အခန်း ၁၃၁၈

အခန်း (၁၃၁၈) ထပ်ဆင့် မဟာလွတ်မြှောက်ခြင်း

သူက ခေတ္တမျှတိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ချန်ထားခဲ့သောဖုံးကွယ်ခြင်းကို လက်ဝှေ့ယမ်းကာဖယ်ရှားလိုက်၏။

တကယ်တမ်းတွင် တူညီသောနယ်ပယ်၌ရှိနေသော်လည်း မဟာလွတ်လပ်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းက လျှို့ဝှက်ချက်များကြောင့် လှုပ်ရှားရန် ခက်ခဲစေသည်။

ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ကြည်လင်နေသော မီးကြာပန်းများက သူ၏ထွက်ပြေးရာလမ်းကြောင်းများကို အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ ပိတ်ဆို့ထား၏။

ဧရာမရေကန်ကြီးအထက်တွင် သန့်စင်သောကမ္ဘာဆရာတော်၏ ကျယ်ဝန်းသော အဖြူရောင်သင်္ကန်းက ညင်သာစွာလွင့်လူးနေပြီး အရိုးများပေါ်လွင်နေသော သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် အနီရောင်အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

သူက ခြေဗလာဖြင့်တည်ငြိမ်စွာ ရှေ့သို့လှမ်းလာရာ ကြာပန်းအရိပ်များလှိုင်းထလာစေပြီး လေထဲရှိ ရှန်းယီထံသို့ တစ်လှမ်းချင်းလျှောက်လှမ်းလာသည်။

ကျော်ကြားသော မဟာလွတ်လပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တတစ်ပါးအနေဖြင့် တတိယအဆင့် ဂျူနီယာနှစ်ဦးကို ကိုင်တွယ်ပြီး သူတို့ကိုမီးခိုးငွေ့တစ်ခုအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားစေရန်မှာ ခေတ္တအခိုက်အတန့်မျှသာ အချိန်ယူရမည့်ကိစ္စဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၌မေးစရာမေးခွန်းများစွာ ရှိနေသောကြောင့် ဤကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်းကို အရင်ဆုံး ဖမ်းဆီးရန် ရွေးချယ်လိုက်၏။

သူ့ဘေးရှိ ချီရှန်းအတွက်မူ သူက မီးကြာပန်းများအောက်တွင် ကြာမြင့်စွာကတည်းက နစ်မြုပ်သွားသင့်သော်လည်း သူက ယခုလေးတင်မေးခဲ့သော "ဘာလို့လဲ"ဟူသည့် မေးခွန်းက သန့်စင်သောကမ္ဘာ ဆရာတော်ကို သူ၏အသက်ကို ယာယီချမ်းသာပေးရန် ဆုံးဖြတ်စေခဲ့၏။

ပုံမှန်အတိုင်းဆိုလျှင် မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦးကို နှုတ်ပိတ်ရန်အတွက်သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ အလွန်ပုံမှန်ကျသော်လည်း ဤလူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ ဒေါသနှင့် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုတို့က အခြားသောလျှို့ဝှက်ချက်များ ပါဝင်ပတ်သက်နေနိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချီရှန်းနှင့် သန့်စင်သောကမ္ဘာဆရာတော်တို့က မမျှော်လင့်ဘဲ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရပ်တန့်သွားကြ၏။

ရှန်းယီကို လွှမ်းခြုံထားသောမီးကြာပန်းက ရှေ့သို့တိုးနေခြင်းမှ တိတ်ဆိတ်စွာရပ်တန့်သွားပြီး ယခုအခါ ၎င်းအားလုံးကလေထဲတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေကြသည်။

ပိုမိုအနီးကပ်ကြည့်ရှုပါက အမည်းရောင်မြူခိုးအမျှင်များက ညင်သာစွာပျံ့နှံ့လာပြီး လှိုင်းဂယက်များအလားကြာပန်းကိုရစ်ပတ်ကာ ၎င်းတို့ကို ညင်သာစွာဘေးသို့တွန်းဖယ်နေသည်ကို သတိပြုမိနိုင်ပါသည်။

