အခန်း ၂၆၄၀

အပိုင်း(၂၆၄၀)

မိုင်ရာချီ အကွာအဝေးမှနေ၍ ဝိညာဉ်အင်အား တစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံလာသည်ကို ဝေ့ဝူယင် ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျင့်ကြံသူများ ၎င်းတို့၏ အပြည့်အဝ ခွန်အားကို မထုတ်ဖော်နိုင်သော ဤရန်လိုပြီး ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင်၊ ဝိညာဉ်သခင် တစ်ဦးတည်းကသာ ကန့်သတ်ချက်များကို အလွယ်တကူ ဖီဆန်ပြီး ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဆန့်ထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဝေ့ဝူယင် သည် သာမန် စံနှုန်းများအရ ဝိညာဉ်သခင် တစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း၊ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံသည် ဆန်းကြယ် ဒြပ်စင် ဝိညာဉ်နှင့် ဆန်းကြယ် ဆေဘာ ဝိညာဉ် ဟူသော ဝိညာဉ်အခြေခံဖြင့် စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ခုစလုံးသည် ထိုစံနှုန်းကို ကျော်လွန်၍ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခဲ့ပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားသော လမ်းကြောင်းများအတိုင်း လျှောက်လှမ်းခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းရည်များသည် မည်သည့် သာမန် ဝိညာဉ်သခင်ကိုမဆို ပြတ်ပြတ်သားသား သာလွန်နေခဲ့သည်။

သူသည် အနည်းငယ်မျှပင် ကန့်သတ်ခံထားရခြင်း မရှိပေ။

"အစီအရင် စတင်... မိုးကြိုး ပျံ့လွင့်ခြင်း..."

ဒုတပ်မှူး တစ်ဦးက အလွန် ကြီးမားသော ခွန်အားဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူတို့၏ တပ်ဖွဲ့အတွင်း လှိုင်းများ ရိုက်ခတ်သွားစေပြီး၊ သူတို့၏ စွမ်းအားများကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်သော ခွန်အား၏ ခမ်းနားသော ပြသမှုတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်လိုက်ချိန်တွင် အဖွဲ့ဝင်များကို ပိုမိုလှုပ်ရှားလာစေရန် လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သည်။

တပ်ရင်းသည် ၎င်းတို့၏ ဖိနှိပ်ခံထားရသော ဝိညာဉ်အင်အား များကို ဝိညာဉ်သခင် ထံသို့ ပေါင်းစည်းပေးလိုက်ပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့၏ စွမ်းရည်ထက် များစွာ သာလွန်သော ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုကို ပြုလုပ်နိုင်စေခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ် အတွင်း၌ မိုးချုန်းသံကဲ့သို့ ပဲ့တင်သံကို ဝေ့ဝူယင် ခံစားလိုက်ရ၏။ ထို ဝိညာဉ် အစီအရင် သည် သာမန် ကောင်းကင်ရှန့်ထို တစ်ဦး၏ အသိစိတ်ပင်လယ် ကို ခဏတွင်းချင်း ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပြီး၊ မိုင်ရာချီ အကွာအဝေးမှနေ၍ပင် သူတို့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

မသေဆုံးခဲ့လျှင်တောင် သူတို့၏ အသိစိတ်ပင်လယ် ကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေနိုင်ပြီး၊ တိုက်ခိုက်ရန် သို့မဟုတ် ထွက်ပြေးရန် စွမ်းရည်ကို များစွာ ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

၎င်းသည် ပါရမီပါသော ပြသမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ လျှို့ဝှက်အရှင် တစ်ပါးသည် ချက်ချင်း သေဆုံးသွားမည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှုသည် များသောအားဖြင့် လူတစ်ဦး၏ အခေါင်းတလားအတွက် ပထမဆုံး သံမှိုပင် ဖြစ်လေ့ရှိသည်။

သို့သော်လည်း ဝေ့ဝူယင် သည် အတွင်းပိုင်း အာဏာရှင် စစ်မြေပြင် သို့ တပ်မှူး တစ်ဦးအနေဖြင့် မဟုတ်ဘဲ စစ်သည် တစ်ဦးအနေဖြင့် ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံသည် ထိုအဆင့်တွင် ရှိမနေသင့်ပေ။

သက်ဆိုင်ရာ သတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိသည်နှင့် တပြိုင်နက် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သော သူတို့၏ နည်းဗျူဟာများသည် ပြတ်သားပြီး တိကျလှသည်။ ၎င်းသည် အလွန် အံ့မခန်း ဖြစ်ပေသည်။ ဝေ့ဝူယင် ကိုယ်တိုင်ပင် သူတို့၏ လုပ်ရပ်များအတွက် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် လေးစားမှုအချို့ကို ထားရှိခဲ့ရသည်။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ဤ လျှို့ဝှက် အာဏာရှင်များ သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း မိုင်ရာပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ကြသည်။ လောကကို ဖြတ်သန်း တွန်းအားပေးရန် တစ်ဦး၏ ခွန်အားကို တစ်ဦးက အသုံးချခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် အဟုန်ရရှိစေရန် ဟန်ချက်ညီစွာ ခြေဆောင့်၍ ခုန်တက်ကြသည်။

