အခန်း ၄၃၉
Vol. 22 Ch. 439
အခန်း (၄၃၉) - အတွေးကမ္ဘာထဲ၌ နစ်မျောခြင်း
"ပြတိုက်မှူး... ဒါက တကယ်ကို ခက်ခဲလိမ့်မယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေက အခုအချိန်မှာ ရာဇပလ္လင်ကို မမုန်းနိုင်အောင် မျက်စိကျနေကြတာမို့ ဘယ်သူကမှ ကျွန်တော့်စကားကို နားထောင်ကြမှာ မဟုတ်ဘူး... အဲဒါအပြင် ကျွန်တော့်ခမည်းတော်ကို သွားပြီး ပြောပြမယ်ဆိုရင်တောင် သူက သေချာပေါက် သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ တော်ဝင်ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ဖွင့်လှစ်ဖို့ဆိုတာက အရမ်းကို ကြီးလေးလှတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လို့ပဲ"
ဖုန်းဇီချန်က ရှင်းလင်းပြောပြလိုက်၏။
လင်းကျင်းကမူ ဖုန်းဇီချန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့်သာ ဆက်လက်၍ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ မင်းသားသည် ပြတိုက်မှူးအနေဖြင့် သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို မဖြစ်မနေ ဖြည့်ဆည်းပေးရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြောင်း သိရှိလိုက်ရသဖြင့် ဆိုလိုက်၏။
“ကောင်းပါပြီ... ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော့်ကို အစီအစဉ်တစ်ခု စဉ်းစားဖို့ အချိန်နည်းနည်းလောက် ပေးပါဦး”
ဖုန်းဇီချန်သည် လေးနက်စွာ တွေးတောရင်း ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်လှမ်းနေခဲ့သည်။
၎င်းမှာ သေချာပေါက်ပင် ခက်ခဲလှသော တောင်းဆိုချက်တစ်ခု ဖြစ်ပုံရပြီး ဖုန်းဇီချန်သည်လည်း ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု ရရှိနိုင်ရန်အတွက် အလေးအနက်ထား၍ စဉ်းစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ခဏမျှ ကြာပြီးသည့်နောက်တွင် သူက မော့ကြည့်လာခဲ့ပြီး အကြံပြုလိုက်သည်။
“ပြတိုက်မှူး... ကျွန်တော် အောင်မြင်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကတော့ အလွန်ပဲ နည်းပါးတယ်... အကယ်၍ ပြတိုက်မှူးအနေနဲ့ အချိန်ရမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ထျန်းရွှမ်နိုင်ငံဆီကို ဘာဖြစ်လို့ ကိုယ်တိုင် လာရောက်ပြီး သူတို့ကို တိုက်ရိုက် မမေးမြန်းကြည့်ရတာလဲ”
လူတိုင်းမှာ မှင်တက်သွားခဲ့ရပေတော့၏။
ဖုန်းဇီချန်အနေဖြင့် ပြတိုက်မှူးကိုပင် သူ၏ အစီအစဉ်အတွင်း၌ အသုံးချရန် ကြိုးပမ်းရဲလောက်အောင်အထိ မောက်မာရဲရင့်နေခဲ့ခြင်းအပေါ် သူတို့အားလုံး အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ရာဇပလ္လင်ကို လုယူရန်အတွက် ကြိုးပမ်းနေသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းကို လူတိုင်း သိရှိထားကြရာ ပြတိုက်မှူးအနေဖြင့် သူ၏ကိုယ်စား ထျန်းရွှမ်နိုင်ငံသို့ လာရောက်လည်ပတ်ပေးမည်ဆိုပါက သူ အောင်မြင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ ပိုမို၍ မြင့်မားလာမည် ဖြစ်ပေသည်။
ဖုန်းဇီချန်မှာ ငတုံးတစ်ဦး မဟုတ်သဖြင့် သူက ဆက်လက်၍ ဆိုလိုက်၏။
