အခန်း ၂၆၄၆

အပိုင်း(၂၆၄၆)

ကျန်းကျန့် ဦးဆောင်သော စစ်ဝိညာဉ်များ တပ်မကြီး သည် အားထုတ်စရာမလိုသလောက် လွယ်ကူသော နည်းစနစ်များ၊ လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ရန်သူအားလုံးကို ရှင်းလင်းသွားစဉ်၊ ဝေ့ဝူယင် သည် တီလီ နှင့် သူ၏ စကားဝိုင်းကို ဆက်လက် ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။

"တာအိုမီးပွားတွေက... အမြဲတမ်း စာရင်းဝင် ဆုလာဘ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တာလား...."

"တာအိုမီးပွားတွေလား...."

တီလီ ၏ မျက်လုံးများတွင် စဉ်းစားတွေးတောမှုများ လင်းလက်သွားပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကျွန်မ မသိဘူး.... ကျွန်မ မွေးကတည်းက ဆုလာဘ်တွေက ဆုလာဘ်တွေ ဖြစ်နေခဲ့တာပဲလေ...."

ဝေ့ဝူယင်သည် အဖြေတစ်ခု ရှာဖွေရန် သူမကို အတင်းအကျပ် မတိုက်တွန်းခဲ့ပေ။ သူ့တွင် မှန်းဆချက် တစ်ခု ရှိနေပြီး ဖြစ်သည်။ တိုးတက်လာသော ယဉ်ကျေးမှုသည် ဆုံးရှုံးမှုများကို အနည်းဆုံးဖြစ်စေပြီး စစ်ဝိညာဉ်များကို လိုချင်တပ်မက်မှုကြောင့် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အာဏာရှိသူများက စစ်မြေပြင်ကို ပြင်ပမှ လွှမ်းမိုးလာစေရန် လှုံ့ဆော်မှုအဖြစ် ဆုလာဘ်များကို ပေါင်းထည့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ချက်ချင်း အပြောင်းအလဲတစ်ခုကို မြင်တွေ့ရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်သော်လည်း၊ အကျိုးစီးပွားများ ပွတ်တိုက်လာသည်နှင့်အမျှ ပဋိပက္ခများ ပိုမို ပြင်းထန်လာမည့် အခွင့်အရေး ကြီးကြီးမားမား ရှိနေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် သူတို့သည် ကြယ်တာရာ စစ်မြေပြင် သို့မဟုတ် အာဏာရှင် စစ်မြေပြင် ၏ စစ်ဝိညာဉ်များ ကို ရယူရန် နီးကပ်လာချိန်တွင် ဖြစ်ပေသည်။

ထူးချွန်သော ကျင့်ကြံသူ သို့မဟုတ် ဖန်တီးခြင်း ပညာရှင် တစ်ဦးသည် တာအိုမီးပွား ကို ရယူရန် လုံလောက်သော စစ်ဝိညာဉ်များ ရရှိသွားမည်ကို တားဆီးရန်အတွက်၊ ၎င်းတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ရန်သူများနှင့် ပြိုင်ဘက် မဟာမိတ်များကပင် ပြင်းထန်သော ရန်လိုမှုများ ပြုလုပ်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအရာက 'အစစ်အမှန်' စစ်သူကြီးများ၏ လက်အောက်ရှိ စစ်သည်များနှင့် တပ်မှူးများ၏ စစ်ပွဲကို ပိုမို ပြင်းထန်လာစေသည်။

အိုးထဲသို့ မက်မောဖွယ်ကောင်းသော အသားတစ်တုံးကို တမင်တကာ ထည့်ပေးလိုက်ခြင်းဖြင့်၊ ပြိုင်ပွဲကြီးတစ်ခုကို အစပြုပေးနိုင်ပြီး ထိုအစွမ်းထက်သူများ ဆိုသူများကိုပင် သူတို့၏ အိမ်များမှနေ၍ သွေးစွန်းနေသော စစ်မြေပြင်သို့ ထွက်လာစေရန် မြှူဆွယ်နိုင်ပေသည်။

