အခန်း ၂၆

အပိုင်း ၂၆ - ပြန်လည်ဆုံစည်းမှုကို ငြင်းပယ်ခြင်း

လင်းစုယွီသည် အစကတည်းက ဤဆွေမျိုးတော်စပ်မှုကို အသိအမှတ်ပြုရန် စိတ်ကူးမရှိခဲ့ပေ။ ယခုအခါ အရာရှိလျိုကိုယ်တိုင်ကပင် ထိုအမျိုးသမီး၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သံသယဝင်နေပြီဖြစ်ရာ သူမအတွက် ပို၍ပင် အခြေအနေကောင်းသွားခဲ့သည်။

"အဒေါ်... အဒေါ်က သမီးရဲ့အမေ အစစ်မဟုတ်ပါဘူး။ သခင်ကြီးလင်း ကျင်းမန်မြို့ကနေ မထွက်ခွာခင်မှာ သမီးကို ကိုယ်တိုင်ပြောပြခဲ့တာပါ။ သမီးအဖေရဲ့နာမည်က လင်းချောင်ရင်ပါ။ သူက လင်းမိသားစုက မွေးစားထားတဲ့ ကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး အရွယ်ရောက်လာတော့ လင်းမိသားစုရဲ့ စာရင်းကိုင် ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ သမီးမွေးခါစမှာပဲ သူက မတော်တဆမှုနဲ့ ဆုံးပါးသွားခဲ့လို့ သခင်ကြီးလင်းက သမီးကို စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တာပါ"

လင်းစုယွီသည် ကြောက်ရွံ့အားငယ်နေသည့် ပုံစံမျိုး ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း သူမ၏ နောက်ခံအကြောင်းအရာကို ရှင်းပြရာတွင်မူ စကားလုံးများက ပြတ်သားလှသည်။ သူမ၏ ယဉ်ကျေးလိမ္မာလှသော အမူအရာလေးကိုကြည့်ပြီး အရာရှိလျိုမှာ သူမအပေါ် ပို၍ပင် အကာအကွယ်ပေးချင်စိတ်များ တဖွားဖွားပေါ်ပေါက်လာရသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ... လင်းဟွာရှန်းပြောတာတွေ အားလုံးက အလိမ်အညာတွေပဲ။ ငါက စုယွီရဲ့ အမေအရင်းပါ။ စုယွီ... သမီး ငယ်ငယ်လေးကတည်းက ဆောင်ထားတဲ့ ဖီးနစ်ရုပ်ထွင်း ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးလေးရော။ အဲဒါ အမေ သမီး အတွက် ချန်ပေးခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းလေးလေ။ မြန်မြန်ထုတ်ပြီး အရာရှိလျိုကို ပြလိုက်စမ်းပါ"

ကျောက်စိမ်းဆွဲသီး နောက်တစ်ခါ ထပ်လာပြန်ပြီလား။ လင်းရှင်းယောင်ကလည်း ထိုဆွဲသီးကို လိုချင်ခဲ့သလို၊ ယခု ရှေ့မှောက်က အမျိုးသမီးကလည်း ထိုဆွဲသီးနောက်ကို လိုက်နေခြင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

လင်းစုယွီမှာ နုံအသည့် ကလေးမလေး မဟုတ်ပေ။ တစ်ဖက်လူမှာ သူမနှင့် ဆွေမျိုးတော်ကြောင်း သက်သေပြချင်ရုံတင်မကဘဲ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကိုပါ ထုတ်ပြစေချင်နေသည်မှာ သိသာလှသည်။

"အဒေါ်... သမီးဆီမှာ ဖီးနစ်ရုပ်ထွင်း ကျောက်စိမ်းဆွဲသီး တစ်ခုရှိခဲ့တာတော့ အမှန်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီပစ္စည်းအကြောင်းကို လင်းမိသားစုတစ်ခုလုံး သိကြတာပဲလေ။ ပြီးတော့ သမီး မတော်တဆ ရေထဲပြုတ်ကျတုန်းက အဲဒီဆွဲသီးက ပျောက်သွားခဲ့ပါပြီ"

