အခန်း ၃၈

အခန်း (၃၈) စည်းမျဉ်းများကို သတ်မှတ်ခြင်း။

လီမိသားစုမှ ထိုတပ်မှူးငယ်သည် ပြင်းထန်စွာ ဒေါသထွက်သွားခဲ့ပြီး၊ "နဂါး" ကို ဆင့်ခေါ် မနေတော့ဘဲ... သူ၏ ဘေးနားရှိ စစ်သူကြီးတစ်ဦး၏ လက်ထဲမှ ဓားကို ဆွဲလုကာ ရန်ရှို့၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပိုင်းခုတ်ချလိုက်တော့သည်။

ရန်ရှို့သည် ထိုနေရာ၌ပင် ထိုင်နေခဲ့ပြီး... ရှောင်တိမ်းခြင်းလည်း မပြု၊ တုန်လှုပ်ခြင်းလည်း မရှိဘဲ သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အလွန်တရာ အထင်အမြင်သေးမှုနှင့်အတူ သရော် လှောင်ပြောင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်ယင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

"လီဖန်ဟိုင်... နောက်ဆုတ်စမ်း" ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံက ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည်။

လီဖန်ဟိုင်သည် ပို၍ပင် ဒေါသချောင်းချောင်း ထွက်သွားခဲ့ရသည်။ ဤလူများက လီမိသားစုကို စော်ကားဖျက်ဆီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသည့်တိုင်အောင် ယခုအချိန်တွင် သူ့ကို မည်သူက လာရောက်တားဆီးနေရသနည်း။

"နောက်ဆုတ်စမ်း" ရုတ်တရက်ဆိုသလို ထိုအမျိုးသမီး၏ အသံမှာ ပိုမိုပြတ်သား ခက်ထန် သွားခဲ့သည်။

လီဖန်ဟိုင်သည် အရှိန်သတ်ကာ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး... မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး ဆတ်ဆတ်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရကာ၊ ဓားကိုင်ထားသော သူ့ လက်များ ပင် မမြဲတော့ပါချေ။

ဓားကြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ကျသွားသည်နှင့်... လီဖန်ဟိုင်သည် ခန်းမဆောင်ကြီး၏ ဘေးတံခါးဝဆီသို့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်လိုက်မိရာ၊ ထိုနေရာတွင် အမျိုးသမီး တစ်ဦး မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရောက်ရှိရပ်တန့်နေမှန်း မသိဘဲ မတ်တပ်ရပ်နေသည် ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ သူမသည် ခမ်းနားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး... ထူးခြားဆန်းပြားလှသော မိန်းမမြတ်တို့၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့၏။

စင်စစ်... မလွတ်မြောက်နိုင်သော ကျိန်စာတစ်ခုကဲ့သို့ ထိုစကားလုံးများကို ခုလေးတင် အမိန့်ပေးလိုက်သူမှာ သူမပင် ဖြစ်ပေသည်။

"လီယွန်ဇီလား….."

လီဖန်ဟိုင်သည် မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ အဘယ်ကြောင့် ဤအမျိုးသမီး က စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် သူ့ကို တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားအောင် ပြုလုပ် နိုင်ရသနည်း...။

"သူ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးလိုက်ပါ... ငါ့အတွက် လင်လော့ထျန်ဆီ စကားအချို့ ပါးခိုင်းဖို့ သူ လိုအပ်သေးတယ်" လီယွန်ဇီက ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များအောက်တွင် လီယွန်ဇီသည် ခန့်ညားလှသော ခန်းမဆောင်ကြီး ဆီသို့ ခြေလှမ်းမှန်မှန်ဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

သူမသည် ပေါ့ပါးသော သံချပ်ကာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထား၏။

ထိုသံချပ်ကာဝတ်စုံမှာ သူမခန္ဓာကိုယ်တွင် ကပ်တွယ်နေပြီး... သူမ၏ ကောက်ကြောင်း အလှကို ပေါ်လွင်စေရုံသာမက သူမ၏ ရဲရင့်ပြတ်သားသော စစ်သူရဲ အရှိန်အဝါကိုလည်း ပိုမိုထင်ရှားစေသည်။

