အခန်း ၁၃
Vol. 2 Ch. 13
အခန်း (၁၃) တာအိုမိတ်ဆွေရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းခရီး ဖြောင့်ဖြူးသာယာပြီး အင်မော်တယ် မြန်မြန် ဖြစ်ပါစေ
တစ်ညတာလုံး မည်သည့်အနှောင့်အယှက်မျှ မရှိဘဲ ကုန်လွန်သွားခဲ့ရာ ချန်ကျီလည်း စိတ်အေးချမ်းသာစွာဖြင့် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အိပ်စက်ခွင့်ရခဲ့သည်။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ချန်ကျီ ကုတင် ပေါ် ကထပြီးနောက် ဝိညာဉ်ဆန်ဖြင့် ချက်ထားသည့် ထမင်းကို အနည်းငယ်စားကာ ဝမ်းဗိုက်ကို ဖြည့်တင်းပြီးသည်နှင့် တိုက်ရိုက် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့တော့သည်။
ယခုအခါ ကျင့်ကြံခြင်းကိစ္စများကို သူ ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်တော့သဖြင့် ဤစုတ်ပြတ်သတ်နေသည့် အိမ်အိုကြီးထဲတွင် အမြဲတမ်း အောင်းနေစရာ အကြောင်းမရှိချေ။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ကွယ်ရာကနေ သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေမှတော့ သူက အလင်းထဲသို့ ထွက်လာရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သေချာပေါက် တစ်ဖက်လူကလည်း မြို့တော်သခင်အိမ်တော် ၏ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို သတိထား နေ၍သာ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်အချိန်ကို ရွေးချယ်ပြီး မေ့ဆေးခတ်ကာ ကွယ်ရာကနေ သူ့ကို လုပ်ကြံရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။
ချန်ကျီ အိမ်ပြင်ထွက်လာပြီးနောက် လမ်းကြားအတိုင်း လျှောက်လှမ်းကာ ဤဆင်းရဲသားရပ်ကွက်ထဲကနေ ထွက်လာခဲ့ပြီး လူစည်ကားရာ ဈေးဆီသို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းခဲ့၏။
တစ်ဖက်လူ၏ နောက်ခံအကြောင်းအရင်းကို မသိရှိရသေးသော်လည်း လူစည်ကားသည့် နေရာဖြစ်လေ တစ်ဖက်လူက လက်ရဲဇက်ရဲ လှုပ်ရှားရဲတော့မည် မဟုတ်ချေ။
သို့သော်ငြားလည်း ချန်ကျီအနေဖြင့် သူ့၌ အခြားလူများ မက်မောလောက်စရာ မည်သည့်အရာ ရှိနေသလဲဟူသည်ကို ယခုတိုင် ဝေခွဲမရသေးပေ။
ဤအကျိုးနှင့် အကြောင်း ဆက်စပ်မှုကို စဉ်းစားတွေးတောရင်း ချန်ကျီတစ်ယောက် ဈေးတန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ချန်ကျီ ဈေးသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် အစပိုင်းတွင် မည်သည့်နေရာသို့ အရင်သွားရမည်မှန်း မသိသဖြင့် ဆိုင်ခန်းတစ်ခုပြီးတစ်ခု အေးအေးလူလူ လှည့်လည်ကြည့်နေခဲ့၏။
ဆိုင်ခန်းတစ်ခုခုတွင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဦးက ပစ္စည်းဝယ်ယူနေပြီး ဆိုင်ရှင်က မိတ်ဆက် ရှင်းပြနေသည့် အခါတိုင်း ချန်ကျီက ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်ကာ ဘေးကနေ သေသေချာချာ နားထောင်လေ့ရှိသည်။
သူက ဤကျင့်ကြံခြင်းလောကနှင့် ပတ်သက်၍ သိရှိထားသည်မှာ အလွန်နည်းပါးလွန်းလှပြီး မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ကလည်း တန်ဖိုးရှိသည့် သတင်းအချက်အလက်များကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။
ချန်ကျီ လျှောက်လည်ရင်း မောပန်းလာသည့်အခါ နေရာတစ်ခုတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်၍ ခေတ္တအနားယူကာ အမောပြေသွားသည့်အခါမှ လမ်းဆက်လျှောက်လေ့ရှိသည်။
"အင်း... ဒီလိုနေ့ရက်တွေက တော်တော်လေး အဆင်ပြေသားပဲ၊ ဘာမှလုပ်စရာမလိုဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တက်လာမယ့်အချိန်ကိုပဲ စောင့်နေရုံပဲ"
"ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မရှိတာကတော့ တော်တော်လေး ဆင်းရဲလွန်းတယ်၊ ဘာမှဝယ်လို့မရဘဲ ဒီတိုင်း ငေးကြည့်နေရုံပဲ ရှိသေးတယ်"
"နောက်ကျရင် ငါလည်း ဆိုင်ခန်းတစ်ခန်းလောက် ဖွင့်ပြီးတော့ အနန္တကုန်စုံဆိုင်ထဲက ပစ္စည်းတွေကိုပဲ သီးသန့်ထုတ်ရောင်းရရင် ကောင်းမလား"
ချန်ကျီလည်း ဤသို့ မဖြစ်လိုသော်လည်း အနန္တကုန်စုံဆိုင်က ပစ္စည်းများကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများက အမှတ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ၎င်းတို့ကို အနန္တကုန်စုံဆိုင်အတွင်း၌သာ အသုံးပြုနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း သူက ဤကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ဆက်လက်ရှင်သန်ရဦးမည်ဖြစ်ရာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မရှိဘဲနှင့်မူ မဖြစ်ချေ။
"ဟေ့... မင်းကို ငါ စောင့်ကြည့်နေတာ ကြာပြီ၊ ဘာပစ္စည်းမှ ဝယ်တာလည်း မတွေ့ဘူး၊ မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"
ချန်ကျီ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည့် အခါမှ သူ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်၍ အနားယူနေသည့် နေရာ၏ ဘေးနားက ဆိုင်ခန်းတစ်ခု၏ ဆိုင်ရှင်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေခြင်းဖြစ်မှန်း သတိပြုမိလိုက်သည်။
ချန်ကျီ ထိုဆိုင်ရှင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ကဲ့သို့ပင် ချီသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် အဆင့် ၃ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရှိသော်လည်း ရုပ်ရည်ကမူ သူ့ထက် အများကြီး ပိုမိုနုပျိုပုံရသည်။
"မင်း ငါ့ကို ပြောနေတာလား" ချန်ကျီ မသေချာသဖြင့် မေးလိုက်၏။
"ဒါပေါ့၊ မဟုတ်ရင် ဒီလမ်းမပေါ်မှာ ဘယ်သူက မင်းလို အားယားနေလို့လဲ"
"ဟဲဟဲ..." ချန်ကျီက ခြောက်ကပ်ကပ် ရယ်မောလိုက်ပြီး "အားနာပါတယ်ဗျာ၊ မင်း ဆိုင်ဖွင့်တာကို အနှောင့်အယှက် ပေးမိသွားပြီ"
ချန်ကျီ မတ်တတ်ရပ်၍ ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် တစ်ဖက်လူက လှမ်း၍ စကားဆို လာခဲ့သည်။
"အနှောင့်အယှက် ဖြစ်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီတိုင်း နည်းနည်း စိတ်ဝင်စားလို့ပါ"
"ဘာကို စိတ်ဝင်စားတာလဲ" ချန်ကျီက သံသယဝင်သွားသလို တစ်ဖက်တွင်လည်း စိတ်ဝင်စားမှု အနည်းငယ် ရှိလာခဲ့သည်၊ တစ်ချိန်လုံး အေးအေးလူလူ လျှောက်လည်နေရသည်ကလည်း ပျင်းစရာကောင်းလှရာ စကားပြောဖော်ရသွားခြင်းကလည်း မဆိုးလှချေ။
"မင်းက ပစ္စည်းလည်း မဝယ်ဘူး၊ ရောင်းလည်း မရောင်းဘူး၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ အသက်အရွယ်ကို ကြည့်ရတာ ငါ့ထက် အများကြီး ကြီးဦးမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကတော့ ငါ့လောက် မမြင့်သေးဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်း ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းခရီးပေါ်ကို ဘယ်လိုရောက်လာလဲဆိုတာ သိချင်လို့ပါ" ဆိုင်ရှင်၏ လေသံက အေးဆေးတည်ငြိမ်လှပြီး သာမန်ကိစ္စတစ်ခုကို ပြောဆိုနေသည့်အတိုင်း ဖြစ်သည်။
ထိုဆိုင်ရှင် ပြောဆိုလိုက်သည့် စကားကို ကြားရသည့်အခါ ချန်ကျီက သူ့ကို အခုချက်ချင်းပင် လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ချင်တော့သည်၊ သို့သော်လည်း ဆိုင်ရှင်၏ မျက်နှာပေါ်က ပြုံးရွှင်နေသည့် ပုံစံကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါတွင်မူ သူ့ကို နှိမ်ချလှောင်ပြောင်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်မှန်း ရိပ်မိလိုက်သည်။
