အခန်း ၃၂၄

အခန်း ၃၂၄၊ မျှော်စင်မှ ထွက်ခွာခြင်း၊ မပြီးဆုံးသေးသော ဇာတ်ခုံပေါ်မှ ပြဇာတ်

အလင်းရောင်များ အားလုံး တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ...

ရဲချီယန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် မည်သည့်အရာမျှ ကျန်ရစ်မနေတော့ချေ။

"ဒီကောင့်ကို ရှင်းလင်းပြီးတာတောင် စနစ်က ပိတ်ဆို့မှုကို မရုပ်သိမ်းသေးဘူးလား"

နတ်ဘုရားကို ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးပြီးနောက် စနစ်ထံမှ မည်သည့်အသိပေးချက်မျှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိပေ။ သုံးရက်တာ အချိန်မှတ်တမ်း ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးအကဲဖြတ်မှုတွင် ဤအမဲလိုက်မှု အောင်မြင်ချက်ကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားမည်မှာ ထင်ရှားလေ၏။

"ဒါပေမယ့် အဲဒီကောင်ကတော့ သေချာပေါက် အပြီးတိုင် သေသွားခဲ့ပြီ"

တရားသူကြီး၏ တရားမျှတမှု အမှတ်အသားသည် ပန်းနတ်ဘုရား တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခံလိုက်ရပြီးနောက် သုံးစက္ကန့်ပင် မကြာလိုက်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းက အမှတ်အသား သတ်မှတ်ခံထားရသူနှင့်အတူ အမှတ်အသားရှိရာ နေရာပါ လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရကြောင်း ဆိုလိုနေပေသည်။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက တရားမျှတမှု အမှတ်အသားသည် သေဆုံးခြင်းကို သယ်ဆောင်သွားလျှင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားမည် မဟုတ်ပါချေ။

ဒိုင်း... ဒိုင်း...

ပြင်းထန်လှသော ပစ်ခတ်သံများက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေ၏။ ရဲချီယန်က ခေါင်းမော့ကာ အသံထွက်ပေါ်ရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

လောဘတကြီး စားသောက်ခြင်းမှ အသွင်ပြောင်းလာသော ရေနွေးငွေ့ဘုရင်သည် ပန်းနတ်ဘုရား သေဆုံးသွားသော်လည်း ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာနေသည့် ပန်း မကောင်းဆိုးဝါးများကို တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။ ပန်းခင်းပြင်ကြီးအတွင်းမှ ၎င်းတို့က အဆုံးအစမရှိ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာနေကြသည်။ ရပ်တန့်သွားမည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပါချေ။

"ဒီနေရာမှာ သေတဲ့အထိ ငါ့ကို အင်အားကုန်ခန်းအောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"

"ဒါက အရင်တုန်းက ငါကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း ဘူတာနဲ့ ခပ်ဆင်ဆင်ပဲ"

ရဲချီယန်က သူလာခဲ့သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပြန်လည် ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။ အံ့သြစရာကောင်းစွာပင် ထိုသစ်သားတဲအိမ်လေးဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ...

အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသည့် လမ်းကြောင်းမှာ ဤအချိန်တွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။ အစကတည်းက လုံးဝ မတည်ရှိခဲ့ဖူးသည့်အလားပင်။

ထွက်သွားလို့ မရတော့ဘူးလား။

ရဲချီယန်၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွား၏။

"သြော် ဒီလိုကိုး။ ဒါကြောင့် နောက်ဆုံးမှာ အဲဒီစကားတွေကို ပြောသွားတာပဲ။ ငါက ဒီနယ်ပယ်ထဲမှာ ထာဝရ ပိတ်မိပြီး သေသွားလိမ့်မယ်လို့ သူ ထင်နေတာလား"

"နှမြောစရာပဲ"

"တခြားသူ တစ်ယောက်ယောက်သာဆိုရင် တကယ်ပဲ ပိတ်မိပြီး သေသွားနိုင်တယ်"

နေရာရွှေ့ပြောင်းအမှတ်အသား...