၆၃ ခုမြောက် တပ်မတော်၏ တပ်ခွဲတစ်ခုကို ချေမှုန်းရန် တပ်စုတစ်စုကို စေလွှတ်လိုက်သည့် ကျန်းကျန့် ၏ အမိန့်ပေးမှုကို သူ စောင့်ကြည့်နေစဉ်၊ ဤအရာသည် ပို၍ဖြစ်နိုင်ချေရှိလာသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်တစ်ကြိမ်တွင်လည်း သူတို့အထဲ၌ အပြစ်သား တစ်ယောက်မျှ မပါဝင်ဘဲ ကောင်းချီးခံ အနည်းငယ်သာ ပါဝင်နေခဲ့သည်။

ဤကောင်းချီးခံ များ၏ စုဝေးမှုသည် တမင် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တာအိုများ ကို ကူညီရန်၊ ထောက်ပံ့ရန် သို့မဟုတ် ဘက်မလိုက်သော အဖွဲ့အစည်းအဖြစ် နေထိုင်ရန် လှုံ့ဆော်လိုခြင်းကြောင့် ဖြစ်ဟန်တူသည်။

အပြစ်သား များ မရှိနေခြင်းက သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

သို့သော် အပြစ်သား များသည် ကောင်းကင်တာအိုများ က ကောင်းချီးခံ များထံသို့ စေလွှတ်လေ့ရှိသော 'အစာ' များ ဖြစ်ပြီး ဆိုးရွားသော ကမ္မ ကံကြမ္မာများ ဖိစီးနေတတ်သောကြောင့်၊ တပ်စုများ၊ တပ်ရင်းများနှင့် တပ်မကြီးများတွင် ၎င်းတို့ မပါဝင်ခြင်းမှာ အဓိပ္ပါယ်ရှိပေသည်။

သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်မှောင်မိုက်သော ညသန်းခေါင်ယံတွင် တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များနှင့် မခြားနားပေ။

၎င်းတို့သည် သူတို့၏ တပ်ဖွဲ့အတွက် လက်ပစ်ဗုံးတစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပြီး၊ ကောင်းချီးခံ များအတွက်မူ အရသာရှိသော အစားအစာတစ်နပ် ဖြစ်နေပေသည်။

'ငါသာ စောစော ရောက်လာခဲ့ရင်၊ သူတို့... မဖြစ်ခင် တချို့နဲ့များ တွေ့ဆုံနိုင်မလားပဲ....'

ဝေ့ဝူယင်သည် စစ်မြေပြင် တစ်လျှောက်တွင် ပုပ်သိုးနေသော စစ်သည်များအဖြစ် တန်ဆာဆင်ထားသည့် အတော်လေး ဟောင်းနွမ်းနေပြီဖြစ်သော အလောင်းများကို မကြာခဏ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ၎င်းသည် ကျရှုံးသူများအတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ရလဒ်တစ်ခု၏ လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။

ဤအလောင်းများကို သူတို့၏ အရိုးများပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော ဒဏ်ရာများမှလွဲ၍ အရာအားလုံးကို လုယက်ကာ အဝတ်ဗလာကျင်းအောင် ခွာချထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် 'ဟောင်းနွမ်းမှု' မှာ အလွန် ရှေးကျလွန်းနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ နှစ်အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသေးသည်။ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ သူ အသီနာကို ရရှိပြီးနောက် သီတင်းပတ် အနည်းငယ်ခန့်အကြာက ဖြစ်သည်။

အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် များက အလိုရှိနေသော ဤ တာအိုမီးပွား ဖြစ်သည့် ကောင်းကင်စစ်ဝိညာဉ် ကို သူ ရရှိလိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ ပြိုင်ပွဲကြီး စတင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အချို့က စောစီးစွာ လှုပ်ရှားခဲ့ကြသည်။ အလွန် စောစီးစွာပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤအရာသည် အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ ၏ နယ်မြေတွင် ဖြစ်ပွားနေခြင်းဆိုလျှင်၊ အခြားသော ကြီးမားသည့် ဂလက်ဆီ များတွင်လည်း ထိုထက်မကလျှင်တောင် အညီအမျှ ပြင်းထန်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေမည်မှာ သေချာသည်။

နောက်ဆုံး တာအိုမီးပွား သည် အလွန်တရာ အဖိုးတန်လွန်းလှသည်။ သူ့တွင် အသီနာ ရှိနေသောကြောင့်၊ သူမ တည်ရှိနေမှု၏ အရေးပါမှုကို သူ သဘာဝကျကျ နားလည်ထားခဲ့သည်။

အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက်၊ ဝေ့ဝူယင် သည် စစ်မြေပြင် တွင် ဖုံးကွယ်နေသော နက်နဲသည့် လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဆက်လက် မတွေးတောတော့ပေ။

ထိုအစား သူသည် သူ၏ အတွင်းစိတ်မှနေ၍ မှုန်ကုပ်နေသော ညီအစ်မ နှစ်ဦးဆီသို့ အာရုံလှည့်လိုက်သည်။ ပိုင်ရှု နှင့် သူမ၏ ညီမဖြစ်သူတို့သည် နှုတ်ခမ်းဆူနေကြသည်။ တစ်ယောက်က စိတ်ဆတ်နေပြီး အခြားတစ်ယောက်က ညှိုးငယ်နေ၏။

စည်းစိမ် ပျက်သုဉ်းခြင်း ဂလက်ဆီ မှ အဂ္ဂိရတ် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်သည့် အမြုတေ ဖြတ်တောက်ခြင်း စံအိမ်၏ ရှုံးနိမ့်သွားသော အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ဦးထံတွင်၊ ပိုင်ရှု ၏ မွေးရာပါ အစီအရင်များ မှ ထွက်ပေါ်လာသော အဂ္ဂိရတ် အော်ရာ ကို သူတို့ တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် ထိုအော်ရာများ ထည့်သွင်းထားသော အဂ္ဂိရတ် သင်္ကေတ တစ်ခုကို ပေးအပ်ခံထားရသည့် သာမန် မြေကြီးရှန့်ထို အဆင့် အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ဦးနှင့်သာ သက်ဆိုင်နေခဲ့သည်။

ထိုအဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်၏ အဆိုအရ၊ မှော်သန့်စင် ဆေးအိုး ၏ ပိုင်ရှင်သည် ပြင်ပ ဂလက်ဆီ စစ်ပွဲ စစ်မြေပြင် တွင် ရှိနေသည်ဟု သိရသည်။

ဆိုလိုသည်က သူမ၏ ညီမဖြစ်သူသည် ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းရဦးမည် ဖြစ်သည်။ ဤအရာက အလွန် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် သူ၏ အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း မြူခိုး များကို စားသုံးခြင်းမှ ရပ်တန့်ထားခဲ့ကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့၏ ညီမဖြစ်သူမှာ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေမည်မှာ သေချာသည်။ သူမ ဆာလောင်နေချိန်တွင် သူတို့က အရည်အသွေး အမြင့်မားဆုံး အစားအစာများကို ဝမ်းဗိုက်ပြည့်အောင် စားသောက်နေခြင်းသည် မှန်ကန်ပါမည်လော။

ဝေ့ဝူယင်သည် ဤအရာအတွက် ရယ်ရမည်လော၊ ငိုရမည်လော မသိတော့ပေ။ သို့သော် သူတို့၏ ရိုးသားလှသော စိတ်ခံစားချက်များကို သူ ခံစားမိနေခဲ့သည်။

"ငါတို့ ရောက်သွားတဲ့အခါ သူ့ကို ရှာကြမယ်.... အဲဒါက နံပါတ်တစ် ဦးစားပေးပဲ.... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း မြူခိုး တွေကို တတ်နိုင်သမျှ များများ မသန့်စင်ထားဘူးဆိုရင်၊ သူ့ကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့် အတွက် အဂ္ဂိရတ် တိုက်ပွဲ တစ်ခုထဲကို အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်ရတဲ့အခါ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ.... မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံးကို အသန်မာဆုံး အခြေအနေမှာ ရှိနေဖို့ ငါ လိုအပ်တယ်...."

ဝေ့ဝူယင် က အသိပေးလိုက်သည်။

ထိုနှစ်ဦးသည် ပို၍ပင် နှုတ်ခမ်းဆူသွားကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အကြောင်းပြချက်ကို အနည်းငယ်မျှပင် မယုံကြည်ကြပေ။ သို့သော် သူက အဆင့်ငါး မြူခိုး အချို့ကို ယူဆောင်လာသောအခါ၊ သူတို့၏ သေးငယ်သော ပါးစပ်လေးများကို ဖွင့်ကာ မစားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြပေ။

"သူ့ အတွက် သီးသန့်ပဲနော်...."

