အခန်း ၁၆
Vol. 2 Ch. 16
အခန်း (၁၆) လိပ်ပြာမသန့်သည့် လုပ်ရပ်နှင့် အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခြင်း
ကျန်းထိုက်က အချိန်အတော်ကြာအောင် နာကျင်စွာဖြင့် လူးလိမ့်ရုန်းကန်နေခဲ့ရသည်၊ သူ့ကို နာကျင်စေသည်မှာ ဓားခုတ်ခံရသည့် ဒဏ်ရာကြောင့်သာမကဘဲ လက်မောင်းနှစ်ဖက်စလုံး ဆုံးရှုံးသွားရပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုကြောင့်လည်း ဖြစ်၏။
ချန်ကျီက ဤမျှအထိ ပြတ်သားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ချေ။
လက်မောင်းနှစ်ဖက်စလုံး မရှိတော့မှတော့ သူက လုံးဝကို လူစဉ်မမှီသည့် မသန်မစွမ်းတစ်ဦး ဖြစ်သွားခဲ့ချေပြီ။
ယခင်လက်မောင်းမှာ မီးလောင်ကျွမ်းပြီး ပြာအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကာ ခုနတင် ဓားခုတ်ခံလိုက်ရသည့် လက်မောင်းကမူ သူ့မျက်စိရှေ့မှောက်တွင်ပင် ရှိနေသေးသည်။
အကယ်၍ အချိန်မီ ပြန်လည်ဆက်ပေးနိုင်ပါက ဤလက်တစ်ဖက်ကို သူ ကယ်တင်နိုင်ကောင်း ကယ်တင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
ကျန်းထိုက်က ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် လက်မောင်းဆီမှ လာသည့် နာကျင်မှုကို အံကြိတ်အောင့်ခံကာ အော်ဟစ်နေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ချန်ကျီကို တောင်းပန်တိုးလျှိုးသည့် မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်။
ချန်ကျီကလည်း ကျန်းထိုက်၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိလိုက်ရာ "ဘာလဲ... အခုမှပဲ သေသေချာချာ စကားပြောဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား"
ကျန်းထိုက်က ခက်ခဲခဲခဲဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြရှာသည်။
ချန်ကျီက ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ ကျန်းထိုက်ကို မတ်မတ်ဖြစ်အောင် တွဲထူပေးလိုက်ပြီး သူ၏ ပါးစပ်ထဲက အဝတ်စုတ်ကို ဆွဲထုတ်၍ ဘေးသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်၏။
"ပြောစမ်း... ငါ့ကို ထပ်ပြီး မေးရအောင် မလုပ်နဲ့၊ ငါ့ရဲ့ သည်းခံနိုင်စွမ်းက အကန့်အသတ်ရှိတယ်၊ မင်းမှာ ဖြတ်ပစ်ဖို့ ခြေထောက်နှစ်ဖက် ကျန်သေးတယ်နော်"
ချန်ကျီ ဤသို့ ပြောလိုက်သည်ကို ကြားရသည့်အခါ ကျန်းထိုက်၏ စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားရသည်။ "ဒီကောင်က လုံးဝ မိစ္ဆာကောင်ပဲ"
သို့သော်လည်း သူက စိတ်ထဲတွင်သာ ကျိန်ဆဲရဲပြီး နှုတ်မှမူ "ကျွန်တော် ပြောပါ့မယ်... အကုန်လုံး ပြောပါ့မယ်" ဟု ကပျာကယာ ပြော လိုက်၏။
ချန်ကျီက စကားသက်သက် ပြောနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ တကယ်လုပ်မည့်သူမှန်း သူ အသေအချာ အတည်ပြုလိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက်တွင် ကျန်းထိုက်က နာမည်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ပြောလိုက်တော့သည်။ "ဆိုင်ရှင်ထုံ... ဆိုင်ရှင်ထုံက မင်းကို ဖမ်းဖို့ ငါတို့ကို လွှတ်လိုက်တာ"
"ဆိုင်ရှင်ထုံ ဟုတ်လား... ထုံဖူစားသောက်ဆိုင်က ဆိုင်ရှင်ထုံလား"