ချန်ကျီ အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး "ငါက အရင်တုန်းက ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အစေခံတပည့်တစ်ယောက်ပါ၊ အခုတော့ တောင်ပေါ်ကနေ နှင်ထုတ် ခံလိုက်ရပြီ၊ ကျေနပ်ပြီလား"
ချန်ကျီ ပြောပြီးသည်နှင့် လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် သူ၏ လက်မောင်းကို လှမ်း၍ အဆွဲခံလိုက်ရသည်။
ချန်ကျီက ဤရုတ်တရက် ဆွဲလိုက်သည့် အပြုအမူကြောင့် ကြောင်အသွားခဲ့ရပြီး မီးမွှေးခြင်းမန္တန်တစ်ခု ထုတ်လွှတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။
သို့သော်လည်း ချန်ကျီ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ဆိုင်ရှင်၏ မျက်နှာပင် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ပြုံးရွှင်နေရုံသာမကဘဲ မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် စစ်မှန်လှသည့် ရိုးသားဖြူစင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ချေပြီ။
"တာအိုမိတ်ဆွေ ခဏလောက်၊ ကျုပ် ခုနက စကားအသုံးအနှုန်း မှားသွားလို့ပါ၊ ကျုပ် အဲဒီလို သဘောနဲ့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး"
"ဒါဆို မင်းက ဘာသဘောနဲ့ ပြောတာလဲ"
"ကျုပ်က ဒီလိုလူစားမျိုးပါပဲ၊ အရင်တုန်းကလည်း စကားမပြောတတ်ဘူးလို့ ခဏခဏ အပြောခံရဖူးတယ်၊ တောင်းပန်ပါတယ် တာအိုမိတ်ဆွေ ။ ပြန်မိတ်ဆက်ရရင် ကျုပ် နာမည်က ကျိုးချွမ် ပါ၊ တာအိုမိတ်ဆွေ ကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ မသိဘူး"
ချန်ကျီက ကျိုးချွမ်ကို သံသယစိတ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိ၏၊ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ လာရောက်မျက်နှာလုပ်နေခြင်းက တစ်ခုခုကို ကြံစည်နေခြင်း သို့မဟုတ် သူခိုးစိတ်ဝင်နေခြင်းမျိုး ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
"ငါ့ကို ချန်ကျီ လို့ပဲ ခေါ်ပါ"
"တာအိုမိတ်ဆွေ ချန် ၊ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်၊ လာလာလာ... ဒီဘက်မှာ ထိုင်ပြီး စကားပြောကြရအောင်"
ကျိုးချွမ်က ချန်ကျီကို ဆွဲခေါ်ကာ သူ့ဆိုင်ခန်းဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ချန်ကျီ ထိုင်ရန်အတွက် ခုံတန်းလျားအသေးလေးတစ်ခုကို အထူးတလည် ထုတ်ပေးခဲ့သည်။
ချန်ကျီ တွေးတောကြည့်လိုက်ရာ လတ်တလောတွင်လည်း လုပ်စရာမရှိဘဲ အားယားနေခြင်း ဖြစ်သလို သူ့အရှေ့က ကျိုးချွမ်ကလည်း မကောင်းသော အကြံအစည် ရှိမည့် လူစားမျိုးနှင့်မတူချေ။
ထို့ကြောင့် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး ဤကျိုးချွမ်က တကယ်တမ်း မည်သည့်အရာကို ပြောဆိုလိုသလဲဟူသည်ကို ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။
ချန်ကျီက ကျိုးချွမ် ခင်းကျင်းထားသည့် ဆိုင်ခန်းကို ထပ်မံကြည့်လိုက်ရာ အပေါ်တွင် အဆောင်စာရွက်အချို့ကို တင်ထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။
ဤအဆောင်စာရွက်များ၏ အာနိသင်နှင့် ပတ်သက်၍ ချန်ကျီ နားမလည်သော်လည်း အဆောင်အတတ်ပညာလမ်းစဉ်က လွန်စွာ လက်တွေ့ကျမှန်းကိုမူ သူ သိရှိထားသည်။
အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား မရှိတော့သည့် အချိန်မျိုးတွင် ဤအဆောင်စာရွက်များက အသက်ဘေးမှ ကယ်တင်နိုင်သည့် နတ်ဘုရား လက်နက်များ ဖြစ်လာတတ်ပေသည်။
