အခန်း ၂၂
Vol. 3 Ch. 22
အခန်း (၂၂) မိကျောင်းကို ငါးစာအဖြစ် အသုံးပြုခြင်း။
'နှင်းခဲပန်း' က သေချာပေါက် ဈေးမပေါပေ။ အသေးအဖွဲ ကူညီပေးရမယ့် အလုပ်မျိုးကို ဘယ်သူမဆို လုပ်နိုင်တာမှန်သော်လည်း ဆရာမ တွမ်လန်က သူ့ကို နောက်ထပ် အလုပ် အပြည့်အစုံ ဆယ်ခုလောက် ကူညီခိုင်းရင်တောင်မှ တကယ်ကို တန်လှပေသည်။
သို့သော် ကျူးမင်လန်သည် ဆရာမ တွမ်လန်အနေဖြင့် ဤအလုပ်အတွက် အဘယ်ကြောင့် ပိုမို စွမ်းအား ကြီးမားသော အဖြူလေးကို မခိုင်းဘဲ၊ သွားမည်းလေးကိုမှ ရွေးခိုင်းရသနည်း ဟူသည်တော့ အနည်းငယ် သိချင်မိနေခဲ့သည်။
သူတို့ 'ဖီးနစ်တောင်ရိုးရေတံခွန်' အောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါမှသာ၊ ကျူးမင်လန် က ဆရာမ တွမ်လန် အဘယ်ကြောင့် သွားမည်းလေးကို လိုအပ်ရသလဲဆိုသည်ကို အဆုံးစွန် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။
ပြင်းထန်စွာ စီးဆင်းနေသော ရေတံခွန်ရေစီးကြောင်းများနှင့် ဧရာမ ရေကန်ကြီးထဲရှိ ကျောက်ဆောင်ကြီး များကို ကြည့်ရင်း... ကျူးမင်လန်သည် ဤမိကျောင်းဝိညာဉ်လေးနှင့် မည်သို့ ဆက်သွယ်ပြောဆိုရမည်ကို မသိတော့ဘဲ တွေးတောမိနေခဲ့သည်။
"သွားမည်းလေး... သေချာမှတ်ထားနော်၊ အဲဒီအကောင် မင်းဆီကို လှမ်းခုန်အုပ်လိုက်တာ နဲ့ မင်း ချက်ချင်း အဝေးကို ကူးခတ်ပြေးရမယ်။ သူ့အမိခံလို့မရဘူးနော်။ ကျန်တဲ့အပိုင်းကို တော့ ဆရာမ တွမ်လန်ရဲ့ ရေတံခွန်နဂါးကြီးကိုပဲ လွှဲထားလိုက်၊ ကြားလား" ကျူးမင်လန် က မိကျောင်းဝိညာဉ်လေး၏ ချစ်စဖွယ် ကောင်းပြီး ရုပ်ဆိုးလွန်းသော ခေါင်းကြီးကို ပွေ့ဖက်ရင်း သေသေချာချာ အလေးအနက် ပြောဆိုလိုက် သည်။
မိကျောင်းဝိညာဉ်လေး၏ မျက်နှာမှာ ကြက်ဟင်းခါးသီးပမာ ရှုံ့မဲ့နေခဲ့ရသည်၊ အမှန်တော့ သူ့မျက်နှာက အမြဲတမ်း ထိုပုံစံမျိုး ဖြစ်နေခဲ့တာ ဖြစ်သော်လည်း...။
အိမ်အနောက်ဘက်မှာ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အိပ်မောကျနေခဲ့သော သူကိုယ်ကိုယ် ရုတ်တရက်ကြီး ငါးစာအဖြစ် အသုံးပြုခံရလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမျှ ထင်မှတ် မထားခဲ့မိပေ။
သူက မိကျောင်းတစ်ကောင်၊ ဧရာမ မိကျောင်းကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်ပေသည်။ မိကျောင်းကို ငါးစာအဖြစ် သုံးတယ်လို့ ဘယ်သူ ကြားဖူးလို့လဲ…
"စိတ်မပူပါနဲ့၊ အဲဒီ နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိတဲ့ ရေမိစ္ဆာက သိပ်ပြီးတော့ မသန်မာပါဘူး၊ သူ့ရဲ့ အနံ့ခံအာရုံက အလွန်အမင်း ထက်မြက်လွန်းနေတာပဲ ရှိတာ။ ဆရာမက ရေတံခွန် နဂါးကြီးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်တိုင်း၊ အဲဒီအကောင်က ကန်အောက်ခြေက ကျောက်ဆောင် တွေကြားထဲမှာ သွားပြီး ပုန်းနေတတ်တာ။ သူ့ကို လျှို့ဝှက်စွမ်းရည်သုံးပြီး အတင်းအကြပ် အင်အားနဲ့ ခြေမှုန်းပစ်ဖို့က လွယ်ကူပေမဲ့၊ အဲဒီလိုလုပ်ရင် ကန်အောက်ခြေမှာ ရှင်သန်နေ ထိုင်ကြတဲ့ အခြားသော သတ္တဝါလေးတွေကို ထိခိုက်သွားစေနိုင်လို့ပါ" ဆရာမ တွမ်လန်က ကျူးမင်လန်ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။