သူမ၏ နက်မှောင်သော ဆံနွယ်များကို အထက်သို့ စုစည်းထားပြီး... မျက်ခုံးများမှာ ဆွဲထုတ်ထားသော သံလျက်ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်ကာ မျက်ဝန်းများမှာမူ လင်းလက် တောက်ပနေပြီး ခြယ်သထားသော မိတ်ကပ်များ လုံးဝ မရှိပါချေ။ သူမသည် တည်ကြည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းသို့ ချီတက်ဝင်ရောက်လာသော အခါ... တိုက်ပွဲဆင်နွှဲရန် ပြင်ဆင်နေသည့် အမျိုးသမီးစစ်သူကြီးတစ်ဦးနှင့် တူလှပြီး၊ အခြား သူများ၏ မင်္ဂလာဝတ်စုံများနှင့် အနီရောင်တောက်တောက် ဂုဏ်ပြုတပ်ဖွဲ့၏ အရောင် အသွေးတို့နှင့် သိသိသာသာ ကွဲပြားခြားနားနေခဲ့ပေသည်။

အမှန်စင်စစ်... လီယွန်ဇီသည် ယခင်က ဤတိုင်ပင်ဆွေးနွေးရာ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ ဧကရီဘုရင်အဖြစ် ပေါ်လာခဲ့စဉ်တုန်းကလည်း သူမ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမှာ ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ယခုမူ သူမသည် ဧကရီတစ်ပါး မဟုတ်တော့ပါချေ၊ ထို့အပြင် ယနေ့သည် လင်ရှောင်မြို့တော်မှ မင်္ဂလာစီတန်းလှည့်လည်မှုအဖွဲ့ ရောက်ရှိလာမည့် နေ့ရက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဧကရီ... ကျွန်တော် ရန်ရှို့ ဂါရဝပြုပါတယ်..." ရန်ရှို့က သူ့ကုလားထိုင်မှ ထရပ်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

အရိုအသေပြုပြီးနောက်... ရန်ရှို့သည် ထိုတပ်မှူးငယ်ကို အနည်းငယ်မျှ အာရုံမစိုက်တော့ ဘဲ လီယွန်ဇီအား သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုကာ ပြောလိုက်သည် "တကယ်ကို ရင်းနှီး ကျွမ်းဝင်နေတဲ့ ဧကရီရဲ့ အသွင်အပြင်ပါပဲ။ တကယ်လို့ ဧကရီသာ ဒီလိုစစ်ဝတ်စုံအသွင်နဲ့ပဲ မင်္ဂလာဝေါယာဉ်ထဲ ဝင်ရောက်ဖို့ နှစ်သက်တယ်ဆိုရင်တော့... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မြို့သခင်က ပိုပြီးတော့တောင် သဘောကျလိမ့်မယ် ထင်ပါတယ်။ အော်... ပြောဖို့ မေ့သွားလို့၊ အနောက် ဘက်ဒေသ မြို့လေးမြို့ကို အပိုင်ပေးအပ်ရမယ်ဆိုတဲ့ စည်းကမ်းချက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ဘက်က နည်းနည်းလေးမှ အလျှော့ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ပြီးတော့ ဧကရီ အနေနဲ့လည်း ချိန်းဆိုထားတဲ့အတိုင်း လင်ရှောင်မြို့တော်ရဲ့ လင်မိသားစုထံကို အချိန်မီ ရောက်ရှိရပါမယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ စစ်ပြေငြိမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဤသို့ပြောကြားပြီးနောက် သခင် ရန်ရှို့သည် ထူးဆန်းသော ရယ်မောသံဖြင့် ရယ်မော လိုက်၏။

ထိုရယ်မောသံထဲတွင်မူ သရော်လှောင်ပြောင်မှုများ ထူပြောနေပြီး ယုတ်ညံ့ညစ်ညမ်းသော အရိပ်အယောင်များပင် ကိန်းဝပ်နေခဲ့သည်။

"သခင် ရန်ရှို့... ကျွန်မဆီမှာ လက်ဆောင်တစ်ခု ရှိတယ်၊ ရှင်တို့မြို့သခင်ကိုယ်စား ရှင် ခံယူလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ" လီယွန်ဇီက သူမထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ခြင်းမပြုဘဲ တိုင်ပင်ဆွေးနွေး ရာ ခန်းမဆောင်ကြီး၏ အလယ်တွင် ရပ်လျက် မေးလိုက်သည်။

