အခန်း ၃၃၉
Vol. 27 Ch. 339
အခန်း ၃၃၉၊ မင်း နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားရလိမ့်မယ်
စက်ယန္တရားများ၏ မောင်းနှင်သံများက ဤတိုက်ပွဲ၏ အဆုံးသတ်ကို ကြေညာလိုက်လေ၏။
အကန့်အသတ်ကျော်လွန် မုဒ် ကို အသက်သွင်းရန်ပင် မလိုအပ်ခဲ့ပါချေ။
ပုံမှန် မုဒ် တွင်ပင် ၎င်း၏ ထက်မြက်သော ခြေသည်းများက ဧရာမ ပြုပြင်မွမ်းမံလူသား ၏ အခွံမာများကို အလွယ်တကူ ဆုတ်ဖြဲပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
ဤကောင်၏ စွမ်းရည်မှာ ရဲချီယန် ကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော ကောင်ထက်တော့ အမှန်တကယ်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်လေ၏။
သို့သော် ဤ "အစွမ်းထက်မှု" ဆိုသည်မှာ မည်သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်သနည်း ဆိုသည့်အပေါ်တွင် မူတည်ပေသည်။
အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး နဲ့လား။
လုံးဝကို မထိုက်တန်ပါချေ။
အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး ၏ ထက်မြက်သော ခြေသည်းများက ထိုဧရာမ ပြုပြင်မွမ်းမံလူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်စစီ ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သောအခါ။
အဝါရောင် အချွဲအရည်များ အမြောက်အမြားဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော လူသားဦးနှောက်မှာ အရည်များ ယိုစိမ့်ကျသွားပြီး လေထုနှင့် ထိတွေ့လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင်... ၎င်းမှာ စတင် ညှိုးနွမ်း ခြောက်သွေ့လာကာ နောက်ဆုံးတွင် လေတိုက်စားခံရပြီး ပျော်ဝင် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။
အောင်ပွဲခံနေသော အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး က တစ်ဝက်တစ်ပျက် ကျိုးပဲ့နေသည့် ဦးခေါင်းခွံကို ဆွဲယူလိုက်ကာ မြင့်မားသော ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး ၎င်း၏ ပါးစပ်မှနေ၍ အလွန်တရာ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေ၏။
ထို့နောက် အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး က ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည် ဆင်းသက်လာတော့သည်။
ထိုသံမဏိ ခေါင်းတစ်ခြမ်းကို သယ်ဆောင်ကာ ရဲချီယန် ရှိရာသို့ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။
လမ်းဘေးတွင် ရေကန်ထဲမှ ငါးတစ်ကောင်ကို ရှာတွေ့လာသည့် ခွေးကြီးတစ်ကောင်ပမာ၊ ၎င်း၏ လွတ်ဟာနေသော မျက်လုံးများထဲတွင်တော့ မျှော်လင့်ချက်များကို ထင်ရှားစွာ တွေ့မြင်နေရ၏။
ထိုအရာမှာ သခင်ဖြစ်သူ၏ ချီးကျူးမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေသော အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် တစ်ကောင်သာ ပြသနိုင်မည့် အမူအရာမျိုးပင် ဖြစ်လေသည်။
"မင်း အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာကို ငါ သိပါတယ်ကွ"
ရဲချီယန် က လက်လှမ်းလိုက်ပြီး အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး တမင်သက်သက် နှိမ့်ချပေးထားသော ခေါင်းကြီးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်လေ၏။
သဲပုံစံငယ် ပေါ်တွင်တော့ အလင်းစက် နှစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။
"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒီကောင် နှစ်ကောင်က အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး ရဲ့ ပစ်မှတ်တွေ မဟုတ်ဘူးပဲ"
သဲပုံစံငယ် ပေါ်ရှိ တည်နေရာများက ဤ ပလက်ဖောင်း တွင် အတော်လေး အစွမ်းထက်သော ရန်သူ တပ်ဖွဲ့များကို ဖော်ပြနေခြင်းပင်။
ယခင်က အမဲလိုက် ပလက်ဖောင်း တွင်တော့ အသန်မာဆုံး ရန်သူ တပ်ဖွဲ့မှာ အမဲလိုက်ရမည့် ပစ်မှတ် ဖြစ်နေခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။
သို့သော် ဤနေရာက အဆင့်မြင့် ပလက်ဖောင်း တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။
ဘယ်လို မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စမျိုးတွေ ဖြစ်လာနိုင်မလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မပြောနိုင်ပါချေ။
ဒါဆိုရင် အမဲလိုက်ရမယ့် ပစ်မှတ်က ဘယ်မှာ ရှိနေမလဲ။ ပြီးတော့ ဘယ်သူများ ဖြစ်နေမလဲ...
