အခန်း ၁၃၁၄

အခန်း (၁၃၁၄) တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် တပည့်တောင်းဆိုပါတယ်

သို့သော် ချီယွင်ကျစ် ပို၍တည်ငြိမ်လေလေ၊ အခြားသူများ၏ ရင်ထဲတွင် မသက်မသာဖြစ်မှုက ပိုမို ပြင်းထန်လာလေလေဖြစ်၏။ သူတို့က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်ကြသည်။ "ဘာလို့ ဒီလိုပြောရတာလဲဂျူနီယာညီလေး။ ချူရှီးသေဆုံးမှုအတွက် ဍုမေဏုတောင်ကို အဖြေတစ်ခုတောင်းရမယ်လေ။"

"ငါ ဘာအဖြေမှမလိုချင်ဘူး၊ သူတို့ကို အသက်နဲ့ ပြန်ပေးဆပ်စေချင်ရုံပဲ။" ချီယွင်ကျစ်က တစ်ချက်ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်၏။

"ဘယ်သူ သွားမှာလဲ။"

ထိုအကြည့်အောက်တွင်၊ တူညီသော မျိုးဆက်မှ ရွှေမသေမျိုးများပင် စကားမပြောရဲကြပေ။

သေချာပေါက်သူတို့က ဒေါသများပြည့်နှက်နေကြသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့က ဗောဓိဂိုဏ်းထံမှ ရှင်းပြချက်တစ်ခုကိုသာ လိုချင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ချီယွင်ကျစ်၏ သဘောထားမှာ ကပ်ဘေးတစ်ခုကိုဖြစ်ပေါ်စေရန် ရည်ရွယ်နေကြောင်း ရှင်းလင်းနေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ခန်းမဆောင်၏အပြင်ဘက်မှ ခြေသံသဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခြေသံများနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ကြည်လင်သောအသံတစ်ခုက ခန်းမဆောင်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

"အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးကို သွားဖို့ တပည့်ကမိမိဆန္ဒအလျောက် တောင်းဆိုပါတယ်။"

ဤရိုးရှင်းသော စကားတစ်ခွန်းက ခန်းမဆောင်ကြီးကိုသေခြင်းတရားကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားစေသည်။

လူတိုင်းက အံ့သြတကြီးဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။

ရွှေရောင်ဆံထိုးနှင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဖြင့်၊ထို ဆွဲဆောင်မှုရှိသော တာအိုအရှင်က ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာဝင်ရောက်လာပြီး ရပ်တန့်သွားကာတိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသောအခါ၊ လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ထူးဆန်းသွားတော့သည်။

လီရှန်းက သူ၏ပါးစပ်ကို အနည်းငယ် ဟလိုက်၏။ ဆရာဦးလေး ချီယွင်၏မကြာသေးမီက လုပ်ရပ်များမှာ လူတစ်ယောက်ကိုအန္တရာယ်မှ ကယ်တင်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုလူက မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှမရှိဘဲ အန္တရာယ်ထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော ချီရှန်းက အမူအရာကင်းမဲ့စွာဖြင့် သူ၏ခေါင်းကို မလှည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင် တွက်ကြည့်ပါစေ ရှန်းယီက အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးသို့ သွားရန် မလိုအပ်သော်လည်း၊ သူက ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သဖြင့်၊ ဤစကားပြောပြတ်သားသော လူငယ်လေးမှာ ဦးနှောက်ချို့ယွင်းနေခြင်းများလားဟု ချီရှန်း ကိုပင် တွေးတောသွားစေခဲ့သည်။

"မင်း..."