ဤလက္ခဏာကိုတွေ့ရှိသွားသောအခါ ချီရှန်း၏ မျက်လုံးအိမ်များက ရုတ်တရက်ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ညည်းတွားရန်ပင် မေ့သွား၏။

ထင်ရှားသော တာအိုသင်္ကေတများက ဤဘုန်းကြီးကို မဟာလွတ်လပ်ခြင်းဗောဓိသတ္တနယ်ပယ်မှဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပေးခဲ့သော်လည်း သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် တာအိုသင်္ကေတများ၏အကြောင်းအရာများကို နားလည်ရန် အလွန်နိမ့်ကျနေသဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏အမည်ကို သူက မသိရှိနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ကောင်းကင်တာအိုအတွင်းရှိ ဤတည်ရှိမှု၏နည်းစနစ်များကို ဂျူနီယာတစ်ဦးက မမျှော်လင့်ဘဲ ဖျက်သိမ်းနိုင်ခဲ့၏။

ဤအရာက ချီရှန်း၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် လုံးဝကျော်လွန်နေခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူက အဖြေတစ်ခုကို မကြာမီ ရရှိခဲ့၏။

မီးပင်လယ်ကြီးနှင့် ဧရာမရေကန်ကြီးကို ဝန်းရံလျက်ပိုးသားကဲ့သို့ အမည်းရောင်တိမ်တိုက်များနှင့် မြူခိုးများက မည်သူမျှသတိမပြုမိဘဲ ထိုနေရာကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး အောက်ဘက်မှ လှုပ်ရှားနေသောအနီရောင်များနှင့် အထက်ဘက်တွင် တိတ်ဆိတ်ပြီးကျယ်ပြန့်လာသော အမည်းရောင်တို့က တဖြည်းဖြည်းရောယှက်သွားကာ ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။

ဒုတိယတာအိုသင်္ကေတတစ်ခုက မြင်ကွင်းထဲတွင် လင်းလက်လာခဲ့သည်။

ချီရှန်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဝတ်ရုံများနှင့် ထိုပုံရိပ်ကို ထပ်မံကြည့်လိုက်ရာ ယခုအခါ ထိတ်လန့်မှုများပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏မျက်နှာ ကြွက်သားများက အနည်းငယ်တွန့်လိမ်နေကာ ထိုစကားလုံးနှစ်လုံးကို ထုတ်ပြောရန် ရုန်းကန်နေရသော်လည်း သူ၏လည်ချောင်းတွင် တစ်ဆို့နေ၏။

လူတိုင်းက မသေမျိုးဧကရာဇ်ရာထူးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူက နယ်ပယ်နှစ်ခုကိုလွယ်ကူစွာ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကျောက်စိမ်းဟင်းလင်းပြင်စကြာဝဠာ..."

သန့်စင်သောကမ္ဘာဆရာတော်က အမည်းရောင်ကောင်းကင်ယံတွင် စီးဆင်းနေသော တာအိုသင်္ကေတများကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ရှန်းယီကို အလိုအလျောက်ပြန်လည်အကဲဖြတ်လိုက်ကာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်၏။ "ဒီဘုန်းကြီးအိုရဲ့အမြင်အာရုံညံ့ဖျင်းမှုကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ၊ မင်းက ရွှေမသေမျိုးတစ်ပါးပဲ။"

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူကလျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖြေရှင်းနိုင်တော့မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လျှို့ဝှက်ချက်များ၏ ဖုံးကွယ်မှုက ပိုမိုထူထပ်လာခဲ့၏။

မူလဖရိုဖရဲတာ့လော်ရွှေမသေမျိုးတစ်ပါးက အဝေးမှ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးသို့ ခရီးသွားကာ ဂျူနီယာများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ပြီး သူ့ကိုလှည့်ဖြားရန် ဓမ္မအသီးအပွင့်တစ်ခုကိုပင် အတုအယောင် ဖန်တီးခဲ့၏။