"အင်း... စုယွီ ပြောသလိုဆိုရင်တော့ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီး တစ်ခုတည်းနဲ့ ဘာမှ သက်သေမပြနိုင်ဘူး။ ရဲဘော် လန်ရှို့ယင်း... မင်းအနေနဲ့ စုယွီရဲ့ အမေအရင်းဖြစ်ကြောင်း ခိုင်လုံတဲ့ အထောက်အထား တခြားရှိသေးလား" အရာရှိလျိုက မေးလိုက်သည်။

လန်ရှို့ယင်းမှာ သံယောဇဉ်တရားများကို အသုံးချကာ လင်းစုယွီက သူမအား အမေအရင်းအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလာစေရန် နည်းမျိုးစုံဖြင့် ကြိုးစားနေသည်။ သို့သော် လင်းစုယွီနှင့် အရာရှိလျို နှစ်ဦးစလုံးမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး ခိုင်လုံသော အထောက်အထားမရှိဘဲ အသိအမှတ်ပြုရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ပြတ်သားစွာပင် တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။

ဤကဲ့သို့ ခိုင်မာလှသော သဘောထားကြောင့် လန်ရှို့ယင်း၏ ရင်ထဲတွင် မကျေနပ်မှုများ ဖြစ်လာသည်။ သူမ လင်းစုယွီအား မွေးခဲ့သည်ကို လင်းမိသားစု တစ်ခုလုံးက သိပါလျက်နှင့် ယခုအခါ သူမ၏ သမီးအရင်းကပင် အထောက်အထားပြရန် တောင်းဆိုနေသည်မှာ မိဘအပေါ် ကျေးဇူးမသိရာ ရောက်လွန်းသည်ဟု သူမ တွေးနေမိသည်။

"စုယွီရယ်... လင်းမိသားစုမှာ အမေ သမီးကို မွေးခဲ့တာ လူတိုင်းသိတာပဲ။ သမီးက အမေ့ကို အမေလို့ မခေါ်ချင်ဘူးလား။ အမေ တကယ်ကို ရင်ကွဲရပါပြီ။ မြို့တော်ကနေ သမီးကို လာရှာဖို့ မိုင်ပေါင်းရာချီပြီး ခရီးနှင်လာခဲ့ရတာ။ သမီးတစ်ယောက်တည်း နှိပ်စက်ခံနေရမှာ စိုးရိမ်လို့ ညတိုင်းလည်း အိပ်မပျော်ခဲ့ရဘူး"

လှပသောအမျိုးသမီး၏ မျက်ရည်ဝဲနေသော ပုံရိပ်ကြောင့် အရာရှိလျိုပင်လျှင် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့ရသည်။ မိခင်နှင့် သမီး ပြန်လည်ဆုံစည်းမှုကို သူမကပဲ ကြားကနေ နှောင့်ယှက်နေသည့် လူဆိုးကြီး ဖြစ်နေပြီလားဟုပင် သံသယဝင်မိသွားသည်။

"အဒေါ်... သမီး အခု အရမ်း အဆင်ပြေပါတယ်။ သမီးအဖေက သမီးအတွက် အိမ်ဝင်းလေး ချန်ထားပေးခဲ့တယ်။ ရပ်ကွက်ရုံးက အရာရှိလျိုကလည်း သမီးကို အမြဲဂရုစိုက်တယ်။ အိမ်နီးနားချင်းတွေကလည်း ကြင်နာတတ်ကြပြီး သမီးကို စောင့်ရှောက်ကြတယ်။ သမီး ကျောင်းတောင် တက်နိုင်နေပြီပဲ။ သမီးကိုယ်သမီး ဂရုစိုက်နိုင်ပါတယ်"

လင်းစုယွီ၏ စကားများကို ကြားရမှ အရာရှိလျိုလည်း သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူတို့၏ အလုပ်မှာ အထောက်အထားပေါ်တွင်သာ အခြေခံရမည်ဖြစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က လှလှပပ ငိုပြကာ စကားချိုချို ပြောရုံဖြင့် ယုံကြည်၍ မရပေ။

စုယွီ ပြောသကဲ့သို့ပင် သူမသည် ယခုအခါ လွတ်လွတ်လပ်လပ်နှင့် အဆင်ပြေပြေ နေထိုင်နေသူ ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူတွင်လည်း သက်သေမရှိ၊ စုယွီကိုယ်တိုင်ကလည်း လက်ရှိအခြေအနေကို မပြောင်းလဲလိုသဖြင့် စုယွီအား အမေအရင်းအဖြစ် အတင်းအကျပ် အသိအမှတ်ပြုခိုင်းခြင်းကို သူမ ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