"ဧကရီ... ဘယ်လို ဆွဲဆောင်မှုမျိုးပဲရှိရှိ... အဲဒါကို ကျွန်တော်တို့ မြို့သခင်နဲ့ မင်္ဂလာဦးည ကျမှပဲ အသုံးပြုဖို့ ကြံစိုက်ထားလိုက်ပါဗျာ။ ကျွန်တော်အနေနဲ့တော့ သူ့ကိုယ်စား လက်ခံဖို့ မဝံ့ရဲပါဘူး" ရန်ရှို့က ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် ညွတ်ကိုင်းလျက် ပြောလိုက်သည်။

လီယွန်ဇီက သူ၏ သရော်စကားများကို အနည်းငယ်မျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ... တပ်မှူးချန်ထံသို့ အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်သည်။

တပ်မှူးချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက်... လက်ကို မြှောက်ကာ ပြတ်သားစွာ လက်ခုပ်နှစ်ချက် တီးလိုက်တော့သည်။

လက်ခုပ်သံက ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ပြီး... မကြာမီမှာပင် အနက်ရောင် ပိတ်စများဖြင့် ဖုံးအုပ် ထားသော အရာဝတ္ထုများကို ထမ်းပိုးလာကြသည့် စစ်သည်တစ်ဒါဇင်ခန့် ရောက်ရှိလာခဲ့ ကြသည်။

သူတို့သည် စည်းစနစ်ကျနစွာဖြင့် ရန်ရှို့၏ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ကြပြီး ထိုဖုံးအုပ်ထား သော အရာဝတ္ထုများကို သူ၏ခြေရင်းတွင် လာရောက်ချထားကြ၏။

၎င်းတို့ကို အစီအရီ ချထားကြရာ... အတွင်း၌ မည်သည့်အရာ ရှိနေသည်ကို ရန်ရှို့အနေဖြင့် ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ခြင်း မရှိပါချေ။

ရန်ရှို့၏ မျက်နှာတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရပြီး... လီယွန်ဇီအနေဖြင့် ဤအပြုအမူဖြင့် မည်သည့်အရာကို ဆိုလိုချင်မှန်း နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"ပိတ်စတွေကို ဖယ်ပြီး... ရှင်သိတဲ့ မျက်နှာတွေ ပါနေမလားဆိုတာ သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်စမ်းပါဦး" လီယွန်ဇီက တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

ရန်ရှို့သည် သူ့ဘေးနားရှိ အစေခံနှစ်ဦးအား ထိုအရာများကို ချက်ချင်း ဖွင့်လှစ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ပထမဆုံး အနက်ရောင်ပိတ်စကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီးနောက်... ရှုပ်ပွနေ သော ဆံနွယ်များနှင့်အတူ ညိုညစ်နေသော သွေးကွက်များ စွန်းထင်နေသည့် ဦးခေါင်း ပြတ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်တွင်... ရန်ရှို့၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူလျော်သွားခဲ့ရ တော့သည်။

"နောက်တစ်ခုကို ထပ်ဖွင့်စမ်း" ရန်ရှို့က အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အစေခံနှစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ နှေးကွေးလွန်းလှသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့်... ရန်ရှို့ ကိုယ်တိုင်ပင် အဝတ်စများကို အလျင်အမြန် ဆွဲဖယ်လိုက်တော့သည်။

အနက်ရောင်ပိတ်စများအတွင်း၌ ရှိနေသမျှ အရာအားလုံးမှာ... လူဦးခေါင်းပြတ်ကြီးများ ဖြစ်နေကြချေပြီ။

ပြင်းထန်သော သွေးညှီနံ့ဆိုးကြီးက တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး... စစ်ပွဲများကို မြင်တွေ့ဖူးခြင်းမရှိကြသော အမျိုးသမီးငယ် အများအပြားမှာ မျက်နှာများ ဖြူလျော်သွားခဲ့ကြရကာ၊ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လျက် ထွက်ပြေး လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။

ရန်ရှို့သည် အဝတ်စများကို ဆက်လက်ဖယ်ရှားနေခဲ့သော်လည်း... ယခုမူ သူ၏ လက်များ က ရပ်တန့်၍မရအောင် ဆတ်ဆတ် တုန်လှုပ်နေခဲ့ပြီ။