ဤနာမည်ကို ကြားရသည့်အခါ ချန်ကျီ လွန်စွာ အံ့အားသင့်သွားရသည်၊ သူ့ကို ကွယ်ရာကနေ ပစ်မှတ်ထားနေသည့်သူမှာ ဆိုင်ရှင်ထုံ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မည်သို့မျှ ထင်မထားခဲ့မိချေ။
ထိုအချိန်တွင်မှ ချန်ကျီသည် သူ့ရှေ့က ဤလူအပေါ်တွင် အနည်းငယ် မှတ်မိသလိုလို ရှိလာခဲ့သည်၊ ၎င်းမှာ ထိုနေ့က ဆိုင်ရှင်ထုံနှင့်အတူ အကြွေးလာတောင်းသည့် ကြွက်သားအမြှောင်းမြှောင်းနှင့် လူကောင်ကြီးများထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်နေခြင်းပင်။
ဒါဆိုလျှင် ထိုနေ့က အကြွေးလာတောင်းသည့် အခြားလူကောင်ကြီးတစ်ယောက်မှာမူ သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် လူများထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။
ချန်ကျီ သံသယဝင်သွားရ၏။ "ငါက သူနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အကြွေးတွေအားလုံး ပြန်ဆပ်ပြီးပြီပဲဟာ၊ ငါ့ကို ဘာလို့ လာပြီးတော့ ထပ်ရှာနေရဦးတာလဲ"
"သူက မင်းကို ဖမ်းပြီး မိုင်းတွင်းမှာ အလုပ်လုပ်ခိုင်းချင်လို့"
ကျန်းထိုက်က ဤသို့ ပြောလိုက်သည့်အခါမှ ချန်ကျီ၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်၊ ဖြစ်ပျက်သမျှ ကိစ္စအားလုံးတွင် အကြောင်းနှင့် အကျိုး ရှိနေခဲ့ခြင်းပင်။
ထို့နောက်တွင် ကျန်းထိုက်က ချန်ကျီကို ကိစ္စအားလုံး၏ အစအဆုံးကို ရှင်းလင်းပြောပြခဲ့သည်။
အကြောင်းအရာက လွန်စွာ ရိုးရှင်းလှပေသည်၊ ဆိုင်ရှင်ထုံက မတော်တဆမှုတစ်ခုကြောင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် သံနက် မိုင်း တွင်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
သံနက် သတ္တု က ရတနာလက်နက်များ ပြုလုပ်ရာတွင် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည့် အခြေခံပစ္စည်းဖြစ်ရာ သံနက် သတ္တု မိုင်းတွင်းတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက ကုန်ခမ်းခြင်းမရှိသည့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို စဉ်ဆက်မပြတ် ရရှိနိုင်ခြင်းပင်။
ဤမျှ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသည့် မိုင်းတွင်းကို ဆိုင်ရှင်ထုံက တစ်ယောက်တည်း ဝါးမြိုချင်ခဲ့သော်လည်း သူ့၏ အင်အားက မလုံလောက်သဖြင့် သူနှင့် ရင်းနှီးသည့် မိသားစုကြီးတစ်ခုကို ရှာဖွေကာ လျှို့ဝှက်စွာ တူးဖော်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤသံနက်သတ္တု မိုင်းတွင်းအကြောင်းကို သိရှိသည့်လူ နည်းပါးလေလေ၊ သူတို့ ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်က များပြားလေလေ ဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့်ပင် အခြားသူများ၏ မနာလို မှုများကို လျှော့ချနိုင်ခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် မြို့တော်သခင်အိမ်တော်နှင့် အခြားမိသားစုကြီးအချို့ကို ကွယ်ဝှက်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။
သို့သော်လည်း မိုင်းတူးဖော်ရန်အတွက် လူအင်အား လိုအပ်သည်၊ ၎င်းအပြင် တူးဖော်ရသည့် အရာမှာလည်း သာမန်သတ္တုရိုင်းများ မဟုတ်သဖြင့် သာမန်လူသားများအနေဖြင့် မတူးဖော်နိုင်ဘဲ ကျင့်ကြံသူများကိုသာ ရှာဖွေပြီး တူးဖော်ခိုင်းရခြင်း ဖြစ်၏။
