အခန်း ၃
Vol. 1 Ch. 3
အခန်း (၃) မန္တန်အဆင့်တက်ခြင်း၊ ကျင့်ကြံခြင်းအမြန်နှုန်းက အလွန်မြန်ဆန်လှခြင်း
ချန်ကျီက ဤအနန္တနေရာလွတ်စနစ်သည် ဘာမဆို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများသာ ကုန်ကျခိုင်းနေသည်ဟု စိတ်ထဲက ညည်းတွားနေမိသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ လက်လျှော့ရန် မရွေးချယ်ခဲ့ချေ။
"ထားလိုက်တော့... အနည်းဆုံးတော့ မန္တန်တစ်ခု သုံးလိုက်တိုင်း အလိုအလျောက် အဆင့်တက်ပေးမယ့် လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခု ရှိနေသေးတာပဲ"
"ဒီအနန္တနေရာလွတ်ကိုတော့ လောလောဆယ် သိုလှောင်လက်စွပ်အဖြစ်ပဲ သဘောထားပြီး သုံးရတာပေါ့"
ချန်ကျီ၏ အသိစိတ်က အနန္တနေရာလွတ်ထဲမှ ပြန်လည်ထွက်လာခဲ့ပြီး ယခုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မရှိသဖြင့် အနန္တကုန်စုံဆိုင်ကိုလည်း မဖွင့်လှစ်နိုင်ရာ ရေရှည်စီမံကိန်းအဖြစ်သာ စဉ်းစားရတော့မည် ဖြစ်၏။
မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ချန်ကျီက အခန်းထဲတွင် တစ်ပတ် လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်၌ ညအချိန် ရောက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထိုစုတ်ပြတ်နေသည့် ကုတင်ပေါ်သို့ အိပ်စက်ရန် သူ အစီအစဉ် မရှိချေ။
သူက လှည့်ပတ်သွားလာရင်း လက်ထဲတွင်လည်း မီးမွှေးခြင်းမန္တန်ကို တစ်ပါတည်း ဆော့ကစားနေခဲ့သည်။
တစ်ပတ် ပတ်ပြီးသည့်တိုင် မည်သည့် အသုံးဝင်မည့်ပစ္စည်းကိုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။
ချန်ကျီက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ရင်း ညည်းတွားလိုက်မိသည်။ "ကျစ်... ထိုင်စရာ နေရာလေးတောင် မရှိပါလား"
ထို့နောက် ထိုစုတ်ပြတ်နေသည့် ကုတင်ကို ထပ်မံမြင်တွေ့လိုက်ရ၏။
အခြားရွေးချယ်စရာမရှိသဖြင့် ချန်ကျီက လျှောက်သွားလိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်က စောင်စုတ်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။
ကုတင်ပေါ်တွင် ဖင်ထိုင်ချလိုက်ပြီးနောက် စိတ်အခြေအနေက ညှိုးငယ်နေခဲ့၏။
"ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ဘယ်နေရာမှာ သွားရှာရပါ့"
"ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာကို ရောက်လာပြီး စနစ်နဲ့ပါ ချိတ်ဆက်မိထားတော့ ဝတ္ထုတွေထဲမှာ ရေးထားသလိုမျိုး ကျင့်ကြံပြီး ထာဝရအသက်ကို ရှာဖွေမယ်၊ ကောင်းကင်မှာ ပျံသန်းပြီး မြေကြီးထဲ ငုပ်လျှိုးမယ်၊ ကောင်းကင်ယံပေါ် ပျံသန်းနေမယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ"
"ဒါပေမဲ့ အခုအခြေအနေအရ ကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့ ဒီအတိုင်း အလိုအလျောက်ကျင့်ကြံခြင်းတစ်ခုတည်းနဲ့တင် တော်တော်လေး ခက်ခဲလွန်းတယ်။ အဓိကက ဘာကျွမ်းကျင်မှုမှ ရှိမနေသလို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှာဖွေနိုင်မယ့် လမ်းစလည်း မရှိတာပဲ"
ချန်ကျီက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်တွင်လည်း မည်သည့်အကြံဉာဏ်မှ ထွက်မလာသဖြင့် လှဲလျောင်းပြီး အနားယူရန်သာ တွေးလိုက်တော့သည်။
သို့သော်လည်း ကုတင်ပေါ်တွင် စုတ်ပြတ်နေသည့် ခေါင်းအုံးတစ်ခု ရှိနေသေးသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဒေါသက တလိပ်လိပ် တက်လာခဲ့၏။