"ရဲဘော်လန်... လင်းမိသားစုက လူတိုင်းသိတယ်လို့ မင်းပြောပေမယ့် စုယွီရဲ့ အိမ်ထောင်စုစာရင်း ပြောင်းရွှေ့တုန်းက ကျွန်မကိုယ်တိုင် လုပ်ပေးခဲ့တာပါ။ လင်းမိသားစုက လင်းဟွာရှန်းကိုယ်တိုင် စုယွီရဲ့ နောက်ခံကို ရှင်းပြခဲ့ပြီးသား။ စုယွီရဲ့ မိဘအရင်း နာမည်တွေထဲမှာ ရှင့်နာမည် မပါဘူး။ ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့ ရပ်ကွက်ရုံးအနေနဲ့ ရှင့်ရဲ့ ပြောဆိုချက်တွေကို လက်မခံနိုင်ပါဘူး"

ပြန်လည်ဆုံစည်းရေး အစီအစဉ်မှာ ပျက်ပြားသွားခဲ့သည်။ လန်ရှို့ယင်းသည် အလွန် စိတ်ပျက်အားငယ်ဟန်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့ရသည်။ အရာရှိလျို၏ ပြင်းထန်သော အကာအကွယ်ပေးလိုသည့် စိတ်ဓာတ်ကို သိနေသဖြင့် ဆက်၍ ဇွတ်အတင်းလုပ်နေပါက အကျိုးထူးမည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ နားလည်လိုက်သည်။

ရပ်ကွက်ရုံးပြင်ပသို့ ရောက်သည်နှင့် လန်ရှို့ယင်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ အမူအရာများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူမ အလွန်ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိသည်။ လင်းစုယွီက ဘာကြောင့် သူမကို အမေအရင်းလို့ အသိအမှတ်မပြုဘဲ ဒီလောက်အထိ ငြင်းဆန်နေရတာလဲ။

ပုံမှန်ကလေးဆိုလျှင် မိဘ၏ အလိုလိုက် အကြင်နာပေးမှုကို မတောင့်တဘဲ နေပါမည်လော။ လင်းမိသားစုအတွင်း လင်းစုယွီ မည်သို့ ဆက်ဆံခံခဲ့ရသည်ကို သူမ အသေအချာ စုံစမ်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထိုမျှလောက် သနားစရာကောင်းသည့် ကလေးမလေးက ဘာကြောင့် သူမကို ငြင်းပယ်နိုင်ရသနည်း။

လန်ရှို့ယင်းသည် လင်းစုယွီ နေထိုင်ရာသို့ သွားကြည့်ရန်နှင့် အိမ်နီးနားချင်းများနှင့် ရင်းနှီးအောင် လုပ်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ အိမ်နီးနားချင်းများက ဝိုင်းဝန်းဖျောင်းဖျပေးမည်ဆိုလျှင် လင်းစုယွီ စိတ်ပြောင်းလာနိုင်ပေသည်။

လင်းစုယွီ မသိလိုက်ဘဲ လန်ရှို့ယင်းသည် မုန့်များနှင့် သကြားလုံးအချို့ကို ဝယ်ယူကာ အိမ်နီးနားချင်းများဆီသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ ဦးလေးကျူးနှင့် အဒေါ်ကုတို့မှာ အလုပ်သွားနေကြသဖြင့် လန်ရှို့ယင်းသည် အဒေါ်ထောင်၏ အိမ်သို့သာ ရောက်သွားခဲ့သည်။

"ရှင်က စုယွီရဲ့ အမေအရင်း ဟုတ်လား။ စုယွီမှာ ဆွေမျိုးရှိတယ်လို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး"

အဒေါ်ထောင်သည် အိမ်နီးနားချင်းများအပေါ် စိတ်စေတနာကောင်းသူ ဖြစ်သော်လည်း၊ လန်ရှို့ယင်းကဲ့သို့ လက်ဆောင်ပစ္စည်းများနှင့် ရုတ်တရက် ရောက်လာသူမျိုးကိုမူ သတိထားပြီး ဆက်ဆံလိုက်သည်။

