အခန်း ၁၆

အခန်း (၁၆) နန်လင်းရှာ။

အပြာစင်းပြောက်ငါး မိစ္ဆာများ၏ အလေ့အထပုံစံကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခြင်းနှင့် အတူ မိကျောင်းနဂါးငယ်လေး၏ ခွန်အားမှာလည်း လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့ရာ၊ ထိုအပြာစင်းပြောက်ငါး မိစ္ဆာများကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန်မှာ အချိန်ပိုင်းကိစ္စတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သွားခဲ့တော့သည်။

ဦးစွာ သူတို့ကို အုပ်စုကွဲအောင်လုပ်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကာ တစ်ကောင်ချင်းစီ ဖြိုခွဲလိုက်သောအခါ၊ စည်းလုံးဉာဏ်ကောင်းလှသော ထိုငါးအုပ်ကြီး သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော ငါးငတုံးအုပ်စုကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် ကျန်ရှိနေသည်မှာ အမဲလိုက်ခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်တော့သည်၊ အကြောင်းမှာ ပင်ကိုယ်သဘာဝအရပင် အပြာစင်းပြောက်ငါး သတ္တဝါများသည် မိကျောင်းနဂါးကဲ့သို့သော သတ္တဝါမျိုးနွယ်ကို မည်သို့မျှ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျောင်းတာဝန် ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ကျူးမင်လန်သည် ထိုရွှေသဲပွင့်စကို ရရှိခဲ့သည်။

မိကျောင်းနဂါးငယ်လေးကို ဆုချီးမြှင့်ရန်အတွက် ကျူးမင်လန်သည် ဖီးနစ်တာရိုးမြို့ငယ် လေးသို့ အထူးတလည် သွားရောက်ခဲ့ပြီး ပိုးစာပင်စိုက် တောင်သူများထံမှ လတ်ဆတ်ပြီး အရည်အသွေးမြင့်မားသော အသားတိုးပိုးစာကောင်ကြီးများကို ကိုယ်တိုင် ဝယ်ယူရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

ဖြူလေး၏ နှင်းရေခဲပိုးအိမ်အဆင့်မှာ မကြာမီအချိန်အတွင်း အပြင်သို့ တိုးထွက်လာတော့ မည့် အလားအလာကို မြင်တွေ့ရသဖြင့်၊ သူသည် အခွင့်အခါကောင်းကို အသုံးချကာ လတ်ဆတ်သော ပျားပန်းဝတ်ရည်အချို့ကိုလည်း ဝယ်ယူခဲ့သည်။

"ဟယ်... ရှင် ရေအိုင်ထဲကနေ ပြန်တက်လာဖို့ ဘာလို့ လဝက်နီးပါးလောက် ကြာသွားရတာ လဲ" တံတားဦးတွင် ဂျုံရောင် အသားအရေနှင့် မက်မွန်သီးရောင်းသည့် မိန်းကလေးက ဆိုလိုက်သည်။

ကျူးမင်လန်က သူမကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ့အပြုံးက တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုတောက်ပလာ ပြီး "မင်း ငါ့ကို မက်မွန်သီးတစ်ခြင်းတောင်း ကြွေးတင်နေသေးတယ်နော် မိန်းကလေး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မက်မွန်သီးရောင်းသည့် မိန်းကလေးမှာ တခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီးမှ ကျူးမင်လန်၏ ရင်ဘတ်တွင် အကယ်ဒမီ၏ တံဆိပ်တစ်ခု တကယ်ပင် ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။

"ဒါဆို ရှင်က တကယ်ပဲ နဂါးထိန်းအကယ်ဒမီက ကျောင်းသားတစ်ယောက်ပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ရှင့်နဂါးက ဘယ်မှာလဲ" မက်မွန်သီးရောင်းသည့် မိန်းကလေးက မေးလိုက်သည်။

"ဒါတွေကို ထားလိုက်ပါတော့၊ ငါက အလတ်ဆတ်ဆုံး၊ အကြီးဆုံးနဲ့ အရည်ရွှမ်းဆုံး မက်မွန်သီးတွေကိုပဲ လိုချင်တာ" ကျူးမင်လန်က ဆိုလိုက်ရာ သူ၏စိတ်အခြေအနေမှာ ချက်ချင်းပင် တက်ကြွသွားခဲ့သည်။ ယခင်က ရှိခဲ့ဖူးသမျှသော မကျေနပ်ချက် အသေးအဖွဲ လေးများအားလုံးမှာ ယူပစ်သလို ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။