ရဲချီယန်က လက်ဖျောက်ကို တီးလိုက်လေ၏။ စက်ယန္တရားများနှင့် နတ်ဆိုးများ အားလုံးက ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ လီဆက် တစ်ယောက်တည်းသာ သူ၏ ဘေးတွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့၏။

"အင်း... တခြားနည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားကြည့်ကြတာပေါ့"

လီဆက်က ခြေဖျားထောက်ကာ ရဲချီယန်၏ အနားသို့ လျှောက်လာပြီး သူ၏ နားထဲသို့ တီးတိုး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

"ဟင်"

ရဲချီယန်က နားမလည်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"ကျွန်မ အတူတူ လိုက်လို့ရတယ်"

"မင်းက ငါနဲ့အတူ နေရာရွှေ့ပြောင်းအမှတ်အသားရဲ့ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို အသုံးပြုနိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာလား"

သူမက ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလေ၏။ နေရာရွှေ့ပြောင်းအမှတ်အသား၏ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို လူတစ်ဦးတည်းသာ အသုံးပြုနိုင်သည်။ လီဆက်က သူနှင့်အတူ ပြန်သွားနိုင်မည်ဟု ဘာကြောင့် ဤမျှ သေချာနေရသနည်း။

လူသားများနှင့် တစ်ထစ်ချ တူညီနေသော စက်ရုပ် အစေခံမလေးက မျက်တောင်များ ပုတ်ခတ်လိုက်ပြီး ရဲချီယန်ကို သတိပေးရန် သူ၏ လက်ဖဝါးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည်။

"လက်နက်တပ်ဆင်မှု နေရာလွတ်လေ"

"..."

ရဲချီယန်က မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်လေတော့၏။ ဤအရာကို သူ ဘယ်လိုလုပ် မေ့နေရသနည်း။

ဟုတ်ပေသည်။ လီဆက်သည် အစေခံတစ်ဦး ဖြစ်သော်ငြား သူမသည် စက်ယန္တရား သက်ရှိ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပေသည်။ စက်ယန္တရား သက်ရှိသည်လည်း လက်နက်တစ်မျိုးပင် ဖြစ်၏။ လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်မှတော့ လက်နက်တပ်ဆင်မှု နေရာလွတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပေသည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုရင် ပြဿနာမရှိတော့ဘူး"

လက်နက်တပ်ဆင်မှု နေရာလွတ်က ပွင့်လာလေ၏။ လီဆက်က အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ၎င်းအတွင်းသို့ နစ်ဝင်သွားချေပြီ။

ထပ်မံ စောင့်ဆိုင်းမနေတော့ပေ။ နေရာရွှေ့ပြောင်းအမှတ်အသား၏ ဒုတိယမြောက် စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

"စတင်ရွှေ့ပြောင်းမယ်"

နစ်မြုပ်သွားခြင်း။ ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ ပြုတ်ကျသွားသည့်အလားပင်။

ရဲချီယန်က ရေနက်ပိုင်း ပင်လယ်ကြမ်းပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေ၏။ သေသေချာချာ မကြားရသေးသည့် တီးတိုးရေရွတ်သံများက အနည်းငယ် ပိုမို ရှင်းလင်းလာသယောင် ရှိပေသည်။

အေးစက်လှသော ချောက်နက်ကြီး ဖြစ်နေလင့်ကစား...

အလွန်တရာ ငြိမ်းချမ်းပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှလေသည်။

အမှန်တကယ်ပင်...

ကျောင်းသွားရန်၊ အလုပ်သွားရန် မလိုတော့ဘဲ တောက်ပသော နေရောင်ခြည်အောက်ရှိ စနေ၊ တနင်္ဂနွေ အားလပ်ရက် အိမ်လေးဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကာ စောင်ခြုံထဲတွင် ပျင်းရိစွာ လှဲလျောင်းနေရသည့်အလားပင်။

"ဟူး..."

အသက်ရှူသွင်းလိုက်သည်။ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်။

ရဲချီယန်သည် သူ၏ ရထား စက်ခေါင်းတွဲ အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေချေပြီ။

"ရွှေ့ပြောင်းခြင်း တစ်ကြိမ်စီရဲ့ ခံစားချက်က တကယ်ကို ကွာခြားနေတာပဲ"

"ငါ တကယ်ကို နားမလည်နိုင်တော့ဘူး"

"ထားလိုက်တော့၊ လီဆက်ကို အရင် အပြင်ထုတ်ပေးရမယ်"