အရှိန်မြှင့်တင်ရန် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပစ်ပေါက်ကြသည်။

ပျံဝဲကြပြီး ခုခံမှု နည်းပါးစေရန်အတွက် ပိုမို သန်မာပြီး မြန်ဆန်သူများ၏ နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။

သူတို့သည် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော စည်းချက်ညီသည့် ကျိုင်းကောင်များနှင့် ကျွမ်းဘားသမားများ၏ တပ်မကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေခဲ့သည်။ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်ပြီး စွမ်းအားကြီးမားလှပေသည်။

ဤပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု၏ အလယ်တွင် တပ်စုတစ်စုသည် လေးနှင့် မြားများကို ဆွဲထုတ်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ မဟာမိတ်များက သူတို့ကို ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားစဉ်၊ သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ အဖွဲ့နှင့် တစ်ပြေးညီ ဖြစ်စေရန် မြားများကို တင်ကာ အသက်ရှူခြင်းကို အသင့်ပြင်ပြီး တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ယုံကြည်မှုနှင့် နားလည်မှုတို့ဖြင့်သာ ရရှိနိုင်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့ ဝေ့ဝူယင် ၏ သုံးမိုင်အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ ဒုတပ်မှူး တစ်ဦးက မိုးချုန်းသံကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ပစ်..."

ကြိုတင် အမိန့်ပေးမှုမျိုး မရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက လေ့ကျင့်သင်ကြားထားသော နည်းဗျူဟာတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။

ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...

ချက်ချင်းပင် သွေးရောင် ကောင်းကင်ကြီး မှောင်မိုက်သွားခဲ့သည်။ မြားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်ခြင်းမှ အစပြု၍၊ လေထု ပေါက်ကွဲသံ သောင်းဂဏန်းချီကာ ပဲ့တင်ထပ်သွားစဉ် ဝေ့ဝူယင် ၏ အပေါ်သို့ အရိပ်တစ်ခု ကျရောက်လာခဲ့သည်။

သူတို့သည် ရေ အော်ရာ ကို ထုတ်လွှတ်နေသော ထူးခြားသည့် အဇူရာ အရောင် လေးများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ တစ်ချက်ပစ်လိုက်ရုံဖြင့် မြားများကို ပြန့်ကြဲသွားစေပြီး ရာဂဏန်းအထိ အလွယ်တကူ ပွားများသွားစေသည်။

အချို့မှာ တိုက်ရိုက်ဖြစ်သည်။ ဝေ့ဝူယင် ရှိနေသော နေရာသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ခတ်ခဲ့ကြသည်။

အချို့မှာ တွက်ချက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝေ့ဝူယင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်မည့် နေရာသို့ ပစ်ခတ်ခဲ့ကြသည်။

အနည်းငယ်မှာ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲလှသည်။ အခြားမြားများ၏ အရိပ်အောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး သာမန် အမြင်အာရုံမှ လုံးဝ ကွယ်ဝှက်ထားကြသည်။

အခြေအနေကို မသိနားမလည်ဘဲ ယခုမှ ရောက်ရှိလာသော သာမန် စစ်သည် တစ်ဦးအတွက် ထိုမြင်ကွင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပေလိမ့်မည်။

စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ ဝေ့ဝူယင် သည် သူ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်မည့်ဟန် ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အသီနာ နှင့် ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။

ထိုရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုတွင် တစ်ချိန်က ကောင်းကင်ဘုံ၌ပင် စစ်ပွဲဆင်နွှဲခဲ့ဖူးသော အထက်တန်းလွှာ တပ်မှူး တစ်ဦး၏ နက်နဲလှသော ဆွဲဆောင်မှုတို့ ရောယှက်နေခဲ့သည်။

အသီနာ၏ ကောင်းကင်တံခါး အတွင်း၌ သွေးရောင် ကြယ်တစ်ပွင့် လင်းလက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားကာ ပြင်းပြသော စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။

ထျန်းတျန်မှ လျှို့ဝှက် စွမ်းအား များ စီးထွက်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် သွေးရောင် ကြယ်သည် ဝေ့ဝူယင် ၏ စိတ်အာရုံ မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သွေးရောင် ကြယ်သည် သူ၏ လက်ပေါ်တွင် ထင်ရှားပေါ်ထွက်လာပြီးနောက်၊ လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာကာ စစ်အလံ တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဆက်စပ်မှု စစ်အလံ နှင့် အတိအကျ တူညီနေခဲ့သည်။

စစ်အလံကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားစဉ် ဝေ့ဝူယင် ၏ မျက်လုံးများမှ ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အလံကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်သည်နှင့် လေထုက လှိုင်းထသွားခဲ့သည်။ သူ့ကို ဆေးထိုးအပ်ပေါက်ကဲ့သို့ ဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်၍ ကျဆင်းလာနေသော မြားများသည် ခုခံမှုနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရလေသည်။

"ထလော့..."