လီချွမ်းနဂါးထိန်းအကယ်ဒမီမှ ဆရာမတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ဆရာမ တွမ်လန်သည် ရေတံခွန် အောက်တွင် တံငါသည်များအတွက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုကြီး ဖြစ်စေသည့် ရေမိစ္ဆာတစ်ကောင် ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ တရားဝင် တာဝန်ပေး ချက်မျိုး မရှိလျှင်ပင် သူမအနေဖြင့် ရှင်းလင်းပေး သင့်သည့် အရာမျိုး ဖြစ်သော်လည်း၊ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုသတ္တဝါမှာ အားနည်းသူကို နှိပ်စက်ပြီး အားကြီးသူကို ကြောက်ရွံ့ တတ်ကာ... မည်သို့ အသက်ရှင်ရမည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိနားလည်ပြီး ပုံမှန် နေ့ရက်များ တွင် ဖမ်းဆီးရန် အလွန်ခဲယဉ်းလှပေသည်...
ရေတံခွန်နဂါးကြီးမှာ ခန္ဓာကိုယ် အလွန်ကြီးမားလွန်းသဖြင့်၊ ကန်အောက်ခြေရှိ ရှုပ်ထွေးလှ သော ကျောက်တုံးများကြားတွင် လိုက်လံရှာဖွေရန်အတွက် အဆင်မပြေပါချေ။ ထို့ကြောင့် ဆရာမ တွမ်လန်က ကျူးမင်လန်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ကျူးမင်လန်၌ မိကျောင်း ဝိညာဉ်လေးတစ်ကောင် ရှိနေသည် ကို သတိရသွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
မိကျောင်းဝိညာဉ်လေး၏ အဆင့်မှာ လိုအပ်ချက်နှင့် ကွက်တိဖြစ်နေခဲ့သည်။ ၎င်းက ထိုနှစ်တစ်ရာ သက်တမ်းရှိ ရေမိစ္ဆာထက် ပိုမိုအားနည်းသော်လည်း ထိုအကောင်ကြီး အတွက်တော့ တကယ့်ကို ပြီးပြည့်စုံသော ငါးစာတစ်ကောင် ဖြစ်ပေသည်၊ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် သာမန်ငါးကလေးများဆိုလျှင် ထိုရေမိစ္ဆာ၏ အာရုံစိုက်မှုကိုပင် ရရှိလိမ့်မည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။
ယခုအခါတွင်မူ ကျူးမင်လန် တစ်ခုလုံးကို သဘောပေါက်သွားခဲ့ချေပြီ။
သူ၏ မိကျောင်းဝိညာဉ်လေးကို နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိ ရေမိစ္ဆာအတွက် ငါးစာအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းကသာ တကယ့် စစ်မှန်သော အလုပ်အကျွေးပြုမှု ဆုကြေး ဖြစ်ပေတော့ သည်။
ဤလောကကြီးတွင် ဘယ်သောအခါမျှ နဂါးအဖြစ်သို့ ဆင့်ကဲမပြောင်းလဲနိုင်သည့် သတ္တဝါ အချို့ ရှိကြပေသည်။ နှစ်တစ်ရာ သက်တမ်းသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ၎င်းတို့ကို 'မိစ္ဆာဝိညာဉ်' ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းတွင်မူ 'နတ်ဆိုးဝိညာဉ်' ဟု ခေါ်ဆိုကြပြီး၊ နှစ်တစ်သောင်း သက်တမ်းသို့ ရောက်ရှိသောအခါ 'သူတော်စင်ဝိညာဉ်' များ ဖြစ်လာကြ သည်။
ဤထူးခြားလှသော မိစ္ဆာများနှင့် နတ်ဆိုးများသည် နဂါးတံခါးကို ဘယ်သောအခါမျှ ဖြတ်ကျော်ဖူးခြင်း မရှိကြသော်လည်း... တစ်ခါတစ်ရံတွင် အစစ်မှန် နဂါးစစ်စစ်များ၏ စွမ်းအားကိုပင် ဖိနှိပ်ခြေမွပစ်နိုင် လောက်သည်အထိ စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားတတ် ကြသည်၊ အထူးသဖြင့် 'နတ်ဆိုးဝိညာဉ်' များနှင့် 'သူတော်စင်ဝိညာဉ်' များ၏ အရှေ့ မှောက်တွင်မူ နဂါးသခင်များနှင့် နဂါးဘုရင်များပင်လျှင် ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ်သွားရတတ် ပေသည်။
နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိ မိစ္ဆာဝိညာဉ်မှာလည်း လုံးဝ အားနည်းခြင်း မရှိပေ၊ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ဆင့်ကဲ ပြောင်းလဲသွားသော တောအုပ်နဂါးစိမ်း၏ စွမ်းအားမျိုးနှင့် နီးစပ်ပေ လိမ့်မည်။ အကယ်၍ အဖြူလေးကို လွှတ်လိုက်မည်ဆိုပါက ကိစ္စမရှိသော်လည်း... သွားမည်းလေးအတွက်မူ ထိုအကောင်ကြီးကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင် စွမ်း လုံးဝ မရှိပါချေ။
ထို့ကြောင့် ကျူးမင်လန်သည် ကန်အောက်ခြေရှိ ရှုပ်ထွေးလှသော ကျောက်ဆောင် တောအုပ်ကြားတွင် ထိုရေမိစ္ဆာ၏ အရိပ်အယောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးရန်အတွက် သူ၏ လမ်းညွှန်ချက်များကို အထပ်ထပ်အခါခါ မှာကြား နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
...
မိကျောင်းဝိညာဉ်လေးမှာ ရဲရင့်လှပေသည်၊ သူသည် ဧရာမရေကန်ကြီးထဲသို့ ဒိုင်ဗင်ထိုး ခုန်ဆင်း သွားခဲ့တော့သည်။
သူ၏ ခံစားချက်များနှင့် အခြေအနေကို သိရှိနိုင်မည့် 'ဝိညာဉ်ပဋိညာဉ်' (Spirit Contract) တစ်ခု မရှိဘဲနှင့် တော့... ကျူးမင်လန်အနေဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်မိနေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း မိကျောင်းဝိညာဉ်လေးအနေဖြင့် တစ်နေ့နေ့တွင် နဂါးတံခါးကို ဖြတ်ကျော်ရမည် ဖြစ်ကြောင်း တွေးမိလိုက်သောအခါ၊ ဤကဲ့သို့သော စမ်းသပ်မှုများကို ဖြတ်သန်းရခြင်းမှာ မဖြစ်မနေ လိုအပ်လှပေသည်။ အဆုံးသတ်မှာတော့... မည်သည့် အန္တရာယ်မျှမရှိဘဲ ရေကန်ရေပြင်ထဲမှာတင် သာမန် ကာလျှံကာ လေ့ကျင့်နေရုံမျှဖြင့် မကြာခင်အချိန်အတွင်း နဂါးအဖြစ်သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်သော ကြောင့်ပင်။
ရေတံခွန်၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ကန်ရေပြင်မှာ အမြဲတမ်း လှိုင်းထန်ဆူပွက်နေခဲ့ပြီး၊ ကျူးမင်လန်အနေဖြင့် ရေအောက်ခြေက အခြေအနေကို လုံးဝ မမြင်တွေ့နိုင်ပေ။
သူ စောင့်ဆိုင်းရသည့် အချိန် ကြာလာလေလေ၊ ပို၍ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်လာလေလေ ဖြစ်ရ သည်။ သူနှင့် သူ့နဂါးအကြား ချိတ်ဆက်ထားသော 'ဝိညာဉ်နှောင်ကြိုး' မှာ အလွန်တရာ အားနည်းလှပြီး၊ သေဆုံးသွားမှသာ ပြတ်တောက်သွားမည့် အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။
သတ္တဝါတိုင်းမှာ နဂါးအဖြစ်သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်ရန်အတွက် အသက်နှင့်ရင်းရသော လေ့ကျင့်မှုမျိုးကို ဖြတ်သန်းရမည်ဖြစ်ကြောင်း ကျူးမင်လန် နားလည်ထားသလို... ဆရာမ တွမ်လန်ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော နဂါးထိန်းတစ်ဦး ဘေးနားတွင် ရှိနေသဖြင့် အန္တရာယ် ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်နည်းပါးကြောင်း သိရှိထား သော်လည်း၊ သူ အမှန်တကယ် မစိုးရိမ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
"ပွက်... ပွက်... ပွက်…."
