အခန်း ၁၃

အခန်း (၁၃) ရိက္ခာထောက်ပံ့မှု ပြဿနာ။

ထိုမိန်းမပျိုလေးသည် မိကျောင်းဝိညာဉ်ငယ်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင် မကြာသေးမီက မှ အရေခွံလဲခြင်းနှင့် အရိုးလဲလှယ်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်ထားသည့် အမှတ်အသားများစွာ ကျန်ရှိ နေသေးသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမသည် နဂါးထိန်းတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ဤမဟူရာရောင် မိကျောင်းဝိညာဉ်ငယ်လေးမှာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို အခုလေး တင် ပြီးဆုံးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အစစ်မှန် နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်လာရန်အတွက် ခြေလှမ်းကြီး တစ်လှမ်း ပိုမိုနီးကပ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သဘာဝအတိုင်း ထိုးထွင်းသိမြင်လိုက်ပေသည်။

"ပြောရမှာတော့ ရှက်စရာပါပဲ၊ ကျွန်တော် သတိမထားမိလိုက်လို့ ရေတံခွန်ရဲ့ ရေစီး ကြောင်းထဲ သူ့ကို မျောပါသွားခွင့်ပြုလိုက်မိတာပါ" ကျူးမင်လန်က အကျိုးအကြောင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

"သူ့ကို ကောင်းကောင်းမွေးမြူ လေ့ကျင့်ပေးလိုက်ပါ၊ သူက အလားအလာကောင်းတဲ့ နဂါးငယ်တစ်ကောင် ဖြစ်လာမှာပါ။ သူက နဂါးတံခါးဆီ သွားမယ့် လမ်းကြောင်းကိုတောင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ပြီပဲ။ တခြားကိစ္စမရှိရင်တော့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံအားထုတ်မှုကို မနှောင့်နှေး စေပါနဲ့တော့" ရေနဂါးအမျိုးသမီးက ဆိုသည်။

"အသက်ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအမကြီး" ကျူးမင်လန်က သင့်တော်သော ရိုသေမှုကျင့်ဝတ်ကို ထိန်းသိမ်းရင်း ပြောလိုက်ပြီးနောက်၊ သူ့ မိကျောင်း ဝိညာဉ်ငယ်လေးကို ဦးဆောင်ကာ ကမ်းစပ်ဆီသို့ ဦးတည်ကူးခတ်သွားတော့သည်။

ရေကန်ကြီးက ကျယ်ပြောပြီး ရေစီးက သန်လှသော်လည်း မိကျောင်းဝိညာဉ်ငယ်လေးမှာမူ ယခင်ကနှင့် လုံးဝ ခြားနားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အတန်ငယ် ခြေကုန်လက်ပမ်း ကျလုမတတ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီဖြစ်သော ကျူးမင်လန်ကိုပင် ရေကန်၏ အစွန်းဆီသို့ တင်ဆောင်ကာ ကူးခတ်ပေးနိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ့ကို အလွန်အမင်း စိတ်သက်သာရာ ရစေခဲ့ သည်။

နောက်ဆုံး ကမ်းစပ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသောအခါ ကျူးမင်လန်သည် သူ့ ခြေထောက်ဘေးတွင် ကပ်မြှောင်ကာ ဝပ်နေသော မိကျောင်းဝိညာဉ်ငယ်လေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဤမတော်တဆမှု ဖြစ်ပွားပြီးနောက်၊ ထိုမဟူရာရောင် မိကျောင်းငယ်လေးမှာ သူ့အပေါ် ပိုမိုတွယ်တာရင်းနှီးလာပုံရသည်။ ကျူးမင်လန်က မပြုံးဘဲမနေနိုင်ဘဲ ဆိုလိုက်သည် "တကယ်လို့ မင်းသာ အရံနဂါးများ သိုလှောင်ရာ ခန်းမဆောင်ထဲမှာ မင်းကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့ တဲ့ ဝံပုလွေဝိညာဉ်ငယ်တွေနဲ့ ထပ်တိုးရင်တော့ သူတို့ကို အစိမ်းလိုက် ကြေမွသွားအောင် ရိုက်နှက်နိုင်မှာ သေချာတယ်"