"ကဲပါ၊ ကဲပါ... မင်းကို အရှုံးပေးပါတယ်။ ငါတို့အိမ်မှာ မက်မွန်သီးတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ဒီနေ့အတွက် မက်မွန်သီးတွေ ရောင်းလို့ကုန်ရင် မင်း ငါတို့အိမ်ကို လိုက်ပြီး ယူနိုင်ပါတယ်" မက်မွန်သီးရောင်းသည့် မိန်းကလေးက ပွင့်လင်းပြတ်သားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေတာပေါ့။ ဒါနဲ့ စကားမစပ်... ငါ ဘယ်နေရာမှာ ပိုးစာကောင်တွေ ဝယ်လို့ရမလဲ၊ ပြီးတော့ အရည်အသွေးကောင်းတဲ့ ပျားပန်းဝတ်ရည်ကိုကော ဘယ်ကနေ ရနိုင်မလဲဆိုတာ မင်း သိလား" ကျူးမင်လန်က စုံစမ်းမေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါတို့အိမ်မှာ ရှိတယ်လေ" မက်မွန်သီးရောင်းသည့် မိန်းကလေးက ဆိုသည်။

ကျူးမင်လန်တစ်ယောက် ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားကာ သူမကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည် "မင်းတို့မိသားစုက မက်မွန်သီးလုပ်ငန်းပဲ လုပ်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

"လယ်သမားတွေက မိသားစုအစုစပ်လုပ်ငန်းတွေ မလုပ်ရဘူးလို့ ရှိလို့လား။ ငါ့အဖေနဲ့ အမေက မက်မွန်သီးစိုက်ပြီး ရောင်းတယ်၊ ငါ့တတိယအစ်ကိုက ပိုးစာကောင်မွေးတယ်၊ သတ္တမ မြောက်ဦးလေးက ပျားပန်းဝတ်ရည် စုဆောင်းတယ်။ ဒီဖီးနစ်တာရိုးမြို့ငယ်လေး မှာ ငါတို့မိသားစု မရောင်းတဲ့ စိုက်ပျိုးရေးထွက်ကုန်ဆိုတာ မရှိသလောက်ပဲ" မက်မွန်သီး ရောင်းသည့် မိန်းကလေးက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် အခိုင်အမာ ပြောကြားလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ... မင်းတို့ဆီမှာ အကုန်ရပြီး အရည်အသွေးလည်း ကောင်းတယ် ဆိုရင်တော့ နောက်ဆို ငါ မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့ပဲ အရောင်းအဝယ် လုပ်တော့မယ်" ကျူးမင်လန်က ဆိုသည်။

"ကြိုပြီးတော့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောထားမယ်နော်။ ငါတို့အိမ်က အကြွေးတော့ မရောင်းဘူးနော်" မက်မွန်သီးရောင်းသည့် မိန်းကလေးက သတ်မှတ်ချက် ထုတ်ပြန်လိုက် သည်။

ကျူးမင်လန်သည် သူ့ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ကြည့်ကာ အံ့ဩသွားမိသည်။ သူကရော အကြွေးနှင့် လိမ်မည့်လူမျိုးနဲ့ ဘယ်နေရာများ တူနေလို့ပါလိမ့်။ သူက အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့် အယှက်ဖြစ်ရသည့် လေသံဖြင့် "ငါက လက်ငင်းချေမှာပါဟ" ဟု ပြောလိုက်တော့သည်။

မက်မွန်သီးရောင်းသည့် မိန်းကလေးနှင့် ဈေးနှုန်းညှိနှိုင်းပြီးနောက်တွင်မူ ကျူးမင်လန်သည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချနိုင်သွားခဲ့တော့သည်။ သူသည် သူ့ကလေးငယ် နှစ်ကောင်အတွက် အစောပိုင်း ရိက္ခာထောက်ပံ့မှု ပြဿနာကို နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင် စွာ ဖြေရှင်းပေးနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"လူငယ်လေး... မင်းမှာ ပိုက်ဆံ တော်တော်လေး ပြတ်နေပုံရတယ်၊ ဒီလို အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးတွေကိုတောင် ဈေးဆွဲဆစ်နေရတာကိုး။ ဟိုမြစ်ဘေးက ဆေးရောင်ခြယ်ထားတဲ့ လှေမော်တော်ကြီးကို မြင်လား။ အဲဒီထဲမှာ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတွေတင်မကဘူး၊ ချောမော တဲ့ အမျိုးသားတွေလည်း ရှိတယ်။ ရှင် တကယ်ပဲ ငွေလိုနေတယ်ဆိုရင် အဲဒီမှာ သွားပြီး စမ်းသပ်ကြည့်နိုင်ပါတယ်။ မင်းရုပ်ရည်ကလည်း အထီးကျန်နေတဲ့ မုဆိုးမတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့အဆင့် ရှိနေတာပဲ ဥစ္စာ။ ငါတို့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံတုန်းကလိုမျိုး တစ်ပြားမှ မရှိဘဲ သနားစရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေမျိုးအထိ အဖြစ်မခံပါနဲ့" မက်မွန်သီးရောင်းသည့် မိန်းကလေးက ကျူးမင်လန်အား စေတနာအပြည့်ဖြင့် အကြံပြုချက်လေးတစ်ခု ပေးလိုက် သည်။

