အခန်း ၃၂၉

အခန်း ၃၂၉၊ နောက်ဆုံး ပြင်ဆင်မှုများနှင့် ရပ်ဆဲလ် သူဌေးဖြစ်လာခြင်း

"ဒီဆုလာဘ်က အဆင့် ၁၂ ဆေးရည် တစ်ပုလင်း ဖြစ်နေတာလား"

"ပြီးတော့ ဒီအကျိုးသက်ရောက်မှုကရော"

ရဲချီယန်က အထက်ပါ သတင်းအချက်အလက်များကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှလုံးခုန်နှုန်းများ မြန်ဆန်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။

တကယ်ကို အစွမ်းထက်လှပေသည်။ သံသယဝင်စရာမလိုလောက်အောင်ပင် အစွမ်းထက်လှ၏။

စိတ်စွမ်းအားနှင့် ကိုယ်ခံစွမ်းအား ကန့်သတ်ချက်များကို အမှတ်သုံးဆယ်စီ တိုးမြှင့်ပေးခြင်းက ဤဆေးရည်အတွက် သာမန် ဖြည့်စွက်ချက်တစ်ခုမျှသာဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

【အကန့်အသတ်ကျော်လွန်ခြင်း】

ဤစကားလုံးက သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အမြဲလိုလို ထွက်ပေါ်နေတတ်သယောင် ရှိလေ၏။

အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး၏ အကန့်အသတ်ကျော်လွန် မုဒ်မှသည် အီဗ်၏ အကန့်အသတ်ကျော်လွန်သော ကြယ်ပွင့်အထိပင် ဖြစ်လေသည်။

ယခုအခါ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် 【အကန့်အသတ်ကျော်လွန်သူ】 ဟုခေါ်သော မော်ဂျူးတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်ချေပြီ။

ဒါဆိုလျှင် "အကန့်အသတ်ကျော်လွန်ခြင်းဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

ရဲချီယန်က ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ရင်း နှလုံးသားထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများက တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားလေ၏။

လက်ထဲရှိ အနီရောင်ဖျော့ဖျော့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော ဆေးရည်ကို ကြည့်ရင်း ချက်ချင်း သောက်သုံးချင်စိတ်ကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ကာ စနစ်ကို မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။

"စနစ်၊ နတ်ဘုရားကို သတ်ဖြတ်ပြီးရင် အမြုတေ ရရမှာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဒီတစ်ခါတော့ မရဘူးလား"

ဒင်...

အလင်းမျက်နှာပြင်က ရဲချီယန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ပိုမို သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာသော စနစ်၏ ကြေညာသံက ၎င်းမှတစ်ဆင့် မကြာမီ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

【"လေးစားရပါသော ရထားမောင်းနှင်သူ၊ သင်သည် ဤအစီအစဉ်တွင် အလွန် ကောင်းမွန်စွာ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပါသည်။ လွင်တီးခေါင်ပြင်အတွင်း သင်၏ လက်ရှိ ခရီးသွားချိန်နှင့် ဤအစီအစဉ်အတွင်း သင်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အခြေခံ၍ တွက်ချက်ပြီးနောက်...

ရထားစနစ်သည် နတ်ဘုရားကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ရရှိသော အမြုတေ ဆုလာဘ်များအားလုံးကို ဤအစီအစဉ်မှ ဆုလာဘ်များနှင့် ပေါင်းစပ်၍ သင်၏ လက်ရှိအခြေအနေနှင့် အသင့်တော်ဆုံး ပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည် ဖန်တီးပေးလိုက်ပါသည်

နောက်ဆုံး ရလဒ်မှာ 【မှော်ဆေးရည် · အကန့်အသတ်ကျော်လွန်သူ】 ဖြစ်ပါသည်"】

ဒီလိုကိုး။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပန်းနတ်ဘုရား၏ အမြုတေနှင့် စနစ်တာဝန်မှ အမြင့်ဆုံး ဆုလာဘ်များ ပေါင်းစပ်သွားကာ 【အကန့်အသတ်ကျော်လွန်သူ】 ဟုခေါ်သော ဤအဆင့် ၁၂ ဆေးရည် ပုလင်း ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းပင်။

ရဲချီယန်က နားလည်သဘောပေါက်သွားကာ သူ၏ အကြည့်များက ဆေးရည်၏ သတင်းအချက်အလက်များထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး ခေတ္တမျှ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေလေ၏။

"ဒါ့ထဲကို စိတ်စွမ်းအား နည်းနည်း ထည့်သွင်းရမှာလား"

