အခန်း ၃၂၅

အခန်း ၃၂၅၊ ဇာတ်သိမ်းချိန် ရောက်ပြီလား၊ သို့တည်းမဟုတ် နောက်ဆုံး ဇာတ်ခုံလား

ပြဇာတ်တစ်ပုဒ်မှာ ဇာတ်ခုံဘယ်နှဆင့် ရှိသင့်သလဲ။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် သုံးခုသာ ရှိလောက်ပေသည်။

အစပျိုးခြင်း။

ဇာတ်ရှိန်မြင့်တက်ခြင်း။

ဇာတ်သိမ်းခြင်း။

ဥယျာဉ်ကြယ်ဟု အမည်ရသော ဤဇာတ်ခုံက ၎င်း၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေချေပြီ။

သို့သော် ဇာတ်သိမ်းမည့် အခိုက်အတန့်တွင် နောက်ဆုံးလှိုင်းလုံးကြီးများက မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ထွက်ပေါ်လာလေ့ရှိစမြဲပင်။

ပန်းနတ်ဘုရား ကျဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

သူ၏ ယုံကြည်သူများ၊ သူ၏ မကောင်းဆိုးဝါးများသည် သူ ကျဆုံးသွားသည့် အခိုက်အတန့်၌ သူနှင့်အတူ လိုက်ပါ ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။

ထိုအစား ၎င်းတို့က အရိုင်းစိုင်းဆုံး သောင်းကျန်းလာကြလေ၏။

သူသည် ဤဥယျာဉ်ကြယ်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင် ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သည်။ ဤနေရာကို သူ၏ နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်အဖြစ် ဖန်တီးရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့၏။ ယခုအခါ သူ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ထိုခြေတစ်လှမ်းကို မည်သည့်အခါမျှ လှမ်းနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ပန်း မကောင်းဆိုးဝါးများက ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် ပြုတ်ကျပျက်စီးသွားသော နေရာအနှံ့အပြားသို့ အသေခံ တိုက်ခိုက်မှုများကို စတင် ပြုလုပ်လာကြတော့သည်။ အဆိုးရွားဆုံး ထိခိုက်ခံရသည့် နေရာမှာ သေချာပေါက် ဖန်ဟော့နှင့် ချိုင်မင်တို့ ဦးဆောင်သော ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားသည့် တပ်မကြီးပင် ဖြစ်လေသည်။

သူတို့က မကြုံစဖူး ပြင်းထန်လှသော ခုခံမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရ၏။ သေရမည်ကို မကြောက်မရွံ့သော မရေမတွက်နိုင်သည့် ပန်း မကောင်းဆိုးဝါးများက အရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲနေကြချေပြီ။

ဤယုံကြည်ကိုးကွယ်မှု မြို့တော်ကြီးမှာ ပေါက်ကွဲမှုများကြားတွင် အပေါက်အပြဲများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေတော့သည်။

"သူတို့က ဒီမြို့ကြီးကို ယူပြီး ငါတို့နဲ့အတူ အသေခံချင်နေတာပဲ"

ဖန်ဟော့က ဆေးလိပ်ကို ဖွာရှိုက်လိုက်ပြီး သူ၏ နေကာမျက်မှန်နောက်ကွယ်ရှိ မျက်လုံးများတွင် မည်သည့် ခံစားချက်ကိုမျှ မတွေ့မြင်ရပါချေ။

"ဒါဆိုရင်ရော မင်း မကိုင်တွယ်နိုင်တော့ဘူးလား။ မင်းရဲ့ နည်းဗျူဟာကျကျ ဆုတ်ခွာခြင်းကို ထပ်လုပ်တော့မလို့လား။ အမြီးကုပ်ပြီး ထွက်ပြေးတော့မလို့လား"

ချိုင်မင်၏ လှောင်ပြောင်သရော်စကားများကြောင့် ဖန်ဟော့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လာလေ၏။

"ဒါက ပုံစံမကျသေးတဲ့ နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် တစ်ခုမျှသာပဲ"

"နည်းဗျူဟာကျကျ ဆုတ်ခွာရမယ့် အစီအစဉ်မျိုး မလိုအပ်သေးပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ချိုင်မင်၊ မင်း သတ်ချင်နေတဲ့ နတ်ဘုရားက သေသွားလောက်ပြီ"

"မင်း ဆက်ပြီးတော့ တိုးဝင်ချင်သေးတာ သေချာရဲ့လား"

ချိုင်မင်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး"

"ဒီအထိ ရောက်လာမှတော့ ငါတို့ ဝင်ကြည့်ရမှာပေါ့။ နတ်ဘုရားကို သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်မျိုး လုပ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းထက်သူနဲ့တောင် တွေ့ချင် တွေ့ရနိုင်သေးတယ်။ ဖန်ဟော့၊ မင်းရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရတာ အဲဒီအစွမ်းထက်သူကို မင်း သိနေတဲ့ပုံပဲ။ ပြောစမ်းပါဦး၊ အဲဒါ ဘယ်သူလဲ"

"..."