ဤအကြောင်းကို တွေးတောရင်း သူက အဝေးရှိ ချီရှန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ချီရှန်းမှာ တူညီစွာကြောက်ရွံ့နေကြောင်း သူက တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး ရှန်းယီကိုသူကြည့်နေပုံက ဂိုဏ်းတူတစ်ယောက်ကိုကြည့်နေခြင်း မဟုတ်သလို အကြီးအကဲတစ်ဦးကို ရိုသေလေးစားသော ဟန်ပန်မျိုးလည်းမဟုတ်ဘဲ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ဤသတင်းအချက်အလက်များကို သူကယခုလေးတင် သိရှိသွားကြောင်း ရှင်းလင်းနေ၏။

ဤသို့ဆိုလျှင် ယခင်က နားလည်မှုလွဲခဲ့ခြင်းတာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဤသူက ဗောဓိဂိုဏ်းမှမဟုတ်သလို မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးလည်း မဟုတ်ပေ။ တကယ်တမ်းတော့ အဖြေကရိုးရှင်း၏။ ရှုပ်ထွေးနေသောအတွေးများအားလုံးကို ဖယ်ရှားပြီး အနှစ်သာရကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ရုံသာရှိလေ၏။

ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်း မဟာဗောဓိသတ္တအရှင်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ယခု မူလဖရိုဖရဲတာ့လော်ကျောက်စိမ်းဟင်းလင်းပြင်စကြာဝဠာရွှေမသေမျိုးဖြစ်စေ တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် ကိစ္စရပ်များစွာကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် မည်သူက အမှန်တကယ် အကျိုးအမြတ် ရရှိခဲ့သနည်း။

ခေတ္တမျှစဉ်းစားပြီးနောက် သန့်စင်သောကမ္ဘာ ဆရာတော်၏ စိတ်ထဲတွင် စကားလုံး နှစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

နတ်ဘုရားမင်းဆက်ပင်။

"ဒါကြောင့်ကိုး။"

ဘုန်းကြီးက နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရသွားသော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းလိုက်၏။ သူအလွန်တောင့်တခဲ့သောအဖြေက သူ၏ရှေ့တွင် ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ တောင်ပိုင်းဍုမေဏုနှင့် ပတ်သက်၍ အဆုံးသတ်တစ်ခုကို ယူဆောင်လာပေးလိမ့်မည်။

သူက ဤသတင်းကိုပြန်လည်ယူဆောင်သွားရန်သာလိုအပ်ပြီး ကျန်ရှိနေသည်များကို အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓများက ဆုံးဖြတ်မည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မတိုင်ခင်တော့ သေချာပျောက်လုပ်စရာတစ်ခု ကျန်သေး၏။

နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း တစ်ဖက်လူက တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးရှိ အစီအစဉ်များကိုဖျက်ဆီးခဲ့၏။ သန့်စင်သောကမ္ဘာဆရာတော်က သတင်းစကားနှင့်အတူ သူပြန်လည်ရောက်သွားချိန်အတွင်း ဤလူက ဗောဓိဂိုဏ်းကို နောက်ထပ်အန္တရာယ်ပြုမည်ကို မလိုလားပေ။ အထူးသဖြင့် ရွှေဖားပြုတ်ကျဆုံးသွားမှုနှင့်အတူ တစ်စုံတစ်ယောက်က အနာဂတ်ဗုဒ္ဓ၏ ဒေါသကို ငြိမ်းသတ်ပေးရမည်ဖြစ်၏။

လုံလောက်သော ကပ်ဘေးစွမ်းအားရှိနေလျှင်တောင် ခန္ဓာကိုယ်ကိုပြန်လည်ပုံဖော်ရန် အချိန်များစွာယူရ၏။ မသေမျိုးများအတွက် သုံးနှစ်မှ ငါးနှစ်ဆိုသည်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှသာဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက လုံလောက်ပေသည်။

ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးက ဤလူ၏စစ်မှန်သော ပုံရိပ်ကို သိရှိသွားသည်နှင့်အမျှ နောက်တစ်ဆင့်မှာ ကောင်းကင်တာအိုအတွင်း သူ၏နေရာကို ရှာဖွေပြီးနောက် သူ့ကိုထာဝရဖိနှိပ်ထားရန်ဖြစ်ပေ၏။

ထိုအတွေးဖြင့် သန့်စင်သောကမ္ဘာဆရာတော်က သူ၏လက်ဖဝါးများကို ညင်သာစွာပူးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ဒီဘုန်းကြီးက ကျောက်စိမ်းဟင်းလင်းပြင်စကြာဝဠာ အစစ်အမှန်အရှင်ကို မှေးစက်ဖို့တောင်းဆိုပါတယ်။"

ရိုသေဟန်ပေါ်သော စကားလုံးများ၏အောက်တွင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် လွှမ်းမိုးနိုင်သော ယုံကြည်ချက် တစ်ခုရှိနေ၏။

နှစ်ဦးစလုံးက ကောင်းကင်တာအိုအတွင်းသို့ ခြေချထားသောတည်ရှိမှုများ ဖြစ်နေလျှင်ပင် အကယ်၍ သူသာဆန္ဒရှိပါက တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သေမျိုးလောကတွင်လျှောက်လှမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မီးကြာပန်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခုနဂါးတစ်ကောင်အလား စုစည်းလာပြီး သူ၏အောက်သို့ ပြန်ရောက်လာကာအပြာရောင် ဖန်သားကြာပန်းပလ္လင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

သန့်စင်သောကမ္ဘာ ဆရာတော်က တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး အမည်းရောင်တိမ်တိုက်များက ရှန်းယီကို လုံးဝလွှမ်းခြုံသွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။ အဆုံးအစမဲ့ကျယ်ဝန်းပြီး တိတ်ဆိတ်နေသော မင်ရောင် ကောင်းကင်ယံကပြင်းထန်သော အထီးကျန်မှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုဖြစ်စေလုနီးပါးအာရုံလွဲမှားမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။

ဘုန်းကြီးက သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်၏။

သူ၏ဗုဒ္ဓနှလုံးသားကို ဤပြင်ပ အရာဝတ္ထုများက မည်ကဲ့သို့လုပ်ပြီး လှုပ်ခတ်သွားစေနိုင်မည်နည်း။

ဆရာတော်က ရှန်းယီကို မကောင်းဆိုးဝါးအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဤ သန့်စင်သောကမ္ဘာမီးကြာပန်းက ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် လောင်ကျွမ်းပြာကျစေနိုင်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်သွားခဲ့၏။

"သွားစမ်း။"

သန့်စင်သောကမ္ဘာဆရာတော်က ဗုဒ္ဓပုတီးစေ့များကို ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ မီးတောက်လှိုင်းများဖြင့် လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရပြီး စန္ဒကူးအသားမျက်နှာပြင်က ကွာကျသွားကာ တောက်ပသောကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ပုတီးစေ့ကိုယ်ထည်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

ငါးကြိမ်သွေးသန့်စင်ဗုဒ္ဓရတနာကို အသုံးပြုခြင်းဖြစ်ပြီး မဟာလွတ်လပ်ခြင်းဗောဓိသတ္တ၏လက်ထဲတွင် ဤဗုဒ္ဓရတနာက ၎င်း၏ထိရောက်မှုကို အမှန်တကယ် ပြသနိုင်ပေ၏။

ဗုဒ္ဓပုတီးစေ့များက ကွင်းတစ်ကွင်းအလား အမည်းရောင်တိမ်တိုက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားစဉ် အသံမည်နေပြီး ဤအဆုံးအစမဲ့စကြာဝဠာအတွင်း တစ်ဖက်လူ၏တည်နေရာကို လျင်မြန်စွာပစ်မှတ်လားလိုက်သည်။

ဒုတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူတိုင်းတွင် တူညီသော နယ်ပယ်မှအခြားတစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်ဖူးသည့် အတွေ့အကြုံ မရှိကြပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့၏အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ပြဿနာများကို ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် ဖြေရှင်းလေ့ မရှိကြပေ။

သို့သော် သန့်စင်သောကမ္ဘာ ဆရာတော်တွင် အတွေ့အကြုံများရှိရုံသာမက များပြားစွာ ရှိနေကြောင်း ရှင်းလင်းနေ၏။ ဤမသေမျိုးများက မည်သို့သောလှည့်စားတတ်သည့် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုနိုင်ကြောင်းကို သတိပြုမိပြီးပြိုင်ဘက်ကို အသက်ရှူရန် အခွင့်အရေးပင်မပေးရန်ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့၏။

သူက သူ၏ယုံကြည်ရသော ဇင်တောင်ဝှေးကို ဆုံးရှုံးထားခဲ့သော်လည်း အနီးအနားရှိတုတ်တို တစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သန့်စင်သောကမ္ဘာ ဆရာတော်အောက်မှ အပြာရောင် ဖန်သားကြာပန်း ပလ္လင်က လေထဲသို့ပျံတက်သွားပြီး အပြာရောင်မီးလျှံစီးကြောင်း တစ်ခုအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားကာ ဗုဒ္ဓပုတီးစေ့များ၏အနောက်မှ တိုက်ရိုက် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

ဗုဒ္ဓပုတီးစေ့များက သူတို့၏ပစ်မှတ်ထားရာ လမ်းကြောင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်ကို သူက အေးစက်စွာကြည့်နေခဲ့ပြီး ထူထပ်သော အမည်းရောင်တိမ်တိုက်ကလွယ်ကူစွာ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရ၏။

ထိုရိုးရှင်းသော လက်ကတောင်ဝှေးကို ဖြည်းညှင်းစွာတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် သန့်စင်သောကမ္ဘာ ဗောဓိသတ္တက အောက်ဘက်သို့ပြင်းပြင်းထန်ထန်ရိုက်ချလိုက်ရာ တောင်ဝှေးအတွင်းရှိ ကြီးမားလှသော ကပ်ဘေးစွမ်းအားက ဧရယမရေကန်ကြီးအတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို လိမ်ချိုးပစ်လိုက်၏။

အဝေးရှိ ချီရှန်းပင်လျှင် သူ၏အရိုးများ ကျိုးကြေသွားခဲ့ပြီး ဖိအားအောက်တွင် သူ၏တာအို အသီးအပွင့်အက်ကွဲသွားသည့် အသံများကိုပင် ကြားလိုက်ရပါသည်။

"ကျောက်စိမ်းဟင်းလင်းပြင်စကြာဝဠာရွှေမသေမျိုး မင်းထွက်သွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

သန့်စင်သောကမ္ဘာ ဆရာတော်က ဗုဒ္ဓပုတီးစေ့များဖြင့် ချုပ်နှောင်ခံထားရသော အမည်းရောင် တိမ်တိုက် တောင်ဝှေးအောက်တွင်ပြိုကွဲသွားသည်ကို အေးစက်စွာကြည့်နေခဲ့ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်ကာ သူ၏အခြားလက်ကို မီးတောက်များဖြင့် လွှမ်းခြုံလျက် အနည်းငယ်ဖြန့်ထားပြီး ပြိုင်ဘက်၏မှော်ရတနာလက်နက်နှင့် သေစေနိုင်သောတိုက်ပွဲတစ်ခု ဆင်နွှဲရန် အသင့်ပြင်ထားခဲ့၏။