မိကျောင်းဝိညာဉ်ငယ်လေးက ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိဘဲ၊ သူ့မျက်ဝန်းကြီးများမှာ ဧရာမ ငွေရောင်ကုလားကာကြီးတစ်ချပ်ပမာ ဆွဲချထားသည့် ကျယ်ပြောလှပပြီး ခန့်ညားထည်ဝါ လှသော ရေတံခွန်ကြီးဆီသို့သာ စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သွယ်လျလှပသော အပြာရောင် အရိပ်တစ်ခုက တန်ချိန်ထောင်ပေါင်းများစွာမက လေးလံ လှသော ရေတံခွန် ရေစီးကြောင်းကြီးကို စိန်ခေါ်အန်တုရင်း ရေစီးကို ဆန့်ကျင်ကာ အထက်သို့ တွားတက်နေပေတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရေတံခွန်၏ ထိပ်ဖျားထံသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ထိုပုံရိပ်က ဟူးခနဲ ခုန်ပျံတက်သွားပြီး ခမ်းနားသော ရေပက်လှိုင်းများကို ဖန်တီးလျက် ဝေဟင်အထက် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်း၍ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ရေနဂါးကြီး၏ တန်ခိုးအရှိန်အဝါ စွမ်းအားမှာ ဤခဏ၌ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေ ကြောင်း အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေပေတော့သည်။

"မင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်က အဲဒီ ဝံပုလွေဝိညာဉ်ငယ်လေးတွေကို အနိုင်ယူဖို့တင် မဟုတ်ဘူး ပေါ့... အင်း... တစ်နေ့ကျရင် မင်းလည်းပဲ ဒီရေနဂါးကြီးနဲ့ ရင်ဘောင်တန်းပြီး ခြေသည်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရမယ်" ကျူးမင်လန်က ဆိုလိုက်သည်။

သူ ထိုသို့ ပြောလိုက်သော်လည်း ရှေ့ခရီးလမ်းမှာ အလွန်ပင် ရှည်လျားသေးကြောင်း သဘောပေါက်မိသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် ရေတံခွန်၏ ရေစီးကြောင်းကိုပင် တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤမတော်တဆမှုက ကျူးမင်လန်အား လေ့ကျင့်ရေး စိတ်ကူးကောင်းတစ်ခု ပေးစွမ်းခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ မိကျောင်းဝိညာဉ်ငယ်လေးကို ပြင်းထန်သော ရေစီးကြောင်းများ၊ ရေဝဲများနှင့် ရေတံခွန်များကို ပိုမိုရင်ဆိုင်အန်တုစေရန် ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ မြစ်ရေ ၏ ကြီးမားသော တွန်းကန်အားကြား၌ မိကျောင်းဝိညာဉ်ငယ်လေး၏ ကိုယ်ခံစွမ်းအားကို လျင်မြန်စွာ တိုးတက်ကောင်းမွန်စေနိုင်ပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထက်မြက်လာစေရန် သွေးပေးနိုင်လိမ့်မည်။

...

အိမ်ပြန်လည်ရောက်ရှိသည့်အခါ အိမ်ခြံဝန်းအတွင်းမှ ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

ကျူးမင်လန် အထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ချိန်တွင် နှစ်မီတာခန့် ရှည်လျားသော ဝံပုလွေဝိညာဉ် ကြီးတစ်ကောင်က နွားရိုင်းဝိညာဉ်တစ်ကောင်၏ လည်ပင်းကို ရက်စက်စွာ ကိုက်ခဲထား သည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ၎င်း၏ ထက်မြက်သော သွားများကြားမှ သွေးများ ယိုစီးကျနေပြီး အတန်ငယ် သွေးစွန်းနေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသည်။