ဝေ့ဝူယင် ၏ အသံသည် တည်ရှိမှုများကို ပိုင်းဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသော ဆေဘာ တစ်လက်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သွားပြီး၊ စိန်ခေါ်သူ အားလုံးကို ချေမှုန်းနိုင်စွမ်းရှိသော နဂါး တစ်ကောင်၏ ကြမ်းတမ်းမှုတို့ ပါဝင်နေခဲ့သည်။

"တပ်မဟာ..."

အလံ၏ ရိုးတံကို မြေကြီးပေါ်သို့ ဆောင့်ချလိုက်သည်နှင့် သွေးရောင် စစ်အလံသည် ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုဖြင့် လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

တပ်ရင်း အပြည့်၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဖြင့် အားဖြည့်ထားသော မြားများသည် ဆက်လက် ဟိန်းဟောက်လာခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ၎င်းတို့၏ လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် လုံးဝ အသစ်ဖြစ်သော ရန်သူတစ်ဦး မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့လေပြီ။

စစ်သည်တော် တစ်သောင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရွှေရောင် ဒိုင်းလွှားများကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လူတစ်ရာပါ တပ်စုတစ်စုက ဦးဆောင်လာခဲ့သည်။

ဒိုင်းလွှားများသည် သူတို့၏ ဆုပ်ကိုင်မှုအတွင်း၌ ကျယ်ပြန့်လာကာ၊ ထိုးဖောက်မရနိုင်သော၊ အနိုင်ယူ၍မရနိုင်သော နတ်ဘုရားများ၏ ဒိုင်းလွှားတစ်ခုနှင့် တူသည့် ငွေရောင် ဒိုင်းလွှား တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားခဲ့သည်။

မြားတစ်စင်းစီသည် ဧရာမ ငွေရောင် ဒိုင်းလွှားကြီးကို ဝင်တိုက်မိကြသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ကို ထိမှန်သောအခါ မည်သည့် ပျက်စီးစေသော ပေါက်ကွဲသံ သို့မဟုတ် အသံမျှ ထွက်ပေါ်မလာဘဲ တိတ်ဆိတ်မှုသာ ရှိနေခဲ့သည်။ ကလေးငယ်တစ်ဦး လေမှုတ်ထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာဖြင့် ၎င်းတို့သည် တွန်းလှန်ခံလိုက်ရသည်။

တပ်ရင်း တစ်ခုလုံး အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြလေသည်။

'အဲဒါက ဘာကြီးလဲ...'

သို့သော် ငွေရောင် ဒိုင်းလွှား ကျုံ့ဝင်သွားပြီး စစ်ပွဲ စစ်သည် တစ်သောင်းကို အပြည့်အဝ ဖော်ပြလိုက်သောကြောင့်၊ အခြေအနေကို စဉ်းစားရန် သူတို့တွင် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းသည် ရွှေရောင် စစ်နတ်ဘုရားများနှင့် တူနေကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ကောင်းကင်ကြီးကဲ့သို့ သွေးရောင် လွှမ်းနေခဲ့သည်။

ထို့ပြင် သူတို့တစ်ဦးချင်းစီသည် 'ကျန်း' ဟူသော ငွေရောင် အက္ခရာ ထွင်းထုထားသည့် ဦးထုပ်များကို ဆောင်းထားကြသည်။

ရှေ့ဆုံးတွင်မူ ရန်သူများ၏ အာရုံခံစားမှုနှင့် အာရုံစိုက်မှုကို လုယူသွားသော လွှမ်းမိုးမှုရှိသည့် တည်ရှိမှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ သူတို့၏ နောက်တွင် ဝေ့ဝူယင်သည် စစ်အလံကို မြှောက်လိုက်ပြီး တပ်ရင်း ဆီသို့ ညွှန်ပြကာ ညင်သာစွာ ရှေ့သို့ စောင်းလိုက်သည်။

"တပ်မမှူး ကျန်းကျန့်..."

အော်ရာ၏ အရှေ့ဘက်ရှိ လွှမ်းမိုးမှုရှိသော တည်ရှိမှုသည် ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံသည် ကောင်းကင်ရှန့်ထို တစ်ပါးအဖြစ် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။

"သတ်..."

***