ရေမျက်နှာပြင်မှာ ရုတ်တရက်ပင် ပြင်းထန်စွာ ဆူပွက်လှုပ်ရှားလာခဲ့ပြီး၊ နက်မှောင်နေ သော မိကျောင်းခေါင်းကြီးတစ်ခုက ရေလယ်ခေါင်မှနေ၍ ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ သည်။ ၎င်းမှာ ရေပေါ်သို့ လုံးဝ ပေါ်ထွက်လာခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ရေမျက်နှာပြင်အောက် တင် ခန္ဓာကိုယ်ကို အလွန်လျင်မြန်စွာ လှုပ်ခါ လျက် ကူးခတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျူးမင်လန်သည် ကျောက်ဆောင်ကြီးပေါ်ရှိ သူ့နေရာမှနေ၍ ရေထဲတွင် ကူးခတ်နေသော အနက်ရောင် ပုံရိပ်ကြီးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သွားမည်းလေးပင် ဖြစ်ပေသည်။
ကျူးမင်လန်အနေဖြင့် သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးနိုင်ခြင်း မရှိသေးမီမှာပဲ... ရေများ ဆူပွက်နေသည့် နေရာမှနေ၍ ခရမ်းရောင်သန်းသော အနီရောင် လျှပ်စီးတန်းများ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ရေအောက်ခြေက မီးခိုးမြူထုကြီးများနှင့်အတူ ဖြည်းညှင်း စွာ ပျံ့နှံ့လာခဲ့တော့သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ မဟူရာနီရောင် ရေမိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်က ရေပြင်ကို ထိုးခွဲကာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ ပြီး၊ မိကျောင်းဝိညာဉ်လေး၏ အနောက်သို့ အရှိန်ဟုန်အပြည့်ဖြင့် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးတော့သည်။
ထိုမဟူရာနီရောင် ရေမိစ္ဆာကြီး လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့်အမျှ လျှပ်စီးတန်းများနှင့် မဟူရာ မီးခိုးငွေ့များလည်း ၎င်းနှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။ ထိုအတောအတွင်း လွတ်ကင်း အောင် မပြေးနိုင်ကြရှာသော ဧရာမငါးကြီး အမြောက်အမြားမှာ ဆူပွက်နေသော ရေမျက်နှာပြင်ထက်တွင် ဗိုက်မှောက်လန်ကာ ပေါ်လာခဲ့ကြပြီး၊ တခဏအတွင်းမှာတင် မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ထုံကျဉ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် လျှပ်စီး ဓာတ်လိုက်ကာ သေဆုံးသွားခဲ့ ကြရရှာသည်။
ဤမြင်ကွင်းမှာ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းပေသည်။
သို့သော် ထိုမဟူရာနီရောင် ရေမိစ္ဆာကြီးမှာ ဆူဖြိုးသော ငါးကြီးများကို စိတ်ဝင်စားခြင်း လုံးဝ မရှိဘဲ၊ မိကျောင်းဝိညာဉ်လေးကိုသာ သွားများဖြင့် ကိုက်ဖျက်ရန် ပစ်မှတ်ထားနေခဲ့ သည်။ မဟူရာနီရောင် လျှပ်စီးများနှင့်အတူ ထူထပ်သော မီးခိုးမြူထုကြီးမှာ ဧရာမ မိစ္ဆာ လက်သည်းကြီးတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲ သွားခဲ့ပြီး၊ မိကျောင်းဝိညာဉ်လေး၏ အမြီးကို ဖမ်းဆွဲတော့မည့်ဆဲဆဲ ဖြစ်နေပြီ။
"ဆရာမ တွမ်လန်" ကျူးမင်လန်က အရေးတကြီး လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
"ရေတံခွန် ရေကာကာအောက်ကို မရောက်သေးဘူး" ဆရာမ တွမ်လန်က တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်လည် တုန့်ပြန်လိုက်သည်။
မိကျောင်းဝိညာဉ်လေးမှာ အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေခဲ့ရပြီး၊ သူ့လှုပ်ရှားမှု အရှိန်ဟုန်မှာ ပုံမှန် ရေစီးကြောင်းလေ့ကျင့်မှုများထက် နှစ်ဆခန့် ပိုမိုမြန်ဆန်နေခဲ့သော်လည်း... ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မဟူရာနီရောင် ရေမိစ္ဆာကြီး၏ ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်ကင်းအောင် ရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။
မိကျောင်းဝိညာဉ်လေးမှာ သူ့ရှိသမျှ စွမ်းအားအားလုံးကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးနေရသော် လည်း၊ ဤနှုန်း အတိုင်းသာဆိုလျှင် ရေတံခွန် ရေကာကာအောက်သို့ အချိန်မီ ရောက်ရှိ နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဘဲ... ထိုမဟူရာနီရောင် သတ္တဝါဆိုးကြီး၏ လက်ချက်ဖြင့် မလှုပ်နိုင် အောင် ထုံကျဉ်သွားရပေတော့မည်။