"ဘာ" ကျူးမင်လန် အနည်းငယ် အောင့်တက်သွားသော သူ့ရင်ဘတ်ကို လက်ဖြင့် ဖိထား လိုက်မိသည်။

ထပ်မံ၍ စကားနာထိုး ခံလိုက်ရပြန်ပြီ။ တကယ်ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ရပါပေ့။

"နန်နန်... အမကြီးအတွက် ပျားရည်မက်မွန်သီးတွေ ချန်ထားပေးရဲ့လား" သာယာနာပျော် ဖွယ်ကောင်းပြီး ချစ်စဖွယ် အသံတစ်သံက သူတို့နောက်ဘက်ဆီမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအသံကို ကြားရရုံမျှဖြင့် လူတစ်ယောက်၏ နှလုံးသားကို ယားကျိကျိ ဖြစ်သွားစေကာ၊ စကားပြောနေလူ၏ အလှတရားအားလုံးကို စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပုံဖော်ကြည့်နိုင် လောက်သည်အထိပင် ဆွဲဆောင်မူကောင်းသည်။

"ရှိတာပေါ့၊ ရှိတာပေါ့..." မက်မွန်သီးသည် မိန်းကလေး၏ လေသံမှာ ရုတ်တရက်ပင် ချိုသာ နူးညံ့သွားခဲ့သည်။ သူမက သေသပ်စွာ ထုပ်ပိုးထားသော ပျားရည်မက်မွန်သီးကြီးများ ထည့်ထားသည့် အိတ်ကို အလျင်အမြန် ထုတ်ပေးလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ ပါးပြင်လေး နှစ်ဖက် စလုံးတွင် အပြုံးပန်းများ ဝေဆာလျက် ပြောလိုက်၏ "အမကြီးက တကယ်ကို လှပလွန်း တာပဲ။ ညီမလေးက မိန်းကလေးအချင်းချင်း ဖြစ်တာတောင် အမကြီးကို ကြည့်ပြီး ရင်တွေ အဆမတန် ခုန်လာမိတယ်"

ကျူးမင်လန်မှာ ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးအစုံ ပြူးသွားခဲ့ရပြီး၊ စောစောက စကားနာထိုးတတ် လွန်းသော ဤမိန်းကလေးမှာ တခဏအတွင်းမှာပင် ယခုလို ချစ်စဖွယ် ကောင်မလေး တစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ချက်ချင်းကြီး ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်ကို မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

"အမကြီးကလည်း တကယ်တော့ ချိုချိုသာသာနဲ့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးတွေကို ပိုပြီး သဘောကျတတ်ပါတယ်" ထိုအမျိုးသမီးက ဆိုလိုက်သည်။ သူမလေသံမှာ ငြင်းပယ် ၍ မရနိုင်လောက်အောင် သိက္ခာကြီးလှသော်လည်း၊ သူမ စကားလုံးများမှာမူ ထူးခြားဆန်း ပြားစွာ ဆွဲဆောင်မှုရှိနေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူမအသံက ဝေဝေဝါးဝါးဖြင့် တစ်နေရာရာတွင် ရင်းနှီးနေသလိုမျိုး ခံစားချက် တစ်ခု ရှိနေသည်။

ကျူးမင်လန်က စူးစမ်းလိုစိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ စကားပြောလိုက်သည့် အမျိုးသမီး ရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့သည်။

သူလှမ်းကြည့်လိုက်သည့် အခိုက်တန့်မှာပင် ကျူးမင်လန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး လျှပ်စီး ကြောင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ တုန်ရင်သွားခဲ့ရသည်။