လက်ကို ဆန့်ကာ ထိုခေါင်းအုံးကို လှမ်းဆွဲလိုက်ပြီး ကုတင်အောက်သို့ လွှင့်ပစ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
"ဟမ်... တစ်ခုခု ရှိနေတာလား"
ချန်ကျီက ဤခေါင်းအုံးသည် ဝါဂွမ်း ခေါင်းအုံး မဟုတ်ဘဲ အတွင်းထဲတွင် အစေ့အဆန်ပုံစံ အရာဝတ္ထုများ ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ချန်ကျီက ထပ်မံ၍ စမ်းသပ်ကြည့်သော်လည်း ဘာပစ္စည်းလဲဆိုသည်ကို မခွဲခြားနိုင်ချေ။
လက်ကို အားစိုက်လိုက်သည်နှင့် ခေါင်းအုံးက ဆွဲဖြဲခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။
"အင်း... ဒီချီသန့်စင်ခြင်း နယ်ပယ် အဆင့် ၂ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တော်တော်လေး အဆင်ပြေသားပဲ၊ ပြီးခဲ့တဲ့ဘဝက အားနည်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထက်စာရင် အများကြီး သန်မာတယ်"
ခေါင်းအုံး ပွင့် ထွက်သွားသည့် ကာလအတွင်း စပါးစေ့များက မြေပြင်ပေါ်သို့ တဖွဲဖွဲ ကျသွားခဲ့၏။
ချန်ကျီ နှလုံးသားထဲတွင် သံသယဖြစ်သွားသည်။ "ဒီကောင်က စပါးစေ့တွေကို ခေါင်းအုံးထဲ ထည့်ပြီး အောက်ခံ အဖြစ် သုံးထားတာလား"
ချန်ကျီက မူလပိုင်ရှင်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်တွေးတောလိုက်ရာ ခေတ္တမျှအကြာတွင် နှလုံးသားထဲ၌ ဝမ်းသာသွားခဲ့ရတော့၏။
ဤစပါးစေ့များက သာမန်စပါးစေ့များ မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ဆန် စိုက်ပျိုးရန်အတွက် အသုံးပြုသည့် မျိုးစေ့များ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဒါက ယခင်က မူလပိုင်ရှင် ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းတွင် လယ်စိုက်စဉ်တုန်းက တမင်တကာ ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
မူလပိုင်ရှင်က မူလက ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာရလျှင်ပင် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှု ကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်ဆန်များကို ဆက်လက်စိုက်ပျိုးရန် တွေးတောထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကာ ထိုသို့ဆိုလျှင် ငတ်မသေနိုင်တော့ဟု ယူဆခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း တောင်ပေါ်မှ ဆင်းပြီးသည့်နောက်မှသာ ဤဝိညာဉ်ဆန်များက သာမန်မြေဆီလွှာတွင် အစီအရင်များ၏ ကူညီထောက်ပံ့မှု မရှိပါက စိုက်ပျိုး၍ မရှင်သန်နိုင်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။
သူက မည်သည့်အစီအရင်ကိုမှ မတတ်မြောက်သဖြင့် ဤဝိညာဉ်ဆန်မျိုးစေ့များကို သိမ်းဆည်းကာ အမှတ်တရအဖြစ်သာ ထားရှိနိုင်ခဲ့တော့၏။
ဒါကလည်း မူလပိုင်ရှင်ကို လဲပြိုစေခဲ့သည့် နောက်ဆုံးကောက်ရိုးတစ်မျှင် ဖြစ်ခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်တွင် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့သလို လူနေမှုဘဝတွင်လည်း ခွန်အားများ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရသဖြင့် တစ်နေ့လုံး အရက်သောက်ရင်း နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကိုယ်သူ အရက်သောက်ပြီး သေဆုံးသည်အထိ ဖြစ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ခေတ္တမျှ စိတ်မကောင်းဖြစ်ပြီးနောက် ချန်ကျီက လက်ထဲက ဝိညာဉ်ဆန်မျိုးစေ့များကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။