သူ့အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်ရပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားသောအခါ၊ မိကျောင်း ဝိညာဉ်လေးဖြစ်သည့် သွားမည်းလေးသည် အသည်းအသန် အော်ဟစ်အကူအညီတောင်း တော့သည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော ရန်သူမျိုးနှင့် တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ဖူးသဖြင့် အလွန် အမင်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ရှာသည်။ ထိုအော်သံမှာ ကလေးငယ်တစ်ယောက် ငိုကြွေးနေသံနှင့် တူပေသည်။
ကျူးမင်လန်က သွားမည်းလေးအနေဖြင့် ဤတာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် မစွမ်းဆောင်နိုင် တော့ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့်၊ သူ့ကို ကယ်တင်ရန် အဖြူလေးကို ဆင့်ခေါ်ဖို့ သူ့လက်ကို ချက်ချင်းပင် ဆန့်တန်းလိုက် တော့သည်။
"မင်း အခုလက်လျှော့လိုက်မယ်ဆိုရင်၊ အဲဒါက သူ့ရဲ့နဂါးတံခါးကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ။ ငယ်ရွယ်တဲ့ သတ္တဝါအများစုဟာ သူတို့ရဲ့ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်ကို သူတို့ကိုယ်တိုင် မသိကြဘူး၊ အကျပ်အတည်းနဲ့ ကြုံတွေ့ရတဲ့ အခိုက်အတန့်တွေမှာဆို သူတို့က နဂါးထိန်း တွေကိုပဲ အမြဲတမ်း မှီခိုဖို့ ရွေးချယ် တတ်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက နဂါးစစ်စစ် မဖြစ်သေး ဘူး၊ ပြီးတော့ မင်းကလည်း သူ့ကို ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲမှာပဲ ထာဝရ ကာကွယ် စောင့်ရှောက် ထားလို့ မရနိုင်ဘူး။ တစ်နေ့နေ့မှာ သူ မင်းရဲ့ အမြင်ကနေ လွတ်ကင်း သွားလိမ့်မယ်၊ ရေတံခွန်ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ရေစီးကြောင်းထဲမှာ ထပ်ပြီးတော့ ပိတ်မိနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ထက် ပိုမိုသန်မာတဲ့ သားရဲတွေနဲ့လည်း ထပ်ပြီး ကြုံတွေ့ရဦးမယ်..." ဆရာမ တွမ်လန် ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် တင်းမာ ပြတ်သားတင်းမာနေခဲ့သည်။
ဆရာမတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူမသည် မိကျောင်းဝိညာဉ်လေး၏ အခြေအနေမှာ အဆုံးစွန်ထိ ဆိုးရွား မသွားသေးကြောင်းကို နားလည်ထားသည်။ စိုးရိမ်စိတ် လွန်ကဲခြင်းက အမှား အယွင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေတတ်သဖြင့်၊ ဆရာမ တွမ်လန်က ကျူးမင်လန်ကို ဤကဲ့သို့သော အခိုက်အတန့်မျိုးတွင် နဂါးထိန်းတိုင်း ပိုင်ဆိုင်ထားသင့်သည့် တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရန် မျှော်လင့်မိသည်။
လင်းယုန်ငှက်များကဲ့သို့ပင်... အကယ်၍ လင်းယုန်ပေါက်စလေးများကို ချောက်ပါးစောက် ကမ်းပါးစွန်းသို့ တွန်းမပို့ခဲ့ပါက၊ ၎င်းတို့သည် အသိုက်ထဲမှာပင် ထာဝရ ပုန်းအောင်းနေပြီး အစာကျွေးမည့် အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေကြလိမ့်မည်ဖြစ်ကာ ဘယ်သောအခါမျှ ပျံသန်းတတ်ကြတော့မည် မဟုတ်ချေ။ အမဲလိုက် နိုင်စွမ်းနှင့် ပျံသန်းနိုင်စွမ်း မရှိပါက၊ သန်မာသော လင်းယုန်ကြီးပင်လျှင် ကောက်ကျစ်လှသော စပါးအုန်း မြွေများ၏ သားကောင် ဖြစ်သွားရတတ်သလို၊ သို့မဟုတ် နယ်မြေလုကြသော အခြားသော ငှက်ကြီးများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရတတ်ပေသည်။
ကျူးမင်လန်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဘေးမှနေ၍ သာ တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်ရန် ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။ သွားမည်းလေး၏ အော်ဟစ် အကူအညီတောင်းသံများမှာ ပိုမိုကျယ်လောင်လာခဲ့သော်လည်း၊ ကျူးမင်လန်ကမူ မည်သို့ မျှ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။
"ဂါး…."