စုယွီက သူမ၏ မိဘနှစ်ပါးစလုံး မရှိတော့ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားခဲ့သည်။ ယခုမှ အမေအရင်းဆိုသူက တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာခြင်းမှာ အဒေါ်ထောင်ကို မသင်္ကာဖြစ်စေသည်။ အထူးသဖြင့် စုယွီက ကိုယ်ပိုင်အိမ်ဝင်းကြီး ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကလေးတစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မက စုယွီရဲ့ အမေအရင်း အစစ်ပါပဲ။ အရင်တုန်းက မလွှဲမရှောင်သာတဲ့ အခြေအနေတွေကြောင့် စုယွီကို လင်းမိသားစုဆီမှာ ထားခဲ့ရတာပါ။ အခု လင်းမိသားစုကလည်း ပြောင်းသွားပြီဆိုတော့ စုယွီတစ်ယောက်တည်း ဒုက္ခရောက်မှာ စိုးလို့ ကျွန်မနဲ့အတူ ခေါ်ထားချင်တာပါ။ အရင်က မပြုစုနိုင်ခဲ့တာတွေကို အခု ပြန်ပြီး အစားထိုးပေးချင်လို့ပါ"

လန်ရှို့ယင်း၏ စကားများမှာ အလွန်နားဝင်ချိုသော်လည်း အဒေါ်ထောင်၏ သံသယကိုမူ မဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုသို့ပြောလေ အဒေါ်ထောင်မှာ ပို၍ပင် နားမလည်နိုင်ဖြစ်လာရသည်။

"ဒါဆို... ကျွန်မဆီကို ဘာကိစ္စ လာတာလဲ"

မုန့်တွေကို သမီးဖြစ်သူဆီ မပို့ဘဲ အိမ်နီးနားချင်းဆီ လာပေးနေရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဘယ်နည်း။ စုယွီကို ဂရုစိုက်ပေးသည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ချင်၍လား။ စုယွီ ပြောင်းလာသည်မှာ မကြာသေးသဖြင့် သူမတို့ကလည်း ဘာမှ အထူးတလည် ဂရုမစိုက်ပေးရသေးပေ။

"အစ်မကြီးရယ်... အစ်မတို့က စုယွီရဲ့ အိမ်နီးနားချင်းတွေပဲလေ။ 'နီးစပ်တဲ့ အိမ်နီးချင်းက ဝေးကွာတဲ့ ဆွေမျိုးထက် သာတယ်' ဆိုတဲ့အတိုင်း စုယွီကို ကျွန်မနဲ့ လိုက်ခဲ့ဖို့ ကူညီပြီး ဖျောင်းဖျပေးပါဦး။ ကျွန်မ တကယ်ပဲ သူ့ကို အစားထိုးပေးချင်လို့ပါ။ သူ့ကို မြို့တော်ကို ခေါ်သွားပြီး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ထားချင်လို့ပါ"

အဒေါ်ထောင်မှာ လန်ရှို့ယင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ခန့်မှန်း၍ပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် ထိုအမျိုးသမီးမှာ သူမ၏ အဖြစ်အပျက်များကို ပြောပြရင်း ငိုယိုလေတော့သည်။ ဤသို့ဖြင့် လင်းစုယွီက သူမအား အသိအမှတ်မပြုသည့် အကြောင်းကိုလည်း ချက်ချင်း သိလိုက်ရသည်။

"ဒါကတော့... စုယွီက သူ့ဘာသာသူ နေနိုင်တဲ့ ကလေးကောင်းလေးပါ။ သူ မြို့တော်ကို မလိုက်ချင်ဘူးဆိုရင်လည်း သူ့မှာ အကြောင်းပြချက် ရှိမှာပေါ့။ ကျွန်မတို့ အိမ်နီးနားချင်းတွေက သူ့ကို ဘာလုပ်ပါလို့ ဘယ်လို ပြောလို့ရမှာလဲ... ဒါပေမဲ့ သူပြန်လာရင်တော့ သူ့စိတ်ထဲ ဘယ်လိုရှိလဲဆိုတာ ကျွန်မ မေးပေးပါ့မယ်"