"ပေါင်းစည်းခြင်း ဉာဏ်ရည်"
ရဲချီယန် က မျက်လုံးများကို မော့လိုက်ကာ ကောင်းကင်ယံဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။
လမင်း မရှိ၊ ကြယ်ရောင် မရှိသော ဤညကောင်းကင်ယံအောက်တွင်။
နီယွန် မိုးမျှော်တိုက်ကြီးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြိုကျသွားသောအခါ။
ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ချိန်ညှိထားသော အလင်းရောင်များက ကောင်းကင်ယံရှိ မှေးမှိန်နေသော အဖြူရောင် အစက်အပြောက်လေး တစ်ခုကို ဆက်လက်၍ မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပါချေ။
ရဲချီယန် ၏ အကြည့်ကို အာရုံခံမိသွားသည့်အလားပင်။
ကောင်းကင်ယံရှိ အဖြူရောင် အစက်အပြောက်လေးမှာ တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာပြီး ကြီးမားလာလေ၏။
ဤကောင်းကင်ယံတွင် တောက်ပသော လပြည့်ဝန်းကြီး တစ်ခုအဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားသည်အထိပင်တည်း။
မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက တောက်ပနေတဲ့ လပြည့်ဝန်းကြီး မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမယ့် စက်ဝိုင်းပုံစံ မြို့တော်ကြီး တစ်ခုသာ ဖြစ်လေသည်။
ထိုမြို့တော်ထဲတွင် လူသားများ မရှိဘဲ၊ အဆက်မပြတ် ရွေ့လျားနေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် စက်ယန္တရား ဖန်တီးမှုများသာ ရှိနေပေသည်။
"လူသား၊ သူရဲကောင်း၊ မင်းက ဘာဖြစ်လို့ လူသားတွေရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကို အဟန့်အတားဖြစ်စေမယ့် အရာတွေကို လုပ်ချင်ရတာလဲ"
၎င်းက အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာစေ၏။
ထိုအသံမှာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားလှပေသည်။
အလွန် ညံ့ဖျင်းသော စပီကာ တစ်ခုကို အသုံးပြု၍ နားထဲတွင် ဈာပန သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို ဖွင့်ပြနေသကဲ့သို့ပင်။
"မင်းရဲ့ဘေးမှာ စက်ယန္တရားတစ်ခု ရှိနေတယ်။ စက်ယန္တရားတစ်ခုနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် လူသား ခန္ဓာကိုယ်က ဘယ်လောက်တောင် အားနည်းလဲဆိုတာကို မင်း ခံစားနိုင်သင့်တယ်"
"ဘာဖြစ်လို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကို မင်းက ဖျက်ဆီးချင်ရတာလဲ"
"ဘာဖြစ်လို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု အောက်မှာ ဒူးမထောက်ရတာလဲ"
"ဘာဖြစ်လို့ ဒါနဲ့အတူတူ ဆင့်ကဲမပြောင်းလဲရတာလဲ"
ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု ဟုတ်လား။
ကိုယ့်ရဲ့ ဦးနှောက်ကို ဖော်မလင် ဒါမှမဟုတ် တခြား အရည် တစ်ခုခုထဲမှာ စိမ်ထားပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အရာအားလုံးကို စုတ်ပြဲနေတဲ့ သတ္တု အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တာကို... အဲဒါကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လို့ ခေါ်လို့ရနိုင်ပါ့မလား။
သူ့ရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုဆိုတာ တကယ်ကို တန်ဖိုးပေါလွန်းလှပေသည်။
လူသားတွေက အားနည်းတယ်လား။
အင်း... မှန်ပါတယ်။
တခြား မျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် လူသားတွေမှာ ကောင်းမွန်တဲ့ အရည်အချင်း ဘာတစ်ခုမှ မရှိသလိုပါပဲ။
ဒါပေမယ့်...
အဲဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ။
ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်ပစ်၊ ဝိညာဉ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး သက်ရှိ လို့ ခေါ်ဖို့အတွက် ဦးနှောက်တစ်ခုတည်းကိုပဲ ချန်ထားတာကတော့... ဒီလိုအရာမျိုးက လူတွေကို ရယ်စရာကောင်းတယ်လို့ပဲ ခံစားရစေမှာ။
"အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး"
အမိန့်တစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာလေပြီ။
အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး က ၎င်း၏ ခမ်းနားကြီးကျယ်မှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ရယူလိုက်တော့သည်။
ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခု။
အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး က မြင့်မားသော ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကာ ထိုလပြည့်ဝန်း ပုံစံ လူသူကင်းမဲ့သော မြို့တော်ကြီးကို တည့်တည့် ရင်ဆိုင်လိုက်လေ၏။
"လူသား၊ မင်း၊ မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ဒီကို ရောက်လာရတာလဲ"
"ဖျက်ဆီးဖို့ သက်သက်လား၊ သတ်ဖြတ်ဖို့ သက်သက်ပဲလား"
ဒါက မေးခွန်းကောင်း တစ်ခုပါပဲ။
ငါက ဘာဖြစ်လို့ ရောက်လာရတာလဲ။
ရဲချီယန် က ရထားဒင်္ဂါး တစ်ပြားကို လေထဲသို့ မြှောက်က်ပစ်လိုက်ရာ ၎င်းက သူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည် ကျဆင်းလာလေ၏။
သူက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။
"အထင်မလွဲပါနဲ့"
ဒင်္ဂါးပြားလေးက သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များကြားတွင် လည်ပတ်သွား၏။
"ဒါက အရောင်းအဝယ်တစ်ခု သက်သက်ပါပဲ"
"ဒင်္ဂါး တစ်ပြားတည်းနဲ့၊ ဒီကမ္ဘာကို ငါ ရောက်လာဖို့အတွက် လဲလှယ်လိုက်တာပဲ။ အရောင်းအဝယ်ရဲ့ အကြောင်းအရာကတော့ တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ်"
သူ၏ လက်ချောင်းက ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်လေသည်။
"မင်းကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့၊ ပြီးတော့ ဒီမြို့ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ လူသားမဟုတ်တဲ့ အရာ အားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ပဲ"
ပေါင်းစည်းခြင်း ဉာဏ်ရည် ထံမှ တီ... တီ... ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒေါသ ဟုခေါ်သော ခံစားချက်တစ်ခုကို အာရုံခံမိသွားပုံရလေ၏。
"အကြောင်းပြချက် မရှိဘူး"
"အကယ်၍ ဒင်္ဂါးပြားတွေကြောင့် ဆိုရင်၊ မင်းကို ငါ ပေးနိုင်တာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်"
လပြည့်ဝန်း ပုံစံ မြို့တော်ကြီးက လည်ပတ်သွားလေသည်။
သေးငယ်သော စက်ယန္တရား မကောင်းဆိုးဝါး တစ်ကောင်က အပေါ်ဘက်မှနေ၍ လင်ပန်းတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ ထွက်လာ၏။
ထိုအရာမှာ ရထားမောင်းနှင်သူ များ အလွန်တရာ နှစ်သက်သော အရာပင် ဖြစ်လေသည်။
ရထားဒင်္ဂါးများ...၊ တစ်ပြားတည်းသော ရထားဒင်္ဂါး မဟုတ်ပါချေ။
ပေါင်းစည်းခြင်း ဉာဏ်ရည် ၏ အသံက တဖြည်းဖြည်း ပိုမို စူးရှလာတော့သည်။
"လူသား၊ ငါ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးပါ။ မင်းလည်း အမြင့်မြတ်ဆုံး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကို ပြီးမြောက်နိုင်မှာပါ"
ရဲချီယန် က သူ၏ လက်ထဲရှိ ရထားဒင်္ဂါး ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆက်လက်၍ မြှောက်က်ပစ်နေဆဲပင်။
သူက လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။
"ပထမအချက်"