ရုတ်တရက်ပင်၊ မဟူရာနီရောင် ရေမိစ္ဆာကြီးက ၎င်း၏ ခေါင်းတစ်ဝက်ကို ရေပေါ်သို့ ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများမှာ သွေးကဲ့သို့ ရဲရဲနီနေပြီး မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။ အရှေ့ဘက်ရှိ ကန်ရေပြင်မှာ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုခု၏ သက်ရောက်မှုကို ခံလိုက်ရသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်၊ ဧရာမအမြီးကြီးတစ်ခုဖြင့် ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ရေပြင်ကြီးမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် နောက်ပြန် လိပ်တက်လာပြီး 'နောက်ပြန်လှိုင်းလုံးကြီး' တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တော့သည်။
မိကျောင်းဝိညာဉ်လေးမှာ ထိုအကောင်ကြီးနှင့် အလွန်နီးကပ်နေပြီဖြစ်ရာ၊ ဤရုတ်တရက် ထွက်ပေါ် လာသော လှိုင်းလုံးကြီးကြောင့် အငိုက်မိသွားခဲ့ရသည်။ ရှောင်တိမ်းရန် မစွမ်းသာတော့ဘဲ၊ သူသည် အန္တရာယ်ရှိသော ပါးစပ်ဝဆီသို့ တိုက်ရိုက် မျှောပါသွားခဲ့ရ တော့သည်။
ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကျူးမင်လန်၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
ရန်သူက မိစ္ဆာစွမ်းရည်ကို တတ်ကျွမ်းထားသဖြင့်၊ မိကျောင်းဝိညာဉ်လေး လွတ်မြောက်နိုင် တော့မည် မဟုတ်ချေ။ မည်သူမျှ သူ့ကို လာရောက်ကယ်တင်လိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားသောအခါ၊ 'နောက်ပြန်လှိုင်းလုံး' ၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရသော မိကျောင်း ဝိညာဉ်လေးမှာ တစ်ပတ်လည်လုနီးပါး ချာချာလည်သွားခဲ့ရသည်။ လွတ်မြောက်ရန် မျှော်လင့်ချက်အားလုံး သဲထဲရေသွန် ဖြစ်သွားခဲ့ချေပြီ။
"ဂရား….."
သွားမည်းလေးသည် သူ့အမြီးကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး၊ ရှေ့မှောက်သို့ ချဉ်းကပ် လာနေသော မဟူရာနီရောင် ရေမိစ္ဆာကြီးဘက်သို့ မျက်နှာမူရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။ ထို 'နောက်ပြန်လှိုင်းလုံး' ကို အသုံးချလျက်၊ မိကျောင်းဝိညာဉ်လေးက သူ့ခေါင်းကို အောက်သို့ စိုက်ချကာ နဖူးပေါ်ရှိ ဦးချိုကို မတ်မတ် ထောင်ရင်း... မဟူရာနီရောင် ရေမိစ္ဆာကြီးထံသို့ အသက်ရင်းကာ မဆုတ်မနစ် ဇောက်ထိုး ဆောင့်တိုက် လိုက်တော့ သည်။
မိကျောင်းဦးချို အပြင်းထန် ဆောင့်တိုက်ချက် ….
ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းမှု အပိုင်းတွင်မူ၊ အလျား နှစ်မီတာခန့်ရှိသော မိကျောင်း ဝိညာဉ်လေးသည် အခြားသော ကြမ်းကြုတ်လှသည့် သတ္တဝါများထက် လုံးဝ လျော့နည်း ခြင်း မရှိပါချေ၊ သူ၏ နဖူးပေါ်ရှိ ဦးချိုမှာလည်း ကြံ့တစ်ကောင်၏ ဦးချိုကဲ့သို့ မာကျောလှပေ သည်။ ဤကဲ့သို့သော တန်ပြန်တိုက်စစ်၏ အရှိန်အဟုန်မှာ အံ့မခန်း ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။
"ဒုန်း"
မဟူရာ မီးခိုးမြူထုကြီးအတွင်းတွင်၊ မဟူရာနီရောင် ရေမိစ္ဆာကြီးသည်လည်း သူ့သား ကောင်ထံမှ ဤမျှ ပြင်းထန်သော တန်ပြန်ခုခံမှုကို ရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားသဖြင့် လန့်ဖျပ်သွားကာ... ရေမျက်နှာပြင် ပေါ်သို့ အရှိန်ဖြင့် လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရတော့သည်။
ထိုအချိန်မှသာ ကျူးမင်လန်သည် ထိုသတ္တဝါကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရ တော့သည်၊ ၎င်းမှာ ကြမ်းကြုတ်သော 'ငါးခူမိစ္ဆာကြီး' ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အပေါ်မေးရိုးနှင့် အောက်မေးရိုးများတွင် တွဲလောင်းကျနေသော နှုတ်ခမ်းမွှေးတစ်စုံစီ ရှိနေကာ ၎င်းတို့ထံမှ မဟူရာနီရောင် လျှပ်စစ်မီးပွားများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။ ထိုငါးခူမိစ္ဆာကြီးမှာ သဘာဝအရ အကြေးခွံမရှိသော်လည်း၊ ဤနှစ်တစ်ရာ သက်တမ်းရှိ မိစ္ဆာဝိညာဉ်သည် သံမဏိပြားကဲ့သို့ မာကျောလှသော အရေပြားကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ မိကျောင်းဝိညာဉ်လေး၏ ပြင်းထန်လှသော ဦးချိုဆောင့်တိုက်ချက်က ရန်သူကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေနိုင်သော် လည်း၊ ထိုငါးခူမိစ္ဆာကြီး၏ မာကျောလှသော အရေပြားကြောင့် ခုခံကာကွယ်ခြင်း ခံလိုက်ရ သည်။
"ဖျစ်…. ဖျစ်… ဖျစ်…."
