကြောင်းကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်သည်။
ဤအတွေးလမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်လက်၍ စဉ်းစားကြည့်လိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ လင်းကျင်းသည် ကောက်ချက်အချို့ကို ရရှိသွားခဲ့ရတော့၏။
ဝတ်ပြုဆရာကြီး၏ တိုက်ရိုက်တပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် ပိုးမွှားတာအိုဆရာသည် လင်းကျင်း၏ မျက်နှာဖုံးကို ကြည့်ရှုခြင်းအားဖြင့် လင်းကျင်းသည် တာအိုအရှင်၏ ‘အမွေအနှစ်’ ကို ရရှိထားခဲ့သူ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် တရားဝင် တပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် လင်းကျင်းထံမှ ထိုအမွေအနှစ်ကို ညှိနှိုင်း၍ ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် မရိုးသားသော နည်းလမ်းများဖြင့် ဖြစ်စေ လုယူရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ခြင်းမှာ နားလည်နိုင်စရာ ရှိပေသည်။
သို့သော်လည်း ပိုးမွှားတာအိုဆရာကိုယ်တိုင်ပင် ထို ‘အမွေအနှစ်’ က ဘာလဲဆိုတာကို သိရှိခဲ့ပုံမရပေ။
သေချာပေါက်ပင် လင်းကျင်းသည် တာအိုအရှင်၏ ပုံတူပန်းချီကားကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက်မှသာ ဤအချက်ကို ရိပ်မိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ကြည့်ရသရွေ့တော့ သူသည် နောင်အနာဂတ်တွင် တာအိုအရှင်နှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို ပိုမို၍ စုဆောင်းရပေမည်။
ပိုးမွှားတာအိုဆရာ ချန်ထားခဲ့သော နေ့စဉ်မှတ်တမ်းအတွင်း၌မူ တာအိုအရှင်နှင့် ပတ်သက်၍ များစွာ ရေးသားထားခြင်း မရှိပေ။ အဲဒီအစား ၎င်းအတွင်း၌ ပိုးမွှားတာအိုဆရာ၏ ကျင့်ကြံခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်များ၊ ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း သူ၏ အတွေးအမြင်များနှင့် အခြားသော အထွေထွေ အကြောင်းအရာများကိုသာ အဓိက မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လင်းကျင်းအနေဖြင့် ၎င်းတို့အနက်မှ အများစုကို နားမလည်နိုင်ခဲ့သကဲ့သို့ ၎င်းတို့က ဘာကို ဆိုလိုကြောင်းကိုလည်း မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ပါချေ။ သူသည် နောင်အနာဂတ်တွင်မှသာ ၎င်းတို့ကို ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် သုတေသနပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့အပြင် အချို့သော ဆေးပုလင်းငယ် အနည်းငယ်ကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သေး၏။ အချို့သော ဆေးပုလင်းများမှာ မွှေးပျံ့လှသော အနံ့များ ရှိနေခဲ့ကြသော်လည်း အချို့မှာမူ ပုပ်စပ်လှသော အနံ့ဆိုးများ ရှိနေခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့တွင် ကွဲပြားခြားနားလှသော အာနိသင်များ ရှိနေကြမည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း ပိုးမွှားတာအိုဆရာကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်လှသည့် ပညာရှင်တစ်ဦး ခန္ဓာကိုယ်တွင် သယ်ဆောင်ထားခဲ့သော ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ၎င်းတို့တွင် ထူးခြားလှသော အသုံးဝင်မှုများ ရှိနေကြရမည်။
ပစ္စည်းအားလုံးကို သိမ်းဆည်းပြီးသွားသည့်နောက်တွင် လင်းကျင်းသည် ယခုအချိန်တွင်မူ ဤအရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရတော့၏။ သို့သော်လည်း ပိုးမွှားတာအိုဆရာမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အမှားများကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤဖြစ်ရပ်က လင်းကျင်း၏ စိတ်ထဲ၌ သတိပေးချက်တစ်ခုကို ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။