“ပြတိုက်မှူး... ဒီတောင်းဆိုချက်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားတစ်ခုတည်းအတွက် တောင်းဆိုတာ မဟုတ်ပါဘူး.. ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးဖို့ မျှော်လင့်တာကတော့ အမှန်ပဲ ဖြစ်ပေမဲ့... အဲဒါအပြင် ကျွန်တော့်ခမည်းတော်က ပြတိုက်မှူးကို တာအိုအရှင်ရဲ့ ရုပ်ပုံစာလုံးတွေကို ဖတ်ရှုဖို့ သဘောတူခဲ့ရင်တောင် စာအုပ်ကို ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲကနေ အပြင်ကို ယူဆောင်လာဖို့ဆိုတာကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပဲ... ဒါကြောင့် ပြတိုက်မှူးအနေနဲ့ စာအုပ်ကို ဖတ်ရှုနိုင်ဖို့အတွက် ထျန်းရွှမ်နိုင်ငံဆီကို သေချာပေါက် ခရီးတစ်ခု လာရမှာပဲ"
၎င်းမှာ အဓိပ္ပာယ် ရှိလှပေသည်။
လင်းကျင်းသည် ခဏမျှ တွေးတောမိလိုက်၏။ တာအိုအရှင်ရဲ့ ရုပ်ပုံစာလုံးများသည် သူ၏အတွက် အလွန်ပင် အရေးကြီးသောအရာ ဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်အထိ သူ စုဆောင်းရရှိထားခဲ့သော သဲလွန်စများအရ တာအိုအရှင်မှာ သူကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့ပင် အခြားကမ္ဘာမှ ကူးပြောင်းလာခဲ့သူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သေချာနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ ယုတ္တိမရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လင်းကျင်းကိုယ်တိုင်ပင် ဤကမ္ဘာသို့ အမှန်တကယ် ကူးပြောင်းရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ အခြားသော လူတစ်ဦးဦးကလည်း ယခုကဲ့သို့သော အတွေ့အကြုံမျိုးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးခြင်း မရှိနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပါချေ။
သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တွေးတောချက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးကို အတည်ပြုနိုင်ရန်အတွက်မူ ခိုင်မာလှသော သက်သေအထောက်အထားများ လိုအပ်မည် ဖြစ်ရာ တာအိုအရှင်၏ စာအုပ်သည် ရရှိနိုင်ရန်အတွက် အလွယ်ကူဆုံးသော သက်သေတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ထိုပစ္စည်းအတွက်ဆိုလျှင်မူ ထျန်းရွှမ်နိုင်ငံဆီသို့ ခရီးစဉ်တစ်ခု သွားရောက်ရန်အတွက် သေချာပေါက် ထိုက်တန်လှပေ၏။
သို့သော်လည်း ထျန်းရွှမ်နိုင်ငံမှာ အလွန်ပင် ဝေးကွာသည်။ ထိုအချိန်တွင်မှ လင်းကျင်းသည် သူ၏ ရာထူးအဆင့်အတန်းကို ဆက်လက်၍ မြှင့်တင်နိုင်ရန်အတွက်မူ ထိပ်တန်းနိုင်ငံကြီးတစ်ခု၏ သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်ထံမှနေ၍ အတည်ပြုချက်ကို ရယူရမည် ဖြစ်ကြောင်း ပြန်လည်၍ သတိရမိလိုက်တော့၏။
ကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံအနေဖြင့်မူ အဆင့် ၃ အထိသာ သားရဲအကဲဖြတ်မှူးများကို အတည်ပြုပေးနိုင်စရာ အာဏာ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် လင်းကျင်းအတွက်မူ ကောင်းကင်လှည့်ပတ်နိုင်ငံသို့ သွားရောက်ရန်အတွက် နောက်ထပ် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းတော့ မဟုတ်ပါချေ။ သူသည် အဆင့်မြင့်မားလှသော သားရဲအကဲဖြတ်မှူးများ၏ လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်ပုံများကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့လိုစိတ် ရှိနေခဲ့သကဲ့သို့ တန်ရွှင်းအတွက်လည်း တန်လင်းထံသို့ အထူးလက်ဆောင်များကို ပေးပို့နိုင်ရန် ကူညီပေးရဦးမည် ဖြစ်၏။
လင်းကျင်းသည် သူ၏ စိတ်ကို ပြတ်သားစွာဖြင့် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။
ထျန်းရွှမ်နိုင်ငံဆီသို့ ဤခရီးစဉ်ကို သေချာပေါက် သွားရောက်ရမည် ဖြစ်၏။
လင်းကျင်းသည် မသင်္ကာမှုများ မဖြစ်ပေါ်လာစေရန်အတွက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းဖြင့်သာ နိုင်ငံဆီသို့ သွားရောက်လည်ပတ်မည် ဖြစ်ပေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤခရီးစဉ်မှာ မည်မျှအထိ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်ကြောင်းကို သူ မသိရှိရသေးဘဲ နှစ်လခန့်အထိပင် ကြာမြင့်သွားနိုင်ချေ ရှိပေသည်။ သူသည် မေပယ်မြို့တွင်လည်း ပြင်ဆင်မှုများကို လုပ်ဆောင်ရဦးမည် ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ အသင်းခွဲ၏ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် သူ၏ သက်တမ်း ကုန်ဆုံးတော့မည် ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ပြသနေခဲ့ပေသည်။
လင်းကျင်းသည် ကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ် ဖြစ်သော ဟယ်ရွှမ်ကိုလည်း ပြတိုက်မှူးနှင့် ကိုယ်တိုင် ဆုံတွေ့ခွင့် ရရှိစေရန်အတွက် ကူညီပေးမည်ဟု ကတိပြုထားခဲ့ဖူးသဖြင့် သူသည် ရှေ့ဆက်မည့် ခရီးစဉ်အတွက် မထွက်ခွာမီ ထိုအကြောင်းအရာများကို အရင်ဆုံး ပြီးပြတ်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်၏။
ယခု ပြန်လည်၍ တွေးတောကြည့်လိုက်သည့် အခါတွင်မူ လုပ်ဆောင်စရာများက များပြားပေတော့သည်။
ဧည့်ခန်းမဆောင်အတွင်းမှနေ၍ ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင် လင်းကျင်းသည် သူ၏ ပြင်ဆင်မှုများကို စတင်လိုက်တော့၏။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ဒုတိယမြောက်နေ့၌ လင်းကျင်းသည် ကျောက်စိမ်းနဂါးမြို့ရှိ သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်ထံမှနေ၍ စာတစ်စောင်ကို လက်ခံရရှိခဲ့ပေသည်။
“အကဲဖြတ်မှူး တန်ရွှင်း ဆီကပါလား”
လင်းကျင်းသည် အချိန်ကိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့သော စာကို ဖွင့်လှစ်ရင်း အံ့သြမိလိုက်၏။ အတိတ်ကာလ မြို့တော်တွင် ရှိနေခဲ့စဉ်က လင်းကျင်း၏ စွမ်းရည်ပြသမှုများကြောင့် တန်ရွှင်းနှင့် ချူချန်ဟယ်တို့၏ လေးစားမှုကို ရရှိခဲ့ဖူးပေသည်။ သူတို့သည် လင်းကျင်း၏ အရည်အချင်းများမှာ အဆင့် ၄ သားရဲအကဲဖြတ်မှူးတစ်ဦး ဖြစ်လာရန်အတွက် လုံလောက်မှု ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်းကိုပင် အတည်ပြုပေးခဲ့ကြ၏။
သို့သော်လည်း ကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံ၏ ဌာနချုပ်တွင်မူ ယခုကဲ့သို့သော မြင့်မားလှသော ရာထူးအဆင့်အတန်းကို ပေးအပ်နိုင်စရာ အာဏာ မရှိခဲ့သဖြင့် သူတို့သည် ထိပ်တန်းနိုင်ငံကြီးတစ်ခု၏ အသင်းချုပ်ထံသို့ ဤအကြောင်းအရာကို အစီရင်ခံတင်ပြပေးကာ လင်းကျင်းအတွက် သူတို့၏ အဆက်အသွယ်များကို အသုံးပြု၍ ထောက်ခံချက်တစ်ခု ရရှိနိုင်ရန် ကြိုးပမ်းပေးမည်ဟု ကတိပြုထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အောင်မြင်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။
အကဲဖြတ်မှူး တန်ရွှင်း၏ စာအတွင်း၌မူ ထျန်းရွှမ်နိုင်ငံ၏ အသင်းချုပ်က စစ်ဆေးမှုကို ပြုလုပ်ပေးရန်အတွက် သဘောတူညီခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း လင်းကျင်းအနေဖြင့် ထျန်းရွှမ်မြို့ဆီသို့ ကိုယ်တိုင် လာရောက်ရမည် ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားခဲ့သည်။ စစ်ဆေးမှုနှင့် ပတ်သက်သော အသေးစိတ် အချက်အလက်များကိုမူ လင်းကျင်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည့် အခါတွင်မှသာ ဆုံးဖြတ်ကြမည် ဖြစ်၏။
၎င်းမှာ လင်းကျင်း၏ အစီအစဉ်နှင့် တစ်ထပ်တည်း ကျနေခဲ့ပေသည်။
အကဲဖြတ်မှူး တန်ရွှင်းသည် လင်းကျင်း လာရောက်ခြင်း မရှိမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့ပုံရသဖြင့် သူသည် စာအတွင်း၌ အတတ်နိုင်ဆုံး တိုက်တွန်းနှိုးဆော်ထားခဲ့၏။ သူသည် လင်းကျင်း၏ လက်ရှိ ရာထူးအဆင့်အတန်းကို သိရှိထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း အဆင့် ၄ သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အရည်အချင်းကို ရရှိခြင်းက မေပယ်မြို့ သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အသင်းခွဲ၏ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တာဝန်ယူထားရခြင်းထက် များစွာ ပိုမို၍ သာလွန်ကောင်းမွန်ကြောင်းကို ရှင်းလင်းဖော်ပြထားခဲ့သည်။
သူ၏ ရေးသားချက်များအရ တန်ရွှင်းသည် လင်းကျင်း၏ အနာဂတ်အပေါ်တွင် စစ်မှန်စွာ စိုးရိမ်ပူပန်ပေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပြီး ၎င်းမှာ လင်းကျင်း၏ စိတ်ကို နွေးထွေးသွားစေခဲ့ရ၏။
လင်းကျင်းသည် တန်ရွှင်းထံသို့ သူ၏ အကြံဉာဏ်ကို လက်ခံပြီး ထျန်းရွှမ်နိုင်ငံဆီသို့ သွားရောက်မည့် ခရီးစဉ်အတွက် ပြင်ဆင်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်း ပြန်လည်၍ စာရေးသားလိုက်တော့သည်။ သူသည် သူတို့၏ ဌာနချုပ်ထံသို့လည်း မေပယ်မြို့ အသင်းခွဲ၏ ဥက္ကဋ္ဌ ရာထူးနေရာကို လွှဲပြောင်းရယူနိုင်ရန်အတွက် ဆက်ခံမည့်သူတစ်ဦးကို စေလွှတ်ပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်၏။
ဤလုပ်ငန်းစဉ်မှာ ရက်အနည်းငယ်ခန့် ကြာမြင့်နိုင်ချေ ရှိသဖြင့် လက်ရှိအချိန်တွင် လင်းကျင်းသည် အိမ်တွင် ရှိနေခဲ့ကြသူများအတွက် စီစဉ်မှုများကို ပြုလုပ်ရဦးမည် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် အနည်းဆုံး တစ်လ သို့မဟုတ် နှစ်လခန့်အထိ ကွာဝေးသွားမည် ဖြစ်သော်လည်း သူနှင့်အတူ မည်သူ့ကိုမျှ ခေါ်ဆောင်သွားရန် အစီအစဉ် မရှိပါချေ။ သူသည် ကျောက်ရင်း၊ လုရှောင်ယုနှင့် အခြားသူများကိုလည်း စောင့်ရှောက်ရဦးမည် ဖြစ်သဖြင့် လင်းကျင်းသည် သူ မရှိသည့် အချိန်တွင်လည်း သူတို့ ဆက်လက်၍ လေ့လာသင်ယူနိုင်စေရန်အတွက် သင်ခန်းစာ အချို့ကို ရေးသား မှတ်သားပေးထားခဲ့တော့၏။
ပြောရမည်ဆိုလျှင်မူ သူ၏ တပည့်များမှာ လက်ရှိတွင် အလွန်ပင် စွမ်းရည် မြင့်မားနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်ပေသည်။ ကျောက်ရင်း၊ လုရှောင်ယု၊ ဟန်ဒုန်း သို့မဟုတ် ကျားချန်း ဖြစ်စေ... သူတို့အားလုံးမှာ အဆင့် ၁ သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အရည်အချင်းများနှင့် ပြည့်စုံနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်၏။ လင်းကျင်းသည် သူတို့အနေဖြင့် ထိုအဆင့်ထက်ပင် ပိုမို၍ ကောင်းမွန်စွာ စွမ်းဆောင်နိုင်စရာ အရည်အချင်းများ ရှိနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်မှု ရှိနေခဲ့သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် သူတို့ လေးဦးစလုံးမှာ နောက်ထပ် ကျင်းပမည့် အကဲဖြတ်မှူး အရည်အချင်း စစ်ဆေးမှုတွင် သေချာပေါက် အောင်မြင်ကြမည် ဖြစ်ပေသည်။
လင်းကျင်းသည် သူတို့၏ ကြီးထွားလာမှုအပေါ် စိတ်သက်သာရာ ရမိလိုက်၏။
ရဲ့ယွီကျိုးသည် နံနက်ခင်း အချိန်တွင် တာအိုအရှင်၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိစာအုပ်ကို လာရောက်၍ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ လင်းကျင်းသည် လူအိုကြီးကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ပြီးနောက် ခဏမျှ စကားပြောဆိုခဲ့ကြပြီးမှ လူအိုကြီးက ပြန်လည်၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။
ထို့နောက်တွင်မှ သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီးသည့်နောက် လင်းကျင်းသည် အတ္ထုပ္ပတ္တိစာအုပ်ကို စတင်၍ လှန်လှောကာ အလေးအနက်ထား၍ ဖတ်ရှုနေခဲ့တော့သည်။
ဤအတ္ထုပ္ပတ္တိစာအုပ်မှာ အမျိုးမျိုးသော ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များကို စုစည်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပြီး အချို့သော ပုံပြင်များမှာ သေချာပေါက်ပင် မဟုတ်မမှန်နိုင်သော်လည်း လင်းကျင်းအတွက်မူ အတိတ်ကာလက တာအိုအရှင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှသော အကြောင်းအရာများနှင့် ပတ်သက်၍ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် သိရှိသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။
သူ ပိုမို၍ ဖတ်ရှုလေလေ... လင်းကျင်းသည် တာအိုအရှင်မှာ သူနှင့် တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်နေခဲ့ကြောင်းကို ပိုမို၍ သေချာသွားခဲ့ရလေလေ ဖြစ်ပေသည်။
ထိုလူသည်လည်း အခြားကမ္ဘာမှ ကူးပြောင်းလာခဲ့သူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ပြီး သားရဲပြတိုက်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပေသည်။
လင်းကျင်း၏ အတွေးမှာ အခြေအမြစ်မရှိဘဲ တွေးတောမိခြင်း မဟုတ်ပါချေ။ သူသည် ချောင်မိသားစု၏ အမွေအနှစ် ဖြစ်သော ဧည့်ခန်းမဆောင်၏ ဧည့်သည် နံပါတ်သုံး တိုကင်ပြားကို ပြန်လည်၍ သတိရမိလိုက်၏။
ဤပစ္စည်းမှာ ပြင်ပကမ္ဘာတွင် တည်ရှိနေခဲ့သည်ဆိုကတည်းက လင်းကျင်း သားရဲပြတိုက်ကို မရရှိမီ အချိန်ကတည်းကပင် ဧည့်ခန်းမဆောင်ကြီးမှာ လည်ပတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို ခိုင်မာလှသော သက်သေအဖြစ် ပြသနေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။
အကယ်၍ ထိုသို့ မဟုတ်ပါက ဘာဖြစ်လို့ ဧည့်သည်တိုကင်ပြားက အပြင်တွင် ကျန်ရှိနေခဲ့ရပါသနည်း။
ထို့နောက်တွင်လည်း မေးခွန်းများစွာက ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရပေသည်၊ ဥပမာအားဖြင့် ဘာဖြစ်လို့ တိုကင်ပြား နံပါတ်သုံးက ကျန်ရစ်ခဲ့ရတာလဲ။ ဘာဖြစ်လို့ တိုကင်ပြား နံပါတ်လေး၊ ငါးနဲ့ ခြောက်တွေက ပိုင်ရှင်အသစ်တွေဆီကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ရတာလဲ။
သေချာပေါက်ပင် ထိုပိုင်ရှင်အသစ်များမှာ ဟယ်ချန်းနှင့် အခြားသူများ ဖြစ်ကြပေသည်။
အဲဒါအပြင် နံပါတ်သုံးလိုပဲ တိုကင်ပြား နံပါတ်တစ်နဲ့ နံပါတ်နှစ်တွေကကော အပြင်မှာ ကျန်ရစ်နေခဲ့တာလား။
အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်မည်ဆိုပါက လက်ရှိအချိန်တွင် တိုကင်ပြား နံပါတ်တစ်နှင့် နံပါတ်နှစ်တို့မှာ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေခဲ့ပါသနည်း။ အတိတ်ကာလက ဧည့်ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ရရှိခဲ့သူမှာ တာအိုအရှင်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေခဲ့တာလား။
အရာအားလုံးမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုအဖြစ်သာ တည်ရှိနေခဲ့ရပေဦးမည်။
မှန်ပေသည်... မိစ္ဆာအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်လည်း ရှိနေခဲ့သေး၏။
သူတို့အနေဖြင့် ချောင်မိသားစုထံမှနေ၍ တိုကင်ပြား နံပါတ်သုံးကို လုယူရန်အတွက် သေချာလှသော အစီအစဉ်များကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြခြင်းအား တွေးတောကြည့်မည်ဆိုပါက သူတို့သည် တိုကင်ပြားများ၏ နောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိရှိထားခဲ့ကြလို့လား။ ယခုအခါတွင်မူ သူတို့သည် ချောင်မိသားစုထံမှ တိုကင်ပြားကို လုယူသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ လက်ရှိတွင် မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီလဲ။
သူ မသိလိုက်မီ အချိန်မှာပင် လင်းကျင်း၏ အတွေးများမှာ အတွေးကမ္ဘာထဲ၌ နစ်မျောနေခဲ့ရတော့၏။ အချိန်များမှာ အလျင်အမြန်ပင် ကုန်ဆုံးသွားချိန်တွင် ကျောက်ရင်းသည် သူ၏ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ကာ ညင်သာစွာဖြင့် ဆိုလိုက်၏။
“ဆရာလင်း... အပြင်မှာ ကျောက်ကျင့်ယန် လို့ အမည်ရတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ရောက်နေပြီး ဆရာရဲ့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်တယ်လို့ ပြောနေပါတယ်”