လင်းရွှီကျစ်ပ ဤအရာကို လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့သဖြင့် အလျင်အမြန် မတ်တပ်ရပ်ကာ ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုနေ၏။

ဒီကောင်လေးကို သူ့သဘောနဲ့သူ လှုပ်ရှားခွင့် ဘယ်သူ ပေးထားလို့လဲ။

စီရင်စုငါးခုမှာ လင်းရွှီဂူအတွက် အနာဂတ် ယုံကြည်မှုစွမ်းအင်ရင်းမြစ်များ ဖြစ်ပြီး၊ သူ့ကို မတိုင်ပင်ဘဲ တစ်ဖက်လူက ဤနေရာကို လွှဲပြောင်းပေးဖို့ မည်ကဲ့သို့ရဲတင်းရသနည်း။

အကယ်၍ တစ်ခုခုဖြစ်သွားပါက၊ သေသွားသည့်သူက သေသွားရုံသာဖြစ်သော်လည်း လင်းရွှီဂူက ကပ်ဘေးအား ဖြတ်သန်းရန်နောက်ထပ် တစ်ယောက်ကို မည်သည့်နေရာကနေ ရှာရမည်နည်း။ ထို့အတူ ဤကဲ့သို့ကောင်းမွန်သည့် အခွင့်အရေးမျိုးကို နောက်ထပ်မည်သို့ရှာတွေ့နိုင်တော့မည်နည်း။

သူ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင်၊ ချီယွင်ကျစ်က သူ့ကို တားဆီးရန်လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ရှန်းယီကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

ထိုနှစ်ဦးက လေဟာနယ်ကိုဖြတ်၍ အချင်းချင်း စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ချီယွင်ကျစ်က တိုတုတ်စွာ မေးလိုက်၏။ "ဘာလို့လဲ။"

မေးခွန်းက ထူးဆန်းနေပုံရသည်။ ဗောဓိဂိုဏ်းက အလွန်မာနကြီးနေပြီး၊ တပည့်များက ဒေါသထွက်ကာဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည်ရယူရန် သွားရောက်လိုကြရာတွင်၊ အခြား မည်သည့်အကြောင်းပြချက်များ လိုအပ်ဦးမည်နည်း။

သို့သော် သာမန်တပည့်များပင်လျှင် အလားတူ တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။

ဆရာဦးလေး ချီယွင်ကျစ်က ဤလင်းရွှီဂူ မှ တပည့်လေးမှာ ချီယွင်ဂူ၏ ကိစ္စများအတွက် အဘယ်ကြောင့် ခက်ခဲစွာရယူထားသောအရာ အားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရသနည်းဟု အမှန်တကယ် မေးမြန်းလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

မေးခွန်းထွက်လာသည်နှင့် နတ်ဆိုးတစ်သောင်း ခန်းမအတွင်းရှိ ရှန်းရွှီဘိုးဘေး မှာ ရုတ်တရက် မျက်လုံးလှန်လိုက်မိ၏။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း နောက်တစ်ခဏတွင် ရှန်းယီက သူ၏အကြည့်ကို အနည်းငယ်ပင့်လိုက်ကာ သူ၏အသံမှာ တူညီစွာ တည်ငြိမ်နေခဲ့၏။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ ရန်ကြွေးနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာသတ်ခံခဲ့ရတဲ့ နာကြည်းမှုကို ကျွန်တော်မမေ့သေးပါဘူး။"

"..."

တပည့်အားလုံးက အပေါ်ဘက်ရှိ ဆရာဦးလေး လင်းရွှီဆီသို့ အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

လမ်းတစ်ဝက်တွင် ဂိုဏ်းပြောင်းလဲခဲ့သော ကျင့်ကြံသူများအတွက် ယခင် ဆရာသမား အကြောင်းကို ပြောဆိုခြင်းမှာ တားမြစ်ချက် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ဇာစ်မြစ်မှာ အလွန်နိမ့်ကျနေသောအခါတွင် ပို၍ပင် ဆိုးရွားသည်။

စီနီယာအစ်ကို ထိုက်ရွှီ၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုသာ မရှိခဲ့ပါက၊ အခြားသူများက သူ၏နောက်ခံကို ပိုးကောင်နတ်ဆိုးတပည့် တစ်ဦးအနေဖြင့် လှောင်ပြောင်ကြမည်မှာ သေချာပါသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဂိုဏ်းဝင်များစွာ၏ရှေ့တွင် တစ်ဖက်လူက ၎င်းကိုပွင့်လင်းစွာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့ပြီး၊ ဆရာဦးလေးလင်းရွှီ စိတ်ဆိုးမည်ကို ဂရုမစိုက်သလို၊ အခြားသူများ၏လှောင်ပြောင်မှုကိုလည်း ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

