အခန်း ၈
Vol. 1 Ch. 8
အခန်း (၈) အကြွေးကျေ၍ တစ်ကိုယ်လုံးပေါ့ပါးသွားခြင်းနှင့် မန္တန်အသစ်များ ကျင့်ကြံခြင်း
တစ်ရက်တာ ကျင့်ကြံခြင်းအချိန်က ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြန်ပြီ။
ယနေ့က ဆိုင်ရှင်ထုံနှင့် ချိန်းဆိုထားသည့် နောက်ဆုံးသတ်မှတ်ရက် ဖြစ်သည်။ ချန်ကျီက မနက်ခင်းတွင် အိပ်ရာမှထကာ ရွှန်ထျန်းလုကျင့်စဉ်ကို တစ်ခေါက် ကျင့်ကြံလိုက်ပြီး ဒန်ထျန်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ချီများ ပြည့်ဝနေစေရန် သေချာပြင်ဆင်ထားလိုက်၏။
အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ချန်ကျီက အခန်းထဲမှထွက်ကာ တံခါးကို သေသေချာချာ သော့ခတ်လိုက်တော့သည်။
သူက ဆိုင်ရှင်ထုံ သူ့ထံသို့ လာရှာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းရန် စိတ်ကူးမရှိချေ။ အကြွေးကိစ္စကို အစောဆုံး သွားရောက်ရှင်းလင်းပြီး စိတ်အေးသွားစေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် သူက လမ်းကြုံလျှင် ဈေးနှုန်းချိုသာသည့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ဆေးပင်မျိုးစေ့များ ရနိုင်မလားဆိုသည်ကိုပါ သွားကြည့်ရန် ပြင်ဆင်ထားသေး၏။
မနေ့က သူခိုးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅ တုံး ထပ်မံရရှိခဲ့သဖြင့် ယခုအခါ သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၅ တုံးအထိ ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းအပြင် မနေ့က အရန်သိမ်းဆည်းထားသည့် ဝိညာဉ်ဆန် ကျင်း ၂၀၀ လည်း ရှိနေသေးရာ ဈေးပေါသည့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်အချို့ကို ဝယ်ယူရန် မည်သို့မျှ ပြဿနာရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။
မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ချန်ကျီက ထုံဖူစားသောက်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။ "အင်း... ဒီနေရာက တော်တော်လေး ရင်းနှီးနေတာပဲ၊ ကြည့်ရတာ မူလပိုင်ရှင်က အရင်တုန်းက ဒီကို အကြိမ်ရေမနည်း လာခဲ့ဖူးပုံရတယ်"
ထုံဖူစားသောက်ဆိုင်၏ ဆိုင်းဘုတ်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် ချန်ကျီက ဆိုင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။
ယခုအချိန်က စောသေးသဖြင့် ထမင်းစားချိန် မဟုတ်သေးရာ ဆိုင်ထဲတွင် စားသုံးသူ ဧည့်သည်များလည်း ရှိမနေခဲ့ချေ။
ဆိုင်ဝန်ထမ်း က ဧည့်သည်တစ်ယောက် ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်း ဆီးကြိုရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း လာသူက မည်သူဖြစ်ကြောင်း သေသေချာချာ မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ခုနက ပြုံးရွှင်နေသည့် မျက်နှာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။
"လာရဲသေးတယ်ပေါ့၊ မင်းမှာ အရက်သောက်ဖို့ ပိုက်ဆံရှိလို့လား"
ချန်ကျီက ဆိုင်ဝန်ထမ်း ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့၏။ "သာမန်သေမျိုး တစ်ယောက်က ဘယ်အချိန်ကစလို့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ဒီလိုမျိုး စကားပြောရဲသွားတာလဲ၊ မူလပိုင်ရှင်ကတော့ တကယ်ကို သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ဖြစ်သလို နေထိုင်ခဲ့တာပဲ"
ချန်ကျီက ဆိုင်ဝန်ထမ်း ၏ စော်ကားမော်ကား ပြောဆိုမှုကို စိတ်ထဲမထားခဲ့ချေ။ ၎င်းက ခွေးက မြီးကောင်ယောင်ပြပြီး ရမ်းကားနေခြင်းမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် အေးအေးဆေးဆေး ပြော လိုက်၏။ "ဆိုင်ရှင်ထုံ ရှိလား၊ငါ ပိုက်ဆံလာဆပ်တာ"
"ဟမ်..." ဆိုင်ဝန်ထမ်း က မယုံကြည်နိုင်သည့် မျက်နှာပေးဖြင့် ချန်ကျီကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