သူသည် ထိုဦးခေါင်းပြတ်ကြီး တစ်ခုချင်းစီတိုင်းကို မှတ်မိနေခဲ့သည်။

သူသည် မင်္ဂလာစီတန်းလှည့်လည်မှုအဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ဘိုးဘေးနဂါးမြို့တော်သို့ မလာ ရောက်မီမှာတင်... ထိုသူရဲကောင်း တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းနှင့်အတူ ဝိုင်အတူတူ သောက်ခဲ့ကြ သေးသည်။ ထိုစဉ်တုန်းက သူတို့၏ ဦးခေါင်းများသည် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ခိုင်မာစွာ တည်ရှိ နေခဲ့ကြသော်လည်း... ယခုမူ ညစ်ပတ်ပေရေနေသော အနက်ရောင်ပိတ်စများဖြင့် တစ်ခု ချင်းစီ ဖုံးအုပ်ခံထားရပြီး၊ မည်သည့်အထောက်အပံ့မျှမရှိဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ဆင်းတော့ မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေခဲ့ချေပြီ...။

ဤမျက်နှာများကို ရန်ရှို့ အလွန်ပင် ရင်းရင်းနှီးနှီး မှတ်မိနေခဲ့သည်၊ သူတို့သည် ဇီဝေ တောင်ကြားကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဘိုးဘေးနဂါးမြို့တော်၏ အနောက်ဘက်ခြမ်းကို ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး... အနောက်ဘက်ဒေသ မြို့လေးမြို့ဆီသို့ သတ်ဖြတ်ချီတက်သွား ရမည့် လူများ မဟုတ်ပါလား။

ဘာဖြစ်လို့ သူတို့အားလုံးက ဒီနေရာကို ရောက်နေရတာလဲ... ပြီးတော့ ဦးခေါင်းပြတ်တွေ ချည်းပဲ ဖြစ်နေရတာလဲ….

ရန်ရှို့၏ လက်များက ယခုအခါ သွေးညစ်များဖြင့် ပေရေနေခဲ့ချေပြီ။ သူသည် လီယွန်ဇီ ထံသို့ ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ... သူ၏ စောစောက ပေါ့ပေါ့ပျက်ပျက်နှင့် ရိုင်းစိုင်းလှ သော အမူအရာများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီး၊ ၎င်းတို့၏နေရာတွင် အလွန်တရာ ပြင်းထန်သော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြီးက အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့တော့သည်။

သူမက အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်တာပဲ။

သူမက အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်တာပဲ။

ဤနတ်ဆိုးသခင်မသည်... အနောက်ဘက်ဒေသ မြို့လေးမြို့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် ကြံစည် ခဲ့ကြသော လင်ရှောင်မြို့တော်မှ စစ်သည်အားလုံးကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ် ချေမှုန်းပစ်ခဲ့သည့်အပြင်၊ သူတို့စစ်သူကြီးများ၏ ဦးခေါင်းများကိုပင် ဖြတ်တောက်ကာ ဤနေရာသို့ ပေးပို့လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်...။

အခွင့်ကောင်းယူကာ စည်းကမ်းချက်တွေကို တိုးမြှင့်တောင်းဆိုဖို့ နေနေသာသာ... နောက်ဆုံးအချိန်၌ ယုတ်ညံ့သော အကြံအစည်များကို စိတ်ကူးမိခြင်းကပင်...

အကယ်၍ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ချက်သာ မရှိခဲ့ပါက... သူရန်ရှို့အနေဖြင့် ဘိုးဘေးနဂါး မြို့တော်၏ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးရာ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ ဤမျှ လာရောက် ရမ်းကားဝံ့ ပါမည်လား။

အမှန်စင်စစ်... လင်ရှောင်မြို့တော်၏ မင်္ဂလာစီတန်းလှည့်လည်မှုအဖွဲ့ စတင်ထွက်ခွာခဲ့ သည့် ပထမဆုံးရက်ကတည်းကပင် လင်ရှောင်မြို့တော်၏ စစ်တပ်သည် ဇီဝေတောင် ကြားကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဘိုးဘေးနဂါးမြို့တော်၏ ပိုင်နက်နယ်မြေအတွင်းသို့ ချဉ်းနင်း ဝင်ရောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အချိန်ကို တွက်ချက်ကြည့်မည်ဆိုလျှင်... သူ စစ်ပြေငြိမ်းရေး သဘောတူစာချုပ်တွင် လက်မှတ်ရေးထိုးမည့် ထိုအချိန်၌ပင်၊ လင်ရှောင်မြို့တော်၏ လျှပ်တပြက် တိုက်ခိုက်ရေး တပ်ဖွဲ့သည် ကမောက်ကမဖြစ်အောင် အလုံးစုံ ဖန်တီးပြီး၊ နယ်စပ်စစ်တပ်နှင့် အတွင်း အပြင် ပူးပေါင်းကာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဘိုးဘေးနဂါးမြို့တော်၏ အနောက်ဘက်ဒေသ မြို့လေးမြို့ကို အပြီးပိုင် သိမ်းပိုက်ရယူမည် ဖြစ်ပေသည်။

