အခန်း ၃၃၆

အခန်း ၃၃၆၊ "သူရဲကောင်း" ၏ အရောင်းအဝယ်

"ကဲ... အခု ဆက်လုပ်ရမှာက..."

ရထားတွဲ တံခါးဖွင့်သည့် ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်လေ၏။

ရဲချီယန် သည် ရထား ပေါ်မှနေ၍ လျှောက်လှမ်း ထွက်လာခဲ့တော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာပင်။

အီဗ် ၏ သတိပေး အကွာအဝေးအတွင်း၌။

တုန်ရီနေသော သေးငယ်သည့် ပုံရိပ်လေးတစ်ခုက ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကွေးကွေးလေး ပုန်းအောင်းနေလေ၏။

သူမ၏ အောက်ခြေတွင် အနီရောင် အလင်းစက်ဝိုင်းတစ်ခုက မြဲမြံစွာ သော့ခတ်ထားပေသည်။

အမိန့်ပေးလိုက်လေပြီ။

လီဆက် က အနီးသို့ လျှောက်သွားကာ ထိုသေးငယ်သော ပုံရိပ်လေးကို အပြုံးလေးဖြင့် ဆွဲယူလိုက်လေ၏။

"မလုပ်ပါနဲ့... ကျွန်မကို မသတ်ပါနဲ့... တောင်းပန်ပါတယ်၊ တောင်းပန်ပါတယ်..."

အဝတ်အစားစုတ်နွမ်းများ ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးငယ် တစ်ဦးပင် ဖြစ်လေ၏။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စုတ်ပြဲနေသော အမည်းရောင် အဝတ်စတစ်ခုတည်းဖြင့်သာ ဖုံးကွယ်ထားသည်။

သူမ၏ ခြေဗလာလေးများက မြေပြင်ပေါ်တွင် ထောက်ထားကာ ခြေချောင်းလေးများ ကွေးနေပြီး သနားစရာကောင်းသော တောင်းရမ်းစားသောက်သူ ကလေးငယ်လေး တစ်ဦးနှင့် အလွန်တူနေတော့၏။

လီဆက် က ထိုမိန်းကလေးငယ်လေးကို ရဲချီယန် ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

"ငါက ဘာဖြစ်လို့ မင်းကို သတ်ရမှာလဲ။ ကလေးမလေး၊ ငါက တခြားနေရာကနေ ဒီကို ရောက်လာတာမို့လို့ ဒီမြို့အကြောင်းကို သိပ်ပြီး မသိဘူး။ မင်းက..."

"အာ၊ အရှင်... အရှင်သူရဲကောင်း လား။ တကယ်ပဲ တခြားနေရာကနေ ရောက်လာတဲ့ အရှင်သူရဲကောင်း အစစ်လားဟင်"

အရှင်သူရဲကောင်း ဟုတ်လား။

ကောင်းပြီလေ။

ဒီမှတ်တိုင်မှာ ရထားမောင်းနှင်သူ တွေရဲ့ အမည်ခံက သူရဲကောင်း ပေါ့။

လူသားတွေရဲ့ နီယွန်မြို့တော်တစ်ခုထဲက သူရဲကောင်း ဟုတ်လား။

အနည်းငယ်တော့ ထူးဆန်းသလို ခံစားရပေသည်။

"အရှင်သူရဲကောင်း။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မအမေကို ကယ်တင်ပေးပါနော်"

မိန်းကလေးငယ်လေး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

သူမက အဝတ်အစားများကြားထဲမှ စက္ကူဖြင့် ထုပ်ပိုးထားသော အရာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

အထပ်ပေါင်းများစွာ ဖြည်ချလိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်တော့...

အဲဒါက တကယ်ကို ရထားဒင်္ဂါး တစ်ပြား ဖြစ်နေလေ၏။

ရထားဒင်္ဂါး တစ်ပြားတည်းသာ။

"အရှင်သူရဲကောင်း။ အီးဟီး... ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒီလို ဒင်္ဂါးပြားမျိုးကို အသုံးပြုလိုက်ရင် ရထားစီးပြီး ရောက်လာတဲ့ အရှင်သူရဲကောင်း ကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ပြီး လူဆိုးတွေကို သတ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ပုံပြင်စာအုပ်တွေထဲမှာ ရေးထားလို့ပါ"

"အဲဒါကြောင့်၊ အဲဒါကြောင့်လေ"

မိန်းကလေးငယ်လေးမှာ အနည်းငယ် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရလေ၏။ သို့တည်းမဟုတ် အချိန်အကြာကြီး အစာအဝမစားရသောကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သူမက စကားပြောနေရင်းဖြင့် ယိမ်းယိုင်သွားကာ ထိုနေရာတွင်ပင် သတိလစ် မေ့မြောသွားလေတော့သည်။

ရထားဒင်္ဂါး လေးက မြေပြင်ပေါ်သို့ ခလွင်ခလွင် မြည်ကာ ပြုတ်ကျသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင်တော့ ရဲချီယန် ၏ ခြေရင်းသို့ ရောက်ရှိသွားချေပြီ။

သူက ဒင်္ဂါးပြားလေးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကောက်ယူလိုက်၏။

တစ်ပြားတည်း...