ယခင်က ရှန်းယီနှင့် ရန်ငြိုးရှိခဲ့သော အစစ်အမှန်အရှင် ဟောက်မင် ပင်လျှင် ယခုအခါမရယ်မောနိုင်ခဲ့ပေ။

ဆရာတပည့် ဆက်ဆံရေးဆိုသည်မှာ ဖခင်နှင့်သား သံယောဇဉ်ကဲ့သို့ပင်ဖြစ်ပြီး ဖခင်အတွက် လက်စားချေမှု ပြုလုပ်သင့်ပေသည်။

ဤမျှရိုးရှင်းသော အခြေခံမူတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းကို အမြဲတစေစောင့်ထိန်းနိုင်သူ မည်မျှရှိမည်နည်း။

ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူက သူ၏မူလ ဂိုဏ်းမှ ခွဲထွက်လာခဲ့ပြီး၊ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် အခိုင်အမာ ခြေကုပ်ယူကာ၊ တစ်ချိန်က လုံးဝ ထိတွေ့၍မရနိုင်သော အရာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ...

"ခွင့်ပြုပါတယ်။"

အမြင့်ဆုံး တိမ်တိုက်များပေါ်တွင် ဆရာရွှမ်ဝေ့က ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

သူသည် လီရှန်း၏ဆရာဖြစ်ပြီး ရွှေမသေမျိုးများစွာ၏အကြီးအကဲ ဖြစ်ကာ၊ မသေမျိုးကတိသစ္စာ ကိုဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ်သက်သေပြကာ ရွှေမသေမျိုးဆယ့်နှစ်ပါးတွင် တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်လာနိုင်ဖွယ်ရှိသူဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေတွင် သူက သံသယဖြစ်ခံရမှုကို ရှောင်ရှားသင့်ပြီး၊ သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ကိုယ်ပိုင် တပည့်များ ပါဝင်ပတ်သက်လာနိုင်သော်လည်း၊ ဤထိုက်ရွှီတပည့်လေး၏လုပ်ရပ်မှာ ချီယွင်ကျစ်၏ဒေါသကို ငြိမ်းသတ်ရန် နည်းလမ်းဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဤရွှေမသေမျိုးက မတ်တပ်ရပ်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုချမှတ်ရမည်ဖြစ်သည်။

အခြား ရွှေမသေမျိုးများကလည်း စုပေါင်း၍ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြ၏။

ထို့နောက် ချီယွင်ကျစ်က ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏အဖော်များကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ "အရမ်းကောင်းတာပဲ၊ ဒီတပည့်လေးက မင်းတို့ အားလုံးအတွက်ပြဿနာတစ်ခုကို နောက်တစ်ကြိမ် ဖြေရှင်းပေးလိုက်ပြန်ပြီ။ ပြဿနာတိုင်းကို သူ့အပေါ် ပုံချလိုက်၊ မင်းတို့အတွက် ဘာဆုံးရှုံးမှုမှ မရှိဘူး၊ ဆုံးရှုံးမှု အားလုံးကို သူကပဲ ခံစားရတယ်။"

"ဒါပေမယ့် အဲဒါတရားမျှတရဲ့လား"

ချီယွင်ကျစ်က သူ၏အသံကို ရုတ်တရက် မြှင့်လိုက်၏။ "ငါတို့လိုစိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်တဲ့သူတွေက ဘာလို့အမြဲတမ်းဆုံးရှုံးမှုတွေကို ခံစားနေရတာလဲ"

"ဒါက။"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရွှေမသေမျိုးများ၏ အမူအရာများမှာ အနည်းငယ် အေးခဲသွား၏။

ဆရာ ရွှမ်ဝေ့ က ခေတ္တမျှစဉ်းစားလိုက်ပြီး ထပ်မံ ပြောလိုက်သည်။ "လီရှန်း လည်း သွားလိမ့်မယ်။"