"ကျွန်တော် အရှုံးပေးပါတယ်၊ အရှုံးပေးပါတယ်" လီရှောင်ရင်၏ အသံမှာ ငိုသံစွက်နေပြီး သူက အလျင်အမြန် အပြေးအလွှား လာခဲ့သည်။

ဝံပုလွေဝိညာဉ်ကြီးက လီရှောက်ရင်ကို အကြည့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ့ကို ထိတ်လန့်သွားစေပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် လဲကျသွားစေတော့သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ လူငယ်များထံမှ ကျယ်လောင်သော ဟားတိုက်ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"နောက်တစ်ခါကျရင် အလုပ်လုပ်ရတာကို ဒီလောက်အထိ ညည်းညူမနေနဲ့တော့" ထိုဝံပုလွေဝိညာဉ်ကြီးကို ထိန်းချုပ်ထားသော လူငယ်က ဆိုလိုက်သည်။

ကျူးမင်လန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

သို့သော် ပြဿနာ မရှာချင်သဖြင့် သူက ထိုမြင်ကွင်းကို ရှောင်ကွင်းသွားရန်သာ ရွေးချယ် လိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် နေထိုင်သူ အများစုမှာ လူငယ်များနှင့် ဆယ်ကျော်သက်များ ဖြစ်ကြပြီး ပြိုင်ဆိုင်လိုစိတ် အပြင်းထန်ဆုံး အသက်အရွယ်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ကြားတွင် စစ်မှန် သော နဂါးတစ်ကောင်မျှပင် မရှိကြသေးသည့်တိုင်အောင် အချင်းချင်း စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက် ခြင်းကတော့ ရေပန်းစားနေဆဲပင်။

ဝိညာဉ်သတ္တဝါငယ် အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ခြင်း...

ကျူးမင်လန်အတွက်မူ ဤအရာက အချိန်ဖြုန်းခြင်းသက်သက်သာ ဖြစ်ပုံရသည်။

သူ့အိမ်ငယ်လေးသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျူးမင်လန်က အိပ်ခန်းထဲသို့ဝင်၍ ခြောက်သွေ့ သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားအသစ်တစ်စုံသို့ လဲလှယ်လိုက်သည်။

သွားမည်းလေးသည် အလွန်အမင်း ဆာလောင်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ပြန်လာသည့် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူ့ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ တဂွီဂွီနှင့် မစဲတမ်း မြည်ဟည်းနေသံကို သူ ကြားခဲ့ ရသည်။ အကယ်၍ သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ အသားတိုးပိုးစာကောင်ကြီးများကိုသာ စားသုံး နေဆဲဆိုလျှင်မူ ကျူးမင်လန်အနေဖြင့် နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို ရှာကြံရတော့မည်ဖြစ်သည်။

အသားတိုး ပိုးစာကောင်ကြီးများ ထည့်ထားသည့် သေတ္တာငယ်တစ်လုံးကိုမူ တခြားဝိညာဉ် သတ္တဝါငယ်များက မကြိုက်ကြသဖြင့် အရံနဂါးများ သိုလှောင်ရာ ခန်းမဆောင်ထံမှ တောင်းခံ၍ ရနိုင်ကောင်းရနိုင်သော်လည်း၊ ယခုအခါ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဆယ်ဆမက ကြီးထွားလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူ၏စားသောက်လိုစိတ်မှာလည်း ပိုမိုကြီးမားဆန်းပြားလာမည် မှာ သေချာသည်။ ထိုမျှလောက်များပြားသော အသားတိုး ပိုးစာကောင်ကြီးများကို သူ ဘယ်နေရာကနေ လုံလောက်အောင် ရှာဖွေနိုင်ပါအံ့နည်း။

ဝိညာဉ်သတ္တဝါငယ်အဆင့်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နဂါးငယ်အဆင့်ပဲဖြစ်ဖြစ် မည်သည့်အဆင့်တွင်မဆို ငတ်မွတ်ခွင့် မပြုနိုင်ချေ။ အစားအစာမှရရှိသော စွမ်းအင်သည် နဂါးများ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် စိတ်ဝိညာဉ် အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်ပေးရုံသာမက၊ ၎င်းတို့၏ ကြီးထွားမှု အလားအလာနှင့် ဒြပ်စင်စွမ်းရည် ပြောင်းလဲမှုများအပေါ်တွင်ပါ သက်ရောက်မှု ရှိနေသော ကြောင့် ဖြစ်သည်...