သို့သော် မည်သည့် မှော်ရတနာလက်နက်ကိုမျှ သူက မတွေ့ခဲ့ရပေ။

အမည်းရောင်တိမ်တိုက်ထဲမှ သန်မာပြီး ပြီးပြည့်စုံစွာပုံဖော်ထားသော အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်း လက်မောင်းတစ်ဖက်က ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏လက်ချောင်းငါးချောင်းက တိုက်ခိုက်လာသော တောင်ဝှေးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

စက္ကန့်တစ်ဝက်စာအတွင်းတွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်တွန့်လိမ်မှုက နောက်တစ်ကြိမ်မြင့်တက်သွားပြီး အသန့်စင်ဆုံးသော ကပ်ဘေးစွမ်းအားများထိပ်တိုက်မိကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိအရာအားလုံးကို အပိုင်းပိုင်းဆုတ်ဖြဲပစ်နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့၏။

အဆုံးအစမဲ့စကြာဝဠာကြီးက ချက်ချင်းပင် ဆူပွက်လာပြီး အောက်ဘက်ရှိမီးကြာပန်းများက လေထဲက ဖယောင်းတိုင်များအလား မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်လာကာ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ငြိမ်းသွားတော့မည့်ပုံပေါ်နေ၏။

ရွှီး ရွှီး..

အမည်းရောင်တိမ်တိုက်များက ပြိုကွဲသွားပြီး အတွင်းရှိ ဧရာမပုံရိပ်ကြီးကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

လက်မောင်းခြောက်ချောင်းပါရှိသော ကျောက်စိမ်းဖြူမှဖြစ်တည်လာသကဲ့သို့အရာက သန့်စင်သောကမ္ဘာ ဆရာတော်၏ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

မျက်လုံးသူငယ်အိမ်မပါသော ထိုမျက်လုံးများက တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

လွင့်လူးနေသောဖဲကြိုးများက လောကီဖုန်မှုန့်များကို ဆေးကြောပေးနေသကဲ့သို့ သေမျိုးလောကအား ကျော်လွန်နေသောလွှမ်းမိုးမှုနှင့် သီးသန့်ဆန်မှုခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

"ငါထွက်သွားဖို့ ဘယ်တုန်းကမှမရည်ရွယ်ခဲ့ဘူး။"

ရှန်းယီ၏မျက်နှာက တည်ငြိမ်နေပြီး သူက ခေါင်းကိုအနည်းငယ်မော့ကာ တိုးညှင်းစွာပြောလိုက်၏။ "မင်းလည်း အဲ့လိုမတွေးသင့်ဘူး။"

သန့်စင်သောကမ္ဘာဆရာတော်က နားပင်းသွားသကဲ့သို့ရှိနေပြီး သူ၏မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်းပြူးကျယ်လာကာ ဤပြီးပြည့်စုံလုနီးပါးပုံသဏ္ဍာန်ပေါ်တွင် တာအိုသင်္ကေတတစ်ခုကို သူက နောက်တစ်ကြိမ်တွေ့မြင်လိုက်ရ၏။

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ၏လည်ချောင်း ခြောက်သွေ့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ အသံက ပိုမိုအက်ကွဲလာခဲ့၏။ "မဟာလွတ်လပ်ခြင်းမယိုင်းမယိုင်လှုပ်ရှားခြင်းမဲ့ဘုရင်ဗောဓိသတ္တ။"

စကားလုံးများ သူ၏နှုတ်ခမ်းမှ ထွက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ရှန်းယီက သူ၏ရင်ဘတ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကန်လိုက်ပြီး ဖြစ်ပေ၏။

ဘုန်း...

ယခင်က အထက်သို့ပျံတက်လာခဲ့သော အပြာရောင်မီးသက်တန့်က နားကွဲမတတ်ဟိန်းဟောက်သံများကြားတွင်မျက်စိဖြင့် လိုက်မမီနိုင်လောက်အောင်မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် အောက်သို့ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားပြီး မီးပင်လယ်ကြီးနှင့် ဧရာမရေကန်ကြီးတို့အား ဝင်ရောက်တိုက်မိကာ မြင့်မားသောလှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။