အခန်း ၁၃၂၀

အခန်း (၁၃၂၀) မသေမျိုးကတိသစ္စာ အစစ်အမှန်အရှင်နှင့် မဟာအနန္တဆန္ဒဗောဓိသတ္တ

သန့်စင်သောကမ္ဘာ ဗောဓိသတ္တက သူ၏ဗုဒ္ဓနှလုံးသားကို ပြန်ချိန်ညှိလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။ကျောက်စိမ်းဟင်းလင်းပြင်စကြာဝဠာ က ဤမဟာရေကန်ကြီး၏ နေရာတိုင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့၏။

တစ်နည်းဆိုရသော် ဤစကြာဝဠာအတွင်း နေရာတိုင်းတွင် ရှန်းယီရှိနေပါသည်။

"ဟူး ဟူး"

သန့်စင်သောကမ္ဘာဆရာတော်ကလည်း ချက်ချင်းတုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းကြာပန်းပေါ်မှ သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိသွေးများကို သုတ်ရန်ပင်အချိန်မယူတော့ဘဲ လေထဲသို့လျင်မြန်စွာ ပျံတက်သွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ မှောင်မိုက်နေသောမင်ရောင် ဧရာမရေကန်ကြီးမှ ခွာလိုက်၏။

ကောင်းကင်တာအို အတွင်းရှိ ဓမ္မအသီးအပွင့်အား အသုံးပြုလိုက်ရာ၊ ၎င်းက တောက်ပစွာလင်းလက်လာပြီး စုဆောင်းထားသော ကပ်ဘေးစွမ်းအား များက သူထံစီးဝင်လာကာ အရေပြားနှင့်ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ ပြုပြင်ပေးလိုက်၏။

ခေတ္တအခိုက်အတန့်အကြာတွင် ဘုန်းကြီးက သူ၏သွေးထွက်နေဆဲဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်သာ သက်သာလာသေးသောဒူးများကို အားပြုကာ ယိမ်းယိုင်လျက် မတ်တပ်ရပ်လာခဲ့သည်။

သူက အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ယခင်ကတည်ငြိမ်မှုများ မရှိတော့ပေ။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ရှန်းယီ၏ကျောက်စိမ်း ဟင်းလင်းပြင်စကြာဝဠာ တာအိုအသီးအပွင့်က ရွှေမသေမျိုးများကြားတွင်ပင် သာလွန်သည်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ခဲသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ မသေမျိုးများအတွက် လှုပ်ရှားရန်နေရာရှိခြင်းက အမျိုးမျိုးသောနတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ နှင့် ဝိညာဉ်ရတနာများကို ထုတ်ဖော်ပိုမို လွယ်ကူစေသော်လည်း၊ ပြင်ပအကူအညီများလိုအပ်ခြင်းက အကောင်းဆုံးဟုသတ်မှတ်၍ မရနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သန့်စင်သောကမ္ဘာအရှင်မြတ်က ချက်ချင်းဝင်ရောက်လာခြင်းမှာ အဆင်အခြင်မဲ့သောလုပ်ရပ်မဟုတ်ဘဲ၊ ရှန်းယီ ပြင်ဆင်ချိန် မရစေရန် တားဆီးခြင်းသာဖြစ်၏။

၎င်းက အလွန် မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသော်လည်း၊ အမည်းရောင်တိမ်တိုက်ထဲမှ ထွက်လာသောအရာမှာ ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားဖြင့်နာမည်ကြီးသော ဗောဓိသတ္တခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားခဲ့မည်နည်း။

ဤကဲ့သို့သော ဗောဓိသတ္တကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ ထောင်ချောက်ဆင်ပြီးသတ်ဖြတ်ရန် နည်းလမ်း အမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုရမည်ဖြစ်ပြီး၊ တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းကို လုံးဝပြုလုပ်၍မရပေ။

သို့သော် ယခုအခါ ဤစကြာဝဠာနှင့် တွဲဖက်လိုက်ခြင်းက သန့်စင်သောကမ္ဘာ အရှင်မြတ်၏တွေးတောနိုင်စွမ်းကို နောက်တစ်ကြိမ်ပြောင်းပြန်လိုက်ပြန်၏။

ခေတ္တမျှသူက အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားပြီး မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသိတော့သဖြင့် အရင်ဆုံး ပြင်ဆင်ရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"..."