ဖန်ဟော့၏ အသံက လေးနက်သွားကာ နာမည်တစ်ခု နှုတ်မှ ထွက်ကျလာ၏။

"ကျူရှင်းထူ"

"သူမက ဒီ ဥယျာဉ်ကြယ်ပေါ်မှာ ရှိနေတာ"

ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် ပြုတ်ကျပျက်စီးရခြင်းမှာလည်း ကျူရှင်းထူ၏ လက်ချက်ဖြစ်နိုင်ကြောင်းကို ဖန်ဟော့က ချိုင်မင်အား မပြောပြခဲ့ပါချေ။ အကယ်၍ သူသာ ထုတ်ပြောလိုက်လျှင် ယခု စစ်မြေပြင်တွင် သူကိုယ်တိုင် ဗီလိန်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရနိုင်ချေ ရှိသည်ဟု ခံစားနေရသောကြောင့်ပင်။

ကျူရှင်းထူ... ဤအမျိုးသမီး အကျွမ်းကျင်ဆုံးအရာမှာ ကိစ္စရပ်များနှင့် လုံးဝ ပတ်သက်မှုမရှိသူများအပေါ် အရာအားလုံးကို အတင်းအဓမ္မ ပုံချပစ်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်သို့ ရောက်ရှိပြီးကတည်းက သူ လှမ်းခဲ့သော ခြေလှမ်းတိုင်းသည် မျက်မြင်မရသော ဧရာမ လက်ဝါးကြီးတစ်ခုက အနောက်မှနေ၍ သူ့ကို အစဉ်တစိုက် တွန်းပို့နေသကဲ့သို့ ဖန်ဟော့ ခံစားနေရ၏။

သူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးသည် ကျူရှင်းထူ၏ တွက်ချက်မှုများအတွင်း၌ ရှိနေမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေမိသည်။

"သူမရဲ့ ပစ်မှတ်က တကယ်ပဲ အဲဒီမြို့ထဲက ပန်းနတ်ဘုရားလား"

"ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကို ငါ မသိပေမယ့်... အဲဒီမိန်းမမှာ သေချာပေါက် သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အကြံအစည်တွေ ရှိနေလိမ့်မယ်"

ချိုင်မင်က ပြန်လည် မတုံ့ပြန်ခဲ့ပါချေ။

အမှန်တကယ်တော့ ကျူရှင်းထူသည်လည်း ဥယျာဉ်ကြယ်ပေါ်တွင် ရှိနေကြောင်း ကြားလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်၌ သူသည်လည်း အသုံးချခံ ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပြီလားဟု စတင် တွေးတောနေမိချေပြီ။

ကျူရှင်းထူ၏ ထူးခြားချက်မှာ ဤအရာပင် ဖြစ်သည်။ သူမတွင် အမှန်တကယ် အစီအစဉ် ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ လူများက ကိစ္စရပ် အမျိုးမျိုးကို ယုတ္တိတန်သော နည်းလမ်းဖြင့် သူမအပေါ် အမြဲတမ်း ပုံချတတ်ကြလေ၏။

ဤသည်မှာ လူလိမ်မနှင့် အကြမ်းဖက်အဖွဲ့အစည်း ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ဆောက်လာခဲ့သော ဂုဏ်သတင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"စကားမစပ်၊ ဒီဘက်ကို ပြေးလာနေတဲ့ ပန်း မကောင်းဆိုးဝါးတွေထဲက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက ဟိုဘက်ကို လမ်းကြောင်းလွဲသွားတယ်"

"အဲဒီဘက်မှာ ဘာတွေရှိနေလို့လဲ။ ငါတို့ထက်တောင် မကောင်းဆိုးဝါးတွေရဲ့ အာရုံကို ပိုပြီး ဆွဲဆောင်နိုင်ရတာလဲ"

————

"တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုက တော်တော်လေး ပြင်းထန်တာပဲ"

ရဲချီယန်က ရထား ပြတင်းပေါက်ဘောင်ကို မှီ၍နေလေ၏။

ငါးကင်ကို စားရင်း အပြင်ဘက်တွင် ရထားကို ဝါးမျိုရန် ကြိုးစားကာ အဆက်မပြတ် အုံလိုက်ကျင်းလိုက် ဝင်ရောက်လာနေကြသော ပန်း မကောင်းဆိုးဝါးများကို သူ စောင့်ကြည့်နေလေသည်။