ဤသည်မှာ ပလက်ဖောင်းများ အားလုံးသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးကတည်းက ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သမျှ ကမ္ဘာများအားလုံးထဲတွင် သူရရှိခဲ့သော အနည်းဆုံး ရထားဒင်္ဂါး ပမာဏ ဖြစ်ပုံရပေသည်။

ကုသရေး အာနိသင် အနည်းငယ် ပါရှိသော စတော်ဘယ်ရီသီး တစ်လုံးကို မိန်းကလေးငယ်လေး၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်လေ၏။

သူမ ဝါးစားနိုင်ရန်အတွက် မေးစေ့ကို ကိုင်ကာ ကူညီပေးလိုက်သည်။

စတော်ဘယ်ရီ အရည်များက သူမ၏ အစာအိမ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ကိုယ်ခံစွမ်းအား အနည်းငယ်နှင့် ဒဏ်ရာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုကို ယူဆောင်လာပေးလေတော့သည်။

ထိုစုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အစားများအောက်တွင် အရိုးပေါ်အရေတင် ပိန်ချုံးနေသော ခန္ဓာကိုယ်လေး ရှိနေပေသည်။ အာဟာရချို့တဲ့နေသော သူမ၏ မျက်နှာလေးပေါ်တွင် သွေးရောင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပါချေ။

အထူး စွမ်းအင်များ ပါဝင်သော လတ်ဆတ်သည့် သစ်သီးလေး၏ အာဟာရ ဖြည့်တင်းပေးမှုကြောင့်...

မိန်းကလေးငယ်လေးသည် သူမ၏ မေ့မြောနေမှုမှ မကြာမီ နိုးထလာခဲ့လေ၏။

သူမက မျက်လုံးများကို မူးဝေစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ရထားဒင်္ဂါး လေးကို ကိုင်ထားသော ရဲချီယန် ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင်။

ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်ပမာ မျက်ရည်များက အဆက်မပြတ် စီးကျလာတော့သည်။

"အီးဟီး၊ ပုံပြင်စာအုပ်ထဲက အကြောင်းအရာတွေက တကယ်ပါလား၊ တကယ်ပဲ၊ ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့ကို ကူညီပေးပါနော်"

"..."

ဤနေရာသည် အမဲလိုက် ပလက်ဖောင်း တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး ၏ ပုံစံကြမ်းကို ရှာတွေ့ခဲ့သော ယခင်က သူသွားခဲ့ဖူးသည့် အမဲလိုက် ပလက်ဖောင်း နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေသယောင် ရှိလေ၏။

"အရမ်း စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့၊ နောက်တစ်ခါ ထပ်မေ့သွားဦးမယ်။ ဟီးဟီး၊ မင်းကို ကူညီပေးဖို့က မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အဲဒီမတိုင်ခင် မင်းအကြောင်းရယ်၊ ဒီမြို့အကြောင်းရယ်ကို ငါ့ကို အရင်ပြောပြပါဦး"

နတ်ဆိုး ကတ်ပြား · ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်း က ရဲချီယန် ၏ ဘေးတွင် ရှိနေလေ၏။ ပလက်ဖောင်း တိုင်းတွင် ပုံမှန် သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းခြင်းက မရှိမဖြစ် လိုအပ်သောအရာ တစ်ခုပင်။

ဤမိန်းကလေးငယ်လေး၏ နှုတ်ဖျားမှနေ၍ ရဲချီယန် သည် ဤမှတ်တိုင်နှင့် ပတ်သက်သော အခြေခံ သတင်းအချက်အလက်များကိုလည်း ရရှိခဲ့ချေပြီ။

ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်။

ဤမြို့တော်က တစ်ချိန်က လူသားများ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"တစ်ချိန်က" ဟု ပြောရခြင်းမှာ ယနေ့ခေတ် ဤမြို့တော်တွင် အစစ်အမှန် လူသားများ သိပ်မကျန်တော့သောကြောင့် ဖြစ်လေ၏။

လူသားတွေ သေကုန်ကြပြီလား။

လုံးဝတော့ မဟုတ်ပါချေ။

သူတို့ အသက်ရှင်နေကြဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အလွန်တရာ ထူးဆန်းသော ပုံစံမျိုးဖြင့် အသက်ရှင်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