"ငါ ဆိုင်ရှင်ထုံကို တွေ့ချင်တယ်" ချန်ကျီက စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်၏။
ဆိုင်ဝန်ထမ်း က သူ နားမကြားမှားကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သော်လည်း ဤအရက်သမား ချန်ကျီကို ဆက်လက်၍ အထင်သေးနေဆဲ ဖြစ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "စောင့်နေ"
ဆိုင်ဝန်ထမ်း က အနောက်ခြံဝင်းသို့ သွားရောက်ကာ ဆိုင်ရှင်ထုံကို သွားခေါ်နေစဉ် ချန်ကျီက ထိုနေရာတွင်ပင် ရပ် စောင့်နေခဲ့၏။
ခဏမျှကြာပြီးနောက် ဆိုင်ရှင်ထုံနှင့် ဆိုင်ဝန်ထမ်း တို့က အနောက်ခြံဝင်းထဲမှ လှမ်းထွက်လာခဲ့ကြသည်။
ဆိုင်ဝန်ထမ်း က ဆိုင်ရှင်ထုံကို သွားခေါ်သည့်အချိန်ကတည်းက ချန်ကျီက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ လာဆပ်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြထားပြီးသား ဖြစ်၏။
ဆိုင်ရှင်ထုံက စိတ်ထဲတွင် ကိုယ်ပိုင်အကြံအစည်များ ရှိနေသော်လည်း ချန်ကျီကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ယခင်အတိုင်းပင် မျက်နှာတွင် အပြုံးများဖြင့် ဆီးကြိုနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"ရောက်လာပြီပဲ၊ မင်းက တကယ်ကို ကတိတည်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး၊ ငါးရက်ဆို ငါးရက် ကွက်တိပဲနော်"
"ဒါက ကျွန်တော်က ဆိုင်ရှင်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို အကြွေးတင်နေတာဆိုတော့ စိတ်ထဲမှာ မကောင်းလို့ပါ၊ ပြီးတော့လည်း ဆိုင်ရှင်က ကျွန်တော့်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ စုဆောင်းဖို့ အချိန်ပေးခဲ့တာပဲ၊ ကျွန်တော်ကတော့ သဘာဝအတိုင်း ကတိမဖျက်ရဲပါဘူး" ချန်ကျီကလည်း ဆိုင်ရှင်ထုံကို ပြုံး၍ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်၏။
ထို့နောက် ချန်ကျီက အိတ် ထဲမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံးကို ထုတ်ယူကာ ဆိုင်ရှင်ထုံထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"ဒါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံးပါ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ဆိုင်ရှင်ထုံက ပြုံး၍ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို လက်ခံလိုက်ပြီး "ကောင်းပြီ၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ငါ သိမ်းလိုက်ပြီ၊ အခု အချိန်က စောသေးတာဆိုတော့ အမူးပြေအောင် နှစ်ခွက် တစ်ဖလားလောက် သောက်သွားဦးမလား"
"မသောက်တော့ပါဘူး၊ ဖြတ်လိုက်ပြီ"
"ဖြတ်လိုက်ပြီ ဟုတ်လား..." အရက်သမားတစ်ယောက်က အရက်ဖြတ်လိုက်ပြီဟူသော စကားကို ဆိုင်ရှင်ထုံက လုံးဝ မယုံကြည်ချေ။
ချန်ကျီက ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကာ "တကယ် ဖြတ်လိုက်တာပါ၊ ဒါဆို ဆိုင်ရှင်ထုံ အလုပ်ရှုပ်နေဦးမယ်၊ ကျွန်တော် အရင် သွားလိုက်ပါဦးမယ်"
ပြောပြီးသည်နှင့် ချန်ကျီက လှည့်ထွက်ကာ ထုံဖူစားသောက်ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့တော့သည်။ ဤနေရာသို့ သူ မည်သည့်အခါမျှ ထပ်မံ လာတော့မည်မဟုတ်ချေ။
ချန်ကျီ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ခုနက ပြုံးရွှင်နေသည့် ဆိုင်ရှင်ထုံ၏ မျက်နှာထက်တွင် အမည်းစက် တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရသည်။
မကြာမီအချိန်တွင် ချန်ကျီက ဝေးရာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ချန်ကျီကို အမြဲတစေ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည့် လက်အောက်ငယ်သားက ထုံဖူစားသောက်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။ "ဆိုင်ရှင်... သူ့ကို ဒီအတိုင်းပဲ လွှတ်လိုက်တော့မှာလား"