"တပည့် နာခံပါတယ်။"

အစစ်အမှန်အရှင် လီရှန်းက သူ တည်ဆောက်ထားခဲ့သော ခက်ခဲစွာရယူထားသည့် ရင်းမြစ်များအတွက် နှမြောမိသော်လည်း၊ ဤအခြေအနေတွင် ဆရာဖြစ်သူ၏မျက်နှာကို အရှက်ရစေရန်မတတ်နိုင်သဖြင့် သူက ပြတ်သားစွာရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး အမိန့်တော်ကို လက်ခံရန် ဦးညွှတ်လိုက်၏။

ဤသည်ကို ကြည့်နေသော ဒူးထောက်နေသည့် ချီရှန်းမှာ လုံးဝ မှင်တက်သွားပြီးနောက် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားတော့သည်။

ယနေ့ကိစ္စရပ်တွင် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ရှိလာလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘဲ၊ မျက်နှာအနည်းငယ်ပျက်သွားသော်လည်း အားကောင်းသောပြိုင်ဘက် နှစ်ဦးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖယ်ရှားလိုက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် သူ၏အပြုံးကို မဖုံးကွယ်နိုင်မီမှာပင် ရွှေမသေမျိုးများအားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။

"အစ်ကိုကြီး ရွှမ်ဝေ့၊ ဒါက သင့်လျော်ရဲ့လား"

လင်းရွှီကျစ်က အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ နောက်ဆုံးတွင် စကားတစ်ခွန်း ဝင်ပြောလိုက်၏။

"တော်ပြီ"

ဆရာ ရွှမ်ဝေ့ က ခေါင်းကိုက်သလို အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ပြဿနာမှာ အစီအစဉ်များကို မည်သို့ပင်ပြုလုပ်စေကာမူ လူများက မတရားဟုအမြဲတစေခံစားနေရခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင်တပည့်ကို စေလွှတ်ခြင်းကပင် ညည်းတွားသံများကို မရပ်တန့်နိုင်ပေ။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ သူက သက်ပြင်းချလိုက်၏။ "တပည့်အားလုံးမြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးကနေ ထွက်ခွာကြ၊ မင်းတို့ပြန်မလာခင်အထိနေရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ နဂိုအတိုင်း ထားရမယ်။"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်းရွှီကျစ်က ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွား၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ နေရာကို ထိန်းသိမ်းထားပြီးဖြစ်ရာ စောင့်ရှောက်သူပြန်ရောက်လာသောအခါမှ သေချာစွာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ပါသည်။

တပည့်များက မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ကျယ်လောင်စွာပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။ "တပည့်တို့ အမိန့်ကို ခံယူပါတယ်"

မည်သို့ပင်ဆိုစေ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ အခြေအနေမှာပြောင်းလဲရန် ခက်ခဲနေပြီဖြစ်ရာ၊ ယခုအခါ စီနီယာအစ်ကိုအချို့က ဦးဆောင်ပြီး အကြီးအကဲများက ထိုမဟာလွတ်လပ်ခြင်းဗောဓိသတ္တများကို ဟန့်တားထားမည်ဆိုပါက၊ အခြား တိုက်ကြီးများတွင် အနာဂတ်တစ်ခုကို ရှာဖွေရန် အချိန်ကိုက်ပင်ဖြစ်လိမ့်မည်။

ထိုဘုန်းကြီးများကို မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းက ရွှံ့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သိစေရန် ဖြစ်သည်။

ကျယ်လောင်သော အသံများကြားတွင်၊ တပည့်များအားလုံးနီးပါးက အကြီးအကဲ၏ရှင်းပြချက် မလိုဘဲ မည်သူ့နောက်သို့လိုက်ရမည်ကို နားလည်လျက်အရှေ့ဆုံးရှိ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ပုံရိပ်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

"အား"

ချီရှန်းက သူ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ်မော့လိုက်ရာ အတက်အကျများက သူကိုင်တွယ်ရန်ပင် အနည်းငယ် ခက်ခဲနေ၏။

