အခန်း ၃၈၇

အခန်း။ ၃၈၇

"ဗျာ"

တုကူးနီမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် မဆီလျော်သော တောင်းဆိုချက်များစွာကို ကြားဖူးသော်လည်း "လာသတ်စမ်းပါ" ဟု ကိုယ်တိုင်တောင်းဆိုသူကိုတော့ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်းပင်။

"ဘာမှ စိတ်မပူနဲ့ မင်းရဲ့ အားအင်ကုန်သုံးပြီး ထိုးလိုက်စမ်းပါ"

ချန်ကျီရှင်းက တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

"ဒါ... ကောင်းပြီလေ"

တုကူးနီမှာ တွန့်ဆုတ်နေမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ကြားလိုက်ရလျှင်ပင် သူ၏ လက်မောင်းများအတွင်းမှ အဆုံးမရှိသော မာရ်နတ်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် ဧရာမ သွေးရောင် နတ်ဆိုးဓားကြီး တစ်လက် ပေါ်လာသည်။

ဓားလက်ကိုင်နေရာတွင် သွေးစက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဒေါင်လိုက်မျက်လုံးကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း….

အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထက်မြက်လှသော ဓားစွမ်းအင်များမှာ မျက်လုံးဖျက် နတ်ဆိုးဓားထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

"သခင်လေး ကျွန်တော် ထိုးတော့မယ်နော်"

တုကူးနီက ချန်ကျီရှင်းကို ကြည့်ကာ မေးသည်။

"လာခဲ့တော့"

ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လာသည်။

သူ၏ ကာကွယ်မှုအားလုံးကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရုပ်သိမ်းထားလိုက်ပြီး ကျင့်စဉ်ကိုလည်း လုံးဝ မထုတ်သုံးထားသဖြင့် သူ၏ အရေပြားပေါ်တွင် ကြက်သီးမွေးညှင်းများ ထလာကာ တစ်စုံတစ်ခုဖြင့် ဖောက်ထွင်းတော့မည့် ခံစားချက်ကို ရလိုက်သည်။

"ခုတ်ချ"

တုကူးနီက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲမှ နတ်ဆိုးဓားမှာ ချန်ကျီရှင်း၏ နှလုံးသားဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ဓားဖျားရောက်ရှိရာ လေဟာနယ်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ပျက်စီးသွားပြီး စကြာဝဠာပါ ပြိုကျလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

ဘုန်း…

တစ်ခဏချင်းမှာပင် ချန်ကျီရှင်း၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ အကြောင်းအကျိုး တာအိုမျိုးစေ့မှာ အလွန်အမင်း လည်ပတ်လာသည်။

သူ၏ မျက်ဆံအတွင်းတွင် ရှေးဟောင်း စာလုံးနှစ်လုံး ပေါ်လာသည် အကြောင်း၊ အကျိုး

နောက်တစ်ခဏတွင် ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ ပြည့်နှက်သွားသည်။

ငါ မြင်လိုက်ရပြီကွ…..

သူ့ရှေ့တွင် မမြင်နိုင်သော ကြိုးမျှင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ တစ်ဖက်စွန်းတွင် တုကူးနီကို ရစ်ပတ်ထားသည့် အကြောင်းဟူသော စာလုံးရှိပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင် ချန်ကျီရှင်းနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည့် အကျိုးဟူသော စာလုံးရှိသည်။

ဤဓားချက်မှာ အကြောင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်က ဓားကို ခံယူခြင်းမှာ အကျိုးဖြစ်သည်။

"ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ပါစေ"

ချန်ကျီရှင်းက စကားတစ်ခွန်း ဆိုလိုက်ပြီး လေဟာနယ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ဆွဲယူလိုက်သည့်အလား လက်ကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် အကြောင်းအကျိုး ကြိုးမျှင်မှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားသည်။

ချန်ကျီရှင်း၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့်ထိုးမည့် ဓားမှာ အနည်းငယ် စောင်းသွားပြီး ချန်ကျီရှင်း၏ အရေပြားကို ကပ်လျက် ဖြတ်ကျော်သွားတော့သည်။

"အင်း"

တုကူးနီမှာ မျက်လုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှေးလိုက်ပြီး အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုနှင့် သံသယများ သူ၏ မျက်ဝန်းနက်များထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

ချန်ကျီရှင်းသည် ရှောင်တိမ်းခြင်း မရှိကြောင်း သူကိုယ်တိုင်လည်း ဓားပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ရှေ့တည့်တည့်မှ လူကို မထိအောင် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။

"သခင်လေး ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ"