ကျင့်ကြံသူများကို မိုင်းတူးရန် ဖမ်းဆီးသည့်ကိစ္စကို သဘာဝကျကျ ပေါ်တင်လုပ်ဆောင်၍ မရချေ၊ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ပါက ဤမိုင်းတွင်း ပေါ်ပေါက်သွားရန်မှာ အနှေးနှင့်အမြန်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် ဆိုင်ရှင်ထုံနှင့် ထိုမိသားစုကြီးက ဤသို့သော နည်းလမ်းကို ကြံစည်ခဲ့ကြသည်၊ အားကိုးရာမဲ့နေသည့် တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူ မှန်သမျှက သူတို့၏ သားကောင်များ ဖြစ်လာကြတော့၏။
လူသားမှန်လျှင် လောဘစိတ် ရှိကြစမြဲ ဖြစ်ရာ သူတို့က ထိုတစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများကို လှည့်ကွက်အမျိုးမျိုးဖြင့် ထောင်ချောက်ဆင်ကြသည်။
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အလွယ်တကူ ရှာဖွေနိုင်မည့် အလုပ်အကိုင်ကောင်း ရှိသည်ဟု လိမ်ပြော ခြင်း သို့မဟုတ် မည်သည့်နေရာတွင် ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်းများ ရှိသည်ဟု ပြောဆိုခြင်း စသည့် နည်းလမ်းမျိုးစုံကို အသုံးပြု၍ လူကို အရင်ဆုံး ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။
ထို့အပြင် ချန်ကျီကဲ့သို့ပင် သူတို့ ပြန်မဆပ်နိုင်မည့် အကြွေးမျိုးကို အရင်ဆုံး တင်အောင် လုပ်ဆောင်ကြသည်။
အကြွေးတောင်းသည့် အချိန်ရောက်သည့်အခါကျမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာ ရှာဖွေနိုင်မည့် အလုပ်တစ်ခု ရှိကြောင်း ပြောဆိုကြ၏။
လူကို ထိုနည်းတူ လှည့်ဖြားခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည့် လူများမှာ မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လည်ထွက်ခွာခွင့် မရှိတော့ချေ။
ထိုနေရာတွင် အစောင့် များက စောင့်ကြပ်နေသဖြင့် ထွက်ပြေးရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါချေ။
မသေချင်ပါက မိုင်းကိုသာ အဆက်မပြတ် တူးဖော်ရမည်ဖြစ်ပြီး ချန်ကျီသည်လည်း ထိုအမျိုးအစားထဲတွင် ပါဝင်နေခဲ့ခြင်းပင်။
သို့သော်လည်း သူတို့ ထင်မှတ်မထားခဲ့သည်မှာ ချန်ကျီက နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အကုန် ပြန်ဆပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
သို့သော်ငြားလည်း သူတို့ သတ်မှတ်ထားပြီးသား သားကောင်ကိုမူ အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။
ချန်ကျီကဲ့သို့သော လူမျိုးကို သူတို့က သေသေချာချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး ဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က နိမ့်ပါးပြီး အားကိုးရာ နောက်ခံလည်း မရှိသလို သိကျွမ်းသည့် မိတ်ဆွေလည်း မရှိချေ။
ချန်ကျီကဲ့သို့သော လူမျိုး ပျောက်ဆုံးသွားလျှင်ပင် မည်သူကမျှ ဂရုစိုက်နေလိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။
ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့က နောက်ဆုံးနည်းလမ်းအဖြစ် တိုက်ရိုက် ရိုက်နှက်မေ့မြောစေပြီး ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
အခွင့်အရေးကောင်းကို ရှာဖွေပြီး အခြားသူများ မရိပ်မိအောင် လုပ်ဆောင်လျှင် ရပေသည်။
အကယ်၍ အခြားသူများ ရိပ်မိသွားလျှင်ပင် ပြဿနာအကြီးအကျယ် မရှိချေ။