"ဒီဝိညာဉ်ဆန်မျိုးစေ့တွေက ဒီလောက်အကြာကြီး ထားထားတာဆိုတော့ စိုက်ရင် ရှင်ဦးမလား မသိဘူး"
သူက တုံ့ဆိုင်းတုံ့ဆိုင်း ဖြစ်နေသော်လည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျနေသည့် ဝိညာဉ်ဆန်မျိုးစေ့များကို အကုန် လိုက်လံကောက်ယူကာ ခေါင်းအုံးအိတ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။
"အတော်ပဲ... အနန္တနေရာလွတ်ထဲမှာ ဝိညာဉ်စိုက်ခင်း ရှိနေတာပဲ၊ အနန္တနေရာလွတ်ထဲ အရင်ထည့်ပြီး စမ်းကြည့်ရတာပေါ့"
"ဒါပေမဲ့ အခု လောလောဆယ် ငါကိုယ်တိုင်က အနန္တနေရာလွတ်ထဲကို မဝင်နိုင်သေးတော့ ဒီဝိညာဉ်ဆန်မျိုးစေ့တွေကို စိုက်ခင်းထဲမှာ သွားပြီး မျိုးစေ့ချလို့ရပါ့မလား မသိဘူး"
ထို့နောက် ချန်ကျီက ဝိညာဉ်ဆန်မျိုးစေ့အားလုံးကို အနန္တနေရာလွတ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်၏။
ချန်ကျီ၏ အသိစိတ် အတိုင်း ထိုဝိညာဉ်ဆန်မျိုးစေ့များ ထည့်ထားသည့် ခေါင်းအုံးအိတ်က အနန္တနေရာလွတ်ထဲက ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းဘေးတွင် ကွက်တိ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
"တကယ်ကြီး ရတာပဲ၊ ကိုယ်တိုင် မဝင်ရင်တောင် အနန္တနေရာလွတ်ထဲက အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်လို့ ရနေသေးတာပဲ"
ချန်ကျီ နှလုံးသားထဲတွင် ဝမ်းသာသွားခဲ့ပြီးနောက် ဝိညာဉ်ဆန်မျိုးစေ့များကို ဟင်းလင်းပြင်မှတစ်ဆင့် စိုက်ခင်းကွက် တစ်ခုချင်းစီပေါ်သို့ ပက်ကြဲလိုက်၏။
ဝိညာဉ်ဆန် စိုက်ပျိုးခြင်းက ဝိညာဉ်ဆေးပင် စိုက်ပျိုးသကဲ့သို့ မဟုတ်သဖြင့် စိုက်ခင်းကွက် တစ်ခုတွင် တစ်ပင်တည်းသာ စိုက်ရန် မလိုချေ။
စိုက်ခင်းကွက် တစ်ခုချင်းစီတွင် ဝိညာဉ်ဆန်မျိုးစေ့အချို့ကို ညီညာစွာ ပက်ကြဲပေးလိုက်သည်။
"စိုက်လို့ ရှင်မရှင်တော့ မသိဘူး၊ အခုကတော့ ရလဒ်ကိုပဲ ငြိမ်ငြိမ်လေး စောင့်ကြည့်ရတော့မှာပဲ"
ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ သိပ်သည်းနေသည့် ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ချန်ကျီက အသိစိတ်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။
စုတ်ပြတ်နေသည့် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း ချန်ကျီက ပျင်းပျင်းရှိသည်နှင့် မီးမွှေးခြင်းမန္တန်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး လက်ညှိုးပေါ်က အားနည်းလှသော မီးတောက်လေးကို ကြည့်ကာ ငေးငိုင်နေခဲ့သည်။
မီးမွှေးခြင်းမန္တန်ကို ၁၉ ကြိမ်မြောက် အသုံးပြုပြီးနောက် ချန်ကျီသည် ရုတ်တရက် အသိစိတ်က ထိုင်းမှိုင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အားအင်ချည့်နဲ့သည့် ခံစားချက်တစ်ခု ရိုက်ခတ်လာခဲ့၏။
"ဒီချီသန့်စင်ခြင်း နယ်ပယ် အဆင့် ၂ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က တကယ်ကို အားနည်းလွန်းတာပဲ၊ ဒီလို သေးငယ်တဲ့ မီးတောက်လေးကို အကြိမ် ၂၀ ပဲ သုံးရသေးတယ်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ကုန်သွားပြီ"
ချန်ကျီက အလိုမကျစွာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ရင်း ကုတင်ပေါ်မှ ထထိုင်ကာ တင်ပျဉ် ခွေ ထိုင်လိုက်သည်။