သူမ၏ စကားကြောင့် လန်ရှို့ယင်းမှာ ပို၍ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးလာသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အဒေါ်ထောင်လည်း မေးပေးမည်ဟုသာ အမြန်ပြောလိုက်ရတော့သည်။

ဤအမျိုးသမီးက တကယ်ပဲ စုယွီရဲ့အမေ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ ရုပ်ချင်းလည်း မတူသလို စရိုက်ကလည်း ကွာခြားလှသည်။ စုယွီက အပြင်ပန်းတွင် နုနယ်သော်လည်း စိတ်ဓာတ်မာကျောကာ ပြတ်သားသူဖြစ်သည်။

ယခု ရှေ့က အမျိုးသမီးမှာမူ ငိုသံကြားရုံဖြင့် အဒေါ်ထောင် ခေါင်းကိုက်ချင်လာရသည်။ ပွင့်လင်းရိုးသားသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့ မျက်ရည်နှင့် မျက်ခွက် နေတတ်သည့် အမျိုးသမီးမျိုးကို သူမ မနှစ်မြို့ပေ။

ထို့နောက်တွင် လန်ရှို့ယင်းက သူမ၏ ဒုက္ခများကို မည်မျှပင် ရေရွတ်နေပါစေ အဒေါ်ထောင်မှာ အလိုက်သင့်သာ ခေါင်းငြိမ့်ပြနေတော့သည်။

နာရီဝက်ခန့် သည်းခံနားထောင်ပြီးနောက်တွင်မှ လန်ရှို့ယင်းလည်း ငိုရသည်မှာ မောသွားဟန်တူကာ အဒေါ်ထောင်၏ နားများလည်း လွတ်လပ်ခွင့် ရသွားတော့သည်။

"ရဲဘော်လန်... ရှင့်ပုံစံက ပင်ပန်းနေပုံပဲ။ စောစောပြန်ပြီး နားလိုက်ပါဦး။ စုယွီကို ကျွန်မ မေးပေးပါ့မယ်၊ စိတ်ချလက်ချသာ ပြန်ပါတော့" အဒေါ်ထောင်က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

ဤလူကို အမြန်ဆုံး နှင်ထုတ်လိုက်ရမှ ဖြစ်မည်။ နောက်တစ်ခါဆိုလျှင် မသိသည့်လူကို အိမ်တံခါး အလွယ်တကူ ဖွင့်မပေးတော့ဟု သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ တကယ်ကို သည်းမခံနိုင်စရာပင်။

"ဒီမုန့်တွေနဲ့ သကြားလုံးတွေကို ပြန်ယူသွားလိုက်ပါ။ စုယွီကိုပဲ အားရှိအောင် ကျွေးလိုက်ပါဦး။ ကျွန်မလည်း အဲဒီကလေးမလေးကို အမြဲ သနားနေတာ။ ခန္ဓာကိုယ်ကလဲ အရမ်းပိန်လွန်းတယ်"

စားပွဲပေါ်မှ လန်ရှို့ယင်း ချထားခဲ့သော မုန့်များကို သူမလက်ထဲသို့ အဒေါ်ထောင်က ပြန်ထည့်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဧည့်သည်ကို အိမ်ပြင်သို့ အားတက်သရော လိုက်ပို့လေသည်။

"အတော်ပဲ... ကျွန်မလည်း ဈေးဝယ်ဖို့ ရှိနေတာ၊ အတူတူ ထွက်ကြတာပေါ့"

လန်ရှို့ယင်း အလွယ်တကူ မပြန်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူမတွင် အလုပ်ရှိသည်ဟု လိမ်ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဈေးဝယ်ခြင်းနှင့် ထမင်းချက်ခြင်းမှာ အကောင်းဆုံး အကြောင်းပြချက်ပင် မဟုတ်ပါလော။

ညနေစောင်းတွင် လင်းစုယွီသည် လျန်မိသားစုထံမှ ဝယ်လာသော ပင်လယ်စာအခြောက်များကို သယ်ကာ အိမ်ပြန်ရောက်လာသောအခါ အဒေါ်ထောင်သည် သူမ၏ အိမ်ဝင်းထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမမှာ လင်းစုယွီကို ပြောပြချင်နေသည့် အတင်းအဖျင်းသတင်းများစွာ ရှိနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

၁၉၆၀ ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း