လေ့ကျင့်ခန်း ပြုလုပ်ပေးခြင်းက အရေးကြီးသော်လည်း ကောင်းမွန်စွာ စားသောက်ရခြင်း က ပို၍ပင် အရေးကြီးလှပေသည်။ အရည်အချင်းပြည့်မီသော နဂါးထိန်းတစ်ဦးအနေဖြင့် မတူညီသော နဂါးများ၏ သွေးမျိုးဆက်၊ ဒြပ်စင်စွမ်းရည်နှင့် ကြီးထွားမှုအခြေအနေများ အပေါ် မူတည်၍ သင့်လျော်သော အစားအစာ အမျိုးမျိုးကို ခွဲခြားကျွေးမွေးရမည်။

"ပိုးစာကောင်တွေကို ကိုယ်တိုင်မွေးမြူဖို့ ခြံနေရာရှာဖို့ကလည်း အချိန်မမှီတော့ဘူး။ ခဏနေရင် မြို့ငယ်လေးထဲ သွားပြီး အသားတိုး ပိုးစာကောင်တွေ ရောင်းသူ ရှိ၊ မရှိ လိုက်ကြည့်ရမယ်။ တကယ်လို့ အဆင်မပြေရင်တော့ မြို့တော်အထိ သွားပြီး လှည့်လည် ရှာဖွေရလိမ့်မယ်... ဟူး... ပြီးတော့ ပိုက်ဆံရှာဖို့ နည်းလမ်းကိုလည်း စဉ်းစားရဦးမယ်" ကျူးမင်လန်တစ်ယောက် စတင် သောကရောက်လာတော့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းက ကျူးမင်လန်သည် ချွေတာစိစစ်စွာ နေထိုင်ခဲ့သော် လည်း စိတ်အေးချမ်းသာစွာဖြင့် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်သတ္တဝါ ငယ်လေးတစ်ကောင်ကို စတင်မွေးမြူပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏စားဝတ်နေရေးအတွက် ထပ်မံ၍ သောကရောက်ရလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။

"အသားတိုးပိုးစာကောင်တွေ... အာ... ငါ မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ်ပဲ။ တကယ်လို့ ဖြူလေး ပိုင်ချီသာ နိုးထလာခဲ့ရင် သူ့ကို လုံလောက်တဲ့ ပျားရည်တွေ ကျွေးရဦးမှာပဲ" ကျူးမင်လန် သည် သူ့ဦးခေါင်းကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်မိသည်။

သူ နဂါးမွေးမြူခြင်းနှင့် ကင်းကွာနေခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်သဖြင့် ဖြူလေး ပိုင်ချီသည် ပျားရည်စားသုံးရသည်ကို ကြိုက်နှစ်သက်ကြောင်း မေ့လျော့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖြူလေး ပိုးအိမ်မှ ဖောက်ထွက်လာပြီးနောက်တွင်မူ အလွန်အမင်း ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေမည်မှာ အမှန်ပင်။ နဂါးအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းပြီးနောက် ပထမဆုံးအကြိမ် စားသုံးရသည့် အစား အစာက အလွန်တရာ အရေးကြီးလှပြီး၊ ပျက်ကွက်ခဲ့ပါက ၎င်း၏ မွေးရာပါ စွမ်းရည်အချို့ ကို ဆုံးရှုံးသွားစေနိုင်ပေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဖြူလေး ပိုင်ချီသည် ပိုးအိမ်ထဲတွင်သာ ရှိနေသေးပြီး အချိန် အတန်ကြာ အိပ်စက်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် ဈေးကြီးသော ပျားရည်များကို ပြင်ဆင်ရန် အချိန်ရသေးသည်။