"မင်းပြောနေတဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု ဆိုတာကို ငါ လုံးဝ စိတ်မဝင်စားဘူး"
သူက ဒုတိယမြောက် လက်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။
"ဒုတိယအချက်၊ ဒီအချိန်ရောက်မှ ရထားဒင်္ဂါးတွေ ထပ်ပေးပြီး ငါ့ကို လက်လျှော့သွားအောင် လုပ်ချင်နေတာလား"
သူ၏ အပြုံးက အနည်းငယ် ပို၍ ကျယ်ပြန့်လာလေ၏။
"မင်းကို သတ်ပစ်လိုက်ရင် ဒီဒင်္ဂါးတွေကလည်း ငါ့ဟာ ဖြစ်လာမှာပဲလေ"
တီ တီ တီ
လပြည့်ဝန်း ပုံစံ မြို့တော်မှ စူးရှသော သတိပေး ဥသြသံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။
"မင်း... လူသားတွေကို သတ်ဖြတ်တဲ့ မင်း၊ အခုကစပြီး မင်းက သတ်ဖြတ်သူ ဆိုတဲ့ နာမည်ဆိုးကို ထမ်းပိုးရလိမ့်မယ်"
"အော်"
ရဲချီယန် က ထိုသို့သာ ပြန်ဖြေလိုက်လေ၏။
"အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး "
သူက ထိုသို့ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
အသံက ကျယ်လောင်လွန်းခြင်း မရှိသလို၊ တိုးညင်းလွန်းခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤမြို့တော် တစ်ခုလုံးရှိ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားသိစေခဲ့၏။
သူက လက်ဖဝါးကို မြှောက်လိုက်ကာ လပြည့်ဝန်း ပုံစံ မြို့တော်ကြီးဆီသို့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည့် အမူအရာကို ဖြည်းညင်းစွာ လုပ်ဆောင်လိုက်လေသည်။
လူငယ်လေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နောက်ပြောင်လိုသော အမူအရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့၏။
"ငါတို့ နည်းနည်းလောက် တွက်ကြည့်ကြရအောင်... မင်းရဲ့ အရာအားလုံး က ဘယ်လောက်တန်ဖိုး ရှိသလဲ ဆိုတာကိုလေ"
တီ တီ တီ တီ
စူးရှသော သတိပေး ဥသြသံကြီးက မြည်ဟည်းနေသော်လည်း ဤအသံမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်စာမျှသာ ကြာမြင့်လိုက်ပြီး ပိုမို ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မောင်းနှင်သံ လှိုင်းလုံးကြီး၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံလိုက်ရချေပြီ။
အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး က ဟိန်းဟောက်လိုက်လေ၏။
မော်ဂျူး အသက်ဝင်လာလေပြီ
【သုံးစွဲမှု အကြီးအကျယ် လျှော့ချခြင်း...】
မှောင်မိုက်သော ရွှေရောင် အလင်းစက်လေးများက လေထုထဲမှနေ၍ မြင့်မားသော ကောင်းကင်ယံဆီသို့ စုစည်းသွားကြတော့သည်။
ရဲချီယန် က တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် အမိန့်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ပေးလိုက်၏။
"အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး ၊ အကန့်အသတ်ကျော်လွန် မုဒ် "
"ဝုန်း"
အကန့်အသတ်ကျော်လွန်ခြင်း ဟု အမည်ရသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးက ဘူတာရုံကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေခဲ့လေပြီ။
အလင်းစက်လေးများ အားလုံးက အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး ထံသို့ ပေါင်းစပ် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
မှောင်မိုက်သော ရွှေရောင် နဂါးကြီးက နောက်ထပ် "အကန့်အသတ်ကျော်လွန်သော" ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု တစ်ခုကို ပြီးမြောက်သွားခဲ့ချေပြီ။
ဧရာမ နဂါးခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ကောင်းကင်ယံတွင် လှည့်ပတ် ဝဲပျံနေလေ၏။
မှောင်မိုက်သော ရွှေရောင် တိမ်တိုက်များနှင့် မြူခိုးများက ၎င်းနှင့်အတူ ပြန့်ကျဲနေသည်။
တိမ်တိုက်များနှင့် မြူခိုးများအတွင်း၌ လျှပ်စီးကြောင်းများက အားယူနေကြ၏။
လေက ကျားနောက်ကို လိုက်သလို။
တိမ်တွေက နဂါးနောက်ကို လိုက်ကြတယ်...