လက်နက်တပ်ဆင်မှု နေရာလွတ်ကို ထပ်မံ ဖွင့်လှစ်လိုက်လေ၏။ လီဆက်က ၎င်းအတွင်းမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမက ဝင်ရောက်သွားစဉ်ကအတိုင်း အပြုံးလေးကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲပင်။

လီဆက်မှတစ်ဆင့် ရဲချီယန် သိရှိသွားခဲ့သောအရာမှာ... လက်နက်တပ်ဆင်မှု နေရာလွတ်အတွင်းရှိ အရာများအတွက် အချိန်က ရပ်တန့်နေပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင် အပါအဝင် မည်သည့်အရာကိုမျှ အာရုံခံနိုင်စွမ်း မရှိကြောင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် သူမသည် ရဲချီယန်၏ ဘေးသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ခေတ္တမျှ အနားယူပြီးနောက်။

ရဲချီယန်က ရထားစနစ်မှ ပြန်လည်စတင်လိုက်သော အချိန်မှတ်တမ်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။

【၁၃း၅၁း၀၄】

ဆယ့်သုံးနာရီသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ မျှော်စင်အတွင်းတွင် သူထင်ထားသည်ထက် အချိန်ပိုမို ကြာမြင့်သွားခဲ့လေပြီ။

"ဒီနောက်ဆုံး ဆယ့်သုံးနာရီအတွင်းမှာ ဘာမှ ထပ်လုပ်စရာ မလိုတော့ပါဘူးလေ"

ဤအချိန်တွင် စောင့်ဆိုင်းခြင်းကသာ သူ၏ ရွေးချယ်မှု ဖြစ်လေတော့သည်။

————

"အို..."

"ဘုရားရေ"

"ပန်းနတ်ဘုရား တကယ်ပဲ ဂန့်သွားပြီလို့ ကံကြမ္မာက ဆိုနေပါလား"

"မောင်လေးရဲရဲ့ ဘုရားစူး ကတ်ပြားက ဗေဒင်ဆရာမ ထက်တောင် နတ်ဘုရားတွေအပေါ် ပိုပြီး အသက်အန္တရာယ် ပေးနိုင်စွမ်းရှိနေပုံပဲ"

"ဒါပေမယ့် ပြောရမယ်ဆိုရင် ဒီဇာတ်ခုံပေါ်က ပြဇာတ်က သိပ်ပြီးတော့ မပြီးဆုံးသေးဘူးလေ"

ပန်းနတ်ဘုရား၏ ယုံကြည်ကိုးကွယ်ရာ မြို့တော် အလယ်ဗဟိုရှိ မျှော်စင်မြင့် သုံးခုအနက်... ရဲချီယန် အပြည့်အဝ ရှင်းလင်းခဲ့သော မျှော်စင်မှလွဲ၍... အရှေ့မြောက်ထောင့်ရှိ မျှော်စင်ထိပ်တွင် ကျူရှင်းထူ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

သူမက ရှေ့မှောက်ရှိ ခုန်လှုပ်နေသော ပန်းရောင် ပန်းဖူးလေးတစ်ခုကို အပြုံးလေးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေလျက်နဲ့ ကတ်ပြား အစီအစဉ်ရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးချချင်နေသေးတာပဲ"

"ဟီးဟီး... သေချာတာပေါ့၊ ဒီစွမ်းအားက တကယ်ကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းလှတယ်လေ"

"နှမြောစရာပဲ၊ နင်က ဒီစွမ်းအားကို ဘယ်တော့မှ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"နင်တို့ထဲက အမြင့်ဆုံးနတ်ဘုရားဆိုသူတွေတောင် မလုပ်နိုင်ကြပါဘူး"

ကျူရှင်းထူ၏ လက်ထဲရှိ ဗေဒင်ဆရာမ ကတ်ပြားမှ ကြယ်ပွင့်ပမာ အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်လာလေ၏။ ဤအလင်းရောင်က သူမရှေ့ရှိ ပန်းဖူးလေးပေါ်သို့ ဖြတ်သန်း လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ပန်းဖူးလေး ပွင့်အာသွားပြီး ထူထပ်သော ပန်းရောင် အငွေ့အသက်များက သူမ၏ မျက်နှာဆီသို့ လျှင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်လာချေပြီ။

သို့သော် ကျူရှင်းထူက စောစောစီးစီးကပင် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပေသည်။ သူမက ဓာတ်ငွေ့ကာ မျက်နှာဖုံးကို ကြိုတင် တပ်ဆင်ထားခဲ့လေ၏။

ဤပန်းရောင် အငွေ့အသက်များထဲသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကာ ထိုပွင့်အာနေသော ပန်းပွင့်အတွင်းမှ... ပန်းရောင် ကတ်ပြား အစီအစဉ် တစ်ခုကို သူမ၏ လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေတော့သည်။

【လောင်းကစား ကတ်ပြား - နှလုံးသား သော့ခတ်ပန်း】

"ဟီးဟီး၊ လောင်းကစား ကတ်ပြား တစ်ခုပဲ"

"ဒါက ဟိုကောင် ရိုင်ယန် လိုချင်နေတဲ့ အရာလေ"

"ဒါပေမယ့်..."

ကျူရှင်းထူက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို ညင်သာစွာ သပ်လိုက်လေ၏။

"မကြာသေးခင်ကမှ လောင်းကစား ကတ်ပြား ပိုင်ရှင်အသစ် တစ်ယောက် ပေါ်လာသေးတယ်။ ဟီးဟီး၊ ဒီကတ်ပြားကို အဲဒီလူသစ်ဆီ ပေးလိုက်ရင် ရိုင်ယန် သိသွားတဲ့အခါ ဒေါသထွက်ပြီး ရူးများသွားမလား"

"မဟုတ်သေးပါဘူးလေ၊ ဒီတလော နာမည်ကောင်းလေး နည်းနည်း ရအောင် မနည်း စုဆောင်းထားရတာ။ အလွယ်တကူ အကုန်ခံလို့ မဖြစ်သေးဘူး"

"ဒါပေမယ့်..."

"ကံကောင်းခြင်းနဲ့ ကံဆိုးခြင်းတွေ ရောယှက်နေတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်က လောင်းကစား ကတ်ပြားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာက တကယ်ကို ပျော်စရာကောင်းမယ့်ပုံပဲ"

"ဗေဒင်ဆရာမ၊ နင်ရော သဘောမတူဘူးလား"

ဘုရားစူး ကတ်ပြားက မည်သည့်စကားမျှ မဆိုဘဲ ကျူရှင်းထူ၏ ဦးခေါင်းနောက်ဘက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားလေ၏။

"အော် ဟုတ်သားပဲ၊ ဒီကတ်ကို မောင်လေးရဲဆီကိုပဲ ပေးလိုက်ရမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသာ မရှိခဲ့ရင် ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ကောက်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ညီမလေး ကျောက်လင်ဆီကို ပေးမပေး သူပဲ ဆုံးဖြတ်ပါစေတော့"

"အင်းအင်း၊ ဒါဆိုရင် ငါ့အတွက် နာမည်ကောင်းလေး နည်းနည်းလောက် ထပ်ရနိုင်သေးတာပေါ့"

"နောက်ထပ် အစီအစဉ်က..."

"လူတွေ ပိုပြီး ပါဝင်လာအောင် ငါ လုပ်ရလိမ့်ဦးမယ်"

ကျူရှင်းထူက ဤကတ်ပြား အစီအစဉ် အသစ်စက်စက်နှင့်အတူ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် မျှော်စင်ပေါ်မှ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကြုံတုန်း ဝင်လုပ်တဲ့ အလုပ်တော့ ပြီးသွားပြီ။ နောက်ထပ် အစစ်အမှန် အလုပ်ကိစ္စတွေ စရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"

လမ်းတစ်ဝက်သို့ ရောက်သောအခါ သူမက တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် တွေးမိသွား၏။

"ဟုတ်သား၊ ဟို ဆေးလိပ်သမား ဖန်ဟော့က ငါပဲ ပန်းနတ်ဘုရားကို သတ်လိုက်တာလို့ ထင်နေတော့မှာလား"

"..."

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကျူရှင်းထူက ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

"အင်းလေ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မောင်လေးရဲဆီမှာ ဘုရားစူး ကတ်ပြား ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ အချက်က မပေါက်ကြားသေးဘူးလေ"

"ဒါလည်း ကောင်းတာပါပဲ။ နတ်ဘုရားတွေ အကုန်လုံး ငါ့ကြောင့် သေသွားတာလို့ လူတိုင်း ထင်နေရင် အကောင်းဆုံးပဲ။ ဒါကလည်း တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာမှာပဲ... ဟီးဟီး"