ထိုအတောအတွင်း ရှန်းယီက သူ၏နီမြန်းနေသော လက်မောင်းကို အကဲခတ်လိုက်ရာ၊ ထိုသန့်စင်သောမီးတောက်ဖြင့် ဝနရံခံရရုံမျှဖြင့် လောင်ကျွမ်းပြီးအရည်ပျော်သွားမည့် လက္ခဏာများပြသနေ၏။

သူက ဒဏ်ရာများလျင်မြန်စွာ သက်သာလာနေသောအဝေးရှိ ဘုန်းကြီးကို မျက်ခုံးအနည်းငယ်ပင့်ကြည့်လိုက်၏။

'ဒါဆို ကပ်ဘေးစွမ်းအားကို ဒီလိုမျိုး အသုံးပြုလို့ ရတာပေါ့။'

ရွှေမသေမျိုးအုပ်စုက နယ်ပယ်နှစ်ကျော်လွန်လာခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း သေမျိုးဧကရာဇ်ချီအပေါ် အဘယ်ကြောင့်စွဲလမ်းနေဆဲဖြစ်ကြောင်း အံ့သြစရာ မရှိတော့ပေ။

ဤတိုက်ပွဲမှာ မည်သူ့၏အခြေခံအုတ်မြစ်က ပိုနက်ရှိုင်းကြောင်းလဲဆိုသည့်အရာက အဓိကအရာမဟုတ်လော။

မသေမျိုး နှင့် လောကီလမ်းကြောင်းနှစ်ခုစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်းကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် ရရှိလာသော တာအိုလမ်းကြောင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အားကောင်းလှသည်။

ဗုဒ္ဓရတနာအားနည်းချက်များကြောင့် နာမည်ကျော် မဟာလွတ်လပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တတစ်ပါးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သော်လည်း၊ မတင်မကျ အခြေအနေတစ်ခုတွင် ပိတ်မိနေပါက..သိမ်းဆည်းထားသော ကပ်ဘေးစွမ်းအားနှစ်သိန်းကျော်မျှဖြင့် သူဘက်က အလွန်အမင်းထိခိုက်နစ်နာသွားမည်မှာ ရှင်းနေ၏။

ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် နောက်ဆုတ်ခြင်းက အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှု ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

သို့သော် အရာများစွာကိုသိရှိထားသော ဤ ဗောဓိသတ္တကို တောင်ပိုင်းဍုမေဏုသို့ ပြန်လည် ထွက်ခွာခွင့် ပြုလိုက်ပါက၊အသက်ကို ကာကွယ်နိုင်ကောင်း ကာကွယ်နိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ဤမဟာကပ်ဘေးတွင် နောက်ထပ် ပါဝင်ရန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ ကိစ္စရပ်များတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး ဂိုဏ်းနှစ်ခုကြားကြီးမားသော ပဋိပက္ခဖြစ်စေလှုံ့ဆော်နိုင်သောဤအခွင့်အရေး ခက်ခက်ခဲခဲရယူထားရခြင်း ဖြစ်၏။

ခန္ဓာကိုယ်ကိုပြန်လည်ပုံဖော်ရန် အချိန်မည်မျှ ကြာမည်ကို သူ မသိသော်လည်း၊သုံးလမှ ငါးလမျှသာ ဖြစ်လျှင်ပင် အခြားအရာများစွာကိုလုပ်ဆောင်ရန် သူ့အတွက် လုံလောက်ပါသည်။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ရှန်းယီက သူ၏မျက်လုံးများကိုဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်ပြီးနောက်ပြန်ဖွင့်လိုက်ရာ၊ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်မရှိသော သူ၏အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းမျက်လုံးများက အေးစက်မှုအနည်းငယ်ကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့၏။

နောက်တစ်ခဏတွင်..