"မွန်ရိုးဂျီနာ ဖန်တီးခဲ့တုန်းက နောက်ဆုံးမှာ စိတ်စွမ်းအား လိုအပ်ခဲ့တဲ့ဟာမျိုးပဲလား"

"စိတ်စွမ်းအား ထည့်သွင်းပြီးသွားရင် အရင်ကလိုပဲ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ဖြစ်စဉ်ကို ဖြတ်သန်းသွားဦးမှာလား"

"ကိုယ်ခံစွမ်းအားနဲ့ စိတ်စွမ်းအားက ၃၀ မှတ်စီဆိုတော့ ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ခံစွမ်းအား ကန့်သတ်ချက်က ၂၀၀ ကို ကျော်လွန်သွားနိုင်တော့မှာပေါ့"

"ဆိုလိုတာက..."

ရဲချီယန်၏ နှလုံးခုန်နှုန်းများက တစ်ဖန် မြန်ဆန်လာပြန်လေ၏။

ဟုတ်ပေသည်၊ အမှတ် ၂၀၀ ပင်။

သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော "အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း" ပါရမီ၏ နောက်ထပ် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်းအတွက် အရင်က သူ ခံစားခဲ့ရသော သတ်မှတ်ချက်မှာ ဤအရာပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဟူး၊ ဒီမှာ စလုပ်လို့ မဖြစ်သေးဘူး။ လွင်တီးခေါင်ပြင်ထဲကို သွားမှ ရမယ်"

အရင်တစ်ခေါက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ပါရမီကို အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ခဲ့စဉ်က အချိန်အတော်ကြာ သတိလစ်မေ့မြောသွားခဲ့ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း ဘူတာပေါ်တွင် ထာဝရ ပိတ်မိသွားစေရန် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ လှည့်စားခြင်းကိုပင် ခံခဲ့ရသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

ဒီတစ်ကြိမ် ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပေ။

သူက ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများကို အပြည့်အဝ လုပ်ဆောင်ထားရမည်။

"လွင်တီးခေါင်ပြင်ထဲကို ပြန်သွားတာက စနစ်လည်း ရှိနေတော့ ပိုပြီး လုံခြုံစိတ်ချရတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီက ပိတ်ဆို့မှုက အခုလေးတင်မှ ရုပ်သိမ်းသွားတာဆိုတော့ တခြား တစ်ခုခု ထပ်ထွက်လာဦးမလား ဆိုတာကို ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူးလေ"

လွင်တီးခေါင်ပြင်ကလည်း အန္တရာယ်များသော်ငြား အနည်းဆုံးတော့ အပြင်လူများ မရှိပါချေ။

ရဲချီယန်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သော်လည်း ချက်ချင်းတော့ ထွက်မသွားခဲ့ပေ။

မွန်ရိုးဂျီနာထံမှ ရရှိခဲ့သော လမင်းပန်းကို အရည်ဖြစ်အောင် အချိန်အတော်ကြာ ကြိတ်ခြေလိုက်ကာ ကြယ်သဲရွှေ၊ ဗိုက်စင်သီး နှင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စိတ်စွမ်းအားတို့ဖြင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် 【ရဲချီယန်၏ စိတ်စွမ်းအားဖြည့် ဆေးရည်】 သုံးပုလင်းကို သူ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ချေပြီ။

ဆေးရည်သုံးပုလင်းက စိတ်စွမ်းအား စုစုပေါင်း ၇၅ မှတ်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ယင်းအပြင် စိတ်စွမ်းအား ၁၅၀ မှတ်ကို ကိုယ်ခံစွမ်းအား ၃၀၀ မှတ်နှင့် လဲလှယ်ပေးနိုင်သော သူ အစောပိုင်းက ရရှိထားခဲ့သည့် သားရဲဧကရာဇ်၏ ဆူပွက်နေသောသွေး ကိုလည်း အရေးပေါ် သုံးရန်အတွက် ထုတ်ယူထားလိုက်လေ၏။

ညဉ့်ယံ ရောက်ရှိလာလေပြီ...