ငါးခူမိစ္ဆာကြီး၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လျှပ်စစ်မျှင်များနှင့် မဟူရာ မီးခိုးမြူများ ဝန်းရံနေခဲ့ သည်။ မိကျောင်း ဝိညာဉ်လေး၏ ဆောင့်တိုက်မှုကြောင့် လွင့်ထွက်သွားရသော်လည်း၊ မိကျောင်းဝိညာဉ်လေး ကိုယ်တိုင် လည်း မဟူရာနီရောင် လျှပ်စစ်မျှင်များ၏ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားခဲ့ရသည်။
"အား…."
သွားမည်းလေးသည် နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး မလှုပ်နိုင် အောင် ထုံကျဉ် မသွားစေရန်အတွက် မဟူရာရေပြင်နှင့် လျှပ်စစ်မြူထုကြီးထဲမှ လွတ်မြောက်အောင် အမြန်ဆုံး ကူးခတ်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်တော့သည်။
သူ လွတ်မြောက်အောင် ကူးခတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ့ခေါင်း၊ လည်ပင်း၊ ရင်ဘတ်နှင့် ရှေ့ခြေထောက်များမှာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သူ့အမြီးကို သာ အဓိက အားကိုးလျက်၊ မိကျောင်း ဝိညာဉ်လေးသည် ရေတံခွန်ရေကာတာ ရှိရာဘက် သို့ ရောက်ရှိရန် အသည်းအသန် ကူးခတ်နေခဲ့ရရှာ သည်။
"ဂါ……"
ငါးခူမိစ္ဆာကြီးက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ ခေတ္တမျှ မိန်းမောသွားရာမှ ပြန်လည် သတိဝင်လာခဲ့ သည်။ ၎င်း၏ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် မိကျောင်းဝိညာဉ်လေးကို မုန်းတီး စက်ဆုပ်စွာ စူးစိုက်ကြည့် လိုက်သည်။ ထိုငါးခူမိစ္ဆာကြီးသည် ဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ဖန်တီးလိုက်ပြီး၊ မိကျောင်းဝိညာဉ်လေး၏ အနောက်သို့ အရှိန် အဟုန်ဖြင့် လိုက်လံဖမ်းဆီးတော့သည်။ သူသည် မိကျောင်း ဝိညာဉ်လေးကို အရှင်လတ် လတ် ဝါးမြိုပစ်နိုင်ခြင်း မရှိမချင်း လုံးဝ လက်လျှော့မည် မဟုတ်ချေ။
အလွန်တရာ နှေးကွေးလွန်းသော အရှိန်အဟုန်ကြောင့်၊ မိကျောင်းဝိညာဉ်လေး၏ အခြေ အနေမှာ အားကောင်းမောင်းသန် လူငယ်တစ်ယောက်နှင့် အပြေးပြိုင်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရ သော တုတ်ကောက်ကိုင် အဘိုးအိုတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ရသည်၊ သို့သော် သူသည် လက်မလျှော့ခဲ့ပါချေ။ နာကျင်ပန်းလျနေသော သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲဆန့်လျက်၊ ရှေ့သို့ ဆက်လက်၍သာ ကူးခတ်နေခဲ့တော့သည်...
“ဂါး…... ဂါး…..."