"ဟမ့်... နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီး အပြင်မှာ မြို့တော်သခင် အိမ်တော်ရဲ့ ကင်းလှည့်အဖွဲ့တွေ ရှိနေတာကို မင်းက ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ၊ သူက အရက်သမားတစ်ယောက်ပဲ၊ သူ ထွက်ပြေးလို့မလွတ်ပါဘူး၊ သူ့ကို ဆက်ပြီး စောင့်ကြည့်ထား၊ အခွင့်အရေးရတာနဲ့ သူ့ကို ဖမ်းခေါ်ပြီး ကျောက်မီးသွေးတွင်းဆီ တိုက်ရိုက် ပို့လိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ" လက်အောက်ငယ်သားက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာဖြင့် ပြန်ဖြေ လိုက်၏။ သူက ဤသို့ လုပ်ဆောင်ရန် စိတ်ကူးနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ သူ့ပုံရိပ်က မှောင်ရိပ်ထဲသို့ ထပ်မံ၍ တိုးဝင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။
"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ပြန်ဆပ်လိုက်ရင် ဘာမှမဖြစ်တော့ဘူးလို့ ထင်နေတာလား၊ ငါ သဘောကျတဲ့ ကျောက်မီးသွေးတွင်း အလုပ်သမားထဲက ဘယ်သူမှ ထွက်ပြေးလို့ မလွတ်စေရဘူး၊ ငါ့အတွက် ကျောက်မီးသွေးတွင်းမှာ လိမ်လိမ်မာမာနဲ့ အသက်ပေးပြီး အလုပ်လုပ်ရလိမ့်မယ်" ဆိုင်ရှင်ထုံက ချန်ကျီ ထွက်သွားသည့် လမ်းကြောင်းဆီသို့ ကြည့်ကာ တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်၏။
.....
အကြွေးများ အကုန်ကျေသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည့် ချန်ကျီက တစ်ကိုယ်လုံး ပေါ့ပါးသွက်လက်စွာဖြင့် ဈေးထဲတွင် အေးအေးလူလူ လှည့်ပတ်ကြည့်နေခဲ့သည်။
ထိုဆိုင်ကြီးများတွင် သူ ပစ္စည်းဝယ်ယူနိုင်သည့် အဆင့်မရှိသေးသော်လည်း လမ်းဘေးတွင် တကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများ ခင်းကျင်းထားသည့် ဆိုင်ခန်းငယ်များကိုမူ သူ လှည့်လည် ကြည့်နိုင်ပေသည်။
သို့သော်လည်း ချန်ကျီက တစ်ပတ်မျှ လှည့်ပတ်ကြည့်ပြီးနောက် ထိုဝိညာဉ်ဆေးပင်များ၏ ဈေးနှုန်းက လွန်စွာ များ လွန်းလှသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရ၏။ အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံးမှ စတင်နေခဲ့သဖြင့် သူ ဝယ်ယူနိုင်စွမ်း မရှိသေးချေ။
မည်သို့မျှ တတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သတ်မှတ်နှစ်သက်တမ်း မပြည့်သေးသည့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို မည်သူမျှ ခူးဆွတ်ခြင်းမပြုကြချေ။ ခူးဆွတ်လိုက်လျှင်လည်း မည်သည့် ဆေး တန်ဖိုးမျှ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်သဖြင့် မည်သူမျှ လာရောက် ရောင်းချကြမည်မဟုတ်ချေ။
သို့သော်လည်း ချန်ကျီက ကိုယ်ပိုင်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ကုန်ပစ္စည်းများကို လိုက်လံ ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဈေးပေါသည့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်မျိုးစေ့များကို ရောင်းချသည့် ဆိုင်ခန်းတစ်ခုကိုမူ သူ နောက်ဆုံးတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့၏။
ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ၏ မျိုးစေ့များကမူ တကယ်ကို ဈေးနှုန်းချိုသာလှပေသည်။
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁ တုံးတည်းသော ဈေးနှုန်းဖြင့် ချန်ကျီက ဝိညာဉ်ဆေးပင်မျိုးစေ့ ၁၀ မျိုးကို ဝယ်ယူရရှိခဲ့သည်။
မျိုးစေ့များကို ရောင်းချသည့် တကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူက ချန်ကျီအား မျိုးစေ့တစ်ခုချင်းစီက မည်သည့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်အမျိုးအစား ဖြစ်ကြောင်းကို သေသေချာချာ ရှင်းလင်းပြောပြခဲ့၏။