သူမအသံကို ကြားရုံမျှဖြင့် သူမသည် မိန်းမလှတစ်ဦး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ စိတ်ကူးပုံ ဖော်ခဲ့သော်လည်း၊ သူမ၏ အံ့မခန်းလှပလွန်းလှသော ရုပ်အဆင်းက သူ့ကို လုံးဝ ဆွံ့အ မှင်သက်သွားစေခဲ့ကာ အကြာကြီး ငေးစိုက်ကြည့်နေမိခဲ့တော့သည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် ကျူးမင်လန်၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိသော်လည်း၊ ယဉ်ကျေးပျူငှာမှု သက်သက်ဖြင့်သာ ပြုံးရုံမျှ ပြုံးပြလိုက်ပြီးနောက် မက်မွန်သီးသည် မိန်းကလေးနှင့် ဆက်လက်၍ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားစမြည် ပြောဆိုနေခဲ့သည်။

"မင်း ငါ့ကို သီးသန့်လာတွေ့တာလား" ကျူးမင်လန်က တစ်ဖက်လူ၏ အလှတရားကြောင့် သူ့ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်နေခဲ့ရသော်လည်း၊ တတ်နိုင်သမျှ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လေသံဖြင့် ထိုအမျိုးသမီးကို လှမ်းမေးလိုက်သည်။

လီယွင်ဇီ။

သူ့ရှေ့တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသော အမျိုးသမီးမှာ အမှားအယွင်းမရှိ ထင်ထင်ရှားရှားပင် လီယွင်ဇီ ဖြစ်နေသည်။

သူမမျက်ဝန်းအစုံမှာ နဂါးငွေ့တန်း ဂလက်ဆီပမာ တောက်ပနေပြီး၊ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလွှာ များမှာ ပျားရည်မက်မွန်သီးကဲ့သို့ ဆူဖြိုးအိစက်နေ၏။ သူမနှင့်အတူ တစ်ညလုံး အတူတူ ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသူဖြစ်ရာ ကျူးမင်လန်အနေဖြင့် သူမကို မည်သို့လျှင် မမှတ်မိဘဲ ရှိပါအံ့ နည်း။ ယနေ့တွင် သူမ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံမှာ သိသိသာသာ ကွဲပြားခြားနားနေပြီး မြင့်မြတ်သည့် သခင်မလေးတစ်ဦးနှင့် တူနေခဲ့သော်လည်း၊ သူမ၏ မှင်သက်ဖွယ်ကောင်း ပြီး ထူးခြားလှသော အလှတရားမှာမူ မေ့ပျောက်နိုင်ရန် ခက်ခဲလွန်းလှပေသည်။

"ကျွန်မတို့ သိကြလို့လားရှင့်..." ထိုအမျိုးသမီး၏ အကြည့်မှာ ကျူးမင်လန်၏ မျက်နှာ ထက်သို့ ပြန်လည် ကျရောက်လာခဲ့ပြီး အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်အေးဆေးသော လေသံဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"ဒါက..." သူမ၏ မေးခွန်းကြောင့် ကျူးမင်လန်မှာ အတော်လေးကို အိုးတိုးအိုးတမ်း ဖြစ်ကာ မျက်နှာပူသွားခဲ့ရသည်။

လီယွင်ဇီအနေဖြင့် သူတို့၏ အတိတ်က ဆုံတွေ့မှုကို အခြားသူများ သိရှိသွားမည်ကို မလိုလားသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ စိမ်းကားသော သူစိမ်းများအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေခြင်းများလား။

"မောင်လေးရေ... မင်းရဲ့ မိန်းမပိုးတဲ့ အရည်အချင်းက ဖားပြုပ်တစ်ကောင်ထက်တောင် ညံ့သေးတယ်" မက်မွန်သီးသည် မိန်းကလေးက စကားနာထိုးသလိုလို၊ ချွဲနွဲ့သလိုလို လေသံဖြင့် နောက်ပြောင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက ထိုအမျိုးသမီးဘက်သို့ ပြန်လှည့် ကာ ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည် "လင်းရှာအမကြီး... အမကြီးရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုက တကယ်ကို ပြင်းထန်လွန်းပါတယ်၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းနဲ့ မောင်လေး တွေကိုတောင် မတွန်းလှန်နိုင်အောင် ဆွဲဆောင်နိုင်တာကိုး"

"ကဲပါ၊ ကဲပါ... ငါလည်း အကယ်ဒမီကို ပြန်တော့မယ်" ထိုအမျိုးသမီးက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက် ကာ၊ သူမ၏ မက်မွန်သီးအိတ်ကို ကောက်ကိုင်ပြီး ပိုင်ချီတံတားဆီသို့ အကယ်ဒမီရှိရာ အရပ်မျက်နှာအတိုင်း လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။

ကျူးမင်လန်က ဝေးကွာသွားသော လီယွင်ဇီ၏ ကျောပြင်ကို နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ငေးကြည့်နေမိသည်။