ဤကျိုးချွမ် ရောင်းချနေသည့် အဆောင်စာရွက်များက သူကိုယ်တိုင် ရေးဆွဲထားခြင်းလား သို့မဟုတ် အခြားလူများထံမှ ပြန်လည်ဝယ်ယူပြီး ရောင်းချနေခြင်းလားဆိုသည်ကိုမူ မသိရချေ။
ခုံတန်းလျားအသေးလေးက တစ်ခုတည်းသာ ရှိပြီး ၎င်းကို ချန်ကျီက ထိုင်လိုက်သဖြင့် ကျိုးချွမ်က မြေပြင်ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် ထိုင်ချလိုက်တော့သည်။
မူလကပင် သူ ဆိုင်ဖွင့်ထားသည်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် အဝတ်စ တစ်ခု ခင်းကာ သူရောင်းချမည့် ပစ္စည်းများကို ခင်းကျင်းထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် မည်သည့်နေရာတွင် ထိုင်သည်ဖြစ်စေ အထူးတလည် ပြောနေစရာ မလိုလှချေ။
ကျိုးချွမ်က မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူကမူ ခုံတန်းလျားလေးပေါ်တွင် ထိုင်နေရသဖြင့် ချန်ကျီ အနည်းငယ် အားနာသွားခဲ့ရသည်။
ကျိုးချွမ်က ချန်ကျီ၏ စိတ်ကူးကို ရိပ်မိပုံရ၏။ "ရပါတယ်၊ ထိုင်ပါ၊ မြေပြင်ပေါ်မှာ ခဏခဏ ထိုင်ပြီး ဆိုင်ဖွင့်နေကျမို့လို့ ကျင့်သားရနေပါပြီ။ ဒီနေ့လည်း တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ခုံတန်းလျားလေး တစ်ခုတည်း ပါလာခဲ့တာ၊ ဒါက ကျုပ်တို့ကြားမှာ ရေစက်ရှိလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်"
"မင်း စကားမပြောတတ်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောတာလဲ" ချန်ကျီလည်း အရင်တုန်းက စကားမျိုးကို ပြောခဲ့သည့်လူနှင့် ယခု စကားပြောနေသည့်လူက တစ်ဦးတည်း ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့မိချေ။
"တာအိုမိတ်ဆွေ ချန် ကလည်း မြှောက်နေပြန်ပါပြီ၊ ကျုပ် စကားမပြောတတ် တာကတော့ အမှန်ပါပဲ၊ ဒါကို ငြင်းလို့မရပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဆိုင်ဖွင့်ပြီး စျေးရောင်းရတဲ့အခါကျတော့လည်း ပွဲတိုးမယ့် စကားအချို့ကိုတော့ သင်ယူထားရတာပေါ့။ မဟုတ်ရင် ပစ္စည်းတွေ မရောင်းရရုံတင်မကဘူး၊ တစ်ခါတလေ အရိုက်အနှက်ပါ ခံရနိုင်တယ်" ကျိုးချွမ်က ပြုံး၍ ပြော ၏။
ချန်ကျီက စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ "ကြည့်ရတာ လောကကြီးရဲ့ အရိုက်အနှက်ကို တော်တော်လေး ခံထားရပုံပဲ၊ တကယ်ပဲ လောကကြီးက အကောင်းဆုံး ပညာပေး အဖွဲ့အစည်းပဲ၊ အခြားအရာတွေကို မသင်ပေးရင်တောင် လူပီသအောင် အရင်ဆုံး သင်ပေးတယ်"
ချန်ကျီက စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်နေသော်လည်း မျက်နှာအမူအရာကိုမူ မပြောင်းလဲဘဲ "ပြောပါဦး၊ ငါ့ကို အထူးတလည် လှမ်းဆွဲပြီး ထိုင်ခိုင်းတယ်ဆိုတော့ သေချာပေါက် တစ်ခုခု မေးစရာရှိလို့ ဖြစ်ရမယ်"
"ကြီးကြီးမားမား ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ တာအိုမိတ်ဆွေ က ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းကနေ ထွက်လာတာဆိုတော့ ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေအနေအချို့ကို မေးကြည့်ချင်လို့ပါ"
ချန်ကျီ နားလည်သွားခဲ့ပြီ၊ ဤကျိုးချွမ်ကလည်း ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်လိုပုံရသည်။
"ငါက ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းကနေ နှင်ထုတ် ခံလိုက်ရတဲ့ အစေခံတပည့်တစ်ယောက်ပဲဥစ္စာ၊ ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြောင်းတွေကို ဘယ်လိုလုပ် အများကြီး သိပါ့မလဲ"
ကျိုးချွမ်က ထပ်မံ၍ မေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။ "ဒါဆိုရင် တာအိုမိတ်ဆွေ ဘာကြောင့် ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းကနေ ထွက်လာခဲ့ရလဲဆိုတာကို ပြောပြပေးလို့ အဆင်ပြေမလား"