နှမြောစရာကောင်းသည်က ချန်ကျီတွင် ဗဟုသုတ နည်းပါးလွန်းလှသဖြင့် ထိုကျင့်ကြံသူ ပြောဆိုနေသည်များက အမှန်တရား ဟုတ်မဟုတ်ကို ခွဲခြားနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။
သို့သော်လည်း ချန်ကျီအနေဖြင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်မျိုးစေ့ တစ်ခုချင်းစီ၏ အပေါ်တွင် မှုန်ဝါးဝါး ဝိညာဉ်ချီ အလွှာလေးတစ်ခု သန်းနေသည်ကိုမူ အာရုံခံမိနေခဲ့သည်။
ထိုကျင့်ကြံသူ ပြောသကဲ့သို့ မဟုတ်ခဲ့လျှင်ပင် ဤအရာများကို စိုက်ပျိုးလိုက်ပါက ဧကန်မုချ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ဖြစ်လာလိမ့်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။
အနန္တနေရာလွတ်ထဲက ဝိညာဉ်စိုက်ခင်း တွင် အချိန်အရှိန်မြှင့် စနစ် ပါရှိနေသဖြင့် မည်သည့် အမျိုးအစား မျိုးစေ့ဖြစ်သည်က အရေးမကြီးချေ။ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များအဖြစ် စိုက်ပျိုးထွက်ရှိလာနိုင်လျှင် အဆင်ပြေလှပေပြီ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက လုံလောက်သော ဝိညာဉ်ဆန်မျိုးစေ့များကိုလည်း ချန်ထားခဲ့ပြီးသား ဖြစ်ရာ ဝိညာဉ်ဆန်များကို တဖြည်းဖြည်း ရောင်းချပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ စုဆောင်းရန်အတွက် ရက်ပေါင်း ၅၀ မျှသာ အချိန်လိုတော့သည်။
လက်ရှိအချိန်တွင် အစားအသောက်အတွက် ပူပန်နေစရာ မလိုတော့သဖြင့် အဓိကအားဖြင့် သူ့ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက်သာ အာရုံစိုက်ရမည် ဖြစ်၏။ ရက်ပေါင်း ၅၀ ဆိုသည့် အချိန်အတွင်း ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တစ်ဆင့်မျှ တက်လှမ်းရန်မှာ မည်သို့မျှ ပြဿနာရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။
ချန်ကျီက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁ တုံးကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်ဆေးပင်မျိုးစေ့ ၁၀ မျိုးကို ဝယ်ယူခဲ့ရာ ဤဈေးနှုန်းကို သူ လွန်စွာ စိတ်ကျေနပ်မှုရှိသလို ဆိုင်ပိုင်ရှင်ကလည်း လွန်စွာ ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။
အရောင်းအဝယ် ပြီးမြောက်သွားပြီးနောက် ချန်ကျီက ဝိညာဉ်ဆေးပင်မျိုးစေ့များကို ကိုင်ကာ အစောပိုင်းကတည်းက သူ စောင့်ကြည့်ထားခဲ့သည့် ဆိုင်ခန်းတစ်ခုဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့တော့သည်။
ခုနက ဤဆိုင်ခန်းပေါ်တွင် မန္တန်အမျိုးမျိုးကို ရောင်းချနေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး အများစုက အခြေခံမန္တန်များ ဖြစ်ကြသည့်အပြင် ဈေးနှုန်းကလည်း ကြီးမားခြင်း မရှိချေ။
အစောပိုင်းက ဝိညာဉ်ဆေးပင်မျိုးစေ့များကို ဝယ်ယူရန် ရှိနေခဲ့သဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို မဆင်မခြင် အသုံးမပြုရဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ယခု ဝိညာဉ်ဆေးပင်မျိုးစေ့များ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သဘာဝအတိုင်း ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ကာ ပစ္စည်းအချို့ ဝယ်ယူရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။
မန္တန်များကို ရောင်းချသည့် ဆိုင်ခန်းသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ချန်ကျီက အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ အစောပိုင်းကတည်းက သဘောကျထားခဲ့သည့် မန္တန်စာအုပ် သုံးအုပ်ကို တိုက်ရိုက် ကောက်ယူလိုက်၏။