ဖမ်းဆီးရမိသည့် လူကို အရင်ဆုံး လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး အခွင့်အရေးကို ထပ်မံစောင့်ဆိုင်းလျှင် ရ၏။
ကျန်းထိုက်တို့က ဤသို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်မက လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ချန်ကျီဟူသည့် သံမဏိပြားကို လာကန်မိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မထားခဲ့ကြချေ။
"ကျွန်တော် သိသမျှကို အကုန်လုံး ပြောပြပြီးပြီပဲ၊ ကျွန်တော့် ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးလို့ရမလား" ကျန်းထိုက်က တောင်းပန်တိုးလျှိုးလိုက်၏။
ချန်ကျီက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ "ဟဲဟဲ... မင်းတို့ရဲ့ အမြင်မှာ လူ့အသက်က ခွေးတစ်ကောင်လောက်တောင် တန်ဖိုးမရှိဘူး၊ မင်းတို့က ဒီလောက်အထိ ယုတ်မာတဲ့ ကိစ္စတွေကို လုပ်ခဲ့တဲ့အပြင် ငါ့အပေါ်ကိုပါ ကြံစည်ခဲ့ကြတာ၊ မင်းမှာ ငါ့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးရမယ့် အကြောင်းပြချက် ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား"
"နောက်ဘဝကျရင် လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်အောင် လုပ်ပါ"
ပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချန်ကျီက လက်ကိုမြှောက်ကာ ဓားဖြင့် တစ်ချက်တည်း ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပြီး ကျန်းထိုက်ကို သတ် ပစ်လိုက်တော့သည်၊ ကျန်းထိုက်ကို စကားထပ်ပြောခွင့် လုံးဝ မပေးတော့ပါချေ။
ချန်ကျီက ကျန်းထိုက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ပစ္စည်းအားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် မီးလုံးတစ်လုံးကို ထပ်မံ ပစ်လွှတ်လိုက်၏။
ချန်ကျီက မျက်ဝန်းများကို အနည်းငယ် မှေးကာ ကျန်းထိုက်၏ ရုပ်အလောင်းက တဖြည်းဖြည်းချင်း မီးလောင်ကျွမ်းပြီး ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။
"ဆိုင်ရှင်ထုံ ဟုတ်လား... ငါက ကူးပြောင်းလာပြီး စနစ်ကို ရမထားဘူးဆိုရင် အခုအချိန်မှာ မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်က မိုင်းတွင်းထဲကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခံရပြီး အဆုံးမရှိတဲ့ မိုင်းတူးဖော်ခြင်း ဘဝထဲမှာ တစ်သက်လုံး နေ့ရက်တွေကို ဖြတ်သန်းနေရတော့မှာ"
ချန်ကျီ၏ မျက်ဝန်းများက တဖြည်းဖြည်းချင်း စူးရှထက်မြလာခဲ့သည်။ "ဒီလောက်အထိ လိပ်ပြာမသန့်တဲ့ လုပ်ရပ်မျိုးကိုတောင် မင်းတို့က လုပ်ရဲကြတာပဲ၊ ငါနဲ့ ဆုံမှတော့ ငါက သဘာဝကျကျ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရမှာပေါ့၊ ဒါ့အပြင် မင်းတို့က ငါ့ကို အရင် လာရှာခဲ့တာပဲလေ"
ချန်ကျီ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုကို အသေအချာ ချမှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်၊ ဆိုင်ရှင်ထုံက သူ သေချာပေါက် သတ်ရမည့် လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။
အပြစ်ဆိုရလျှင် ဆိုင်ရှင်ထုံက သူ့ ခေါင်းပေါ်အထိ ကြံစည်ခဲ့ခြင်းကိုသာ အပြစ်ဆိုရမည်ဖြစ်ကာ ယခုအခါ ဆိုင်ရှင်ထုံနှင့် ရန်ငြိုးက အသေအချာ ဖွဲ့တည်သွားခဲ့ချေပြီ။
သေချာပေါက် အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းရမည် ဖြစ်သည်၊ မဟုတ်ပါက ဆိုင်ရှင်ထုံက သူ့ကို ထပ်မံ၍ လာရောက်ရှာဖွေနေဦးမည်သာ။
ဆိုင်ရှင်ထုံက ယခုအခါ ချန်ကျီ၏ လက်ထဲတွင် ချီသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် အဆင့် ၆ ရှိသည့် လက်အောက်ငယ်သား နှစ်ဦးစလုံး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ နောက်တစ်ကြိမ် လာရောက်ရှာဖွေမည့်သူမှာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ပိုမိုမြင့်မားသူသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ကျန်းထိုက်၏ ရုပ်အလောင်းက ပြာအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းထိုက် ချန်ထားခဲ့သည့် ပိုင်ဆိုင်မှု များကိုမူ ချန်ကျီက သိမ်းဆည်းလိုက်၏။
ချန်ကျီက ကျန်းထိုက်၏ သိုလှောင်အိတ်ပေါ်က တားမြစ်ချက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီးနောက် အတွင်းက ပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
ကျန်းထိုက်၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်း၌ သိမ်းဆည်းထားသည့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးက မနည်းလှချေ၊ စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀ ရှိပြီး ဆေးလုံးအချို့လည်း ရှိနေသေးသည်။
အမှန်တကယ်ပင် မတရားသဖြင့် ရှာဖွေထားသည့် ပိုက်ဆံက ရှာရလွယ်ကူလှပေသည်။
ချန်ကျီက ဤပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် အသိစိတ်က အနန္တနေရာလွတ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။
အနန္တကုန်စုံဆိုင်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ချန်ကျီက ကျန်းထိုက် ချန်ထားခဲ့သည့် ဆေးလုံးများနှင့် ရတနာလက်နက်အားလုံးကို အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ် မိန်းကလေးထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြန်လည်ရောင်းချ လိုက်တော့သည်။
ယခင်က ဝူလိ ချန်ထားခဲ့သည့် ဆေးလုံးများကိုပါ ပြန်လည်ရောင်းချလိုက်သည်၊ အနန္တကုန်စုံဆိုင်အတွင်း၌ သူ လဲလှယ်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည့် ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် အရာများ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။
ထို့အပြင် ဝူလိနှင့် ကျန်းထိုက် ချန်ထားခဲ့သည်မှာ မည်သည့်ဆေးလုံးမျိုး ဖြစ်မှန်း ချန်ကျီက သဲသဲကွဲကွဲ မခွဲခြားနိုင်သဖြင့် သူကလည်း စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ မစားရဲပါချေ။
သူတို့ ချန်ထားခဲ့သည့် အခြားသော ပစ္စည်းများကိုလည်း ချန်ကျီက စိတ်ကြိုက် မသုံးစွဲရဲချေ၊ အခြားသူများက သဲလွန်စကို ရိပ်မိသွားနိုင်ခြေ အလွန်များလှပေသည်။
ချန်ကျီက ပစ္စည်းအားလုံးကို အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ် မိန်းကလေးထံသို့ ပေးအပ်ပြီး ပြန်လည်ရောင်းချလိုက်ရာ စုစုပေါင်း အမှတ် ၂၀၀ ရရှိခဲ့သည်။
ယခင်က ကျန်ရှိနေသည့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၃ တုံးနှင့် ယခုတစ်ကြိမ် ရရှိခဲ့သည့် ဆုလာဘ်များကို ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ...
ချန်ကျီတွင် လတ်တလော၌ စုစုပေါင်း အမှတ် ၂၀၀ ရှိနေပြီး အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၂၃ တုံး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ချန်ကျီက ယခုတစ်ကြိမ် ရရှိခဲ့သည့် ဆုလာဘ်များကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် လွန်စွာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားရ၏။ "အနန္တကုန်စုံဆိုင်မှာ ပစ္စည်းတွေ ထပ်ပြီး ဝယ်လို့ရပြန်ပြီပဲ၊ အခု ဘာဝယ်ရင် ကောင်းမလဲ"
အိတ်ထဲတွင် ငွေအနည်းငယ် ရှိလာသည့်အခါ ချန်ကျီလည်း ရုတ်တရက် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားရတော့သည်။
အနန္တကုန်စုံဆိုင်အတွင်းက ပစ္စည်းကောင်းများက များပြားလွန်းလှသဖြင့် သူက အကုန်လုံးကို လိုချင်နေခြင်း ဖြစ်၏။
ခဏမျှ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် ချန်ကျီက အရင်ဆုံး ကိုယ်ပွားတစ်ခုကို ဝယ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။
ကျွမ်းကျင်မှု ဝယ်ယူခြင်း မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး ချန်ကျီက ကိုယ်ပွားတစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ဝယ်ယူလိုက်ရာ အမှတ် ၁၀၀ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့၏။
ဝယ်ယူမှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ချန်ကျီ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုက တဖြည်းဖြည်းချင်း ထင်ရှားပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိုပုံရိပ်ယောင်၏ ဘေးဘက်တွင် မျက်နှာပြင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။
[ အကြံပြုချက် : ကိုယ်ပွားကို အိမ်ရှင် ၏ အတွေးအတိုင်း ရုပ်သွင်ကို အလိုအလျောက် ဖန်တီးနိုင်ပါသည် ]
ဤအကြံပြုချက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ချန်ကျီ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် တစ်ခဏအတွင်း၌ ဇာတ်ကောင်အမျိုးမျိုးက ဖျတ်ခနဲ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ဤဇာတ်ကောင်များမှာ ယခင်ဘဝက ချန်ကျီသည် ဝတ္ထုများ သို့မဟုတ် တီဗီ များထဲတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည့် ဇာတ်ကောင်များ ဖြစ်ကြပြီး အားလုံးမှာ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် စွဲထင်နေသည့် မျက်နှာများ ဖြစ်ကြ၏။
"ဒီပထမဆုံး ကိုယ်ပွားကို ဘယ်လိုပုံစံမျိုး ဖန်တီးရမလဲ"
ချန်ကျီ တစ်ခဏမျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားရသည်၊ ပုံဖော်ဖန်တီး၍ရမည့် ပုံရိပ်များက များပြားလွန်းလှသောကြောင့် ဖြစ်၏။
ခဏအကြာတွင် ချန်ကျီ စိတ်ထဲ၌ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်တော့သည်။
ဖြည်းဖြည်းချင်းနှင့် ပုံရိပ်ယောင်၏ မျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံက စတင်၍ ထင်ရှားပြတ်သားလာခဲ့ချေပြီ။
ချန်ကျီနှင့် ပုံစံတူ တစ်ထေရာတည်း တူညီသည့် လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော်လည်း ဤကိုယ်ပွား၏ မျက်ဝန်းများကမူ အနည်းငယ် အသက်မဲ့ကာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
"ဒီကိုယ်ပွားက အသိဉာဏ် မရှိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်၊ ဘာလို့ ကြည့်ရတာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေရတာလဲ"
ချန်ကျီက သူနှင့် လွန်စွာ တူညီလှသည့် ကိုယ်ပွားကို စိုက်ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် သံသယဝင်သွားမိတော့သည်။