ပိုးမွှားတာအိုဆရာမှာ သားရဲတာအိုဆရာ ခြောက်ဦးအနက်မှ တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် ကျန်ရှိနေသေးသော အခြားသော ငါးဦးမှာ ရော မည်သို့ ရှိနေခဲ့ကြပါသနည်း။ သူတို့သည် ရော အသက်ရှင်နေကြဆဲ ဖြစ်သလား၊ သို့မဟုတ် သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီလား။ သူတို့သည် ရော ရန်သူများ ဖြစ်ကြသလား။ သူတို့သည် ရော ပိုးမွှားတာအိုဆရာနည်းတူ လင်းကျင်း၏ နောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်လာကြဦးမည်လား။
အရာအားလုံးမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုအဖြစ်သာ ရှိနေခဲ့သေး၏။
အဆိုးရွားဆုံးသောအချက်မှာ လင်းကျင်းအနေဖြင့် မိမိ၏ ရန်သူများမှာ မှောင်မည်းသော နေရာတွင် ရှိနေခဲ့ကြပြီး သူကိုယ်တိုင်မှာမူ အလင်းတန်းအောက်တွင် ရောက်ရှိနေခဲ့သည့်အလား ခံစားနေရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
‘ကြည့်ရသရွေ့တော့ ငါ့ရဲ့ အဓိက လုပ်ဆောင်ရမယ့်အရာက အချက်အလက်တွေကို စုဆောင်းဖို့ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်’
လင်းကျင်းက သူ၏ ရင်ထဲ၌ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။ ထို့နောက်တွင် သူသည် ရှန်းအာ၊ ရွှေဝါလေး၊ မျောက်ဖြူကြီးနှင့် ကျိယင်းတို့နှင့်အတူ ကုချုံတောင်အတွင်းမှနေ၍ ထွက်ခွာခဲ့ကြတော့၏။
လင်းကျင်း၏ အမြင်အာရုံ မှားယွင်းခြင်း ဖြစ်ပုံရသော်လည်း သူတို့ တောင်အတွင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည့် အချိန်တွင်မူ အဆိပ်မြူခိုးများမှာ ယခင်ကထက် သိသာစွာပင် လျော့နည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ပြင်ပသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီးနောက် ကျိယင်းသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒအရ သူတို့အား နှုတ်ဆက်ကာ လမ်းခွဲခဲ့တော့၏။ သူသည် ယခင်က ကျိန်စာသင့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ကျင့်စဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံမှာ သာမန်လူသားများထက် သာလွန်လှသဖြင့် သူသည် ဒဏ်ရာရရှိနေခဲ့သည့်တိုင်အောင် ဒါလော့ဘုရားကျောင်းသို့ မိမိဘာသာ ပြန်လည်သွားရောက်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
လင်းကျင်းသည် သူ့အား တားဆီးခြင်း မပြုခဲ့ပါချေ။ သူသည် ကျိယင်းမှာ ယခုအခါ ဘေးကင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် ထိုဘုန်းတော်ကြီးအား ကျောင်းတော်သို့ မိမိဘာသာ ပြန်လည်ခရီးနှင်စေခြင်းမှာ ပြဿနာမရှိပါချေ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည်လည်း မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ်အချို့ကို ပြုလုပ်ရန်အတွက် အချိန်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
နှစ်ရက်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက် မေပယ်မြို့တွင် အမျိုးမျိုးသော စီစဉ်မှုအများစုမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။ သေချာပေါက်ပင် သူသည် မြို့တော်သို့ လင်းကျင်းဟူသော သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အမည်ဖြင့်သာ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ပြတိုက်မှူးမှာမူ အမြဲလိုလိုပင် လူအများအတွက် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုအဖြစ် ဆက်လက်၍ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့ဆဲပင်။