ပိုင်ရှု က မြူခိုးတစ်လုတ် မျိုချပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ အပြစ်မကင်းသလို ခံစားရမှုကို လျှော့ချရန်အတွက် နောက်ပိုင်းတွင် သူမ၏ ညီမဖြစ်သူ ချေဖျက်ရန် ပိုမို လွယ်ကူစေရန် မြူခိုးများကို စတင် သန့်စင်ပေးနေခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူယင် ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုသေးငယ်သော လုပ်ရပ်လေးကြောင့် သူ၏ နှလုံးသားမှာ နွေးထွေးသွားခဲ့၏။ မိသားစု မေတ္တာဆိုသည်မှာ အဖိုးတန်လှပေသည်။

"ကျွန်မတို့ ဘယ်ကို သွားနေတာလဲ...."

တီလီ က ဝေ့ဝူယင် ၏ ဝတ်ရုံကို ခပ်ဖွဖွ ဆွဲရင်း မေးလိုက်သည်။ သူတို့သည် စစ်မြေပြင် တစ်လျှောက် လှည့်လည်ကာ အထက်တန်းလွှာများကို ဖမ်းဆီးခြင်း၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် လွှတ်ပေးခြင်းများကို ပြုလုပ်နေခဲ့ကြသည်။ ဤအချိန်၌ ဝေ့ဝူယင် တွင် ဂလက်ဆီ စစ်မြေပြင် သို့ စစ်သည် တစ်ဦးအနေဖြင့် ဝင်ရောက်ရန် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုမိုများပြားသော အာဏာရှင် အဆင့် စစ်ဝိညာဉ်များ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုတပ်ရင်းများနှင့် တပ်စုများသည် ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်းများမှတစ်ဆင့် စစ်ဝိညာဉ်များ အမြောက်အမြား စုဆောင်းခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့ကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် သင်္ကေတများ အတွင်း၌ သိမ်းဆည်းထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဝေ့ဝူယင် ထံ၌ ဖမ်းဆီးထားသော စစ်သည် ၁၁၈ ဦး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ တပ်မကြီးကို မည်သူမျှ တားဆီး၍ မရနိုင်ပေ။ အင်အားအပြည့် ကောင်းကင်ရှန့်ထို ၁၀,၀၀၀ သည် အနိုင်ယူ၍မရနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းလှသည်။ အထူးသဖြင့် သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီသည် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် စစ်၏ သာမည အာဏာ ကို ကိုင်စွဲထားသောကြောင့် ပို၍ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဤအင်အားသည် အဆင့်နိမ့် ဂလက်ဆီ တစ်ခုကိုပင် သိမ်းပိုက်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

"ဘယ်သွားမလို့လဲ... ဟားဟား...."

ဝေ့ဝူယင်သည် စစ်မြေပြင်ကို သွေးရောင် လွှမ်းနေစေသော သွေးရောင် ကောင်းကင်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါက သတိပေးချက်တစ်ခု ပေးပို့နေတာလေ...."

"သတိပေးချက် ဟုတ်လား...."

တီလီသည် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"ဘယ်သူ့အတွက် သတိပေးချက်လဲ...."

ဝေ့ဝူယင်သည် အဖြေမပေးခဲ့ပေ။ သူ၏ အကြည့်သည် အကွာအဝေးနှင့် အာကာသ၏ တင်းတိမ်ကို ဖောက်ထွင်းကာ၊ ခုန်ပေါက်နေသော သွေးရောင် အလင်းတိုင်ကြီးကို ဝန်းရံလျက် စုဝေးနေကြသော လူတစ်စုအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

သွေးတိုင်ကြီး၏ အောက်ခြေတွင် လူတစ်စုပါဝင်သော စခန်းငယ်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံးသည် ၎င်း၏ ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသော လွှမ်းမိုးမှုများကို မခံရဘဲ သွေး အော်ရာ အတွင်း၌ စိမ်ဝင်နေစဉ်၊ ဦးတည်ချက် တစ်ခုတည်းကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

၇ ခုမြောက် တပ်မတော်၏ ဝင်ရောက်ရာ ဇုန်။

တစ်ဝက်တစ်ပျက် လောင်ကျွမ်းနေသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေသည့်၊ နုပျိုသော ရုပ်ရည်နှင့် မီးတောက်ကဲ့သို့ နီရဲသော ဆံပင်ရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် သူ၏ ခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကုတ်ဖဲ့နေခဲ့သည်။ သူ၏ ဆံပင်များကို ပိုမို ရှုပ်ပွလာစေရန် ဖွလိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ လောကများကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်သော အကျပ်အတည်းတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည့်အလား သူက ညည်းတွားလိုက်လေသည်။

"ငါတို့တော့ သွားပြီကွ...."