တုကူးနီက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးသည်။

"ဟားဟားဟား ဒါကို ခန္ဓာကိုယ် ပညာရပ်လို့ ခေါ်တယ်"

ချန်ကျီရှင်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောပြီး တုကူးနီ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ကျေနပ်စွာဖြင့် လမ်းလျှောက် ထွက်သွားသည်။

သူသည် အကြောင်းအကျိုး တာအိုကို အသုံးပြုပုံ၏ နက်နဲမှုကို အနည်းငယ် သဘောပေါက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ် ပညာရပ် တုကူးနီမှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အံ့ဩသွားပြီး ချန်ကျီရှင်း၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း အလေးအနက် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။

တတိယမြောက် တောင်ထွတ်၏ ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင်…

"ဆရာ"

ဝမ်လင်မှာ ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မထိန်းနိုင်သော ပျော်ရွှင်မှုများ အတိုင်းသား ပေါ်နေသည်။

ဤတစ်ကြိမ် မိသားစုဆီ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ဇီဝေချန်မိသားစုက ပျံသန်းသည့် သင်္ဘော ၁၀ စင်းကို စေလွှတ်၍ လမ်းခင်းပေးထားပြီး နဂါးဖြူ ရထားလုံးဖြင့် ခေါ်ဆောင်ကာ ဟွာလင်းဟိုကဲ့သို့ အကြီးအကဲကို ကိုယ်ရံတော်အဖြစ် လိုက်ပါစေခဲ့သည်။

ထို့နောက် မိသားစုအတွင်းရှိ အားလုံး၏ အံ့ဩတုန်လှုပ်သော အကြည့်များအောက်တွင် ဝမ်လင်သည် ဇီဝေချန်မိသားစု၏ အဓိက သန့်ရှင်းသောသားတော် ဖြစ်လာပြီဟု လူသိရှင်ကြား ကြေညာခဲ့သည်။

တစ်ခဏချင်းတွင် အခြေအနေအားလုံးမှာ လုံးဝ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

မိသားစုအတွင်း အမြဲတမ်း ခေါင်းငုံ့နေခဲ့ရသော သူ၏ မိဘများက ထိုနေ့တွင်မူ ပခုံးနှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ မတ်မတ်ရပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏ အရေးအကြောင်းများ ထင်နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် စစ်မှန်သော အပြုံးများ ပွင့်လန်းနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်လင်သည် ကျင့်ကြံခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ရသော်လည်း ငယ်စဉ်ကတည်းက သူ့နှလုံးသားတွင် ခဲထားသော ရေခဲတုံးကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်စွာပင် အရည်ပျော်သွားခဲ့သည်။

"ပြန်ရောက်လာတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ နှစ်ရက်လောက် ကောင်းကောင်း အနားယူပြီး ကိုယ့်

ကိုကိုယ် ပြန်ပြင်ဆင်လိုက်ဦး"

ချန်ကျီရှင်းက ဝမ်လင်၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြုံးပြီး ပြောသည်။

အသက်အရွယ်နှင့် မလိုက်အောင် တည်ငြိမ်လွန်းသော ဝမ်လင်ထက် ယခုကဲ့သို့ စိတ်ပေါ့ပါးလန်းဆန်းနေသည့် ဝမ်လင်ကို သူ ပိုသဘောကျသည်။

"မလိုပါဘူး ဆရာ ကျွန်တော် ချက်ချင်းပဲ ကျင့်ကြံပါတော့မယ်"

ဝမ်လင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ မိဘများ၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးပြီးပြီဖြစ်၍ ယခုအခါတွင် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ပေါ်၌ အပြည့်အဝ စူးစိုက်ရမည့် အချိန်ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီလေ"

ချန်ကျီရှင်း ထပ်မပြောတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် "အဓိက တောင်ထွတ်ကိုသွားပြီး အကြီးအကဲမဟူရာကို ရှာလိုက်ပါ။ သူ ကျွမ်းကျင်တဲ့ မဟာတာအိုက ငရဲပြည် တာအိုဖြစ်လို့ မင်းရဲ့ ငရဲပြည်သို့ တက်လှမ်းခြင်း အစီအရင်ကို အကူအညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဝမ်လင်မှာ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

...

...