"ထွက်လာတာ ဟုတ်လား... တာအိုမိတ်ဆွေ အဲဒီလိုမျိုး စကားကို လှည့်ပတ်ပြီး သုံးစရာ မလိုပါဘူး၊ နှင်ထုတ် ခံရတာက နှင်ထုတ် ခံရတာပဲ၊ ပြောရမှာ ရှက်နေစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး"
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းက မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်၏ ကိစ္စသာ ဖြစ်သဖြင့် ချန်ကျီ ပြောဆိုရာတွင် မည်သည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမျှ ရှိမနေချေ။ "ပါရမီက ညံ့လွန်းတယ်၊ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က နိမ့်လွန်းလို့ နှင်ထုတ် ခံလိုက်ရတာ"
ချန်ကျီ ပြောပြီးနောက်တွင်မူ ကျိုးချွမ်က သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည့်အလား "ပါရမီက ညံ့လွန်းလို့ ဟုတ်လား..."
"မင်းကလည်း ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ချင်လို့လား၊ မင်းက ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်နေပြီပဲဥစ္စာ၊ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ နေရတာ မကောင်းဘူးလား"
ကျိုးချွမ်က သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။ "ဟူး... လေလွင့်ကျင့်ကြံသူရဲ့ လမ်းခရီးက လျှောက်လှမ်းရတာ တော်တော်လေး ခက်ခဲလွန်းပါတယ်။ အရင်းအမြစ် လည်း မရှိဘူး၊ အားကိုးစရာ နောက်ခံလည်း မရှိဘူး၊ ပြီးတော့ အချိန်မရွေး အမျိုးမျိုးသော အန္တရာယ်တွေကိုလည်း ရင်ဆိုင်ရသေးတယ်။ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းချင်တယ်ဆိုရင်တော့ တရားဝင် ဂိုဏ်းအဖွဲ့အစည်းရဲ့ ဆရာသခင်အမွေအနှစ် ရှိမှသာ ဝေးဝေးလံလံ လျှောက်လှမ်းနိုင်မှာပါ"
"မင်းရဲ့ ပါရမီက ဘာအဆင့်လဲ"
"အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်"
"ဒါဆိုရင်တော့ မဆိုးလှပါဘူး၊ ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းထဲမှာ အနည်းဆုံးတော့ အပြင်စည်းတပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တာပဲ" ချန်ကျီက စဉ်းစားတွေးတောရင်း ပြော လိုက်သည်။
"အပြင်စည်းတပည့် အဆင့်ပဲလား..." ကျိုးချွမ်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် စကားဆက်မပြောတော့ဘဲ မည်သည့်အရာကို တွေးတောနေသည်မသိချေ။
တကယ်တမ်းတွင်မူ ချန်ကျီက အနည်းငယ် အံ့ဩမိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ကျိုးချွမ်၏ ရုပ်ရည်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် အသက် ၂၀ ကျော်မျှသာ ရှိဦးမည်ဖြစ်သော်လည်း ချီသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် အဆင့် ၃ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ် ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကျင့်ကြံသူများထဲတွင်ပင် ဤသို့သော အဆင့်က မဆိုးလှပေ။
ကျိုးချွမ်က ဤမျှလောက် နုပျိုပြီး ဤသို့သော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရှိနေပါလျက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် သက်ပြင်းချနေရသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်တော့ချေ။
"အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်က အပြင်စည်းတပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တာ ဘာမကောင်းတာ ရှိလို့လဲ၊ မင်း အုတ်မြစ်ချခြင်းနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်သွားရင် အတွင်းစည်းတပည့် ဖြစ်သွားမှာပဲဥစ္စာ" ချန်ကျီက သံသယဝင်စွာ မေးလိုက်၏။
မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်၏ အဆင့်နိမ့်အဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ် ပါရမီက အစေခံတပည့်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ခွင့်ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အပြင်စည်းတပည့်က မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုသာလွန်လှရာ အနည်းဆုံးတော့ အလုပ်ကြမ်းများ လုပ်ဆောင်ရန် မလိုဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ကျိုးချွမ်က စကားပြောရန် ပြင်လိုက်ပြီးမှ ပြန်လည်မျိုသိပ်လိုက်၏။ "ထားလိုက်ပါတော့၊ ပြောလည်း ဘာမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်နဲ့အတူ စကားအနည်းငယ် ပြောပေးတဲ့အတွက် တာအိုမိတ်ဆွေ ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီအဆောင်စာရွက် နှစ်ရွက်ကို တာအိုမိတ်ဆွေ သိမ်းထားလိုက်ပါ၊ ဒါက ကျုပ်ရဲ့ လက်ဆောင်အဖြစ် သဘောထားပေးပါ၊ တာအိုမိတ်ဆွေ နဲ့ သိကျွမ်းခွင့်ရတာ တကယ်ကို ဝမ်းသာပါတယ်"
ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ကျိုးချွမ်က အဆောင်စာရွက်နှစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူကာ ချန်ကျီထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ချန်ကျီက လက်ကို အမြန်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး "အကြောင်းမဲ့ ပစ္စည်းကို လက်မခံချင်ပါဘူး၊ ငါ့ဘက်ကလည်း တာအိုမိတ်ဆွေ ကို ပြန်ပေးစရာ ပစ္စည်းမရှိတာမို့လို့ ဒီအဆောင်စာရွက်တွေကိုတော့ ထားလိုက်ပါတော့"
သို့သော်လည်း ကျိုးချွမ်က အဆောင်စာရွက်များကို ချန်ကျီ၏ လက်ထဲသို့ အတင်းထိုးထည့်ပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ "ရပါတယ်၊ ဒီအဆောင်စာရွက်နှစ်ရွက်ကလည်း ဘာမှ တန်ဖိုးမကြီးပါဘူး၊ အကုန်လုံး ကျုပ်ကိုယ်တိုင် ရေးဆွဲထားတာပါ။ ဒါတွေက အကာအကွယ် အဆောင်စာရွက်တွေမို့လို့ တာအိုမိတ်ဆွေ စိတ်အေးလက်အေး လက်ခံလိုက်ပါ၊ သေချာပေါက် အရေးပေါ်အချိန်ကျရင် အသုံးဝင်လာနိုင်ပါတယ်၊ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ ပေးတာပါ"
အခြေအနေက ဤသို့ဖြစ်ပျက်သွားသဖြင့် ချန်ကျီလည်း ထိုအဆောင်စာရွက်နှစ်ရွက်ကို လက်ခံလိုက်ရတော့သည်၊ ဤအဆောင်စာရွက်များက တကယ်ပဲ ကျိုးချွမ်ကိုယ်တိုင် ရေးဆွဲထားခြင်းဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ခဲ့မိချေ။
ဤအဆောင်စာရွက်နှစ်ရွက်က ချန်ကျီအတွက်မူ အဓိပ္ပာယ် အများကြီး မရှိလှဘဲ အနန္တကုန်စုံဆိုင်ထဲတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် ပစ္စည်းများ အများကြီး ရှိနေသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ကျိုးချွမ်၏ စေတနာကို ငြင်းပယ်ရန် မကောင်းလှချေ။
"ဒါဆိုရင်တော့ တာအိုမိတ်ဆွေ ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းခရီး ဖြောင့်ဖြူးသာယာပြီး အင်မော်တယ် မြန်မြန် ဖြစ်ပါစေ လို့ ဆုမွန်ကောင်း တောင်းပေးလိုက်ပါတယ်" ချန်ကျီက ကျေးဇူးတင်စကား ပြော လိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ ဆုတောင်းစကားအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ၊ နောက်နောင်လည်း ပြန်လည်ဆုံတွေ့ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိဦးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ကျိုးချွမ်က လက်သီးဆုပ် ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်တော့သည်။