ငါးခူမိစ္ဆာကြီးက လေထဲသို့ ခုန်တက်လာပြီး၊ ၎င်း၏ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ပါးစပ်ကြီးမှာ မဟူရာ တောင်းကြီးတစ်လုံးပမာ ဟက်တက်ပွင့်နေခဲ့၏။ သူ့အရှေ့တွင်မူ အလျားနှစ်မီတာ ခန့်ရှိသော မိကျောင်း ဝိညာဉ်လေး သွားမည်းလေးမှာ အတော်လေး သေးသွယ်ပန်လှီ နေပုံရသည်။ ထိုမိစ္ဆာကြီးက သူ့ကို တစ်ကိုယ်လုံး အရှင်လတ်လတ် ဝါးမြိုပစ်ရန် အမှန်တကယ် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
"ဂရား….."
ရုတ်တရက်ပင် ဆူပွက်လှုပ်ရှားနေသော ရေတံခွန်ကြီးအတွင်းမှနေ၍ မိုးပြာရောင် ရေတံခွန်နဂါးကြီး တစ်ကောင်က ရေကာကာအနောက်ဘက်မှ ဝုန်းကနဲ ထိုးထွက်လာခဲ့ ပြီး၊ ခန့်ညားထည်ဝါ၍ ရှည်လျားလှ သော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဖြင့် ရေမျက်နှာပြင်ဆီသို့ ပစ်လွှတ် ဝင်ရောက်လာခဲ့တော့သည်။
ထူထပ်လှသော မိုးပြာရောင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာဖြင့် ရေတံခွန် နဂါးကြီးသည် လေထဲတွင် ကြားဖြတ်ဟန့်တားလိုက်ပြီး၊ မြွေတစ်ကောင်က ဖား တစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သကဲ့သို့ ထိုကြမ်းကြုတ်သော ငါးခူမိစ္ဆာကြီးကို ၎င်း၏ မေးရိုးများအကြားတွင် အလွယ်တကူပင် ခဲဆွဲလိုက်တော့သည်။
မြင့်မားလှသော ကမ်းပါးစွန်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်လျက်၊ ရေတံခွန်နဂါးကြီးက သူ့လည်ပင်းကို အားပါပါ လွှဲယမ်းကာ ဖမ်းဆီးထားသော ငါးခူမိစ္ဆာကြီးကို ရေတံခွန်၏ ကျောက်ဆောင်နံရံဆီသို့ ပြင်းထန် စွာ ရိုက်ခတ် လွှင့်ပစ်လိုက်တော့သည်။
"ဖြန်း"
အသားစိုင်များ လွင့်စင်သွားပြီး ရေတံခွန်၏ ကျောက်ဆောင်များပေါ်တွင် ပက်ပက် စက်စက် စွဲကပ်သွားခဲ့သည်။ ရေတံခွန်နဂါးကြီး ပစ်ပေါက်လိုက်သည့် အရှိန်အဟုန်မှာ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်၊ လွန်စွာ ကြမ်းကြုတ်လွန်းသော ငါးခူ မိစ္ဆာကြီးမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားခဲ့ရပြီး အသားစိမ်းပုံကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား ခဲ့တော့သည်။
"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း….."
ရေစီးကြောင်းများက တိုက်စားသွားခဲ့ပြီး၊ မကြာမီမှာပင် လွင့်စင်သွားခဲ့သော ငါးခူ မိစ္ဆာကြီး၏ အသားစိုင်များကို ရေတံခွန်ရေများက ဆေးကြောသန့်စင်ပေးလိုက်ကာ၊ အောက်ခြေရှိ ရေကန်ကြီးထဲသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း အရည်ပျော် မျှောပါသွားစေတော့ သည်...
သေဆုံးသွားသော အလောင်းကောင်ကြီး ပျံ့နှံ့သွားခြင်းက ကန်ထဲရှိ မရေမတွက်နိုင်သော အသားစား ငါးများကို ဆွဲဆောင်လိုက်သကဲ့သို့ဖြစ်ကာ ၎င်းတို့သည် ကျန်ရှိနေသော အသားစများကို ရူးသွပ်စွာဖြင့် လုယက်စားသောက်ကြတော့သည်။ ထိုငါးခူမိစ္ဆာကြီး၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုကို အချိန်အတော်ကြာ ခံခဲ့ရရှာ သော အသားစားငါးကလေးများသည် ယခုအခါတွင်မူ အတိုင်းအဆမရှိ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် အမြီးများကို တဖျတ်ဖျတ် ရိုက်လျက် အားရပါးရ စစားသောက်နေကြတော့သည်။
မိနစ်ပိုင်းမျှအတွင်းမှာတင် ငါးခူမိစ္ဆာကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် အစားခံလိုက်ရပြီး၊ ၎င်း၏ သွေးရောင်များမှာလည်း ကန်ရေပြင်အတွင်း သွေးဖျန်းသလို ပျော်ဝင်ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့တော့ သည်...