"သူတို့က ဟိုဘက်မှာ သေမတတ် တိုက်ခိုက်နေကြတာကို ငါ့ဘက်ကို ဘာဖြစ်လို့ တစ်ချို့တစ်ဝက် လွှတ်လိုက်ရတာလဲ။ ကျန်နေတဲ့ ဒီဆယ်နာရီကျော် အချိန်လေးအတွင်းမှာ ငါ အလုပ်များရတော့မယ့်ပုံပဲ"

"ငါ နေရာပြောင်းသင့်သလား"

ရဲချီယန်က အတွေးနက်သွား၏။ အကယ်၍ သူ နေရာပြောင်းမည်ဆိုပါက ဇုန် ၁၁ သို့ ပြန်သွားခြင်းက မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင်တော့ အခြေအနေက အနည်းငယ် ကွာခြားနေပုံရသည်။

ဤပန်း မကောင်းဆိုးဝါးများက ဥယျာဉ်ကြယ်ပေါ်ရှိ ပန်းနတ်ဘုရား၏ နောက်ဆုံး အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိသွားပုံပေါ်လေ၏။ ရဲချီယန်ကို သူတို့၏ အဓိက ပစ်မှတ်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည်အထိပင်။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ တခြားတစ်နေရာကို သွားလည်း သိပ်တော့ ထူးခြားသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူးလေ"

"ဒီနေရာမှာပဲ ဆက်ပြီး တောင့်ခံထားလိုက်တော့မယ်"

အချိန်မှတ်တမ်းက တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျလာသည်နှင့်အမျှ ပန်း မကောင်းဆိုးဝါးများ၏ ထိုးစစ်ဆင်မှုများက လျော့ကျသွားမည့်အစား ပိုမို ပြင်းထန်လာကြချေပြီ။

ဖန်ဟော့နှင့် ချိုင်မင်တို့ ဦးဆောင်သော စစ်သည်တော်များသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိနေကြ၏။ ဖန်ဟော့၏ စစ်ပွဲ ကတ်ပြား · အကြွင်းမဲ့ အမိန့်ပေးကွပ်ကဲခြင်း မှ ဖိနှိပ်မှုသာ မရှိခဲ့ပါက များစွာသောသူတို့သည် တိုက်ပွဲကို လက်လွှတ်လိုက်ချင်နေကြမည်မှာ သေချာပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် မြို့လယ်ခေါင်သို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီး မျှော်စင်မြင့် သုံးခုအနက် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော မျှော်စင်ကြီးက ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ပြင်းထန်သောအသံကြီးနှင့်အတူ ပြိုကျသွားလေတော့သည်။

မှောင်မိုက်သော ရွှေရောင်အရည်များက လွတ်လပ်စွာ စီးဆင်းလာ၏။ ၎င်းတို့ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းရှိ အရာအားလုံးကို အရောင်အသစ်တစ်ခု ဆိုးပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ဘီလူးကြီး တစ်ကောင်၊ နှစ်ကောင်...

သေးငယ်လှသော ပန်း မကောင်းဆိုးဝါးလေးများသည် မျှော်စင်ပြိုကျမှုနှင့် စီးဆင်းလာသော အရည်များနှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဆယ်မီတာခန့် မြင့်မားသော ဘီလူးကြီးများအဖြစ်သို့ အမှန်တကယ်ပင် အသွင်ပြောင်းသွားကြချေပြီ။

ဤမျှလောက်သာဆိုလျှင် သိပ်ပြီး စိုးရိမ်စရာတော့ မရှိလှပေ။

အရေးကြီးသောအချက်မှာ ဤဆယ်မီတာခန့် မြင့်မားသော ပန်းဘီလူးကြီးများသည် သူတို့ သေးငယ်စဉ်ကကဲ့သို့ပင် အဆက်မပြတ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲနေကြဆဲ ဖြစ်ခြင်းပင်တည်း။

သူတို့ သေးငယ်စဉ်က ဖောက်ခွဲမှုများကပင် အရေအတွက် များပြားလွန်းသောကြောင့် အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ယခုအခါကိုတော့ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က မြို့ထဲတွင် မီးရှို့လိုက်လေ၏။ ပြင်းထန်လှသော မီးတောက်များက ကောင်းကင်ယံကို အနီရောင်အဆင်းဖြင့် ဆိုးဆေးခြယ်သလိုက်တော့သည်။

"ဒီပန်း မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ မီးက တကယ်ကို အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပဲ။ ဒါပေမယ့် အင်း... ငါ လုပ်ခဲ့တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ စကားမစပ်၊ ဟိုမိန်းမ ကျူရှင်းထူကို လုံးဝ မတွေ့ရပါလား။ ဒီမီးက သူမ ရှို့ခဲ့တာများ ဖြစ်နေမလား"