လက်ခံရန် ပို၍ ခက်ခဲသောအရာမှာ သူ တောင့်တခဲ့သောအခွင့်အရေးက ယခုအခါ ထို လူကို အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းစေမည့် လှေကားထစ်များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။

မည်သူကမျှပွင့်လင်းစွာ မပြောခဲ့သော်လည်း၊ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း တပည့် နေရာမှာ ယခုအခါ အသိအမှတ်ပြုခံထားရသော ပိုင်ရှင်တစ်ဦးရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေ၏။

လီရှန်းပင်လျှင် ရှန်းယီကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"လဝက်အတွင်းမှာ မင်းတို့အားလုံး အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးမှာ စုစည်းရမယ်။"

"ဒီခရီးစဉ်မှာ နောက်ဆုတ်မသွားကြနဲ့၊ အရာအားလုံးကို ငါတို့ဘာသာဆွေးနွေးကြမယ်။"

ဆရာ ရွှမ်ဝေ က ဆွေးနွေးဟူသော စကားလုံးကို အနည်းငယ် အလေးပေးပြောဆိုလိုက်ခြင်းက ဗောဓိဂိုဏ်း၏ အကြိမ်ကြိမ် မာနထောင်လွှားမှုက ဤ ရွှေမသေမျိုးများကြားတွင် မကျေနပ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာပြသနေ၏။

"လူစုခွဲလို့ရပြီ။" သူက သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

"တပည့်တို့အမိန့်ကို နာခံပါတယ်။"

ရှန်းယီက ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ လူတိုင်း၏အကြည့်အောက်တွင် ကောင်းကင် ခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားတော့၏။

ရက်အတော်ကြာ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများက ယခုအခါ နောက်ဆုံးတွင် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဆရာ ရွှမ်ဝေ့၏ နောက်ဆုတ်မနေရန် ဒေါသတကြီးကြေညာချက်က သူ၏လက်နှင့် ခြေတို့ကို လုံးဝ လွတ်လပ်ခွင့် ပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အမိန့်တော်ကိုလိုက်နာပြီး မဟာဂိုဏ်းကြီး၏ တပည့်များကို လွတ်လပ်စွာသတ်ဖြတ်ခွင့် ရခြင်းမှာ ရှန်းယီ နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိပြီးကတည်းက မကြုံတွေ့ဖူးသော အလွန်အကျိုးရှိသည့် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်၏။

ယခု စဉ်းစားရမည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ...

အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးသို့ ဘေးကင်းစွာ မည်သို့ ဝင်ရောက်ရမည်ဆိုခြင်းပင်။

ရှန်းယီက သူ၏လက်စွပ်အတွင်းရှိ ဇင်တောင်ဝှေး ၏ ပိုင်ရှင်က သူ့ကိုအပြင်ဘက်တွင် စောင့်နေဖွယ်ရှိကြောင်းကို မမေ့သေးပေ။

အကယ်၍ ကံကောင်းပါက မဟာလွတ်လပ်ခြင်း သန့်စင်သောကမ္ဘာဗောဓိသတ္တကို ရှောင်ရှားနိုင်ခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်လျှင်လည်း...

ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ရှန်းယီက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်၏။ ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးကတည်းက၊ ဤခန္ဓာကိုယ်ထည်နှစ်ခုကို အသုံးပြုရန်အခွင့်အရေး မရသေးပေ။

သေဆုံးခြင်းမရှိ၊ ပျက်စီးခြင်းမရှိသော နတ်ဘုရား စွမ်းရည်များမရှိလျှင်ပင်။ ဤကပ်ဘေးက ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ပေ။

သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက မဟာလွတ်လပ်ခြင်း နယ်ပယ်မှာ ရှိနေကြတာပဲ၊ အဲဒီသန့်စင်သောကမ္ဘာ ဗောဓိသတ္တကို သူ့ကိုကြောက်သင့်လားဆိုတာ ဘာလို့ မမေးကြည့်ရမှာလဲ။