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းတွင် ရက်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ဝမ်လင် ပေးအပ်ခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ကျောက်ပုတီးစေ့မှာ နောက်ဆုံးတွင် ဆယ်ခုမြောက် တိမ်လွှာပုံစံကို ပြသလာသည်။

လျှို့ဝှက်အခန်းထဲတွင် ချန်ကျီရှင်းမှာ ကန့်လန့်ဖြတ်ထိုင်နေပြီး လက်ထဲရှိ ကျောက်ပုတီးစေ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

တိမ်လွှာပုံစံ ဆယ်ခုလုံးသည် မျက်စိရှေ့တွင်ပင် မရေမရာ ဖြစ်သွားပြီး ရေပြင်ကဲ့သို့ ရောယှက်သွားကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် တိမ်လွှာပုံစံများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရှေးဟောင်း စာလုံးတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ချန်ကျီရှင်းမှာ မျက်စိကို မှေးကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူသည် အတွေ့အကြုံ ဗဟုသုတ များပြားသော်လည်း ဤစာလုံးတန်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မဖော်ထုတ်နိုင်ပေ။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ စိတ်ထဲသို့ အိပ်ငိုက်ခြင်းများ ရောက်လာပြီး မျက်လုံးများ မှိတ်သွားသည်။

ချန်ကျီရှင်း မျက်လုံး ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ အဖြူရောင်နယ်မြေတစ်ခုတွင် ရောက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

"ဒါ ဘယ်နေရာလဲ..."

ချန်ကျီရှင်း မျက်စိမှေးလိုက်သည်။

သူ ထင်သည့်အတိုင်းဆိုလျှင် ဤနေရာသည် ကျောက်ပုတီးစေ့ အတွင်းရှိ အချိန်နှင့် အာကာသဖြစ်ရမည်။

သူ အသက်ရှူနှုန်းဖြင့် အချိန်ကို တွက်ချက်ကာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ နာရီပေါင်း ၃၀ ကြာပြီးနောက်တွင် တစ်ကိုယ်လုံးကို ဆွဲဖြဲပစ်မတတ် ခံစားချက်မျိုး ပေါ်လာသည်။

ချန်ကျီရှင်း မျက်တောင် ခတ်လိုက်သည်နှင့် လျှို့ဝှက်အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

စားပွဲပေါ်ရှိ ဆီမီးခွက်ကို ကြည့်ကာ သူ တွက်ချက်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အထဲမှာ နာရီ ၃၀ နေခဲ့ရတယ်။ အပြင်မှာတော့ ၃ နာရီပဲ ရှိသေးတယ်။ ဆိုလိုတာက ကျောက်ပုတီးစေ့ထဲက အချိန်စီးဆင်းမှုက အပြင်ထက် ၁၀ ဆ ပိုမြန်တယ်"

"အထဲမှာ တစ်နှစ် ကျင့်ကြံတာက အပြင်မှာ ၁၀ နှစ်နဲ့ ညီမျှတယ်"

ချန်ကျီရှင်း၏ အမူအရာမှာ တည်လေးသွားသည်။

ထူးခြားတဲ့ ရတနာပဲ။

ဤကျောက်ပုတီးစေ့သည် ထိပ်တန်း အဆင့်မြင့် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင် သူသည် အခြားနည်းလမ်းများဖြင့် ထပ်ဝင်ကြည့်သော်လည်း မရတော့ပေ။

နောက်တစ်နေ့ ထိုအချိန်တွင် စာလုံးများ ပြန်ပေါ်လာမှသာ အထဲသို့ ထပ်ဝင်၍ ရသည်။

သူသည် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အချက်ကို ရှာတွေ့သွားသည်။

သူသည် အထဲသို့ ကျင့်စဉ်ကျင့်ရန် သာမက အကူအညီပေးမည့် နတ်ဆေးလုံးများကိုပါ ယူသွား၍ ရသေးသည်။

"မဟာကျင့်ကြံခြင်းဂိမ်းထဲမှာ ဝမ်လင်ရဲ့ ပါရမီက သာမန်လောက်ပဲ ရှိပေမဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အောင်မြင်သွားတာလဲဆိုတာ အခုတော့ နားလည်ပြီ... ဒီကျောက်ပုတီးစေ့က သန့်ရှင်းဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အရည်တွေကို ထုတ်ပေးနိုင်ပြီး အပြင်ထက် ၁၀ ဆ မြန်တဲ့ အရှိန်နဲ့ ကျင့်လို့ရတယ်။ ဝမ်လင်လိုမျိုး စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်ပြီး တစ်ယောက်တည်း ကျင့်ရတာကို သည်းခံနိုင်တဲ့သူအတွက် ဒါက သူ့အတွက်ပဲ ဖန်တီးထားသလိုပဲ"

"တစ်နေ့ကို ၃ နာရီပဲ ဝင်လို့ရတာကတော့ နှမြောစရာပါပဲ။ တကယ်လို့ တစ်နေ့လုံး နေလို့ရမယ်ဆိုရင်တော့ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်လာမှာ"

ချန်ကျီရှင်း တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်များမှာ မသေမချာမရေမရာ ဖြစ်လာတော့သည်။