မှတ်ဉာဏ်ထဲက နည်းလမ်းအတိုင်း ရွှန်ထျန်းလုကို လည်ပတ်စေကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းလိုက်၏။
နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ချန်ကျီက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပြန်လည်ပြည့်ဝသွားခဲ့ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင်လည်း ခွန်အားများ ပြန်လည်ပြည့်နှက်လာခဲ့သည်။
ဤကမ္ဘာသို့ ခုလေးတင် ကူးပြောင်းလာခဲ့သည့် ချန်ကျီက အိပ်ချင်စိတ် မရှိသဖြင့် မီးမွှေးခြင်းမန္တန်ကို ဆက်လက်ဆော့ကစားနေခဲ့၏။
သူက မီးမွှေးခြင်းမန္တန်ကို အကြိမ် ၁၀၀ ပြည့်အောင် သုံးပြီးနောက် မည်သို့သော ပြောင်းလဲမှုမျိုး ရှိလာမလဲဆိုသည်ကို မြင်တွေ့ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခု စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပြသနေသည်။
မန္တန်: မီးမွှေးခြင်းမန္တန် (အခြေခံ) (21/100)
မီးမွှေးခြင်းမန္တန်ကို နောက်ထပ် အကြိမ် ၂၀ အသုံးပြုပြီးနောက် ချန်ကျီ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ထပ်မံ၍ ခမ်းခြောက်သွားခဲ့ပြန်သည်။
ချန်ကျီက မီးမွှေးခြင်းမန္တန်ကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရွှန်ထျန်းလုကို ဆက်လက်ကျင့်ကြံကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းလိုက်၏။
ယခုကဲ့သို့ ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်ရင်းနှင့် နောက်ဆုံးတွင် မီးမွှေးခြင်းမန္တန်ကို အကြိမ် ၁၀၀ ပြည့်အောင် အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ချေပြီ။
ချန်ကျီက စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ထပ်မံ ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။
အမည်: ချန်ကျီ
ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်: ချီသန့်စင်ခြင်း နယ်ပယ် အဆင့် ၂ (51/100)
ပါရမီ: မြေကြီး အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ်
ကျင့်ကြံခြင်းသိုင်းပညာ: ရွှန်ထျန်းလု (အခြေခံ) (6/100)
မန္တန်: မီးမွှေးခြင်းမန္တန် (ကျွမ်းကျင်) (1/200)
အနန္တနေရာလွတ်: အဆင့် ၁
"မီးမွှေးခြင်းမန္တန်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်က 'ကျွမ်းကျင်' အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီး အဆင့်တက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အသုံးပြုမှုအကြိမ်ရေကလည်း အကြိမ် ၂၀၀ ဖြစ်သွားပြီပဲ။ မထင်မှတ်ဘဲ ရွှန်ထျန်းလုကို ၅ ကြိမ် လည်ပတ်လိုက်ရုံနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကလည်း 1 မှတ် တိုးလာပါလား"
"ဒါဆိုရင် ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားမယ်ဆိုရင် နေ့တိုင်း ရွှန်ထျန်းလုကို ၅ ကြိမ်စီ ကျင့်ကြံရုံနဲ့ နှစ်လမပြည့်ခင်မှာတင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ချီသန့်စင်ခြင်း နယ်ပယ် အဆင့် ၃ ကို တက် နိုင်တော့မှာပေါ့"
"မူလပိုင်ရှင်က ချီသန့်စင်ခြင်း နယ်ပယ် အဆင့် ၂ ကို ရောက်ဖို့ ၁၅ နှစ်တိတိ အချိန်ကုန်ခဲ့ရတာလေ၊ ငါကတော့ ဒီနှစ်လလောက် အချိန်အတွင်းမှာတင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တစ်ဆင့်ကို တက် နိုင်တော့မယ်"