"မနက်ဖြန်မှပဲ ထွက်တော့မယ်"

တိတ်ဆိတ်နေသော ညကောင်းကင်ယံအောက်ရှိ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် ရဲချီယန်က သူ၏ လက်များကို ခေါင်းအောက်တွင် ခုလျက် လှဲလျောင်းနေလေ၏။

အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားရှိ ပန်း မကောင်းဆိုးဝါးများမှာ အရင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သိသိသာသာ လျော့ကျသွားခဲ့ချေပြီ။

"ကျောက်ဆူးချမယ်"

သူက ဤနေရာတွင် နေရာရွှေ့ပြောင်းအမှတ်အသား တစ်ခုကို ချန်ရစ်ထားခဲ့လေသည်။

လောလောဆယ် လုပ်စရာ ဘာမှမရှိသောကြောင့် သူက စနစ်၏ အလင်းမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ မိတ်ဆွေ စာရင်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။

"စကားမစပ်၊ မနေ့က ဆုလာဘ်တွေကို ယူဖို့လောက်ပဲ အာရုံစိုက်နေမိတာ။ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို စကားလာပြောထားသလိုပဲ"

မိတ်ဆွေ စာရင်းပေါ်တွင် နာမည်နှစ်ခုက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေလေသည်။

ပထမတစ်ယောက်မှာ RUN ကုမ္ပဏီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသော ရပ်ဆဲလ်ပင် ဖြစ်၏။

【"အစ်ကို၊ ကျွန်တော် ရာထူး ထပ်တက်သွားပြန်ပြီ။ ဘာကြောင့်မှန်းတော့ မသိဘူး၊ ကုမ္ပဏီရဲ့ အထက်ပိုင်း အရာရှိတွေက ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ရလာပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရထားအဆင့်ကို အတင်းအဓမ္မ ၃၀ အထိ မြှင့်တင်ပေးလိုက်ကြတယ်..."】

【"အစ်ကို၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆင့်မြှင့် ရွေးချယ်စရာတွေက တကယ်ကို ဆိုးရွားလွန်းတယ်။ အဆင့် ၁၀ နဲ့ အဆင့် ၂၀ အဆင့်မြှင့်ဆိုင်တွေလောက်ပဲ နည်းနည်းလေး အသုံးဝင်တာ။ ဒါပေမယ့် ဘာဖြစ်လို့ အဲဒါတွေ အကုန်လုံးက အိမ်သုံး လျှပ်စစ်ပစ္စည်းတွေချည်းပဲ ဖြစ်နေရတာလဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော့်ဆီမှာ အခု စနစ်နဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတာ ရှိနေပြီလို့ ယူဆရမှာပဲ။ ဆိုလိုတာက ကျွန်တော်လည်း အဆင့်မြင့် ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီပေါ့"】

【"ဟာ၊ အစ်ကို၊ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို ကုမ္ပဏီရဲ့ သူဌေး ဖြစ်စေချင်နေကြတာလား။ ဒါ... ဒါက... ကျွန်တော် တကယ်ပဲ လုပ်နိုင်ပါ့မလား။ ဆော်လမွန် မြို့တော်က အစ်မကြီးကို ကျွန်တော် မေးကြည့်ပေမယ့် သူက ပြန်မဖြေဘူး။ အစ်ကို... ကျွန်တော် တကယ်ပဲ လုပ်နိုင်ပါ့မလား"】

"သူတို့က သူ့ကို ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ် ဖြစ်လာအောင် အပေါ်ကို တွန်းပို့ချင်နေကြတာပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဖွဲ့အစည်း အများစုအတွက် ရထားအဆင့်ကို မြှင့်တင်ဖို့က မခက်ခဲလှဘူးဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်။ သူတို့ဆီမှာ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ရှိနေပုံရတယ်"

"ဒါပေမယ့် အဆင့်မြင့်သွားရင်တောင်မှ အဆင့်မြှင့် ရွေးချယ်စရာတွေက အရမ်းဆိုးရွားနေမယ်ဆိုရင် အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူးလေ"

ရဲချီယန်က သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း နောက်ဆုံး မက်ဆေ့ချ်၏ အချိန်မှတ်တမ်းကို ကြည့်လိုက်လေ၏။

"ဒီမနက်ပဲလား၊ အင်း..."

သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များက အလင်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အကြောင်းပြန်စာတစ်ခုကို ရိုက်နှိပ်လိုက်တော့သည်။

【"မင်း ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ကုမ္ပဏီရဲ့ သူဌေးဖြစ်လာတာက မင်းရဲ့ အိပ်မက်တွေကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ လက်မခံရမှာလဲ"】

【"စိတ်ချပါ၊ မင်းကို ငါ စောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်။ မင်း ကုမ္ပဏီရဲ့ သူဌေး ဖြစ်လာတာနဲ့ ငါ့ကိုလည်း ကူညီပေးနိုင်မှာပဲလေ၊ ဒါကြောင့် ရှေ့ဆက်ပြီးတော့သာ လုပ်လိုက်ပါ"】

RUN ကုမ္ပဏီ တည်ရှိရာ ဘူတာရုံကမ္ဘာ။

ရပ်ဆဲလ်သည် သူဌေး၏ ရုံးခန်းအတွင်းတွင် တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေလေ၏။