အဖြူရောင်အရိပ်တစ်ခုက အမည်းရောင် တိမ်တိုက်ထဲမှ နောက်တစ်ကြိမ်ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

နက်ရွှေရောင် ဇင်တောင်ဝှေးက အဖြူရောင်သင်္ကန်းနှင့် ဘုန်းကြီး၏ပြောင်နေသောခေါင်းထိပ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက်ရိုက်ချလာခဲ့၏။

သို့သော် သန့်စင်သောကမ္ဘာအရှင်မြတ်က နှစ်ပေါင်းများစွာ သေမျိုးလောကတွင်လှည့်လည်သွားလာခဲ့ပြီး အတွေ့အကြုံများစွာရှိသူဖြစ်ရာ၊ ယခင်က ကြိုတင်မပြင်ဆင်ထားမှုကြောင့် ကြီးမားသောဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားခဲ့ရသော်လည်း၊ ယခုအခါ ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့်တူညီသော တွင်းထဲသို့ နှစ်ကြိမ်မည်သို့ ပြုတ်ကျနိုင်မည်နည်း။

သူက ရုတ်တရက်ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ယခင် ဗုဒ္ဓပုတီးစေ့များကို ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ၊ ရုတ်တရက်တိုက်ခိုက်လာသော ဇင်တောင်ဝှေးကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်သွားခဲ့၏။

ချက်ချင်းပင် သူ၏အဖြူရောင်သင်္ကန်းပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းအက္ခရာများထွက်ပေါ်လာပြီးသင်္ကန်းက လွင့်တက်သွားကာ ရှန်းယီ၏အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့လိုက်၏။

သန့်စင်သောကမ္ဘာ အရှင်မြတ်က သူ၏တောင်ဝှေးကို နောက်တစ်ကြိမ်လွှဲလိုက်ပြီး၊မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှမရှိဘဲ တစ်ဖက်လူ၏ပခုံးဆီသို့ ရိုက်ချလိုက်၏။

ဒုတိယအဆင့်တိုက်ပွဲများက နည်းဗျူဟာအပေါ် မူတည်ပေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဤကျောက်စိမ်းစကြာဝဠာ ကိုယ်ထည်က စိုးရိမ်ပူပန်နေကြောင်းရှင်းလင်းနေသဖြင့် ၎င်းကမိမိအတွက် အောင်ပွဲတစ်ခုကိုဆိုလိုပါသည်။

"..."

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သန့်စင်သောကမ္ဘာ အရှင်မြတ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့်ဝမ်းသာမှုမျှ မတွေ့ရဘဲ သူ၏အမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

တစ်ဖက်လူမှာ ဤထိပ်တိုက်‌တွေ့မှုမှာ အထိနာစေနိုင်သည့်အခြေအနေဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေချိန်တွင်၊ သူ၏ရှေ့ရှိလူမှာ မမျှော်လင့်ဘဲဆုတ်ခွာရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ၊ ဇင်တောင်ဝှေးကို ကိုင်ထားသောလက်ကို လွှတ်လိုက်ကာရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာခဲ့၏။

"မင်းက ဒီဘုန်းကြီးကို လှည့်စားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

သန့်စင်သောကမ္ဘာ အရှင်မြတ်က အရာအားလုံးကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သောလှည့်ကွက်ငယ်လေးထဲသို့ သူဘယ်လိုလုပ်ကျရောက်နိုင်မည်နည်း။

ဆိုးယုတ်သောအငွေ့အသက်ဖြင့် အကြည့်တစ်ခုက သူ၏မျက်ထောင့်များမှ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။

အနိုင်ရခြင်းက အနိုင်ရခြင်း၊ရှုံးနိမ့်ခြင်းက ရှုံးနိမ့်ခြင်း၊ သောက်ခြင်းနှင့် စားခြင်းတိုင်းမှာ သူ၏ကံကြမ္မာများရှိသည်။ အရာအားလုံးကိုရှင်းလင်းစွာတွက်ချက်ထားသရွေ့ကြောက်စရာ ဘာမှမရှိပေ။