ရဲချီယန်က လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မှန်ပြောင်းကို ကိုင်ထားကာ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဗိုက်စင်သီး တစ်လုံးကို ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်သွင်းလိုက်လေသည်။ အချိန်ကား သုံးနာရီသာ ကျန်ရှိတော့၏။ ဇာတ်ခုံပေါ်မှ ပြဇာတ်က ပြီးဆုံးတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

ဧရာမ ပန်း မကောင်းဆိုးဝါးကြီးများက ရဲချီယန်၏ ရထားဆီသို့လည်း အသေခံ ဖောက်ခွဲရေး တိုက်ခိုက်မှုများကို စတင် ပြုလုပ်လာကြသည်။

သို့သော် အီဗ်နှင့် အခြားသူများအပြင် သုံးစွဲမှု အကြီးအကျယ် လျှော့ချခြင်း မော်ဂျူး မှတစ်ဆင့် အဆက်မပြတ် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေသော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ဒိုင်းလွှာ ကြောင့် ရထားမှာ အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ပါချေ။

ဒီလိုမျိုးပဲ အေးအေးဆေးဆေး ဖြတ်သန်းခွင့်ရပါစေ။ ရဲချီယန်က စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးတောလိုက်၏။

သို့သော်လည်း...

————

"နောက်ဆုံးတော့ ရှာတွေ့သွားပြီ"

မြို့၏ ထောင့်တစ်နေရာရှိ မြေအောက်ခန်းတစ်ခုအတွင်း၌။

ကျူရှင်းထူက သူမရှေ့ရှိ ဧရာမ ပိုးအိမ်ကြီးကို တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေလေ၏။

"ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ကို မသိမ်းပိုက်ခင်ကတည်းက ရှိနေခဲ့တဲ့ ဌာနေ အဆင့် ၁၂ ပလက်ဖောင်းသခင် ရဲ့ သားမြေးလေးပဲ။ ဒီလောက်တောင် သေသေချာချာ ဖုံးကွယ်ထားတာဆိုတော့ ဟို ပန်းနတ်ဘုရားက တကယ်ကို ရည်မှန်းချက် ကြီးမားလှပါလား"

"အရင်ဆုံး ကတ်ပြား အစီအစဉ်၊ အခုတော့ ဒါလေးပေါ့"

"ဟီးဟီး၊ အချိန်ပိုပေးခဲ့မယ်ဆိုရင် သူလည်း အမြင့်ဆုံးနတ်ဘုရားတွေထဲက တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်မလားမသိဘူး"

"ဒါပေမယ့်... သူ နောက်ကျမှ ထွက်ပြေးတာကို ဘယ်သူကများ သွားခိုင်းလို့လဲ"

ကျူရှင်းထူက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို ညင်သာစွာ သပ်လိုက်ပြီး သူမရှေ့ရှိ ပိုးအိမ်ကို ထိတွေ့ရန် လက်လှမ်းလိုက်လေသည်။

"ကလေးလိမ္မာလေး၊ မင်းက ဘယ်လို အရာမျိုးလဲဆိုတာကို အစ်မကြီးကို သေသေချာချာ ကြည့်ခွင့်ပေးပါဦး"

သူမ ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ပိုးအိမ်ကြီးက အက်ကွဲသွားလေ၏။

၎င်း၏ အတွင်းဘက်မှ ကင်းမြီးကောက် အမြီးပါရှိပြီး ပုစဉ်းရင်ကွဲနှင့် ခပ်ဆင်ဆင်တူသော လူပုံစံ မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်က ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆန့်ထုတ်လာလေတော့သည်။

ကျူရှင်းထူက ၎င်းကို အပြုံးလေးဖြင့် ကြည့်ကာ သူမကိုယ်သူမ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကံကြမ္မာက ပြောနေတယ်... မင်းက လိမ္မာရေးခြားရှိမယ့်ပုံ မပေါ်ဘူးတဲ့"

ရွှီး...

ဥက္ကာပျံတစ်စင်းပမာ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုက ကျူရှင်းထူ၏ ရှေ့ရှိ အကာအကွယ်ကို လာရောက် ရိုက်ခတ်သွားပြီး သေးငယ်သော ခြစ်ရာတစ်ခုကို ချန်ရစ်ထားခဲ့လေ၏။

အခုမှ ပေါက်ဖွားလာတဲ့ အကောင်ပေါက်လေး တစ်ကောင်က အမှန်တကယ်ပဲ ဒီလို တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမျိုး ရှိနေတာလား။