ပျားရည်…

ပျားရည်တွေ လုံလောက်အောင် မဖြစ်မနေ ပြင်ဆင်ထားရမယ်။

မွေးဖွားခါစ နဂါးရင်သွေးငယ်များသည် မွေးဖွားခါစ ကလေးငယ်တစ်ဦးအား နှစ်နာရီခြား တစ်ခါ မိခင်နို့တိုက်ကျွေးရန် လိုအပ်သကဲ့သို့ အစားအစာ အမြောက်အမြား လိုအပ်လှပေ သည်။ မိခင်နို့ မလုံလောက်ပါက ကလေးငယ်၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးနှင့် ကြီးထွားမှုကို ပြင်းထန်စွာ သက်ရောက်မှုရှိစေရုံသာမက အခန့်မသင့်ပါက အသက်ပါ ဆုံးရှုံးရသည်အထိ ဖြစ်စေနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ပိုင်ချီသည် သေးငယ်သော ရေခဲပိုးကောင်လေးအဆင့်မှ နဂါးငယ်အဆင့်သို့ ကူးပြောင်းရာတွင် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ထည်မှာ ကြီးကြီးမားမား ပြောင်းလဲသွားမှာ ဖြစ်ပြီး၊ စက္ကန့်တိုင်းတွင် ဧရာမစွမ်းအင်ပမာဏကို စုတ်ယူသုံးစွဲနေရသဖြင့် သူ သိုလှောင်ထားသော ပိုးစာရွက် အနည်းငယ်မျှဖြင့်မူ မည်သို့မျှ လုံလောက်အောင် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မည် မဟုတ် ပေ။

ဟူး... အကယ်၍ ဓားပြသာ တိုက်မခံရရင် သူ့ကိုယ်ပေါ်၌ ငွေဒင်္ဂါးအချို့ ကျန်ရှိနေဦးမည်။ ယခုမူ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ပြားပြားဝပ် ဆင်းရဲသွားခဲ့ရလေပြီ။

"ဝူး... ဝူး…."

မိကျောင်းနဂါးငယ်လေးမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်အမင်း ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေပုံရ သည်။ သူ၏ဦးခေါင်းကြီးမှာ ရေကန်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကျူးမင်လန်ကို မျှော်လင့်ချက် အပြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေရှာသည်...

အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကျူးမင်လန်သည် သူ့ဝမ်းတစ်ကိုယ်စာ ဝပြောရုံတင်မက၊ သူ့မိသားစုမှာလည်း တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးခြင်း မရှိခဲ့ဖူးချေ။ သူသည် ငွေကြေးဥစ္စာကိုလည်း ဖုန်မှုန့်သာသာ သဘောထားခဲ့ဖူးသည်။ ယခုမူ အသွင်ပြောင်းလဲ တော့မည့် ဖြူလေး ပိုင်ချီအတွက် သာမက၊ မိကျောင်းဝိညာဉ်ငယ်လေးအတွက်ပါ အစား အစာက ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ရလေပြီ။

ငါ ဘယ်တော့မှ ဒီလိုလမ်းပျောက်ပြီး ဝေဝေဝါးဝါး ဘဝမျိုးနဲ့ ဆက်မနေနိုင်တော့ဘူး။

ကျူးမင်လန်က မိကျောင်းဝိညာဉ်ငယ်လေးကို လှမ်းကြည့်ရင်း ဝိညာဉ်နယ်မြေအတွင်းရှိ ပိုင်ချီကို သတိရလိုက်ကာ၊ အတိတ်က လူငယ်တစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည် နိုးထလာခဲ့တော့သည်။