သူ၏ ဘေးတွင် အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး အနည်းငယ်က သူ့ကို သူဌေး၏ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရန် အဆက်မပြတ် ဖျောင်းဖျနေကြသည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်... အာ၊ ခဏလေး နေပါဦး"

အထူး ဆက်သွယ်သူထံမှ စနစ်၏ အသိပေးသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရပ်ဆဲလ်က စနစ်ကို လျင်မြန်စွာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။ နောက်ခံရှိ သူ့ထံသို့ မက်ဆေ့ချ် ပို့လာသူ၏ ပရိုဖိုင်ပုံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများ ချက်ချင်းပင် လင်းလက်သွားလေတော့သည်။

သူ၏ မှတ်သားထားသော နာမည်မှာ 【အစ်ကို】 ပင် ဖြစ်လေ၏။

"ဒီလိုကိုး၊ ဒီအရာအားလုံးက အစ်ကို စီစဉ်ပေးခဲ့တာပဲ"

ရပ်ဆဲလ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာချေပြီ။

"ဒီကာလအတွင်းမှာ လူတိုင်းက ငါ့ကို ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် ကူညီပေးနေကြတာလဲဆိုတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး။ အရာအားလုံးက အစ်ကိုက ငါ့ရဲ့ အနောက်ကနေ တိတ်တဆိတ် ပံ့ပိုးပေးနေခဲ့လို့ပဲ"

သူက လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားလိုက်ပြီး မျက်ရည်များ မကျလာစေရန် အပြင်းအထန် ကြိုးစား ထိန်းချုပ်လိုက်လေ၏။

သူက ခေါင်းကို အနောက်သို့ မော့လိုက်ကာ သွားကိုကြိတ်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့လျက် အလင်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အကြောင်းပြန်လိုက်တော့သည်။

【"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"】

【"အစ်ကို၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် ရှိနေသရွေ့ RUN ကုမ္ပဏီက အစ်ကို့ရဲ့ အခိုင်မာဆုံး ဒိုင်းလွှာကြီး ဖြစ်စေရပါမယ်"】

【"ကျွန်တော် ကုမ္ပဏီကိစ္စတွေကို နားမလည်ဘူး။ တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် အစ်ကို့ကို မေးလို့ ရမလား"】

တကယ်ကို မြန်ဆန်လှသော အကြောင်းပြန်မှုပင်။ စနစ်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားခြင်းက ပြဿနာများစွာကို တကယ်ပဲ ဖြေရှင်းပေးနိုင်ပေသည်။

ရဲချီယန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်လေ၏။

【"ရတာပေါ့။ ဆော်လမွန် မြို့တော်မှာ မင်းကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီးက မင်းကို ဘာတွေပြောခဲ့လဲ ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ရင်တောင်မှ မင်း ငါ့ကို ပြောပြလို့ ရပါတယ်"】

【"ဟုတ်ကဲ့ပါ"】

စကားပြောဆိုမှု ပြီးဆုံးသွားလေပြီ။

ရပ်ဆဲလ်ထံတွင် ယခင်ကရှိခဲ့သော တုံ့ဆိုင်းမှုများ လုံးဝ မရှိတော့ပါချေ။

ထိုသူများ၏ နားမလည်နိုင်သော အကြည့်များအောက်တွင် သူက RUN ကုမ္ပဏီ သူဌေး၏ ထိုင်ခုံဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် လျှောက်သွားကာ ထိုင်ချလိုက်လေတော့သည်။

"ဒီသူဌေးနေရာကို ယူဖို့ ကျွန်တော် သဘောတူပါတယ်"

ထိုလူအနည်းငယ်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။ ဤကံဆိုးလှသော ကောင်လေးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက်ကြီး နားလည်သဘောပေါက်သွားသလဲ ဆိုတာကို သူတို့ မသိကြသော်လည်း ဘယ်သူက ဂရုစိုက်နေမည်နည်း။

သူတို့၏ တာဝန်မှာ ရပ်ဆဲလ်ကို ထိုနေရာတွင် ထိုင်ခိုင်းပြီး ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ် ဖြစ်လာစေရန်သာ ဖြစ်လေသည်။

"ဂုဏ်ပြုပါတယ်၊ ဂုဏ်ပြုပါတယ်။ သူဌေး ရပ်ဆဲလ်၊ ဒီနေ့ကစပြီး RUN ကုမ္ပဏီက အရာအားလုံးက ခင်ဗျားအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေပါပြီ"