အခန်း ၂၂

အပိုင်း ၂၂ - ပင်လယ်ကမ်းခြေသို့ သွား၍ ပင်လယ်စာများ ကောက်ခြင်း

ပင်လယ်ကမ်းခြေသို့ သွားခွင့်ရခြင်းက လင်းစုယွီအား ဝမ်မိသားစု၏ အရှုပ်အထုပ်များကို ခေတ္တခဏ မေ့လျော့သွားစေသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် လင်းစုယွီသည် အိတ်အသေးလေးတစ်လုံးကို ထုပ်ပိုးပြီး လမ်းကြားထိပ်တွင် စောင့်နေခဲ့သည်။ လျန်ဟွေ့နှင့် ယမန်နေ့က ဤနေရာတွင် ဆုံရန် ချိန်းဆိုထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"စုယွီ၊ စောင့်နေတာ ကြာပြီလား။ မြန်မြန်လာ၊ ဒါက ငါ့ရဲ့ ဒုတိယအစ်ကို လျန်ချောင်ဟွေ့တဲ့၊ ပြီးတော့ ဒီနှစ်ယောက်က သူ့အတန်းဖော်တွေဖြစ်တဲ့ လျိုဟိုင်ပေါ်နဲ့ ချန်ရှောင်တို့လေ"

"မင်္ဂလာပါ ဒုတိယအစ်ကိုလျန်၊ တတိယအစ်ကိုလျန်၊ အစ်ကိုကြီးလျိုနဲ့ အစ်ကိုကြီးချန်။ ကျွန်မက လျန်ဟွေ့ရဲ့ အတန်းဖော် လင်းစုယွီပါ"

"တကယ်တော့ စုယွီက ငါတို့မိသားစုရဲ့ ညီမဝမ်းကွဲလိုပါပဲ၊ အားနာမနေပါနဲ့။ စုယွီ၊ တတိယအစ်ကိုရဲ့ စက်ဘီးနောက်မှာပဲ လိုက်ခဲ့လေ"

"တတိယအစ်ကို စက်ဘီးဖြည်းဖြည်းနင်းနော်၊ ငါတို့ညီမလေးက ကြည့်ရတာ နည်းနည်း နုနုနယ်နယ်လေးမို့လို့"

လင်းစုယွီသည် အပြင်ပန်းတွင် လိမ္မာယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ 'ညီမဝမ်းကွဲ' ဆိုသည့် ဘွဲ့ထူးကို အတော်လေး အော့နှလုံးနာနေမိသည်။ သူမသည် လင်းရှင်းယောင်နှင့် မည်သည့်ပတ်သက်မှုမျိုးမှ မရှိချင်ပေ။

တက်ကြွပြီး ရိုးသားပုံရသော တတိယအစ်ကိုလျန်နှင့် ယှဉ်လျှင် ဤဒုတိယအစ်ကိုလျန်မှာ ပို၍ လူလည်ကျမည့်ပုံ ပေါက်သည်။ ရုပ်ရည်က ချောမောသန့်ပြန့်သော်လည်း မြေခွေးမျက်လုံးကဲ့သို့ စူးရှသော မျက်လုံးတစ်စုံရှိနေခြင်းက ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်များမည့်ပုံ ဖြစ်သည်။

"တတိယအစ်ကို စုယွီကို သေချာဂရုစိုက်နော်၊ မဟုတ်ရင် တတိယအစ်ကိုကို စိတ်ရှုပ်အောင် လုပ်ပစ်မှာ"

လျန်ဟွေ့က ကလေးဆန်စွာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်ပြီးနောက် ဒုတိယအစ်ကိုဖြစ်သူ၏ စက်ဘီးနောက်သို့ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် တက်ထိုင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လူစုသည် စတင်ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

လင်းစုယွီနှင့် အခြားသူများ ပင်လယ်ကမ်းခြေသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ကမ်းနားရွာသူရွာသားများသည် ဒီရေကျချိန်က ကျန်ရစ်သော ပင်လယ်စာအများစုကို ကောက်ယူပြီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကီလိုမီတာချီ ရှည်လျားသော ကမ်းခြေတစ်လျှောက်တွင် အမျိုးသမီး အနည်းငယ်နှင့် ကလေးတစ်စုသာ ကျန်ရစ်သော ပင်လယ်စာများကို သဲထဲတွင် ရှာဖွေနေကြတော့သည်။

ဒုတိယအစ်ကိုလျန်က စက်ဘီးရှေ့တွင် ချိတ်လာသည့် ခေါက်ခြင်းတောင်းလေးများကို ဖြုတ်ယူကာ လူတိုင်းအား တစ်ယောက်တစ်လုံးစီ ဝေပေးလိုက်သည်။

"ဟယ်... စုယွီရဲ့ ပိုက်အိတ်က ပိုတောင် အဆင်ပြေသေးတယ်။ ကွက်စိပ်လေးဆိုတော့ သယ်ရလွယ်ပြီး အများကြီးလည်း ဆံ့တာပဲ"

လျန်ဟွေ့သည် သူမအစ်ကိုထက် လင်းစုယွီက ပို၍ထက်မြက်သည်ဟု ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"အိတ်လိုချင်လို့လား၊ ငါအများကြီး ယူလာတယ်၊ တစ်ယောက်တစ်လုံး သုံးလို့ရတယ်"

လင်းစုယွီသည် သူမအတွက် လိုအပ်သည့်အိတ်ကို ချန်ကာ ကျန်သည်များကို ဝေငှရန် လျန်ဟွေ့လက်သို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ သူမတွင် ကိုယ်ပိုင်နေရာလွတ် တစ်ခု ပါရှိနေသောကြောင့် ပိုက်အိတ်ထဲတွင် မည်မျှဆံ့သည်ကို ဂရုမစိုက်လှပေ။

"တတိယအစ်ကို မြန်မြန်လာ! ဟိုဘက်မှာ လူတွေအများကြီးပဲ၊ ကမာတွေ အများကြီးရှိမှာ သေချာတယ်၊ သွားကြည့်ရအောင်!"

ထိုနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် လျန်ဟွေ့မှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ စက်ဘီးရပ်နေသော ဒုတိယအစ်ကိုနှင့် အခြားနှစ်ယောက်ကိုပင် မစောင့်တော့ဘဲ လင်းစုယွီကို ဆွဲကာ တတိယအစ်ကိုလျန်ကို အော်ခေါ်ရင်း လူစည်ကားရာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးသွားတော့သည်။

"ဒီကမာတွေက လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်တွေပဲ‌နော် ဒီကျောက်ငါးကိုလည်း ကြည့်ဦး! ကျွန်မကို ပိုက်ဆံလေး နည်းနည်းလောက် ပိုပေးပါဦး!"

ပင်လယ်စာရောင်းသည့် အမျိုးသမီးမှာ လက်တစ်ဖက်က ပုံးကိုကိုင်ကာ ကျန်တစ်ဖက်က ငါးကိုမြှောက်ပြရင်း ဝယ်သူအား ဈေးပိုပေးရန် ဖျောင်းဖျနေသည်။

နားပါးသော လင်းစုယွီသည် ထိုစကားဝိုင်းကို အဝေးကပင် ကြားလိုက်ရသည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် ပုဂ္ဂလိက အရောင်းအဝယ်မှာ တားမြစ်ပိတ်ပင်ခံထားရသည်။

ဤလူများမှာ ပင်လယ်စာများကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် စုဆောင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းစုယွီမှာ ပြဿနာထဲ မပါချင်သဖြင့် လျန်ဟွေ့ကို ပြန်ဆွဲလိုက်သည်။

"လျန်ဟွေ့ ဟိုအရှေ့မှာ လူတွေက ပင်လယ်စာ ဝယ်နေကြတာ၊ ငါတို့ ဟိုဘက်ကို မသွားတာ ကောင်းမယ်"

လင်းစုယွီ၏ စကားကြောင့် လျန်ဟွေ့မှာ စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း တတိယအစ်ကိုလျန်မှာမူ စူးစမ်းလိုစိတ် တိုးလာသည်။

ကျေးရွာထဲတွင် ပင်လယ်စာများကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် စုဆောင်းနိုင်သည်ဆိုပါက ၎င်းတို့မှာ စက်ရုံတစ်ခုခုမှ အဝယ်တော်များ (သို့မဟုတ်) သမဝါယမ အဖွဲ့အစည်းမှ ဖြစ်ရပေမည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တတိယအစ်ကိုလျန်မှာမူ အဆက်အသွယ် လုပ်လိုစိတ် ပြင်းပြနေသည်။

"ညီမလေးဟွေ့၊ နင်နဲ့ စုယွီက ဟိုဘက်မှာ ကမာသွားတူးပြီး စောင့်နေကြ။ ငါ ဟိုဘက်ကို သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်၊ ဖြစ်နိုင်ရင် ရွာသားတွေဆီက ပင်လယ်စာ နည်းနည်းလောက် ဝယ်ခဲ့မယ်"

တတိယအစ်ကိုလျန်သည် မုန့်ဖိုးရရန်အတွက် မှောင်ခိုဈေးကွက်သို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် သွားလေ့ရှိသူ ဖြစ်သဖြင့် ဤအခြေအနေကို သေချာပေါက် စုံစမ်းရမည် ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းလျှင် ပစ္စည်းများ ရနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းသစ်တစ်ခုပင် တွေ့နိုင်ပေသည်။

တတိယအစ်ကိုဖြစ်သူ ပြေးထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ လျန်ဟွေ့သည် လင်းစုယွီကို ကမ်းခြေဘက်သို့ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။ ရွာသားများ ပင်လယ်စာ လာကောက်လေ့ရှိသောကြောင့် ဤကမ်းခြေတစ်လျှောက်မှာ အမှိုက်မရှိဘဲ အတော်လေး သန့်ရှင်းနေသည်။

လင်းစုယွီသည် သစ်ကိုင်းခြောက်တစ်ခုကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ သဲထဲတွင် လေဝင်ပေါက်ဟု ထင်ရသော အပေါက်ငယ်လေးများကို တွေ့သောအခါ သူမသည် အနည်းငယ် တူးလိုက်ရာ တစ်ခါတစ်ရံ ကမာများ သို့မဟုတ် ဂဏန်းအသေးလေးများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရသည်။

ဒါကိုမြင်တော့ လျန်ဟွေ့ကလည်း လင်းစုယွီနောက်လိုက်ပြီး သစ်ကိုင်းတစ်ချောင်းရှာကာ ဟိုတူးဒီနှိုက် လုပ်သော်လည်း ဘာမှ ရှာမတွေ့ပေ။

"ဟင်... စုယွီကျတော့ ပစ္စည်းကောင်းတွေ အလွယ်တကူ တွေ့နေပြီး ငါကျတော့ ဘာလို့ တစ်ခုမှ မတွေ့တာလဲ။ ငါ့ကံက စုယွီလောက် မကောင်းလို့လား"

နည်းစနစ်မမှန်၍ ဘာမှမရသော်လည်း လျန်ဟွေ့မှာ အလွန်ပျော်နေရှာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လင်းစုယွီက ပင်လယ်စာ ရှာဖွေနည်းကို သင်ပြပေးလိုက်ရပြီးနောက်မှသာ လျန်ဟွေ့မှာလည်း ပစ္စည်းအချို့ စတင်ရရှိလာတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် ဒုတိယအစ်ကိုလျန်နှင့် အခြားသူများ ပြန်ရောက်လာကြသည်။ လင်းစုယွီ၏ ခြင်းတောင်းထဲတွင် ကမာများ တဝက်ခန့် ပြည့်နေသည်ကို တွေ့သောအခါ သူတို့လည်း ပင်လယ်စာရှာသည့် အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ပါကြတော့သည်။

ဤကာလမှာ အစာရေစာ ရှားပါးနေဆဲဖြစ်ပြီး လူတိုင်းရသည့် ခွဲတမ်းရိက္ခာမှာ နည်းပါးလှသည်။ မိသားစုတိုင်းမှာ ချွေတာစုဆောင်း နေထိုင်နေရသည်။

ထို့ကြောင့် တစ်ခါတစ်ရံ ပင်လယ်ကမ်းခြေသို့ လာရောက်ကာ ကြိုးစားပမ်းစား အစာရှာဖွေရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိုက်တန်လှသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်ထားသော လင်းစုယွီမှာမူ သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင် ၁၀ မီတာအတွင်းရှိ ရတနာများကို စကင်ဖတ် ရှာဖွေနေသည်။ ၁၀ မီတာအတွင်း သဲထဲတွင် မြုပ်နေသမျှ အရာအားလုံးကို သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် အတိုင်းသား မြင်နေရသည်။

ခဏအကြာတွင် လင်းစုယွီသည် ကျောက်ဆောင်များရှိရာသို့ ပြေးသွားကာ ရှာဖွေပြန်သည်။ ထိုနေရာတွင် တင်ကျန်နေသော ငါးနှင့် ပုစွန်အသေးလေးများအပြင် ကျောက်တုံးအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော ခရုများနှင့် ကမာအမျိုးမျိုးကို သူမ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

လင်းစုယွီသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ မည်သူမှ သတိမထားမိသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် အသက်ရှင်နေသော ငါးနှင့် ပုစွန်အချို့ကို သူမ၏ နေရာလွတ် ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

လင်းမိသားစု ပြောင်းရွှေ့လာစဉ်က ယူလာသော စည်ပိုင်းကြီးများမှာ ချက်ချင်းပင် ငါးကန်များ ဖြစ်သွားတော့သည်။

နေရာလွတ် ထဲတွင် သက်ရှိများကို မွေးမြူထားနိုင်ခြင်းမှာ တကယ့်ကို အံ့သြစရာပင်။

လင်းစုယွီသည် စိတ်ထဲမှ ဝမ်းသာနေပြီး ကျောက်ဆောင်များကြားတွင် အခြားသော မျိုးစိတ်များကို ဂရုတစိုက် ဆက်လက်ရှာဖွေသည်။ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အကူအညီဖြင့် အချိန်ခဏအတွင်းမှာ ပစ္စည်းများစွာ ရရှိခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ဒီရေကျချိန်က ပေါ်ထွက်လာသော ကျောက်ဆောင်တစ်ခုတွင် ကပ်နေသည့် 'ငန်းလည်ပင်း' ဟု ခေါ်သော ကမာတစ်မျိုးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အစုအစု ရှိတတ်သည့် အပေါက်ငယ်များစွာကို ကြောက်တတ်သူ များအတွက်မူ ထိုမြင်ကွင်းက ကြက်သီးထစရာပင်။

ဤငန်းလည်ပင်း ကမာများကို လင်းစုယွီသည် ယခင်ဘဝက အတော်လေး စားခဲ့ဖူးသည်။ ယခုမူ သူမသည် အလွန်မြန်ဆန်သွက်လက်သော လက်စွမ်းဖြင့် တစ်စက္ကန့်လျှင် တစ်ခုနှုန်း ခွာယူနေပြီး လျန်ဟွေ့ကိုပါ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"လျန်ဟွေ့၊ ဒီဘက်လာဦး၊ ဒီမှာ ပစ္စည်းကောင်းတွေ ရှိတယ်"

သူမ၏ လက်မှာ မြန်လှသဖြင့် ပင်လယ်စာအချို့ကို သူမ၏ နေရာလွတ် ထဲသို့ ခိုးထည့်နေခြင်းကို မည်သူမှ မသိနိုင်ပေ။ သူမ၏ အတွေးမှာ ပစ္စည်းကောင်းများကို အလဟဿ မထားခဲ့ချင်ဘဲ ယနေ့တွင် ဤကျောက်ဆောင်ပေါ်ရှိ ကမာအားလုံးကို ပြောင်စင်အောင် သိမ်းယူရန်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါက ဘာလဲဟ။ ဒီရုပ်ဆိုးဆိုး အကောင်ကို စားလို့ရလို့လား"

ဤကာလတွင် ငန်းလည်ပင်းကမာများကို စားသူ အလွန်နည်းပါးသောကြောင့် လင်းစုယွီမှာ ဤမျှအများကြီးကို အလွယ်တကူ တွေ့ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါကို ငန်းလည်ပင်း ကမာလို့ ခေါ်တယ်၊ ပစ္စည်းကောင်းနော်။ စားလို့ရရုံတင်မကဘူး၊ အရသာလည်း အရမ်းရှိတာ။ ဒါတွေက ကျောက်ဆောင်မှာ ကပ်နေတာ မကြာသေးဘူး ထင်တယ်၊ နည်းနည်းဆွဲလိုက်တာနဲ့ ကျွတ်လာတာပဲ။ ငါလုပ်သလို လုပ်ကြည့်၊ ခေါင်းကနေ ကိုင်ပြီး ဆွဲထုတ်လိုက်ရုံပဲ"

လင်းစုယွီက လက်တွေ့ပြသလိုက်ပြီး သူမ၏လက်မှာလည်း မရပ်မနား သွက်လက်နေသည်။ မကြာမီ သူမ၏ ခြင်းတောင်းမှာ ပြည့်သွားသဖြင့် ပိုက်အိတ်ထဲသို့ ပြောင်းထည့်ကာ နောက်ထပ် ဆက်လက်ခွာယူနေပြန်သည်။

မွန်းတည့်ချိန် နီးလာသောအခါ တတိယအစ်ကိုလျန်မှာ သူတို့ဆီသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ သူ၏ ပြုံးရွှင်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တစ်ခုခု အဆင်ပြေလာသည်မှာ သေချာသည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ နေ့လယ်စာကို အနားက ရွာသားတစ်ယောက်အိမ်မှာ သွားစားရအောင်! ကျွန်တော် အကုန်စီစဉ်ပြီးပြီ၊ နေ့လယ်စာအတွက် ကျွန်တော်တို့ အချိုးကျ ပိုက်ဆံစိုက်ထုတ်လိုက်ရုံပဲ"

တတိယအစ်ကိုလျန်မှာ အမှန်တကယ် စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသူ ဖြစ်ပြီး နေ့လယ်စာကိုပါ ချက်ချင်း စီစဉ်နိုင်ခဲ့သည်။ လင်းစုယွီက စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးနေစဉ်မှာပင် သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးချန်၊ အစ်ကိုကြီးလျို၊ ပင်လယ်စာအခြောက်တွေရော ဝယ်ချင်ကြလား။ ကျွန်တော် ရွာက တံငါသည်တွေနဲ့ စကားပြောထားတယ်၊ ပြန်ခါနီးရင် ပင်လယ်စာအခြောက်တွေနဲ့ လဲလို့ရအောင်လို့"

တတိယအစ်ကိုလျန်သည် ယနေ့နံနက်တွင် အလုပ်အတော်များများ ပြီးမြောက်ခဲ့၏။ နေ့လယ်စာ စီစဉ်ရုံတင်မကဘဲ တံငါသည်များနှင့်ပါ ပင်လယ်စာအခြောက် လဲလှယ်ရန် သဘောတူညီမှု ရခဲ့သည့်အပြင်၊ နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ပင်လယ်စာများကို မြို့ထဲသို့ သယ်ရန် နွားလှည်းတစ်စီးကိုပါ ငှားရမ်းထားခဲ့သေးသည်။

"စုယွီ၊ နင်ရော ဘာလဲဦးမလား"

ဤကဲ့သို့ အခွင့်အရေးကောင်းမျိုးကို လင်းစုယွီအနေဖြင့် မည်သို့ လက်လွှတ်ခံပါမည်နည်း။ ကောင်းကောင်းစား၊ ကောင်းကောင်းဝတ်ပြီး ပျော်ပျော်နေရခြင်းက ဘဝ၏ ရည်မှန်းချက် မဟုတ်ပါလား။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တတိယအစ်ကိုလျန်။ ကျွန်မမှာ ပိုက်ဆံအလုံအလောက် ပါလာတယ်၊ ဘာတွေလဲလို့ရမလဲဆိုတာ နောက်မှ ကြည့်ရတာပေါ့"

ချန်ရှောင်နှင့် အခြားသူများမှာလည်း ဝမ်းသာအားရ သဘောတူကြသည်။ သူတို့သည် အလုပ်ကိစ္စများအပြင် ၎င်းတို့၏ မိသားစုများအတွက် စားနပ်ရိက္ခာ ရနိုင်မည့် အဆက်အသွယ်များကို ရှာဖွေရန် ကျင်းမင်မြို့သို့ လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ပင်လယ်စာသည်လည်း ဗိုက်ဖြည့်နိုင်သည်ဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးကောင်းကို သူတို့ သေချာပေါက် လက်လွှတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

၁၉၆၀ ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း