"သွားမည်းလေး... လောလောဆယ်တော့ ဒီကျောက်စက်ပြောက်ငါး အနည်းငယ်နဲ့ပဲ အဆင်ပြေအောင် စားထားလိုက်ဦးနော်။ ဒါတွေက မျိုချရခက်မှန်း ငါသိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့... မနက်ဖြန် မနက်ကျရင်တော့ မင်းဝါးမြိုဖို့အတွက် အသားတိုး ပိုးစာကောင် တွေ အပြည့်ထည့်ထားတဲ့ ခြင်းတောင်းကြီးတစ်လုံးကို ငါ ရှာဖွေပေးမယ်" ကျူးမင်လန်က မိကျောင်းနဂါးငယ်လေးကို ပြောလိုက်သည်။

မိကျောင်းနဂါးငယ်လေးမှာ အတော်ပင် လိမ္မာရှာပေသည်။ သူက ကျောက်စက်ပြောက်ငါး များ ထည့်ထားသည့် ဝါးခြင်းတောင်းကို ရေကန်ထဲသို့ တရွတ်တိုက် ဆွဲသွားပြီး၊ မစားချင် စားချင်ဟန်ဖြင့် တစ်ကိုက်ချင်း ကိုက်ဖဲ့စားသုံးနေရှာသည်။

ယခုအခါ သူသည် နဂါးငယ်တစ်ကောင် ဖြစ်လာပြီး နဂါးတစ်ကောင်၏ ထူးခြားသော အင်္ဂါရပ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်ရာ၊ ဤသာမန်ငါးများက သူ့အတွက် လုံလောက်သော အာဟာရစွမ်းအင်ကို မည်သို့မျှ မပံ့ပိုးပေးနိုင်ချေ။ အမှန်အတိုင်း အတိအလင်း ပြောရလျှင် ၎င်းတို့မှာ အာဟာရဓာတ် လုံးဝမရှိချေ။ လူသားများ သစ်ခေါက်ဝါးစားနေရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး ဝမ်းဗိုက်ဆိုင်ရာ ပြဿနာများကို အလွယ်တကူ ဖြစ်ပွားစေနိုင်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သူသည် စွမ်းအင်ကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် အိပ်စက် ခြင်းကိုသာ ရွေးချယ်နိုင်တော့သည်၊ အကြောင်းမှာ အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အငမ်းမရ ဆာလောင်လာမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ရေတံခွန်၏ တဝုန်းဝုန်း မြည်နေသော ရေစီးကြောင်းများကြားတွင် နဂါးအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲရန်အတွက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေခံအုတ်မြစ် ချမှတ်နိုင်ဖို့ လေ့ကျင့်ခန်း ဆင်းရန်ဆိုသည်မှာမူ မတွေးဝံ့ စရာပင်။

မိကျောင်းနဂါးငယ်လေးမှာ အလွန်ပင် လိမ္မာရေးခြားရှိလှသည်၊ ၎င်းသည် ရေကန်ထဲတွင် ဝပ်စင်းလျက် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်မောကျသွားတော့သည်။ သို့သော်ငြားလည်း ၎င်း၏ ဝမ်းဗိုက်ကြီးထဲမှမူ တစ်ခါတစ်ရံတွင် "တဂွီဂွီ" ဟု ဆာလောင်သံများ မြည်ဟည်းနေဆဲပင်။

ကျူးမင်လန်သည် မိကျောင်းနဂါးငယ်လေးကို လှမ်းကြည့်ရင်း သူ့မျက်နှာထက်တွင် သက်ပြင်းချရုံမျှသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ ရုတ်တရက် အရံနဂါးများ သိုလှောင်ရာ ခန်းမ ဆောင်မှ အဘိုးအိုကို သတိရမိလိုက်သဖြင့် သူသည် သူ့ကိုယ်ကိုယ် အလျင်အမြန် သပ်သပ် ရပ်ရပ်ဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီးနောက်၊ ထိုညတွင်းချင်းပင် အရံနဂါးများ သိုလှောင်ရာ ခန်းမဆောင်ဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။