စက္ကန့်တစ်ဝက်စာ အတွင်းတွင်၊ တောင်ဝှေးတိုက ထိုအဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းပုံရိပ်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသော်လည်း၊ သန့်စင်သောကမ္ဘာ အရှင်မြတ်စိတ်ကူးထားသကဲ့သို့ ဤဓမ္မကိုယ်ထည် ကို မရိုက်ချိုးနိုင်ခဲ့ဘဲ၊ ၎င်း၏ပခုံးနှင့် ရင်ဘတ်ကို ချက်ချင်းအက်ကွဲကြောင်းများဖြင့်သာ ဖုံးလွှမ်းသွားစေခဲ့၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် လေးလံသောလက်သီးတစ်ချက်က သန့်စင်သောကမ္ဘာ အရှက်မြတ်၏ မေးရိုးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်၏။ ထို့နောက်ကြီးမားသော လက်မောင်းလေးဖက်က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တံတောင်ဖြင့်ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

နားကွဲမတတ်ပေါက်ကွဲသံများကြားတွင်၊ ဘုန်းကြီးက သူ၏အောက်ရှိ ကြာပန်းပလ္လင် နှင့်အတူ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

သူ၏ကိုယ်ဟန်ကို နောက်ဆုံးတွင်တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ သန့်စင်သောကမ္ဘာ အရှက်မြတ် က အနည်းငယ်ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ ဤမယိုင်းမယိုင်လှုပ်ရှားခြင်းမဲ့အရှက်မြတ် ဓမ္မအသီးအပွင့်၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအတိုင်းအတာက သူ့ကိုအမှန်တကယ်ပင် အသက်ရှူကျပ်သွားစေခဲ့သည်။

အမှားအယွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ဗုဒ္ဓရတနာဖြင့် အထိနာနေချိန်တွင်ပင် သူနှင့် ပြင်းထန်သည့် ဒဏ်ရာများကို အတင်းအကျပ်ဖလှယ်နိုင်ခဲ့သေး၏။

ရက်စက်လိုက်တာ

သန့်စင်သောကမ္ဘာ အရှက်မြတ်က သူ၏ကျိုးကြေနေသောမေးရိုးကို ထိလိုက်ရင်း၊ သူ ထလာစဉ် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်နေခဲ့၏။

ယခင်က ရှန်းယီပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့သော ဇင်တောင်ဝှေး မှာ ယခုအခါဗုဒ္ဓပုတီးစေ့များဖြင့် ရစ်ပတ်ခံထားရပြီး သူ၏လက်ဖဝါးထဲတွင် လုံခြုံစွာဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤဗုဒ္ဓရတနာကို ပြန်လည်ရယူခြင်းက သူ၏ စိတ်ကို အေးချမ်းသွားစေသည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက ဤခန္ဓာကိုယ်ကိုစွန့်လွှတ်ရန် ဆန္ဒမရှိပါက၊ ယခုအချိန်သည် လှည့်၍ထွက်ပြေးရန် အချိန်ကောင်းဖြစ်လိမ့်မည်။

ဤအခြေအနေကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်သရွေ့ ဤမိစ္ဆာကို ဖိနှိပ်ရန်နည်းလမ်းများစွာ သူ့တွင်ရှိသည်။

သန့်စင်သောကမ္ဘာ အရှက်မြတ်၏ အတွေးများ မဆုံးမီမှာပင် သူ၏မျက်ခွံများက နောက်တစ်ကြိမ် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြန်၏။

ရှန်းယီက သူ၏ပခုံးများကို အကြိမ်အနည်းငယ်ပွတ်သပ်လိုက်သည်ကို သူ မြင်လိုက်ရပါသည်။ ထွက်ပြေးမည့် အရိပ်အယောင်မပြရုံသာမက ဓမ္မကိုယ်ထည်ကို ပြုပြင်ရန် ကပ်ဘေးစွမ်းအားကိုပင် အသက်သွင်းခြင်းမပြုလုပ်ဘဲ၊ မျက်လုံးကို အနည်းငယ်ပင့်ကာ ထိုနေရာမှနောက်တစ်ကြိမ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။