စစ်ပြေငြိမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲ ဟုတ်လား။ အစကတည်းကပင် သူတို့၌ စစ်ပြေငြိမ်းရန် စိတ်ကူး လုံးဝ မရှိခဲ့ချေ။

အနောက်ဘက်ဒေသ မြို့လေးမြို့ကို သိမ်းပိုက်ပြီးသွားသည်နှင့်... ဂုဏ်သိက္ခာကျဆင်းနေ သော လီယွန်ဇီကို ထားဦးတော့၊ လီမိသားစု၏ အကြီးအကဲဖြစ်သူ လီရင်းပင်လျှင် အလျှော့ ပေး အရှုံးပေးရတော့မည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော်လည်း ဤလျှပ်တပြက် တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့၏ စစ်သူကြီး အားလုံး၏ ဦးခေါင်း ပြတ်ကြီးများသည် ဤခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ လာရောက်ပြသခြင်း ခံရလိမ့်မည်ဟု ရန်ရှို့တစ်ယောက် အိပ်မက်ပင် ထည့်မက်ဖူးလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

"တပ်မှူးချန်... ဒါတွေက ဘာတွေလဲ..." လီရင်းက ဤဦးခေါင်းပြတ်ကြီးများကို မမှတ်မိ သဖြင့် ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မိသားစုခေါင်းဆောင်... ကျွန်တော်တို့ စစ်ပြေငြိမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲအပေါ်မှာပဲ အာရုံ ရောက်နေတဲ့အချိန်မှာ... လင်ရှောင်မြို့တော်က ဤအထူးရွေးချယ်ထားတဲ့ လက်ရွေးစင် တပ်ဖွဲ့ဟာ ဇီဝေတောင်ကြားကတစ်ဆင့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပိုင်နက်နယ်မြေထဲကို ခိုးဝင် လာခဲ့ကြတာပါ။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နယ်စပ်ခံစစ်တွေကို ချိုးဖျက်ဖို့ ကြံစည်ခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပေမယ့်၊ အဲဒီအစား ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အစောင့်တပ်တော်တွေက အဲဒီနေရာမှာ ကြိုတင် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ပြီး သူတို့ကို ဖမ်းဆီးချေမှုန်းခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်" တပ်မှူးချန်က အစီရင်ခံ လိုက်သည်။

"ဘယ်အစောင့်တပ်ဖွဲ့လဲ" လီရင်းက မေးလိုက်သည်။

"သူတို့တွေက ဧကရီရဲ့ လက်အောက်ခံ တပ်ဖွဲ့ဟောင်းတွေပါ။ ကျွန်တော် သူတို့ကို စစ်စခန်းအသီးသီးကနေ ဆင့်ခေါ်ခဲ့ပြီး၊ လီယွန်ဇီရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ရန်သူတွေ ခိုးဝင် လာနိုင်မယ့် တောင်ကြားတွေကို လိုက်လံရှာဖွေခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီနောက်မှာ တော့ လင်ရှောင်မြို့တော်ရဲ့ လျှပ်တပြက် တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး... တောင်ကြားထဲမှာတင် သူတို့အားလုံးကို ပစ်ခတ်သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့တာပါ" တပ်မှူးချန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဧကရီရဲ့ အစောင့်တပ်ဖွဲ့လား..." ရန်ရှို့ မအော်ဟစ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ၊ သူ၏ တစ်ကိုယ် လုံးမှာ မိုးကြိုးပစ်ချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေလိပ်လဲကျသွားခဲ့တော့သည်။

ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းရှိ လီမိသားစုဝင်များသည်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ်ပြိုင် နက်တည်းပင် ချွေးစေးများ ပြန်လာခဲ့ကြရသည်။

လင်ရှောင်မြို့တော်က စစ်တပ်တစ်ခုဟာ ငါတို့ဆီ အတင်းအဓမ္မ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာ ခဲ့ပြီးပြီ ဟုတ်လား......။