နုပျိုသော ရုပ်ရည်ရှိသည့် မီးတောက် လူငယ်လေးသည် ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"တော်ပါတော့ ဖုန်းဖုန်းရာ... ငါတို့ အဆင်ပြေသွားမှာပါ...."

အသက်အရွယ်ရနေပြီဖြစ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကျောဘက်တွင် ပတ်တီးများဖြင့် စည်းနှောင်ထားသော ကြီးမားသည့် ပစ္စည်းတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားသည့် အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ပိန်သွယ်သော အမျိုးသား တစ်ဦးက မီးတောက် လူငယ်လေးကို နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော့် နာမည်က ဖုန်းဖုန်း မဟုတ်ဘူး... ဖုန်းပေါင် ပါ၊ စီနီယာထို့...."

ရွှေဖုန်းပေါင် သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အိုး... ကောင်းပြီလေ ပေါက်စလေး ပေါင်... ငါ သဘောပေါက်ပြီ...."

ထို့ပိဟန် သည် သူ၏ အမှားကို 'အသိအမှတ်ပြု' လိုက်သည့်အလား နက်ရှိုင်းစွာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရွှေဖုန်းပေါင် သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာဖြင့် သက်ပြင်းမှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

မျက်လုံးများကို ပဝါဖြင့် စည်းထားပြီး၊ ခါးတွင် တစ်ခု၊ ကျောတွင် တစ်ခုပါသော အလွတ်ဖြစ်နေသည့် မြားကျည်တောက် နှစ်ခုကို လွယ်ထားသည့် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား တစ်ဦးသည် မလှမ်းမကမ်းတွင် မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့သည်။ ကျန်သူများနည်းတူ ဦးတည်ချက် တစ်ခုတည်းသို့သာ ကြည့်နေခဲ့၏။ သူသည် မည်သည့်စကားမျှ မဆိုခဲ့သော်လည်း၊ တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့်အလား သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးက အသင့်အနေအထားရှိသော ပြင်းထန်မှုကို ထုတ်လွှင့်နေခဲ့သည်။

ယောင်ဟုန်ရီ...

အသံမထွက်ဘဲ ရှင်းပြ၍မရနိုင်အောင်ပင်၊ အမည်းရောင် ဆံပင်နှင့် အမည်းရောင် မျက်လုံးများ ပိုင်ဆိုင်ထားသော အမျိုးသမီးငယ် တစ်ဦးသည် သူတို့ကြားတွင် မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့သည်။ ဆည်းဆာယံ၏ စစ်နတ်ဘုရားမ တစ်ပါးကို သတိရစေလောက်အောင် အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ရဲရင့်ကြံ့ခိုင်နေပြီး သူမသည်လည်း ထိုဦးတည်ချက်ကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"သခင်မစု...."

ရွှေဖုန်းပေါင် သည် မတ်မတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ ညှိုးငယ်နေသော စိတ်အခြေအနေကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး၊ တင်းမာ၍ အာရုံစိုက်နေသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားနှင့် အကြည့်တို့ဖြင့် အစားထိုးလိုက်၏။

သူသည် အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုမည့် မီးတောက်တစ်ခုအဖြစ် တောက်လောင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသော မီးပွားငယ်လေး တစ်ခုနှင့် တူနေခဲ့သည်။

စုမေ့ သည် သူ့ဘက်သို့ လှည့်မကြည့်ခဲ့ဘဲ ညင်သာစွာသာ ပြောလိုက်သည်။

"တစ်သောင်းတဲ့လား... ဂလက်ဆီ စစ်မြေပြင် ကို ဝင်ရောက်ဖို့ ဒါကို ငါတို့ ကျော်ဖြတ်ရမှာလား... ဒါဆိုလည်း အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမှာပေါ့....”

***