ဤတစ်ကြိမ် အကန့်အသတ်ကျော်လွန်ခြင်းက ယခင်ကနှင့် လုံးဝ မတူညီသော နောက်ထပ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု ကြိုးပမ်းချက်တစ်ခုကို ပြသနေပေသည်။
"မင်းက တော်တော်လေး တန်ဖိုးရှိတာပဲ"
ရထားဒင်္ဂါး ၈၀။
ရဲချီယန် အနေဖြင့် အပို ထပ်မံ သုံးစွဲရန် မလိုအပ်ခဲ့ပါချေ။
ဒါပေမယ့် တန်ဖိုးက ဘာလဲ။
တန်ဖိုးကတော့ အစကတည်းက မီးခိုးဖြူရောင်သန်းနေတဲ့ လပြည့်ဝန်း မြို့တော်ကြီးဟာ သုံးစွဲမှု အကြီးအကျယ် လျှော့ချခြင်း ကနေ အတင်းအဓမ္မ စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီးနောက် ၎င်းရဲ့ မူလ တောက်ပမှုတွေက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့ရခြင်းပါပဲ။
အချို့သော ဆက်သွယ်ရေး အမှတ်များမှနေ၍ ဟောင်းနွမ်းနေသော အသံများပင် ထွက်ပေါ်လာတော့၏။
၎င်း၏ "အရာအားလုံး" ကို လုယူခံလိုက်ရလေပြီ။
၎င်း၏ "အရာအားလုံး" က အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး ၏ အကန့်အသတ်ကျော်လွန်ခြင်း ကို ပုံဖော်ပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။
"ဘာကြောင့်လဲ"
"နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိဘူး"
"ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလို့ မရဘူး"
"အမည်မသိ၊ အမည်မသိ"
"အပြည့်အဝ ကာကွယ်ရေး မုဒ် ကို အသက်သွင်းမည်"
ပေါင်းစည်းခြင်း ဉာဏ်ရည် က ကျော်လွှား၍ မရနိုင်သော ကွာဟချက်တစ်ခုကို အာရုံခံမိသွားပုံရလေ၏။
၎င်းက ခုခံချင်နေသည်။
ကောင်းကင်ယံရှိ လပြည့်ဝန်း မြို့တော်အတွင်းမှ လက်နက်အမျိုးမျိုးကို အတင်းအဓမ္မ အသက်သွင်းလိုက်ပြီး၊ အကန့်အသတ်ကျော်လွန် မုဒ် တွင် ရှိနေသော အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး နှင့် မိုးမျှော်တိုက်ကြီး၏ အပေါ်ဆုံးထပ်တွင် ရှိနေသော ရဲချီယန် ထံသို့ ပစ်ခတ်မှု အားအင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေတော့သည်။
မြို့တော်အတွင်းရှိ ခံစားချက်မဲ့နေသော ပြုပြင်မွမ်းမံလူသားများက အမိန့်ကို လက်ခံရရှိသွားပြီး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲခြင်းဖြင့် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှပင် ဖြစ်စေ နှောင့်နှေးစေရန် ရဲချီယန် ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ အုံလိုက်ကျင်းလိုက် ပြေးဝင်လာကြချေပြီ။
သို့သော်လည်း။
၎င်း လုပ်ဆောင်သမျှ အရာအားလုံးက။
အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေခဲ့လေ၏။
"အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး ၊ အကန့်အသတ်ကျော်လွန်သော ထိပ်ဖူး"