၎င်းတို့မှာ အသက်ရှူသံဖျောက် မန္တန်၊ မြေကြီး ဒိုင်းကာမန္တန် နှင့် နှလုံးဖောက်တိုက်ခိုက်မှု မန္တန် တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ဤမန္တန်သုံးခုလုံးက အခြေခံအကျဆုံးသော မန္တန်များ ဖြစ်ကြ၏။ အသက်ရှူသံဖျောက် မန္တန်က သူ့ အော်ရာ ကို ဖုံးကွယ်ထားရန် အသုံးပြုခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းက ကျင့်ကြံသူများ မိစ္ဆာသားရဲ တောအုပ်အတွင်းသို့ သွားရောက် စွန့်စားသည့်အခါ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည့် မန္တန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
မြေကြီး ဒိုင်းကာမန္တန်က မြေကြီး ခုခံမှု မန္တန်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ချန်ကျီက မြေကြီး အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ် ဖြစ်သည့်အပြင် ယခုအချိန်တွင် သူက ခုခံမှု မန္တန်တစ်ခု လိုအပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
နှလုံးဖောက်တိုက်ခိုက်မှု မန္တန် က တိုက်ခိုက်ရေး မန္တန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ မီးမွှေးခြင်းမန္တန် အဆင့်တက်သွားပြီးနောက် စွမ်းအားက အဆမတန် တိုးမြင့်သွားခဲ့သော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းတစ်ခု ထပ်မံ တိုးပွားလာခြင်းက တိုက်ပွဲဝင်ရန်အတွက် နည်းဗျူဟာတစ်ခု ပိုမို ရရှိလာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
"မိတ်ဆွေ ... ဒီမန္တန်သုံးခုက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက်လဲ" ချန်ကျီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးမြန်းလိုက်၏။ စိတ်ထဲတွင် ဤမန္တန်သုံးခုကို သဘောကျနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း မျက်နှာတွင် ထုတ်မပြရဲချေ။ မဟုတ်လျှင်မူ ဆိုင်ရှင်၏ ခေါင်းပုံဖြတ်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။
ဆိုင်ရှင်က ချန်ကျီ ရွေးချယ်ထားသည့် မန္တန်စာအုပ် သုံးအုပ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ လွန်စွာ သာမန်ဆန်လွန်းလှသည့် စာအုပ်သုံးအုပ် ဖြစ်သဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်၏။ "တစ်အုပ်ကို ၂ တုံး၊ အားလုံးပေါင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၆ တုံးပဲ"
"နည်းနည်းလောက် လျှော့ပေးလို့ မရဘူးလား၊ ဆိုင်ရှင်လည်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ ကျွန်တော် ရွေးထားတာတွေက အတွေ့ရအများဆုံး အခြေခံမန္တန်တွေပဲဥစ္စာ၊ ၄ တုံးဆိုရင် ရမလား" ချန်ကျီ၏ လက်ထဲတွင်လည်း နောက်ဆုံး လက်ကျန် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄ တုံးသာ ကျန်ရှိတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ရတယ်၊ ၄ တုံးနဲ့ ယူသွားလိုက်တော့" တကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ ဆိုင်ရှင်က လွတ်လွတ်လပ်လပ်ပင် သဘောတူလိုက်၏။
ဤမန္တန်စာအုပ်မျိုးက ချန်ကျီကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်လာသည့် ကျင့်ကြံသူအသစ်များအတွက်သာ အသုံးဝင်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းစာအုပ် သုံးအုပ်ကို ထပ်မံ၍ ကူးယူ ရေးသားနိုင်သေးသဖြင့် ရောင်းထွက်သွားနိုင်လျှင်ပင် အဆင်ပြေလှပေပြီ။ ၂ တုံး လျှော့ပေးလိုက်ရသော်လည်း အမြတ်ရနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ချန်ကျီက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄ တုံးကို ပေးချေလိုက်ပြီးနောက် မန္တန်စာအုပ် သုံးအုပ်ကို စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် သိမ်းဆည်းကာ ထိုနေရာမှ အလျင်အမြန် ထွက်လာခဲ့တော့သည်။ သူက အိမ်သို့ အမြန်ဆုံး ပြန်၍ ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်ရန်အတွက် စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့ချေပြီ။