စက်ယန္တရား ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်း။

စက်ယန္တရား ကိုယ်လက်အင်္ဂါ အစိတ်အပိုင်းများကို သာမန် အသုံးပြုရုံသက်သက် မဟုတ်ဘဲ၊ ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး၊ အတွင်းအပြင်မရွေး တစ်ကိုယ်လုံးကို ပြုပြင်မွမ်းမံထားခြင်း ဖြစ်လေ၏။

အရာအားလုံးကို စက်ယန္တရားများဖြင့် ပြုပြင်မွမ်းမံထားသည်။

အစပိုင်းတွင်တော့ သာမန် လူသားများနှင့် ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော လူသားများမှာ အေးချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် နောက်ပိုင်း နေ့တစ်နေ့သို့ ရောက်သောအခါ။

တဖြည်းဖြည်း ရှားပါးလာသော သာမန် လူသားများထဲမှ တစ်ဦးသည် ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော လူသား တစ်ဦး မောင်းနှင်လာသည့် ယာဉ်အောက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့လေ၏။

ထိုအချိန်က မြို့တော်အတွင်း ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော လူသားများကို ဆန့်ကျင်သည့် ဧရာမ ဆန္ဒပြပွဲကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သွားခဲ့ရချေပြီ။

ဤဖြစ်ရပ်၏ နောက်ဆုံး ရလဒ်မှာ စစ်တပ်က ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော လူသားများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သာမန်လူသားများမှာ လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ခြင်းပင် ဖြစ်လေ၏။

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် လူသားများအတွက် အကျိုးရှိသော ဥပဒေများအားလုံး ဆုတ်ဖြဲ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော လူသားများက ဤနီယွန်မြို့တော်ရှိ အရာအားလုံးကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်လိုက်ကြပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ ကျန်ရစ်နေသော လူသားများ၏ ရှင်သန်နေထိုင်ခွင့် နယ်မြေများမှာ စတင် ကျဉ်းကြပ်လာတော့သည်။

ပြုပြင်မွမ်းမံမှုကို လက်ခံပြီး ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော လူသား တစ်ယောက်ဖြစ်လာကာ လူသား ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်မလား။

သို့မဟုတ် အစားအစာ မရှိ၊ ရေမရှိဘဲ နေမလား။

အကြောင်းမှာ ထိုအရာများသည် ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော လူသားများ မလိုအပ်သည့် အရာများ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

နောက်ဆုံးတွင် အငတ်ဘေးဖြင့် သေဆုံးသွားသည်အထိ... ရေငတ်၍ သေဆုံးသွားသည်အထိပင်...

ပြုပြင်မွမ်းမံခံထားရသော ထိုလူသားများသည်ပင်လျှင် သူတို့၏ မူလ အတ္တကို တဖြည်းဖြည်း ဆုံးရှုံးသွားကြလိမ့်မည်။

လူသားဘဝက လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် အရာများကို နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်နေသော ခံစားချက်မဲ့သည့် စက်ရုပ် အပြည့်အဝ ဖြစ်သွားကြသည်အထိပင်တည်း။

ရဲချီယန် က သူ့ရှေ့ရှိ မိန်းကလေးကို အထက်အောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်လေ၏။

သူမက ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော လူသား တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် မရွေးချယ်ခဲ့ပါချေ။

တစ်ချိန်က ချမ်းသာကြွယ်ဝခဲ့သော မိသားစုမှ မိန်းကလေးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ၏ မိခင်ထံမှ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို သူမ ကြားခဲ့ဖူးသည်။

ရှေးခေတ်ကာလက ပုံပြင်တစ်ပုဒ်။ ဤမြို့တော်တွင် မိုးမျှော်တိုက်ကြီးများ မရှိသေးဘဲ၊ နေရာတိုင်းတွင် စက်ယန္တရားများကို မတွေ့ရသေးသည့် အချိန်က ပုံပြင်တစ်ပုဒ်။

ဤမြို့တော်မှာ မကောင်းဆိုးဝါးများကို ကာကွယ်ရန် တည်ဆောက်ထားသော ခံတပ်ကြီး တစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည့် အချိန်က ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ပင်။

ထိုအချိန်က လူသားမျိုးနွယ်မှာ ပျက်စီးကိန်းဆိုက်ရန် နီးကပ်နေခဲ့လေပြီ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒင်္ဂါးပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သူရဲကောင်း တစ်ဦးကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့သည်။

ထိုသူရဲကောင်းက ခေါ်သံကို တုံ့ပြန်၍ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

လူသားမျိုးနွယ်ကို ကယ်တင်ရန်။

မကောင်းဆိုးဝါးများကို ဖယ်ရှားရန်ပင်။

မိန်းကလေးငယ်လေး၊ မျောင်ချန်း။

သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိုဒဏ္ဍာရီ ပုံပြင်လေးအပေါ် စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်များကို သိမ်းဆည်းထားခဲ့လေ၏။

ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော လူသား တစ်ယောက် မဖြစ်ချင်သည့်အတွက်၊ ရက်အတော်ကြာ အစာမစားရသေးသည့် လက်ရှိအချိန်လေးမှာပင်။

သူမက မိခင်ထံမှ အမွေရထားသော ဒင်္ဂါးပြားလေးကို ထုတ်ယူကာ အပြင်းအထန် ဆုတောင်းလိုက်ရာ အမှန်တကယ်ပင် သူရဲကောင်း တစ်ဦး ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။

"ပြုပြင်မွမ်းမံထားတဲ့ လူသားတွေ ဟုတ်လား"

ရဲချီယန် က အနည်းငယ် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားလေ၏။

သူ၏ အကြည့်များက ရထား ၏ သဲပုံစံငယ် အပေါ်သို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ရန်သူ တပ်ဖွဲ့များ၏ တည်နေရာများကို ၎င်းပေါ်တွင် ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့နေရပေသည်။

ဟုတ်သည်၊ ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့နေရခြင်းပင်။

တစ်ခါတစ်ရံ နေရာတစ်ခုတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ခါတစ်ရံ အခြားအုပ်စုတစ်ခုဆီသို့ ပြေးသွားတတ်လေ၏။

အမဲလိုက်မယ့် ပစ်မှတ်က... ပြုပြင်မွမ်းမံထားတဲ့ လူသားတွေ အားလုံးများ ဖြစ်နေမလား။

ဒါမှမဟုတ်... လူသားတွေကို ပြုပြင်မွမ်းမံထားတဲ့ လူသားတွေဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တဲ့ တရားခံများလား။

"အရှင်သူရဲကောင်း။ ကျေးဇူးပြုပြီး လူတိုင်းကို ကယ်တင်ပေးပါနော်... အီးဟီး"

မျောင်ချန်း ငိုကြွေးနေလေ၏။

မျက်ရည်များဖြင့် ပေကျံနေသော သူမ၏ မျက်နှာလေးက ညစ်ပတ်နေသည့် ဖုန်မှုန့်များအောက်မှ သူမ၏ မူလ အသားအရည်ကို ထင်ရှားစေသည်။

ရထားဒင်္ဂါး တစ်ပြား။

ရဲချီယန် က ၎င်းကို သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်လေ၏။

ထို့နောက် သူက လက်လှမ်းလိုက်ပြီး မျောင်ချန်း ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ဖိတင်လိုက်တော့သည်။

"ကလေးမလေး၊ အထင်မလွဲပါနဲ့"

"ဒါက တောင်းပန်နေတာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါက အရောင်းအဝယ်တစ်ခုပဲ"

"မင်းက ဒီဒင်္ဂါးပြားကို သုံးပြီး ငါ့ကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့တာပဲ၊ ဒီလို ဖြစ်နေမှတော့..."

"မင်းရဲ့ ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ ငါက သေချာပေါက် ကူညီပေးရမှာပေါ့"

သူ၏ အသံက မိန်းကလေးငယ်လေး၏ နှလုံးသားထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသော အလင်းတန်းတစ်ခုပမာပင်။

မျောင်ချန်း က ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ရည်များကြောင့် နီရဲနေသော သူမ၏ မျက်လုံးလေးများက ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေတော့သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... အရှင်သူရဲကောင်း"

ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော လူသားများ၊ အမဲလိုက် ပလက်ဖောင်း။

ကြည့်ရတာ ဒီတစ်ခါ သူ သရုပ်ဆောင်ရမယ့် သူရဲကောင်း ဇာတ်ရုပ်က...

ပွဲကြီးပွဲကောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးတော့မည့်ပုံပင်။

ဖျောက်...

လက်ဖျောက်တီးသံ သဲ့သဲ့လေးက ဤနေရာတစ်ဝိုက်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။

လောဘတကြီး စားသောက်ခြင်း နတ်ဆိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး အသွင်ပြောင်းခြင်းကို စတင်လိုက်လေတော့သည်။

ရေနွေးငွေ့ဘုရင်၊ စက်ယန္တရား တပ်ဖွဲ့၊ ခေါင်းပြတ်နေသော ဂေါ်ဘလင် တမန်တော် နှင့် မကောင်းဆိုးဝါး အမျိုးမျိုးတို့ပါ ထွက်ပေါ်လာကြချေပြီ။

နတ်ဆိုးသခင် ဖြစ်သော "သူရဲကောင်း" က...

"လူသား" တို့၏ မြို့တော်ကို သိမ်းပိုက်တော့မည် ဖြစ်လေ၏။