၎င်းမှာ ပြဿနာတစ်ခု မဟုတ်ပါချေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပြတိုက်မှူးမှာ အခြားသူများအတွက် အစကတည်းကပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော လူသားတစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။
ဤဖြစ်ရပ်မှာ ကြီးမားလှသော လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သဖြင့် ဧကရာဇ် ဖြစ်သော ဟယ်ရွှမ်ကိုယ်တိုင်ပင် လင်းကျင်းထံသို့ ကိုယ်ပိုင်စာတစ်စောင်ကို ရေးသားပေးပို့ခဲ့ပြီး ရဲ့ယွီကျိုးနှင့် ချန်ရုယွမ်တို့သည်လည်း သူ့ထံသို့ လာရောက်၍ လည်ပတ်ခဲ့ကြပေသည်။ မြို့စားမင်းအိမ်တော်မှ ကျောက်ဝမ်ထန်နှင့် ရှီဝမ်ကျွင်းတို့ပင်လျှင် လာရောက်ခဲ့ကြသေး၏။
ဤဧည့်သည်တော်များကို ဧည့်ခံစကားပြောဆိုခြင်းဖြင့်ပင် လင်းကျင်းအတွက်မူ တစ်နေ့တာ၏ အချိန်ထက်ဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရတော့သည်။
လင်းကျင်းသည် ဤခရီးစဉ်အတွင်းမှနေ၍ အကျိုးအမြတ်များစွာကို ရရှိခဲ့ပေသည်။ သူသည် များစွာသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို သိရှိခဲ့ရရုံတင်မကဘဲ ဒဏ္ဍာရီလာ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာနှင့်ပါ တွေ့ဆုံခွင့် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
၎င်းအပြင် ရွှေဝါလေးသည် အဆင့် ၃ မှ အဆင့် ၄ သားရဲအဖြစ်သို့ တိုးတက်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။ ထို့အတူပင် ရှန်းအာသည်လည်း အဆင့် ၄ မှ အဆင့် ၅ သားရဲအဖြစ်သို့ တိုးတက်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ မျောက်ဖြူကြီးအတွက်မူ သူသည် အဆင့်တိုးတက်ခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ လင်းကျင်းအတွက်မူ အရေးကြီးလှသောအရာ ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ သူတို့အနက်တွင် ဆက်လက်၍ အဆင့်တိုးတက်ရန်အတွက် အကြီးမားဆုံးသော အလားအလာ ရှိနေသူမှာ ရွှေဝါလေး ဖြစ်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် လင်းကျင်းသည် ရွှေဝါလေးကို အကဲဖြတ်ကြည့်လိုက်သည့် အခါတွင်မူ ထိုကောင်လေးသည် အဆင့် ၅ ပိုးမွှားဘုရင် ဖြစ်သော ရွှေရောင်ပုစဉ်းရင်ကွဲကောင်ကို အမှန်တကယ်ပင် မြိုချပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရတော့၏။ သားရဲတစ်ကောင်က မိမိထက် အဆင့်မြင့်မားလှသော အခြားသော သားရဲတစ်ကောင်ကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသော အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ သာမန်အခြေအနေများတွင် အဆင့် ၄ သားရဲတစ်ကောင်သည် အဆင့် ၅ သားရဲတစ်ကောင်ကို မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ ဝါးမြိုနိုင်စရာ မရှိပါချေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆင့် ၅ သားရဲသည် မိမိ၏ စွမ်းအားများကို အသုံးပြုကာ အဆင့် ၄ သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှနေ၍ အတင်းအဓမ္မ ဖောက်ထွက်လာမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
သို့သော်လည်း ရွှေဝါလေးမှာမူ ကွဲပြားခြားနားလှသည်။
ထို့အပြင် ရွှေဝါလေးမှာ ထိုအဆင့် ၅ ရွှေရောင်ပုစဉ်းရင်ကွဲကောင်၏ သဘာဝရန်သူ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏ အဆင့်ချင်း ကွဲပြားခြားနားမှုမှလွဲ၍ ရွှေဝါလေးမှာ အခြားသော အရပ်ရပ်တွင် ပိုမို၍ သာလွန်ပေသည်။
ရွှေဝါလေးမှာ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ရှိနေခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ အချို့သော အတိုင်းအတာအထိသာ ဖြစ်၏။ ကုချုံတောင်သို့ သွားရောက်ခဲ့သော ခရီးစဉ်အတွင်း ရွှေဝါလေးသည် ပိုးမွှားပေါင်းမြောက်မြားစွာကို ဝါးမြိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ သာမန်ပိုးမွှားများ မဟုတ်ကြပါချေ။ အချို့သော အဆိပ်ရှိ ပိုးမွှားများသည် ရှားပါးလှသော သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့အလည်တွင် အဆင့် ၂ နှင့် အဆင့် ၃ သားရဲများပင် ပါဝင်နေခဲ့ကြသေး၏။
များသောအားဖြင့် ယခုကဲ့သို့သော ပိုးမွှားများသည် တောင်တန်းတစ်ခုလုံးကို စိုးမိုးအုပ်ချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိကြပြီး သူတို့ဘာသာ ဘုရင်အဖြစ် ရပ်တည်နိုင်ကြသော သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြပေသည်။ ကံမကောင်းလှစွာပင် သူတို့အားလုံးမှာ ရွှေဝါလေး၏ နေ့လယ်စာအဖြစ်ဖြင့်သာ လမ်းဆုံးသွားခဲ့ကြရတော့၏။
ဤမျှအထိ အဆင့်မြင့်မားလှသော အဆိပ်ရှိ ပိုးမွှားပေါင်းမြောက်မြားစွာကို ဝါးမြိုပြီးသွားသည့်နောက်တွင် ရွှေဝါလေးအနေဖြင့် ၎င်းတို့အားလုံးကို ပြန်လည်၍ အစာခြေဖျက်ရန်အတွက် အချိန်အတော်ကြာ လိုအပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
မေပယ်မြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီးသည်နှင့် ရွှေဝါလေးသည် သူ၏ အသိုက်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး ယခုအခါ နှစ်ရက်တိုင်တိုင် အိပ်ပျော်နေဆဲပင်။ အခြေအနေကို ကြည့်ရုံဖြင့် သူသည် နောက်ထပ် အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ဆက်လက်၍ အိပ်ပျော်နေဦးမည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ဟိုဘက်တွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်းကို မသိရှိကြသော လူများသည် ထိုကြက်ဖကြီးမှာ ဖျားနာနေခဲ့သည်ဟုပင် ထင်မှတ်မှားကြပေလိမ့်မည်။
လင်းကျင်းအနေဖြင့် သေချာစွာ အကဲဖြတ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်မှသာ ရွှေဝါလေးသည် သူ ဝါးမြိုခဲ့သော အစွမ်းထက်လှသည့် ပိုးမွှားများ၏ စွမ်းအားများကို အစာခြေဖျက်ရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ၊ ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးမှာ ယခင်က တစ်ကြိမ်မျှပင် မဖြစ်ပွားဖူးပါချေ။
ရွှေဝါလေးအနေဖြင့် ထိုပိုးမွှားအားလုံး၏ စွမ်းအားများကို အစာခြေဖျက်ပြီးသွားသည့်နောက်တွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်နည်းဆိုသည်ကိုမူ အမှန်အတိုင်း ပြောရမည်ဆိုလျှင် လင်းကျင်းကိုယ်တိုင်ပင် သိရှိခြင်း မရှိပါ။ ပြတိုက်ကလည်း သူ့အား ရှင်းလင်းလှသော အဖြေတစ်ခုကို ပေးအပ်ထားခြင်း မရှိပေ။
သို့သော်လည်း ရလဒ်က မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ၊ လင်းကျင်းအနေဖြင့် ၎င်းမှာ ရွှေဝါလေးအတွက်မူ သေချာပေါက် အကျိုးကျေးဇူးများ ရှိလာလိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ထားသည်။
ညအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည့်အခါ လင်းကျင်းသည် ဧည့်ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်တော့သည်။
ယနေ့သည် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်ပင် ဧည့်ခန်းမဆောင် ပြန်လည်၍ ဖွင့်လှစ်သည့် နေ့ရက်တစ်ရက် ဖြစ်နေခဲ့၏။