"ကြည့်ရတာ စနစ် ရှိနေသရွေ့ ငါ့လို အညံ့ဖျင်းဆုံး ဝိညာဉ်အမြစ်ကလည်း အမြန်နှုန်း အလွန်မြန်မြန်နဲ့ ကျင့်ကြံနိုင်တာပဲ"
ဤအချက်ကို တွေးမိသည်နှင့် ချန်ကျီ နှလုံးသားထဲတွင် အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာသွားခဲ့ရတော့၏။ "ဒီကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာမှာ ဆက်နေလို့ ရသေးတာပဲ၊ ထာဝရအသက်အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိလာပြီ၊ ကောင်းကင်မှာ ပျံသန်းပြီး မြေကြီးထဲ ငုပ်လျှိုးဖို့၊ တောင်တွေကို ရွှေ့ပြီး ပင်လယ်တွေကို ဖို့ပစ်ဖို့လည်း မျှော်လင့်ချက် ရှိလာပြီပဲ"
ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေသည့်ကြားမှ ချန်ကျီက မီးမွှေးခြင်းမန္တန်ကို ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်ရာ သူက ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် 'ကျွမ်းကျင်' သို့ ရောက်ရှိသွားသည့် မီးမွှေးခြင်းမန္တန်က မည်သို့ ကွာခြားသွားသည်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဘန်း" ဟူသည့် အသံနှင့်အတူ မီးတောက်များ လေထုကို လောင်ကျွမ်းစေသည့် အသံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။
ကြက်ဥအရွယ်အစားခန့် ရှိသော မီးလုံးတစ်လုံးက ချန်ကျီ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
အသံနှင့် မီးလင်းအားက ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသဖြင့် ချန်ကျီကို လန့်ဖျတ်သွားစေခဲ့ပြီး မီးလုံးကို အပြင်သို့ လွှင့်ပစ်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။
သို့သော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ အချိန်မီ ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
သူက ယခုအကြိမ် မီးမွှေးခြင်းမန္တန်ကို ထုတ်ဖော်သည့်အခါ မီးတောက်လေးက လက်ညှိုးပေါ်တွင်သာ ပေါ်လာဦးမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့မိ၍ ဖြစ်၏။
စိတ်အခြေအနေကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပြီးနောက် ချန်ကျီက လက်ထဲက ကြက်ဥအရွယ်အစားခန့် မီးလုံးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်က 'ကျွမ်းကျင်' ကို ရောက်သွားတာတင် ဒီလောက် အားနည်းတဲ့ မီးတောက်လေးကို ဆယ်ဆမက ကြီးမားသွားစေခဲ့ပြီပဲ၊ နောက်ဆုံးအထိ ကျင့်ကြံပြီးရင် ဘယ်လိုပုံစံ ဖြစ်လာမလဲ မသိဘူး"
ချန်ကျီ လက်ထဲက မီးလုံးက ငြိမ်းသွားခဲ့ပြီး ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်က ကောင်းကင်ယံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ မိုးက တဖြည်းဖြည်း လင်းလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ချေပြီ။
သို့သော်လည်း ချန်ကျီကတော့ ဂရုမစိုက်ချေ။ မိုးလင်းလင်း၊ မလင်းလင်း ယခုအချိန်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းကသာ အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။
ချန်ကျီက မီးမွှေးခြင်းမန္တန်ကို နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထပ်မံထုတ်ဖော်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာတင် ရုတ်တရက် မျက်စိရှေ့၌ မှောင်မိုက်သွားခဲ့၏။
"မရတော့ဘူး... ဒီထက်ပိုပြီး အားစိုက်လို့ မဖြစ်တော့ဘူး၊ ဝိညာဉ် က တောင့်မခံနိုင်တော့ဘူး" ချန်ကျီက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း နဖူးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
"ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ သွားရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒီအတိုင်း ဆက်သွားနေရင် စောစောစီးစီး အမောဆို့ သေသွားလိမ့်မယ်"
ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် ချန်ကျီက အရင်ဆုံး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အနားယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့၏။ ယခု ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က နိမ့်လွန်းလှသေးသဖြင့် နေ့တိုင်း အိပ်စရာမလိုသည့် အဆင့်သို့ မရောက်ရှိနိုင်သေးချေ။
ချန်ကျီက စုတ်ပြတ်နေသည့် ကုတင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် လှဲချလိုက်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့် ဝိညာဉ် ကြောင့် ချက်ချင်းပင် အိပ်ပျော်သွားခဲ့တော့သည်။
အိပ်မက်ထဲတွင် ချန်ကျီက သူ့ကိုယ်သူ ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းပြီး မြေကြီးထဲ ငုပ်လျှိုးကာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတစ်ခုလုံးကို အနိုင်ယူပြီး သူရဲကောင်းအပေါင်းကို အထက်စီးက ကြည့်နေသည့် မြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးယဉ်နေခဲ့၏။
"ဘန်း ဘန်း ဘန်း" ဟူသည့် အသံများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ခုလေးတင် ဓားပျံ ပေါ်တွင် ပျော်မွေ့နေသည့် ချန်ကျီကို လန့်ဖျတ်သွားစေခဲ့ပြီး ဓားပျံ ပေါ်မှ လိမ့်ကျလာကာ ဝိညာဉ်ပင် လွင့်စင်မတတ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရ၏။
ချန်ကျီက ရုတ်တရက် လန့်နိုးလာခဲ့ပြီး မျက်လုံးများကို အမြန် ဖွင့်လိုက်သည်။
မျက်စိထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်က ထိုစုတ်ပြတ်နေသည့် အခန်း ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် နှလုံးသားထဲတွင် တည်ငြိမ်သွားခဲ့ရတော့၏။ "တော်သေးတာပေါ့... အိပ်မက် ဖြစ်နေလို့"
လန့်ပြီး လွင့်ပြယ်သွားသည့် ဝိညာဉ်များလည်း ပြန်လည်စုစည်းမိသွားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ဤအချိန်တွင် အလျင်စလို ပြုလုပ်နေသည့် အသံတစ်သံက ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြန်၏။ "ဘန်း ဘန်း ဘန်း" ထို့နောက် အော်ဟစ်သံတစ်သံပါ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ချန်မျိုးရိုး... ပိုက်ဆံပြန်ဆပ်တော့။ မင်း အသံမထွက်ဘဲ နေနေရင် အိမ်ထဲမှာ ရှိနေတာကို ငါ မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့"
ချန်ကျီကတော့ ယခုမှသာ အိမ်အပြင်ဘက်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က တံခါးကို လာထု နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားခဲ့ရတော့၏။
"ပိုက်ဆံပြန်ဆပ်ရမယ် ဟုတ်လား"
ချန်ကျီ နှလုံးသားထဲတွင် သံသယဖြစ်သွားသည်။ သူ ဘယ်တုန်းက ပိုက်ဆံအကြွေးတင်နေလို့လဲ၊ ဘာဖြစ်လို့ ဘာမှတ်ဉာဏ်မှ မရှိရတာလဲ။