သူတို့သည် လင်ရှောင်မြို့တော်က မင်္ဂလာလက်ထပ်ခြင်းနှင့် စစ်ပြေငြိမ်းခြင်းကို ရိုးသား ဖြူစင်စွာ ရှာဖွေနေသည်ဟု ယုံကြည်ကာ မင်္ဂလာပွဲတော် အငွေ့အသက်များကြားတွင် သာယာနေခဲ့ကြစဉ်... တစ်ဖက်ကမူ အနောက်ဘက်ဒေသ မြို့လေးမြို့ကို သိမ်းပိုက်ရန် အတွက် စစ်သည်တော်များကို စေလွှတ်နှင့်ပြီးသား ဖြစ်နေချေပြီတကား။

ဘာမြို့လေးမြို့ကို အပိုင်ပေးအပ်ရမှာလဲ။

အကယ်၍ လီယွန်ဇီ၏ အစောင့်တပ်ဖွဲ့များသာ သူတို့၏ ပရိယာယ်ကို ကြိုတင်မြော်မြင်ပြီး မချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ပါက... သူတို့သည် အနောက်ဘက်ဒေသ မြို့လေးမြို့ကို အပြီးပိုင် သိမ်းပိုက် သွားကြမည် ဖြစ်သည်။

ဤဦးခေါင်းပြတ်ကြီးများပေါ်ရှိ သွေးများမှာလည်း ခြောက်သွေ့နေခဲ့သည်မှာ ကြာလှ ချေပြီ။

"မင်း... မင်း ကောင်းကောင်းသေရမှာ မဟုတ်ဘူး လီယွန်ဇီ... မင်းလို ယုတ်မာတဲ့ မိန်းမယုတ်ကတော့ ငရဲကို ဧကန်မုချ ကျရမှာ" ရန်ရှို့က ရူးသွပ်လုမတတ် နာကျည်းဒေါသ ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"ဒီနေရာမှာလာပြီး ရူးချင်ယောင်ဆောင်မနေနဲ့... ကျွန်မ ရှင့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးထား တယ်" လီယွန်ဇီက ရန်ရှို့အား အေးစက်စက်နှင့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရန်ရှို့သည် သူ၏ အမူအရာကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး... လီယွန်ဇီ၏ထံသို့ နှိမ့်ချစွာ တွားသွားလျက် တတွတ်တွတ် ဦးတိုက် ကာ ဆိုလိုက်သည် "ကျွန်တော်မျိုးအနေနဲ့ ဧကရီရဲ့ ပြတ်သားတဲ့ ကတိစကားတွေကို အမြဲတမ်း ကြားဖူးပါတယ်... ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးတဲ့အတွက် ဧကရီကို ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်၊ ဧကရီရဲ့ ကရုဏာတော်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဤရန်ရှို့ဆိုသူမှာလည်း အလွန်ပင် ရယ်စရာကောင်းလှပေသည်၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ယဉ်ကျေးပြလိုပြ၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ အရိုင်းစိုင်းလိုရမ်းကားပြ၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရူးဟန်ဆောင်ပြီး... ယခုမူ ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ယုတ်နိမ့်ပြနေခဲ့ချေပြီ။

"ဒီဦးခေါင်းပြတ်တွေထဲမှာ... ရှင်အစိုးရိမ်ဆုံးလူရဲ့ ဦးခေါင်းကိုတော့ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူးမလား" လီယွန်ဇီက မြင့်မားသော နေရာမှနေ၍ မေးလိုက်သည်။

"မှန်ပါ့... မှန်လှပါဘုရား..." ရန်ရှို့သည် သူ၏ အတွေးအကြံအားလုံးကို ဤအမျိုးသမီးက အထွင်းအဖောက် သိမြင်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ်မျှ မရိုမသေ မပြုဝံ့ တော့ပါချေ။

"ရှင်တို့ လင်မိသားစုရဲ့ အမွေခံ သခင်လေးကတော့ အသက်ရှင်နေဆဲပဲ... ဒါကတော့ ရှင်အနေနဲ့ လင်လော့ထျန်ဆီ ပြန်လည်ပါးရမယ့် သတင်းစကားပဲ" လီယွန်ဇီက ဆိုလိုက် သည်။

ရန်ရှို့က သူ့မျက်နှာကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့လိုက်မိပြီး လီယွန်ဇီ၏ စကားများကို အနည်း ငယ် မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အသက်ရှင်နေဆဲ ဟုတ်လား။ လင်မိသားစုရဲ့ အမွေခံ သခင်လေးက အသက်ရှင်နေဆဲတဲ့လား။

မည်မျှပင် များပြားသော စစ်သူကြီးများ ရှိနေပါစေ... လင်ရှောင်မြို့တော်၏ အနာဂတ် သခင်ဖြစ်ပြီး မိသားစုခေါင်းဆောင်က အလွန်အမင်း အသည်းစွဲ ချစ်မြတ်နိုးလှသော လင်မိသားစု၏ အမွေခံသခင်လေးနှင့်မူ မည်သူမျှ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပါချေ။ သူသည် သူ့ အရှိန်အဝါနှင့် ဂုဏ်သတင်းကို တည်ဆောက်ရန်အတွက်... ဘိုးဘေးနဂါးမြို့တော်ကို သိမ်းပိုက်မည့် သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်လာရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဤလျှပ်တပြက် တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့ကို ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်မှာ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြီးပြည့်စုံသော အောင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာသင့်ပြီး သူ့အတွက် ကြီးမားလှသော ဂုဏ်သတင်းကျော်စောမှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးရမည် ဖြစ်သော် လည်း... အခြေအနေများက ဤကဲ့သို့ လွဲချော်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူ သိနိုင်ပါမည် နည်း...။

"ကျွန်တော်မျိုး အခုပဲ စစ်ပြေငြိမ်းရေးစာချုပ်မှာ လက်မှတ်ထိုးပါ့မယ်၊ အခုချက်ချင်းပါပဲ၊ ဘာစည်းကမ်းချက်မှ မတောင်းဆိုတော့ပါဘူး၊ ပြီးတော့... ကျွန်တော်မျိုးအနေနဲ့ ဧကရီကို နောက်နောင် လုံးဝ မပြက်ရယ်ပြုဝံ့တော့ပါဘူး" ရန်ရှို့က စစ်ပြေငြိမ်းရေး သဘောတူ စာချုပ်ကို မြေပြင်ပေါ်၌ အသည်းအသန် လိုက်လံရှာဖွေတော့သည်။ အတန်ကြာ အားစိုက်ရှာဖွေပြီးနောက် စာချုပ်ကို တွေ့ရှိသွားခဲ့သော်လည်း... သူ မော့ကြည့်လိုက်သော အခါ လီယွန်ဇီက သူ့အား အေးစက်စက် အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်တွေ့ လိုက်ရ၏။

စစ်ပြေငြိမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲ ဟုတ်လား။ ဒီဧကရီ တည်ရှိနေသရွေ့တော့... ဘိုးဘေးနဂါး မြို့တော်နဲ့ လင်ရှောင်မြို့တော်တို့အကြား စစ်ပြေငြိမ်းဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တော့ ချေ။

"ထိုင်စမ်း... ပြီးတော့ ရှင့်လျှာစွမ်းကို အသုံးချပြီး ရှင်တို့ရဲ့ အမွေခံသခင်လေး အသက်ကို ပြန်ရွေးဖို့ စာတစ်စောင်ကို သေသေချာချာ ရေးစမ်း... ဒါပေမဲ့ အဲဒီမတိုင်ခင်မှာ... မြေပြင် ပေါ်က အမှိုက်အားလုံးကို အရင်ဆုံး သန့်ရှင်းရေးလုပ်လိုက်ဦး" လီယွန်ဇီက မိန့်ကြားလိုက် သည်။

အစေ့များ၊ အခွံများ၊ ထွေးထုတ်ထားသော သစ်သီးဖတ်များနှင့် စေးကပ်လှသော သလိပ် ညစ်ကြေးများ... မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရွံရှာဖွယ်ရာ ကမောက်ကမ အညစ်အကြေးများကို ရင်ဆိုင် လိုက်ရသောအခါ ရန်ရှို့သည် သူ့ကိုယ်သူပင် ပါးရိုက်ပစ်ချင်စိတ်များ ရုတ်တရက် ပြင်းထန် စွာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တော့သည်။

လီယွန်းဇီက နောက်လှည့်ကာ ကျောခိုင်းလိုက်ပြီး... မြေပြင်ပေါ်၌ အညစ်အကြေးများကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေသော ရန်ရှို့အား အနည်းငယ်မျှ အာရုံစိုက်ခြင်း မပြုတော့ပေ။

"ယွန်ဇီ... သမီးက ငါတို့မျိုးနွယ်စုအတွက် တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ ကမ္မကုသိုလ်ကြီးကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့တာပဲ" မျိုးနွယ်စုအတွင်းမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးက မချီးမွမ်းဘဲ မနေနိုင် တော့ချေ။

"ဧကရီဘုရင်မ ပီသပါပေတယ်၊ ဒါဟာ ငါတို့ ဘိုးဘေးနဂါးမြို့တော်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း မင်္ဂလာတစ်ပါးပဲ..." တစ်စုံတစ်ယောက်က ချက်ချင်းပင် အံ့ဩတသစွာ အော်ဟစ်လိုက် သည်။

"ငါတို့ ဧကရီဘုရင်မရဲ့ ရာထူးဘွဲ့အမည်ကို ပြန်လည်အပ်နှင်းပေးသင့်တယ်။ လီယွန်ဇီဟာ ပြီးခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ မတရားစွပ်စွဲမှုတွေနဲ့ နာကျည်းစရာတွေကို အတော်လေး ခံစားခဲ့ရရှာတာ..."

လီယွန်ဇီက မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ ထိုစကားများကို အနည်းငယ်မျှ စိတ်ထဲမထားဘဲ... ခန်းမဆောင်ကြီး၏ ရှေ့မှောက်ရှိ သခင်မခုံထုံထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ခြေလှမ်း မှန်မှန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။

သခင်မ ခုံထုံသည် လီယွန်ဇီအား ကြည့်လျက် အပြုံးတစ်ခုကို မနည်းလုပ်ယူကာ ဆင်ယင် လိုက်ရသော်လည်း... လီယွန်ဇီတစ်ယောက် မည်သည့်အရာကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင် မည်ဆိုသည်ကိုမူ လုံးဝ ခန့်မှန်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။

လီယွန်ဇီက သခင်မ ခုံထုံ၏လက်ထဲမှ ထူထဲလှသော မင်္ဂလာမှတ်တမ်းစာလွှာကို လှမ်းယူ လိုက်ပြီးနောက်... လူအများ၏ အကြည့်များရှေ့မှောက်၌တင် ၎င်းစာလွှာပေါ်ရှိ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အမည်ကို အပြတ်ပယ်ဖျက်၍ ခြစ်ထုတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

သခင်မ ခုံထုံ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့ရသော်လည်း... ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမအနေဖြင့် မည်သည့်အသံမျှ ထွက်ဆိုဝံ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

"လီယွန်ဇီ" ဟူသော အမည်နာမကို ဖျက်ပယ်ပြီးသွားသည်နှင့်... လီယွန်ဇီသည် သူမ လက်ထဲမှ မင်စုတ်တံကို လီခုံရှီ၊ မူချင်းနှင့် အခြားသော လီမိသားစုမှ လိမ္မာယဉ်ကျေးလှ ပါသည်ဆိုသော သမီးပျိုများ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ စားပွဲခုံများဆီသို့ ဦးတည်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါး ပါးပင် ဝှေ့ယမ်းပစ်လိုက်တော့သည်။

စုတ်တံဖျားမှ လွင့်စင်ထွက်သွားသော စုတ်ချက်မှင်စက်များသည်... ထိုအမျိုးသမီးငယ် များ၏ စင်ကြယ်လှပသော မျက်နှာငယ်လေးများပေါ်သို့ ဖိတ်စင် ကျရောက်သွားခဲ့ရ တော့သည်...။

"စစ်ပြေငြိမ်းဖို့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရောင်းစားရမယ့် အလုပ်မျိုးကိုတော့... သူတို့ကိုပဲ လွှဲအပ်ထားလိုက်ပါ။ တကယ်လို ငါ မနိုင်မယူတဲ့ စစ်ပွဲမျိုး ရှိလာခဲ့ရင်တောင်... သူတို့တွေ က ရန်သူ့မြို့တော်အတွက် အရည်အသွေးမြင့်မားတဲ့ အသုံးတော်ခံ ပူဇော်သက္ကာတွေ ဖြစ်လာနိုင်တာပေါ့" လီယွန်ဇီက သရော်ပြုံး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုသရော်ရယ်မောသံက လီခုံရှီ၊ မူချင်းနှင့် စည်းကမ်းစနစ်ကျလှပါတယ်ဆို သော လီမိသားစုမှ သမီးပျိုများအား ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပြီး... သူတို့၏ မျက်နှာ များမှာ သွေးဆုတ်သွားကာ အသက်ဝိညာဉ် ကင်းမဲ့သွားသကဲ့သို့ လုံးဝ ဖြူလျော် ခြောက်သွေ့သွားကြတော့သည်။