"မင်း ခုနက သူမကို ဘယ်လိုခေါ်လိုက်တာလဲ" ကျူးမင်လန်က မက်မွန်သီးသည် မိန်းကလေးဘက်သို့ ပြန်လှည့်၍ မေးလိုက်သည်။

"နန်လင်းရှာလေ... မင်းက တကယ်ပဲ လီချွမ်းနဂါးထိန်းအကယ်ဒမီက ကျောင်းသား တစ်ယောက် ဟုတ်ကောဟုတ်ရဲ့လား၊ အမကြီးလင်းရှာလို နာမည်ကျော် အလှပဂေး တစ်ယောက် အကြောင်းကိုတောင် မကြားဖူးဘူးလား" မက်မွန်သီးသည် မိန်းကလေးက သံသယစိတ်ဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ငါက ငါ့ဘာသာလေ့လာခဲ့တာမို့ အကယ်ဒမီအကြောင်း သိပ်မသိလို့ပါ။ သူမနာမည်က နန်လင်းရှာ ဟုတ်လား၊ ပြီးတော့ သူမက လီချွမ်းနဂါးထိန်း အကယ်ဒမီကပဲလား" ကျူးမင်လန်က ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီကို ကြည့်ဦး... အမကြီးလင်းရှာအပေါ် ဘာစိတ်ကူးယဉ်မှုမျိုးမှ လျှောက်မတွေးနဲ့နော်။ သူမက နန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်မလေး၊ ဖီးနစ်ငှက်တစ်ကောင်လို မြင့်မြတ်လွန်းတဲ့လူ။ လီချွမ်းနဂါးထိန်းအကယ်ဒမီကို ဝင်ခွင့်ရရုံနဲ့ ကောင်းကင်ပေါ် အရှိန်အဝါနဲ့ ပျံတက်သွားနိုင် မယ်လို့ အိပ်မက်မက်နေမယ့်အစား၊ ရှင့်ကိုယ်ရှင် ဘယ်လို ကျွေးမွေးရှင်သန်ရမလဲဆိုတာ ကိုပဲ အချိန်ပေးပြီး ပိုစဉ်းစားလိုက်စမ်းပါ။ ဝိညာဉ်သတ္တဝါငယ်တွေ နဂါးအဖြစ် အသွင် မပြောင်းနိုင်ကြလို့ ပြာပုံတိုး မွဲပြာကျပြီး ရူးသွပ်သွားကြတဲ့ ကျောင်းသားတွေ အများကြီးရှိ တယ်" မက်မွန်သီးသည် မိန်းကလေးက ဆိုလိုက်သည်။

"နန်မျိုးနွယ်စု ဟုတ်လား... ငါ တကယ်ပဲ လူမှားသွားတာများလား" ယခုအချိန်တွင် ကျူးမင်လန်တစ်ယောက် လုံးဝ ဝေခွဲမရအောင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ထိုအမျိုးသမီး၏ ပင်ကိုယ်အရှိန်အဝါ စိတ်နေနေထားနှင့် သူမ၏ မျက်ခုံးမျက်ဝန်းများကြား မှ ထွက်ပေါ်နေသော ဆွဲဆောင်မှုတို့မှာ ကွဲပြားခြားနားနေသော်လည်း၊ သူမ၏ မျက်နှာကမူ အထင်အရှားပင် လီယွင်ဇီ၏ မျက်နှာ ဖြစ်နေသည်။

နန်လင်းရှာ... နန်လင်းရှာ၊ ဤနာမည်သည် သခင်ကြီးလီ ပြောပြခဲ့ဖူးပြီး၊ ကျူးမင်လန် မရေမရာ ပြန်လည်မှတ်မိသလို ရှိနေသော နာမည်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ညီအစ်မတွေလား... ဒါပေမဲ့ ညီအစ်မချင်း ဆိုရင်တောင် ဒီလောက်အထိ ချွတ်စွပ်တူနေဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါချေ။

ကျူးမင်လန်သည် သူ့ဦးခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ 'နေ့ခင်းဘက်တွင် စွဲလမ်းစွာ တွေးတောမိခြင်းကြောင့် လွဲမှားရခြင်း' ဆိုသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုစွဲမက် ဖွယ်ကောင်းသော နေရောင်ခြည်အောက်တွင် သူ့နှလုံးသားထဲ၌ စွဲထင်နေသော အမျိုးသမီးနှင့် အခြားတစ်ဦးကို အာရုံထွေပြားပြီး မှားယွင်းကြည့်မိသွားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့် မည်။